Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
Pogrzeb Mattea Ricciego SJ (1552–1610) w Historiae Sinarum Imperii Tomasza Szpota Dunina: Kulturowa interakcja
Get PDFThe article analyzes the circumstances of the funeral of the Italian Jesuit Matteo Ricci, who died in Beijing in 1610. The author emphasizes the cultural complexity of this event and explores the broad cultural and religious context of China’s collision with Western civilization. Using historical and cultural analysis methods, mainly based on Historiae Sinarum Imperii by Tomasz Szpot Dunin, the author examines Confucian funeral ceremonies, their social and cultural significance, and their impact on cultural rapprochement between the East and West. The practices are compared with Western traditions, analyzing similarities and differences. Special attention is given to how Christianity and Confucianism contributed to Ricci’s unique funeral ceremony, combining elements of both cultures. The article highlights Ricci’s controversial figure and his significant impact on understanding and acceptance between cultures, with his funeral symbolizing harmony between Eastern and Western traditions, demonstrating how respect for local practices can transform intercultural relations.W artykule analizowane są okoliczności pogrzebu włoskiego jezuity Mattea Ricciego, zmarłego w Pekinie w 1610 r. Autor podkreśla złożoność kulturową tego wydarzenia i opierając się na najnowszych badaniach, eksploruje szeroki kontekst kulturowy oraz religijny zderzenia cywilizacji Chin z Zachodem. Wykorzystując metody analizy historycznej i kulturowej, głównie na podstawie Historiae Sinarum Imperii Tomasza Szpota Dunina, autor bada ceremonie pogrzebowe w tradycji konfucjańskiej, ich znaczenie społeczne i kulturowe, a także wpływ na zbliżenie kulturowe między Wschodem a Zachodem. Porównuje te praktyki z zachodnimi tradycjami, analizując różnice i podobieństwa. Szczególna uwaga poświęcona jest temu, jak chrześcijaństwo i konfucjanizm przyczyniły się do unikalnej formy ceremonii pogrzebowej Ricciego, łączącej elementy obu kultur. Artykuł podkreśla, że kontrowersyjna postać Ricciego miała istotny wpływ na zrozumienie i akceptację między kulturami, a jego pogrzeb stał się symbolem harmonii między tradycjami Wschodu i Zachodu, demonstrując, jak szacunek dla lokalnych praktyk może przekształcić relacje międzykulturowe
Wu Sangui (Usanqueius) – dowódca i buntownik na kartach Historiae Sinarum Imperii Tomasza Szpota Dunina
Get PDFIn his work on Chinese history, Tomasz Ignatius Szpot Dunin SJ did not miss the attitudes of significant Chinese commanders during the historical watershed period of the fall of the Ming dynasty and its replacement by the Manchurian Qing dynasty. One of them was Wu Sangui, who initially supported the Ming against external and internal enemies, only to contribute to the success of the Manchurian invasion at a crucial moment and, after almost three decades of operating under the new dynasty’s sovereignty, to declare obedience to it and lead the so-called Three Feudatories Rebellion. The affair was well-known in Europe and even became the subject of literary interest in the 18th century. Szpot Dunin does not succumb to extreme tendencies in his description, skilfully considers the circumstances of the decision and presents a nuanced yet incisive picture of Wu Sangui’s character, intentions and failures.Tomasz Ignacy Szpot Dunin SJ w swoim dziele poświęconym historii Chin nie ominął postaw znaczących chińskich dowódców w okresie przełomu historycznego, jakim był upadek dynastii Ming i jej zastąpienie przez mandżurską dynastię Qing. Jednym z nich był Wu Sangui, który początkowo wspierał Mingów w walce z zewnętrznymi i wewnętrznymi wrogami, by w kluczowym momencie przyczynić się do powodzenia najazdu mandżurskiego, a po niemal trzech dekadach działania pod zwierzchnością nowej dynastii wypowiedzieć jej posłuszeństwo i stanąć na czele tzw. Rebelii Trzech Lenników. Sprawa ta była znana w Europie i stała się nawet przedmiotem zainteresowania literackiego w XVIII w. Szpot Dunin nie poddaje się w swoim opisie skrajnym tendencjom, umiejętnie rozważa okoliczności decyzji i przedstawia zniuansowany, ale jednocześnie wyrazisty obraz postaci Wu Sangui, jego zamiarów i niepowodzeń
Znaczenie i symbolika architektury przemysłowej w Albanii
Get PDFIndustrial architecture represents the evolution of technology, the growth of industry and the presence of new urban forms in the context of the city. The Albanian industrial history dates back to 19th century. The country’s industrial sector has experienced significant growth and transformation particularly during the socialist period from 1945 to 1990. Industrial facilities and complexes built over 50 years impacted the urban and social development of Albanian cities. Their architecture is characterized by a mix of different styles, including socialist realism and functionalism. These styles reflect the political, social, and economic history of Albania. The buildings, which include factories, mines, and power plants, are scattered throughout the country and their symbolism is multifaceted. They represent Albania’s aspirations to modernize society and build socialism. Moreover, industrial architecture in Albania has been the subject of different approaches and attitudes. Some argue for its preservation as part of the country’s cultural heritage, while others advocate its demolition and replacement with more modern structures. In this context, this paper investigates the meaning and symbolism of industrial architecture in Albania and its impact on the country’s identity and cultural landscape, referring to the city of Tirana. Industrial architecture in Albania plays a significant role in the country’s cultural landscape and identity. Its symbolism is complex and multifaceted, representing both the achievements and the challenges of Albania’s industrial past, as well as the communist doctrine. As Albania continues to evolve and modernize, the preservation and interpretation of its industrial heritage will remain a crucial issue for its people and policymakers.Architektura przemysłowa reprezentuje rozwój technologii i przemysłu oraz obecność nowych form urbanistycznych w kontekście miasta. Historia przemysłu w Albanii sięga XIX wieku. Sektor przemysłowy kraju doświadczył znacznego wzrostu i transformacji szczególnie w okresie socjalizmu od 1945 do 1990. Obiekty i kompleksy przemysłowe budowane przez 50 lat miały wpływ na rozwój społeczny i urbanistyczny albańskich miast. Ich architekturę charakteryzuje mieszanka różnych stylów, w tym socrealizmu i funkcjonalizmu. Style te odzwierciedlają historię polityczną, społeczną i gospodarczą Albanii. Budynki, do których zaliczają się fabryki, kopalnie i elektrownie, są rozproszone po całym kraju, a ich symbolika jest różnorodna. Reprezentują one aspiracje Albanii do budowy socjalizmu i modernizacji społeczeństwa. Co więcej, architektura przemysłowa w Albanii była przedmiotem różnych podejść i postaw. Jedni opowiadają się za zachowaniem jej jako części dziedzictwa kulturowego kraju, inni są za wyburzeniem i zastąpieniem jej nowocześniejszymi konstrukcjami. W tym kontekście, nawiązując do Tirany, artykuł analizuje znaczenie i symbolikę architektury przemysłowej w Albanii oraz jej wpływ na tożsamość kraju i krajobraz kulturowy. Architektura przemysłowa w Albanii odgrywa znaczącą rolę w krajobrazie kulturowym i tożsamości kraju. Jej symbolika jest złożona i wieloaspektowa i przedstawia zarówno osiągnięcia, jak i wyzwania związane zarówno z przemysłową przeszłością kraju, jak i z dziedzictwem ideologii komunistycznej. W miarę rozwoju i modernizacji Albanii ochrona i interpretacja jej dziedzictwa przemysłowego pozostaną kluczową kwestią dla jej obywateli i przywódców politycznych
Contexts of Extraordinary Parental Involvement in Children’s Education During the First Wave of COVID-19: A Case Study of a Public Elementary School in Poland
Get PDFObjectives of the research: The purpose of the study was to learn about parents’ experiences of participating in their children’s remote education during the first wave of the COVID-19 pandemic. The question posed in this article is about the circumstances under which parents took over tasks previously perceived as a teacher’s job.
Research methods: The participatory, qualitative case study utilized data from the open-ended questions of an electronic survey to which 104 parents (from a public elementary school in a metropolitan area) responded, as well as data from the school’s electronic register. The qualitative analysis employed strategies of constructivist grounded theory.
Brief description of the context of the problem: While national and international studies have shown that parents played a critical role in the challenging and stressful home-based education of their children during the COVID-19 pandemic, no research has explained how parents became this vital link of education. The aim of this article is to fill this gap.
Research findings: The study revealed two interrelated contextual factors that led to parents’ activation in their children’s “schooling from home”: 1) technical/administrative, related to having inadequate tools for distance education and 2) pedagogical/didactic, related to the prevailing concepts of teaching and learning being anchored in the behavioral-transmission paradigm.
Conclusions and/or recommendations: The results apply primarily to the school under study and represent an intrinsic case study. However, it is reasonable to assume that the events, phenomena, and processes identified in the study may serve to explain phenomena in other schools that have organized distance education similarly. The cautious recommendation, aiming to safeguard family resources (thereby protecting equal opportunities for all children to learn) in times of crisis, is to transform the pedagogical underpinnings that shape today’s educational practices from behaviorist to constructivist. However, this requires further research
Ontological (In)Security - Art Students’ Experience of Agency in the Educational Reality During the Pandemic
Get PDFObjectives of the study: The purpose of the study is to reconstruct the experiences of art students during the Covid-19 pandemic. The research question is as follows: What image of the everyday life of remote education emerges from the reconstruction of the experiences of students who were previously assigned to extreme groups in terms of their perceived proficiency?
Research methods: Due to the different objectives’ for specific questions – involving nomothetic explanation in some areas (basic descriptive statistics, comparison of selected subfields, logistic regression) and idiographic explanation in others (qualitative content analysis) – the research used a quantitative and qualitative strategy.
Brief description of the context of the issue: Art schools provide unique educational opportunities as teachers-artists have a personal influence on students through face-to-face interaction. The pandemic has presented these schools with an unprecedented challenge, on a scale that had not been seen before. In the research presented here, voice was given to the students, who were considered experts in their own cause. Their experiences, as a multidimensional construct, were located theoretically in the context of the threefold framework of temporal order, space and relationship, and Bruner’s concept of the role of support in child development.
Research findings: The results show a link between perceived levels of ontological security and the way students functioned at school during the pandemic. Psychological well-being was affected more strongly in those with a low sense of agency, who often balanced on the verge of ontological security and experienced reality in a traumatic way, while students with a high sense of agency tended to focus on the benefits rather than losses.
Conclusions and/or recommendations: Locating students on the continuum of a sense of agency brought a fresh perspective on the different ways in which young artists with and without a disturbed sense of ontological security experienced school during the pandemic. Important recommendations include continuing multidirectional support measures of a pedagogical and psychological nature undertaken by many institutions, which should be aimed at art students, their parents and teachers
Demonstrating Didactic Models for ESD and Bildung in School Education
Get PDFObjective of the article: The aim of this article is to synthesise the findings of relevant research articles and to demonstrate several “didactic models” of education for sustainable development (ESD) in school education.
Research method: The method of narrative literature review was used to identify didactic models for ESD in school education.
A short description of the context of the presented issue: The term didactic refers to the professional scholarship of teaching. In recent decades, the need to develop didactic models that would support school teaching and to allow for this adjustment in new teaching contexts has been addressed. Research has shown that school subject teachers work differently with ESD. It demands holism and pluralism, which requires embracing multiple stakeholders and communities, and a multi-disciplinary approach. Shedding light on achieving sustainability with its holist and pluralist features, this article analyses relevant research articles and demonstrates several “didactic models” for ESD in school education.
Conclusions and recommendations: I propose socioscientific issues-based teaching and learning (SSI-TL) as a useful didactic model for ESD and argue for the need to embrace didactic models like SSI-TL in teacher professional development for both pre- and in-service teachers. The article explicitly considers the value of applying Communities of Practice as a theory to guide educational practices and research on education for sustainability in school science. The implications of applying the didactic models presented in the article are relevant not only for ESD, but also for students’ development of Bildung to become reflective and responsible citizens
Dewizka jako świadectwo ludzkich emocji skrytych w pięknym przedmiocie – krótkie studium przypadków
Get PDFThe article deals with the issue of an original type of jewelry, i.e. watch chains, which in the past were an extraordinary testimony of human emotions expressed in them through symbols and signs presented in an exquisite artistic form. The basis for the considerations was the analysis of selected samples of antique watch chains from museum collections and studies on the history of jewelry, in particular “speaking” jewelry and its symbolism. Taking into account the fact that the subject has not yet been thoroughly researched, so that there is no study in the Polish scientific literature, and that the research in the field of functions, typology, material science, ornamentation and cultural and social significance of this forgotten type of jewelry is just beginning, the article is an attempt to set the directions of research in the field of symbolic meanings and emotional relations of these objects with their owners. In the course of the analysis of selected examples, an attempt has been made to identify and list the dominant patterns of love symbols characteristic of specific cultural circles, as well as to determine the ways of their formation and development in visual realizations in artistic craftsmanship. In addition to the decorative patterns of watch chains, in which the symbolism of feelings takes the form of a visual sign, the materials from which the objects were selected, for example the hair of a loved one, were also analyzed in terms of their emotional potential. The analyses showed that watch chains, in the role of a souvenir or a secret gift, were carriers of hidden messages about implicit or, on the contrary, manifested feelings in social groups, using specific cultural codes.Artykuł podejmuje zagadnienie oryginalnego typu biżuterii, jakim jest dewizka, będąca w przeszłości niezwykłym świadectwem ludzkich emocji, wyrażanych w nich za pośrednictwem symboli i znaków ujętych w kunsztowną artystyczną formę. Podstawę rozważań stanowi analiza wybranych wzorów zabytkowych dewizek z kolekcji muzealnych oraz opracowań z zakresu dziejów biżuterii, w szczególności tzw. biżuterii „mówiącej” i jej symboliki. Mając na uwadze, że temat dewizek nie został jeszcze dogłębnie zbadany, nie posiada opracowania w polskiej literaturze naukowej i dopiero rozpoczynają się badania w zakresie funkcji, typologii, materiałoznawstwa, zdobnictwa oraz kwestii znaczenia kulturowego i społecznego tej zapomnianej biżuterii, artykuł jest próbą wyznaczenia kierunków badań w zakresie znaczeń symbolicznych i związków emocjonalnych tych przedmiotów z ich właścicielami. W toku analizy wybranych przykładów została podjęta próba identyfikacji i wyszczególnienia dominujących wzorów symboli, m.in. miłosnych, charakterystycznych dla określonych kręgów kulturowych, jak również określenia sposobów ich kształtowania, rozwoju w wizualnych realizacjach w wyrobach rzemiosła artystycznego. Ponadto poza wzorami zdobniczymi dewizek, gdzie symbolika uczuć przybiera formę wizualnego znaku, zostały przeanalizowane pod kątem potencjału emocjonalnego również materiały, z jakich zostały wykonane wybrane obiekty, np. włosy ukochanej osoby. Analizy pozwoliły stwierdzić, że dewizka, posługując się określonymi kodami kulturowymi i przyjmując rolę pamiątki lub tajemnego prezentu, była nośnikiem ukrytych wiadomości na temat skrywanych czy wręcz przeciwnie – manifestowanych uczuć w grupach społecznych
W garderobie Modrzejewskiej: Strój jako element autokreacji
Get PDFThe aim of this article is an attempt to apply Pierre Bourdieu’s theory of capitals to historical and theatrical research using the example of dress and the strategy of wearing it as a self-creative process and a way of presenting selected social roles. The clothing strategy of the Polish-American actress Helena Modjeska is analyzed.Celem niniejszego artykułu jest próba aplikacji teorii kapitałów Pierre’a Bourdieu do badań historycznoteatralnych na przykładzie stroju i strategii jego noszenia jako procesu autokreatywnego i sposobu na prezentację wybranych ról społecznych. Analizie zostanie poddana strategia ubioru polsko-amerykańskiej aktorki Heleny Modrzejewskiej
Mundur górniczy – strój czy przebranie? Dziedzictwo kulturowe a polityka
Get PDFThe article discusses the function of the uniform from the 17th to the 21st century among Upper Silesian coal miners. It analyzes its role as a text of culture and a tool according to the semiotic approach, and in addition as an element of cultural heritage. The miner uniform was created as a costume in the early 18th century, but it became a corporate garment within half a century. It was a tool for those in power to control and de-individualize miners as a social group. Until the 1990s, it exposed the political connotations of this heritage item. With the liberalization of the economy, the uniform was excluded from the Authorized Heritage Discourse, which translated into a loss of prestige. Wearing it became an act of the individual to reveal their miner’s identity.Tekst omawia funkcjonowanie munduru górniczego od XVII do XXI w. wśród górników górnośląskich. Analizuje jego rolę jako tekstu i narzędzia kultury w ujęciu semiotycznym oraz jako elementu dziedzictwa kulturowego. Mundur górniczy został stworzony jako kostium na początku XVIII w., jednak w ciągu półwiecza stał się strojem korporacyjnym. Był narzędziem rządzących pozwalającym im na kontrolowanie i deindywidualizację górników jako grupy społecznej. Do lat 90. XX w. eksponował polityczne konotacje tego elementu dziedzictwa. Z chwilą liberalizacji gospodarki mundur został wyłączony z Autoryzowanego Dyskursu Dziedzictwa, co przełożyło się na utratę prestiżu. Zakładanie go stało się indywidualnym aktem ujawnienia górniczej tożsamości