National Institute of Development Administration
NIDA (National Institute of Development Administration): Wisdom Repository / สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์Not a member yet
3872 research outputs found
Sort by
ผลิตภัณฑ์ทางการเงินสีเขียว/ผลิตภัณฑ์ทางการเงินเพื่อความยั่งยืนในมิติสิ่งแวดล้อมของธนาคาร ใน The S&P Global Sustainability Yearbook 2023 Top 1%
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2566ประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เป็นหนึ่งในประเด็นด้านความยั่งยืนที่ได้รับการกล่าวถึงอย่างมากในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ถึงแม้ว่าธนาคารไม่ได้เป็นผู้ทำลายสิ่งแวดล้อมหรือปล่อยก๊าซเรือนกระจกเป็นจำนวนมากจากการดำเนินงานด้วยตนเอง แต่ว่าธนาคารมีความเกี่ยวข้องอย่างยิ่งจากผลิตภัณฑ์ของธนาคาร เช่น ผลิตภัณฑ์สินเชื่อแก่ภาคธุรกิจต่างๆ โดยการค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลิตภัณฑ์ทางการเงินสีเขียว/ผลิตภัณฑ์ทางการเงินเพื่อความยั่งยืนในมิติสิ่งแวดล้อมของธนาคารที่อยู่ใน The S&P Global Sustainability Yearbook 2023 Top 1% รวมถึงผลการดำเนินงาน ข้อจำกัด อุปสรรคในผลิตภัณฑ์ทางเงินสีเขียว/ผลิตภัณฑ์ทางการเงินเพื่อความยั่งยืนในมิติสิ่งแวดล้อม และเปรียบเทียบกับบริบทประเทศไทย โดยการรวบรวมข้อมูลจากรายงานความยั่งยืน เอกสารเผยแพร่สาธารณะ เว็บไซต์ของธนาคาร เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องกับความยั่งยืน และเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมธนาคา
การประเมินประสิทธิภาพในการแก้ไขปัญหาน้ำเสียชุมชมตามแผนปฏิบัติการเพื่อการจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมในระดับจังหวัด ภายใต้พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2566งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาผลการดำเนินงานการแก้ไขปัญหาน้ำเสียชุมชนของประเทศไทยโดยกลไกภายใต้พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 โดยจะเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการจัดเก็บรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งเอกสารกฎหมายและผลการจัดสรรงบประมาณเพื่อแก้ไขปัญหาน้ำเสียชุมชนตามแผนปฏิบัติการเพื่อการจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อม รวมถึงการสัมภาษณ์เชิงลึก เพื่อนำข้อมูลที่ได้รับมาวิเคราะห์ด้วยเครื่องมือ SWOT Analysis ผสมผสานกับ PESTEL Analysis จากการศึกษาพบว่าพบว่า ประเทศไทยมีน้ำเสียชุมชนเกิดขึ้นและมีแหล่งน้ำที่มีคุณภาพน้ำเสื่อมโทรมเช่น แม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง อีกทั้งน้ำทะเลชายฝั่งส่วนอ่าวไทยตอนใน มีค่าไม่เป็นไปตามมาตรฐาน ซึ่งพบว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีระบบระบบบำบัดน้ำเสียรวมชุมชนเพียง 202 แห่ง จากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7,850 แห่ง เท่านั้น โดยความสามารถรองรับน้ำเสียของระบบบำบัดน้ำเสียรวมชุมชนยังคงประสบปัญหาจากปริมาณน้ำเสียจำนวนมากที่ไม่ได้ผ่านการบำบัดให้เป็นไปตามมาตรฐานน้ำทิ้งไหลลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะ อีกทั้ง ราชการส่วนท้องถิ่นได้รับการสนับสนุนงบประมาณเพื่อก่อสร้างหรือดำเนินการให้มีระบบบำบัดน้ำเสียรวมชุมชนตามแผนปฏิบัติการ เพื่อการจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมที่น้อยมาก
กฎหมายได้ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดในพื้นที่คุ้มครองสิ่งแวดล้อมหรือเขตควบคุมมลพิษจัดทำแผนปฏิบัติการเพื่อการจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมในระดับจังหวัด แต่ไม่ได้บัญญัติให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องจัดทำข้อเสนอโครงการ ในการแก้ไขปัญหาน้ำเสียชุมชน จึงเป็นเพียงทางเลือกในการแก้ไขปัญหาน้ำเสียชุมชนเท่านั้น และสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมไม่มีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
จากปัญหาที่เกิดขึ้น งานวิจัยนี้จึงมีข้อเสนอแนะให้แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายในส่วนของหน่วยตั้งงบประมาณ และกำหนดอำนาจหน้าที่ในการจัดการน้ำเสียในภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง การใช้กลไกการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดการน้ำเสียชุมชน การสร้างการมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วนเพื่อกำกับและส่งเสริมการลดน้ำเสียจากแหล่งกำเนิดให้ได้มากที่สุด ส่งเสริมการร่วมทุนกับภาคเอกชนในการจัดการน้ำเสียชุมชนเพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายภาครัฐและปัญหาความเชี่ยวชาญในการเดินระบบด้ว
Applications of pricing and revenue optimization in capacity management and logistics
No full textThis dissertation explores the diverse applications of Pricing and Revenue Optimization (PRO) in the fields of capacity management and logistics. Specifically, it investigates PRO in two distinct contexts: capacity sharing between two competing firms and no-rush shipping reward program.
In the first context, the study examines the possibility for firms competing in the same market to willingly and profitably share their capacity. We consider two firms selling substitutable products in four different scenarios, according to their competition (noncompeting or competing) and capacity sharing (with or without capacity sharing option) situations. In each scenario, each firm’s optimal capacity sharing and retail pricing strategies are characterized. Our results indicate that the two firms are willing to share their capacity only when the capacity selling firm has sufficiently large capacity while the capacity buying firm has sufficiently small capacity. The firms' relative capacity in turn determine the optimal capacity sharing price, the exchanged capacity sharing quantity, and their retail prices in the market. Going against the common intuition, our results show that it can still be optimal for a firm to sell her capacity to her direct competitor even when she sets a capacity price lower than her retail price (i.e., she makes less per unit of capacity when selling it to the competitor rather than selling it in her own market). Furthermore, capacity sharing can cause the selling firm to willingly lower her retail price despite the smaller capacity she has left after selling some capacity to the competitor. We show that, when implemented appropriately, capacity sharing can mutually improve the competing firms' profit. In addition, when the two firms share capacity, the total sales to end customers in the market also increase, demonstrating the benefit of capacity sharing in enhancing the efficiency of demand fulfillment. Our results show, however, that the benefits of capacity sharing weaken when the intensity of competition escalates. Overall, this study suggests that capacity sharing is a viable and profitable mechanism to help firms selling substitutable products gain more profits and more effectively match their supplies with demand in the market.
In the second context, the study investigates how a no-rush shipping reward program, which offers a discount or a reward to a customer who chooses no-rush shipping for her online purchased items, can be utilized by an online seller to reduce shipping and expediting costs. In particular, we consider a setting in which an online seller has to ship two items to a customer. Each item can be shipped either on time or late, depending on its uncertain lead time. If an item is shipped late, the seller will incur a loss of customer goodwill unless the customer opts in to a no-rush shipping reward program and agrees to take a reward in exchange for potentially receiving an item late. To avoid shipping an item late, the seller also has an option to expedite an item at an additional cost. The seller's optimal decisions regarding whether to offer a no-rush shipping reward program on any items and whether to ship each item separately or together at a normal or expedited speed are characterized. Our results show that the number of items that the seller should offer the no-rush shipping reward program decreases as the amount of reward required to induce a customer opt-in increases. If the no-rush shipping reward program is offered on both items, then it is always optimal for the seller to consolidate the two items into a single shipment. However, if the no-rush shipping reward program is offered to none or only one of the items, it would be optimal for the seller to consolidate the shipment if and only if the shipping cost is sufficiently large. We demonstrate numerically that the cost savings realized from the no-rush shipping reward program are significant, especially when the expected wait time to receive an item is long, the expediting cost is large, but the normal shipping cost is small. This study suggests that a no-rush shipping reward program can help online sellers gain more flexibility in shipping management, which in turn effectively reduces operating and shipping costs as well as the environmental impact, while also meeting customers' expectation.
Overall, this dissertation contributes to the existing body of knowledge by offering insights into the application of PRO in capacity sharing between competing firms and the no-rush shipping reward programs. The results provide practical guidance for industry practitioners seeking to enhance their decisions in the dynamic and complex domains of capacity management and logistics
Effects of Transformational Leadership on Firm & Sustainability Performance: The Case of Public Relations Agencies
No full textIndependent StudyThis study aims to (1) examine the direct relationship between transformational leadership and sustainability performance and (2) investigate the indirect relationship between transformational leadership and sustainability performance through perceptions of corporate greenwashing and firm performance. Data collection was conducted within the context of public relations (PR) professionals working at PR agencies across Thailand and the ASEAN region. A self-administered questionnaire survey is distributed using a snowball sampling technique to reach a diverse pool of PR professionals. The questionnaire utilizes a Likert scale to measure the respondents’ views on transformational leadership, sustainability performance, corporate greenwashing, and firm performance. The data will be examined by partial least squares structural modeling (PLS-SEM). The results from 147 PR professionals indicated that both the direct and indirect relationships between transformational leadership and sustainability performance, with a focus on the role of corporate greenwashing perceptions and firm performance. The analysis reveals that all proposed hypotheses are statistically supported. Specifically, higher levels of transformational leadership are positively associated with improved sustainability performance and reduced corporate greenwashing. By demonstrating how transformational leadership can drive sustainability performance, particularly in the PR industry in Thailand and within Southeast Asia, this study contributes to both academic literature and practical applications, as well as provide valuable insights for PR agencies seeking to improve their sustainability strategies and reduce the risk of being perceived as engaging in greenwashing
The causes and intervention of young teachers' job burnout in Chinese vocational colleges
No full textThesis (Ph.D. (Management))--National Institute of Development Administration, 2023The phenomenon of occupational burnout is widely prevalent in contemporary
society, particularly among occupational groups with high levels of repetitive work
tasks, such as teachers. This is especially pronounced among young teachers in
Chinese vocational colleges, where the issue of occupational burnout has become
increasingly prominent, posing a threat to the sustainable development of vocational
colleges.Therefore, identifying effective interventions to alleviate occupational
burnout and mitigate its negative impacts has become increasingly significant.
This study uses young teachers from vocational colleges in Guangxi as the
empirical research subjects, employing quantitative analysis to explore the issue of
occupational burnout. It combines theoretical research and practical investigation
results to propose relevant intervention strategies for occupational burnout. The key
findings of this study include: (1) Male teachers experience higher levels of
occupational burnout than female teachers, and the incidence rate is highest among
teachers aged 36-40. Teachers aged 20-25 have the highest self-efficacy, while the
rate of burnout is most serious among lecturers. Teachers with over 15 years of
teaching experience have the highest incidence of occupational burnout. (2)
Occupational burnout is significantly negatively correlated with transactional
psychological capital, interpersonal psychological capital, perceived behavioral
control, cognitive social capital, occupational values, as well as self-efficacy. (3)
Occupational values play a partial mediating role between transactional psychological
capital and occupational burnout, while self-efficacy acts as a moderator in this
relationship.
Based on the research findings, this paper puts forward a series of intervention
strategies for addressing occupational burnout among young teachers in vocational colleges. These strategies take into account the perspectives of teachers, society, as
well as schools, with a particular emphasis on enhancing psychological adjustment
abilities, improving psychological capital, and developing perceived behavioral
control at the teacher level to prevent the occurrence of occupational burnout
emotions.
The significant contribution of this study lies in not only providing a
comprehensive and in-depth theoretical framework that explains the phenomenon and
causes of occupational burnout but also offering empirically supported, actionable
intervention measures. These measures have important practical implications for
alleviating occupational burnout in young teachers, maintaining the stability of the
educational environment, as well as realizing the sustainable development of
vocational colleges. Furthermore, the research findings also provide new evidence for
the theoretical study of occupational burnout and lay the foundation for future
research
The structural equation model of causal factors affecting on loyalty perceived quality, image and participants' satisfaction of local food festival in metropolitan area
No full textการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาการรับรู้คุณภาพของงานเทศกาล ภาพลักษณ์ ความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมงานเทศกาลอาหารถิ่น 2) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านคุณภาพ ภาพลักษณ์ ที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมงาน และความภักดีของผู้เข้าร่วมงาน 3) เพื่อพัฒนาและตรวจสอบรูปแบบของโมเดลความสัมพันธ์โครงสร้างปัจจัยเชิงสาเหตุขององค์ประกอบคุณภาพ ภาพลักษณ์ และความพึงพอใจที่ส่งผลต่อความภักดีของผู้เข้าร่วมงานเทศกาลอาหารถิ่นในเขตปริมณฑล 4) เพื่อศึกษาแนวทางในการพัฒนาการจัดงานเทศกาลอาหารถิ่น จากมุมมองของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดงานเทศกาลอาหารถิ่น
การศึกษาครั้งนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 480 ตัวอย่าง พบว่าการรับรู้ภาพลักษณ์ของงานเทศกาล และการรับรู้ความพึงพอใจของผู้เข้ารวมงานเทศกาลอยู่ในระดับการรับรู้มาก ส่วนการรับรู้คุณภาพของงานเทศกาลอยู่ในระดับการรับรู้มากที่สุด ส่วนการทดสอบโมเดลความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างและการทดสอบสมมติฐานพบว่าทั้งหมดมีความสัมพันธ์เชิงบวก
ส่วนผลการศึกษาทางด้านอิทธิพล และการพัฒนาและตรวจสอบรูปแบบของโมเดลความสัมพันธ์โครงสร้างปัจจัยเชิงสาเหตุ ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 พบว่าคุณภาพของงานเทศกาล และภาพลักษณ์ของงานเทศกาล มีอิทธิพลทางตรงต่อความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมงานเทศกาล (DE=0.650* และ 0.282* ตามลำดับ) และพบว่าคุณภาพของงานเทศกาล ภาพลักษณ์ของงานเทศกาล และความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมงานเทศกาล ต่างมีอิทธิพลทางตรงต่อความภักดีต่องานเทศกาลของผู้เข้าร่วมงาน (DE=0.346*, 0.238* และ 0.345* ตามลำดับ)
คุณภาพของงานเทศกาล และภาพลักษณ์ของงานเทศกาล ต่างมีอิทธิพลทางอ้อมต่อความภักดีต่องานเทศกาลของผู้เข้าร่วมงานผ่านตัวแปรส่งผ่านความพึงพอใจของผู้เข้ารวมงานเทศกาล (IE=0.224 และ 0.097 ตามลำดับ)
คุณภาพของงานเทศกาลมีอิทธิพลโดยรวมต่อความพึงพอใจ และความภักดีของผู้เข้าร่วมงานเทศกาล (β = 0.650 (DE = 0.650); p < 0.05) และ (β = 0.650 (DE = 0.346 + IE = 0.224); p < 0.05) ภาพลักษณ์ของงานเทศกาลมีอิทธิพลโดยรวมต่อความพึงพอใจ และความภักดีของผู้เข้าร่วมงาน (β = 0.282 (DE = 0.282); p < 0.05) และ (β = 0.282 (DE = 0.238 + IE = 0.097); p < 0.05) ส่วนความพึงพอใจของผู้เข้ารวมงานเทศกาลมีอิทธิพลโดยรวมต่อความภักดีของผู้เข้าร่วมงาน (β = 0.345 (DE = 0.345); p < 0.05) และโมเดลมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์
หลังจากได้ข้อสรุปเรื่องผลการศึกษาเชิงปริมาณแล้ว ได้มีการนำมาวิเคราะห์ร่วมกับการศึกษาเชิงคุณภาพ เพื่อนำเสนอแนวทางในการพัฒนาการจัดงานเทศกาลอาหารถิ่น ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ด้าน ได้แก่ 1) แนวทางการพัฒนาศักยภาพและยกระดับคุณภาพของงานเทศกาลอาหารถิ่นให้มีคุณภาพ 2) แนวทางการเพิ่มขีดความสามารถในการรองรับของสถานที่และสิ่งอำนวยความสะดวก 3) แนวทางการบูรณาการการจัดงานเทศกาลอาหารถิ่นโดยสร้างความร่วมมือกับภาคีเครือข่าย 4) แนวทางการส่งเสริมการตลาดและการประชาสัมพันธ์งานเทศกาลอาหารถิ่น โดยแนวทางดังกล่าวจะสามารถช่วยให้ผู้จัดงานสามารถยกระดับคุณภาพ สร้างภาพลักษณ์ที่ดี สร้างความพึงพอใจให้กับผู้เข้าร่วมงาน และสามารถสร้างความภักดี เพื่อให้เข้าร่วมงานซ้ำแก่ผู้เข้าร่วมงานได้ในอนาคต
การวิจัยครั้งนี้สามารถนำผลการศึกษาไปต่อยอดเพื่อสนับสนุนการจัดงานเทศกาลที่จะเกิดขึ้นในอนาคต และสามารถนำไปปรับใช้เพื่อเตรียมความพร้อมที่ดีสำหรับการจัดงานเทศกาลในครั้งถัดไปThe objectives of this study were 1) to examine the perception of Thai participants on festival quality, festival image, and satisfaction with local food festivals, 2) to study the factors of quality and festivals image that affected participants' satisfaction and loyalty, 3) to develop and examine the casual relationship model of determinants that affected participants' loyalty based on festival quality, festival image, and participants’ satisfaction with local food festivals in the metropolitan area, and 4) to study the development guidelines for local food festivals from local food festival stakeholders' viewpoints.
Quantitative and qualitative (Mixed Method) approaches were applied to analyze 480 Thai participants. The finding indicates that participants' satisfaction and festival image were relatively high, and festival quality was very high. The structural model and hypothesis testing were performed 6 hypotheses were confirmed with positive relationship.
Festival quality and festival image had a direct effect on the participants' satisfaction (DE=0.650* and 0.282* respectively) was statistically significant at 0.05 level. Festival quality, festival image and participants' satisfaction had a direct effect on the participants’ loyalty (DE=0.346*, 0.238* and 0.345* respectively) was statistically significant at 0.05.
Festival quality and festival image had an indirect effect on participants’ loyalty through the variable of participants' satisfaction (IE=0.224 and 0.097 respectively).
The effect of festival quality on participants' satisfaction and participants’ loyalty was found to the significant (β = 0.650 (DE = 0.650); p < 0.05) and (β = 0.650 (DE = 0.346 + IE = 0.224); p < 0.05). Festival image had a total effect on participants' satisfaction and participants’ loyalty (β = 0.282 (DE = 0.282); p < 0.05) and (β = 0.282 (DE = 0.238 + IE = 0.097); p < 0.05). Likewise, Participants' satisfaction had a total effect on participants’ loyalty (β = 0.345 (DE = 0.345); p < 0.05) and the model was fit with empirical data.
Qualitative analysis was employed to investigate local food festival recommendations which can be divided into 4 components; 1) increasing the potential and quality of local food festivals, 2) upgrading the locations and facilities ability reach the participants' need, 3) integrating local food festivals by cooperating with network partners, and 4) providing public relations to promote local food festivals.
The findings of this research can be applied to further study for supporting food festival events in the future and can be adapted to prepare better the upcoming festival
Green marketing factors affecting the decision to purchase products from the waste-to-money project waste into money of the Ban Phai Waste-to-Money Enterprise Group
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2566การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยการตลาดสีเขียวของโครงการเปลี่ยนขยะเป็นเงินของกลุ่มวิสาหกิจธนาคารขยะออมทรัพย์บ้านไผ่ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยการตลาดสีเขียวที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์จากโครงการเปลี่ยนขยะเป็นเงิน และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาโครงการการเปลี่ยนขยะเป็นเงินจากปัจจัยการตลาดสีเขียวของกลุ่มวิสาหกิจธนาคารขยะออมทรัพย์บ้านไผ่ จังหวัดระยอง ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงผสมผสาน (Mixed Method Research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ประชาชนในพื้นที่จังหวัดระยอง จำนวน 400 คน และการสนทนากลุ่มกับตัวแทนของกลุ่มวิสาหกิจ และประชาชน 5 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เชิงลึกกึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การทดสอบค่าเอฟ สมการถดถอยพหุคูณ และใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความคิดเห็นของปัจจัยการตลาดสีเขียว อยู่ในระดับมากที่สุด 2) ปัจจัยการตลาดสีเขียว ประกอบด้วย ด้านราคาสีเขียว ด้านช่องทางการจัดจำหน่ายสีเขียว ด้านภาพลักษณ์ตราสินค้า และด้านความน่าเชื่อถือ มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์จากโครงการเปลี่ยนขยะเป็นเงินของกลุ่มวิสาหกิจธนาคารขยะออมทรัพย์บ้านไผ่ จังหวัดระยอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) แนวทางการพัฒนาปัจจัยการตลาดสีเขียว ประกอบไปด้วย 6 แนวทาง ได้แก่ 1) แบรนด์เทฬาควรผลักดันสินค้าให้กลุ่มเป้าหมายได้รู้จัก ทดลองใช้ หรือรับรู้ว่ามีสินค้าจากโครงการ เพื่อสร้างการรับรู้ต่อตัวสินค้า 2) กลุ่มวิสาหกิจอาจเพิ่มกำลังการผลิตมากขึ้น เพื่อลดต้นทุนการผลิต โดยประหยัดจากขนาด และสามารถแข่งขันกับสินค้าทั่วไปในตลาดด้านราคาได้ 3) สินค้าที่ผลิตขึ้นควรมีมาตรฐานการผลิต เพื่อให้เกิดความน่าเชื่อถือมากขึ้น 4) ควรใช้บุคคลที่สามารถดึงดูดความสนใจในผลิตภัณฑ์ของแบรนด์เทฬา โดยใช้อินฟลูเอนเซอร์ ดารา ศิลปินที่มีภาพลักษณ์ชื่นชอบสัตว์ทะเล และมีพฤติกรรมการลดโลกร้อนต่างๆ 5) ควรส่งเสริมให้สินค้าได้รับการประชาสัมพันธ์อย่างจริงจัง และต่อเนื่อง และ 6) ควรออกแบบหรือพัฒนาสินค้าที่มีความแตกต่างและโดดเด่น สามารถดึงดูดความสนใจลูกค้าเป้าหมายได้มากขึ้น
คำสำคัญ : ปัจจัยการตลาดสีเขียว ธนาคารขยะออมทรัพย์ การตัดสินใจซื้อThe objectives of this research study are 1) to study the green marketing factors of the waste-to-money project of the Ban Phai Waste-to-Money Enterprise Group, 2) to study the green marketing factors that affect the decision to purchase products from the waste-to-money project. waste into money and 3) to study the guidelines for developing the project to turn waste into money on green marketing factors of the Ban Phai Waste Savings Bank, which is a mixed method research. The sample group was 400 people in Rayong province and 5 representatives from the Enterprise Group. Data were collected by using questionnaires and in-depth interviews. Statistics used in the research include frequency, percentage, mean, and standard deviation. t-test, F- test, Multiple Regression Equation and content analysis.
The results of the research found that 1) the level of opinions on green marketing factors is at the highest level, 2) green marketing factors include green prices, green place, brand image and reliability affect the decision to purchase products from the waste-to-money project with statistical significance at the 0.05 level and 3) guidelines for developing green marketing factors consist of 5 approaches: (1) Tela brand should push products for the target group to get to know, try or be aware that there are products from the project to turn waste into money, (2) should increase productivity in order to reduce the cost, get economic of scale and compete with general product easily, (3) products need to produce standardly for more reliable. (4) should use influencers, celebrities, and artists whose image as sea animal lover and love to reduce global warming to get more image (5) products should be promoted seriously and continuously, and (6) products should be designed differently and stand out which can attract more attention to target customers.
Keywords: Green Marketing Factors, Waste Savings Bank, Purchasing Decisio
A study of the model of smart farming in urban community
No full textThe objectives of this dissertation are 1) to study Smart Farming in urban community including problems and obstacles, 2) to analyze factors affecting the success of Smart Farming in urban community, and 3) to present a model of a sustainable Smart Farming of urban community. This is qualitative study consisted of interviews with experts and relevant agencies on smart farming in urban community: government agencies, state enterprises, public organizations, educational institutes, and private business sector. Smart Farming survey, 10 case studies, selected from farmers who are qualified as Smart Farming according to the criteria of the Ministry of Agriculture and Cooperatives. The data were analyzed for common variables by selecting and extracting duplicate factors for analysis using CIPPI Model and 10 case studies of Smart Farmers to share their opinions and suggestions to create a model and test the model to present a sustainable Smart Farming model of urban agriculture.
The findings reveal that Smart Farming in urban community of 10 case studies of smart farmers consisting of having knowledge on, having marketing about production information to make decisions, having awareness of product quality and consumer safety, having social and environmental responsibility, and having pride in being a farmer. In terms of factors affecting the success of Smart Farming, it consists of commitment and determination, ability to use it devices, ability to plan marketing and online marketing, training attendance for additional knowledge, training attendance for additional knowledge, recording, income-expenditure accounting, sufficiency economy farming, organic farming, and integrated farming, support from the public, business, and private sectors, knowledge of farming from ancestors, output certified with G.A.P. standard and forming of farmer groups for joint farming practice. The model of Sustainable Smart Farming includes for example personnel: Knowledge and advanced technology of smart farming should be developed, study tours of the smart farming prototype should be organized, as well as online meetings. Planning: Production planning in line with seasons and market demands of customers and consumers, the period where there are a lot of insects and pests must be avoided. Income: Focus on marketing and online marketing that places importance on standard and safe production process. CSR: Sustainable production process should be supported with focus on quality goods, least impact on the environment, especially efficient resource management such as optimal resource utilization, guideline to reuse waste in line with sustainable development, CSR, ethical management both in and outside the farm
Cross border compulsory motor vehicle insurance law between Thailand and Lao PDR
No full textวิทยานิพนธ์นี้ศึกษาในปัญหากฎหมายประกันภัยรถภาคบังคับข้ามพรมแดนระหว่างประเทศไทย กับ สปป.ลาว โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อหาแนวทางที่เหมาะสมในการพัฒนากรอบความตกลงประกันภัยรถภาคบังคับข้ามพรมแดนระหว่างสองประเทศในรูปแบบทวิภาคี (Bilateral Agreement) และแนวทางในการปรับกฎหมาย กฎ ระเบียบ หรือข้อบังคับภายในที่จำเป็นของประเทศไทยและบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือในการสำรวจอุบัติเหตุ หรือการจัดการสินไหมทดแทน และการรับประกันภัยรถผ่านแดนระหว่างสองประเทศเพื่อให้สอดคล้องกับกรอบความตกลงประกันภัยรถภาคบังคับข้ามพรมแดนระหว่างกันเนื่องจากการขับเคลื่อนพิธีสาร 5 โครงการประกันภัยรถภาคบังคับผ่านแดนของอาเซียนเกิดความล่าช้าเพราะเกิดจากปัญหา 2 ประการ คือ 1) ปัญหาเกี่ยวกับความไม่สอดคล้องกันของกฎหมายประกันภัยรถภาคบังคับทั้งสองประเทศ และ 2) ปัญหาเกี่ยวกับการขายประกันภัยรถภาคบังคับผ่านแดนของบริษัทประกันภัยที่เข้าร่วมโครงการพิธีสาร 5 ผ่านระบบศูนย์กลางข้อมูลประกันภัยรถภาคบังคับของอาเซียน (ASEAN Compulsory Motor Insurance System: ACMI)
จากการศึกษาวิเคราะห์พบว่าปัญหาตาม 1) เกิดจากความแตกต่างของกฎหมายประกันภัยรถภาคบังคับของสองประเทศเกี่ยวกับการกำหนดประเภทของสัญญา การกำหนดจำนวนเงินที่คุ้มครองตามสัญญา การกำหนดความเสียหายที่ได้รับความคุ้มครองตามสัญญา การกำหนดอัตราเบี้ยประกันภัย และการกำหนดระยะเวลาการคุ้มครองตามสัญญา และปัญหาตาม 2) เกิดจากการขายประกันภัยผ่านระบบศูนย์กลางข้อมูล ACMI และปัญหาเกี่ยวกับการใช้อำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลบริษัทประกันที่เข้าร่วมโครงการพิธีสาร 5 ในการขายประกันภัยผ่านระบบศูนย์กลางข้อมู ACMI
การศึกษาครั้งนี้เสนอแนะในการพัฒนากรอบความตกลงระหว่างสองประเทศในรูปแบบทวิภาคี (Bilateral Agreement) โดยทำเป็น “บันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือประกันภัยรถภาคบังคับข้ามพรมแดนระหว่างประเทศไทย กับ สปป.ลาว” สำหรับแนวทางในการปรับกฎหมาย กฎ ระเบียบ หรือข้อบังคับภายในที่จำเป็นของประเทศไทย คือ 1) แก้ไขกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2535) โดยกำหนดให้รถทุกประเภทที่ข้ามพรมแดนมาจาก สปป.ลาว จัดให้มีประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ ประเภท 3 พ่วงกับประกันภัยรถภาคบังคับให้มีระยะเวลาการคุ้มครองตามสัญญาไม่น้อยกว่า 1 เดือน และบริษัทประกันภัยที่เข้าร่วมโครงการพิธีสาร 5 ต้องรับประกันภัยผ่านระบบศูนย์กลางข้อมูล ACMI 2) นายทะเบียนของสำนักงานงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.) คปภ. ต้องออกประกาศในการปรับอัตราเบี้ยประกันภัยรถภาคบังคับที่บริษัทประกันภัยขายให้กับรถที่ข้ามพรมแดนมาจาก สปป.ลาว สูงกว่าขายผ่านระบบศูนย์กลางข้อมูล ACMI
ทั้งนี้ ประเทศไทย และ สปป.ลาว ต้องร่วมกันปรับบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือในการสำรวจอุบัติเหตุฯ โดยบริษัทประกันภัย หรือตัวแทนฯ ประเทศไทยต้องรับประกันภัยรถที่เดินทางเข้าประเทศไทย แบบ CV 2 (กรมธรรม์ประกันภัยภาคบังคับภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 และแก้ไขเพิ่มเติม) และ CV 3 (กรมธรรม์ประกันภัยภาคสมัครใจ ประเภท 3) โดยให้รวมกรมธรรม์ทั้ง 2 แบบอยู่ในเอกสารฉบับเดียวกัน นอกจากนี้ หน่วยงานกำกับดูแลการประกันภัย สำนักงานประกันภัยรถผ่านแดนฯ สมาคมประกัน และบริษัทประกันภัยที่เข้าร่วมโครงการพิธีสาร 5 ทั้งสองประเทศต้องร่วมกันกำหนดยุทธศาสตร์ ดังนี้ 1) สร้างการรับรู้และการสื่อสารถึงช่องทางการทำประกันภัยรถภาคบังคับข้ามพรมแดนผ่านระบบศูนย์กลางข้อมูล ACMI ให้กับประชาชนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งสองประเทศ 2) ถ่ายทอดข้อมูล Blue Card และระบบศูนย์กลางข้อมูล ACMI ให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวกับพิธีการข้ามพรมแดนระหว่างสองประเทศ และ 3) พัฒนาระบบศูนย์กลางข้อมูล ACMI ในอนาคตโดยปรับปรุงระบบศูนย์กลางข้อมูล ACMI ให้สะดวกและง่ายต่อการใช้งานโดยลดขั้นตอนตั้งแต่การบันทึกข้อมูลของผู้เอาประกันภัย การชำระเงิน การออกกรมธรรม์ประกันภัย การออก Blue Card และการเชื่อมโยงข้อมูลดังกล่าวกับสำนักงานประกันภัยรถผ่านแดนฯ ให้น้อยลงThis thesis concerns the study of legal problems relating to the cross border compulsory motor vehicle insurance law between Thailand and Lao PDR, with the objective of seeking suitable guidelines for the development of a bilateral framework agreement on cross border compulsory motor vehicle insurance law between both countries. The study also explores guidelines for possible amendments of relevant laws, rules, and regulations of Thailand and the Memorandum of Understanding for the Accident Investigation or the claims management and cross border motor vehicle insurance, so as to be in compliance with the framework agreement on cross border compulsory motor vehicle insurance entered into between the two countries. Additionally, the study seeks possible solutions to rectify the slow-implementation of Protocol 5: ASEAN Scheme of Compulsory Motor Vehicle Insurance (Protocol 5). This uncomprehending move is due to: 1) the problem relating to the incompatibility of the compulsory motor vehicle insurance laws of the two countries; and, 2) the problem on the sales of compulsory motor vehicle insurance by the insurers participating in Protocol 5 via ASEAN Compulsory Motor Insurance System (ACMI).
The study found that the problem stated in 1) is caused by the differences of the compulsory motor vehicle laws of both countries regarding the types of the agreements, the prescription of the amount of insurance coverage, the determination of the insured damage, the prescription of the premium rate, and the insurance period. The problem stated in 2) is caused by the sales of compulsory motor vehicle insurance through ACMI and the exercise of supervisory power of the regulator upon insurers participating in Protocol 5 via ACMI.
The study suggests that the bilateral framework agreement between both countries be developed and amended to be the “Memorandum of Understanding on the Collaboration on Cross Border Compulsory Motor Vehicle Insurance between Thailand and Lao PDR”. As for the guidelines for the amendments of relevant laws, rules, regulations of Thailand, the author suggests that, firstly, The Ministerial Regulation No. 2 (B.E. 2535) be amended to prescribe that all vehicles entering into Thailand from Lao PDR must be covered by a voluntary motor vehicle insurance type 3, together with a compulsory motor vehicle insurance with a one-month minimum insurance period, and that the insurers participating in Protocol 5 must provide their insurance services via ACMI. Secondly, the registrar of the Office of Insurance Commission (OIC) must issue a notification that the premium rate for the insurance services sold by the insurers at any places must be higher than the rate sold via ACMI.
As such, Thailand and Lao PDR must amend the “Memorandum of Understanding for the Accident Investigation” to prescribe that the insurers or their representatives in Thailand offer insurance services to all vehicles entering into Thailand under insurance type CV 2 (compulsory insurance under Road Accident Victims Protection Act, B.E. 2535, as amended) and insurance type CV 3 (voluntary insurance type 3) and combine these two insurance policies into one single document.In addition, the insurance regulators, the cross border insurance offices, insurance associations, and insurers participating in Protocol 5 must jointly map out three cooperative strategies on: 1) building up access channels to compulsory cross border motor vehicle insurance via ACMI; 2) disseminating and transmitting data contained in theBlue Card and the ACMI to all agencies in charge of cross border affairs of both countries; and, 3) developing ACMI to be more streamlined, more convenient and more user-friendly.For instance, the efficiency and the streamlining of the processes for recording the insured’s data, payment, policy issuance, the Blue Card issuance, and the data transferring with the cross border motor vehicle insurance offices, etc
Opinions of people in pollution control area (Map Ta Phut Municipality) toward the policy of canceling the announcement of pollution control zone in Rayong Province
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อสำรวจความคิดเห็นของประชาชนต่อนโยบาย
การยกเลิกประกาศเขตควบคุมมลพิษจังหวัดระยอง 2) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อความคิดเห็น
ของประชาชนต่อนโยบายการยกเลิกประกาศเขตควบคุมมลพิษจังหวัดระยอง โดยใช้วิธีในการเลือกตัวอย่าง
แบบไม่อาศัยความน่าจะเป็น (Nonprobability Sampling) ด้วยวิธีสะดวก (Convenience Sampling)
เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บ ข้อมูล คือ แบบสอบถาม (Questionnaire) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่
จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s product moment
correlation coefficient)
ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ เป็นเพศหญิง อายุมากกว่า 35 ปี
อาชีพ รับจ้างทั่วไป และอาศัยอยู่ในพื้นที่เขตเทศบาลเมืองมาบตาพุดมากกว่า 5 ปี ด้านความรู้
ความเข้าใจ และความคิดเห็น ของกลุ่มตัวอย่างเกี่ยวกับนโยบายการยกเลิกประกาศเขตควบคุมมลพิษจังหวัด
ระยอง พบว่ากลุ่มตัวอย่างค่อนข้างมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับประโยชน์ ผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้น และส่วน
ใหญ่ไม่เห็นด้วยกับนโยบายดังกล่าวซึ่งคิดเห็นว่าการยกเลิกเขตควบคุมมลพิษนั้นนอกจากไม่มีประโยชน์แล้ว
อาจจะส่งผลกระทบในด้านลบมากขึ้น ซึ่งปัจจัยที่มีผลต่อความคิดเห็นที่สำคัญได้แก่ความเห็นเกี่ยวกับ
ผลกระทบในทางลบจากการยกเลิกประกาศเขตควบคุมมลพิษThe objectives of this study are: 1) to survey public opinions on the policy of
canceling the pollution control zone announcement in Rayong Province,
and 2) to analyze factors affecting opinions of the people towards the policy of canceling the
announcement of pollution control zones in Rayong Province. A method for selecting samples
was nonprobability sampling by convenient sampling. The tool used to collect data is a
questionnaire. Statistics used in data analysis include frequency, percentage, mean and
Pearson’s product moment correlation coefficient
The results of the study found that most respondents were female, over 35 years
old, working as employees and have lived in the Map Ta Phut Municipality area for more than
5 years. In terms of knowledge,understanding and opinions of the sample group regarding the
policy of canceling the announcement of pollution control zones in Rayong Province It was
found that the sample group had fairly good knowledge and understanding about the benefits
and possible impacts of the policy. Most of them did not agree with the policy as they saw
that canceling the pollution control zone would not only be useless but might have more
negative impacts. Factor that significantly affected the opinions was the opinion that the policy
would have negative impact on the environment of the area