Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
Kilka uwag do dziejów apteki w kolegium jezuickim w Krośnie na podstawie rękopisów 822 i 825 z Archiwum Towarzystwa Jezusowego w Krakowie (ATJKr)
Get PDFThis article examines the history of the pharmacy operated by the Jesuits in Krosno, linked to the local college, which not only served as an educational institution but also engaged in various economic activities, including managing a tavern and producing beer and vodka. Despite the dissolution of the college following the suppression of the Jesuit order in 1773, the pharmacy survived and continued under the stewardship of Jan Łagoński, a former member of the order. This study draws upon manuscripts from the Jesuit Archives in Krakow (ATJKr), dated August 1774. Jan Łagoński, who had served as a Jesuit at the Krosno college prior to 1773, remained in Krosno after the order’s dissolution. In 1774, he acquired the pharmacy, started a family and established a tradition that carried on in subsequent years. The article opens with an overview of Jesuit-operated pharmacies, including a review of existing literature and a discussion of Jesuit pharmacists from Krosno. This is followed by an in-depth analysis of the circumstances surrounding Jan Łagoński’s acquisition of the pharmacy and the beginnings of his family’s involvement in its management.Artykuł przedstawia dzieje apteki prowadzonej przez jezuitów w Krośnie, związanej z miejscowym kolegium, które obok działalności edukacyjnej prowadziło również różne formy aktywności gospodarczej, między innymi zarządzało karczmą oraz produkowało piwo i wódkę. Wspomniana apteka, pomimo likwidacji samego kolegium wraz z kasatą zakonu w 1773 roku, przetrwała i była nadal prowadzona przez Jana Łagońskiego, byłego członka zakonu. Autor oparł swoje badania na materiale rękopiśmiennym pochodzącym z Archiwum Towarzystwa Jezusowego w Krakowie (dalej: ATJKr) i datowanym na sierpień 1774 roku. Wspomniany Jan Łagoński, będący przed 1773 rokiem jezuitą w krośnieńskim kolegium, po likwidacji zakonu pozostał w Krośnie i w 1774 roku nabył aptekę oraz założył rodzinę, która kontynuowała aptekarskie tradycje w kolejnych latach. Niniejszy artykuł rozpoczyna się od części wprowadzającej, w której autor zarysowuje zagadnienie aptek prowadzonych przez jezuitów oraz przedstawia literaturę przedmiotu, jak również omawia jezuickich aptekarzy pochodzących z Krosna. W dalszej części następuje analiza okoliczności nabycia przez Jana Łagońskiego apteki i jej prowadzenia, co z czasem przeradza się w tradycję rodzinną
Education Policy Strategies and Applications for Metaverse Environments in Teaching
Get PDFResearch Objectives and Problems: The focus of this research is the virtual learning environment, which is a priority in developing new learning strategies. The aim is to analyze the process to describe policies related to changes in learning environments. The research objectives include examining theoretical approaches to modeling virtual learning environments and highlighting the signs of change in virtual teaching/learning environments from various perspectives. The research focuses on how virtual teaching and learning environment modeling is contextualized within the evolving Lithuanian education policy. This study explores questions regarding the perception of changes in learning environments and the key trends shaping virtual learning within the framework of new education policies.
Research Methods: This study employs a combination of literature analysis and semi-structured focus group interviews to gather insights from teachers, education experts, and policymakers. The findings offer a deeper understanding of the virtual teaching and learning environment modeling process and its implications for educational policy and practice.
Structure of the Article: The paper is structured into five main sections: an introduction, a literature review, a methodology description, an analysis of the main findings, and a discussion and conclusions section. A list of references is provided at the end.
Research Findings and Their Impact on Educational Sciences: This research explores the modeling of virtual teaching and learning environments and its implementation within educational contexts. As schools navigate a rapidly evolving world, understanding and shaping virtual learning environments is crucial. The study aims to analyze the process of modeling virtual teaching and learning environments, particularly in terms of the inclusive and operationalizing context of open learning spaces, content elements, and learning styles. Through a reflexive approach, the paper investigates how modern schools are transitioning toward more organized teaching and learning services and identifies new directions in skill development, knowledge acquisition, learner networking, and value creation. The virtual teaching and learning environment is presented as a central vision for learner-centered education, promoting personalized learning, diverse learning styles, and trust-based learning cultures.
Conclusions and Recommendations: Lifelong learning emerged as a central theme across all concept maps. This cluster was not only deemed pivotal for the future of learning but also served as a unifying element for other clusters. According to experts, the anticipated shifts in learning strategies and approaches are closely tied to the notion that skills and competencies will increasingly be acquired through lifelong learning
Zastosowanie strategii „budowania rusztowania” w edukacji dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w inkluzyjnym oddziale przedszkolnym – systematyczny przegląd badań
No full textA systematic literature review on the use of “scaffolding” in the education of children with special educational needs in an inclusive preschool was carried out using the PRISMA tool for analysis. The review of eight full-text articles published between 2000 and 2024 from five scientific databases (Google Scholar, Science Direct, EBSCO, WoS and Scopus) shows that “scaffolding” is used to foster children’s mastery of skills such as learning, literacy, and the understanding of scientific concepts. It also supports children’s independence and autonomy in decision making, initiative taking, independent explorations, and problem solving. The teacher may implement “scaffolding” directly with a pupil or with the help of his or her peer. The review confirms the applicability of such “scaffolding” in working with children with special educational needs in inclusive preschools. The size of the effect of this strategy on the provision of motivational support was moderate, while its effect on cognitive support was significant. The review of “scaffolding” means will broaden the scope of knowledge on inclusive teaching solutions and evaluate the research in terms of effectiveness.Celem artykułu jest przeprowadzenie systematycznego przeglądu literatury na temat wykorzystania strategii „budowania rusztowania” (scaffolding) w edukacji dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w przedszkolu inkluzyjnym. Do analizy wykorzystano narzędzie PRISMA. Pełnotekstowy przegląd ośmiu artykułów opublikowanych w latach 2000–2024, pochodzących z pięciu baz naukowych (Google Scholar, Science Direct, EBSCO, WoS i Scopus) pokazuje, że strategia „budowania rusztowania” jest wykorzystywana do wspomagania opanowania przez dzieci różnych umiejętności edukacyjnych (uczenia się, umiejętności czytania i pisania oraz rozumienia pojęć naukowych), a także wspiera ich samodzielność i autonomię w dokonywaniu wyboru, przejmowaniu inicjatywy w sytuacji uczenia się, dokonywaniu samodzielnej eksploracji, rozwiązywaniu problemów. Scaffolding może być wdrażany przez nauczyciela w bezpośrednim kontakcie z dzieckiem lub z pomocą rówieśnika. Przegląd literatury wskazuje na możliwość zastosowania strategii „budowania rusztowania” w pracy z dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w przedszkolach inkluzyjnych. Wielkość efektu w przypadku motywowania była umiarkowana, natomiast w przypadku zapewniania wsparcia w rozwoju poznawczym – wysoka. Analiza stanu badań na temat strategii „budowania rusztowania” poszerzy zakres wiedzy na temat włączających praktyk i oceny ich efektywności w badaniach naukowych.
 
Samokształcenie, literatura i spiski: Kultura studencka w Krakowie drugiej połowy XIX wieku
Get PDFThe article analyses student culture in Krakow in the second half of the 19th century as a phenomenon shaped political and social conditions. The author focuses on the activities of a generation identified by scholars as the pre-Galician Stormers – an intellectual formation that, even before the January Uprising and during the final phase of Romanticism, heralded the emergence of positivist tendencies in Polish lands. In this period, academic youth sought self-organization, establishing formal and informal organizations, associations and circles with a self-help orientation. These groups prioritized the intellectual and scientific development of their members, participation in the cultural and social life of the city and providing social aid to the poorest. Prior to the January Uprising, patriotic sentiments grew stronger in student circles, with Krakow’s participating in patriotic demonstrations, conspiracies, and direct struggles. One such self-oriented group was the “Filippi studio”, active in Krakow in the early 1860s. Its members included Michał Bałucki, Adam Bełcikowski, Józef Szujski, Jan Matejko and Tadeusz Wojciechowski.Artykuł ukazuje kulturę studencką w Krakowie w drugiej połowie XIX w. jako zjawisko uwarunkowane politycznie i społecznie. Autorka przedstawia działalność przedstawicieli pokolenia zaliczanego przez badaczy do grona przedburzowców galicyjskich – formacji intelektualnej, która jeszcze przed powstaniem styczniowym, w schyłkowej fazie romantyzmu zapowiadała pojawienie się na ziemiach polskich tendencji pozytywistycznych. W drugiej połowie XIX w. młodzież akademicka podejmuje próby samoorganizowania się. Powołuje do istnienia organizacje, stowarzyszenia i koła (formalne i nieformalne) o charakterze samopomocowym, które zakładają wzajemną troskę członków o swój rozwój intelektualny i naukowy, udział w życiu kulturalno-społecznym miasta i pomoc socjalną dla najuboższych. W okresie przed powstaniem styczniowym w kręgach studenckich nasilają się nastroje patriotyczne. Młodzież krakowska bierze udział w demonstracjach patriotycznych i konspiracji, a także bezpośrednio w walce. Jedną z takich grup zorientowanych samokształceniowo jest „pracownia Filippiego”, działająca w Krakowie u początku lat 60. XIX w., której członkami byli m.in. Michał Bałucki, Adam Bełcikowski, Józef Szujski, Jan Matejko i Tadeusz Wojciechowski
Confused or Deliberative: Narratives About the Birth of Islam in Polish History Textbooks
Get PDFObjectives of the research: The aim of the article was to identify and analyse problematic areas related to how early Islam is presented and narrated in history textbooks, taking into account the local context.
Research methods: The data corpus consists of 12 history textbooks. The mixed methods approach applied in the study included cluster analysis and discourse analysis.
A brief description of the context of the issue: Islam and Muslims occupy limited space in the Polish school curricula, yet there is a plethora of information about the Islamic world in the public discourse. This puts a tremendous challenge on the shoulders of teachers and textbook authors to accurately present information about Islam and Muslims in schools.
Research findings: Three problematic areas were discovered and analysed: (a) narrating Islam from a mainstream, non-Muslim perspective, which in the Polish case might be skewed into presenting Islam through the lens of Catholicism; (b) navigating between historical accounts and legends whilst presenting early Islam; and (c) explaining past events by interpreting them through contemporary events.
Conclusions and recommendations: The article concludes by indicating challenges of teaching different religions in a largely mono-religious school setting, from the perspective of the classroom majority and Muslim students. Due to the marginal presence of Muslims in the public sphere, these narratives call for a more balanced approach. Otherwise, they can only further alienate and otherise Muslim students in the classrooms – and Islam in mainstream society
Service-Learning in the Context of Karol Wojtyła’s Theory of Participation
Get PDFObjectives of the research: The aim of this article is to explore how Karol Wojtyła’s theory of participation can enhance our understanding of ‘Service Learning’ (SL) and its potential benefits for education and personal development resulting from the implementation of SL in higher education.
Research methods: The research was based on an analysis of publications on Service-Learning, a hermeneutic examination of Karol Wojtyła’s writings on participation, and a case study using SL.
A short description of the context of the issue: Service-Learning is defined as reflection and action to transform reality, as serving in solidarity with the application of learning content and as learning by serving the community. This article presents the principles of Service-Learning through community participation, exposing the benefits of this approach in education.
Research findings: Karol Wojtyła’s theory of participation serves as a creative inspiration for the theoretical basis of Service-Learning. Its principles can introduce SL project participants to personalistic values. The concepts of service, community, common good, solidarity, dialogue and opposition play a key role in this confrontation. By combining service with the learning process, SL can contribute to the development of project participants in terms of both knowledge and social skills.
Conclusions and recommendations: In drawing conclusions regarding the potential benefits of implementing the Service-Learning method in education, the authors emphasise that values, in accordance with Wojtyła’s philosophy, are a key element of personal and social development. In the context of SL, people can find fulfilment through relationships with others, which is the answer to contemporary educational challenges. The authors recommend further research into different forms of SL implementation in order to better understand and maximise its potential in fostering participation and social service
Kultura pedagogiczna rodziców jako czynnik sprzyjający kształtowaniu i wzmacnianiu rezyliencji u dzieci
Get PDFSocio-cultural changes, on the one hand, create development opportunities, and on the other hand, pose a threat and force the need for change. Modern man, in order to keep up with the pace of life, must respond to changes, adapt to them and actively participate in them. It becomes important for him/her to acquire new skills. Therefore, there are new expectations and requirements for families upbringing the youngest generation. In this perspective, the phenomenon of resilience is revealed, which can be a way of adapting to changing circumstances and foster openness to modification under the conditions of emerging barriers and unforeseen life events. The pedagogical culture of parents is a phenomenon that deserves special attention, since, depending on its level, it can contribute to the well-being and success in life and education of the child, or to its failure. The purpose of the article is to scientifically reflect on the pedagogical culture of parents in the context of the formation of resilience in children, which can be a source of building and maintaining their psychological resilience and well-being. The following research problem was formulated: how can the structural elements of parents’ pedagogical culture contribute to the formation and strengthening of children’s resilience? In order to achieve the formulated goal, a synthetic-analytical review of the literature relevant to the issue at hand was used. The analyses made primarily refer to J. Wilk’s depiction of parents’ pedagogical culture and psychological and pedagogical concepts of resilience.Przemiany społeczno-kulturowe z jednej strony stwarzają szanse rozwojowe, a z drugiej stanowią zagrożenie i wymuszają konieczność zmiany. Współczesny człowiek, aby nadążyć za tempem życia, musi reagować na zmiany, adaptować się do nich oraz aktywnie w nich uczestniczyć. Ważne staje się nabycie nowych umiejętności. Dlatego pojawiają się nowe oczekiwania i wymagania związane z wychowaniem rodzinnym najmłodszego pokolenia. W tej perspektywie ujawnia się zjawisko resilience/rezyliencji, które może być sposobem na dostosowanie się do zmiennych okoliczności oraz sprzyjać otwartości na modyfikację w warunkach pojawiających się barier i nieprzewidzianych wydarzeń życiowych. Kultura pedagogiczna rodziców jest zjawiskiem, które zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ w zależności od jej poziomu, może przyczyniać się do dobrostanu oraz sukcesu życiowego i edukacyjnego dziecka lub do jego niepowodzeń. Celem artykułu jest naukowa refleksja nad kulturą pedagogiczną rodziców w kontekście kształtowania rezyliencji u dzieci, która może być źródłem budowania i utrzymania ich psychicznej odporności i dobrostanu. Postawiono problem badawczy: w jaki sposób elementy strukturalne kultury pedagogicznej rodziców mogą przyczyniać się do kształtowania i wzmacniania rezyliencji dziecka? Dla realizacji postawionego celu zastosowano syntetyczno-analityczny przegląd literatury istotnej dla podejmowanej problematyki. Dokonane analizy odwołują się przede wszystkim do ujęcia kultury pedagogicznej rodziców przez Józefa Wilka oraz psychologicznych i pedagogicznyc
Edukacja wrażliwa na traumę z perspektywy teorii przywiązania
Get PDF Situations that cause psychological trauma such as abuse, neglect and family dysfunction, affect a significant number of children. Experiencing threat in a close relationship combined with the unavailability of a responsive adult to soothe the child’s negative emotions leads to toxic stress negatively affecting brain development. Therefore, children with a history of trauma may manifest a variety of problems at school, including attention deficit, hyperactivity and emotional dysregulation. At the same time, adverse childhood experiences contribute to the development of insecure attachment styles, so that a child in a school environment may have difficulties trusting teachers, feel a lot of pressure and interpret behaviour of others as threatening. The child can also experience strong frustration in situations of failure and have difficulty resolving conflicts. Disorganised attachment has the most serious consequences.
The difficulties of students with a history of trauma require a specific response from schools, which is why there is a need for trauma-informed education. Attachment theory implies that the school should first provide a sense of emotional security for students, primarily through a relationship with the teacher who understands the student’s specific needs and actively sustains an emotional exchange with the student when faced with his/her problematic reactions.
Sytuacje mogące powodować uraz psychiczny takie jak przemoc, zaniedbanie i dysfunkcje rodziny dotykają istotną część dzieci. Odczuwanie zagrożenia w bliskiej relacji połączone z niedostępnością responsywnego dorosłego łagodzącego negatywne emocje dziecka prowadzi do pojawienia się toksycznego stresu (toxic stress) negatywnie wpływającego na rozwój mózgu. Stąd dzieci z historią traumy mogą w szkole przejawiać różnorodne problemy, w tym deficyt uwagi, nadaktywność i dysregulację emocji. Jednocześnie zagrażające doświadczenia w dzieciństwie (adverse childhood experiences) sprzyjają rozwojowi pozabezpiecznych stylów przywiązania, przez co dziecko znajdując się w środowisku szkolnym może z trudem ufać nauczycielom, czuć dużą presję i interpretować zachowania innych w kategoriach zagrożenia, ale też przeżywać silną frustrację w sytuacji niepowodzeń i mieć trudności w rozwiązywaniu konfliktów. Najpoważniejsze konsekwencje ma zdezorganizowany wzorzec więzi.
Trudności uczniów z historią traumy wymagają specyficznej odpowiedzi ze strony szkół, stąd powstał postulat edukacji wrażliwej na traumę (trauma-informed education). Z teorii przywiązania wynika, że w szkole najpierw należy zapewnić dziecku poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego, przede wszystkim dzięki relacji z nauczycielem, który w obliczu problematycznych reakcji ucznia rozumie jego specyficzne potrzeby i aktywnie podtrzymuje z nim wymianę emocjonalną
Znaczenia usytuowane w kontekście rozproszonym: Tropami kulturowej historii postprawdy
Get PDFPost-truth is examined as a cultural phenomenon and a dispositif, emphasizing the need to diagnose its multilateral presence, particularly within the realm of new media and technology. The historical and contemporary semantic these concepts’ context and domains of application are examined, taking into account the primary clue in the cultural history of the post-truth phenomenon, namely its longstanding presence in the “old history” of civilization characterized by political structures, techno-science, and the influential power of myth orchestrated by specialists in persuasion techniques, while acknowledging the fact that new media appear merely as neoteric in this regard. Within this framework, the expansive classification of post-truth media politics is delineated, characterized by emerging disinformation technologies and the erosion of trust in scientific discourse. The Kantian inquiries posed at the conclusion – regarding what can be known, what ought to be done, and what should be anticipated – are already integrated within the response to confront the “post-truth regime”. This response is encapsulated in the equation: the state of knowledge of contemporary humanity equals new media and new technologies, which, notwithstanding their role in engendering the issue, also offer a pathway to its resolution.Postprawda analizowana jest jako fenomen kulturowy i forma dyspozytywu, wraz z postulatem aktualnego diagnozowania jego wielostronnej obecności, szczególnie w przestrzeni nowych mediów i nowych technologii. Omawia się przy tym historyczne i obecne konteksty znaczeniowe oraz obszary użytkowania tego konceptu, rozpatrując stwierdzenie stanowiące główny trop w historii kulturowej zjawiska postprawdy, iż jest to wątek długiego trwania w dziejach cywilizacji struktur politycznych, technonauki i więziotwórczej mocy mitu zarządzanej przez specjalistów technik perswazji, zaś nowe są tu tylko nowe media. W tym kontekście określa się najbliższy rodzaj medialnej polityki postprawdy, której różnicę gatunkową stanowią nowe technologie dezinformacji i podważania zaufania wobec nauki. Postawione na koniec pytania kantowskie: co można wiedzieć, co należy czynić i czego się spodziewać, są już częścią odpowiedzi w radzeniu sobie z „reżimem postprawdy”, zawartej w równaniu: kondycja wiedzy współczesnego człowieka = nowe media i nowe technologie, które stwarzając problem, dostarczają też sposobów jego rozwiązania
Międzykulturowe otwarcie komunikacyjne: Kraków i jego instytucje kultury w przededniu wojny w Ukrainie
Get PDFThis article provides an overview of the findings from the initial phase of research conducted between April and December 2021 among municipal cultural institutions in Krakow. Drawing from the framework of institutional intercultural engagement, the authors utilize a typology derived from their analysis of gathered data. This typology categorizes entities into three groups: (1) those openly embracing multiculturalism, (2) those actively fostering connections and building bridges between cultures, and (3) those adjusting their inclusive initiatives to encompass the local dimension of multiculturalism, specifically acknowledging the presence of New Cracovians. The authors reconstruct a portrayal of Krakow, its cultural institutions, and the state of communication from the perspective of multicultural openness, which has since ceased to exist. Nevertheless, this historical depiction serves as a valuable reference point for contemporary media studies, cultural research, and other scholarly investigations.Prezentowany tekst daje wgląd w wyniki pierwszego etapu badań, które przeprowadzono w okresie od kwietnia do grudnia 2021 r. wśród gminnych (krakowskich) instytucji kultury. Autorki, opierając się na koncepcji międzykulturowego otwarcia instytucji, analizując materiały zastane, proponują typologię, w której uwidaczniają się podmioty 1) otwarte na wielokulturowość, 2) budujące mosty oraz 3) kalibrujące swoje działania włączające tak, aby uwzględnić lokalny wymiar wielokulturowości, czyli obecność Nowych Krakowian. Autorki rekonstruują obraz Krakowa, jego instytucji kultury i stanu komunikacji (w perspektywie otwarcia wielokulturowego), jakiego już nie ma, a jednocześnie, który to (nieistniejący już) obraz może stanowić istotny punkt odniesienia dla bieżących badań medioznawczych, kulturoznawczych i innych