Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
Knowledge and Values: The Importance of Personal Social Responsibility for Education, Management, and Sustainable Development
No full textSocial responsibility is a multidimensional construct which manifests itself in many areas of human life – in both the private and professional spheres. In business, people’s individual attitudes are often the starting point for organizational activities. Even the most ethical business behavior, if not matched by changes on the part of individuals, will not create a change on a larger scale. Thus, personal social responsibility can be defined as a key element of corporate social responsibility (CSR), because the implementation of this idea in business depends on the behavior of the individuals working in the company.
The main purpose of the article is to investigate published knowledge concerning the concept of personal or individual social responsibility (PSR or ISR) and the personal or individual social responsibility scale. The authors made a systematic literature review, analyzing full-text scholarly articles published between 2000 and 2021. International databases and journal libraries – EBSCO, JSTOR, Mendeley, Wiley Online Library, Web of Science, and Scopus – were searched using the logical phrases “personal social responsibility,” “individual social responsibility,” “personal social responsibility scale,” and “individual social responsibility scale.”
The analysis shows that the concept of individual/personal social responsibility is considered in the literature in various contexts, though few works are available on this concept and even fewer describe its indicators. Using keywords relevant to the area, 14 publications were selected for analysis. This leads to the conclusion that there is a research gap in this area, which the authors intend to fill in the course of further research
Digital Natives in the Non-Digital University: A Case Study of Polish Higher Educational Institutions from an Educational and Historical Perspective
No full textAccording to the theory of technological determinism, the development and popularisation of communication techniques has led to the emergence of two groups of participants in internet discourse: (1) those who have been ‘immersed’ in the Internet since childhood – digital natives – and (2) those who remember functioning in the offline world – digital immigrants. The main goal of this article is to present the interpenetration of the needs and demands of digital education and the implementation of these demands in the academic environment. The first part of the article presents the main theories related to the topic and attempts to periodise the phenomenon of education at universities undergoing virtualisation. The second part presents research conducted with the use of the CATI method on a sample of 433 students and 133 university teachers concerning the IT revolution at universities related to the SARS-COV2 pandemic and the need to move classes from lecture halls to virtual spaces. The last part of the article answers the hypotheses posed: (1) the initial dysfunctions of the education process in universities were due to the institutions’ unpreparedness for the remote environment and (2) in the opinion of the respondents, the remote education process is not as effective as education in a lecture hall. The conclusions of the study indicate that it is necessary to systematically fund research on remote teaching methodology and tools for effective distance learning. In addition to research, it is also advisable to conduct training and continuously implement new practical solutions in the workplace so that the new media serve teachers and students. In order for distance education to be effective, it is necessary to redefine the use of new media, move away from control towards collaboration and allow students to take ownership of the learning process
Wartość literatury w procesie przygotowywania dziecka na odejście bliskiej osoby w kontekście koncepcji odporności psychicznej Edith Grotberg
Get PDFThe purpose of the study presented in this article was to learn about the ways death is depicted in children’s literature. Content analysis of twenty books that are available in Poland and describe the death of a close person in the life of a child indicates the phenomenon of familiarization with the meaning of death in children’s literature. A characteristic feature of the analysed books is the presentation of passing away as a natural stage in the life cycle. The books illustrate the relationship with the dying person and with the child’s significant adults as values. The results of the study were interpreted considering Edith Grotberg’s concept of resilience. The results demonstrate that the books can be used to strengthen the resilience of children experiencing bereavement in all three dimensions: "I have," "I am" and "I can". Death is embedded in the context of illness and the places to which the dead people go take different forms, such as heaven, a secret island, and the hearts of relatives. Reading the books that were analysed may contribute to the development of children's competence to recognize and communicate their own emotions. The factor that influences children’s resilience, which is present in almost all of the analysed books, is the relationship with an adult caregiver.Celem badania zaprezentowanego w artykule było poznanie sposobów przedstawienia śmierci w literaturze dziecięcej. Przeprowadzono analizę treści dwudziestu dostępnych na polskim rynku wydawniczym książek o problematyce śmierci bliskiej osoby w życiu dziecka. Wyniki badań wskazują na zjawisko „detabuizacji” śmierci w literaturze dziecięcej. Cechą charakterystyczną przeanalizowanych książek jest przedstawianie odchodzenia jako naturalnego etapu życia oraz eksponowanie relacji z osobą umierającą i ze znaczącymi dla dziecka dorosłymi jako wartości. Wyniki badania zostały zinterpretowane w świetle koncepcji odporności psychicznej Edith Grotberg. Pozwalają wnioskować, że analizowane książki mogą być wykorzystywane jako środki kształtujące odporność psychiczną dzieci doświadczających żałoby we wszystkich trzech wymiarach: „Ja mam”, „Ja jestem”, „Ja potrafię”. Śmierć w książkach jest w analizowanej literaturze wpisana w kontekst choroby, a miejsca, do których udają się zmarli, przybierają różne formy, np. niebo, tajemnicza wyspa, serca bliskich. Lektura książek może przyczynić się przede wszystkim do rozwijania kompetencji rozpoznawania i komunikowania przez dzieci własnych stanów emocjonalnych. Czynnikiem wpływającym na odporność psychiczną, obecnym niemal we wszystkich przeanalizowanych książkach, jest relacja z dorosłym opiekunem
Ewangelizacja i formacja czytelników tygodnika katolickiego Niedziela na łamach edycji Niedziela. Kościół nad Odrą i Bałtykiem (2016–2020)
Get PDFThe text is a result of a research project titled “The significance of parish-distributed press for the evangelization and formation activities of the Szczecin-Kamień Church (2016–2020).” The project was realized by members of the Department of Media Evangelism of the Institute of Journalism as part of the basic statutory activity of the Faculty of Philosophy of the Jesuit University Ignatianum in Cracow. Indicating the need for this research, it is worth noting that already several years ago, the Archdiocesan Archives in Szczecin planned a pastoral study on the topic of “Libraries and parish press in the Szczecin‑Kamień Archdiocese,” which was not implemented.
The purpose of this study is to find an answer to the question of whether evangelization and formation of the Niedziela Catholic weekly readers is carried out through the message. The presentation of the 2016–2020 editions of the Szczecin-Kamień Niedziela delivers a positive answer: yes, by learning the thoughts and facts provided, the faithful of the archdiocese were able to engage more consciously and with greater commitment in the works of evangelization and formation that applied to them. The first part of the study is an explanation of what evangelization and formation activities that are mandatory for Catholics consist of and the necessity of using the means of social communication to carry out these activities. The second part describes content filling the eight pages of the weekly message addressed to the Roman Catholic Church on the Oder and Baltic were filled. The message included the teaching of the diocesan bishop, descriptions of the ways in which the faithful engage liturgically, accounts of archdiocesan and parish activities, in addition to the social teaching of August Cardinal Hlond and Stefan Cardinal Wyszyński. The third part of the article juxtaposes elements that make up evangelization and formation activities with content directed to Catholics in the weekly paper distributed in parishes. In this way, it was shown that each reader could not only witness the process of evangelization and formation taking place in the Szczecin-Kamień Archdiocese, but also get involved in it.Tekst należy do publikacji będących wynikiem realizacji projektu badawczego zatytułowanego „Znaczenie pism parafialnych dla ewangelizacyjnej i formacyjnej działalności Kościoła szczecińsko-kamieńskiego (2016–2020)”. Zrealizowany został przez członków Katedry Ewangelizacji Medialnej Instytutu Dziennikarstwa w ramach podstawowej działalności statutowej Wydziału Filozoficznego Akademii Ignatianum w Krakowie. Wskazując potrzebę realizacji tych badań, warto zaznaczyć, że już kilka lat temu w Archiwum Archidiecezjalnym w Szczecinie zaplanowano duszpasterskie badania na temat: „Biblioteki i prasa parafialna w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej”, które nie zostały zrealizowane.
Celem niniejszego opracowania jest znalezienie odpowiedzi na pytanie, czy przez lekturę katolickiego tygodnika dokonuje się ewangelizacja i formacja odbiorców przekazywanych w nim treści. Prezentacja przykładowych treści edycji szczecińsko-kamieńskiej tygodnika „Niedziela” z lat 2016–2020 przekonuje do pozytywnej odpowiedzi: dzięki poznawaniu przekazywanych myśli i faktów wierni wskazanej archidiecezji mogli bardziej świadomie i z większym zaangażowaniem włączać się w obowiązujące ich działa ewangelizacji i formacji. Pierwszą część opracowania stanowi wytłumaczenie, na czym polegają zarówno obowiązujące katolików działania ewangelizacyjne i formacyjne, jak i konieczność wykorzystywania środków społecznego komunikowania do przeprowadzania tych działań. W drugiej części opisane zostały treści, którymi wypełnionych było osiem stron cotygodniowego przekazu kierowanego do Kościoła nad Odrą i Bałtykiem. Przekaz ten zawierał nauczanie biskupa diecezjalnego, opisy sposobów liturgicznego angażowania się wiernych, relacje z działalności o zasięgu archidiecezjalnym i parafialnym, społeczne nauczanie kard. Augusta Hlonda i kard. Stefana Wyszyńskiego. W trzeciej części artykułu zestawione zostały elementy tworzące działanie ewangelizacyjne i formacyjne z treściami kierowanymi do katolików na łamach rozprowadzanego w parafiach tygodnikach. W ten sposób pokazano, że każdy z czytelników mógł nie tylko dostrzec dokonujący się w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej proces ewangelizacji i formacji, lecz także zaangażować się w niego
Transwersalna racjonalność jako teoria relacji międzykulturowych
Get PDFTransformations in the cultural sphere such as globalization cause researchers to be forced to develop a new coherent approach in order not to lose the cultural identity of nations in the face of otherness: religious, linguistic, moral and axiological diversity. The solution to this problem may be a concept that, on the one hand, will enable relative autonomy of views in all domains of human life, and, on the other hand, will expand the space of intercultural discourses. These two reasons seem to be sufficient to justify the introduction of the concept of transversal rationality into the theory of cultural studies.
The purpose of this article is to present the concept of transversal rationality, which was created by the American researcher C.O. Schrag. An argument may be put forward that the concept of transversal rationality can be used in research on the individual intellectual development of a human being, but also to study the cultural development of a community.
In the concept of C.O. Schrag, transversality is the dynamic that drives communicative action. The human being as a “transversal agent” who acts in the field of cultural spheres, which include: religion, morality, art and science, create a community that always has an ethical dimension. As Schrag proves, a series of interactions (discursive, interpretative, transversal) at the micro and macro social levels build intercultural relations.Przeobrażenia w sferze kulturowej – takie jak choćby globalizacja – powodują, że badacze są zmuszeni wypracować nowe, spójne podejście, aby w obliczu konfrontacji z innością/ różnorodnością religijną, językową, obyczajową, aksjologiczną nie zatracić odrębności kulturowej narodów. Rozwiązaniem tego problemu może być koncepcja, która z jednej strony będzie umożliwiać względną autonomię poglądów we wszystkich domenach ludzkiego życia, a z drugiej strony będzie poszerzać przestrzeń międzykulturowych dyskursów. Te dwa powody wydają się w sposób wystarczający uzasadniać wprowadzenie do teorii badań nad kulturą pojęcia transwersalnej racjonalności.
Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie tej właśnie koncepcji, której twórcą jest amerykański badacz C.O. Schrag. Możemy postawić tezę, że dzięki użyciu koncepcji transwersalnej racjonalności da się podjąć badania nad indywidualnym intelektualnym rozwojem człowieka, ale też może ona posłużyć do badań nad rozwojem kulturowym społeczności.
W koncepcji C.O Schraga transwersalność jest dynamiką, która napędza działanie komunikacyjne. Człowiek jako „wielowymiarowy sprawca” działa w obszarze sfer kulturowych, do których zaliczane są: religia, moralność, sztuka i nauka, tworząc wspólnotę mającą zawsze wymiar etyczny. Jak dowodzi Schrag, szereg interakcji (dyskursywnych, interpretacyjnych, transwersalnych) na poziomie mikro- i makrospołecznym buduje relacje międzykulturowe
Prawa narodów
Get PDFNiniejszy numer czasopisma jest związany z aktualnym współcześnie zagadnieniem praw narodów w dobie interakcji kultur. Zgromadzenia oraz redakcji tekstów łączących się ze wspomnianą problematyką podjął się dr hab. Leszek Korporowicz, prof. UJ, współpracujący od dłuższego czasu z Akademią Ignatianum w Krakowie, między innymi w projekcie „Słowniki społeczne”, gdzie wraz z dr. Łukaszem Burkiewiczem i dr Agnieszką Knap-Stefaniuk został współredaktorem tomu Studia kulturowe (Kraków 2022). Wiodące w niniejszym numerze zagadnienie zostanie przedstawione we wstępie przygotowanym przez prof. L. Korporowicza. Wspomnę, że w dziale tym znajduje się aż siedemnaście tekstów napisanych przez autorów z różnych ośrodków naukowych w Polsce
Od tolerancji do pokojowej koegzystencji: Znaczenie doktryny prawnej Pawła Włodkowica względem innowierców
Get PDFThe article shows the process of formation of the concept of peaceful coexistence with other religions among Polish doctors of canon law in the first half of the 15th century. The circumstances of taking up this issue were closely related to the conflict of Poland and Lithuania with the Teutonic Order, and the immediate impetus was the accusation from the Teutonic Knights that they had made alliances with infidels in the war. Stanisław of Skarbimierz, Andrzej Łaskarzyc and Paweł Włodkowic are considered the originators of the idea. These scholars drew attention to the inalienable rights of pagans, which derive from natural law and ius gentium, and which include the possibility of self-defense, having their own states, power and property. They thus demonstrated that the Teutonic Knights could not invade the Samogitians and Lithuanians under the pretext of conversion. Łaskarzyc and Włodkowic further stressed that pagans should be respected as a result of their human dignity, and that their religious differences are no obstacle to maintaining peaceful relations with them.
The last of the scholars devoted much space to relations between Christians and non-Christians. He argued that religious affiliation alone does not give grounds to consider anyone an enemy of the Church. Nor can the faith be imposed on anyone by force, and Christianization is to be accomplished through patient teaching and personal example. In his view, tolerance that stems directly from natural law builds an atmosphere of trust, making it easier to attract new believers. The idea promoted by Włodkowic, one of peaceful coexistence with non-Christians and concern for the preservation of their rights was, in his eyes, a natural consequence of the pursuit of justice and fairness in relations between communities. Religious tolerance, on the other hand, was a method for maintaining benevolent relations and, consequently, a state of peace between nations.Artykuł ukazuje proces kształtowania się w środowisku polskich doktorów prawa kanonicznego w pierwszej połowie XV w. koncepcji pokojowego współistnienia z innowiercami. Okoliczności podjęcia tego zagadnienia związane były ściśle z konfliktem Polski i Litwy z zakonem krzyżackim, a bezpośrednim impulsem były oskarżenia ze strony Krzyżaków o zawarcie sojuszy z niewiernymi w wojnie. Za twórców idei uważa się Stanisława ze Skarbimierza, Andrzeja Łaskarzyca oraz Pawła Włodkowica. Uczeni ci zwrócili uwagę na niezbywalne prawa innowierców, które wynikają z prawa naturalnego oraz ius gentium, a które obejmują możliwość samoobrony, posiadania własnych państw, władzy i własności. Wykazali w ten sposób, że Krzyżacy nie mogą napadać na Żmudzinów i Litwinów pod pretekstem nawracania. Łaskarzyc i Włodkowic podkreślali ponadto, że poganom należy się szacunek wynikający z godności ludzkiej, a ich odmienność religijna nie stanowi przeszkody w utrzymywaniu pokojowych relacji z nimi.
Ostatni z uczonych dużo miejsca poświęcił relacjom między chrześcijanami a innowiercami. Przekonywał, że sama przynależność religijna nie daje podstaw do uznania kogokolwiek za wroga Kościoła. Nie można też nikomu narzucać wiary siłą, a chrystianizacja ma się dokonywać na drodze cierpliwego nauczania i przykładu osobistego. Jego zdaniem tolerancja wynikająca wprost z prawa naturalnego buduje atmosferę zaufania, dzięki czemu łatwiej jest pozyskać nowych wiernych. Propagowana przez Włodkowica idea pokojowej koegzystencji z różnowiercami oraz troska o zachowanie ich praw była w jego oczach naturalną konsekwencją dążenia do sprawiedliwości i uczciwości w stosunkach między społecznościami. Tolerancja religijna była zaś metodą umożliwiającą zachowanie życzliwych relacji i w konsekwencji stanu pokoju między narodami
Uobecnianie myśli i kultury polskiej w Europie na przykładzie „Biblioteki Kultury Polskiej”
Get PDFThe text presents the tasks and conditions of making Polish thought and culture present on the example of the implementation of Biblioteka Kultury Polskiej [Library of Polish Culture] project (2014–2020). It includes a presentation of the individual volumes of Biblioteka (Kłoskowska, Białostocki, Ossowska, Strożewski…) in their translational aspects, history and communication of cultures and their humanities. It summarizes the results and experiences of the first edition and chalks out tasks for the post-pandemic and wartime period. It includes considerations on bringing out in cross-cultural translations the shared horizon of the Humanum.Tekst przedstawia zadania i uwarunkowania uobecniania myśli i kultury polskiej na przykładzie doświadczeń w realizacji projektu „Biblioteka Kultury Polskiej” (2014–2020). Zawiera prezentację poszczególnych tomów „Biblioteki” (Kłoskowska, Białostocki, Ossowska, Strożewski…) w ich aspektach translatorskim, historii i komunikacji kultur i ich humanistyk. Podsumowuje rezultaty i doświadczenia pierwszej edycji projektu i kreśli zadania na czas po pandemii i czas wojny. Zawiera rozważania na temat wydobywania w przekładach międzykulturowych wspólnego zasilanego różnymi tradycjami horyzontu Humanum jako podstawy pokoju
Radici culturali della capacità di attrazione dello Studio di Padova
Get PDFA reference to the cultural roots of the ‘Studio di Padova’s attractiveness stems from tracing its centuries-old history. The Studio’s international reputation begun with the invention of an imperial tradition in its very foundation, with an idea of continuity between the myth of Athena and the city of Padua, with freedom and tolerance for foreign students in Padua in the second half of the sixteenth century. The exploration of the archives of the fondo Riformatori dello Studio, reread through the critical lens of the Centro per lo Sstudio della storia dell’Università di Padova’s literature made it possible to capture and specify the complexity of these roots. They were not mere rhetorical figures but real cultural forms enhancing the ‘reading doctors’ class prestige and the University’s cultural legitimacy. They were reflected, as well, in the cultural policies of the Republic of Venice. The example of some distinguished students, such as Jan Zamoyski from Poland, together with the royal tradition of France and of the empire, help explain the institutional innovation represented by the creation of special colleges responsible for granting academic degrees by authority of the Republic, also to students who were poor, Jewish, Greek or non-Catholic.Il riferimento alle radici culturali della capacità d’attrazione dello Studio di Padova presuppone ripercorrerne la plurisecolare storia. La reputazione internazionale dello Studio si basava anche sull’invenzione di una tradizione imperiale nella fondazione, sull’idea di una continuità fra il mito di Atene e Padova, sull’atmosfera di libertà e tolleranza per gli studenti stranieri a Padova nel secondo Cinquecento. L’esplorazione archivistica del fondo Riformatori dello Studio riletta attraverso la letteratura critica elaborata dal Centro per lo studio della storia dell’Università di Padova ha consentito di cogliere, e precisare, la complessità di queste radici. Non si trattava di espedienti retorici ma di forme culturali che accrescevano il prestigio del ceto dei dottori leggenti e la legittimazione culturale dell’Università e che trovavano riscontro nelle politiche culturali della Repubblica di Venezia. L’esempio degli illustri studenti, come il polacco Jan Zamoyski, e la tradizione regale francese e imperiale contribuiscono a spiegare un’innovazione istituzionale, come la creazione di speciali collegi per la concessione per i gradi accademici per autorità della Repubblica, estesa pure agli studenti poveri, ebrei, greci e non cattolici
Il panegiristico ‘arco trionfale’ di Jan Zamoyski quale immagine speculare del modello classico del ‘vir bonus’
Get PDF“Arco trionfale” engraved by Giacomo Lauro in circa 1601–1603 is perhaps the most distinguishable period print associated with Jan Zamoyski (1542–1605), presenting an image of the Chancellor and Grand Hetman of the Crown. References to the print appeared in almost all studies dedicated to Polish modern art, in texts on the great Chancellor’s artistic patronage and in studies on art in the contexts of politics, propaganda and glorification. More often than not, an analysis of the concept was superficial, although the copperplate presents profound, though hitherto unrecognised content. Its highly erudite iconographic programme ought to be interpreted through the prism of ancient culture and the moral philosophy of Ciceronianism, Aristotelianism or the didactic and moral interpretation of Plato and Isocrates. We find in the print numerous motifs referring to moral civic education based on the rule of Stoic virtue, the need to exercise oneself in the service and defence of one’s homeland, the doctrine of “just war” as well as the ancient topos of pax et bellum. Readily apparent in the image, there are also elements of ethics, the science of the state and the Polish tradition of legal theory. The triumphal arch of Jan Zamoyski constitutes a parenetic mirror of his life and virtues as an “exemplary citizen” and an “ideal civil servant,” simply vir bonus.L’“Arco trionfale” inciso da Giacomo Lauro intorno al 1601–1603 è forse l’incisione dell’epoca più distinguibile associata a Jan Zamoyski (1542–1605), che presenta un’immagine del Cancelliere e Gran Etmano della Corona. Riferimenti all’incisione sono apparsi in quasi tutti gli studi dedicati all’arte moderna polacca, nei testi sul mecenatismo artistico del grande Cancelliere e negli studi sull’arte nei contesti della politica, della propaganda e della glorificazione. Nella maggior parte dei casi, un’analisi del concetto è stata superficiale, benché la lastra di rame presenti profondi contenuti, fino ad oggi tuttavia rimasti ignorati. Il suo programma iconografico estremamente erudito dovrebbe essere interpretato attraverso il prisma della cultura antica e della filosofia morale del ciceronismo, dell’aristotelismo o dell’interpretazione didattica e morale di Platone ed Isocrate. Nell’incisione possiamo trovare numerosi motivi che si riferiscono all’educazione morale civica basata sulla regola della virtù stoica, la necessità di esercitarsi nel servizio e nella difesa della patria, la dottrina della “guerra giusta” così come l’antico topos del pax et bellum. Sono inoltre evidenti nell’immagine gli elementi dell’etica, della scienza dello stato e della tradizione polacca della teoria giuridica. L’arco trionfale di Jan Zamoyski costituisce uno specchio parenetico della sua vita e delle sue virtù come “Cittadino esemplare” ed “ideale servo della stato”, semplicemente vir bonus