Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
Pero Tafur, Aventures et voyages. Traduit, introduit et annoté par Jacques Paviot, Julia Roumier et Florence Serrano, coll. „Études Médiévales Ibériques” : (Toulouse: Presses Universitaires du Midi, 2022), pp. 254. ISBN: 978-2-8107-0781-2
Full text linkW ostatnich latach obserwujemy wzmożone zainteresowanie podróżami iberyjskimi i opisami z tychże podróży odbytych w epoce późnego średniowiecza, zwłaszcza z punktu widzenia roli, jaką odegrały w przededniu wielkich odkryć geograficznych zapoczątkowanych najpierw w I połowie XV wieku przez działania Henryka Żeglarza, a później przez wyprawy Bartolomeo Diaza (1488), Krzysztofa Kolumba (1492) i Vasco da Gamę (1497–1499)1. W tym kontekście szczególne znaczenie miały kontakty Królestwa Kastylii i Leónu ze Wschodem, który w powszechnej świadomości mieszkańców średniowiecznej Europy kojarzył się z jednej strony z Jerozolimą, rajem ziemskim i królestwem kapłana Jana, a z drugiej z bogactwami dalekiego Kataju2 i Indii. Na tym polu wyróżniała się podróż do Samarkandy Ruya Gonzáleza de Clavijo (1403–1406), jedna z co najmniej dwóch misji dyplomatycznych wysłanych do Tamerlana (Timura) przez króla Kastylii i Leónu Henryka III (1390–1406)3. Clavijo, główny bohater tej wyprawy, podyktował lub sam napisał relację z tego poselstwa (nie posiadamy pewności, kto jest autorem relacji z jego podróży), zatytułowaną Embajada a Tamorlán (Ambasada do Tamerlana), przynosząc na dwór kastylijski informacje o Wschodzie, Chinach i Indiach. Kastylijczycy, ale również inni przedstawiciele chrześcijańskich królestw Iberii, jak Katalończycy i Aragończycy, udając się na Wschód, przynosili wiedzę, która również miała wpływ na późniejszy dwór Królów Katolickich4. Ówczesne drogi lądowe podążające do Azji i oparte na funkcjonującym od starożytności Jedwabnym Szlaku były coraz bardziej niedostępne, szczególnie po upadku Konstantynopola w 1453 roku. Kiedy Kolumb zaproponował Izabeli Kastylijskiej i Ferdynandowi Aragońskiemu dotarcie do Indii drogą morską, alternatywną wobec lądowej, mająca doprowadzić do bogactw Indii oraz Chin, jego propozycja trafiła na podatny grunt. Po pierwsze, Kastylijczycy byli gotowi rzucić się w wir wypraw i przygód, a przykładem takiej gotowości była historia życia innego Kastylijczyka Pero Tafura, który pozostawił interesującą relacj
Służba dyplomatyczna Hetmanatu kozackiego za rządów Piotra Doroszenki : (przypadek Ostafiego Astamatego Ginowskiego)
No full textCossack Hetmanate during the reign of Petro Doroshenko (1665–1676), with particular emphasis on the activities of Ostafii Astamate Ginovsky – a diplomat of Greek origin in the service of the Hetman. The aim of the article is to present the organisation and functioning of the Cossack state’s diplomatic apparatus, the selection of personnel and the role played by diplomacy in Doroshenko’s foreign policy, as well as to draw attention to the changes that took place in this sphere of state functioning since the reign of Bohdan Khmelnytsky. The author emphasises that during the reign of this Hetman, diplomacy took precedence over warfare, and that the development of the diplomatic service was a reaction to Ukraine’s difficult geopolitical position. The article outlines the structure of the military chancellery, the role of the various institutions of the Cossack state in the creation and implementation of foreign policy, the character of missions and personnel issues, including the shortage of translators and specialists. The author also discusses specific missions and individual diplomats, showing their backgrounds, experience and reasons for their selection. Of particular note here is Ostafii Ginovsky, whose career shows how those outside the elite were able to play a key role through competence and loyalty. The author concludes that although Doroshenko did not achieve his political goals, his diplomatic service was one of the most efficient organs of the state.Artykuł poświęcony jest analizie organizacji służby dyplomatycznej Hetmanatu kozackiego w okresie rządów Piotra Doroszenki (1665–1676), ze szczególnym uwzględnieniem działalności Ostafiego Astamatego Ginowskiego – dyplomaty greckiego pochodzenia będącego na służbie u wspomnianego hetmana. Celem artykułu jest ukazanie organizacji i funkcjonowania aparatu dyplomatycznego państwa kozackiego, doboru kadr oraz roli, jaką odgrywała dyplomacja w polityce zagranicznej Doroszenki, a także zwrócenie uwagi na zmiany, jakie w tej sferze funkcjonowania państwa zaszły od czasów rządów Bohdana Chmielnickiego. Autor podkreśla, że w czasach tego hetmana dyplomacja miała znaczenie większe niż działania wojenne, a rozwój służby dyplomatycznej był reakcją na trudne położenie geopolityczne Ukrainy. Artykuł przedstawia strukturę kancelarii wojskowej, rolę poszczególnych instytucji państwa kozackiego w tworzeniu i realizacji polityki zagranicznej, charakter misji oraz problemy kadrowe, w tym niedobór tłumaczy i specjalistów. Autor omawia też konkretne misje i postacie dyplomatów, ukazując ich pochodzenie, doświadczenie oraz powody, dla których zostali wybrani. Szczególne miejsce zajmuje tu Ostafii Ginowski, którego kariera pokazuje, jak osoby spoza elity mogły odgrywać kluczową rolę dzięki kompetencjom i lojalności. Autor dochodzi do wniosku, że choć Doroszenko nie osiągnął zakładanych celów politycznych, jego służba dyplomatyczna była jednym z najsprawniej funkcjonujących organów państwa
Poziom profesjonalizmu dyplomatów brytyjskich przysyłanych do Rzeczypospolitej w pierwszej połowie XVIII wieku1
No full textThis article addresses the professionalism of British diplomats accredited at the Dresden-Warsaw court of the Wettins in the first half of the 18th century. The analysis focuses on the qualifications, competencies, and professional practices of British envoys against the backdrop of contemporary political and diplomatic relations between Great Britain and the Polish–Lithuanian Commonwealth. Based on the examination of archival materials, including correspondence and diplomatic reports, it appears that most diplomats possessed a classical education and a good command of foreign languages. However, their limited proficiency in Polish and lack of a thorough understanding of local cultural and political conditions constrained their ability to interact effectively with local elites and led to stereotypical and oversimplified interpretations of the political situation in the Commonwealth. Despite these shortcomings, these diplomats leveraged the prestige of Great Britain to build political and social contacts. Although their real influence on internal events in the Commonwealth remained limited, they played a significant role as observers and reliable sources of information for the British government.Niniejszy artykuł podejmuje problematykę profesjonalizmu brytyjskich dyplomatów akredytowanych przy drezdeńsko-warszawskim dworze Wettynów w pierwszej połowie XVIII w. Analiza skupia się na kwalifikacjach, kompetencjach oraz praktykach zawodowych posłów brytyjskich na tle ówczesnych relacji politycznych i dyplomatycznych między Wielką Brytanią a Rzecząpospolitą. Na podstawie badań materiałów archiwalnych, w tym korespondencji i raportów dyplomatycznych, wskazano, iż większość dyplomatów cechowała się wykształceniem humanistycznym oraz znajomością języków obcych. Jednakże ich ograniczona znajomość języka polskiego oraz brak gruntownej wiedzy o lokalnych uwarunkowaniach kulturowych i politycznych ograniczały możliwości efektywnej interakcji z miejscowymi elitami oraz prowadziły do stereotypowych i uproszczonych interpretacji sytuacji politycznej w Rzeczypospolitej. Pomimo tych deficytów wspomniani dyplomaci wykorzystywali prestiż Wielkiej Brytanii do budowania kontaktów o charakterze politycznym i społecznym. Chociaż ich realny wpływ na wydarzenia wewnętrzne Rzeczypospolitej pozostawał ograniczony, odgrywali oni istotną rolę obserwatorów oraz źródeł wiarygodnych informacji dla rządu brytyjskiego
Kościół katolicki obrządku łacińskiego w Archidiakonacie Kijowskim (Guberni Kijowskiej), 1798–1830: struktura dekanalna i parafialna
No full textThis article examines the history of the Catholic Church of the Latin rite in the Kyiv Archdeaconry between 1798 and 1830. Drawing on archival sources used here for the first time, it reconstructs the creation of parishes, the construction of churches, and the development of auxiliary chapels and oratories. The study outlines the decanal structure, consisting of five deaneries, and traces the growth in the number of parishes from 37 in 1802 to 49 on the eve of the November Uprising. It highlights a vigorous wave of church construction, driven by economic recovery and colonisation after the haidamak uprisings, with over half of all parishes erecting new stone or brick churches. Particular attention is given to auxiliary chapels, often founded by landowners, which played a crucial role in providing pastoral care in sparsely populated areas. Despite growing restrictions imposed by Russian authorities, the number of chapels rose from 35 in 1799 to 126 in 1830, reflecting both the determination of the Catholic hierarchy and the resilience of local communities in sustaining religious life in the Kyiv province.Artykuł podejmuje problematykę dziejów Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego w archidiakonacie kijowskim w latach 1798–1830. W oparciu o źródła archiwalne, wykorzystane po raz pierwszy w badaniach naukowych, zrekonstruowano proces tworzenia parafii, budowy kościołów oraz rozwój świątyń pomocniczych i oratoriów. Omówiono strukturę dekanalną, obejmującą pięć dekanatów, oraz wzrost liczby parafii z 37 w 1802 r. do 49 w przededniu powstania listopadowego. Podkreślono intensywną falę budownictwa kościelnego, związaną z odbudową gospodarczą i kolonizacją po powstaniach hajdamackich, w ramach której ponad połowa parafii wzniosła nowe, murowane świątynie. Szczególną uwagę zwrócono na kaplice pomocnicze, często fundowane przez właścicieli ziemskich, które odgrywały kluczową rolę w zapewnianiu opieki duszpasterskiej na słabo zaludnionych obszarach. Pomimo narastających ograniczeń ze strony władz rosyjskich liczba kaplic wzrosła z 35 w 1799 r. do 126 w 1830 r., co świadczy o determinacji hierarchii kościelnej i odporności lokalnych społeczności w podtrzymywaniu życia religijnego na ziemiach guberni kijowskiej
Student conceptualizations of international education programs and professional functioning in the free market: A data-driven inquiry
Full text linkResearch objectives (aims) and problem(s): The aim of the research project Comparative Study on Functions of International Programmes in Poland (NCN, Sonata Bis, 2020/38/E/HS6/00048) was to explain the functions of international education programs in Poland. However, during the data analysis, a topic not previously anticipated emerged: students’ interpretations of these programs in the context of their future professional careers in a free-market economy.
Research methods: Using a qualitative approach and a phenomenographic research strategy, we sought to deepen our understanding of students’ conceptualizations of international education programs. This led us to an additional research question: What meanings do students attribute to international education programs in relation to their future professional functioning in a free-market economy?
Process of argumentation: We identified three key conceptualizations:(a) Pole position – an international program as a guaranteed advantage in the race for admission to the world’s top universities.
(b) Freedom laboratory – international schools as spaces where students can safely explore the freedom of learning, which later translates into the ability to capitalize on economic freedom.
(c) Diamond mine – a setting where students, independently or with minimal teacher support, consciously mine vast and unlimited reserves of academic knowledge in order to acquire unique information and skills (often unavailable in national programs) that support success in the competitive free-market environment.
Research findings and their impact on the development of educational sciences: Contrary to numerous previous academic claims, the neoliberal order does not necessarily have a negative impact on education. Students in international education programs do not view the free-market economy as a threat, but rather as an opportunity for global competition—which ultimately leads to financial success and the ability to fulfill personal aspirations.
Conclusions and/or recommendations : Given the continuing globalization of education, it can be assumed that the number of students participating in international education programs will grow. This trend suggests a long-term research trajectory in pedagogy, with the potential to shed new light on the complex nature of educational processes
Multicultural attitudes and beliefs among early education teachers: A comparative study of Poland and Iceland
Full text linkResearch objectives (aims) and problem(s): The article presents the results of a study conducted in Poland and Iceland. Its aim was to compare the attitudes of early childhood education teachers toward multiculturalism. It also sought to examine the relationship between sociocultural factors and the respondents’ multicultural attitudes.
Research methods: A total of 112 early childhood education teachers took part in the study: 53 from Poland and 59 from Iceland. The research was quantitative and used the diagnostic survey method. Data were collected using the International Intercultural Attitudes Scale (MASQUE).
Process of argumentation: This research is valuable because it provides educational managers with knowledge necessary for designing schools that are open to multiculturalism. Moreover, as Byram (2021) suggests, such studies motivate teachers to reflect on their own values and cultural biases, which may influence the quality and effectiveness of multicultural education.
Research findings and their impact on the development of educational sciences: The results showed that teachers from Iceland demonstrated stronger intercultural sensitivity in terms of knowledge, action, and overall attitude index compared to teachers from Poland.
Conclusions and/or recommendations: In a multicultural world, it is essential to develop an open identity, especially as a teacher who acts as a role model of openness to multiculturalism for their students. Teachers with greater openness to cultural diversity are significantly more involved in culturally responsive teaching and intercultural education, which translates into the educational engagement of minority students
On the way to integration? The education of children with diverse migration experiences in Polish schools
Full text linkResearch objectives (aims) and problem(s): The study aims (1) to analyze the main educational solutions for children with migration experience in Polish schools, with reference to academic literature and current legal regulations from the last ten years; and (2) to evaluate how these solutions meet the needs of specific groups of pupils with migration experience, with particular attention to integration-support strategies and the barriers encountered in this context.
Research methods: The study is based on a narrative literature review of selected academic publications, reports, and legal regulations from the last ten years concerning the education of children with migration experience, approached from an interdisciplinary perspective. The review was qualitative and intended to provide answers to research questions such as: What is the cultural diversity of Polish schools? What are the specific characteristics of the various groups of migrant pupils? What educational solutions are currently in place? How do they respond to the needs of diverse groups of migrant pupils? What support is provided for integration? What barriers to integration are posed by the adopted educational solutions?
Process of argumentation: The article begins by presenting Polish schools as culturally diverse environments formed by different groups of children with migration experience. As a point of reference, selected acculturation strategies are then outlined and contextualized within the school setting. Next, the main educational solutions for children with migration experience implemented in Polish schools are described. A key section of the article analyzes the barriers to integration encountered by pupils with various migration experiences in the educational environment.
Research findings and their impact on the development of educational sciences: Polish schools are currently characterized by significant cultural diversity and host pupils with a wide range of migration experiences. The needs of these pupils, including integration needs, vary according to their individual experiences. Language skills—particularly proficiency in the language of instruction—are crucial for successful integration. The main barriers to education for pupils with migrant experience include linguistic, educational, and emotional challenges. The study offers an innovative perspective by linking diverse types of migration experience to existing educational solutions and examining their significance for the integration of students into both Polish schools and Polish society.
Conclusions and/or recommendations: There is considerable potential for integration through the inclusion of migrant pupils in mainstream classes; however, this may not be suitable for children with refugee backgrounds. Education in preparatory classes must be adapted to the specific needs of these pupils. The Polish education system requires changes toward becoming more inclusive and responsive to the individual needs and well-being of all children, with particular attention to the unique circumstances of pupils with migration experience
Adaptation and validation of the school climate measure among Polish-speaking adolescents
Full text linkResearch objectives (aims) and problem(s): The main objective of the present study was to assess the performance of a Polish adaptation of the School Climate Measure (SCM) among a sample of Polish adolescents (N = 451).
Research methods: Reliability analyses, confirmatory factor analysis, sex and cultural measurement invariance analyses, as well as convergent and discriminant validity analyses were performed using the adapted 10-domain version of the SCM.
Process of argumentation: The School Climate Measure (SCM; Zullig et al., 2015) was developed to assess middle and high school students’ subjective perceptions of their school climate.
Research findings and their impact on the development of educational sciences: The 10-factor model demonstrated acceptable fit: χ²(774) = 1428.73, p < .001, RMSEA = .052, 95% CI [.048, .056], CFI = .944, TLI = .938, SRMR = .053. We also achieved strict sex measurement invariance, allowing for valid comparisons between male and female students in Poland. However, comparisons with American samples should be made with caution, as only weak factorial cultural invariance was confirmed. Reliability indices for all scales were satisfactory: Cronbach’s α ≥ .81, Tarkkonen’s ρ ≥ .71, McDonald’s ω ≥ .81. The Polish version of the SCM demonstrated good convergent validity with students’ average grades and good discriminant validity, as evidenced by a lack of correlation between subscale scores and the time taken to complete the survey. The SCM can help identify challenges in Polish schools and support efforts to promote a positive school climate that promotes students’ holistic development and well-being.
Conclusions and/or recommendations: The Polish adaptation of the SCM is recommended for use with Polish adolescents for both research and practical applications
Filozoficzne podstawy edukacji wczesnoszkolnej ukierunkowanej na rozwój kompetencji 4C w kontekście sztucznej inteligencji
Full text linkThis article discusses the philosophical foundations of early childhood education, focusing on the development of the 4C competencies – communication, collaboration, critical thinking, and creativity – as essential for preparing students to function in a world increasingly shaped by artificial intelligence. It presents a theoretical and conceptual framework, applying a methodology grounded in insights from various philosophical sub-disciplines. The research problem addresses how philosophy can provide grounding for early childhood education and support pedagogical approaches in the face of technological challenges, particularly students’ over-reliance on AI. The potential of philosophy to shape children’s attitudes is illustrated through practical applications in early education. When introduced in a playful and age-appropriate way, philosophy can both stimulate the development of 4C competences and raise students’ awareness of the need to reinforce these skills amid advancements in artificial intelligence. The study concludes that philosophy, understood as an exercise in thinking and dialogue, can play a critical role in addressing young learners’ overreliance on AI tools, which may weaken their cognitive abilities. As a method of strengthening 4C competencies, philosophy can contribute to developing rationality and a critical attitude towards technology in children, while at the same time serving as an intriguing alternative to AI systems.
Celem artykułu jest omówienie filozoficznych podstaw koncepcji edukacji wczesnoszkolnej opartej na rozwijaniu kompetencji 4C – komunikacji, współpracy, krytycznego myślenia i kreatywności – jako fundamentu przygotowującego ucznia do funkcjonowania w świecie zdeterminowanym przez sztuczną inteligencję. Artykuł ma charakter teoretyczno-koncepcyjny i wykorzystuje metodologię i idee wywodzące się z różnych subdyscyplin filozofii. Problematyka badawcza koncentruje się na pytaniu, w jaki sposób filozofia może dostarczać podstaw i wspomagać edukację wczesnoszkolną w obliczu wyzwań związanych z rozwojem technologii, zwłaszcza w zakresie nadmiernego polegania przez uczniów na sztucznej inteligencji. Artykuł wskazuje na potencjał filozofii jako narzędzia kształtowania postaw oraz prezentuje przykłady praktycznego zastosowania idei filozoficznych w dydaktyce wczesnoszkolnej. Rozważania pozwalają stwierdzić, że filozofia wprowadzona w zabawowy sposób, odpowiednio dostosowana do etapu rozwojowego dziecka, może stymulować budowanie kompetencji 4C, a zarazem uwrażliwiać uczniów na konieczność ich rozwijania w kontekście postępu technologii sztucznej inteligencji. Analiza prowadzi do wniosku, że filozofia traktowana jako ćwiczenie myślenia i dialogu może odegrać kluczową rolę w odniesieniu do kwestii nadmiernego polegania uczniów na narzędziach sztucznej inteligencji, które prowadzi do osłabienia kompetencji poznawczych. Natomiast wykorzystanie filozofii jako metody wzmacniania kompetencji 4C przyczynia się do kształtowania w dzieciach racjonalności i krytycznego stosunku do technologii. Filozofia staje się w ten sposób intrygującą alternatywą dla systemów sztucznej inteligencji
Ethical Diachronicity, Metaethical (Non-)Factualism, and the later Wittgenstein
Full text linkDiscussions of moral luck, exceptionalism, and ethical watersheds raise the question of what it would mean for our ethical commitments to exhibit, in an axiologically non-trivial way, a diachronic character. This would render a particular evaluation applicable, by virtue of its content, only at certain times and not others. It would also make whether or not there happen to be cases we can point to at a given time and for a given domain contingent on facts about what antecedently occurred in the world. I explore this first by considering how the issue relates to the metaethical division between factualists and non-factualists, and then by examining Wittgenstein’s distinctive line of thinking, in On Certainty, about how framing commitments and empirico-factual beliefs combine in ways that change over time. I conclude that theorising about ethical diachronicity in such terms leads to a problem of self-referentiality, but argue that while such an approach entails a certain “throwing away of the ladder” of philosophical analysis, this need not leave us with nothing to say. There can be a meaningful consideration of putative cases of ethical diachronicity in other ways, via personal histories and fictional narratives