National Institute of Development Administration
NIDA (National Institute of Development Administration): Wisdom Repository / สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์Not a member yet
3872 research outputs found
Sort by
The impacts of local executive policies on provincial administrative organizations' revenue collection
No full textวิทยานิพนธ์ (รป.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบทบาทนโยบายของผู้บริหารท้องถิ่นกับการจัดเก็บรายได้ขององค์การบริหารส่วนจังหวัด และ 2) เพื่อศึกษาการบริหารการจัดเก็บรายได้เพื่อนำไปสู่ความสำเร็จในด้านการจัดเก็บรายได้ขององค์การบริหารส่วนจังหวัด ผู้วิจัยได้ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาค้นคว้าจากเอกสารและการสัมภาษณ์อย่างไม่เป็นทางการ จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับบทบาทนโยบายของผู้บริหารท้องถิ่น จำนวน 12 คน คือ ผู้บริหารท้องถิ่น หัวหน้าหน่วยงาน และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในการจัดเก็บรายได้
ผลการศึกษาพบว่า 1) บทบาทนโยบายของผู้บริหารท้องถิ่นกับการจัดเก็บรายได้ขององค์การบริหารส่วนจังหวัด มีดังนี้ (1) บทบาทของผู้บริหารท้องถิ่น ได้แก่ การกำหนดนโยบายการบริหาร การจัดเก็บรายได้ และติดตามงานประเมินผลนโยบายการจัดเก็บรายได้ (2) บทบาทของหัวหน้าหน่วยงาน ได้แก่ กำหนดมาตรการจัดเก็บรายได้ การกำกับดูแลการปฏิบัติงานของฝ่ายพัฒนารายได้ การติดตามผลการจัดเก็บรายได้ การควบคุมและประเมินการปฏิบัติงาน และรายงานผลการจัดเก็บรายได้ต่อผู้บริหารท้องถิ่น และ (3) บทบาทของเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในการจัดเก็บรายได้ ได้แก่ การนำนโยบายไปปฏิบัติให้บรรลุตามเป้าหมาย และการปฏิบัติงานตามที่ได้รับมอบหมาย และ 2) การบริหารการจัดเก็บรายได้เพื่อนำไปสู่ความสำเร็จในด้านการจัดเก็บรายได้ขององค์การบริหารส่วนจังหวัด ตามหลักกระบวนการบริหาร POLE มีดังนี้ (1) การวางแผน จัดทำแผนปฏิบัติการจัดเก็บภาษีและค่าธรรมเนียม การนำหลักธรรมาภิบาลมาปรับใช้ในการวางแผนการทำงาน การจัดทำคู่มือการปฏิบัติงาน การจัดทำโครงการเคลื่อนที่เพื่อรับบริการนอกสถานที่ และการบังคับใช้กฎหมาย (2) การจัดองค์การ มีการบริหารจัดการภายในองค์กรตามโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ ส่วนการจัดเก็บรายได้นั้นถูกกำหนดให้เป็นหน้าที่ของฝ่ายพัฒนารายได้ขึ้นต่อกองคลัง รวมถึงการจัดทำข้อมูลสารสนเทศ เช่น แผนที่ภาษีและชำระภาษี ระบบชำระภาษีออนไลน์ เป็นต้น (3) การบริหารงานบุคลากร มีการกำหนดกรอบการบริหารงานบุคลากรเพื่อเป็นมาตรฐานการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ การจัดระบบงานและอัตรากำลังให้เพียงพอต่อการทำงานเพื่อให้การปฏิบัติงานเกิดประสิทธิภาพและความคุ้มค่า และ (4) การควบคุมงานติดตาม/ประเมินผลนโยบาย มีการกำหนดแนวทางการปฏิบัติงานโดยการสร้างกลไกควบคุมงานติดตาม ประเมินผลนโยบาย กระบวนการและขั้นตอนการจัดเก็บรายได้เป็นตามระดับการบังคับบัญชาตามสายงานที่ปฏิบัติงาน รวมถึงการตรวจสอบ และประเมินผลการปฏิบัติของเจ้าหน้าที่อย่างสม่ำเสมอและเที่ยงธรรมThe main objectives of this research were 1) the impacts of local executive' policies on provincial administrative organizations' revenue collection; 2) to study the management of revenue collection for success on provincial administrative organizations' revenue collection. The research method uesd are qualitative are research documents and informal interviews. From key informants related to the impacts of local executive' policies with a total of 12 people within the local executive', department head and the officials involved in collecting revenue.
The study reveals that 1) the impacts of local executive' policies on provincial administrative organizations' revenue collection consisted of the followings: (1) the impacts of local executive'; namely policies of public administration; revenue collection and follow up on the results of the assessment of the revenue collection policies. (2) the role of the head of the department; namely determining measures, operational supervision, monitoring, control and performance assessment and report revenue collection results to local executive'. (3) the impacts of officials involved in revenue collection; namely implementation of policies to achieve goals and performing tasks as assigned. 2) management of revenue collection to lead to success in revenue collection. In accordance with the principles of POLE administration process are as follows: (1) planning, tax and fee collection action plans, applying good governance in work planning, preparation of operational manuals, preparation of mobile project for onsite service and law enforcement. (2) organizing, there is management within the organization according to the structure and authority. The revenue collection section is assigned to the revenue development department to the treasury division. Including the preparation of information such as tax maps and tax payments, online tax payment systems, etc. (3) leading, there is a framework for personnel management in order to standardize the performance of officers related, the work system and the rate of power are sufficient for the work in order to make the operation more efficient and cost-effective. (4) evaluating. operational guidelines have been established by establishing mechanisms for monitoring and evaluating policies, processes and procedures for collecting revenue in order of command according to the operating line. as well as regularly and objectively monitor and evaluate the performance of the officers.
A struggle for getting free from social exclusion of tribe-war volunteers: a case study of Ban Khiangfa of Sa Doe Phong subdistrict in Khao Kho district of Phetchabun province
No full textThesis (Ph.D. (Social Development Administration))--National Institute of Development Administration, 2021The objectives of this dissertation were 1) to study the process of the struggle for getting free from social exclusion of the hill tribe-war volunteers in Ban Khiangfa, Sadao Phong Subdistrict, Khao Kho District of Phetchabun Province; and 2) to study the success factors of the struggle to free from social exclusion of the hill tribe-war volunteers. The dissertation made use of qualitative research methodology by applying documentary research, observation and in-depth interviews as its major methods. The snowball technique was utilized to search for 27 key informants.
This dissertation revealed that the social exclusion existed based on the sense of the social injustice made by the state assistance. The Thai Army, in particular, made a commitment to reward the hill tribe-war volunteers with houses and land after the end of war. But the hill tribe-war volunteers in fact received nothing after the war. Hence, they were struggling for years to get what they deserved for. Their struggling – with the utilization of group unity, social networks, community leaders, negotiation and feeling of being Thais - had finally reached the desired destination. They obtained house registration certificate, and the right possessing certificate for land and houses. Moreover, their residential areas were formally merged with the closely registered community so that they would be able to access to public utility and significant public services
The effects of organizational factors and skills contributing to innovative behavior on innovative behavior of employees : a case study of a private company in polymer manufacturing of Thailand
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564นิติบุคคลอาคารชุด มีขึ้นได้โดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. 2522 โดยให้มีฐานะเป็นนิติบุคคล และยังได้กำหนดให้นิติบุคคลอาคารชุดมีผู้จัดการผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุดหนึ่งคน ซึ่งจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลก็ได้ ในกรณีที่นิติบุคคลเป็นผู้จัดการให้นิติบุคคลนั้นแต่งตั้งบุคคลธรรมดาคนหนึ่งเป็นผู้ดำเนินการแทนนิติบุคคลในฐานะผู้จัดการ ซึ่งการที่กฎหมายกำหนดให้นิติบุคคลอาคารชุดมีผู้แทนในการบริหารจัดการและแสดงเจตนาแทนนิติบุคคลอาคารชุด โดยกำหนดคุณสมบัติของผู้จัดการเอาไว้ในกรณีเป็นบุคคลธรรมดานั้นได้กำหนดไว้อย่างกว้าง ๆ โดยเน้นไปในเรื่องไม่เป็นบุคคลล้มละลายและไม่เคยมีประวัติทุจริตหรือมีหนี้ค้างชำระเกี่ยวกับค่าส่วนกลางนิติบุคคล ส่วนในเรื่องความรู้ความสามารถหรือคุณวุฒิ กฎหมายไทยไม่ได้กำหนดเอาไว้ว่าควรมีวุฒิการศึกษาขั้นต่ำอย่างไรหรือจะต้องมีประกาศนียบัตรหรือผ่านการรับรองการฝึกอบรมในด้านใดโดยเฉพาะ ทั้ง ๆ ที่ตำแหน่งผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุดถือเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญในการบริหารจัดการอาคารชุด ซึ่งเป็นการบริหารจัดการรายได้ ค่าใช้จ่าย และบริหารจัดการเรื่องใด ๆ อันเป็นไปเพื่อประโยชน์ของเจ้าของร่วมในอาคารชุด เมื่อบุคคลหรือนิติบุคคลที่ถูกรับเลือกเข้ามาบริหารอาคารชุดหรือเข้ามาเป็นผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุด ไม่มีความรู้ ความสามารถ หรือประสบการณ์เฉพาะด้านเกี่ยวกับอาคารชุด เข้ามาบริหารหรือดำเนินการแทนเจ้าของร่วมจึงมีความเป็นไปได้ที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายต่ออาคารชุด นิติบุคคลอาคารชุด และเจ้าของร่วมในอาคารชุด และในบางครั้งก็ดำเนินการแก้ไขโดยไม่ได้เป็นไปตามมาตรฐานหรือวิธีการที่ถูกต้อง ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายเป็นอย่างมากต่อเจ้าของร่วมและนิติบุคคลอาคารชุด ดังนั้น จึงควรต้องดำเนินการแก้ไขพระราชบัญญัติอาคารชุดโดยกำหนดคุณสมบัติพิเศษเกี่ยวกับบุคคลที่จะเข้ามาบริหารอาคารชุดและผู้ที่จะเข้ามาทำหน้าที่เป็นผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุดเป็นพิเศษ และจัดให้มีองค์กรเพื่อทำหน้าที่ควบคุมและกำกับดูแลการบริหารอาคารชุดของผู้บริหารอาคารชุดและผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุด ทั้งนี้เพื่อคุ้มครองและป้องกันความเสียหายของนิติบุคคลอาคารชุดและเจ้าของร่วมในอาคารชุดA condominium juristic person can be established by virtue of the Condominium Act B.E. 2522. The Act stipulates that a condominium juristic person must have a condominium juristic person manager who can be either a natural person or a juristic person. In the case where juristic person manager is a juristic person, such juristic person shall appoint a natural person to act on behalf of the juristic person as the manager. The law stipulates that the condominium juristic person has a representative for the management and shows its intent on behalf of the condominium juristic person. In the case where juristic person manager is a natural person, the law broadly defines his qualifications, emphasizing that he must not be bankrupt and has never had a history of fraud or owed common fee debt to the juristic person. However, Thai law does not establish a minimum qualification, diploma or training qualification in any particular are of such person although the condominium juristic person manager is a very important position in the condominium management who handles income and expenses and benefits of condominium co-owners. If the condominium juristic person manager does not have knowledge, competence or specialized experience in the condominium, there is a possibility that damage may occur to the condominium, the condominium juristic person and co-owners in the condominium. And if corrective actions are not in accordance with the correct standards or methods, serious damage may occur to them. Therefore, the Amendment Act should be carried out with special qualifications relating to the person to be condominium juristic person manager and provide an organization to control and supervise the condominium management and the condominium juristic person manager to protect and prevent damage to the condominium juristic person and the condominium co-owners
วิชาการเพื่อสังคม
No full textพ.ศ.2520 ประเทศไทยประกาศใช้แผนพัฒนาเศรษฐกิจมาแล้ว 3 ฉบับ ส่งผลให้ประเทศไทยเกิดการเปลี่ยนแปลงในภาคอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็ว สถาบันจึงก่อตั้งศูนย์บริการวิชาการ เป็นศูนย์บริการวิชาการแห่งแรกของสถาบันการศึกษาชั้นสูงในประเทศไทย เพื่อให้คณาจารย์ของสถาบันได้ใช้ความรู้ความสามารถทางวิชาการในการให้คำแนะนำและปรึกษาแก่ภาครัฐและเอกช
The effciency of Yoga destination development : a case study of Hua-Hin District, Prachuap Khiri Khan Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กจ.ม. (การจัดการการท่องเทียวและบริการแบบบูรณาการ))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564การวิจัยครั้งนี้มุ่งเน้นในการศึกษาเรื่องการพัฒนาการท่องเที่ยวโยคะอย่างมีประสิทธิภาพ กรณีศึกษา อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยมีวัตถุประสงค์ของการศึกษา 5 ประการคือ 1) เพื่อทราบถึงคุณลักษณะทางประชากรศาสตร์ที่มีต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวโยคะ 2) เพื่อทราบถึงองค์ประกอบของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวโยคะ ด้านทรัพยากรหลักที่มีต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว 3) เพื่อทราบถึงองค์ประกอบของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวโยคะ ด้านองค์ประกอบสนับสนุนที่มีต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว 4) เพื่อทราบถึงความพึงพอใจโดยรวมต่อการกลับมาท่องเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวโยคะ และ5) เพื่อสำรวจความคิดเห็นของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องเกี่ยวกับการพัฒนาการท่องเที่ยวโยคะว่าเป็นอย่างไร โดยการใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ซึ่งระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Approach) เป็นการรวบรวมข้อมูลแบบสอบถามจากนักท่องเที่ยวโยคะที่เดินทางมายังอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 400 คน ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา เพื่อหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมถึงการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงอนุมาน โดยการใช้สถิติ T-Test และ One-way ANOVA ซึ่งเป็นการทดสอบความแตกต่างค่าเฉลี่ยระหว่างคุณลักษณะประชา และการใช้สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียรสันเพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร โดยใช้สถิติการถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ในการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อหาอิทธิพลว่าองค์ประกอบของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวโยคะใดที่มีผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวและความพึงพอใจโดยรวมที่มีอิทธิพลต่อการตั้งใจกลับมาท่องเที่ยวซ้ำ ส่วนทางด้านระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Approach) เป็นการเก็บข้อมูลการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างจากผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการพัฒนาการท่องเที่ยวโยคะในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งประกอบด้วย หน่วยงานภาครัฐ ผู้ประกอบการสตูดิโอโยคะ และครูฝึกโยคะ จำนวน 20 คน โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการศึกษาคุณลักษณะประชากรศาสตร์และพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวโยคะ พบว่านักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเข้าร่วมกิจกรรมโยคะในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ซึ่งมีอายุระหว่าง 41-49 ปี จัดอยู่ในกลุ่มวัยทำงานตอนกลางไปจนถึงตอนปลาย มีสถานภาพโสด โดยมีระดับการศึกษาปริญญาตรี ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว ที่มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนมากกว่า35,000บาทขึ้นไปสำหรับพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวโยคะ พบว่านักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเข้าร่วมกิจกรรมโยคะในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ในการเดินทางท่องเที่ยวเพื่อความเพลิดเพลินและผ่อนคลาย มีระยะเวลาในการท่องเที่ยวแต่ละครั้งอยู่ระหว่าง2-3 วัน ซึ่งรูปแบบกิจกรรมโยคะที่ชื่นชอบส่วนใหญ่ของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเข้าร่วมโยคะ คือ อัษฎางค์โยคะ (Ashtanga Yoga) โดยมีประสบการณ์การฝึกโยคะอยู่ระหว่าง 3-4ครั้ง/สัปดาห์ ทั้งนี้มีประสบการณ์การฝึกโยคะที่ผ่านมาอยู่ระหว่าง 1-5 ปี ในส่วนของสถานที่พักส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวจะเลือกที่พักประเภทโรงแรม โดยนักท่องเที่ยวมีวิธีการเดินทางท่องเที่ยวด้วยรถยนต์ส่วนตัว ที่มีผู้ร่วมเดินทางในการมาเข้าร่วมกิจกรรมโยคะเป็นเพื่อนหรือคนรู้จัก สำหรับค่าใช้จ่ายโดยเฉลี่ยสำหรับที่พักอยู่ระหว่างต่ำกว่า 1,000 บาท ส่วนค่าใช้จ่ายโดยเฉลี่ยสำหรับวิธีการเดินทางท่องเที่ยวอยู่ระหว่าง 1,001 – 2,000 บาท ด้านค่าใช้จ่ายโดยเฉลี่ยสำหรับค่าบริการเข้าร่วมกิจกรรมโยคะต่ำกว่า 500 บาท และค่าใช้จ่ายโดยเฉลี่ยสำหรับค่าอาหารและเครื่องดื่มต่ำกว่า 1,000 บาท
สำหรับผลการศึกษาองค์ประกอบของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวโยคะ ด้านทรัพยากรหลักที่มีต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว พบว่า องค์ประกอบของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวโยคะด้านทรัพยากรหลักมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว โดยกิจกรรมที่ส่งเสริมสุขภาวะ เป็นองค์ประกอบที่มีอิทธิพลมากที่สุดต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว รองลงมาคือ ความเป็นเอกลักษณ์ดั้งเดิมของโยคะ การให้บริการนักท่องเที่ยวโยคะ สิ่งดึงดูดใจของแหล่งท่องเที่ยวที่อยู่ใกล้กับบริเวณที่ฝึกโยคะ ความพร้อมของสถานที่และอุปกรณ์ ความเชี่ยวชาญของครูฝึกโยคะ และชื่อเสียงของแหล่งท่องเที่ยวโยคะ ที่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยยะสำคัญกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวตามลำดับ ในส่วนขององค์ประกอบของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวโยคะ ด้านทรัพยากรสนับสนุนที่มีต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว พบว่า องค์ประกอบของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวโยคะด้านทรัพยากรสนับสนุนมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว โดยที่พักอาศัย เป็นองค์ประกอบที่มีความสัมพันธ์ทางบวกสูงที่สุด รองลงมาคือ ความสะดวกในการเดินทางไปยังแหล่งท่องเที่ยวโยคะ สิ่งอำนวยความสะดวก การส่งเสริมการท่องเที่ยวโยคะ และความหลากหลายของแหล่งท่องเที่ยวโยคะ ที่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยยะสำคัญกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวตามลำดับ นอกจากนี้ผลการศึกษาทำให้ทราบถึงความพึงพอใจโดยรวม ที่มีอิทธิพลทางบวกต่อการตั้งใจกลับมาท่องเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวโยคะ
โดยการศึกษาในครั้งนี้ได้ข้อเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาการท่องเที่ยวโยคะอย่างมีประสิทธิภาพ ประกอบไปด้วยองค์ประกอบของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวโยคะด้านทรัพยากรหลัก โดยแบ่งแยกออกเป็น 3 ด้าน คือ 1) การพัฒนาด้านสถานที่ฝึกโยคะ 2) การพัฒนาและเสริมสร้างบุคลากรด้านการท่องเที่ยวโยคะ 3) การพัฒนาและส่งเสริมคุณลักษณะดั้งเดิมของโยคะ และองค์ประกอบของการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวโยคะด้านทรัพยากรสนับสนุนThis thesis emphasis on study about the efficiency of yoga tourism development: a case study of Hua-Hin district, Prachuap Khiri Khan province which has objective are 1) To study yoga tourist’s demographic characteristics and travel behavior in Hua-Hin district, Prachuap Khiri Khan province. 2) To study core resources components of yoga destination development that influencing tourist satisfaction. 3) To study supporting resources components of yoga destination development that influencing tourist satisfaction. 4) To study tourist satisfaction that influencing revisit intention. 5) To explore guidelines for developing yoga tourism in Hua-Hin district, Prachuap Khiri Khan province. Mixed research methodology was used for this study. The quantitative data were collected, using questionnaires as a research tool from 400 yoga tourists from many countries around the world. The data were analyzed by using descriptive statistics included frequency, percentage, mean and standard deviation and the inferential statistics which were t-test, One-way ANOVA, the correlation of Pearson bivariate correlation and multiple regression analysis with stepwise method to find factors that influence tourist satisfaction and revisit intention. In addition, the qualitative data were collected by semi-structure interview from 20 relevant yoga developing stakeholders which were public sectors, yoga entrepreneurs and yoga instructors, analyzed by content analysis.
The results of yoga tourist’s demographic characteristics and travel behavior revealed that the majority yoga tourists were females, aged between 41-49 years old (middle working age). Most of tourists were single with graduated bachelor’s degree and worked as self-employed. The majority earn more than 35,000 baht/month. The study about yoga tourists’ behavior presented that the purpose of traveling for pleasure and relaxation. The duration of each traveling was between 2-3 days. The most favorite types of yoga of the tourists were ashtanga yoga with experience of practicing yoga between 3-4 times per week and had experience of practicing yoga in the past between 1-5 years. Most of them choose staying in hotel and also the tourists traveled by private car with friends or acquaintances to participate in yoga activities. The average expenditure for accommodation was between less than 1,000 baht, while the average expenditure for traveling was between 1,001 - 2,000 baht. The average expenditure for yoga activities was less than 500 baht per time and Average expenditure on food and beverages less than 1,000 baht.
The results reveled that, firstly, core resources components of yoga destination development positively with tourist satisfaction which most influence factor was wellness activities, authentic yoga, service quality, attraction of yoga destination, availability of yoga equipment, expertise of yoga instructors, and reputation of yoga destination. The relationship was significantly related to tourist satisfaction. Secondly, supporting resources components of yoga destination development positively with tourist satisfaction which most influence factor was accommodations, accessibilities, facilities, promotion of yoga destination, and a variety of yoga destination. The relationship was significantly related to tourist satisfaction. Furthermore, the tourist satisfaction positively influences revisit intention.
Finding of this study could be analyzed and transformed to be guidelines the efficiency of yoga tourism development. Composed of components of the development of yoga tourism destinations in the core resources which is divided into 3 aspects: 1) the development of yoga studio 2) the development and enhancement of yoga tourism personnel 3) the development and promotion of traditional characteristics of yoga and components of the development of yoga tourism destinations in terms of supporting resources
Business cycles in digital economy of Thailand
No full textThesis (Ph.D. (Economics))--National Institute of Development Administration, 2021This study examines the impact of digital technology on economic volatility, also known as the business cycle, by using a famous methodology called the DSGE model. Two major models are constructed, namely the baseline one-sector model and the two-sector model. The baseline one-sector model is constructed to express the reactions of variables to technology, fiscal policy, and monetary policy shocks in both closed and open economies. The two-sector model is formulated by separating the production part of the economy into two sectors, namely the non-digital sector and the digital sector. Also, this hypothetical economy is separated into closed and open economies. In the two-sector model, the effects of digital output on both sectors and the overall economy are identified. The analyses of these models are conducted by using data from Thailand and the Bayesian estimation technique. It is revealed from the baseline one-sector model that in the case of the technology shock, some variables in an open economy are more volatile than in a closed economy. In the case of the government's spending shock, some variables in an open economy are less volatile than those in a closed economy. When it comes to monetary policy shocks, monetary policy contraction has a greater negative impact on economic growth in an open economy. Regarding the two-sector closed economy, it is found that the reactions to the modified form of non-digital technological evolution are more volatile than those to the general form of non-digital technological evolution. Similarly, the general form of digital technology evolution is compared to the modified form of digital technology evolution. It is found that the reactions to the modified form are more volatile than those to the general form. It is also observed that there are effects of technological evolution in the digital sector that spread to the non-digital sector. In the case of a two-sector open economy, which investigates only the effects of the modified form of technological evolution, it is discovered that reactions to the modified form of non-digital technological evolution in an open economy are more volatile than those to the modified form of non-digital technological evolution in a closed economy. Furthermore, it is discovered that reactions to a modified form of digital technological evolution in an open economy are more volatile than reactions to a modified form of digital technological evolution in a closed economy. Similarly, the effects of technological evolution in the digital sector spread to the non-digital sector. Based on the results of the analysis, it is recommended that the government should recognize the effects of technological evolution on the volatility of economic growth, the business cycle in particular, in the context of an open economy. Thus, it should develop a set of policies that encourage both technological development and economic openness in order to reap the greatest benefits. The government should also support the development of technology in the digital sector because it can produce positive effects on both the digital and non-digital sectors. However, the government has to simultaneously prepare projects to stabilize the economy as the digital sector’s technological evolution can exacerbate economic volatility.งานวิจัยฉบับนี้ได้ทำการระบุผลกระทบของเทคโนโลยีดิจิทัลต่อความผันผวนทางเศรษฐกิจ หรือที่เรียกว่าวัฏจักรธุรกิจ โดยใช้วิธีการที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง ที่เรียกว่าแบบจำลอง DSGE และได้ทำการสร้างแบบจำลองหลักจำนวนสองแบบ ได้แก่ แบบจำลองพื้นฐานที่เป็นภาคการผลิตเดียวและแบบจำลองสองภาคการผลิต ซึ่งแบบจำลองพื้นฐานแบบภาคการผลิตเดียวถูกสร้างขึ้นเพื่อแสดงปฏิกิริยาของตัวแปรต่างๆ ที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงของ เทคโนโลยี นโยบายการคลัง และนโยบายการเงิน ทั้งในระบบเศรษฐกิจแบบปิดและแบบเปิด ส่วนแบบจำลองแบบสองภาคการผลิต เป็นแบบจำลองที่มีการแยกภาคการผลิตภายในระบบเศรษฐกิจออกเป็นสองส่วน ได้แก่ ภาคการผลิตที่ไม่ใช่ดิจิทัลและภาคการผลิตที่เป็นดิจิทัล และจำแนกเป็นเศรษฐกิจแบบปิดและแบบเปิดเช่นเดียวกับแบบจำลองพื้นฐาน โดยในแบบจำลองสองภาคการผลิตจะทำการระบุผลกระทบของผลผลิตดิจิทัล ต่อทั้งสองภาคการผลิต และผลกระทบต่อเศรษฐกิจโดยรวม การวิเคราะห์แบบจำลองที่ถูกสร้างขึ้นนี้ ดำเนินการโดยใช้ข้อมูลของประเทศไทยและใช้เทคนิคการประมาณค่าแบบ เบย์เซียน ผลจากการศึกษาด้วยตัวแบบพื้นฐานพบว่าในกรณีของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี ตัวแปรบางตัวในระบบเศรษฐกิจแบบเปิดมีความผันผวนมากกว่าในระบบเศรษฐกิจแบบปิด ส่วนในกรณีของการเปลี่ยนแปลงการใช้จ่ายของรัฐบาล พบว่าตัวแปรบางตัวในระบบเศรษฐกิจแบบเปิดมีความผันผวนน้อยกว่าตัวแปรในระบบเศรษฐกิจแบบปิด ในด้านการเปลี่ยนแปลงของนโยบายการเงิน พบว่าการใช้นโยบายการเงินแบบหดตัวมีผลกระทบในทางลบต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจมากในระบบเศรษฐกิจแบบเปิด
สำหรับเศรษฐกิจแบบปิดในตัวแบบสองภาคการผลิตนั้น พบว่าปฏิกิริยาที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี ซึ่งใช้ฟังก์ชั้นที่มีการดัดแปลง ในภาคการผลิตที่ไม่ใช่ดิจิทัล นั้นมีความผันผวนมากกว่าปฏิกิริยาต่อการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีซึ่งใช้ฟังก์ชั่นแบบทั่วไป ในทำนองเดียวกัน ฟังก์ชั่นแบบทั่วไปของการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีดิจิทัลก็ได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับฟังก์ชั่นที่มีการดัดแปลง ในภาคการผลิตที่เป็นดิจิทัล ซึ่งพบว่าปฏิกิริยาต่อฟังก์ชั่นที่มีการดัดแปลงมีความผันผวนมากกว่าปฏิกิริยาต่อฟังก์ชั่นทั่วไป นอกจากนี้ยังสังเกตเห็นว่าผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีในภาคการผลิตดิจิทัลมีการแพร่กระจายไปยังภาคการผลิตที่ไม่ใช่ดิจิทัล ส่วนในกรณีของเศรษฐกิจแบบเปิดสองภาคการผลิต ซึ่งศึกษาเฉพาะผลกระทบของฟังก์ชั่นที่มีการดัดแปลงของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี พบว่าปฏิกิริยาต่อฟังก์ชั้นที่มีการดัดแปลงของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีของภาคการผลิตที่ไม่ใช่ดิจิทัล ในระบบเศรษฐกิจแบบเปิดนั้นมีความผันผวนมากกว่าปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับ การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีในภาคการผลิตที่ไม่ใช่ดิจิทัลในระบบเศรษฐกิจแบบปิด นอกจากนี้ ยังพบว่าปฏิกิริยาต่อ ฟังก์ชั่นที่มีการดัดแปลง ของการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีดิจิทัลในระบบเศรษฐกิจแบบเปิดนั้นมีความผันผวนมากกว่าปฏิกิริยาต่อการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีดิจิทัลในระบบเศรษฐกิจแบบปิด ในทำนองเดียวกัน ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีในภาคดิจิทัลได้มีการแพร่กระจายไปยังภาคที่ไม่ใช่ดิจิทัล จากผลการวิเคราะห์จึงเสนอว่ารัฐบาลควรตระหนักถึงผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีที่มีต่อความผันผวนของการเติบโตทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความผันผวนทางเศรษฐกิจในบริบทของเศรษฐกิจแบบเปิด ดังนั้นรัฐบาลควรพัฒนาชุดนโยบายที่ส่งเสริมทั้งการพัฒนาเทคโนโลยีและการเปิดกว้างทางเศรษฐกิจสู่ต่างประเทศ เพื่อให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์สูงสุด โดยรัฐบาลควรสนับสนุนการพัฒนาเทคโนโลยีในภาคการผลิตดิจิทัลด้วย เนื่องจากก่อให้เกิดผลดีต่อทั้งภาคดิจิทัลและภาคที่ไม่ใช่ดิจิทัล อย่างไรก็ตาม รัฐบาลต้องจัดเตรียมโครงการเพื่อสร้างเสถียรภาพทางเศรษฐกิจไปพร้อมๆ กัน เนื่องจากวิวัฒนาการทางเทคโนโลยีของภาคการผลิตดิจิทัลอาจทำให้เกิดความผันผวนทางเศรษฐกิจอย่างรุนแร
Guidelines for service quality development of small accommodation’s Don Mueang Airport, Bangkok
No full textวิทยานิพนธ์ (กจ.ม. (การจัดการการท่องเที่ยวและบริการแบบบูรณาการ))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564งานวิจัยชิ้นนี้ มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการเลือกใช้บริการที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยานดอนเมือง กรุงเทพมหานคร 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจกลับมาใช้บริการซ้ำที่พักขนาดเล็ก ในท่าอากาศยานดอนเมือง กรุงเทพมหานคร 3) เพื่อประเมินคุณภาพการจัดการการบริการที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยานดอนเมือง กรุงเทพมหานคร และ 4) เพื่อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาการจัดการคุณภาพการบริการที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยานดอนเมือง กรุงเทพมหานคร เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ โดยการใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ กลุ่มตัวอย่างคือนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางไปกลับต่างประเทศ และเลือกใช้บริการเข้าพักที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยานดอนเมือง กรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรมสำเร็จรูปในการวิเคราะห์สถิติทางสังคมศาสตร์ คือ ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลสถิติเชิงพรรณนาประกอบด้วย ค่าเฉลี่ย ความถี่ ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้วิธีการวิเคราะห์เปรียบเทียบของพฤติกรรมการใช้บริการที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยานดอนเมือง กรุงเทพมหานคร ด้วยการใช้สถิติเชิงอนุมาน ประกอบด้วย การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One Way ANOVA) การวิเคราะห์สหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson's Correlation Coefficient) และการวิเคราะห์ถดถอย (Regression Analysis)
ผลการศึกษาพฤติกรรมก่อนการใช้บริการที่พักพบว่านักท่องเที่ยวคาดหวังที่จะได้รับบริการที่รวดเร็วสูงสุดส่วนใหญ่ได้รับข้อมูลของที่พักจากเว็บไซต์ และจะจองผ่านตัวแทนจำหน่าย อาทิ Booking.com, Agoda, Traveloka ในส่วนของพฤติกรรมระหว่างการใช้บริการ นักท่องเที่ยวจะให้ความสำคัญกับการมีป้ายบอกทางที่มีภาษาที่หลากหลาย มีพนักงานต้อนรับส่วนหน้าอำนวยความสะดวกในการลงทะเบียนเข้าพักและการคืนห้องพัก ทั้งนี้ยังให้ความสำคัญกับห้องพักที่เงียบสงบ สามารถเก็บเสียงรบกวนจากภายนอกได้ และต้องมีความปลอดภัยและปลอดเชื้อ ในส่วนของอาหารและเครื่องดื่มก็จะต้องมีคุณภาพ สะอาด และสดใหม่ ทางด้านของปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจกลับมาใช้บริการซ้ำที่พักขนาดเล็ก คือ ปัจจัยด้านระยะเวลาในการต่อเที่ยวบิน วัตถุประสงค์ของการเดินทาง และที่ตั้งของที่พัก ผลการศึกษาข้างต้นสามารถนำไปประยุกต์เป็นแนวทางการพัฒนาการจัดการคุณภาพการบริการที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยานดอนเมือง กรุงเทพมหานคร คือ 1) แนวทางการพัฒนาเพิ่มศักยภาพและยกระดับการบริการที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยาน 2) แนวทางการพัฒนาปรับปรุงสิ่งแวดล้อมทางกายภาพของที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยาน 3) แนวทางการพัฒนาเพิ่มศักยภาพด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรมของที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยาน 4) แนวทางการส่งเสริมการตลาดดิจิทัลของที่พักขนาดเล็กในท่าอากาศยาน และ 5) แนวทางการพัฒนามาตรการดูแลความสะอาด ปลอดภัย และถูกสุขลักษณะ ป้องกันการแพร่ระบาดเชื้อโควิด-19This research aims 1) to study Thai tourists’ behavior that influences their decision to choose small accommodation services at Don Mueang International Airport, 2) to study the factors affecting their decision to revisit small accommodation services at Don Mueang International Airport, 3) to evaluate small accommodation services at Don Mueang International Airport on the quality of service management, and 4) to propose a guideline for developing the quality of service management. It is a quantitative research using a questionnaire as a data collection tool of which the sampling group is 400 Thai tourists who travel from and to other countries and have used the small accommodation service at Don Mueang International Airport. Statistical tools used for data analysis are the following statistical package for social sciences: 1) descriptive analysis including mean, frequency, percentage, and standard deviation and 2) benchmarking of the tourists’ behavior selecting small accommodation services at Don Mueang International Airport with the use of inferential statistics including (1) the use of One Way ANOVA (2) the use of Pearson's Correlation Coefficient, and (3) the use of regression analysis.
According to the study’s result of the tourists’ behaviors regarding service usage, The level of tourists’ behavior before using small accommodation in airport shows the main Thai tourist groups expect to receive a prompt service. A great number of tourists think of the accommodation image which is surrounding and soundproofing. For the channel of the source of information, the tourists are received from accommodation website. Moreover, the high level of tourists reserves the room via a booking agent, such as Agoda, Traveloka, Expedia, Booking.com. For the level of behavior during the use of service in small accommodation in airport, it is found that the most importance is arrival information (e.g., direction signs with various languages and signs located in noticeable areas). Check-in and check-out with staff are more favorable by the most tourists. For room condition, they also favor peaceful and soundproof room that prevent the disturbance from outside. Housekeeping service must take a special care of safety and hygiene of the room and surrounding area. In addition, cleanliness and freshness must be significantly included in food and beverage. The main factors affecting their decision to revisit the accommodation are; transit duration, travelling purposes, and location. The accommodations’ service quality is overall evaluated to be at a high level. According to the mentioned study’s result, they can be modified using the following guidelines for developing the service quality of small accommodation services at Don Mueang International Airport: 1) development of the potential and service quality, 2) improvement of the physical environment, 3) development of technology and innovation, 4) promoting digital marketing, 5) improvement of activities to provide better experiences for the tourists, 6) development of the interpretation influencing the tourists’ learning experience, and 7) improvement of preventive measures to ensure the accommodations’ cleanliness, safety, and hygiene along with preventing COVID-19
Prediction of land use change in Lam Dom Yai subwatershed
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การจัดการสิ่งแวดล้อม))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564ลุ่มน้ำสาขาลำโดมใหญ่ เป็นพื้นที่เกษตรที่สำคัญของลุ่มน้ำมูลและจังหวัดอุบลราชธานี จากการใช้ประโยชน์ที่ดินอย่างเข้มข้น ร่วมกับปัญหาภัยแล้ง พื้นที่ลุ่มน้ำสาขาลำโดมใหญ่ประสบปัญหาสิ่งแวดล้อมเสื่อมโทรม และมลพิษทางน้ำในพื้นที่ดังกล่าว การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์ เพื่อทำการศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในลุ่มน้ำสาขาลำโดมใหญ่ เพื่อคาดการณ์การใช้ประโยชน์ที่ดินให้สอดคล้องตามแนวทางการพัฒนาด้วยแบบจำลอง Markov Model และศึกษาแนวโน้มและเสนอแนะแนวทางในการใช้ประโยชน์ที่ดินในลุ่มน้ำสาขาลำโดมใหญ่ให้สอดคล้องตามศักยภาพของพื้นที่ ซึ่งเป็นการศึกษาแบบผสมผสาน (Mixed Research) โดยรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิ ทั้งเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา และข้อมูลสารสนเทศภูมิศาสตร์จากหน่วยงานต่างๆ นอกจากนั้นยังรวบรวมข้อมูลปฐมภูมิจากการสัมภาษณ์ และกระบวนการกลุ่ม (Focus Group) จากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการวางแผนการใช้ที่ดิน การศึกษานี้ได้เปรียบเทียบการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่ศึกษาช่วงปี พ.ศ.2542 2552 และปี พ.ศ.2562 ศึกษาแรงขับเคลื่อน (Driver) ภาวะกดดัน (Pressures) สถานภาพทางทรัพยากร (Status) ผลกระทบ (Impact) และการแก้ไขปัญหา (Response) หรือ DPSIR ต่อการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่ลุ่มน้ำสาขาลำโดมใหญ่ รวมถึงการคาดการณ์การใช้ประโยชน์ที่ดินด้วยแบบจำลอง Markov Chain ในปี พ.ศ. 2572
ผลการศึกษาพบว่า ราคาสินค้าเกษตรและนโยบายทางการเกษตรมีผลสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่ลุ่มน้ำสาขาลำโดมใหญ่โดยเฉพาะพื้นที่เกษตร ซึ่งเกษตรกรได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการเกษตรเพื่อรับมือกับปัญหาภัยแล้ง ร่วมกับการส่งเสริมศักยภาพของเกษตรกรในเรื่องที่เกี่ยวข้องโดยหน่วยงานทั้งในท้องถิ่นและหน่วยงานส่วนกลาง
การคาดการณ์การใช้ประโยชน์ที่ดินในปี พ.ศ. 2572 นั้นพบว่า พื้นที่นา พื้นที่ป่า ลดลงไปมากที่สุด หากพิจารณารายละเอียดการเปลี่ยนแปลงในอนาคตร่วมกับกรอบแนวคิด DPSIR พบว่า ในปัจจุบันพื้นที่ลุ่มน้ำสาขาลำโดมใหญ่ มีแรงขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินที่พบว่า มีการขยายตัวรองรับภาคเศรษฐกิจ เช่น การส่งเสริมการปลูกยางของสหกรณ์กองทุนสวนยาง (ฮักลำโดมใหญ่) เป็นต้น ในอนาคต เกษตรกรอาจมีการปรับเปลี่ยนจากการทำนามาทำเกษตรกรรมอื่นเพิ่มมากขึ้น ส่งผลให้พื้นที่นามีจำนวนลดลง พื้นที่ป่าลดลงจากการรุกล้ำเพื่อปลูกมันสำปะหลังและยางพารา เนื่องจากกรมส่งเสริมการเกษตรมีการสนับสนุนให้เกษตรกรปลูกพืชใช้น้ำน้อย หรือเข้าร่วมโครงการต่าง ๆ ของรัฐ เช่น โครงการส่งเสริมการปลูกพืชหลากหลาย (หลังนา) ปี 2564 เป็นต้น เพื่อเป็นทางเลือกให้กับเกษตรกรในการปลูกพืชอื่นทดแทนการปลูกข้าวรอบที่ 2 ดังนั้นมีการคาดว่า จะมีการปลูกพืชไร่ มันสำปะหลัง เพิ่มมากขึ้น
แนวทางในการวางแผนการใช้ที่ดินที่สำคัญ ได้แก่ การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของเกษตรกรให้การปลูกพืชสอดคล้องตามศักยภาพ และทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่ โดยเฉพาะทรัพยากรน้ำ ควรเร่งรัดจัดทำโครงการเพื่อจัดหาแหล่งน้ำขนาดเล็กในไร่นาของเกษตรกรร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อช่วยในการบรรเทาปัญหาภัยแล้งในพื้นที่เกษตร และ ลดการใช้สารเคมีในการเพาะปลูก และให้ความรู้เกษตรกรเกี่ยวกับผลกระทบที่จะเกิดขึ้นจากสารเคมีทางการเกษตรต่อทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และสุขอนามัยของเกษตรกรLam Dom Yai subwatershed is a significant agricultural area in the Mun watershed ; the province of Ubon Ratchathani. As a result of the excessive land use combined with the drought is occurring environmental deterioration and water pollution in Lam Dom Yai subwatershed. This study aimed to study the land use change, Markov Chain Model was used to forecast land use in compliance with development requirements and study trends and make recommendations for land use in Lam Dom Yai subwatershed based on area's potential. This study is a mixed-methods research including secondary data was accumulated from documents connected with geographic information and primary data was accumulated with interview and focus group process with local stakeholders. The land usage in the study area was compared in 1999, 2009 and 2019. To study drivers, pressures, resource status, impact, and response; DPSIR on land use in Lam Dom Yai subwatershed, including forecasts of land use change using the Markov Chain Model in 2029.
The results showed that agricultural prices and policies had a major impact on land use change in Lam Dom Yai subwatershed, particularly in agricultural areas. which farmers have adapted their farming models to deal with drought issues working with both local and central government sector for promoting farmers' potential.
Forecasts of land use change, it was found that rice fields areas will decreased in 2029. When the details of future changes are considered integrated with the DPSIR framework, The results showed that currently Lam Dom Yai subwatershed has a driving force in land use change. There has been an expansion to support the economic sector, such as the Rubber Replanting Fund Cooperatives encouragement of rubber planting (Hug Lam Dom Yai). In the future, farmers may have to transition from rice fields to another fields. The quantity of rice fields has decreased as a result. In the forest areas section has decreased from the increased of cassava and rubber growing. Consequently, The Department of Agricultural Extension has encouraged farmers to grow crops by useless water or participating in various government projects, such as Diversified Crops Promotion Project in 2021 as alternative for farmers to plant other crops instead of the second round of rice planting. There will be more fields crops and cassava will be planted.
Important land use planning guidelines include: changing farmer behavior to cultivate crops based on their potential and local natural resources, particularly water resources. Projects to establish minor water sources in farmer's fields should be moved forward as quickly as possible with the appropriate agencies and reduce the use of chemicals in agriculture and educate farmers about the potential effects of agricultural chemicals on the natural resources, the environment and the health of farmers
A critical analysis on stakeholder perspective-based of Thai tourist behavior towards unique product and service attributes of Songkhla Lake Basin in Muang District, Songkhla Province
No full textThesis (Ph.D. (Integrated Tourism Management))--National Institute of Development Administration, 2021The growth in the global tourism sector has caused an aggressive competition between tourist destinations to attract potential visitors. Among the same resources, the different choice of destination is determined. This study aims to analyze on stakeholder perspective-based of Thai tourist behavior towards unique product and service attributes of Songkhla Lake Basin (SLB) in Muang District, Songkhla Province. The competitive power of a destination can be increased in a sustainable way when involving community stakeholders. Thus, the study was conducted according to the following objectives: (1) to identify unique products and services of SLB, (2) to study tourist behavior towards SLB, and (3) to investigate tourist perception towards the SLB brand.
The study presents a review of the literature, including relevant concepts and theories that are adapted into the analysis of the stakeholder perspective. Built on the literature, the study employed mixed research methodologies. The questionnaire was used to gather unique product and service information, tourist behavior, and tourist perceptions from 420 Thai tourists who visited SLB. Meanwhile, semi-structured interviews were conducted with all key stakeholders involved in SLB tourism, comprising 13 government organizations, 26 tourism operators, and 11 local communities. The quantitative data was analyzed using descriptive and inferential statistics (Exploratory Factor Analysis (EFA) and T-test analysis), while the findings from semi-structured interviews were extracted using content analysis. Triangulation was a tool of assuring the data validity and conclusions were drawn from a descriptive analysis.
The analysis demonstrated the finding results of tourist behaviors into three stages of the travel: pre-, during- or on-site, and post-travel. SLB unique product and service attributes positively relates to Thai stakeholders’ perception and satisfaction, readiness of the attributes of SLB is therefore considered as the key success factor for the destination. In overall, the study reveals that stakeholders identified SLB attractions at a “very high” prominence level. The unique product consists of natural attractions – cat and rat islands as well as Koh Yo (fresh seafood) and the understanding in tourists, willingness to welcome and creating an impression were identified as unique services of SLB. Considering attributes that influence tourists’ perception of the SLB brand were accessibility and activity as well as destination management
