Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
Próba interpretacji znaczeń róży kościelnej (rozety) odwzorowanej z pomocą cymatyki
Get PDFWe can perceive and feel sound through visual and emotional perception. Sounds shape matter. They have the ability to create geometric patterns. Using cymatics, you can visualize the shapes created by specific sound frequencies. So you can see the effects of sounds. These are patterns that are created from matter that thickens under the influence of sound vibrations. Sound is reproduced through a specific shape, through the form of a broadly understood object. Throughout the animate and inanimate world, there are patterns of repeating rhythms in which everything exists in a state of constant vibration, oscillation, and pulsation. Nikola Tesla said: “If you want to understand the Universe, start thinking in terms of energy, frequency and vibration.” The world we live in can be defined as the interaction of vibrational frequencies. Sounds create shapes (forms). The shapes of physical structures also produce sounds (vibrations), usually in the form of infrasound that is inaudible to the human ear. Such sounds have great penetration and a strong impact on inanimate and animate matter. The influence of this energy determines human behavior and determines his health. The harmonious flow of life energy is supported by shapes with gentle, rounded lines, created in accordance with the principles of Sacred Geometry. Shapes in the form of graphic signs and decorative motifs perpetuated in the traditions of many cultures have a similar effect. In architecture, you can discover relationships with figures created when sound interacts with matter. Some of these shapes are a representation of the rosette found, among others, in Christian temples. This work is an attempt to interpret the meanings of this commonly occurring shape. Any object can be a generator or amplifier of sound wave energy. The acoustic environment determines the specificity of a given space. The rosette is a specific element of architecture for many reasons. It is both a window through which color-filtered light enters the interior, it is a kind of moderator of the space of the interior acoustic environment, and it has a symbolic meaning, encoding the so far not fully understood reality of the broadly understood human environment.Dźwięk możemy postrzegać i odczuwać poprzez percepcję wzrokową i emocjonalną. Dźwięki kształtują materię. Mają zdolność do tworzenia geometrycznych wzorów. Za pomocą cymatyki można zwizualizować kształty tworzone przez określone częstotliwości dźwiękowe. Efekty działania dźwięków można więc oglądać. Są nimi wzory, które powstają z zagęszczającej się materii pod wpływem wibracji dźwiękowych. Dźwięk jest odwzorowany poprzez określony kształt, poprzez formę szeroko pojętego obiektu. W całym świecie ożywionym i nieożywionym istnieją wzorce powtarzających się rytmów, w których wszystko istnieje w stanie ciągłej wibracji, oscylacji i pulsacji. Nikola Tesla mawiał: „Jeżeli chcesz zrozumieć Wszechświat, zacznij myśleć w kategoriach energii, częstotliwości i wibracji”. Świat, w którym żyjemy, można zdefiniować jako interakcję częstotliwości wibracyjnych. Dźwięki kreują kształty (formy). Kształty struktur fizycznych również wytwarzają dźwięki (wibracje) zazwyczaj w postaci infradźwięków niesłyszalnych dla ludzkiego ucha. Takie dźwięki mają dużą przenikliwość i silne oddziaływanie na materię nieożywioną i ożywioną. Wpływ tej energii determinuje zachowanie człowieka i warunkuje stan jego zdrowia. Harmonijny przepływ energii życiowej wspomagają kształty o łagodnych, obłych liniach, tworzone zgodnie z zasadami Świętej Geometrii. Podobne działanie mają kształty w postaci znaków graficznych oraz motywów zdobniczych utrwalanych w tradycjach wielu kultur. W architekturze można odkryć zależności z figurami powstałymi podczas oddziaływania dźwięku na materię. Niektóre z tych kształtów są odwzorowaniem rozety występującej m.in. w świątyniach chrześcijańskich. Praca ta stanowi próbę interpretacji znaczeń tego powszechnie występującego kształtu. Każdy obiekt może być generatorem bądź wzmacniaczem energii fal dźwiękowych. Środowisko akustyczne stanowi o specyfice danej przestrzeni.
Rozeta jest specyficznym elementem architektury z wielu powodów. Jest zarówno oknem, przez które wpada do wnętrza filtrowane barwami światło, stanowi swego rodzaju moderator przestrzeni środowiska akustycznego wnętrza, posiada znaczenie symboliczne, kodowanej dotychczas nie w pełni poznanej rzeczywistości szeroko pojmowanego środowiska człowieka
Learned Helplessness of Secondary-School Students Learning English During Covid-19 Distance Education: a Research Report
Get PDFObjectives of the research: This article presents a diagnosis of the learned helplessness experienced by secondary-school students learning English remotely during the 2021 lockdown due to the COVID-19 pandemic. The objectives are to (1) show the level of learned helplessness of secondary-school students learning English, (2) investigate the relationship between foreign language learning strategies and the learned helplessness of secondary-school students, and (3) determine the relationship between the level of learned helplessness and the use of private tutoring by secondary-school students.
Research methods: The study was conducted via a written diagnostic survey. It also employed the School Helplessness Scale by B. Ciżkowicz (2009) and the Strategy Inventory for Language Learning (SILL) by R. Oxford (1990).
A short description of the context of the issue: The aim of the text is to answer the following research questions: What is the level of learned helplessness of secondary-school students? Is there a relationship between foreign language learning strategies and the learned helplessness of secondary-school students? Does the use of private tutoring differentiate the level of learned helplessness of secondary-school students?
Research findings: The results demonstrate a significant negative correlation between learned helplessness and the use of memory, cognitive, metacognitive, affective, and social strategies. The average score of learned helplessness was 2.54, which indicates that the respondents usually felt the symptoms of it. An analysis of the results for the three deficits revealed that the motivational deficit made the greatest contribution to learned helplessness. The students who had hired a private tutor in English had a lower level of learned helplessness and cognitive deficit.
Conclusions and/or recommendations: The research findings lead to several recommendations for educational practice in the context of foreign language learning: using new, effective pedagogical approaches to keep learners motivated—including elements of strategy training or social and emotional learning (SEL)—arranging remedial teaching, and promoting teachers’ professional development
Problemy rodzinne zobrazowane we współczesnych bajkach animowanych
Get PDFFor years, animated fairy tales have allowed children to experience extraordinary adventures with their favourite characters. They shape a worldview, making it possible for children to identify with characters who, like them, experience happy and difficult moments. The fairy tales do not shy away from depicting the difficulties of everyday life, especially those arising within the fundamental social group that is the family. This article presents the results of a study that aimed to identify and characterise family problems depicted in contemporary animated fairy tales. The research was conducted by means of a collective study of individual cases using the technique of document analysis. A detailed analysis of 20 animated fairy tales reveals a family space entangled in a variety of difficulties that result, among other things, from inadequate communication between family members. Parents portrayed in animated works are struggling with professional problems and also make many upbringing mistakes of being over-protective and demanding of their child. The lack of acceptance of the young person, his or her passions and dreams, generates frequent conflict situations in families. Family problems portrayed in fairy tales for the youngest largely reflect the everyday life of modern families. The difficulties are presented in a simplified manner, adapted to the capabilities of young viewers, who, in the course of the plot, have the opportunity to identify with the characters experiencing the same problems.Bajki animowane od lat pozwalają przeżywać najmłodszym niezwykłe przygody ze swoimi ulubionymi bohaterami. Kształtują światopogląd, pozwalając dzieciom utożsamiać się z postaciami, które tak jak one doświadczają zarówno radosnych, jak i trudnych wydarzeń. Bajki nie unikają przedstawiania trudności życia codziennego, zwłaszcza pojawiających się w obrębie fundamentalnej grupy społecznej, jaką jest rodzina. Niniejszy artykuł prezentuje wyniki badań, których celem było rozpoznanie i scharakteryzowanie problemów rodzinnych obrazowanych we współczesnych bajkach animowanych. Zastosowano metodę zbiorowego studium indywidualnych przypadków przy wykorzystaniu techniki analizy dokumentów. Szczegółowa analiza 20 bajek animowanych ukazuje przestrzeń rodzinną uwikłaną w różnorodne trudności, które wynikają między innymi z nieprawidłowej komunikacji między członkami rodziny. Rodzice obrazowani w bajkach animowanych borykają się z problemami zawodowymi, a także popełniają wiele błędów wychowawczych, polegających na nadmiernym chronieniu dziecka i przesadnych wymaganiach mu stawianych. Brak akceptacji młodego człowieka, jego pasji, marzeń generuje częste występowanie sytuacji konfliktowych w rodzinach. Problemy rodzinne ukazywane w bajkach animowanych dla najmłodszych w znaczącym stopniu odzwierciedlają życiową codzienność współczesnych rodzin. Trudności prezentowane są w sposób uproszczony, dostosowany do możliwości młodych odbiorców, którzy w trakcie toczącej się akcji mają możliwość identyfikacji z bohaterami przeżywającymi podobne problemy
Czy ks. Józef Bilczewski był kandydatem do objęcia Katedry Dogmatyki na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego?
Get PDFWas Fr. Józef Bilczewski (until November 30, 1885 Fr. Józef Biba) a candidate for the chair of dogmatic theology at the Theological Faculty of the Jagiellonian University? The sources discussed in this article suggest so. But what lectures did Fr. J. Bilczewski supposedly give, and to what chair was he supposedly assigned? Decisions on these matters depended on personnel changes at the UJ Theological Faculty. After the hiring in 1887 of Fr. Marian Morawski SJ, who took charge of the Department of Special Dogmatics, it was decided that the Department of Fundamental Dogmatics would be handed over to Fr. J. Bilczewski so that it would be separated from the Department of Christian Philosophy, with which it was connected through Fr. Stefan Pawlicki CR, who taught both courses. According to the sources, it is clear that successive deans of the Faculty of Theology – ever since Fr. J. Bilczewski returned to Krakow with his doctorate from Vienna – took measures to prepare him for scientific and didactic work at the faculty of theology. Hence, one more problem needs to be broached: why was he ultimately – on February 1, 1891 – hired as an associate professor of special dogmatics at the University of Lviv? However, this is a subject for separate consideration.
Czy ks. Józef Bilczewski (do 30 listopada 1885 ks. Józef Biba) był kandydatem na wykładowcę teologii dogmatycznej na Wydziale Teologicznym UJ? Prezentowane w tekście źródła zbliżają do twierdzącej odpowiedzi na to pytanie. Jakie jednak wykłady miałby prowadzić ks. J. Bilczewski i do jakiej katedry miał być przypisany? Decyzje w tych kwestiach uzależniano od zmian personalnych na Wydziale Teologicznym UJ. Po zatrudnieniu w 1887 r. ks. Mariana Morawskiego SJ, który objął kierownictwo Katedry Dogmatyki Specjalnej, postanowiono przekazać w ręce ks. J. Bilczewskiego Katedrę Dogmatyki Fundamentalnej w celu oddzielenia jej od Katedry Filozofii Chrześcijańskiej, z którą była połączona za sprawą prowadzącego oba kursy ks. Stefana Pawlickiego CR. W świetle źródeł wyraźnie widać, że kolejni dziekani Wydziału Teologicznego – od momentu powrotu ks. J. Bilczewskiego do Krakowa z wiedeńskim doktoratem – podejmowali działania mające na celu przygotowanie go do działalności naukowo-dydaktycznej na fakultecie teologicznym. Stąd poruszenia wymaga kolejny problem: dlaczego ostatecznie – 1 lutego 1891 r. – został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego dogmatyki specjalnej na Uniwersytecie Lwowskim? Stanowi jednak on temat do osobnych rozważań
Ubiory, ludzie i sieci społeczne w „Regestrze a spisku wszystkich rzeczy pańskich” podskarbiego koronnego Mikołaja Szydłowieckiego z 1525 roku
Get PDFThis article is based on an archival inventory of property (clothing, fabrics, accessories, gold and silver products) of Mikołaj Szydłowiecki, Grand Treasurer of the Crown (1515–1515), castellan of Sandomierz (1515), Starosta of Radom (1507–1532), Olsztyn (1523). It is not a list of what the treasurer has, but also a register of what he had and is no longer in his possession due to alterations to clothing and the transfer of movable property to other people. This register is a current and practically used list, not just a documentation one. The amount of information included in the register is therefore significantly wider than is usually the case in movable property, especially in the context of the history of individual objects, referred to in sociological literature as the “life of things”. Giving them a “second life” is clearly visible, i.e. transforming ready-made clothes by tearing them and reusing individual parts to repair, finish or decorate other parts of the wardrobe. The second aspect is the use of clothes and fabrics in interpersonal relations, creating and maintaining social networks, building customer relationships, and finally using them to promote one’s position and prestige. A total of 160 ready-made clothes and textile accessories were listed in Mikołaj Szydłowiecki’s inventory. Of all the clothes included in this register, 109, i.e. 68%, were in the possession of the treasurer. Of the 51 pieces of clothing (32%) that no longer belonged to Szydłowiecki, 49 were given as gifts and two were loaned to other people. Of the 160 included in the register, 17 (10.5%) came from gifts to the treasurer.Artykuł został oparty na archiwalnym inwentarzu mobiliów (ubiorów, tkanin, dodatków, wyrobów ze złota i srebra) Mikołaja Szydłowieckiego, podskarbiego wielkiego koronnego (1515–1532), kasztelana sandomierskiego (1515), starosty radomskiego (1507–1532), olsztyńskiego (1523). Nie jest to tylko wykaz tego, co podskarbi ma, ale także rejestr tego, co miał, a co już nie jest w jego posiadaniu z powodu tak przeróbek odzieży, jak i na skutek przekazywania ruchomości innym osobom. To ważna właściwość tego inwentarza, która w znacznej mierze decyduje o jego unikatowości. Rejestr ten ma charakter spisu aktualnego i praktycznie użytkowanego, a nie jedynie dokumentacyjnego. Zasób ujętych w rejestrze informacji jest więc znacząco szerszy niż zazwyczaj w przypadku ruchomości mobiliów, zwłaszcza w kontekście historii poszczególnych przedmiotów, określanej w literaturze socjologicznej jako „życie rzeczy”. Dobrze uchwytne jest nadawanie im „drugiego życia”, czyli przekształcanie gotowych ubiorów poprzez ich prucie i ponowne wykorzystywanie poszczególnych części do naprawy, wykończenia czy ozdobienia innych części garderoby. Drugi z tych aspektów to wykorzystywanie ubiorów i tkanin w stosunkach międzyludzkich, tworzeniu i utrzymywaniu sieci społecznych, budowaniu relacji klientalnych, a w końcu korzystanie z nich w propagandzie własnej pozycji i prestiżu. Łącznie w inwentarzu Mikołaja Szydłowieckiego zostało wymienionych 160 gotowych ubiorów i tekstylnych dodatków. Spośród wszystkich ujętych w tym rejestrze ubrań w posiadaniu podskarbiego pozostawało 109, czyli 68%. Z 51 ubiorów (32%), które nie należały już do Szydłowieckiego, 49 zostało podarowanych, a dwa pożyczone innym osobom. Z owych 160 ujętych w rejestrze 17 (10,5%) pochodziło z podarunków dla podskarbiego. „Drugie życie” otrzymało 12 ze 160 ubiorów spisanych w rejestrze (7,5%)
Transformacja systemowa a postkomunistyczne społeczeństwo: Prywatyzacja i reprywatyzacja w polskiej opinii publicznej po 1989 roku
Get PDFThe article examines the attitude of Polish society towards the processes of privatization and re-privatization, inherent in the transition from a collectivist-planned economy to a capitalist mixed economy system. The authors of the article explore the manner in which Polish society embraced the processes of privatization and re-privatization, encompassing the dissemination of private property in all its forms and the restitution of property nationalized by the communists after the war. This inquiry delves into how Polish citizens, thrust into the transition period without conscious choice, adapted to and familiarized themselves with the principles underpinning the functioning of a market economy. The study reveals that privatization and re-privatization were met with ambivalence during the discussed period. Privatization, as an objectively visible process, was received positively in the first months of transformation. While privatization was initially viewed positively in the early months of the transformation, perceptions turned mostly negative over time, due to various unfavorable phenomena associated with privatization. Once the fundamental privatization processes were completed, the public ceased to be inundated with reports of irregularities and associated scandals. Positive evaluations increased as the public reassessed the situation. Similarly, despite the absence of a systemic solution to the reprivatization issue, public opinions evolved regarding the return of nationalized property to former owners or their heirs. The relatively consistent support for such a solution, evident in the last decade of the 20th century, eventually became an advantage for opponents of reprivatization. Therefore, notwithstanding the widely acknowledged success of the transformation in Poland, public sentiment retained a degree of skepticism regarding the requisite ownership reforms perceived as essential for this success. These reforms were often construed less as an integral facet of the transformation process and more as an unavoidable concession, akin to a necessary evil.Artykuł analizuje stosunek polskiego społeczeństwa do procesów prywatyzacji i reprywatyzacji w gospodarce, nieodłącznie związanych z przejściem z gospodarki kolektywistyczno-planowej do systemu kapitalistycznej gospodarki mieszanej. Autorzy tekstu odpowiadają na pytanie, w jaki sposób procesy upowszechniania własności prywatnej (prywatyzacji we wszystkich jej formach) oraz zwrotu własności znacjonalizowanej przez komunistów po wojnie (reprywatyzacja) były przyjmowane przez wchodzące w sposób nieświadomy w transformację, a następnie coraz lepiej poznające zasady funkcjonowania gospodarki rynkowej polskie społeczeństwo. Z artykułu wynika, iż prywatyzacja i reprywatyzacja odbierane były przez obywateli w omawianym okresie ambiwalentnie. Prywatyzacja, jako proces obiektywnie widoczny i mogący stać się przedmiotem ocen wynikających z jej przebiegu, w pierwszych miesiącach transformacji była przyjmowana pozytywnie. Z czasem oceny te stały się w przeważającej części negatywne, co wynikało z wielu niekorzystnych zjawisk z prywatyzacją się kojarzących. Dopiero gdy podstawowe procesy prywatyzacyjne zostały zakończone, a społeczeństwo przestało być bombardowane doniesieniami o nieprawidłowościach i aferach z nimi związanych, ich ocena stała się ponownie bardziej pozytywna. W sposób zbliżony, mimo braku systemowego rozwiązania kwestii reprywatyzacji, kształtowały się poglądy opinii publicznej na problem zwrotu znacjonalizowanej własności dawnych właścicielom bądź ich spadkobiercom. Dość stabilne poparcie dla takiego rozwiązania widoczne w ostatniej dekadzie XX w. przerodziło się później w przewagę przeciwników reprywatyzacji. Mimo zatem powszechnie dostrzeganego powodzenia transformacji w Polsce opinia publiczna raczej sceptycznie oceniała niezbędne z punktu widzenia tego sukcesu zmiany własnościowe, traktując je raczej jako zło konieczne, a nie integralną część składową procesu przemian
Recenzja Seeber, H.U. (2022). Idylle und Geschichte.: Studien zur Europäischen Idylle von Vergil bis W.H. Auden [Idylla a historia. Studia nad idyllą w Europie od Wergiliusza do W.H. Audena]. Heidelberg: Universitätsverlag Winter, ISBN: 978-8253-4954-7.
Get PDFBrak.Sielanka, idylla, tryb pastoralny należą dziś do kręgu pojęć literackich i kulturowych, które mimo wielowiekowej tradycji oraz ugruntowanej krytyki koncepcyjnie tak ściśle się przenikają, iż bez wcześniejszego choćby pobieżnego zapoznania się z literaturą przedmiotu mogą przysparzać niejakich trudności w zakresie wyznaczników formalnych[1]. Opublikowana w 2022 r. monografia Profesora Hansa Ulricha Seebera, zatytułowana Idylle und Geschichte. Studien zur europäischen Idylle von Vergil bis zu W.H. Auden [Idylla a historia. Studia nad idyllą w Europie od Wergiliusza do W.H. Audena], jest wartościowym studium poświęconym jednej z wyżej wymienionych kategorii, a mianowicie idylli. Z właściwą sobie błyskotliwością prof. Seeber podejmuje się przeprowadzenia analizy idylli w kontekście referencyjności, co nie tylko wznawia dyskusję nad tą formą wypowiedzi literackiej, ale proponuje rozważenie jej znaczenia jako ważnego medium umożliwiającego wyrażenie opinii wobec kwestii zasadniczych dla społeczeństwa.
Zagadnienie zawiłości terminologicznych w obrębie gatunku oraz trybu omawiam w (Re)Visions of the Pastoral in Selected British and American post-Romantic Fiction (2017, s. 23-41).
 
Miasto historyczne wobec problemów, kryzysów i wyzwań
Get PDFThe text introduces a collection of articles authored by members of an interdisciplinary research group affiliated with the UNESCO Chair for Heritage and Urban Studies (UNITWIN Network) at the Cracow University of Economics, Department of Economic and Social History. These researchers, hailing from diverse academic backgrounds such as economics, art history, history, and architecture, possess a wealth of scientific expertise. United by their shared commitment to addressing the challenges faced by historic cities, both in the past and present, the group collaborated to explore the resilience of these cities under various circumstances. Through their research, the scholars endeavored to ascertain the extent of resilience exhibited by historic cities and the illations drawn from their experiences for future urban sustainability and resilience.Tekst wprowadza w problematykę zbioru artykułów napisanych przez członków interdyscyplinarnego zespołu badawczego Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, jednostki należącej do sieci Katedr UNESCO. Badacze ci, wywodzący się z różnych środowisk (ekonomiści, historycy sztuki, historyk, architekt) i operujący z tego tytułu zróżnicowanym warsztatem badawczym, z wielu, właściwych swojemu merytorycznemu przygotowaniu perspektyw spojrzeli na zagadnienie miasta historycznego, mierzącego się – w przeszłości lub obecnie – z różnej natury problemami. Szukali przy tym odpowiedzi na pytanie, jaki był poziom rezyliencji miast historycznych w badanych okolicznościach i jakie wyciągnięto z nich wnioski na przyszłość
Recenzenci tekstów opublikowanych w „Perspektywach Kultury” w 2023 r.
Get PDFMagdalena Biniaś-Szkopek (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)Krzysztof Bochenek (Uniwersytet Rzeszowski)Bogusława Bodzioch-Bryła (Uniwersytet Ignatianum w Krakowie) Andrzej Bonusiak (Uniwersytet Rzeszowski)Aneta Borowik (Uniwersytet Śląski w Katowicach)Aleksandra Budrewicz (Uniwersytet Komisji edukacji Narodowej w Krakowie)Anna Bugajska (Uniwersytet Ignatianum w Krakowie)Grzegorz Chajko (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie) Nicholas Coureas (Cyprus Research Centre)Beata Domańska-Szaruga (Wojskowa Akademia Techniczna im. Jarosława Dąbrowskiego)Sławomir Dryja (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie) Sylwia Filipowska (Uniwersytet Jagielloński)Tomasz Gałuszka (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie) Tomasz Graff (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie) Marcin Grala (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie) Dariusz Grzonka (Uniwersytet Ignatianum w Krakowie)Agnieszka Hess (Uniwersytet Jagielloński) Małgorzata Iżykowska (Uniwersytet Opolski)Agnieszka Januszek-Sieradzka (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II)Anna Jupowicz-Ginalska (Uniwersytet Warszawski)Krzysztof Kaczmarek (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)Sławomir Kamosinski (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)Agnieszka Kazibut (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) Radosław Kazibut (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) Barbara Klonowska (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II) Agnieszka Knap-Stefaniuk (Uniwersytet Ignatianum w Krakowie) Leszek Korporowicz (Uniwersytet Jagielloński)Halina Kurek (Uniwersytet Jagielloński) Danuta Lech-Kirstein (Uniwersytet Opolski) Mirosław Lenart (Uniwersytet Opolski) Rafał Matera (Uniwersytet Łódzki)Grzegorz Nieć (Uniwersytet Komisji edukacji Narodowej w Krakowie)Paweł Nowakowski (Uniwersytet Komisji edukacji Narodowej w Krakowie)Elżbieta Nowicka (Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu) Karolina Olszowska (Uniwersytet Jagielloński)Przemysław Osiewicz (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) Marek Pacukiewicz (Uniwersytet Śląski w Katowicach)Wiesława Piątkowska-Szczepaniak (Uniwersytet Opolski) Dominik Porczyński (Uniwersytet Rzeszowski)Paula Pyplacz (Politechnika Częstochowska) Dariusz Rott (Uniwersytet Śląski w Katowicach)Małgorzata Rygielska (Uniwersytet Śląski w Katowicach)Magdalena Sadlik (Uniwersytet Komisji edukacji Narodowej w Krakowie)Teresa Sasińska-Klas (Uniwersytet Jagielloński) Christopher Schabel (University of Cyprus) Giovanni Silvano (Università degli Studi di Padova) Andrzej Siwek (Uniwersytet Jagielloński)Piotr Siuda (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy) Alicja Soćko-Mucha (Polska Akademia Nauk)Stanisław Sroka (Uniwersytet Ignatianum w Krakowie)Bogdan Stanaszek (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie) Krzysztof Stopka (Uniwersytet Jagielloński)Beata Stuchlik-Surowiak (Uniwersytet Śląski w Katowicach) Wiktor Szymborski (Uniwersytet Jagielloński)Jolanta Ślęzak-Gotkowska (Uniwersytet Rzeszowski) Wojciech Świeboda (Uniwersytet Jagielloński)Jurij Travnicek (Instytut Czeskiej Literatury, Akademia Nauk Republiki Czeskiej)Andrzej Wadas (Uniwersytet Ignatianum w Krakowie) Anna Warchoł-Kęsicka (Uniwersytet SWPS)Alicja Waszkiewicz Raviv (Uniwersytet Warszawski)Józef Wołczański (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie) Grażyna Zając (Uniwersytet Jagielloński)Maciej Zakrzewski (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie) Leszek Zinkow (Polska Akademia Nauk
Prasa parafialna archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej: Zarys problematyki
Get PDFThe aim of this article is to trace the birth, development and decline of the parish press in Poland on the example of the Archdiocese of SzczecinKamień. Due to its quantitative and qualitative richness, a thorough study of this segment of the press requires further meticulous research, because from the late 1980s and early 1990s thousands of titles came into being, disappeared and were reborn again with a different title and editorial team. The article traces the historical background of the West Pomerania Province which after the Second World War was incorporated within the boundries the communist Poland. As a result, many Poles (mostly Catholics) from the territories lost to the Soviet Union found themselves on the territory where the Catholic Church hardly functioned. It would be difficult to understand the particular role of the parish press in the Western Pomerania without knowing the broader context of the emergence and spontaneous development of parish newspapers on national level. These issues are looked at in more detail in the section describing the years of activity of the National Parish Press Association. The article features also the issues related to the typology and systematization of “parish press.” Because of the scarcity, and often absence of written sources, the author conducted a series of interviews with the persons engaged in the development of the parish press, which had its heyday in the nineties of the XX century.Celem niniejszego artykułu jest prześledzenie narodzin, rozwoju i upadku prasy parafialnej w Polsce na przykładzie archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Ze względu na ilościowe i jakościowe bogactwo tego segmentu prasy, jego dogłębne zbadanie wymaga dalszych skrupulatnych badań, gdyż od przełomu lat 80. i 90. ubiegłego wieku niezliczone wydawnictwa powstawały, znikały, odradzały się z innym tytułem i zespołem redakcyjnym, po czym znów znikały. W artykule prześledzono tło historyczne województwa zachodniopomorskiego, które po II wojnie światowej zostało przyłączone do komunistycznej Polski. W efekcie wielu Polaków (głównie katolików) z terenów utraconych na rzecz Związku Sowieckiego znalazło się w miejscu, gdzie Kościół katolicki praktycznie nie funkcjonował. Trudno byłoby zrozumieć szczególną rolę prasy parafialnej na Pomorzu Zachodnim bez znajomości szerszego kontekstu powstawania i spontanicznego rozwoju gazet parafialnych w skali kraju. Kwestie te zostały wyeksponowane w części opisującej działalność Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Prasy Parafialnej. W artykule poruszono także kwestie związane z typologią i systematyzacją pojęcia „prasa parafialna”. Ze względu na niedostatek, a często brak źródeł pisanych autor przeprowadził serię wywiadów z osobami zaangażowanymi w tworzenie czasopism parafialnych, które przeżywały swój rozkwit w latach 90. XX wieku