Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
Współpraca nauczycieli szkoły podstawowej ogólnodostępnej z rodzicami uczniów ze spektrum zaburzeń autystycznych w edukacji
Get PDFThe article concerns children with autism spectrum disorder (ASD) who attend mainstream school as part of inclusive education, and discusses the role of parent-teacher collaboration. ASD is a highly heterogeneous disorder with symptoms manifested differently across subgroups of children. Symptoms may vary from milder forms, including high-functioning autism, to severe autism spectrum disorders, where the affected children do not speak. The article describes behavioral patterns of children with ASD, including the triad of impairment: impaired communication, impaired social interactions, and restricted, repetitive patterns of behaviors or interests. Inclusive education requires parent-teacher collaboration based on shared goals and community values, which results in good partnership, mutual help and information exchange. Parents know very well the reactions and specific problems of their children, while teachers can provide professional assistance in solving complex educational problems resulting from the unique, individual needs of a child. Because of that, parent-teacher collaboration is crucial for successful and effective inclusive education. Niniejszy artykuł dotyczy dzieci ze spektrum autyzmu (ASD), które uczęszczają do szkoły ogólnodostępnej oraz współpracy nauczycieli z rodzicami. Dzieci te nie stanowią jednorodnej grupy diagnostycznej. Objawy autyzmu mogą być różne od postaci lekkiej, wówczas osoby dotknięte tym zaburzeniem uważa się za wysokofunkcjonujące, aż po postać głęboką, gdy dzieci te nie mówią. Artykuł zawiera opis cech i zachowań dziecka z ASD z uwzględnieniem triady autystycznych zaburzeń: problemów w interakcjach społecznych, zaburzeń komunikacji oraz powtarzalnych, sztywnych wzorców zachowań i aktywności. Jednym z założeń edukacji włączającej jest wzajemna współpraca nauczycieli z rodzicami na bazie wspólnego celu i wartości wspólnotowych. Współpraca to partnerskie relacje, wspólne działania oraz wzajemna wymiana informacji rodziców i nauczycieli. Nikt tak jak rodzice nie zna reakcji i specyficznych problemów swojego dziecka, natomiast nauczyciele ze względu na wykonywany zawód służą profesjonalną pomocą w rozwiązywaniu złożonych problemów edukacyjnych wynikających ze specjalnych potrzeb dziecka. Z tego względu współpraca rodziców i nauczycieli jest niezbędna dla skutecznej edukacji włączającej
Wprowadzenie
Get PDFThe next issue of the journal, which we place in your hands, is devoted to the very broad issues of media education. The ever-increasing importance, position and influence of digital media in shaping our everyday life makes education the key to understanding this dynamically changing space. The ability to use media tools and resources, that is, the ability to acquire, analyze, evaluate and create media messages in various forms, has become increasingly complex in recent decades. With such an enormous amount of information coming at us through the Internet and mobile devices, we need to learn to be effective in filtering and making reliable and accurate assessments. For this reason, teaching the ability to use media correctly, safely and critically from an early age is becoming a very important part of the entire education process.Kolejny numer czasopisma, który oddajemy w Państwa ręce poświęcony został bardzo szeroko pojętej problematyce edukacji medialnej. Ciągle wzrastające znaczenie, pozycja i wpływ mediów cyfrowych na kształtowanie naszej codzienności sprawia, że kluczem do zrozumienia tej dynamicznie zmieniającej się przestrzeni staje się właśnie edukacja. Umiejętność korzystania z narzędzi i zasobów medialnych, czyli zdolność do pozyskania, analizy, oceny i tworzenia przekazów medialnych w różnych formach, stała się w ostatnich dekadach coraz bardziej złożona. Przy tak olbrzymiej liczbie informacji, które do nas docierają dzięki sieci internetowej i urządzeniom mobilnym musimy się nauczyć być skuteczni w filtrowaniu i dokonywaniu rzetelnych i trafnych ocen. Z tego względu uczenie umiejętności prawidłowego, bezpiecznego i krytycznego korzystania z mediów już od najmłodszych lat staje się bardzo ważnym elementem całego procesu edukacji
Prawa kulturowe w konstytucjach kantonalnych oraz konstytucji związkowej Konfederacji Szwajcarskiej
Get PDFThis article aims to confront the elements of cultural rights contained in the constitution of the Swiss Confederation and in the constitutions of the 26 cantons that make up this state, with the codification of cultural rights collected in the so-called Fribourg Declaration of 2007. Although some cultural rights are found in the above-mentioned constitutions, it is rather in a fragmentary and dispersed form. On the other hand, the level of realization of cultural rights in Switzerland is very high. Thus, sensitivity to diversity, respect for otherness, and the effort of shaping one’s identity or getting to know other cultures are values that mature over long periods and cannot be decreed.Celem tego artykułu jest skonfrontowanie elementów praw kulturowych zawartych w konstytucji Konfederacji Szwajcarskiej oraz w konstytucjach 26 kantonów tworzących to państwo, z kodyfikacją praw kulturowych zebranych w tzw. Deklaracji Fryburskiej z 2007 r. Chociaż niektóre prawa kulturowe znajdują się we wspomnianych konstytucjach, to raczej w formie fragmentarycznej i rozproszonej. Z drugiej strony poziom realizacji praw kulturowych w Szwajcarii jest bardzo wysoki. Uwrażliwienie na różnorodność, szacunek dla odmienności, ponoszenie trudu kształtowania swojej tożsamości czy poznawania innych kultur – to wartości, które dojrzewają długo i nie da się ich zadekretować
Ruch swadeśi i projekt khadi a alternatywna wizja indyjskiej nowoczesności
Get PDFGandhi’s swadeśi movement went beyond India’s goal of independence and a critique of British colonialism. Gandhi created a vision of an alternative “traditional modernity” that was the fruit of the intellectual interactions of Indian and “foreign” thought in the spaces of his life. In this vision, India was becoming a vital whole created and nourished by Ruskinian rural artisan communities working for the material and moral well-being of the whole. The redefinition of modernity provided the basis for Indians to enforce the fundamental right of the nation, the right to exist, under India-specific colonial narratives. Imperial narratives made the possibility of national self-determination contingent on development understood in terms of technological progress and the associated concept of rationality. Khadi became a symbol of Gandhi’s alternative modernity. A symbol that still functions today in the spaces of national belief in the creative possibilities of one’s own culture in relation to the global challenges and constraints of modernity. The main purpose of this article is to provide a glimpse of the development path and the complex nature of India’s struggle for independence and modernity in the context of the swadeśi movement and the alternative Gandhian economy of values. In this text I also try to show selected, less exposed aspects of Mahatma Gandhi’s thought, life and general sensibility.Ruch swadeśi Gandhiego wykraczał poza cel odzyskania przez Indie niepodległości i krytykę kolonializmu brytyjskiego. Gandhi stworzył wizję alternatywnej „tradycyjnej nowoczesności”, będącej owocem intelektualnych interakcji myśli indyjskiej oraz „obcej” w przestrzeniach jego życia. W wizji tej Indie stawały się witalną całością tworzoną i żywioną przez Ruskinowskie, wiejskie wspólnoty rzemieślnicze, pracujące na rzecz materialnego i moralnego dobrobytu ogółu. Zredefiniowanie nowoczesności stanowiło podstawę wyegzekwowania przez Indusów zasadniczego prawa narodu, prawa do istnienia, w specyficznych dla Indii warunkach kolonialnych narracji. Narracje imperialne uzależniały możliwość samostanowienia narodu od rozwoju rozumianego w kategoriach progresu technologicznego i związanej z tym koncepcji racjonalności. Khadi stało się symbolem alternatywnej nowoczesności Gandhiego. Symbolem, który do dziś funkcjonuje w przestrzeniach narodowego przekonania o twórczych możliwościach własnej kultury w odniesieniu do globalnych wyzwań i ograniczeń współczesności. Głównym celem tego artykułu jest przybliżenie drogi rozwoju oraz złożonego charakteru indyjskiej walki o niepodległość i nowoczesność w kontekście ruchu swadeśi oraz alternatywnej gandyjskiej ekonomii wartości. W tekście tym staram się również pokazać wybrane, mniej eksponowane aspekty myśli, życia i ogólnej wrażliwości Mahatmy Gandhiego
Od Redakcji
Get PDFW 2022 r. przypadała 800. rocznica utworzenia Uniwersytetu w Padwie, uczelni, którą od początku istnienia chętnie wybierali Polacy jako miejsce swojej edukacji, a która była jednym z najznakomitszych ośrodków intelektualnych Europy doby humanizmu. Od wielu lat polscy badacze zwracają uwagę na znaczenie padewskiej uczelni dla naszego kraju, jego kultury, nauki i wszechstronnego rozwoju. W jej murach wykształciły się elity polskie XV, XVI i początku XVII stulecia, m.in. Paweł Włodkowic, Mikołaj Kopernik, Jan Kochanowski i Jan Zamoyski, ale to tylko niektóre z licznych polskich nazwisk związanych z padewską uczelnią. W związku z istotnym znaczeniem „Padewczyków” dla kultury polskiej postanowiliśmy dział tematyczny niniejszego numeru „Perspektyw Kultury” poświęcić klasycznym inspiracjom i kulturowym aspiracjom promotorów kultury polskiej w Padwie oraz oddać go pod redakcję prof. dr. hab. Mirosława Lenarta i dr. Sławomira Marchela z Uniwersytetu Opolskiego. Swoje słowo wstępu w numerze zamieścił również Jego Magnificencja Ojciec Rektor Akademii Ignatianum w Krakowie, ks. dr hab. Tomasz Homa SJ, prof. AIK
Le virtù dei ‘tenenti’ polonici, tra classicità e cristianità
Get PDFThe paper examines the corpus of student heraldry relating to the Natio Polona at the Studium of Padua – in particular the illuminated coats of arms in the volumes of the National register (1592 (but 1605)–1745) – from the point of view of the structure of these representations, of the official insignia and the supporters or attendants that appear there (mostly allegories of virtues or figures taken from Greco-Roman mythology) and of the meanings that they, together with the maxims and watchwords that frame the individual miniatures, convey, comparing it with the analogous documentation produced by the two Nationes Germanicae of Jurists (1545–1609, 1650–1709) and Artists (1553–1769) and by the Natio Ultramarina (i.e. Greek: 1656–1737). It will thus be observed that, in the dialectic between religious afflatus and classical inspiration that emerges from it, the true dimension in which the former is implemented is the cultural and military defense of Christianity, subsumed by the theme of virtus pervasively illustrated by the mottos and figures that refer to the second.L’articolo esamina il corpus di araldica studentesca riguardante la Natio Polona allo Studium di Padova, in particolar modo gli stemmi miniati nel volume del registro della Nazione (1592 [ma 1605] – 1745) – dal punto di vista della struttura di queste rappresentazioni, delle insegne ufficiali e dei sostegni o tenenti che vi compaiono (per la maggior parti allegorie di virtù o figure tratte dalla mitologia greco-romana) e del significato che essi, insieme alle massime e ai motti che incorniciano le singole miniature, trasmettono, confrontando tutto ciò con la documentazione prodotta dalle due Nationes Germanicae dei Giuristi (1545–1609, 1650–1709) e degli artisti (1553–1769) e dalla Natio Ultramarina (ovvero greca: 1656–1737). Si potrà quindi osservare che, nella dialettica tra afflato religioso e ispirazione classica che ne emerge, la vera dimensione in cui il primo è messo in pratica è la difesa culturale e militare del cristianesimo, sussunta dal tema della virtus pervasivamente illustrato dai motti e dalle figure che rinviano al secondo.L’articolo esamina il corpus di araldica studentesca riguardante la Natio Polona allo Studium di Padova, in particolar modo gli stemmi miniati nel volume del registro della Nazione (1592 [ma 1605] – 1745) – dal punto di vista della struttura di queste rappresentazioni, delle insegne ufficiali e dei sostegni o tenenti che vi compaiono (per la maggior parti allegorie di virtù o figure tratte dalla mitologia greco-romana) e del significato che essi, insieme alle massime e ai motti che incorniciano le singole miniature, trasmettono, confrontando tutto ciò con la documentazione prodotta dalle due Nationes Germanicae dei Giuristi (1545–1609, 1650–1709) e degli artisti (1553–1769) e dalla Natio Ultramarina (ovvero greca: 1656–1737). Si potrà quindi osservare che, nella dialettica tra afflato religioso e ispirazione classica che ne emerge, la vera dimensione in cui il primo è messo in pratica è la difesa culturale e militare del cristianesimo, sussunta dal tema della virtus pervasivamente illustrato dai motti e dalle figure che rinviano al secondo
August Fryderyk Moszyński, un illuminista polacco in viaggio tra Padova e Venezia
Get PDFWritten down in French, the diary of a journey through France and Italy (1784–1786) by Count August Fryderyk Moszyński (1731–1786) – architect, collector, and erudite man, passionate about art and science, an important figure of the Polish Enlightenment, collaborator, and friend of King Stanislaus II Augustus – is a veritable mine of information for the researchers of the 18th century. The aim of this article is to supplement or clarify information on the last weeks of the Count’s life he spent in Padua and Venice, and the circumstances of his death, as well as to find out if he was a promoter of Polish culture when he travelled in the Veneto region. The analysis of his travel diary made it possible to identify elements concerning real or hypothetical links between the culture of Serenissima and that of the Polish–Lithuanian Commonwealth, as well as comparisons between the political and cultural life of the two countries. Selected entries from the diary have been juxtaposed with other sources from the period, thanks to which it has been established, among other things, that Moszyński visited Padua on his way to Venice, around 22 May 1786, and returned to that city to watch the horse races at Prato della Valle on 27 June 1786. By using and interpreting archival documents kept in Warsaw and Venice, it was possible to definitely establish the circumstances of the traveller’s death (place, date, cause) and burial (date, location).Redatto in francese, il diario del viaggio attraverso Francia e Italia (1784–1786) del conte August Fryderyk Moszyński (1731–1786) – architetto, collezionista ed erudito, appassionato di arte e scienze, importante figura dell’Illuminismo polacco, collaboratore e amico del re Stanislao II Augusto – è una vera e propria miniera di informazioni per i ricercatori che si occupano del XVIII secolo. Lo scopo di questo articolo è quello di integrare o chiarire informazioni sulle ultime settimane di vita del conte trascorse a Padova e Venezia, e le circostanze della sua morte, nonché di scoprire se sia stato un promotore della cultura polacca durante il suo viaggio in Veneto. L’analisi del suo diario permette l’identificazione di elementi riguardanti reali o ipotetici legami tra la cultura della Serenissima e quella della Confederazione Polacco-Lituana, così come un confronto tra la vita politica e culturale dei due paesi. Citazioni tratte dal diario sono state rapportate ad altre fonti dell’epoca, grazie alle quali è stato possibile stabilire, tra l’altro, che Moszyński visitò Padova sulla strada per Venezia, intorno al 22 maggio 1786, e tornò in quella città per vedere la gara di cavalli a Prato della Valle il 27 giugno 1786. Documenti d’archivio conservati a Varsavia e a Venezia hanno consentito a loro volta di stabilire con certezza le circostanze della morte (luogo, data, causa) e della sepoltura (data, luogo) del viaggiatore
Od darmopyszek do chopionek, czyli o tożsamościowym znaczeniu odzieży na Górnym Śląsku w czasach uprzemysłowienia
Get PDFAt the end of the 18th century, Upper Silesia began a process of dynamic cultural changes associated with the development of industry. Everyday culture, including every day and festive clothing, began to be impacted by the contact between agrarianism and industrialism. A significant time caesura in the evolution of the forms and functions of clothing worn in Upper Silesian rural and working-class communities was the second half of the 19th century, when the influence of urban fashion (also known as “lordly” fashion) became increasingly expansive. At that time, various types of clothing, especially festive folk costumes, ceased to be purely regional artifacts, differentiating the inhabitants of individual local communities, but became an important identity message, used as a weighty argument in the nationality discourse. However, despite efforts to preserve and perpetuate the tradition of wearing folk costumes at the turn of the 20th century, the process of their apparent marginalization and change of function began: from a common festive garment to a type of costume worn only in certain circumstances, especially ceremonial ones. Outside of relic rural communities, this process had different dynamics for male costumes, which disappeared faster, and female costumes, which survived longer. The most vivid example (vital at least until the 1970s, and endemically even later), which had nothing to do with the establishment of folk costume or any attempts at reconstruction, was the clothing worn on a daily basis and on holidays by the so-called chopionki, i.e. women who never donned clothes that conformed to current fashion, but wore different variations (depending on the circumstances) of skirts (kiecka), aprons (fortuch), apron skirts (zopaska), headscarves and jaklas (jackets). The chopionski did not have a sense of fashion anachronism; on the contrary, their attire was a testament to their attachment to what was familiar and indigenous.
Nowadays, folk costumes (diverse in form and provenance) in the cultural reality of the former Upper Silesian industrial district are present in several variants, among which, as it were, at two poles is the use of surviving ancestral folk costumes or their faithful replicas, reconstructed with great care, and the much more popular donning of festive folk costumes inspired especially by the Rozbark costume. This is not a symbol of national or social choices as in the times of industrialization, but a sign of attachment to regional heritage, and even a kind of ethnic marker indicating the vitality of local cultural traditions and the need to cultivate the tangible and intangible heritage of Upper Silesia.Pod koniec XVIII wieku na Górnym Śląsku zaczął się proces dynamicznych zmian kulturowych związanych z rozwojem przemysłu. Charakterystyczną cechą kultury dnia codziennego, której elementem była również odzież zarówno codzienna, jak i świąteczna, stał się wówczas styk agrarności i industrialności. Znaczącą cezurą czasową w ewolucji form i funkcji ubrań noszonych w górnośląskich środowiskach wiejskich i robotniczych była II połowa XIX w., kiedy coraz bardziej ekspansywny stał się wpływ mody miejskiej (określanej też jako „pańska”). Wtedy też różne rodzaje odzienia, a zwłaszcza ludowe stroje paradne, przestały stanowić wyłącznie regionalny artefakt, różnicujący mieszkańców poszczególnych wspólnot lokalnych, ale stały się istotnym komunikatem tożsamościowym, wykorzystywanym jako ważki argument w dyskursie narodowościowym. Mimo działań mających na celu ochronę i utrwalenie tradycji noszenia strojów ludowych na przełomie XIX i XX w. rozpoczął się jednak proces ich wyraźnego marginalizowania oraz zmiany funkcji: z powszechnego ubioru paradnego w rodzaj kostiumu zakładanego wyłącznie w określonych okolicznościach, zwłaszcza obrzędowych. Poza reliktowymi środowiskami wiejskimi proces ten miał różną dynamikę w odniesieniu do strojów męskich, które zaniknęły szybciej, i kobiecych, które przetrwały dłużej. Najbardziej wyrazistym przykładem (żywotnym co najmniej do lat 70. XX w., a endemicznie nawet później), który nie miał nic wspólnego z zakładaniem ludowego kostiumu ani jakimikolwiek próbami rekonstrukcyjnymi, była odzież noszona na co dzień i od święta przez tzw. chopionki, czyli kobiety, które nigdy nie zakładały ubrań zgodnych z aktualną modą, ale nosiły różne odmiany (w zależności od okoliczności) kiecek, fortuchów, zopasek, chust i jakli. Chopionkom nie towarzyszyło poczucie modowego anachronizmu, wręcz przeciwnie ich strój był świadectwem przywiązania do swojskości i rodzimości. Współcześnie stroje ludowe (zróżnicowane w formie i proweniencji) w kulturowej rzeczywistości dawnego górnośląskiego okręgu przemysłowego są obecne w kilku wariantach, wśród których niejako na dwóch biegunach znajduje się używanie zachowanych, odziedziczonych po przodkach oryginalnych strojów ludowych lub ich wiernych replik, rekonstruowanych z ogromną pieczołowitością, oraz znacznie popularniejsze zakładanie okolicznościowych kostiumów ludowych inspirowanych zwłaszcza strojem rozbarskim. Nie stanowi to symbolu narodowościowych czy społecznych wyborów jak w czasach industrializacji, ale znak przywiązania do regionalnego dziedzictwa, a nawet rodzaj etnicznego markera wskazującego na żywotność lokalnych tradycji kulturowych i potrzebę kultywowania materialnego i niematerialnego dziedzictwa Górnego Śląska
Owidiański wątek romansu Apolla i Issy: Ikonologia obrazu François Bouchera
Get PDFIn 1750, when François Boucher painted Apollo Revealing His Divinity to the Shepherdess Issa for Madame de Pompadour, the mistress of the French king Louis XV (fig. 1), he drew not only on Destouches and La Motte’s opera Issé, based on an episode from Ovid’s Metamorphoses, but also on graphic depictions of the subject, including the frontispiece to Ertinger’s libretto of 1697 (fig. 2) and 1699 (fig. 3), a print attributed to Ertinger from Corneille’s 1697 work (fig. 4), and a print by Chauveau from Benserade’s 1676 work (fig. 5). Significantly, Boucher rearranged the composition of these prints in his painting, and today the meaning of his composition can be understood thanks to formal and formal-genetic analyses. However, the deeply hidden message of this painting can only be understood through the iconological method. The message of the work becomes clear only in the light of the iconographic origin of the painting, which was overlooked in previous analyses. The painting was a manifestation of the longing for Arcadian happiness and reciprocal and carefree love. The myth of Apollo and Issa perfectly expressed the atmosphere of idyllic love, which was also a desire of the royal mistress, who wanted to rekindle the monarch’s commitment to her relationship. The iconography of Boucher’s work becomes transparent in the context of the painting’s origin, history, and function as a decoration for Bellevue Palace – a private “Arcadia” – a mythical land of eternal happiness for the king and his favorite.François Boucher, malując w 1750 r. dla Madame de Pompadour, metresy francuskiego króla Ludwika XV, obraz zatytułowany Apollo objawiający swoją boskość Issie (ilustr. 1), sięgnął nie tylko do opery Issé A.C. Destouchesa i A.H. La Motte’a posiłkującej się epizodem z Metamorfoz Owidiusza, ale również odniósł się do wcześniejszych ujęć graficznych podjętego tematu, takich jak: frontyspis libretta F. Ertingera datowany na rok 1697 (ilustr. 2), frontyspis libretta wydanego w Amsterdamie w 1699 (ilustr. 3), sztych przypisywany Ertingerowi z dzieła T. Corneille’a z 1697 r. (ilustr. 4), rycina F. Chauveau z dzieła I. de Benserade’a z 1676 r. (ilustr. 5). Już zmiana układu kompozycji obrazu w stosunku do tych sztychów jest wymowna, a odczytana dzięki zastosowaniu analizy formalnej i formalno-genetycznej, jednak głęboko ukryte znaczenie obrazu jest możliwe do wyśledzenia dzięki metodzie ikonologicznej. Przesłanie dzieła staje się czytelne dopiero w świetle genezy ikonograficznej obrazu, pominiętej w dotychczasowych badaniach. Malowidło, sięgające do mitu o miłości pasterskiej, było manifestacją tęsknoty za arkadyjskim szczęściem, kochaniem wzajemnym i beztroskim. Mit o Apollu i Issie doskonale wyrażał sielankowo-miłosną atmosferę charakterystyczną dla kultury XVIII w., która była także osobistym pragnieniem serca królewskiej kochanki, pragnącej wzbudzić na nowo zaangażowanie monarchy w ich relację. Ikonografia dzieła Bouchera jest czytelna dopiero w kontekście jej genezy oraz historii i funkcji obrazu jako dekoracji pałacu Bellevue – prywatnej „Arkadii” – mitycznej krainy wiecznej szczęśliwości króla i jego faworyty
Odkrycie i znaczenie steli z Xi’an dla misji jezuickich w Chinach w XVII w. w ujęciu Historiae Sinarum Imperii Tomasza Szpota Dunina SJ (1644–1713)
Get PDFThe article deals with the discovery of a Nestorian stele in Xi’an – the former capital of China – which was erected in 781 and discovered in 1625. The finding quickly attracted the attention of some of the Jesuit missionaries working in China, who not only examined the stele on the site, but also described its content in the reports sent to the Superior General. The discovery from Xi’an was highlighted in the first monographies dedicated to the history of the Jesuit missions in China written, among others, by Álvaro de Semedo, Michael Boym, Athanasius Kircher. The stele was an important evangelization tool, as it well corresponded with traditional Chinese culture, which emphasized the value of historical continuation and conservatism. Thomas Szpot Dunin stresses the threefold significance of the discovery. Firstly, its presence indicated that Christianity was on equal footing with traditional Chinese religions such as Taoism, Buddhism, Confucianism. Secondly, the inscription emphasized the monotheism of the Christian religion, which served well the Jesuits missionaries, who, like Matteo Ricci, tried to convince the Chinese that they had been monotheists in the ancient times. Thirdly, the finding of the monument contributed to missionary success in Shaanxi province itself.Artykuł dotyczy odkrycia nestoriańskiej steli w Xi’an, dawnej stolicy Państwa Środka, wzniesionej w 781, a odkrytej w 1625 r. Znalezisko przyciągnęło bardzo szybko uwagę niektórych pracujących w Chinach misjonarzy jezuickich, którzy zarówno badali stelę na miejscu, jak i opisali jej treść w raportach do generała zakonu. Zajmowali się nią również autorzy pierwszych monografii poświęconych historii misji Towarzystwa Jezusowego w Chinach, tacy jak Álvaro de Semedo, Michał Boym, Athanasius Kircher. Stela stanowiła ważne narzędzie ewangelizacyjne, gdyż dobrze wpisywała się w tradycyjne wartości kultury chińskiej, do których należał szacunek do ciągłości historycznej i konserwatyzmu. Tomasz Szpot Dunin wskazuje na potrójne znaczenie odkrycia. Po pierwsze, jej obecność wskazywała, iż wiara chrześcijańska była starożytną religią stojącą na równi z tradycyjnymi chińskimi religiami, takimi jak taoizm, buddyzm, konfucjanizm. Po drugie, zachowana inskrypcja podkreślała monoteizm religii chrześcijańskiej, co wpisywało się w działalność misyjną jezuitów, którzy, jak Matteo Ricci, próbowali udowodnić Chińczykom, że w zamierzchłych czasach byli oni monoteistami. Po trzecie, odnalezienie płyty przyczyniło się do sukcesu misyjnego w samej prowincji Shaanxi