Srinakharinwirot University: SWU e-Journals System
Not a member yet
5319 research outputs found
Sort by
Impact of Sugar Content in Ready-to-Drink Green Tea and Exposure Duration on Cariogenic Biofilm pH
Full text linkObjective: To explore the impact of sugar supplements in ready-to-drink green tea (GT) beverages on the pH levels of cariogenic biofilms over different exposure durations.
Material and Methods: Streptococcus mutans biofilms were exposed to GT categorized by sugar content: no-sugar (GT/NS), < 5% sugar (GT/S < 5%), >5% sugar (GT/S > 5%), and 5% sucrose (positive control). Biofilm pH was measured at baseline, 5, 20, 40, and 60 min. The impact of sugar content and exposure times on biofilm pH was assessed using the Generalized Estimating Equation and the least significant difference tests (p < 0.05).
Results: The mean biofilm pH at baseline was 4.28 ± 0.01. Sugar content and exposure duration significantly influenced biofilm pH, with a strong interaction effect observed (p < 0.001). Post-hoc analysis revealed that biofilm pH in all GT groups was significantly higher than 5% sucrose at all exposure times, surpassing the critical enamel demineralization pH threshold of 5.5. The biofilm pH in GT/NS and GT/S > 5% significantly increased until 40 min post-exposure, while in GT/S < 5%, the rise stabilized at 20 min. At 60 min, biofilm pH for GT/NS, GT/S < 5%, GT/S > 5%, and 5% sucrose was 6.25 ± 0.11, 5.91 ± 0.18, 5,70 ± 0.21, and 4.83 ± 0.05, respectively. Notably, pH in GT/S > 5% significantly decreased from 40 min (p = 0.006) and was significantly lower than in GT/NS (p = 0.023).
Conclusion: The pH of S. mutans biofilm exposed to GT with high sugar concentrations, even over extended periods, is unlikely to drop below the threshold for enamel demineralization. Nevertheless, adding sugar to GT may promote S. mutans growth, as suggested by a significant pH difference between high- and no-sugar GT
การมีส่วนร่วมของเภสัชกรต่อปัญหาที่เกี่ยวกับการใช้ยาปฏิชีวนะในหอผู้ป่วยอายุรกรรม Pharmacist Interventions on Problems Related with Antibiotics Use in General Medicine Wards
Full text linkบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของการมีเภสัชกรในทีมสหสาขาวิชาชีพในการใช้ยาปฏิชีวนะต่อผลลัพธ์ของผู้ป่วย วิธีการศึกษา: การศึกษาเชิงพรรณนาแบบไปข้างหน้าในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 ที่โรงพยาบาลขนาด 820 เตียงแห่งหนึ่งในประเทศไทย เกณฑ์การคัดผู้ป่วยเข้าการศึกษาได้แก่ ผู้ป่วยที่พักรักษาในหอผู้ป่วยอายุรกรรม มีอายุ 18 ปี ขึ้นไป และได้รับยาปฏิชีวนะอย่างน้อย 1 ชนิด ส่วนผู้ป่วยที่จำเป็นต้องใช้ยาปฏิชีวนะที่ไม่มีในโรงพยาบาล หรือปฏิเสธการรักษาจะถูกคัดออก เภสัชกรทบทวนเวชระเบียนเพื่อค้นหาปัญหาและแก้ไขปัญหาโดยใช้แบบฟอร์มแนะนำการเลือกใช้ยาปฏิชีวนะช่วยในการปรึกษาแพทย์ระหว่างการตรวจเยี่ยมผู้ป่วยประจำวัน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่ากลาง และพิสัยควอร์ไทล์ ผลการศึกษา: ผู้ป่วยจำนวน 47 คน เป็นเพศหญิงร้อยละ 53.2 ค่ามัธยฐานของอายุคือ 68 ปี ผู้ป่วยทุกคนมีโรคร่วมอย่างน้อย 1 โรค โรคติดเชื้อที่พบมากที่สุดคือโรคติดเชื้อในทางเดินปัสสาวะ (ร้อยละ 26.4) รองลงมาคือปอดอักเสบ (ร้อยละ 17.0) ผู้ป่วยร้อยละ 36.2 มีภาวะพิษเหตุติดเชื้อ พบปัญหาที่เกี่ยวกับการใช้ยาปฏิชีวนะจำนวน 24 ปัญหา ในผู้ป่วย 19 คน (ร้อยละ 40.4) ปัญหาหลักคือการเลือกใช้ยาปฏิชีวนะที่มีการออกฤทธิ์ครอบคลุมเชื้อไม่เหมาะสม โดยเฉพาะเมื่อเปลี่ยนจากยาชนิดฉีดเป็นชนิดรับประทาน โดยพบ 8 ปัญหา (ร้อยละ 33.3) รองลงมาคือการใช้ยาขนาดสูงเกินไปโดยไม่ปรับตามการทำงานของไต (ร้อยละ 20.8) เมื่อสิ้นสุดการรักษามีผู้ป่วยหายดีร้อยละ 74.5 ค่ากลางของวันนอนโรงพยาบาลคือ 7 วัน สรุป: เภสัชกรสามารถช่วยค้นหาและแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวกับการใช้ยาปฏิชีวนะร่วมกับสหสาขาวิชาชีพ ซึ่งอาจช่วยเพิ่มการใช้ยาอย่างสมเหตุผลและเพิ่มผลลัพธ์การรักษาของผู้ป่วย
คำสำคัญ: เภสัชกร; สหสาขาวิชาชีพ; การมีส่วนร่วมในการรักษา; ยาปฏิชีวนะ
Abstract
Objective: To determine effects of the integrated pharmacist interventions to multidisciplinary team regarding antibiotics use on patients’ outcomes. Methods: A prospective descriptive study was performed in August 2020 in an 820-bed hospital in Thailand. Participants were patients aged 18 years or older admitted to a general medicine ward and received at least one dose of an antibiotic. Patients who need unavailable antibiotics or denied treatment were excluded. A pharmacist reviewed medical records for antibiotics related problems and modified antibiotic regimens together with physicians. The pharmacist used the self-developed antibiotics-guided form in her verbal consultations during a routine morning round. Descriptive statistics including frequency, percentage, mean, standard deviation, median and interquartile range were used for data analysis. Results: Of the 47 patients enrolled, the majority were women (53.2%). The median age was 68 years. All patients had at least one comorbidity. Urinary tract infections were the main infectious disease problems (26.4%), followed by pneumonia (17%). 36.2% of the patients had sepsis. Twenty-four antibiotics related problems were found in 19 patients (40.4%). Most frequent problems were improper antibiotics selection regarding spectrum based on empirical therapy particularly switching from intravenous to oral forms (8 problems, 33.3%), followed by overdose of antibiotics in kidney impairment patients (20.8%). After courses of treatment, most patients were cured (74.5%). The median length of hospital stay was 7 days. Conclusion: The integrated pharmacist interventions to multidisciplinary team helped identify and resolve antibiotics related problems and might improve rational use of antibiotics and improve patients’ outcomes.
Key words: pharmacist; multidisciplinary; intervention; antibiotic
The The Development of Knowledge and Ability to Solve Neonatal Nursing Problems with Critical Thinking Using Problem-Based Learning of Bachelor of Nursing Science
No full textObjective: To compare the knowledge and ability to solve neonatal nursing problems with critical thinking before and after problem-based learning. Method: In this quasi-experimental research with one-group pretest-posttest design, the sample consisted of 114 2nd year nursing students at St. Teresa International University, academic year of 2023. Students learned using the manual of problem-based learning for Pediatric and Adolescent Nursing Subjects. A form was used to collect personal data. A questionnaire was used to assess knowledge and ability to solve problems of neonatal of nursing with critical thinking. This questionnaire had content validity index ranging from 0.67 - 1.00, and Cronbach’s alpha coefficient for internal consistency reliability of 0.88. Scores of knowledge and ability to solve problems before and after learning were compared using paired t-test. Results: After learning, scores of knowledge and ability to solve problems were significantly higher than those before learning (mean = 13.07 ± 2.78 and 18.73 ± 1.89 points, respectively) with statistical significance at 0.05 level (t = 19.882, P-value < 0.001). Conclusion: Critical thinking using problem-based learning was effective in improving knowledge and ability to solve problems in neonatal nursing among 2nd year nursing students. This kind of learning should be implemented in all years of nursing study.
Keywords: Problem-base learning, Knowledge, Ability, Critical thinking, Nursing student
ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการจำกัดกิจกรรมเนื่องจากกลัวหกล้ม ในผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชนในประเทศไทย Prevalence and Correlates of Fear-related Activity Restriction in Community-dwelling Older Adults in Thailand
Full text linkบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อสำรวจความชุกของการจำกัดกิจกรรมเนื่องจากกลัวหกล้มและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชนของประเทศไทย วิธีการศึกษา: การศึกษาแบบตัดขวางเก็บข้อมูลผู้สูงอายุจำนวน 175 คนใน 6 ชุมชน (เป็นชุมชนเมืองชนบทอย่างละ 3 แห่ง) ในจังหวัดชลบุรี สุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน สัมภาษณ์โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล ความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน ภาวะเกือบหกล้ม การหกล้ม การบาดเจ็บจากการล้ม การคาดการณ์ความยากลำบากเนื่องจากบาดเจ็บจากการหกล้ม และการจำกัดกิจกรรมเนื่องจากกลัวหกล้ม ประเมินการทรงตัวโดยทดสอบการยืนต่อเท้า และการมองเห็นด้วยแผ่นตรวจสายตา ทดสอบความสัมพันธ์ด้วยการทดสอบไคสแควร์ และการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติก ผลการศึกษา: ตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นหญิง (118 ใน 175 คน) อายุเฉลี่ย 69.3 ปี (ช่วง 60 - 89 ปี) พบ 39.4% จำกัดกิจกรรมเนื่องจากกลัวหกล้ม ในเบื้องต้นพบว่าเพศ ภาวะเกือบหกล้มในสัปดาห์ที่ผ่านมา การมีประวัติเคยหกล้มใน 1 ปีที่ผ่านมา การบาดเจ็บจากการหกล้ม การคาดการณ์ความยากลำบากเนื่องจากบาดเจ็บจากการหกล้ม และการทรงตัวบกพร่องล้วนสัมพันธ์กับการจำกัดกิจกรรม การวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกพบว่าเพศหญิง (OR = 4.41, 95% CI = 1.88 - 10.34) และการทรงตัวบกพร่อง (OR = 4.34, 95% CI = 1.97 - 9.57) สัมพันธ์กับการจำกัดกิจกรรม สรุป: ความชุกของการจำกัดกิจกรรมจากการกลัวหกล้มในผู้สูงอายุไทย คือ 39.4% หรือ 4 ใน 10 เพศหญิงที่การทรงตัวบกพร่องมีแนวโน้มที่จะจำกัดกิจกรรมเนื่องจากความกลัวนี้ ควรสร้างความเข้าใจโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ที่เน้นการส่งเสริมการทรงตัว และลดความกลัวการหกล้มที่มากจนเกินไปในผู้สูงอายุไทย
คำสำคัญ: ความกลัวการหกล้ม; การหกล้ม; การจำกัดกิจกรรม; การทรงตัวบกพร่อง; ผู้สูงอายุ
Abstract
Objective: To examine prevalence of fear-related activity restriction and associated factors among community-dwelling older adults in Thailand. Method: We employed a cross-sectional study design to recruit 175 community-dwelling older adults from six study sites, three in rural and urban areas each, across Chon Buri province in the eastern region of Thailand using multistage sampling. Participants were interviewed using questionnaires to collect demographic information, activities of daily living, near fall events, fall, fall-related injuries, anticipation of difficulties from fall-related injuries, and fear-related activity restriction. Balance performance and visual acuity were assessed by a full tandem stance test and Snellen chart, respectively. Associations were tested using chi-squared tests and logistic regression. Results: Of 175 participants, the majority were female (118 of 175). Their mean age was 69.3 years (range 60 - 89 years). 39.4% restricted activities due to the fear. Univariate analysis showed that gender, near fall events in the past week, falling history in the past year, fall-related injuries, anticipation of difficulty from fall-related injuries, and poor balance performance were associated with activity restriction. Logistic analysis indicated female gender (OR = 4.41, 95% CI = 1.88 - 10.34) and poor balance performance (OR = 4.34, 95% CI = 1.97 - 9.57) were independently associated with fear-related activity restriction. Conclusion: The prevalence of fear-related activity restrictions due to fear of falling was 39.4% or 4 in 10 older participants. Older women with poor balance performance were more likely to restrict their activities due to this fear. Evidence-based interventions should be implemented to preserve balance performance and reduce fear might be beneficial for Thai community-dwelling older adults.
Keywords: fear of falling; falls; activity restriction; balance performance; older adult
โครงข่ายการตลาดเพื่อสร้างรายได้แก่วิสาหกิจชุมชนขนาดเล็ก ที่ได้รับผลกระทบจาก Covid-19 : สมุทรปราการโมเดล: Marketing Network for Creating Incomes for Small Community Enterprises Affected by the COVID-19 Pandemic: a Samutprakarn Model
Full text linkชุดโครงการวิจัยโครงข่ายการตลาดเพื่อสร้างรายได้แก่วิสาหกิจชุมชนขนาดเล็กที่ได้รับผลกระทบจาก Covid-19 : สมุทรปราการโมเดลนี้ กำหนดวัตถุประสงค์การวิจัยไว้ 5 ประการ ได้แก่ (1) เพื่อพัฒนาโครงข่ายการตลาดให้กับวิสาหกิจชุมชนขนาดเล็ก ทำให้เกษตรกร/แรงงานภาคบริการที่เข้าร่วมโครงการ มีรายได้เพิ่มขึ้นสุทธิ 30% หรือเพิ่มขึ้นสุทธิ 10,000 บาทต่อครัวเรือน (2) เพื่อยกระดับคุณภาพและมาตรฐานผลิตภัณฑ์ของวิสาหกิจชุมชนขนาดเล็กโดยการใช้วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม ให้มีมูลค่าสูงขึ้นสอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภค (3) เพื่อสร้างระบบและกลไกการบริหารจัดการโครงข่ายการตลาดวิสาหกิจชุมชนขนาดเล็กให้มีประสิทธิภาพ สามารถพึ่งพาตนเองได้ ในสภาวะวิกฤต (4) เพื่อพัฒนาความรู้และทักษะของคนฐานรากทั้งในภาคการเกษตร และภาคบริการ ให้มีองค์ความรู้เพิ่มขึ้น ผ่านกระบวนการเสริมและพัฒนาทักษะที่มีอยู่เดิม หรือการสร้างทักษะใหม่ และ (5) เพื่อบริหารจัดการงานวิจัย ประเมินผลกระทบของโครงการบริหารจัดการภาคีเครือข่ายและบริหารจัดการกลุ่มเป้าหมาย รวมทั้งการสื่อสารผลงานวิจัยสู่สาธารณะไปยังกลุ่มเป้าหมาย โดยชุดโครงการวิจัยนี้ ประกอบไปด้วย 6 โครงการวิจัยย่อย เพื่อให้สามารถดำเนินงานได้ตามวัตถุประสงค์ของการวิจัยที่ตั้งไว้
ชุดโครงการวิจัยนี้ ใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม และมีวิธีการดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 2 ส่วน ได้แก่ วิธีการดำเนินการวิจัยของชุดโครงการวิจัย และวิธีการดำเนินการวิจัยในโครงการวิจัยย่อย โดยมีเกษตรกร และผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนขนาดเล็กเข้าร่วม จำนวน 312 ครัวเรือน เกิดการสร้างนวัตกร จำนวน 13 ราย สร้างรายได้เพิ่มขึ้นสุทธิ 30% จำนวน 97 ครัวเรือน เกิดผลิตภัณฑ์ที่ได้มีการยกระดับและมาตรฐาน จำนวน 14 ผลงาน ซึ่งได้มีการจัดจำหน่ายเพื่อสร้างรายได้แล้ว จำนวน 11 ผลงาน เกิดชุดความรู้ตัวแบบเชิงธุรกิจที่พร้อมขยายผล จำนวน 6 ชุดความรู้ เกิดการสื่อสารผลงานวิจัยสู่สาธารณะผ่านช่องทางต่าง ๆ จำนวน 5 ช่องทาง ซึ่งสร้างผลงานมากกว่า 50 ชิ้น เกิดเวที เพื่อสรุปผล ถอดบทเรียน ออกแบบและสร้างกลไกการบริหารจัดการกลุ่มโครงข่ายการตลาดวิสาหกิจชุมชน จำนวน 2 ครั้ง ทั้งกลุ่มเกษตรกรและผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนชนาดเล็ก และกลุ่มภาคีเครือข่ายภาครัฐ และภาคเอกชน ผลการศึกษาวิจัยข้างต้น ได้นำไปสู่การสร้างข้อเสนอเชิงนโยบายระดับพื้นที่และได้โครงการนำร่องของจังหวัดสมุทรปราการเพื่อสนับสนุนวิสาหกิจชุมชนขนาดเล็กที่ได้รับผลกระทบจาก Covid-19 รวมทั้งกลไกจังหวัดขับเคลื่อน ตัวแบบเชิงธุรกิจสมุทรปราการที่ประกอบด้วยภาคประชาสังคม (ผู้ประกอบการ/ชาวบ้าน) หน่วยงานภาครัฐ หน่วยงานภาคเอกชน และมหาวิทยาลัย (นักวิชาการ) ที่มาจากการถอดบทเรียนร่วมกัน (The objectives of this research project are 1) to develop a marketing network for small community enterprises, making farmers and/or workers of the service sector gain a 30 percent increase in income or 10,000 baht per household, 2) to raise product qualities and standards of small community enterprises using science, technology, and innovations. This will add value to the products according to consumer requirements, 3) to create managerial and effective systems and devices of marketing network of small community enterprises. This assists them to be self-reliance in crisis, 4) to develop knowledge and skills of people in farming and service sectors through reskilling and upskilling training, and 5) to administer research, network partners, and targeted groups to assess project influences and to publicize the research to targeted groups. To achieve the research objectives, this project comprised of six sub-projects.This research project uses participatory action research methods. The research method is divided into two parts: the research method of the research project and methods for conducting research in sub-projects. Research main participants are 312 farmers and entrepreneurs of small community enterprises’ households. Thirteen innovators were trained. Ninety-seven households have a 30 percent increase in income. Fourteen products were developed and standardized; eleven products were marketed and gained income. Six titles of original knowledge for business possibilities were composed. Reports of the research project were publicized through five various channels and over fifty works were presented. Two discussion forums were held, for outcomes summarizing; lessons concluding; and designing and creating management mechanisms of community enterprises marketing networks, which included farmers, small community enterprise entrepreneurs, and network partners– state and private sectors.This research has policy suggestions for local areas. An initiative project of promotion for small community enterprises in Samutprakarn Province affected by the COVID-19 pandemic. A driving mechanism of the Samutprakarn business model, comprising of the social sector– entrepreneurs and community members, state sector, private sector, and academic institute– scholars, joining in extracting collective lessons
ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการทำกิจกรรมทางกายของวัยรุ่นตอนต้นที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์ Factors Influencing Physical Activity among Early Adolescents with Overweight
Full text linkบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลกับการทำกิจกรรมทางกายของเด็กวัยรุ่นตอนต้นที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์ วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงสำรวจมีตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ของโรงเรียนในเขต อ.เมือง จ.ระยองที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์ 135 คน จากการสุ่มอย่างง่ายในภาคการศึกษาปลายปีการศึกษา 2565 ตอบแบบสอบถาม 1-กิจกรรมทางกาย 2-ทัศนคติต่อกิจกรรมทางกาย 3-การรับรู้สามารถของตนในการทำกิจกรรมทางกาย 4-ปัจจัยแวดล้อมทางกายภาพที่สนับสนุนกิจกรรมทางกาย และ 5-การสนับสนุนจากบุคคลรอบข้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสมการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการศึกษา: การทำกิจกรรมทางกายของเด็กวัยรุ่นตอนต้นที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์ โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 1.76, SD = 0.66) ปัจจัยที่สามารถร่วมทำนายการทำกิจกรรมทางกายของกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ แรงสนับสนุนจากบุคคลรอบข้าง (b = 0.365) และการรับรู้ความสามารถของตนเอง (b = 0.360) โดยร่วมกันทำนายการทำกิจกรรมทางกายได้ร้อยละ 40.3 (R2 = 0.403, P-value < 0.001) สรุป: การสนับสนุนให้เด็กวัยรุ่นตอนต้นที่มีน้ำหนักเกินปรับเปลี่ยนทำกิจกรรมทางกายภาพส่วนหนึ่งได้ด้วยการเสริมแรงสนับสนุนจากบุคคลรอบข้างและการรับรู้ความสามารถของตนเอง
คำสำคัญ: กิจกรรมทางกาย; แรงสนับสนุนจากบุคคลรอบข้าง; การรับรู้ความสามารถของตนเอง; วัยรุ่นตอนต้น; น้ำหนักเกินเกณฑ์
Abstract
Objective: To identify factors influencing physical activity among early adolescents with overweight. Methods: Survey research had 135 overweight junior high school students in a school in Muang district, Rayong province, Thailand, selected by simple random sampling during the second semester of the academic year 2022. They were asked to complete questionnaires of Physical Activity, Attitudes Toward Physical Activity, Perceived Self-Efficacy in Physical Activity, Physical Environmental Factors Supporting Physical Activity, and Social Support. Multiple linear regression analysis was used to test the association. Results: Mean score of physical activity was at a moderate level (M = 1.76, SD = 0.66). The significant predictors of physical activity were social support (b = 0.365) and self-efficacy (b = 0.360), together explaining 40.3% of the variance of the physical activity (R² = 0.403, P-value < 0.001). Conclusion: To promote physical activity in overweight early adolescents, it could be in part to enhance their self-efficacy and social support.
Keywords: physical activity; social support; self-efficacy; early adolescents; overweigh
รายงานกรณีศึกษา: อันตรกิริยาต่อกันของยา Esflurbiprofen patch กับยา Warfarin ที่เหนี่ยวนำให้ระดับ INR เพิ่มขึ้น A Case Report: Esflurbiprofen patch and Warfarin Interaction Leading to Increased INR Levels
Full text linkบทคัดย่อ
Esflurbiprofen patch เป็นยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ (Nonsteroidal anti-inflammatory drug: NSAID) รูปแบบแผ่นแปะใช้เฉพาะที่ มีผลเพิ่มระดับ (International normalized ratio: INR) และความเสี่ยงในการเกิดภาวะเลือดออกของยา warfarin บทความนี้นำเสนอกรณีศึกษา ผู้ป่วยชายไทยคู่ อายุ 71 ปี เป็นโรคหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว (atrial fibrillation) ได้รับการรักษาด้วยยา warfarin 17.5 mg/week สามารถคงระดับ INR ให้อยู่ในช่วงที่เหมาะสมในการรักษา (therapeutic range) 2.00-3.00 ตลอด ผู้ป่วยได้รับการปรับขนาดยา warfarin เพิ่มขึ้น เป็น 21 mg/week เนื่องจาก ระดับ INR ลดลง เหลือ 1.70 โดยไม่พบสาเหตุที่แน่ชัด และนัดติดตามระดับ INR ภายใน 2 สัปดาห์ ก่อนถึงวันนัด 2-3 วัน ผู้ป่วยมีซื้อยา esflurbiprofen patch 40 mg/day ใช้เองร่วมกับ warfarin พบว่าระดับ INR สูงขึ้น เป็น 6.71 แต่ไม่มีภาวะเลือดออกผิดปกติใด ๆ เมื่อหยุดยา Warfarin 4 วัน และเริ่มรับประทานยา warfarin 17.5 mg/week ร่วมกับหยุดใช้ยา esflurbiprofen patch ภายหลัง 2 สัปดาห์ถัดมา ระดับ INR ของผู้ป่วยลดลง เหลือ 2.00 ดังนั้น บุคลากรทางการแพทย์จึงควรระวังความเสี่ยงภาวะเลือดออกของผู้ป่วยที่ใช้ยา Esflurbiprofen patch และ Warfarin รวมถึงการติดตามระดับ INR อย่างใกล้ชิด
คำสำคัญ: แผ่นแปะเอสเฟลอร์ไบโพรเฟน; วาร์ฟาริน; ไอเอ็นอาร์; อันตรกิริยาของยา; ภาวะเลือดออก
Abstract
Esflurbiprofen patch is a topical nonsteroidal anti-inflammatory drug (NSAID) that may increase the international normalized ratio (INR) and the risk of bleeding in patients taking warfarin. This article presents a case study of a 71-year-old Thai male with atrial fibrillation who was maintained on warfarin at a dose of 17.5 mg/week, achieving a stable INR within the therapeutic range of 2.00 - 3.00. Due to an unexplained decrease in INR to 1.70, his warfarin dose was increased to 21 mg/week. Two to three days before his follow-up appointment, the patient self-administered an esflurbiprofen patch 40 mg/day in addition to warfarin. Consequently, his INR increased markedly to 6.71, although no abnormal bleeding was observed. Warfarin was temporarily discontinued for four days, and upon resuming a dose of 17.5 mg/week while discontinuing the esflurbiprofen patch, the patient’s INR returned to 2.00 after two weeks. This case highlights the potential risk of increased INR and bleeding associated with esflurbiprofen patch use in patients on warfarin. Healthcare professionals should be aware of this interaction and closely monitor INR levels in such patients.
Keywords: esflurbiprofen patch; warfarin; INR; drug interaction; bleeding
การศึกษาสภาพปัญหาด้านการสื่อสาร วิธีการสื่อสาร ผลการใช้วิธีการสื่อสาร และการมีส่วนร่วมของผู้ที่เกี่ยวข้องกับวิธีการสื่อสารของเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ ศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ หน่วยบริการตรอน
Full text linkการวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพปัญหาด้านการสื่อสาร 2) วิธีการสื่อสาร 3) ผลของการใช้วิธีการสื่อสาร และ 4) การมีส่วนร่วมของผู้ที่เกี่ยวข้องกับวิธีการสื่อสารกับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ กลุ่มเป้าหมาย คือ ครูการศึกษาพิเศษ และผู้ดูแลเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ ศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ หน่วยบริการตรอน จำนวน 14 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาการสัมภาษณ์เชิงลึก
ผลการศึกษา พบสภาพปัญหาด้านการสื่อสารของเด็กออทิสติก และเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา บางคนสามารถพูดได้เป็นคำ 1 พยางค์ แต่ส่วนใหญ่ ไม่สามารถใช้ภาษาในการพูดสื่อสารได้ ไม่สามารถบอกความต้องการของตนเองได้ เมื่อครูและผู้ดูแลไม่สามารถตอบสนองต่อความต้องการ เด็กจะแสดงพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ เช่น กรีดร้อง เอาหัวโขกพื้น ตีผู้อื่น ขัดขวางต่อการเรียนรู้ และพัฒนาการ ซึ่งครูการศึกษาพิเศษและผู้ดูแล มีวิธีการสื่อสารกับเด็กออทิสติก โดยการใช้บัตรภาพ การสัมผัส การจูงมือ การให้หยิบของสิ่งที่ต้องการ การใช้กระดานสื่อสาร การพูดการอธิบายซ้ำๆ การใช้สื่อที่หลากหลาย การใช้สัญลักษณ์ การใช้สิ่งของและสถานการณ์จริง มีวิธีการสื่อสารกับเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา โดยการใช้บัตรภาพ การใช้สายตา ท่าทางในการสื่อสาร การพูดซ้ำๆ การใช้โทรศัพท์ในการเปิดภาพหรือเสียง การใช้ภาษากาย ภาษามือ การเรียกชื่อ การให้หยิบของสิ่งที่ต้องการ การใช้สิ่งของและสถานการณ์จริง การเคาะให้ได้ยินเสียง การสังเกต และการจับมือทำ ผลของการใช้วิธีการสื่อสาร ดังกล่าวส่งผลให้ครูการศึกษาพิเศษและผู้ดูแล กับเด็กออทิสติก มีความเข้าใจกันมากขึ้น เข้าใจความต้องการ เข้าใจภาษาที่สื่อสาร รับรู้ ตอบสนองต่อสิ่งที่เด็กต้องการได้รวดเร็วมากขึ้น ปฏิบัติตามคำสั่งได้มากขึ้น มีพัฒนาการด้านการสื่อสารดีขึ้น สามารถช่วยเหลือตนเองได้ในการทำกิจกรรม มีพฤติกรรมที่ดีขึ้นเมื่อต้องการสิ่งต่างๆ กับเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา สามารถปฏิบัติตามคำสั่ง ปฏิบัติกิจกรรม หรือกิจวัตรประจำวันของตนเองได้ บอกความต้องการของตนเองได้ มีพัฒนาการความเข้าใจภาษาและการแสดงออกทางภาษาดีขึ้น พูดเป็นคำและประโยคเพื่อสื่อสารได้มากขึ้น และนักสหวิชาชีพมีส่วนร่วมในการตัดสินใจเลือกวิธีการสื่อสาร และสอนวิธีการสื่อสารดังกล่าว ให้ผู้ปกครองนำไปฝึกเด็กที่บ้านอย่างต่อเนื่อ
การพัฒนาเครื่องมือคัดกรองความเสี่ยงด้านทักษะการฟังเพื่อจับใจความและสื่อความหมายของผู้เรียนในระดับชั้นประถมศึกษาตอนต้น
Full text linkการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์องค์ประกอบด้านเนื้อหาและด้านรูปแบบของเครื่องมือคัดกรองความเสี่ยงด้านการฟังเพื่อจับใจความและสื่อความหมายที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพของผู้เรียนในชั้นประถมศึกษาตอนต้น (2) พัฒนาเครื่องมือคัดกรองความเสี่ยงด้านการฟังเพื่อจับใจความและสื่อความหมาย ฯ และ (3) ตรวจคุณภาพเครื่องมือคัดกรองความเสี่ยงด้านทักษะการฟังเพื่อจับใจความและสื่อความหมาย ฯ ใช้การวิจัยเชิงผสมผสานวิธี (Exploratory Sequential Mixed Methods Design) แบ่งเป็น 2 ระยะการวิจัย ได้แก่ ระยะพัฒนาเครื่องมือ ประกอบด้วย (1) แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับทักษะการฟังเพื่อจับใจความในผู้เรียนระดับประถมศึกษาตอนต้น (สำหรับครูผู้สอน) (2) แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับทักษะการฟังเพื่อจับใจความในผู้เรียนระดับประถมศึกษาตอนต้น (สำหรับผู้เชี่ยวชาญ) (3) เครื่องมือคัดกรองความเสี่ยงด้านทักษะการฟังเพื่อจับใจความและสื่อความหมาย ฯ และ (4) แบบทดสอบการฟังเพื่อจับใจความและสื่อความหมายฯ ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา ระยะทดลองใช้เครื่องมือ ประกอบด้วย (1) แบบสัมภาษณ์ความคิดเห็นเกี่ยวกับเครื่องมือคัดกรองความเสี่ยงด้านทักษะการฟังเพื่อจับใจความและสื่อความหมาย ฯ และ (2) เครื่องมือคัดกรองความเสี่ยงด้านทักษะการฟังเพื่อจับใจความและสื่อความหมาย ฯ ผลการวิจัยพบว่า (1) เครื่องมือพัฒนาในรูปแบบรายการตรวจสอบ (Checklist) จำนวน 20 ข้อ ครอบคลุมพฤติกรรมการฟัง 7 ด้าน ได้แก่ การตอบคำถาม การปฏิบัติตามคำสั่ง การถ่ายทอดสาร ความสนใจ สมาธิ การสรุปใจความ และการตั้งคำถามตรงประเด็น พร้อมระบบให้คะแนน 3 ระดับ ได้แก่ ไม่เคย บางครั้ง และบ่อยครั้ง (2) เครื่องมือผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ มีค่าดัชนีความตรง (IOC) อยู่ในช่วง 0.60–1.00 และ (3) ผลการวิเคราะห์คุณภาพพบว่าค่าความยากเฉลี่ย 0.68 อำนาจจำแนก 0.67 ค่า CITC ระหว่าง .86–.97 และค่าความเที่ยง Cronbach’s alpha เท่ากับ .99 แสดงถึงคุณภาพของเครื่องมือในระดับสูง อีกทั้งมีความตรงตามสภาพในระดับปานกลาง (r = .471, p < .05) สามารถจำแนกผู้เรียนกลุ่มเสี่ยงได้แม่นยำ และได้รับความเห็นจากครูผู้ใช้จริงว่าเหมาะสม ใช้งานสะดวก และช่วยให้สามารถคัดกรองพฤติกรรมการฟังได้อย่างมีประสิทธิภาพ แม้ในสภาพแวดล้อมที่มีข้อจำกัดด้านเวล
17056 A Narrative Literature Review on the Influence of Psycho-spiritual Factors on Parental Burnout and Well-being: R1m-1
No full textParental burnout is a growing psychological concern, marked by chronic emotional exhaustion, emotional distancing from children, and a sense of inadequacy in the parenting role. Mothers, particularly those embedded in traditional and religious communities, are disproportionately affected due to heightened sociocultural and emotional expectations. Among Muslim mothers, these expectations often stem from both cultural norms and religious ideals of self-sacrificial motherhood. However, limited research has explored how Islamic beliefs, values, and psycho-spiritual practices shape maternal well-being and the experience of parental burnout, especially in a rapidly evolving world shaped by technology and changing social dynamics.
This study aims to examine the influence of the Islamic psycho-spirituality on parental burnout among Muslim mothers. It explores how religious teachings, spiritual practices, and community expectations contribute to or alleviate stress and emotional fatigue. Using a narrative literature review methodology, this research synthesizes findings from interdisciplinary sources across psychology, Islamic studies, family sociology, and gender theory. Key themes include maternal identity, guilt and self-perception, spiritual coping mechanisms, and the Islamic principles of balance (wasatiyyah), patience (sabr), and spiritual self-regulation (tazkiyah al-nafs).
Findings highlight that while Muslim mothers often internalize intense caregiving ideals, Islamic spiritual practices such as dhikr and tawakkul offer meaningful coping frameworks that enhance resilience and emotional regulation. As the landscape of caregiving transforms in the age of AI and digital change, this review emphasizes the importance of integrating culturally and spiritually informed approaches to mental health and well-being.
This study underscores the urgent need for inclusive, context-sensitive support systems that honour both the spiritual identity and psychological needs of mothers, ensuring human well-being remains centred in our increasingly technologized world