National Institute of Development Administration
NIDA (National Institute of Development Administration): Wisdom Repository / สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์Not a member yet
3872 research outputs found
Sort by
The development of evaluation framework and quality teaching of The Naval Supply School
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2559การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อระบุองค์ประกอบของกรอบการประเมินผล เพื่อพัฒนา
คุณภาพการเรียนการสอนของโรงเรียนพลาธิการ กรมพลาธิการทหารเรือที่ไม่เพียงมุ่งเน้นที่ผลลัพธ์ของการดำเนินการ แต่ยังมุ่งเน้นกระบวนการดำเนินการ เพื่อนำไปสู่การนำเสนอกระบวนการประเมิน และพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนของโรงเรียนพลาธิการ กรมพลาธิการทหารเรือ การวิจัยคร้ังนี้เป็นวิจัยเชิงสำรวจ ระเบียบวิธีวิจัยแบบเดลฟายเทคนิค เป็นวิธีที่ใช้เพื่อหาแนวทางหรือข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญในสายการประเมินคุณภาพการศึกษา โดยมีขั้นตอนในการสรุปถึงความคิดเห็นของกลุ่มผูเ้ชี่ยวชาญ (นพวรรษ การะเกตุ, 2552: 24) จำนวน 21 ท่าน ผลการศึกษาทำให้ทราบองค์ประกอบของกรอบการประเมินที่เหมาะสมกับบริบทความเป็นทหาร แบ่งได้ 4 องค์ประกอบ คือ 1) ด้านผู้เรียน เช่น ผู้เรียนมีความสามารถตามหลักสูตร มีคุณลักษณะทางทหาร 2) ด้านคุณภาพครูเช่น ครูมีความรู้ความสามารถตรงตามคุณสมบัติ 3) หลักสูตรการเรียน เช่น กระบวนการจัดการเรียนการสอน และ 4) องค์ประกอบอื่นๆ เช่น การส่งเสริมสนับสนุนศิลปะวัฒนธรรม และประเพณีทางทหารข้อจำกัดในงานวจิยั คือ 1) งานวจิยนี้เลือกกลุ่มตัวอย่างในการศึกษาแบบเฉพาะเจาะจง ทำให้การนำผลการศึกษาไปใช้ในวงกว้างจึงเป็นไปอย่างมีข้อจำกัดและด้วยเป็นงานเชิงคุณภาพจึงไม่สามารถหาความสัมพันธ์เชื่อมโยงกันระหว่างตัวแปรได้ข้อเสนอแนะในงานวิจัยนี้คือโรงเรียนพลาธิการกรมพลาธิการทหารเรือควรให้ความสำคัญ ในการสร้างกรอบการประเมินและพัฒนาการเรียน การสอนนักเรียน เพื่อให้มีองค์ประกอบของกรอบการประเมินไปใช้พัฒนาได้ตรงความต้องการของโรงเรียนพลาธิการและกรมพลาธิการทหารเรืออย่างแท้จริง และสำหรับข้อเสนอแนะงานวิจัยในอนาคต เนื่องด้วยกรอบการประเมินในงานวิจัยนี้ถือเป็นการสร้างคร้ังแรกงานวิจยัต่อไปควรทำการพัฒนาต่อยอดกรอบการประเมินในด้านการทหารให้มากขึ้น รวมถึงควรมีเรื่องของค่านิยมหรือความเป็นทหารอาชีพอีกด้วยThe research aims to identifying and examining the factors and creating an evaluation model for evaluating and improving the education quality of Naval Supply School as well as exploring an evaluation model and the effectiveness of the evaluation model. The research instruments are the Exploratory Study, Delphi Technique which is a 21 expertise’ s group discussion. The study found that there are 4 factors of evaluation model for Naval Environment: 1) Learner factor: Knowledge in Curriculum, Military qualification, 2) Quality of Lecturer factor: Knowledgeable, Capability meets requirements, 3) Curriculum factor: Learning arrangement & process and 4) Other factor: Supporting in Art, Culture and Tradition of Military. The limitations of this research are research sample is specific, unable to extend results, and limitation of Qualitative Research is unable to find the relation or correlation between the factors. The recommendations of the research are 1) the Naval Supply School should be serious in creating evaluation model for evaluating and improving the education quality to support the requirement of school and 2) the next research should to develop and create a evaluation model for evaluating the military qualification and military value
The control and the oversight of private organization about the public services by the state
No full textวิทยานิพนธ์ (น.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2559วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาแนวคิดและกระบวนการที่เกี่ยวกับการจัดทํา
บริการสาธารณะที่รัฐให้เอกชนจัดทําหรือร่วมจัดทํา 2. ศึกษาอํานาจหน้าที่การควบคุม กํากับดูแลในการให้เอกชนจัดทําบริการสาธารณะ 3. ศึกษาเปรียบเทียบการควบคุม กํากับดูแลเอกชนจัดทําบริการสาธารณะกฎหมายต่างประเทศกับกฎหมายไทยวิธีการศึกษาแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรก เป็นการศึกษาหลักการพื้นฐาน แนวคิดทฤษฎีและพัฒนาการของการควบคุม กํากับดูแลเอกชนจัดทําบริการสาธารณะโดยรัฐ ส่วนที่สอง เป็นการศึกษาเปรียบเทียบการควบคุม กํากับดูแลเอกชนจัดทําบริการสาธารณะโดยรัฐในระบบกฎหมายไทยและระบบกฎหมายต่างประเทศที่ผู้วิจัยเห็นว่ามีความสําคัญ พบว่า 1. การปฏิบัติหน้าที่ในการควบคุม กํากับดูแลเอกชนจัดทําบริการสาธารณะโดยเจ้าหน้าที่ของรัฐนั้น บริการสาธารณะบางประเภทยังไม่มีกฎหมายกําหนดโดยเฉพาะให้หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐปฏิบัติหน้าที่ในการควบคุม กํากับดูแลเอกชนจัดทําบริการสาธารณะทําและการควบคุม กํากับดูแลนั้นเป็นเพียงการควบคุม กํากับดูแลโดยคู่สัญญาทําให้มักเกิดการละเลยในการปฏิบัติหน้าที่ของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ในหน่วยงานของรัฐแต่ไม่มีความผิดเกิดขึ้น 2. การใช้เอกสิทธิ์ของรัฐเหนือเอกชนในการจัดให้เอกชนจัดทําบริกาสาธารณะยังขาดหลักเกณฑในการแก้ไขและบอกเลิกสัญญาและกฎหมายให้อํานาจคู่สัญญาฝ่ายรัฐในการมีเอกสิทธิ์มากเกินไปรวมถึงการขาดความชัดเจนในการให้อํานาจคู่สัญญาฝ่ายรัฐในการบอกเลิกสัญญา จนทําให้ใช้เอกสิทธิ์ในการแก้ไขและบอกเลิกสัญญาตามอําเภอใจและไม่เกิดประโยชน์ต่อสาธารณะ 3. การควบคุม กํากับดูแลนั้นมักจะขาดประสิทธิภาพเนื่องจากการไม่มีองค์กรกลางที่จะเข้าไปตรวจสอบการควบคุม กํากับดูแลและไม่มีการดําเนินการทางกฎหมายกับบุคคลที่มีอํานาจในการควบคุม กํากับดูแล แม้บุคคลนั้นจะละเลยในการปฏิบัติหน้าที่หรือใช้อํานาจหน้าที่ไปในทางที่มิชอบก็ตาม 4. ความสัมพันธ์ทางกฎหมายในการตรวจสอบหรือติดตามการจัดทําบริการสาธารณะทั้งในความสัมพันธ์ระหว่างราชการส่วนกลางกับองค์กรที่ได้รับอํานาจตามหลักการกระจายอํานาจและความสัมพันธ์ระหว่างคู่สัญญาฝ่ายรัฐกับคู่สัญญาฝ่ายเอกชนการกําหนดความสัมพันธ์ในบทบัญญัติทางกฎหมายยังไม่ไปในทิศทางเดียวกัน ดังนั้นเพื่อแก้ไขปัญหาทั้ง 4 ประการดังกล่าว ผู้วิจัยจึงขอเสนอแนะแนวทางในการแก้ปัญหา
คือ 1. การตั้งคณะกรรมการกลางในการควบคุม กํากับดูแลการจัดทําบริการสาธารณะโดยเอกชนในบริการสาธารณะประเภทการให้เอกชนเดินรถร่วมกับรัฐและสัญญาจ้างก่อสร้างของทางราชการ 2.การเพิ่มเติมหลักเกณฑ์ในการแก้ไขสัญญาในระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. 2535หรือร่างพระราชบัญญัติการจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐและการเพิ่มเติมหลักเกณฑ์ในการบอกเลิกสัญญาในระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. 2535 หรือร่างพระราชบัญญัติการจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐ รวมถึงเพิ่มเติมบทบัญญัติกฎหมายในพระราชบัญญัติการให้เอกชนร่วมลงทุนในกิจการของรัฐ พ.ศ. 2556 3. แก้ไขระเบียบองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพว่าด้วยการบริหารจัดการและกํากับดูแลรถโดยสารเอกชนร่วมบริการ พ.ศ. 2550 ให้มีการกําหนดความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับเอกชนคู่สัญญาในการกํากับดูแลเป็นการควบคุมดูแลThe purposes of the thesis are including,
1. To study about the concept and the process of the state's project about
the public service that provided by the private organization or the group who join in
with the state.
2. To study about the duty and the power of the state to control and
oversight the private organization of public service project.
3. To study about the Laws between Thai Laws and other countries Laws
about the control and oversight to do the public service project.
There are two method to study the projects. First part is to study the basic of
the theory and the development of The control and the oversight of private
organization about the public services by the state. The second part is to study
about the Laws between Thai Laws and other countries Laws about the control and
oversight to do the public service project which the researcher found it is vital. The
researcher found that 1) The operations of the control and the oversight of private
organization about the public services by the state. For some public service, there is
no specific law for the the department of the state or the officer who has the duty
to take care of the project. 2) The duty of using the privilege of the state over the
private organization to oversight the project about the public service, they are still
lacking the regulations of the resolution and contract's cancelation. Also, the laws
provided the power for the partners of contract from the state to have the over
privilege and lacking of the clearly to provide the power for the partners of contract
to cancel the contract. Those are the reasons to cause the whim of using the
privilege to solve the problem and cancel the contract and not helpful for the
public. 3) About the control and oversight, it always lack of efficiency because there
is no any organization to control and operation by using laws with the officer who has the power to control things even they are using power in the wrong way.4) The
relation between Law in investigation of public service project, the government
officer and the main organization who has the power to control the contract
between the partners of contract, there is still lack of indication that about the
provision of the law, it is still not in the same way.
Therefore, the solution to solve all the problems the researcher would
recommend the following resolution.
1. To appoint the committee who has the power to control and oversight
the private organization about the public service by the state. And to provide them
the power to control the public transportation with private organization and about
the public service to the state and the contract of the construction from the state.
2. The additional criteria for amendment of Council Regulation on
Procurement Act 2535 or the procurement and management of public procurement
rules, and more in order to terminate the contract in the Office of the Prime Minister
in parcel 2535.
Or a proposal for procurement and supply management sector. The
additional provision in the law to allow private investment in state affairs 2556.
3. To resolve the Bangkok Mass Transit Authority regulations governing the
management and oversight of private bus services are scheduled for 2550. Also to
indicate the relationship between the state and private parties in the regulatory
oversight
Factors affecting learning achievement of Naval Cadents
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2559การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน
โรงเรียนนายเรือทั้งปัจจัยส่วนตัวนักเรียนและปัจจัยทางการศึกษา เพื่อให้ทราบปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนโรงเรียนนายเรือ ทั้งในด้านเกรดที่ศึกษาและด้านภาวะผู้นําโดยทั้ง 2 ด้านนี้มีความสําคัญอย่างยิ่งต่อนักเรียนนายเรือ เนื่องจากเป็ นการพัฒนาและปูพื้นฐานให้นักเรียนนายเรือทุกนายมีความรู้ คู่คุณธรรม เพื่อเป็ นกองกาลังที่เข้มแข็งของประเทศชาติและพัฒนา ํประเทศต่อไป โดยการศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนโรงเรียนนายเรือ ในครั้งนี้ เก็บข้อมูลจากนักเรียนนายเรือที่ศึกษาประจําปี การศึกษา 2558 ตั้งแต่ชั้นปี ที่ 2ถึงชั้นปี ที่ 5จํานวน 282 นาย ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนนายเรือด้านเกรดเฉลี่ย คือ เกรดเฉลี่ยสะสมจากโรงเรียนเตรียมทหาร แรงจูงใจใฝ่ สัมฤทธิ์ในการเรียน และปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนนายเรือด้านภาวะผู้นํา คือ เจตคติของการเรียน และแรงจูงใจใฝ่ สัมฤทธิ์ในการเรียนผลการศึกษาบ่งชี้ว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนนายเรือได้รับอิทธิพลจากปัจจัยด้านตัวนักเรียน ทั้งปัจจัยภายนอก (เกรดเฉลี่ยสะสมจากโรงเรียนเตรียมทหาร) และปัจจัยภายใน(เจตคติของการเรี ยน และแรงจูงใจใฝ่ สัมฤทธิ์) แต่กลับพบว่าปัจจัยด้านการจัดการศึกษา(ประกอบด้วย เนื้อหาหลักสูตร ครูผู้สอน เพื่อนร่วมชั้นเรียน และสิ่งอํานวยความสะดวก) ไม่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนนายเรือ ด้วยเหตุนี้เองเพื่อส่งเสริมคุณภาพและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ของนักเรียนนายเรือ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจึงควรส่งเสริมปัจจัยด้านตัวนักเรียนนายเรือเอง เพื่อส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพของนักเรียนนายเรือให้เป็ นทรัพยากรของกองทัพเรือที่เข้มแข็งและปกครองประเทศต่อไป คําสําคัญ: ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ภาวะผู้นํา นักเรียนนายเรือ โรงเรียนนายเรือThis research aims to study the factors affecting learning achievement of naval cadets. This research was performed to identify the factors that affect naval cadets’ learning achievement in terms of grade point average (GPA) and leadership. Those two parts of learning achievement are important to naval cadets, because it is important to develop and cultivate both knowledge and
virtue for the naval cadets who would become the army force for the Royal Thai Navy. Researcher collected data from the second-year to the fifth-year naval cadets using questionnaire. In total, therewere 282 cadets responding to the questionnaire.This research reveals the factors that affected learning achievement, namely, GPAX in PreCadet school, and education attitude. Also, this research reveals the factors that affected leadership,namely, need for achievement, and education attitude.The findings of this research reveal that learning achievement of the naval cadets was influenced by cadets’ personal factors: external factor (GPAX in Pre-Cadet school) and internal factor (need for achievement, attitudes). On the other hand, educational factors (Courses, instructors,classmates, learners and supporting elements of learning) did not influence educational achievement of the naval cadets. According to the findings, to raise the quality of education and educational achievement of naval cadets, the associated institutes should support and promote cadets’personalfactors. Also, cadets’ personal factors that relate to cadets’ learning achievement should be focused and used in the selection process, as well as training process of the school in order to develop the
naval cadets’ potential, and to ensure high quality human resource of the Royal Thai Navy. Keywords: educational achievement, leadership, attitudes, naval cad
Electoral system of the house of representatives appropriate for Thailand: a study of mixed member proportional (MMP) electoral system
No full textวิทยานิพนธ์ (น.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2559วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อความคิตว่าด้วยหลักประซาธิปไตยและระบบการเลือกตั้ง ศึกษาพัฒนาการระบบการเลือกตั้งของประเทศไทยและต่างประเทศ ศึกษาปัญหาระบบการเลือกตั้งในประเทศไทย และเพื่อเสนอแนะระบบการเสือกตั้งที่เหมาะสมสอดคล้องกับสภาพสังคมไทยผลการศึกษาพบว่าระบบการเลือกตั้งของประเทศไทย ทั้งระบบการเลือกตั้งแบบเสียงข้างมากธรรมดาและระบบการเลือกตั้งผสมแบบคู่ขนาน ผลการเลือกตั้งไม่สามารถสะท้อนเจตนารมณ์ของประชาชนเจ้าของอำนาจได้อย่างแท้จริง ทั้งยังเป็นระบบที่มีแนวโน้มทำให้พรรคการเมืองขนาดใหญ่ได้เปรียบพรรคการเมืองขนาดกลางและพรรคการเมืองขนาดเล็กเสียเปรียบ ไม่เปิดโอกาสให้พรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นใหม่สามารถพัฒนาตนเองในทางการเมืองได้ กล่าวคือ พรรคการเมืองที่เกิดขึ้นใหม่ไม่มี
ศักยภาพเพียงพอที่จะต่อสู้กับพรรคการเมืองขนาตใหญ่ ทำให้ไม่สามารถมีที่นั่งในสภาหรือเติบโตเป็นกระบอกเสียงให้กับประชาชนได้เลย ทำให้ระบบรัฐสภาไม่สามารถเป็นกสไกสะท้อนสภาพปัญหาของประชาชนในประเทศได้อย่างแท้จริง ขัดต่อวัตถุประสงค์ของการเลือกตั้งที่ต้องการให้ประชาชนเป็นผู้กำหนดอนาคตของประเทศโดยการเลือกผู้แทนของตนผ่านการเลือกตั้ง ทั้งนี้ แตกต่างจากระบบการเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมซึ่งเป็นระบบที่ใช้ในประเทศเยอรมนีและประเทศนิวซีแลนด์ มีหลักการคล้ายกับระบบการเลือกตั้งผสมแบบคู่ขนาน แตกต่างกันในส่วนของวิธีการคิตคะแนน โดยระบบสัดส่วนผสมจะมีการคิดคะแนนจัดสรรที่นั่งซึ่งทั้งสองระบบมีความเชื่อมโยงต่อกัน มีการชดเชยที่นั่งจากระบบบัญชีรายชื่อ อันเป็นผสให้ผลการเลือกตั้งสามารถสะท้อนเจตนารมณ์ของประชาชน์ได้อย่างแท้จริง คะแนนเสียงของผู้ออกเสียงได้สัดส่วนกับจำนวนที่นั่งที่แต่ละพรรคการเมืองได้รับตามความเป็นจริง ก่อให้เกิดความยุติธรรมแก่ทุกพรรคการเมืองไม่ว่าจะเป็นพรรคการเมืองขนาดใหญ่ ขนาดกลาง ขนาดเล็ก หรือแม้แต่เป็นพรรคการเมืองที่เกิดขึ้ใหม่ ดังนั้น จึงส่งผลต่อระบบพรรคการเมืองให้มีความหลากหลาย เป็นสถาบันที่มีอุดมการณ์และรากฐานจากประชาชน ระบบรัฐสภาสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิผลเป็นกระจกสะท้อนปัญหาและความต้องการของประชาชนเจ้าของอำนาจอธิปไตยอย่างแท้จริงจึงเห็นได้ว่า ระบบการเลือกตั้งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อโครงสร้างระบบการเมือง การออกแบบระบบการเลือกตั้งจึงต้องพิจารณให้สอดคล้องกับสภาพปัญหาและความต้องการของแต่ละประเทศ โดยคำนึงถึงบริบทสังคมและพื้นฐานทางวัฒนธรรมของสังคมนั้น ๆ เพื่อให้ระบบการเลือกตั้งเป็นเครื่องมือขับเคลื่อนองค์ประกอบต่าง ๆ ในโครงสร้างทางการเมือง ทั้งพรรคการเมือง ผู้แทนประชาชน และเสถียรภาพของรัฐบาล ให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และมีกลไกการตรวจสอบถ่วงดุลอย่างมีประสิทธิผลเป็นไปตามครรลองของประเทศที่ปกครองในระบอบประชาธิปไตย นำสู่ความปรองดองและความเจริญงอกงามแห่งประชาธิปไตยสืบต่อไปในการศึกษาครั้งนี้ผู้เขียนเห็นว่า ควรนำระบบการเสือกตั้งแบบสัดส่วนผสมมาปรับใช้ในประเทศไทย โดยเป็นการผสมระหว่างระบบการเลือกตั้งแบบเสียงข้างมากธรรมตาแบบเขตเดียวคนเดียว กับระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อโดยแบ่งประเทศออกเป็นเขตเลือกตั้งตามเขตการปกครองที่ชัดเจนแน่นอน แต่ละเขตไม่จำเป็นต้องมีจำนวนประชากรเท่ากัน แต่ต้องให้ความเสมอภาคในการเป็นตัวแทนตามสัดส่วนประชากร และควรกำหนดอัตราส่วนระหว่างสมาชิกแบบแบ่งเขตกับสมาชิก
ประเภทบัญชีรายชื่อให้มีจำนวนที่ไต้สัดส่วนต่อกันหรือเป็นจำนวนเท่ากัน อีกทั้งรัฐควรเตรียมความพร้อมในต้านต่าง ๆ เช่น ด้านกฎหมาย ต้านองค์ความรู้ การบริหารจัดการการเลือกตั้ง เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบ ตลอดจนการปลูกจิตสำนึกความเป็นประชาธิปไตยให้แก่ประชาชนทุกคนอีกด้วยThis thesis aimed to study concepts of the principle of democracy and
electoral systems, developments of electoral systems in Thailand and foreign
countries and problems of electoral systems in Thailand, on one hand, and to
suggest electoral systems appropriate for and consistent with the state of Thai
society, on the other.
The results of the study showed that Thailand’s electoral systems – both
Simple Majority Electoral System and Parallel Electoral System – led to the election
results that were not able to actually reflect the will of the sovereign people. These
electoral systems were also those that tended to make major parties gain an
advantage and make medium and minor parties have a disadvantage. Moreover, the
systems did not give opportunity for newly established parties to be capable of
political self-development; in other words, the newly established parties did not
have enough potential to fight against major parties. Therefore, both electoral
systems not only make the newly established parties unable to gain any
parliamentary seat or grow enough to express the voice of the people at all but also
make the parliamentary system fail to act as a mechanism that actually reflected the
state of the people’s problems in the country. Consequently, the two electoral
systems were incompatible with the objective of the election that requires people to
be those who determine the future of the nation by means of electing their own
representatives through the election.
As mentioned above, MMP Electoral System, which is used in Germany and
New Zealand, differs from Parallel Electoral System. Although MMP System and
Parallel System have similar principles, the former differs from the latter in how to
calculate votes. MMP calculates votes to allocate seats by connecting Constituency System with Party-list System. MMP also has compensatory seats for candidates from
Party-list System in order that political parties actually gain seats in accordance with
the quota received. Consequently, the election results can actually reflect the will of
the people. Voter’s votes are proportionate with the seat number each party
actually receives. This results in fairness to every political party – major parties,
medium parties, minor parties or even newly established parties. Therefore, MMP
Electoral System contributes to the diversity of political party systems. Subsequently,
political party systems will develop into institutes with ideology that are peoplebased, and the parliament can perform their duty effectively and acts as a mirror
that reflects problems and needs of the sovereign people
Therefore, it can be seen that electoral systems are extremely important for
political system structures, so electoral system design must be considered
consistently with the state of the problems and needs of each country by taking into
account social contexts and cultural basis of that society in order that the electoral
systems not only are a tool that drives various elements in the political structure –
political parties, representatives and government stability – to perform their duty
efficiently but also have a mechanism for checking and balancing effectively in
accordance with democratic countries and lead to harmony and democracy growth
further.
In this study, the author thinks that MMP Electoral System should be adapted
for use in Thailand by combining Simple Majority Electoral System based on a singlemember constituency with Party-list Proportional Representation Electoral System.
The country will be clearly divided into constituencies based on administrative
districts. Each constituency does not need to have the equal number of population,
but it must offer the equality to be representation based on population proportion.
The ratio of the constituency representatives to party-list representatives should be
proportionately or equally determined in terms of the number. State should not
only undergo preparation in various aspects such as law, body of knowledge,
election management and responsible staff but also establish democratic
consciousness for all the people
Legal problems and obstacles on controlling automobile truck overweight rates
No full textการศึกษาฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงแนวคิด ทฤษฎีที่เกี่ยวกับมาตรการควบคุม
รถยนต์บรรทุกน้ำหนักเกินอัตรา โดยศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมรถยนต์บรรทุกน้ำหนักเกินอัตราของสหพันธรัฐมาเลเซีย สหรัฐอเมริกา และสหภาพยุโรป เปรียบเทียบกับประเทศไทย ศึกษาปัญหาและอุปสรรคทางกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมรถยนต์บรรทุกน้ำหนักเกินอัตรา ตามพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.2535 และกฎหมายที่เกี่ยวข้องซึ่งประกอบด้วยพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ.2522 พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.2522 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2522 พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ.2535 และประมวลกฎหมายอาญา เพื่อเสนอแนะและหาแนวทางในการแก้ไขเพิ่มเติม หรือปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวกับการควบคุมรถยนต์บรรทุกน้ำหนักเกินอัตราให้เป็นรูปธรรม เหมาะสมและสอดคล้องกับบริบทของประเทศไทย จากการศึกษาพบว่าการกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมรถยนต์บรรทุกน้ำหนักเกินอัตรามี
ปัญหาอยู่หลายประการ กล่าวคือ ประการแรก เนื่องด้วยบทบัญญัติมาตรา 61 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.2535 กำหนดให้ประกาศของผู้อ้านวยการทางหลวงนั้นต้องได้รับอนุมัติจากอธิบดีกรมทางหลวงส้าหรับทางหลวงพิเศษทางหลวงแผ่นดิน และทางหลวงสัมปทาน ต้องได้รับอนุมัติจากอธิบดีกรมทางหลวงชนบทสำหรับทางหลวงชนบท และต้องได้รับอนุมัติจากผู้ว่าราชการจังหวัดสำหรับทางหลวงท้องถิ่น แสดงให้เห็นว่าเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจพิจารณาอนุมัติในการออกประกาศห้ามใช้ยานพาหนะที่มีน้ำหนัก น้ำหนักบรรทุกหรือน้ำหนักลงเพลาเกินกว่าที่ได้กำหนดหรือโดยที่ยานพาหนะนั้นอาจทำให้ทางหลวงเสียหายนั้นมีหลายบุคคลแตกต่างกันไปตามสายทางที่รับผิดชอบโดยเป็นอิสระจากกัน การบัญญัติถึงอำนาจหน้าที่ในลักษณะดังกล่าวนี้ทำให้การดำเนินการออกประกาศไม่มีความเป็นเอกภาพ เกิดความซ้ำซ้อนขององค์กรในการออกประกาศประการที่สอง เนื่องจากทางหลวงของประเทศไทยมีหลายประเภท และแต่ละประเภทอยู่ในความรับผิดชอบคนละหน่วยงาน กล่าวคือ ทางหลวงพิเศษ ทางหลวงแผ่นดิน และทางหลวงสัมปทานอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง ทางหลวงชนบทอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท และทางหลวงท้องถิ่นอยู่ในความรับผิดชอบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทำให้ประกาศห้ามใช้ยานพาหนะที่มีน้ำหนัก น้ำหนักบรรทุกหรือน้ำหนักลงเพลาเกินกว่าที่ได้กำหนด หรือโดยที่ยานพาหนะนั้นอาจทำให้ทางหลวงเสียหายตามมาตรา 61 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.2535 มีประกาศหลายฉบับซึ่งมีความซ้ำซ้อนกัน และอาจมีความแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับดุลพินิจในการกำหนดพิกัดบรรทุกของผู้มีอำนาจแตละรายในแต่ละช่วงเวลา ซึ่งผลจากการบัญญัติกฎหมายในลักษณะดังกล่าว เกิดความซำ้ซ้อนของอำนาจ ย่อมท้าให้เกิดความสับสนและไม่เป็นธรรมแก่
ประชาชนผู้ขับขี่รถยนต์บรรทุกบนทางหลวงได้เพราะทางหลวงแต่ละประเภทเชื่อมโยงเป็นโครงข่ายกันประการที่สาม การกำหนดในมาตรา 73/2 ของพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.2535 บัญญัติโทษทางอาญาของผู้บรรทุกน้ำหนักเกินอัตราไว้เพียงการจำคุก 6 เดือน หรือปรับ 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ซึ่งถือว่าต่ำเกินไปเมื่อเทียบกับความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน และมิได้บัญญัติถึงการลงโทษต่อผู้ประกอบการขนส่งซึ่งเป็นตัวการสำคัญในการก่อให้เกิดการกระทำความผิดในลักษณะดังกล่าวขึ้น ตลอดจนไม่ได้บัญญัติถึงการริบทรัพย์สินอันได้แก่รถยนต์บรรทุกซึ่งใช้ในการกระทำความผิดไว้เป็นการเฉพาะ ทำให้ศาลต้องวินิจฉัยโดยใช้หลักการทั่วไปตามประมวลกฎหมาย
อาญา มาตรา 32 และ 33 ซึ่งศาลอาจใช้ดุลพินิจที่จะไม่ริบรถยนต์บรรทุกของกลางซึ่งเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิด ทั้งพระราชบัญญัติดังกล่าวมิได้บัญญัติถึงการเพิกถอนใบอนุญาตประกอบการขนส่งเช่นเดียวกับที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 ตามมาตรา 64 ทำให้การบังคับใช้กฎหมายของฝ่ายปกครองนั้นยังไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร และส่งผลให้ยังคงพบการกระทำความผิดในลักษณะดังกล่าวขึ้นต่อไปผู้วิจัยจึงขอเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหา ดังนี้ ประการที่หนึ่งควรกำหนดห้ามใช้ยานพาหนะบนทางหลวงโดยที่ยานพาหนะนั้นมีน้ำหนัก น้ำหนักบรรทุก หรือน้ำหนักลงเพลาเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด ไว้ในพระราชบัญญัติ หรือกฎกระทรวง เพื่อให้มีกฎหมายหลักเพียงฉบับเดียวประการที่สองแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.2535 มาตรา 61 ให้ผู้อำนวยการทางหลวงออกประกาศห้ามใช้ยานพาหนะบนทางหลวงโดยที่ยานพาหนะนั้นมีน้ำหนัก น้ำหนักบรรทุกหรือน้ำหนักลงเพลาเกินกว่าที่กำหนด หรือโดยที่ยานพาหนะนั้นอาจทำให้ทางหลวงเสียหาย ตามสภาพภูมิประเทศ หรือลักษณะของถนนเท่าที่ไม่ขัดกับกฎหมายหลัก ประการที่สามแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติ
ทางหลวง พ.ศ.2535 มาตรา 73/2 โดยเพิ่มโทษสำหรับผู้ฝ่าฝืนประกาศห้ามใช้ยานพาหนะบนทางหลวงโดยที่ยานพาหนะนั้นมีน้ำหนัก น้ำหนักบรรทุกหรือน้าหนักลงเพลาเกินกว่าที่ก้าหนด หรือโดยที่ยานพาหนะนั้นอาจทำให้ทางหลวงเสียหายให้สูงกว่าอัตราโทษเดิม ส่วนจะเป็นโทษเท่าใดจะต้องการศึกษาต่อไป ประการที่สี่ควรบัญญัติเพิ่มเติมพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.2535 ให้ผู้ประกอบการขนส่งสามารถขออนุญาตเพิ่มน้ำหนักบรรทุกเกินกว่าอัตราที่กฎหมายกำหนดได้แต่ต้องไม่เกินกว่าอัตราน้ำหนักสูงสุดที่ก้าหนดไว้ และต้องจ่ายค่าธรรมเนียมส่วนเกินของน้ำหนักตามสัดส่วนที่กำหนด หากบรรทุกน้ำหนักเกินกว่าที่ขออนุญาตก็จะถูกลงโทษตามกฎหมาย ประการที่ห้าควรบัญญัติเพิ่มเติมพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.2535 ให้ครอบคลุมถึงผู้ประกอบการหรือบุคคลอื่นซึ่ง
เป็นต้นเหตุหรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับการกระทำความผิดนั้นไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม ประการที่หกควรเพิ่มเติมเรื่องการริบทรัพย์สิน ซึ่งได้แก่ รถยนต์บรรทุกที่ถูกใช้ในการกระทำความผิดเป็นการเฉพาะในพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.2535 ทั้งนี เพื่อจำกัดมิให้ศาลใช้ดุลพินิจในการมีค้าสั่งริบหรือไม่ริบทรัพย์สินตามประมวลกฎหมายอาญา ประการที่เจ็ดกำหนดให้ผู้ประกอบการที่ต้องขนส่งสินค้าติดตั้งเครื่องชั่งน้ำหนักบริเวณสถานประกอบการเพื่อควบคุมน้ำหนักรถบรรทุกสินค้าก่อนนำรถออกไปวิ่งบนทางหลวง ประการที่แปดกำหนดให้ผู้ประกอบการขนส่งสินค้าทุกรายต้องจัดทำใบกำกับ
สินค้าระบุน้ำหนักบรรทุก ประการสุดท้ายนำระบบเทคโนโลยีในการตรวจวัดน้ำหนักรถยนต์บรรทุกมาใช้ เช่น ระบบ Slow Speed WIM (SSWIM) และ ระบบ ITThis research aims to study the concept of theory on heavy-truck weight
control by comparing between the truck weight limits law in Malaysia, the United
States, the European Union with the law in Thailand. In order to do the comparison,
the problems and any difficulties of controlling overweight truck according to the
Highway Act 1992 and related laws including the Land Transport Act 1979, the
Vehicle Act, 1979, the Land Traffic Act, 1979, the Motor Vehicle Victims Protection
Act, 1992, and the Penal Code were studied to suggest and find guidance to modify
or amend the law for appropriateness.
The study has found that the law on the overweight trucks control in
Thailand has many problems which are, due to the provisions of Section 61
paragraph two of the Highway Act, BE 2535 requires that the Directorate of Highways
must be approved by the Director General of Department of Highway, rural roads by
the Director General of the Department of Rural Roads and local roads by the
Provincial Governor. It shows that authorized officials in the issuance of a declaration
prohibit the use of overweight vehicles are from different people along the lines of
responsibility and independent of each other, the promulgation of this kind of
authority makes the proclamation process not unanimous and caused duplication of
the announcement. Secondly, there are many categories of road in Thailand and
each category is responsible by different agencies, such as highways are under the
responsibility of the Department of Highways and rural roads are under the
responsibility of the Department of Rural Roads. Therefore, there are several
announcements, which are complex and may be different as it is up to the decision of the authorities which resulting confusion and unfair to the truck drivers because
each type of the road is linked into network. Thirdly, the provisions of Section 73/2
of the Highway Act, 1992, criminal penalties for excess weight carry a six-month jail or
a fine of $ 10,000, or both, which is considered not very effective with the current
economic growth. The most important is that this law does not impose sanctions to
the operating company which is an important factor in causing such an offense. It
also does not provide for the confiscation of property, including the trucks used in
the offense. the court has to identify by applying the general principle According to
the Penal Code Section 32 and 33. The Act also does not provide for the revocation
of a transport license as well as in the Land Transport Act, BE 2522 under Section 64,
enforcement of the law of the governing party is not effective as it should.
Consequently, the offenses continue to discover.
After the studies and comparisons with the regulations in other countries, the
suggestions were recommended as following: Firstly, it should be prohibited to use
any vehicles on highways where they are overweight limit and written in the Act by a
single ministerial regulation. Secondly, it should be added in the Highway Act
Amendment Act, 1992, Section 61 that the director of provincial highways shall
authority to issue any proclamation banning the use of overweight vehicles on the
highway according to the terrain and road category. Third, the amendment should be
added to the Highway Act, Section 73/2 for a penalty to violators of the use of
overweight vehicles on the highway, however, the penalty should be under further
study for appropriation. Fourth, the additional provisions in Highway Act, 1992, the
carrier can apply for an excess weight but not exceed the maximum weight by paying
the surplus fees. Fifth, the Highway Act of 1992 should be encompassed to the
operator or any person who causes or is involved in the offense both directly and
indirectly. Sixth, the confiscation of property which including the trucks was used in
the wrongdoing should be added in the Highway Act BE 2535 to limit the court's
discretion to order the confiscation of property under the Criminal Code. Seventh,
the government should enforce the operators to establish weighting control system
before the trucks can run on the highway. Eighth, all the operators are required to
make an invoice stating the load. Lastly, new technologies should be introduced to
measure and control the weight of the trucks
Investigative procedure evidence in sexual offence case
No full textวิทยานิพนธ์ (น.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2559ในปัจจุบันคดีอาชญากรรมประเภทคดีข่มขืนกระทำช้ำเราได้มีการพัฒนาที่สลับซับซ้อนทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นและไม่จำกัดเพศในการตกเป็นผู้เสียหายในคดีข่มขืนกระทำช้ำเรา ทำให้มีผู้ตกเป็นผู้เสียหายมากขึ้น ผู้ที่ตกเป็นผู้เสียหายในคดีข่มขืนกระทำช้ำเรามีผลต่อผู้เป็นเหยื่อทั้งทางร่างกายและจิตใจ และเมื่อผู้เสียหายไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน ซึ่งในประเทศไทยนั้นกระบวนการในการสอบสวนของพนักงานสอบสวนโดยวิธีการสอบถามปากคำผู้เสียหายในคดีข่มขืนกระทำช้ำเรานั้นวิธีการในการสอบสวนเหมือนกับการสอบถามปากคำผู้เสียหายในคดีอาชญากรรมทั่ว ๆ ไป ทำให้ผู้เสียหายในคดีข่มขืนกระทำช้ำเรารู้สึกเหมือนตกเป็นเหยื่อซ้ำสอง (Revictimization) ส่งผลต่อความรู้สึกทางจิตใจมากขึ้น ประเทศไทยมีการให้ความคุ้มครองผู้เสียหายในคดีความผิดเกี่ยวกับเพศตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 133 ทวิ แต่ในมาตรานั้นให้ความคุ้มครองเฉพาะกรณีที่ผู้เสียหายมีอายุไม่เกินสิบแปดปีในการสอบถามปากคำของพนักงานสอบสวนตามข้อบังคับของกฎหมายจะมีนักจิตวิทยา หรือนักสังคมสงเคราะห์ ร่วมอยู่ในการสอบถามปากคำ แต่ในการสอบถามปากคำผู้เสียหายที่มีอายุสิบแปดปีขึ้นไปในคดีข่มขืนกระทำช้ำเรากลับไม่ได้รับความคุ้มครองให้มีนักจิตวิทยาหรือนักสังคมสงเคราะห์ร่วมอยู่ด้วยในการสอบถามปากคำของพนักงานสอบสวนเพราะถึงแม้ว่าผู้เสียหายในคดีข่มขืนกระทำช้ำเราจะเป็นเพศใดเมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นก็ย่อมถือเป็นผู้เสียหายที่มีภาวะจิตใจอ่อนแอ (Yulnerable Victim) ที่ควรได้รับการคุ้มครองที่แตกต่างไปจาก
ผู้เสียหายในคดีอาชญากรรมแบบทั่วไปก็ตามและการแก้ไขในการสอบถามปากคำผู้เสียหายที่มีอายุสิบแปดปีขึ้นไปให้พนักงานสอบสวนสอบถามปากคำผู้เสียหายโดยให้มีนักจิตวิทยาหรือนักสังคมสงเคราะห์ร่วมอยู่ด้วยกับผู้เสียหายในการสอบสวน เพื่อมิให้ผู้เสียหายรู้สึกไม่สบายใจในบางคำถามที่พนักงานสอบสวนได้สอบถามปากคำถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อตัวของผู้เสียหาย ด้วยเหตุนี้หากการสอบถามปากคำของพนักงานมีการกระทำที่มิทำให้ผู้เสียหายเกิดความกระทบกระเทือนใจมากขึ้น ก็ทำให้ผู้เสียหายรู้สึกมั่นใจและเข้ามาฟ้องร้องดำเนินคดีต่อผู้กระทำผิดไดToday, rape crime cases have developed in terms of complexity and
intensity. In addition, rape victimization now occurred without gender limitation. This
left behind a greater number of rape victims who were affected both physically and
mentally. When the victims petitioned to inquiry officials which in Thailand, the way
an inquiry official handles an investigation process for a rape crime case is to conduct
an interrogative inquiry with the victim in the same way it is done to other general
crime cases. As a result, this could put the victim in a situation of re victimization
which amplified the mental damage.
Thailand provides protection for the victims of sex offenses under Section
133 disaccording to Thai Criminal Procedure Code nevertheless, such protection as
provisioned in the section only in effect when the victim is under 18 years old.
During an interrogative inquiry conducted by an inquiry official, in accordance
with the provisions of the law, a psychologist or social worker must be presented
however if the inquiring rape victim is 18 years old and over, he/she is not as
protected since the law does not require a psychologist or social worker to be
presented during an interrogative inquiry session conducted by an inquiry official.
Regardless to the gender of the rape victim, the suffering has considerably made the
victim mentally vulnerable and thus should be protected differently from the victim
of a typical crime.
As to making modification to conducting an inquiry to a victim who is 18 years
old and over, an inquiry official should require a psychologist or social worker to be
presented before proceeding with the inquiry in order to prevent the victim from
feeling troubled as some questions from the inquiry official would be regarding the
matter directly inflicted on the victim. For this reason, if the action of an inquiry
official indeed causes a mental offense against the victim, then the victim can rest
assured and take action such as prosecuting the offender
A study of anxiety in Japanese language learning between a basic level of experienced learners and inexperienced learners in the same classroom context
No full textวิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (การสื่อสารและวัฒนธรรมญี่ปุ่น))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2559การวิจยัคร้ังนี้มีวตัถุประสงค์1) เพื่อศึกษาความวิตกกงัวลในการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นของ
ผู้เรียนระดับต้น และ 2) เปรียบเทียบความวิตกกังวลในการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นของผู้เรียนที่มีพื้นฐานและไม่มีพื้นฐานในการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นก่อนเข้ามหาวิทยาลัย เครื่องมือที่ใช้วิจัยคือ แบบสอบถามความวิตกกังวล ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยและสถิติทดสอบค่าที
ผลการศึกษาพบว่า ผู้เรียนระดับต้นมีความวิตกกังวลในการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นระดับมาก
สอดคล้องกันสี่ทักษะ คือ ความวิตกกังวลเกี่ยวกับเพื่อนคนอื่น ๆ ที่เรียนร่วมช้ัน การเรียนรู้
ไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น และความกลัวต่อการผิดพลาดอยู่ส่วนผลการเปรียบเทียบความวิตกกังวลในการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นของผูเ้รียนที่มีพื้นฐานและไม่มีพื้นฐานในการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นก่อนเข้ามหาวิทยาลยัพบว่า ผูเ้รียนมีความวิตกกังวลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 สอดคล้องกันทั้งสี่ทักษะ โดยผู้เรียนที่มีพื้นฐานมีความวิตกกังวลที่เกี่ยวข้องกับเพื่อนคนอื่น ๆ ที่เรียนร่วมชั้นต่ำกว่าผู้เรียนที่ไม่มีพื้นฐานปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดความวิตกกังวลในลักษณะดังกล่าว คือ การสะท้อนผล และการประเมินผลผู้เรียนThe objectives of this study are (1) to study the anxiety levels of beginning learners of Japanese and (2) to compare the anxiety levels of experienced and inexperienced learners. Data were gathered through classroom observation and administration of a questionnaire which consists of items related to Japanese learning factors. A t-test was used to analyze these data. The results reveal that, on average, the learners were anxious at the moderate level. Their anxiety, when high, resultedfrom classroom learning anxiety, grammar leaning anxiety and fear of making mistakes in all four skills. Also, experienced and inexperienced learners were found to have different levels of anxiety at the significant level of 0.05 Factors that contributed to this difference are classroom monitoring and assessment
methods
The right to strike in public utilities
No full textวิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาถึงการรับรองสิทธินัดหยุดงานตามมาตรฐานแรงงานระหว่าง
ประเทศและกฎหมายของสาธารณรัฐฝรั่งเศส ภายใต้แนวคิดเกี่ยวกับหลักสิทธิและเสรีภาพ หลักการเจรจาต่อรอง หลักความต่อเนื่องของการจัดทำบริการสาธารณะ เพื่อพิเคราะห์การรับรองสิทธินัดหยุดงานในกิจการสาธารณูปโภคตามกฎหมายว่าด้วยแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ของประเทศไทย โดยทำการศึกษาในเชิงคุณภาพบนเอกสารทางวิชาการอันประกอบด้วยหนังสือ วารสาร บทความ วิทยานิพนธ์ รายงานการวิจัย กฎหมายภายในประเทศและกฎหมายของต่างประเทศผลการศึกษาพบว่า กฎหมายว่าด้วยแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ฉบับปัจจุบัน มีบทบัญญัติห้ามมิให้พนักงานรัฐวิสาหกิจทุกแห่งนัดหยุดงานโดยเด็ดขาด โดยมิได้คำนึงถึงวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งรัฐวิสาหกิจของประเทศไทยในแต่ละแห่งว่ามีภารกิจในการดำเนินการเพื่อให้บริการสาธารณะหรือไม่ นับว่าเป็นกฎหมายที่จำกัดสิทธิเสรีภาพของลูกจ้างไว้เกินสมควร ซึ่งไม่สอดคล้องกับหลักการพื้นฐานตามมาตรฐานแรงงานระหว่างประเทศที่ได้วางหลักเกณฑ์ในการจำกัดสิทธินัดหยุดงานของ
ลูกจ้างไว้ว่าสามารถกระทำได้เพียงเท่าที่จำเป็นเพื่อการรักษาไว้ซึ่งประโยชน์สาธารณะเท่านั้น และไม่ถือว่าขัดต่อหลักเสรีภาพในการรวมตัวเป็นสหภาพแรงงาน โดยให้พิจารณาจากประเภทของบริการสาธารณะที่มีความจำเป็นต่อชีวิต ความปลอดภัย และสุขอนามัยของประชาชนเป็นประการสำคัญแนวทางการแก้ไขปัญหาดังกล่าวสามารถกระทำได้โดยการนำความเห็นของคณะกรรมการว่าด้วยเสรีภาพในการสมาคมขององค์การแรงงานระหว่างประเทศมาเพื่อเป็นหลักเกณฑ์ในการพิจารณารับรองสิทธินัดหยุดงานให้แก่แรงงานในรัฐวิสาหกิจ และเพื่อบรรเทาความเดือดร้อนที่อาจจะเกิดขึ้น
แก่สาธารณะชน ควรนำมาตรการทดแทนการใช้สิทธินัดหยุดงานตามกฎหมายของสาธารณรัฐฝรั่งเศสมาเป็นแนวทางในการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ให้มีความเหมาะสมกับบริบททางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมของประเทศไทย รวมทั้งเพื่อให้เกิดความสอดคล้องกับมาตรฐานแรงงานสากลต่อไปThe purpose of this thesis had studied about the acceptation of the right to
in the public services according to the International Labour Standardization and the
Republic of France Law under the concept of human rights and freedom, the
concept of negotiation, the continuity of public services for the acceptation of the
right to strike the Labour Law under the state enterprise labour relations Act B.E. 2543
(2000).
This research study is a qualitative analysis under the documentary research
from the various sources such as books, journals, information items and websites
from both Thai law and International Labour laws etc.
This study result findings that the Labour law in public-government relation
Act B.E. 2543 (2000)at present having the Code Act.of prohibition of the right to strike
confidently in all kinds of the public-government relations intersection by not
awareness of the purpose on objective of establishment in Thailand.
In each sector having the importance proceduring level in public services
differently. This law is giving over limitation to the basic of employee in labour right.
It is not matching with the basic rights of employees labour according to the
international labour standardization which gives rise to the concept of the limitation
of the right to strike of employees by giving the concept of performance ability of
need to protect the public services benefits and it is considering as non-violence to
the individual right by considering from the types and kinds of public services for the need of life, safety and the population health to be consider as the most
importance.
The correction in these problems are able to doing according to the opinions
and concept of the freedom committee in the international Labour Organization
society for maintaining the standard in considering the acceptance of thee right to
strike for the state labour enterprise labour relations intersection to reduces the
public problems by using the standard rules for replacement in the right to strike
according to the republic of France Labour Law for the correction and law reform in
the public-government intersections relations law.
It is give rises to the balancing and properly which is depends upon the
economics, social and Thai cultural to be matching with the international labour
standardization
Continuity of the provision of public services: a case study of administrative contract management
No full textวิทยานิพนธ์ (น.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2559การศึกษาวิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับเรื่องหลักความต่อเนื่อง
ในการจัดทำบริการสาธารณะศึกษากรณีการบริหารสัญญาทางปกครองในประเทศไทย ซึ่งโดยปกติแล้วในการจัดทำสัญญาทางปกครองที่มีลักษณะเป็นบริการสาธารณะจำเป็นต้องยึดหลักความต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลา เนื่องจากถือเป็นหลักประกันในการคุ้มครองสิทธิประโยชน์สาธารณะแก่ประชาชนเพื่อรับรองสิทธิว่าตนจะได้รับการให้บริการสาธารณะอย่างต่อเนื่อง จากการศึกษาพบว่า การบริหารสัญญาทางปกครองอันมีลักษณะเป็นการจัดทำบริการสาธารณะในประเทศไทยขาดหลักเกณฑ์การจัดการบริการสาธารณะให้มีความต่อเนื่อง การขาดมาตรการหรือกลไกที่จะเข้ามาเป็นตัวกำหนดแนวทางหรือขั้นตอนในการปฏิบัติงานอย่างเป็นรูปธรรมการขาดกฎหมายข้อบังคับว่าหากเกิดกรณีพิพาทระหว่างคู่สัญญาขึ้นแล้วผู้ใดจะเป็นผู้มีหน้าที่เข้ามาดำเนินการแก้ไขปัญหา จากปัญหาการขาดระบบการจัดการบริการสาธารณะอย่างต่อเนื่องนี้ ส่งผลให้ในสัญญาทางปกครองเมื่อเกิดข้อพิพาทระหว่างคู่สัญญาทั้งสองฝ่าย บริการสาธารณะที่ถูกจัดทำขึ้นตามสัญญานั้นมักถูกละทิ้งจนก่อให้เกิดความเสียหายแก่ประโยชน์สาธารณะ กรณีปัญหาต่างๆ เหล่านี้
นอกจากฝ่ายปกครองจะมีหน้าที่ดำเนินการตามสัญญาในฐานะคู่สัญญาแล้ว ฝ่ายปกครองยังอยู่ในฐานะซึ่งเป็นผู้มีหน้าที่ก ากับดูแลให้บริการสาธารณะสามารถดำเนินไปได้อย่างต่อเนื่อง อันเป็นความรับผิดชอบโดยตรงของฝ่ายปกครองผู้ใช้อำนาจรัฐด้วย ดังนั้น เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาให้การจัดทำบริการสาธารณะเหล่านี้มีความต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลา ฝ่ายปกครองควรจัดหาแนวทางหรือมาตรการมาใช้ในการควบคุมกำกับดูแลการดำเนินบริการสาธารณะให้มีความต่อเนื่อง ผู้เขียนจึงขอเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหาออกเป็นสองส่วน ดังต่อไปนี้ ส่วนที่หนึ่ง ข้อเสนอแนะทางกฎหมาย ในการนำหลักเกณฑ์เรื่องของการกำกับดูแลและติดตามผลการดำเนินบริการสาธารณะ แห่งพระราชบัญญัติการให้เอกชนร่วมลงทุนในกิจการของรัฐพ.ศ.2556 เข้ามาเป็นแนวทางปฏิบัติเพื่อปรับใช้ในการแต่งตั้งให้มีคณะกรรมการกำกับดูแลสัญญาบริการสาธารณะ และให้มีอำนาจหน้าที่รับผิดชอบติดตามกำกับดูแลโครงการตลอดจนพิจารณาเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินโครงการเพื่อประโยชน์ในการแก้ไขปัญหาอย่างต่อเนื่อง และเพื่อเป็นการบรรลุวัตถุประสงค์ในการกำหนดมาตรการบริหารสัญญาบริการ
สาธารณะอย่างต่อเนื่องให้เป็นรูปธรรมและให้การดำเนินการดังกล่าวมีกรอบการปฏิบัติงานที่เป็นมาตรฐานเดียวกัน โดยการกำหนดเกณฑ์มาตรฐานกลางเพื่อให้หน่วยงานของรัฐทุกแห่งนำไปใช้เป็นหลักปฏิบัติ จึงควรดำเนินการด้วยวิธีการเพิ่มเติมบทบัญญัติบางประการในเรื่องของการกำกับดูแลและติดตามผลการดำเนินบริการสาธารณะเข้าไว้ในร่างพระราชบัญญัติการจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐ โดยลำดับ ดังนี้
1. กำหนดให้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการกำกับดูแลติดตามผลของสัญญาบริการสาธารณะ
ทั่วไปที่มีมูลค่าโครงการตั้งแต่สิบล้านบาทขึ้นไป ทั้งนี้ เว้นแต่โครงการที่อยู่ภายใต้บังคับของกฎหมายพระราชบัญญัติการให้เอกชนร่วมลงทุนในกิจการของรัฐ พ.ศ.2556 และกฎหมายอื่น ซึ่งองค์ประกอบของคณะกรรมการกำกับดูแลและติดตามผล อย่างน้อยควรกำหนดให้มี ดังนี้1) ผู้แทนของกระทรวงการคลัง 2) ผู้แทนของกระทรวงเจ้าสังกัดที่มิใช่หน่วยงานเจ้าของโครงการ 3) ผู้แทนของสำนักงานอัยการสูงสุด 4) ผู้แทนของหน่วยงานเจ้าของโครงการ ทั้งนี้ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิดังกล่าวจะต้องเป็นผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญพิเศษที่จะเป็นประโยชน์ในการกำกับดูแลและติดตามผลแก่การดำเนินโครงการนั้น ๆ ด้วย 2. กำหนดให้คณะกรรมการก ากับดูแลมีอำนาจหน้าที่ติดตามกำกับดูแลให้มีการดำเนินงานตามที่กำหนดในสัญญา ติดตามแผนการปฏิบัติตามสัญญาและแผนการจัดการแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินงาน พิจารณาเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจากการดำเนินงานต่อหน่วยงานของรัฐที่เป็นเจ้าของงาน 3. กำหนดให้มีบทลงโทษแก่คณะกรรมการหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องกับการกำกับดูแลและติดตามผลของบริการสาธารณะในกรณีที่มีการละเลย หรือเพิกเฉยจนทำให้สัญญาบริการ
สาธารณะดังกล่าวนั้นขาดความต่อเนื่องส่วนที่สอง ข้อเสนอแนะในเรื่องของการดำเนินโครงการ เพื่อให้สอดคล้องกับหลักกฎหมายมหาชนว่าด้วยเรื่องของประโยชน์สาธารณะซึ่งมุ่งเน้นการดำเนินการบริหารสัญญาบริการสาธารณะที่คำนึงถึงวัตถุประสงค์ของการใช้งานเป็นสำคัญ มีการวางแผนการดำเนินงานและมีการประเมินผลการปฏิบัติงานซึ่งจะก่อให้เกิดความคุ้มค่ามีประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการบริหาร อันจะเป็นการสร้างความเชื่อมั่นให้กับสาธารณชนและก่อให้เกิดผลดีกับการจัดทำบริการสาธารณะของภาครัฐ
ให้เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป จึงขอเสนอแนะแนวทางในการนำหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้เข้าไปกำหนดไว้ในช่วงท้ายของสัญญาการจัดทำบริการสาธารณะให้เป็นรูปธรรม ดังนี้
1. กำหนดให้มีการนำหลักดุลยภาพทางการเงินเข้ามาใช้ในการบริหารสัญญาบริการ
สาธารณะกรณีที่เกิดเหตุที่ไม่อาจคาดหมายทางการเงินแก่คู่สัญญาฝ่ายเอกชน 2. กำหนดให้มีการนำมาตรการการจัดการแทนหรือการจัดหาบุคคลอื่นเข้ามาดำเนินการแทน ในกรณีที่เกิดเหตุไม่อาจคาดหมายทำให้การบริหารสัญญาบริการสาธารณะสะดุดหยุดลง
แม้ว่าข้อกำหนดในหลักดุลยภาพทางการเงินและมาตรการการจัดการแทนนี้จะเป็น
หลักเกณฑ์ที่เป็นหลักทั่วไปและมีอยู่แล้ว แต่เมื่อมิได้มีการนำมาบัญญัติไว้เป็นรูปธรรมจึงไม่ได้มีการนำมาใช้ ด้วยเหตุนี้ ผู้เขียนจึงขอเสนอให้มีการนำหลักเกณฑ์สองทั้งหลักดังกล่าวมานี้ เข้ามาเขียนระบุไว้ในตอนท้ายของสัญญาทางปกครองอันเกี่ยวด้วยการจัดทำบริการสาธารณะ ในกรณีที่เกิดเหตุที่ไม่อาจคาดหมายทางการเงิน หรือเหตุไม่อาจคาดหมายทำให้การบริหารสัญญาบริการสาธารณะสะดุดหยุดลง ให้คณะกรรมการกำกับดูแลและติดตามผล หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องกับการกำกับดูแลและติดตามผลของบริการสาธารณะนั้น มีอำนาจนำหลักเกณฑ์ดังกล่าวเข้ามาใช้เพื่อเป็นการแก้ไขต่อปัญหาดังกล่าวได้The purpose of this thesis study was to investigate the continuity of the
provision of public services: a case study of administrative contract management in
Thailand. Making administrative contracts that exhibit the characteristic of public
services usually requires to adhere to the continuity all the time on account of the
fact that it is deemed to be the guarantee of the protection of people’ s public
interests and in order that the rights for people to obtain public services
continuously is recognized.
From the study, it was found out that managing administrative contracts that
exhibited the characteristic of the provision of public services in Thailand lacked a
rule that made administrative contract management continuous, lacked a measure or
mechanism that concretely determined operating guidelines and procedures, and
lacked laws and regulations on which entity would take responsibility for carrying out
a solution to a problem if a dispute between parties arose. As a consequence, when
a dispute between parties arose, public services provided according to the contracts
were usually abandoned, causing damage to public interests.
In case of these problems, the administration not only will have a duty to
execute the contracts as a party but is also considered as those who have a duty to
superintend public services to be able to operate continuously. This is also regarded
as the direct responsibility of the administration who exercises state power.
Therefore, in order to solve the problems to make the provision of public services
continuous all the time, the administration should provide a direction or measure used for supervising and superintending the operation of public services
continuously. The author therefore suggests a two-part direction for solving the
problems as follows:
The first direction is legal suggestion, which is to use the rule on the
superintendence and follow-up of the overall operation results of public services
under Private Investments in State Undertakings Act B.E. 2556 (2013) as an operating
guideline and adapt such rule for appointing committee on public service contract
superintendence and follow-up. Such committee will have authority to and
responsibility for following up and superintending projects, and considering and
suggesting solution approaches to problems that might arise from the project
operations for the sake of benefiting continuous solutions to problems, achieving
objectives in concretely determining a measure to manage public service contracts
continuously, and making such operations have an operational framework with the
same standard.
A benchmark will then be determined so that every state agency applies it as
a practice. Therefore, it should be executed by means of adding certain provisions on
the superintendence and follow-up of the overall operation results of public services
into the Draft State Procurement and Supplies Management Act respectively as
follows:
1. Determine the appointment of committee on general public service
contract superintendence and follow-up for projects worth 10 million baht and
more, except projects under the force of Private Investments in State Undertakings
Act B.E. 2556 (2013) and other laws, whose composition of the committee on the
superintendence and follow-up should be determined to have at least as follows: 1)
A representative of the Ministry of Finance, 2) A representative of the Responsible
Ministry, not state agency, who is the project owner, 3) A representative of the
Office of the Attorney General, 4) A representative of a state agency who is the
project owner. However, such qualified members of the committee will have to be
those with special expertise who benefit the superintendence and follow-up of the
overall operation results of those projects as well.
2. Determine the committee on the superintendence and follow-up to have
authority and a duty to superintend and follow up the execution of the contracts, follow up action plans as specified in the contracts and management plans to solve
problems that may arise from the operation, and consider and suggest solution
approaches to problems arising from the operation with a state agency that is the
project owner.
3. Determine punishment for the committee or state officers getting
involved with the superintendence and follow-up of the overall operation results of
public services in case of neglect or ignorance such that such public service contracts
lack continuity.
The second direction is suggestion on project implementation for the sake of
consistency with the principle of public law on public interests which focus on the
execution of public service contract management that primarily considers the
objective of the use. There are the planning of the operation and the evaluation of
the performance which result in worthiness, efficiency and effectiveness in
management. This builds confidence in the public, causes positive impact on the
state provision of public services, and makes such provision generally accepted.
Therefore, I author suggests a way to concretely determine the following rules in the
annex of public services provision contracts:
1. Determine the application of monetary equilibrium to the management of
public service contracts in case unexpected financial events of the private party arise.
2. Determine the application of a measure to take over the management or
outsource the operation to another entity in case unexpected events arise and make
public service contract management discontinue or stop.
Although the regulation of monetary equilibrium and the measure to take
over the management will be the rules that are general principles and exist, they are
not used because they are not concretely legislated. Therefore, the author suggests
specifying such aforementioned two rules in the annex to the administrative
contracts on the provision of public services. In case unexpected financial events or
unexpected events arise and make the public service contract management
discontinue or stop, the committee on the superintendence and follow-up or state
officers getting involved with the superintendence and follow-up of public services
have authority to apply such rules in order to solve such problems
Problems of national park laws affecting community rights of the sea gypsies in the areas of the Andaman Sea
No full textวิทยานิพนธ์ (น.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2559การศึกษาเรื่องปัญหากฎหมายอุทยานแห่งชาติที่กระทบต่อสิทธิชุมชนของชาวเลในแถบพื้นที่ทะเลอันดามันมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาความสำคัญของปัญหากฎหมายอุทยานแห่งชาติกับสิทธิชุมชนของชาวเลในแถบพื้นที่ทะเลอันดามัน 2. เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา แนวคิดและทฤษฎีสำคัญของสิทธิชุมชนและอุทยานแห่งชาติของไทย 3. เพื่อศึกษามาตรการทางกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายของต่างประเทศเกี่ยวกับสิทธิชุมชน 4. เพื่อศึกษามาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับสิทธิชุมชนของชาวเลเพื่อปฏิรูปกฎหมายเกี่ยวกับอุทยานแห่งชาติและค้นหามาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมที่จะนำมาใช้ในการแก้ปัญหาของชาวเลให้ดำรงวิถีชีวิตดั้งเดิมสืบไปคู่กับการอนุรักษ์อุทยานแห่งชาติในแถบทะเลอันดามัน
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มุ่งศึกษาปัญหากฎหมายอุทยานแห่งชาติที่กระทบต่อสิทธิชุมชน
ของชาวเล ซึ่งมีเพียง 2 ประเด็นที่เกี่ยวข้อง คือ ประเด็นแรกเกี่ยวกับปัญหาชาวเลถูกจับกุมจากการทำประมงด้วยวิถีดั้งเดิมในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติ และประเด็นที่สองเกี่ยวกับปัญหาชาวเลไม่มีสิทธิในการอยู่อาศัยในที่ดินและถูกขัดขวางมิให้ประกอบพิธีกรรมดั้งเดิมในเขตพื้นที่ถูกประกาศให้เป็นพื้นที่อุทยานแห่งชาติในเนื้อหาจึงจะกล่าวถึงการรับรองสิทธิชุมชนในกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายของต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศออสเตรเลียและประเทศฟิลิปปินส์ เพื่อเป็นพื้นฐานในการวิเคราะห์เรื่องสิทธิในการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติและสิทธิในการครอบครองที่ดินในเขตอุทยานแห่งชาติตลอดจนกฎหมายของไทยที่เกี่ยวข้อง เพื่อแสวงหาแนวทางที่จะแก้ปัญหาเพื่อให้การประกาศอุทยานแห่งชาติอยู่บนพื้นฐานของหลักสิทธิมนุษยชนโดยคำนึกถึงสิทธิชุมชนของกลุ่มชาติพันธุ์ชาวเลที่อยู่อาศัยและใช้ประโยชน์จากทรัพย์ยากรธรรมชาติตามวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมให้สืบต่อไปจากการศึกษาพบว่า ตามกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายของต่างประเทศ ได้แก่ประเทศออสเตรเลียและประเทศฟิลิปปินส์ มีการรับรองถึงสิทธิของชนพื้นเมืองหรือสิทธิของผู้อยู่ก่อนซึ่งมีนัยยะเดียวกับสิทธิชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิมของไทย ดังนั้น จึงควรแก้ไขมาตรา 16แห่งพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2504 ให้มีข้อยกเว้นให้ชาวเลอันเป็นชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิมมีสิทธิทำกินและอยู่อาศัยตลอดจนประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ ในพื้นที่เขตอุทยานแห่งชาติได้ กล่าวคือประเด็นแรกเกี่ยวกับปัญหาชาวเลถูกจับกุมจากการทำประมงด้วยวิถีดั้งเดิม จากการวิเคราะห์สรุปได้ว่าพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2504 เป็นกฎหมายที่บัญญัติขึ้นนานแล้วไม่สอดคล้องกับสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปในปัจจุบัน ซึ่งมีการประกาศเขตอุทยานแห่งชาติในแถบพื้นที่ทะเลอันดามันหลายแห่ง อันเนื่องมาจากอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ และการมีข้อกำหนดห้ามมิให้บุคคลการทำการต่าง ๆ ภายในเขตอุทยานแห่งชาติไว้ในมาตรา 16 รวมถึงการห้ามจับสัตว์น้ำภายในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ภายหลังรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540 ได้มีการบัญญัติรองรับถึงสิทธิชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิมไว้ให้ใช้ประโยชน์ในทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่นนั้นได้และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550 ตลอดถึงรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับปัจจุบัน ก็ยังคงบัญญัติรับรองสิทธิชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิมไว้เรื่อยมา จึงควรแก้ไขพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2504 ให้สอดคล้องกับบทบัญญัติตามรัฐธรรมนูญโดยมีข้อยกเว้นให้ชาวเลอันเป็นชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิมมีสิทธิในการจัดการการบำรุงรักษาและการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดล้อมรวมทั้งความหลากหลายทางชีวภาพอย่างสมดุลและยั่งยืน กล่าวคือ ให้ชาวเลมีสิทธิทำกินโดยการทำประมงในเขตพื้นที่เขตอุทยานแห่งชาติได้ ประเด็นที่สองเกี่ยวกับปัญหาที่ชาวเลไม่มีสิทธิในการอยู่อาศัยในที่ดินและถูกขัดขวางมิให้ประกอบพิธีกรรมดั้งเดิมในเขตพื้นที่ถูกประกาศให้เป็นพื้นที่อุทยานแห่งชาติ จากการวิเคราะห์สามารถสรุปสาเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้นได้ ประการแรก คือ การประกาศเป็นเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติทับที่อยู่อาศัยของชาวเลแต่เดิมและพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2504 ห้ามมิให้ยืดถือครอบครองที่ดินในเขตอุทยานแห่งชาติ ดังนั้น จึงควรแก้ไข พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2504 ให้ชาวเลสามารถถือครองที่ดินได้โดยมีกรรมสิทธิ์ในลักษณะของการออกโฉนดชุมชน ประการที่สอง การที่เอกชนเบียดบังเอาที่ดินซึ่งเป็นที่สุสานของชาวเลไปออกเอกสารสิทธิ์ ทำให้ชาวเลไม่มีพื้นที่สุสานตลอดจนกระประกอบพิธีกรรมดั้งเดิมควรแก้ไขโดยให้มีการออกพระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดตั้งเขตวัฒนธรรมพิเศษเพื่ออนุรักษ์วิถีชีวิตชาวเลอันเป็นชุมชนดั้งเดิมให้อยู่คู่กับทะเลอันดามันสืบไปThe purposes of this thesis were 1. To study the importance of problems of
national park laws which affects community rights of the Sea Gypsies in the areas of
the Andaman Sea, 2. To study important history, ideas and theories of community
rights and national park of Thailand, 3. To study measures of international laws and
foreign laws related to community rights, and 4. To study legal measures related to
community rights of Sea Gypsies for further improvement of laws related to national
park and seeking the appropriate measure to be applied as a solution to maintain
both original livelihood of Sea Gypsies and conservation of national park in the area
of Andaman Sea.
This thesis focused on studying problems of national park laws which affects
community rights of the Sea Gypsies on 2 issues. The first issue is arrests of Sea
Gypsies due to indigenous fishing method in the national park area and the second
issue is the problem that Sea Gypsies have no right to accommodate in and have
been prevented to perform traditional ritual in the areas conserved as national parks.
Recognition of community rights under international laws and foreign laws which are
Australian laws and Filipino laws as well as relevant Thai laws has been referred as
basics for analysis of rights to utilize natural resources and right to possess the land
in the national park area in order to find the permanent solutions for conflict
between declaration of national park on the basis of human rights and community
rights of Sea Gypsies who resides therein and utilizing natural resources according to
the original livelihood.
According to the study, international laws and foreign laws including laws of
Australia and Philippines recognize rights of indigenous people or rights of people
naturally existing therein which is equivalent to original community rights of Thailand.
Therefore, amendment of Section 16 of National Park Act, B.E. 2504 to add the exception to allow original community of Sea Gypsies having right of exploitation,
right of habitation as well as indigenous rituals over the area of the national park is
recommended. With regard to the first studying issue related to arrests of Sea
Gypsies due to indigenous fishing method, we can analyze and summarize that
National Park Act, B.E. 2504, which authorizes declaration of certain areas of
Andaman Sea as national parks, is outdated and not in accordance with current
social development. Prohibition of any operation to be conducted in the national
park area under Section 16 includes prohibition of fishery in the national park which
is against the provisions of the Thai Constitution, B.E. 2540, recognizing native
community rights allowing utilization of local natural resources, and also against
provisions under the Thai Constitution B.E. 2550 and current constitution which
recognize the native community rights. Therefore, National Park Act, B.E. 2504, should
be amended in accordance with the Constitution to entitle Sea Gypsies, which is
native community, to manage, maintain and exploit natural resources, environment
as well as biodiversity in a balanced and sustainable way. In short, indigenous fishing
method of Sea Gypsies should be allowed in the area of national parks.
The second studying issue is the problem that Sea Gypsies have no right to
accommodate in and have been prevented to perform traditional ritual in the areas
conserved as national parks. According to the analysis, we summarize that such
problem is resulted from two causes. The first cause is declaration of areas of native
Sea Gypsies as the national park and, as a result, prohibition of possession of land in
the national park area by virtue of National Park Act, B.E. 2504. In this regard, National
Park Act, B.E. 2504, should be amended to allow Sea Gypsies to possess the land in
the form of community land title deed. The second cause is that the private entities
has embezzled and obtained the title deed over the community cemetery of Sea
Gypsies. Consequently, Sea Gypsies has no space for cemetery and also for practicing
indigenous rituals. Enactment of the Act to establish special cultural conservation
zone is recommended in order to conserve presence of traditional livelihood of
native community of Sea Gypsies along with the Andaman Sea endlessl