National Institute of Development Administration
NIDA (National Institute of Development Administration): Wisdom Repository / สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์Not a member yet
3872 research outputs found
Sort by
Groundwater quality for agriculture in the area of Kong Din Subdistrict, Klaeng District, Rayong Province
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาคุณภาพน้ำบาดาล ในเขตพื้นที่ตำบลกองดิน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง จัดทำฐานข้อมูลพื้นฐานของคุณภาพน้ำบาดาลในการทำการเกษตร เฝ้าระวังและป้องกันการปนเปื้อนของน้ำบาดาลและศึกษาความคิดเห็นของเกษตรกรต่อคุณภาพน้ำบาดาลและผลกระทบของคุณภาพน้ำบาดาลต่อการทำเกษตรกรรม โดยรวบรวมข้อมูลคุณภาพน้ำบาดาล จากกองมาตรฐานคุณภาพ น้ำบาดาล กรมทรัพยากรน้ำบาดาล และจากการสัมภาษณ์เกษตรกรที่ใช้น้ำบาดาล 10 คน ซึ่งใช้วิธีเลือกผู้ให้ข้อมูลสำคัญแบบสะดวก (Convenient Sampling)ใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง (Structure interview) วิเคราะห์ข้อมูลคุณภาพน้ำบาดาล โดยนำมาเปรียบเทียบกับมาตรฐานคุณภาพน้ำบาดาลที่ใช้บริโภคได้และคุณภาพน้ำเพื่อการเกษตร และวิเคราะห์ผลการสัมภาษณ์ โดยสรุปความคิดเห็นของเกษตรกรต่อคุณภาพน้ำบาดาลและผลกระทบต่อคุณภาพน้ำบาดาล
ผลการศึกษาคุณภาพน้ำบาดาลเพื่อการบริโภคพบว่า ค่าความเป็นกรด-ด่าง ค่าความขุ่น ปริมาณไนเตรต ความกระด้างทั้งหมด เหล็กและแมงกานีส เกินเกณฑ์มาตรฐานน้ำบาดาลที่จะใช้บริโภคได้จำนวน 26 จุด คิดเป็นร้อยละ 53.06 จึงต้องปรับปรุงคุณภาพน้ำบาดาลก่อนนำมาบริโภคส่วนคุณภาพน้ำบาดาลต่อเกษตรกรรมพบว่า ส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์น้ำที่มีคุณภาพดีสามารถใช้ ปลูกพืชได้ทุกชนิด เนื่องจากไม่มีข้อจํากัดในการใช้ ตามมาตรฐานคุณภาพน้ำเพื่อการเกษตรขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ ได้นำข้อมูลคุณภาพน้ำบาดาลมาจัดทำแผนที่ของคุณภาพน้ำบาดาล โดยใช้โปรแกรม Qgis สำหรับความคิดเห็นของเกษตรกรต่อคุณภาพน้ำบาดาลและผลกระทบของคุณภาพน้ำบาดาลต่อการทำเกษตรกรรม เกษตรกรในพื้นที่ส่วนใหญ่ปลูกทุเรียน และรองลงมาคือ ยางพารา ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ได้รับผลกระทบจากน้ำบาดาลและไม่มีความกังวลใจเกี่ยวกับการปนเปื้อนของน้ำบาดาลในพื้นที่สามารถใช้น้ำบาดาลในการทำเกษตรกรรมได้ตามปกต
การวิเคราะห์กลยุทธ์การสร้างคุณค่าร่วม (Creating Shared Value) ของธุรกิจเพื่อแก้ไขปัญหาสังคมและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2566การศึกษานี้ใช้กระบวนการศึกษาเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์ข้อมูลเอกสารเผยแพร่สาธารณะ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กลยุทธ์การสร้างคุณค่าร่วม
ด้านการจัดการขยะด้วยโมเดลธุรกิจยั่งยืน (Sustainable Business Canvas) ร่วมกับแนวคิดการสร้างคุณค่าร่วม (Creating Shared Value) ที่ให้คุณค่ากับ
การดำเนินงานทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมควบคู่กัน ผ่านกรณีศึกษาที่ดำเนินการโดยธุรกิจในกลุ่มสินค้าอุตสาหกรรม ได้แก่ โครงการวน (WON)
โดย บริษัท ทีพีบีไอ จำกัด (มหาชน) โครงการ YOUเทิร์น โดย บริษัท พีทีที โกลบอล เคมิคอล จำกัด (มหาชน) และโครงการ SCGP Recycle โดย บริษัท เอสซีจี
แพคเกจจิ้ง จำกัด (มหาชน) จากนั้น จึงสรุปเป็นบทเรียนจากการดำเนินกลยุทธ์ดังกล่าวครอบคลุมปัจจัยความสำเร็จ ปัจจัยความท้าทาย โอกาสทางธุรกิจ
และอุปสรรคทางธุรกิจ พร้อมทั้งเสนอแนะแนวทางพัฒนาแพลตฟอร์มหรือโซลูชั่นการจัดการขยะ เพื่อเป็นแนวทางต่อยอดให้แก่บริษัท ผู้ประกอบการ
หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องที่ดำเนินงานด้านความรับผิดชอบต่อสังคมต่อไ
แบบจำลองปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อสัมฤทธิ์ผลการสื่อสารเพื่อการเรียนการสอนของผู้สอนต่างรุ่นอายุในสถาบันอุดมศึกษาไทย
No full text The objectives of this research were to 1) study perceived communication competence, communication satisfaction, perceived communication problems, and students’ responses to instructional communication of instructors of different generations in Thai higher education institutions, 2) develop causal models of factors affecting instructional communication effectiveness of instructors of different generations in Thai higher education institutions, and 3) examine the congruence of the constructed model with the empirical data. This research is mixed-method research, comprising two research methodologies: 1) Qualitative research was to study students' opinions on instructional communication with instructors of different generations. In addition, in-depth interviews were conducted with instructors. 2) Quantitative research was to develop a causal model of factors affecting instructional communication effectiveness of instructors of different generations in Thai higher education institutions, by collecting data from a sample of 195 students, who had learning experiences with instructors from the three different generations. The quality research found that the results of communication effectiveness of instructors of different generations in the instructional communication context in Thai higher education institutions involve the following variables: 1) Perceived communication competence, 2) satisfaction with communication, 3) perceived communication problems between communication partners, and 4) students’ response to the instructors’ communication. The quantitative research findings reveal that all constructed causal models affecting instructional communication effectiveness of instructors of different generations in Thai higher education institutions are congruent with the empirical data at a statistical significance level of 0.05, 0.01, and 0.001. Considering the congruence indices, the causal model of instructors of each generations is as follows: 1) The model of Gen B instructors: Relative Chi-square = 2.093, GFI = 0.913, CFI = 0.968, NFI = 0.941, NNFI = 0.958, IFI = 0.969, RFI = 0.923, RMR = 0.033, 2) the model of Gen X instructors: Relative Chi-square = 2.236, GFI = 0.901, CFI = 0.962, NFI = 0.934, NNFI = 0.950, IFI = 0.963, RFI = 0.913, RMR = 0.026, 3) The model of Gen Y instructors: Relative Chi-square = 1.688, GFI = 0.926, CFI = 0.976, NFI = 0.944, NNFI = 0.969, IFI = 0.976, RFI = 0.928, RMR = 0.025, and 4) The model of instructors of all generations: Relative Chi-square = 2.171, GFI = 0.902, CFI = 0.967, NFI = 0.941, NNFI = 0.957, IFI = 0.968, RFI = 0.923, RMR = 0.020. All models have 8 out of 11 indices pass the determined criteria, with the following findings: 1) The model of Gen B instructors: Perceived communication competence has a direct positive effect on communication satisfaction, with a path coefficient of 0.896; communication satisfaction has a direct positive effect on response to communication, with a path coefficient of 0.762; and perceived communication problems have a direct positive effect on communication satisfaction, with a path coefficient of 0.113. 2) The model of Gen X instructors: Perceived communication competence has a direct positive effect on communication satisfaction, with a path coefficient of 0.908; and perceived communication competence has a direct positive effect on response to communication, with a path coefficient of 0.578. 3) The model of Gen Y instructors: Perceived communication competence has a direct positive effect on communication satisfaction, with a path coefficient of 0.880; and communication satisfaction has a direct positive effect on response to communication, with a path coefficient of 0.506, and 4) The model of instructors of all generations: Perceived communication competence has a direct positive effect on communication satisfaction, with a path coefficient of 0.901; and communication satisfaction has a direct positive effect on response to communication, with a path coefficient of 0.544. Overall, the variable of perceived communication competence has the highest total effect on communication satisfaction in all models. งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาการรับรู้ความสามารถในการสื่อสาร ความพึงพอใจในการสื่อสาร การรับรู้ปัญหาการสื่อสาร และการตอบสนองของผู้เรียนที่มีต่อผู้สอนต่างรุ่นอายุในสถาบันอุดมศึกษาไทย 2) เพื่อพัฒนาแบบจำลองปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อสัมฤทธิ์ผลการสื่อสารเพื่อการเรียนการสอนของผู้สอนต่างรุ่นอายุในสถาบันอุดมศึกษาไทย 3) เพื่อตรวจสอบความสอดคล้องของแบบจำลองปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อสัมฤทธิ์ผลการสื่อสารเพื่อการเรียนการสอนของผู้สอนต่างรุ่นอายุในสถาบันอุดมศึกษาไทยกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยเป็นงานวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed method research) มีระเบียบวิธีวิจัย 2 ส่วน ได้แก่ 1) ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้เรียนเกี่ยวกับการสื่อสารเพื่อการเรียนการสอนของผู้สอนต่างรุ่นอายุในบริบทการสื่อสารเพื่อการเรียนการสอนในสถาบันอุดมศึกษาไทย โดยใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสนทนากลุ่ม จากนักศึกษาจากสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยชั้นปีที่ 4 ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไปที่เคยเรียนกับอาจารย์ต่างรุ่นอายุ โดยกำหนดให้กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้มาจาก 3 กลุ่มสาขา คือ กลุ่มสาขาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ จำนวน 6 คน กลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จำนวน 6 คน และกลุ่มหลักสูตรอาชีวศึกษา จำนวน 6 คน รวมทั้งสิ้น 18 คน และใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกเพื่อเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นอาจารย์ต่างรุ่นอายุจากมหาวิทยาลัยรัฐบาลและเอกชน โดยกำหนดให้กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้เป็นอาจารย์ประจำที่มีอายุงานไม่น้อยกว่า 10 ปี 2) ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ เพื่อการพัฒนาแบบจำลองปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อสัมฤทธิ์ผลการสื่อสารเพื่อการเรียนการสอนของผู้สอนต่างรุ่นอายุในสถาบันอุดมศึกษาไทย เลือกกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักศึกษาที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป จำนวน 195 คน ที่เคยเรียนกับผู้สอนต่างรุ่นทั้ง 3 รุ่นอายุ มาไม่น้อยกว่า 1 ปีการศึกษา และผู้สอนต้องมีอายุงานไม่น้อยกว่า 10 ปี
ผลการวิจัยเชิงคุณภาพ พบว่า สัมฤทธิ์ผลการสื่อสารของผู้สอนต่างรุ่นอายุในบริบทการสื่อสารเพื่อการเรียนการสอนในสถาบันอุดมศึกษาไทย มีดังต่อไปนี้ 1) ความสามารถในการสื่อสาร 2) ความพึงพอใจในการสื่อสาร 3) การรับรู้ปัญหาการสื่อสารระหว่างคู่สื่อสาร 4) การตอบสนองของผู้เรียน ผลการวิจัยเชิงปริมาณ พบว่า แบบจำลองปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อสัมฤทธิ์ผลการสื่อสารเพื่อการเรียนการสอนของผู้สอนต่างรุ่นอายุในสถาบันอุดมศึกษาไทย มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ทุกโมเดล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05, 0.01 และ 0.001 โดยพิจารณาจากค่าดัชนีความสอดคล้องดังนี้ 1) โมเดลของผู้สอนเจเนอเรชันเบบี้บูมเมอร์ ได้แก่ Relative Chi-square = 2.093, GFI = 0.913, CFI = 0.968, NFI = 0.941, NNFI = 0.958, IFI = 0.969, RFI =0.923, RMR = 0.033 2) โมเดลของผู้สอนเจเนอเรชันเอ็กซ์ ได้แก่ Relative Chi-square = 2.236, GFI = 0.901, CFI = 0.962, NFI = 0.934, NNFI = 0.950, IFI = 0.963, RFI =0.913, RMR = 0.026 3) โมเดลของผู้สอนเจเนอเรชันวาย ได้แก่ Relative Chi-square = 1.688, GFI = 0.926, CFI = 0.976, NFI = 0.944, NNFI = 0.969, IFI = 0.976, RFI =0.928, RMR = 0.025 4) โมเดลของผู้สอนรวมทุกเจเนอเรชัน ได้แก่ Relative Chi-square = 2.171, GFI = 0.902, CFI = 0.967, NFI = 0.941, NNFI = 0.957, IFI = 0.968, RFI =0.923, RMR = 0.020 ซึ่งทุกโมเดลผ่านเกณฑ์ที่กำหนดทั้งสิ้น 8 ดัชนี จากทั้งหมด 11 ดัชนี โดยการวิเคราะห์ค่าอิทธิพลมีดังต่อไปนี้ 1) โมเดลของผู้สอนเจเนอเรชันเบบี้บูมเมอร์ พบว่า ความสามารถในการสื่อสารมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกกับความพึงพอใจในการสื่อสาร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง 0.896 ความพึงพอใจในการสื่อสารมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกกับการตอบสนองต่อการสื่อสาร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง 0.762 และ การรับรู้ปัญหาในการสื่อสารมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกกับความพึงพอใจในการสื่อสาร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง 0.113 2) โมเดลของผู้สอนเจเนอเรชันเอ็กซ์ พบว่า ความสามารถในการสื่อสารมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกกับความพึงพอใจในการสื่อสาร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง 0.908 และ ความสามารถในการสื่อสารมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกกับการตอบสนองต่อการสื่อสาร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง 0.578 3) โมเดลของผู้สอนเจเนอเรชันวาย พบว่า ความสามารถในการสื่อสารมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกกับความพึงพอใจในการสื่อสาร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง 0.880 และ ความพึงพอใจในการสื่อสารมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกกับการตอบสนองต่อการสื่อสาร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง 0.506 4) โมเดลของผู้สอนรวมทุกเจเนอเรชัน พบว่า ความสามารถในการสื่อสารมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกกับความพึงพอใจในการสื่อสาร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง 0.901 และ ความพึงพอใจในการสื่อสาร มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกกับการตอบสนองต่อการสื่อสาร โดยมีค่าสัมประสิทธิ์เส้นทาง 0.544 ทั้งนี้ ตัวแปรการรับรู้ความสามารถในการสื่อสารมีค่าอิทธิพลโดยรวมสูงสุดต่อความพึงพอใจในการสื่อสารในทุกโมเด
Evaluation of environmental, social, governance and cost effectiveness results for floating solar power generation projects, IRPC Public Company Limited
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2566การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการดำเนินงานโครงการผลิตไฟฟ้าแสงอาทิตย์แบบทุ่นลอยน้ำ (Floating Solar Power Project) ของบริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) 2) เพื่อประเมินผลลัพธ์โครงการผลิตไฟฟ้าแสงอาทิตย์แบบทุ่นลอยน้ำ ตามกรอบแนวคิดเชิงสิ่งแวดล้อม สังคม และธรรมภิบาล (ESG) 3) เพื่อศึกษาความคุ้มค่า (Cost benefit) จากการดำเนินโครงการ 4) เพื่อศึกษาความตระหนักรู้ด้านพลังงานทดแทนของผู้ปฏิบัติงานภายใต้ บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถาม จากผู้ปฏิบัติงานไออาร์พีซี จำนวน 100 คน ในการประเมิน ผลลัพธ์เชิงสิ่งแวดล้อม สังคม ธรรมาภิบาลและความคุ้มค่าสำหรับโครงการผลิตไฟฟ้าแสงอาทิตย์แบบทุ่นลอยน้ำ
ผลการศึกษาพบว่าการดำเนินโครงการผลิตกระแสไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ตามกรอบพัฒนาอย่างยั่งยืนขององค์กรในด้านสิ่งแวดล้อมในการใช้และหมุนเวียนทรัพยากรอย่างคุ้มค่า การลดก๊าซเรือนกระจก การตรวจวัดและติดตามสภาพแวดล้อม ด้านสังคมในการมีส่วนร่วมภาคประชาชน การบริหารจัดการความปลอดภัย และด้านธรรมาภิบาล ในการปฏิบัติตามกฎหมาย การเปิดเผยข้อมูลและการดำเนินโครงการอย่างโปร่งใส ผลการวิเคราะห์ความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจในการดำเนินโครงการจากอัตราส่วนผลประโยชน์ต่อต้นทุนโดยมีผลประโยชน์มากกว่าต้นทุนถึง 5.20 เท่า และพบว่าผู้ปฏิบัติงานมีระดับความตระหนักรู้เฉลี่ยในด้านความยั่งยืนขององค์กรด้านสิ่งแวดล้อมระดับปานกลาง (ร้อยละ 53.00) ด้านสังคมระดับปานกลาง (ร้อยละ 50.00) ด้านธรรมมาภิบาลระดับมาก (ร้อยละ 48) ความคุ้มค่าระดับมาก (ร้อยละ 50) และอายุงานมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ (p-value<0.05) โดยเฉลี่ยอย่างยิ่งผู้ที่มีอายุงานมากกว่า 10 ปีขึ้นไปมีแนวโน้มความตระหนักรู้ในด้านสิ่งแวดล้อมเพิ่มสูงขึ้น ชี้ให้เห็นการดำเนินงานของโครงการ การสื่อสาร การเปิดเผยข้อมูลของการดำเนินการสู่ผู้มีส่วนได้เสียรับทราบอย่างทั่วถึง และผลักดันในการส่งเสริมการตระหนักรู้ในด้านอื่น ๆ มากยิ่งขึ้น
ผลการศึกษาในครั้งนี้เป็นประโยชน์ในการนำข้อมูลมาวิเคราะห์เกี่ยวกับการประเมินการประเมินผลลัพธ์ และความตระหนักเชิงสิ่งแวดล้อม สังคม ธรรมาภิบาล และความคุ้มค่าสำหรับโครงการผลิตไฟฟ้าแสงอาทิตย์แบบทุ่นลอยน้ำ บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน
Thai tourists’ perspective toward local food image during the covid-19 pandemic crisis : a case study of Nan Province
No full textในช่วงวิกฤติการณ์โควิด-19 ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการรวมถึงพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวที่ให้ความสำคัญกับปัจจัยการบริโภคอาหารที่จุดหมายปลายทางเปลี่ยนแปลงไป โดยบทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อ ศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุ
ด้านภาพลักษณ์อาหารท้องถิ่นที่มีอิทธิพลต่อการกลับมาใช้ บริการซ้ำและบอกต่อของนักท่องเที่ยวชาว ไทยในพื้นที่จังหวัดน่าน (2) เพื่อเสนอแนะแนวทางการส่งเสริมภาพลักษณ์อาหารท้องถิ่น
เพื่อการท่องเที่ยวในพื้นที่จังหวัดน่าน โดยใช้การดำเนินการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ศึกษาเป็นนักท่องเที่ยวชาวไทยจำนวน 372 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล และใช้การวิเคราะห์ทางสถิติด้วยวิธีแบบการสร้างแบบจำลองเส้นทางกำลังสองน้อยที่สุดบางส่วน
ผลการวิจัยพบว่า (1) ภาพลักษณ์อาหารอาหารท้องถิ่นทั้ง 4 ด้านมีอิทธิพลทางบวกต่อการกลับมาใช้บริการซ้ำและบอกต่อ โดยปัจจัยด้านคุณภาพอาหารและรสชาติอาหารมีอิทธิพลมากที่สุด ซึ่งจะเป็นส่วนสำคัญในการรับรู้ต่อคุณภาพของอาหารรวมถึงภาพลักษณ์ของตราสินค้าในแง่ของสถานที่อีกด้วย (2) แนวทางการพัฒนาและส่งเสริมภาพลักษณ์อาหารท้องถิ่นเพื่อการท่องเที่ยว
1) ระบบเกษตร (Farming systems) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของ แหล่งกำเนิดวัตถุดิบอาหาร ส่งเสริมให้ชาวบ้านทำการเกษตรไร้สารพิษ 2) เรื่องราวของอาหาร (Story of Food) หรือเบื้องหลังของอาหารแต่ละจานที่ จะรวบรวมมรดกภูมิปัญญา ขนบธรรมเนียมประเพณีในพื้นที่ซึ่งจะช่วยเพิ่มคุณค่าและมูลค่าให้กับอาหารแต่ละจาน 3) อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ (Creative industries) ที่หมายถึงการนำเอาศาสตร์และศิลป์เข้ามาประกอบกับการปรุงอาหาร การตกแต่งอาหาร การเสิร์ฟอาหาร ดนตรี การแสดง งานนิทรรศการ ที่ช่วยผลักดันให้เกิดการการอนุรักษ์และส่งเสริมเรื่องราวท้องถิ่น และให้อาหารเป็นสัญลักษณ์ของจุดหมายปลายทาง เปิดประสบการณ์ท่องเที่ยวที่ลึกซึ้งและยั่งยืนDuring the COVID-19 crisis, which affected the tourism and service industries, including tourist behavior, changes in dietary factors at the destination were prioritized. The goal of this research article is to (1) investigate the causal factors of local food image that influence food use. Repeated service and referrals from local tourists (2) use quantitative research to suggest ways to promote the local food image for tourism. The study's sample size was 372 Thai tourists. The questionnaire was used to collect data and conduct statistical analysis using the PLS-SEM method.
The findings revealed that (1) four aspects of the local food image has a positive influence on repeat business and word of mouth Food quality and taste were the most influential, which will play an important role in food quality perception as well as brand image in terms of location. (2) Guidelines for developing and promoting the image of local food in the tourism industry 1) Farming systems that are the origin of food ingredients encourage villagers to practice agriculture without the use of toxic substances. 2) The story of food or the background traditions of each dish will be gathered from local wisdom and heritage. 3) Creative industries include music, performances, and exhibitions that support conservation efforts and publicize regional histories
The impact of social media analytics practices and social media agility on business performance of firms in Thailand: the antecedent role of entrepreneurial orientation and the moderating effect of environmental dynamism
No full textBusinesses in Thailand are becoming more reliant on social, as it is an increasingly vital tool for standing out from the competition and attracting clients whose social media habits have been revolutionized. Given the widespread advocacy for social media use, adopting social media alone is no longer sufficient; SMEs must develop competence in areas like social media analytics practices and social media agility to surpass competitors. This research aims to bridge the identified gaps in existing literature through the lens of RBV theory. Firstly, this study analyzes the effect of social media analytics practices and social media agility on business performance. Moreover, this research examines whether social media analytics practices can determine the level of social media agility that firms exhibit. Secondly, this study explores the moderating effect of environmental dynamism on the link between social media agility and business performance. Lastly, this research aims to investigate the role of entrepreneurial orientation as a determinant of social media analytic practices and the social media agility of firms. The results of the study indicated a positive effect of EO on social media analytics practices. It also confirms that EO plays an influential role in enhancing social media agility, with social media analytics acting as a mediator in this relationship. Furthermore, the results revealed a positive relationship between social media analytics practices and social media agility. Besides, the study revealed the mediation effects of social media analytics practices and social media agility in the relationship between EO and firm performance. These findings emphasize that EO has an indirect influence on firm performance, with social media analytics practices and social media agility serving as crucial mediators. Lastly, the study found that environmental dynamism does not moderate the relationship between social media agility and firm performance. This implies that social media agility remains influential in determining firm performance, regardless of external environmental changes. This research highlights the importance of prioritizing the development of EO, social media analytics practices, and social media agility as essential resources and capabilities to enhance performance in a rapidly evolving business landscape. By focusing on these areas, SMEs can effectively engage with customers on social media platforms, and leverage data-driven insights to drive success and maintain a competitive advantage
Research of a feasible model driving plastic waste management in Bangkok
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ขยะพลาสติก นโยบายและมาตรการเกี่ยวกับการจัดการขยะพลาสติกในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยมีวิธีการศึกษาประกอบด้วย การทบทวนและวิเคราะห์นโยบายและมาตรการที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการกำหนดนโยบาย ด้วยวิธีการเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง และการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามออนไลน์กับกลุ่มตัวอย่าง จากนั้นนำข้อมูลทั้งหมดมาประมวลผลเพื่อวิเคราะห์สภาพแวดล้อมด้วยเครื่องมือ SWOT และเสนอแนะแนวทางการขับเคลื่อนและส่งเสริมการจัดการขยะพลาสติกด้วยเครื่องมือ TOWS Matrix โดยขยะพลาสติกถือเป็นปัญหาระดับโลกที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมทั้งทางบกและทางทะเล ซึ่งเป็นปัญหาเร่งด่วนที่ต้องได้รับการแก้ไข เป็นปัญหาท้าทายที่มีความหลากหลายและอุปสรรคสำคัญเป็นอย่างมาก เนื่องจากพลาสติกเป็นวัสดุสังเคราะห์ที่มีบทบาทอย่างมากในชีวิตประจำวันและมีแนวโน้มการใช้งานเพิ่มมากขึ้น ด้วยคุณสมบัติที่โดดเด่นทำให้พลาสติกได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เกิดขยะพลาสติกในปริมาณมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียว (Single-use Plastics) เช่น ถุงพลาสติก แก้วพลาสติก เป็นต้
Thailand's communication model in the post-covid-19 wellness tourism destination branding
No full textThe COVID-19 pandemic has had a devastating effect on the global health and economy, including Thailand's tourism industry. Prior to the pandemic, Thailand’s tourism industry was flourishing, but it experienced a significant decline in GDP and an increase in unemployment. However, there is a growing interest in wellness tourism, and Thailand's strength in the wellness industry presents an opportunity for recovery. This current research explored Thailand’s post COVID-19 communication model in wellness tourism destination branding by addressing three research objectives. The first objective is to investigate the impact of the COVID-19 pandemic on Thailand’s wellness tourism industry from the perspective of DMOs. The second objective is to identify potential wellness destination brand positioning that can attract prospective tourists to choose Thailand as a post-COVID-19 wellness tourism destination. The third objective is to develop a comprehensive wellness tourism destination brand communication model that can be beneficial to the government, tourism destination marketers, and other tourism stakeholders.
The research methodology employed a combination of qualitative and quantitative approaches. Qualitative research involved interviews with key informants from various organizations and experts in tourism and branding. Based on this research, six facets were identified for Thailand’s post-COVID-19 brand identity prism, including Physique, Personality, Culture, Relationship, Reflection, and Self-Image.
Quantitative research was conducted using a survey administered to 408 international tourists who visited Thailand between August and October 2022. The data collected revealed that Thailand's wellness tourism brand met tourists' expectations in terms of reflection and self-image, while the cultural facet exceeded expectations and was highly important. The Physique, Personality, and Relationship facets were ranked lower in perceptions but were still considered highly important. Based on these findings, Thailand should focus on promoting its cultural facet and highlighting the opportunity for tourists to reflect on their well-being and personal development. Emphasizing the importance of the Physique, Personality, and Relationship facets in wellness tourism offerings can also attract more tourists.
The study used Confirmatory Factor Analysis (CFA) to evaluate the structural equation model and analyzed the empirical data using AMOS. The study found that the perception of the wellness tourism destination brand has a significant positive effect on attitude towards Thailand's wellness tourism destination brand, which in turn has a significant positive effect on COVID-19 related factors and the selection of Thailand as a wellness destination. This signified that, in the post COVID-19 stage, the tourists might not consider the policies and statements addressing COVID-19 such as SHA or COVID-free as an important matter in selecting wellness destination.
The findings recommended the HEAL model (Heritage, Experience, Authentic, and Likability) for Thailand’s promotional message design. The Heritage facet emphasized the significance of culture, traditions, and unique practices in creating exceptional wellness experiences. The Experience facet focused on offering a seamless wellness journey, addressing concerns, and prioritizing health and safety. The Authentic facet highlights the promotion of “Thai-ness” by integrating visible and vivid cultural elements. Lastly, the Likability facet showcases Thailand’s reputation for amicability, top-notch service, wellness competence, sincerity, sophistication, and commitment to hygiene and safety. By incorporating these insights, Thailand can redefine itself as a sought-after destination for transformative wellness journeys.
This research could be beneficials for government, tourism destination marketers, policy makers, and other tourism stakeholders in the development of effective wellness tourism destination branding strategies that enhance Thailand’s competitiveness in the global tourism market
Guidelines for tourism promotion Russian tourists in Koh Samui, Suratthani Province
No full textวิทยานิพนธ์ (กจ.ม. (การจัดการการท่องเที่ยวและบริการแบบบูรณาการ))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2565การศึกษาวิจัยเรื่อง แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียในอำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานีมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียที่มาท่องเที่ยวในอำเภอเกาะสมุย 2) เพื่อประเมินปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจมาท่องเที่ยวในอำเภอสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 3) เพื่อศึกษาสถานการณ์การส่งเสริมการท่องเที่ยวจากผู้มีส่วนได้ส่วนในอำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี และ 4) เพื่อเสนอแนะแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียในอำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ผู้วิจัยใช้การวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ
ผลการศึกษาลักษณะทางประชากรศาสตร์และพฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียที่มาท่องเที่ยวในอำเภอเกาะสมุยพบว่า นักท่องเที่ยวรัสเซียส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีช่วงอายุระหว่าง 23 – 38 ปี จัดอยู่ในกลุ่ม Gen Y หรือ Millennial ประกอบอาชีพนักธุรกิจหรือเจ้าของธุรกิจ มีรายได้ต่อเดือน 50,000 – 59,999 รูเบิ้ล และมีระดับการศึกษาสูงกว่าปริญญาตรี มีสถานภาพโสด พฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียพบว่านักท่องเที่ยวชาวรัสเซียเดินทางมาท่องเที่ยวในอำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานีเพื่อพักผ่อนทางกายและจิตใจ มีจุดประสงค์ในการเดินทางมาเพื่อพักผ่อนหรือวันหยุดโดยเลือกเข้าพักในโรงแรม มีการวางแผนการเดินทางหรือรับรู้ข้อมูลการเดินทางจากการแนะนำจากบุคคลอื่น เพื่อนหรือครอบครัว มักจะใช้เวลาเดินทางท่องเที่ยวในอำเภอเกาะสมุย 8 – 14 วัน สำหรับแหล่งท่องเที่ยวที่ให้ความสนใจคือ หาดเฉวง ใช้ระยะเวลาในการวางแผนการเดินทางเป็นระยะเวลา 1 – 3 เดือน และเป็นการท่องเที่ยวด้วยตนเอง โดยเดินทางมาท่องเที่ยวกับครอบครัวหรือ ญาติ มีค่าใช้จ่ายในการมาท่องเที่ยวประมาณ 60,001 – 80,000 รูเบิ้ล นักท่องเที่ยวสนใจกิจกรรมการชมธรรมชาติ หลังการเดินทางท่องเที่ยวจะแบ่งปัน / รีวิวการเดินทางท่องเที่ยวให้ผู้อื่นทราบ โดยรีวิวผ่านการบอกต่อปากต่อปาก และนักท่องเที่ยวรัสเซียส่วนใหญ่จะเดินทางกลับมาท่องเที่ยวที่เกาะสมุยอีกครั้ง
ผลการศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจมาท่องเที่ยวในอำเภอสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานีพบว่า นักท่องเที่ยวรัสเซียมีระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดทางการท่องเที่ยวอยู่ในระดับมาก โดยมีความคิดเห็นต่อช่องทางการจัดจำหน่ายมากที่สุด ในด้านผลิตภัณฑ์ (Product) มีระดับความคิดเห็นมากที่สุดเรื่องการมีวิถีชีวิตและวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ ด้านราคา (Place) มีระดับความคิดเห็นมากที่สุดเรื่องราคาที่พักแรมระหว่างท่องเที่ยวเหมาะสม ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย (Place) มีระดับความคิดเห็นมากที่สุดเรื่องความสะดวกสบายในการติดต่อซื้อบัตรโดยสารเครื่องบิน และช่องทางการจัดจำหน่ายมีหลากหลายช่องทาง ด้านการส่งเสริมการตลาด (Promotion) มีระดับความคิดเห็นมากที่สุดเรื่องการยกเว้นวีซ่าสำหรับนักท่องเที่ยวชาวรัสเซีย การวิเคราะห์สหสัมพันธ์พหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ระหว่างปัจจัยส่วนผสมทางการตลาด (4Ps) และพฤติกรรมการตัดสินใจมาท่องเที่ยวพบว่า ปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์ (Product) มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการตัดสินใจมาท่องเที่ยวในด้านการมาท่องเที่ยวซ้ำ ความพึงพอใจในประสบการณ์ที่ได้รับ ค่าใช้จ่ายสมเหตุสมผล เกาะสมุยมีความสวยงามและมีวัฒนธรรมที่น่าสนใจ การเดินทางที่สะดวก และความพึงพอใจในประสบการณ์ที่ได้รับจากการให้บริการ สำหรับด้านพฤติกรรมการตัดสินใจมาท่องเที่ยวซ้ำอีกครั้งและผู้คนในเกาะสมุยเป็นมิตรมีความสัมพันธ์กับปัจจัยด้านราคา (Price) ด้านพฤติกรรมการตัดสินใจมาท่องเที่ยวเพราะอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ รสชาติดีและราคาเหมาะสมมีความสัมพันธ์กับปัจจัยด้านการส่งเสริมการตลาด (Promotion)
ผลการศึกษาสถานการณ์การส่งเสริมการท่องเที่ยวจากผู้มีส่วนได้ส่วนในการส่งเสริมการท่องเที่ยวพบว่า 1) แผนและวิธีการส่งเสริมการท่องเที่ยว ได้แก่ แผนการตลาดเพื่อประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์ทางการท่องเที่ยวสู่ตลาดนักท่องเที่ยวรัสเซีย และแผนการอบรมภาษารัสเซียให้กับผู้ให้บริการที่เกี่ยวข้อง 2) กิจกรรมที่ช่วยส่งเสริมการท่องเที่ยว ได้แก่ กิจกรรมเพื่อการบำบัด รักษา ฟื้นฟูสุขภาพ กิจกรรมท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ และกิจกรรมการเรียนรู้ประสบการณ์ผ่านทางอาหารไทยและอาหารถิ่น 3) ภาพลักษณ์ที่ช่วยส่งเสริมการท่องเที่ยว ได้แก่ ภาพลักษณ์ของทัศนียภาพทางธรรมชาติและภาพลักษณ์ด้านอาหาร 4) ข้อจำกัดหรืออุปสรรคที่ช่วยส่งเสริมการท่องเที่ยว ได้แก่ ด้านภาษารัสเซีย และสภาพผิวจราจรและระบบขนส่ง ระบบคมนาคมในเกาะสมุย
ผลการศึกษาแนวทางทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียในอำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีดังนี้ 1) แนวทางการพัฒนาเส้นทางการคมนาคมภายในเกาะสมุยและการเดินทางเข้าถึงเกาะสมุย 2) แนวทางการส่งเสริมการทำการตลาดและการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยว 3) แนวทางการเพิ่มศักยภาพด้านภาษารัสเซียแก่บุคลากรด้านการท่องเที่ยวThe study “Guidelines for Tourism Promotion Russian Tourists in Koh Samui, Suratthani Province” aims to 1) study the behaviors of Russian tourists in Koh Samui, Suratthani Province, 2) evaluate the marketing mix affecting the decision to travel to Koh Samui, Suratthani Province, 3) study tourism promoting situation from stakeholders in Koh Samui, Suratthani Province, and 4) propose guidelines to promote for Tourism Promotion Russian Tourists in Koh Samui, Suratthani Province. This study are quantitative and quantitative research.
The study result regarding the demographic and Russian tourists’ behaviors revealed that most are male between 23 – 28 of age, being considered Gen Y of Millennials. Most are entrepreneurs or business owners with a monthly income of 50,000 – 59,999 rubles. Most have an educational level higher than a bachelor’s degree and are single. In terms of the behaviors, Russian tourists travel to Koh Samui, Suratthani Province for leisure purposes, aiming to travel on their day-offs. Most stay in a hotel and have planned their trip by receiving travel information from friends or family. Most spend time traveling in Koh Samui for 8 – 14 days. The significant landmark was Chaweng Beach. The Russian tourists spend 1 – 3 months planning their trip which was their personal trip with family or relatives. Most spend 60,001 – 80,000 rubles during their trip. The activity of interest was nature sightseeing. After the trip concluded, the trip is shared and reviewed by word of mouth. Most Russian tourists will visit Koh Samui again.
The study result regarding marketing mix affecting the decision to travel to Koh Samui, Suratthani Province revealed that Russian tourists show high opinion toward marketing mix, with the most positive being toward Product, the way of life, and unique culture. In terms of Price, Russian tourist shows the most opinions toward the reasonable price of accommodation during their trip. In terms of Place, Russian tourist shows the most opinions toward many airline ticket distribution channels. In terms of Promotion, Russian tourist shows the most opinions toward visa exemption for Russian tourists. Multiple Regression Analysis of 4Ps and decision making behavior to travel to Koh Samui revealed that Product affects their decision to make subsequent visit due to good experience, acceptable price, beautiful nature of Samui and its culture, convenient travel, and good service experience. The behavior of revisiting Koh Samui and the friendliness of the people of Koh Samui are found to be related to Price. The decision to travel to Koh Samui due to its unique food and its reasonable price is found to be related to Promotion.
The study result regarding tourism promoting situation from stakeholders in Koh Samui, Suratthani Province led to 1) plan and tourism promotion by advertising tourism products to Russian tourists’ market and Russian language training to service providers, 2) Tourism promoting activities which are health-related tourism activities, nature tourism activities, and Thai and local gastronomy activities, 3) Images promoting tourism which are images of natural scenery and food, and 4) Limitation or obstacles in promoting tourism which are Russian language, road condition, and logistics in Koh Samui.
The study result regarding guidelines to promote tourism to Russian tourists in Koh Samui, Suratthani Province revealed 3 guidelines: 1) guidelines for the development of logistics network in Koh Samui and access to Koh Samui, 2) guidelines for marketing and public relation for tourism, 3) guidelines for increasing Russian proficiency for tourism personnel
วิเคราะห์ปัจจัยและเสนอแนวทางด้านความยั่งยืนของบริษัทไทยวาโก้ จำกัด (มหาชน)
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2566บริษัท ไทยวาโก้ จำกัด (มหาชน) รูปแบบการดำเนินธุรกิจจะต้องปรับเปลี่ยนให้เข้ากับพฤติกรรมของผู้บริโภคให้มากขึ้น มี การนำ Big Data มาวิเคราะห์เพื่อช่วยปรับปรุงการพัฒนาสินค้าและบริการ การประยุกต์ใช้เทคโนโลยี AI การใช้กลยุทธ์ Omni-Channel Strategy ในการพัฒนาและเชื่อมโยงช่องทางการขาย การออกแบบรูปแบบธุรกิจและช่องทางการจัดจำหน่าย ใหม่ โดยเฉพาะในส่วนของ Online เพื่อให้สอดคล้องกับพฤติกรรมของผู้บริโภคในยุค Digital และเข้าถึงลูกค้าโดยตรง (Direct to Consumer) พร้อมทั้งบูรณาการห่วงโซ่อุปทานให้เพียงพอกับความต้องการของผู้บริโภค นอกจากนี้ยังต้องคำนึง ถึงการดำเนินธุรกิจที่รับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม และสร้างคุณค่าให้กับสังคม เพื่อให้ธุรกิจสามารถเติบโตอย่างมั่นคงและยั่งยืน ต่อไปในอนาค