Srinakharinwirot University: SWU e-Journals System
Not a member yet
5319 research outputs found
Sort by
ผลของความหนาต่อความสามารถในการรับแรงของการรวมกันระหว่างเรซินคอมโพสิตชนิดดั้งเดิมและคอมโพสิตเสริมแรงด้วยเส้นใยชนิดสั้น: The Effect of Thickness on Load-Bearing Capacity of Combined Conventional Resin Composite and Short Fiber-Reinforced Composite
No full textวัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของความหนาของเรซินคอมโพสิตชนิดดั้งเดิมและคอมโพสิตเสริมแรงด้วยเส้นใยชนิดสั้นที่มีต่อความสามารถในการรับแรงของวัสดุ
วัสดุอุปกรณ์และวิธีการ: เป็นการทดลองในห้องปฏิบัติการ ใช้ผลิตภัณฑ์ 2 ชนิด ได้แก่ เอเวอร์เอ็กซ์โฟลว (everX Flow, GC Corporation, Tokyo, Japan) ซึ่งเป็นคอมโพสิตเสริมแรงด้วยเส้นใยชนิดสั้นที่ใช้เป็นโครงสร้างฐาน (substructure) และ จีเนียล โพสทีเรียร์ (G-ænial Posterior, GC corporation, Tokyo, Japan) ซึ่งเป็นเรซินคอมโพสิตชนิดดั้งเดิมที่ใช้เป็นวัสดุปิดทับ ทดสอบในชิ้นงานจำนวน 40 ชิ้น เตรียมเป็นทรงสี่เหลี่ยมขนาด 5 x 5 x 4 มิลลิเมตร แบ่งเป็น 4 กลุ่ม ตามความหนาของวัสดุที่ใช้ปิดทับคือ ความหนา 1, 2, 3, และ 4 มิลลิเมตร ทำการวัดความสามารถในการรับแรง (load-bearing capacity) ด้วยเครื่องทดสอบแรงดึงแรงอัดที่มีหัวกดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 มิลลิเมตร กดตั้งฉากกับพื้นผิวชิ้นงานจนเกิดการแตกหัก แล้วตรวจดูการแตกหัก (fracture pattern) ในแต่ละชิ้นงานด้วยกล้องจุลทรรศน์สเตอริโอ นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์สถิติความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) แล้วเปรียบเทียบค่าความแตกต่างระหว่างกลุ่มด้วยสถิติทดสอบหลังการวิเคราะห์ของทูกี (Tukey’s Post-hoc test) โดยกำหนดระดับนัยสำคัญที่ร้อยละ 95
ผลการศึกษา: ความหนาของเรซินคอมโพสิตชนิดดั้งเดิมและคอมโพสิตเสริมแรงด้วยเส้นใยชนิดสั้นมีผลต่อความสามารถในการรับแรงของวัสดุ โดยชิ้นงานในกลุ่มที่มีความหนาของวัสดุปิดทับ 1 มิลลิเมตร มีค่าความสามารถในการรับแรงสูงที่สุดเมื่อเทียบกับกลุ่มอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) โดยวัสดุกลุ่มนี้มีการแตกแบบทั้งก้อนน้อยที่สุด การแตกส่วนใหญ่เป็นการแตกแบบบางส่วนที่สามารถซ่อมแซมได้
สรุป: กลุ่มความหนาของวัสดุที่ใช้ในการปิดทับหนา 1 มิลลิเมตร มีความสามารถในการรับแรงสูงที่สุดเนื่องจากวัสดุส่วนที่เหลือจะเป็นส่วนของคอมโพสิตเสริมแรงด้วยเส้นใยชนิดสั้น ซึ่งวัสดุมีคุณสมบัติในการกระจายแรงกระจายความเครียดและหยุดรอยร้าวได้ดี
Objective: To evaluate the effect of the thickness of conventional resin composite and short fiber-reinforced composite on load-bearing capacity.
Materials and Methods: Two resin composites were used in this study. Short fiber-reinforced composite (everX Flow, GC corporation, Tokyo, Japan) was used as the substructure and conventional resin composite (G-ænial Posterior, GC corporation, Tokyo, Japan) was used as the overlying layer for a total of 40 specimens with 5 x 5 x 4 mm dimension cuboid shape. There were four experimental groups according to the thickness of the top layer which were 1, 2, 3, and 4 mm respectively. Loadbearing capacity of the specimens were determined by a universal testing machine with a 2-mm diameter crosshead. The crosshead was moved perpendicularly to the specimens until fractured. The fracture patterns were further investigated by using a stereomicroscope. The data were statistically analyzed with one-way ANOVA and Tukey’s Post-hoc test to determine the mean differences of the load-bearing capacity among the experimental groups. The significance level was indicated at 0.05.
Results: The thickness of the conventional resin composite and short fiber-reinforced composite affected the load-bearing capacity of the restoration. The 1-mm group significantly had the highest load-bearing capacity compared with other groups (p < 0.05) and partial fractures in this group were mostly reparable.
Conclusion: The covering conventional resin composite of 1-mm thickness had the highest load-bearing capacity. This could be explained by the increase in the remaining space for short fiberreinforced composite which contributes to force distribution, stress distribution and crack arrest
การบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมตามโครงสร้างซีท (SEAT Framework) ของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
Get PDF การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมตามโครงสร้างซีท (SEAT Framework) ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 จำแนกตามระดับการศึกษา ตำแหน่ง และขนาดของโรงเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ข้าราชการครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 52 โรงเรียน จำนวน 357 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางสำเร็จรูปของโคเฮน และใช้การกำหนดตัวอย่างวิจัยแบบชั้นภูมิ (Stratified Sampling) จากนั้นทำการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ เป็นแบบสอบถามความคิดเห็นของข้าราชการครูที่มีต่อการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมตามโครงสร้าง (SEAT) มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .971 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และการเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของเชฟเฟ่
ผลการวิจัย พบว่า 1) การบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนร่วม โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับปานกลาง 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูเกี่ยวกับการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนร่วม พบว่า ข้าราชการครูที่ปฏิบัติการสอนที่มีระดับการศึกษาต่างกัน โดยภาพรวมและรายด้าน ไม่แตกต่างกัน ข้าราชการครูที่ปฏิบัติการสอนในขนาดสถานศึกษาต่างกัน โดยภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน และข้าราชการครูที่ปฏิบัติการสอนในตำแหน่งต่างกันโดยภาพรวมและรายด้านแตกต่างกั
การติดตามและการคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในอนาคตจังหวัดอุดรธานี: Monitoring and Prediction of Future Land Use Changes in Udon Thani Province
Get PDF ในปัจจุบัน การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคมของจังหวัดอุดรธานี เป็นสาเหตุสําคัญที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดิน โดยเฉพาะการขยายตัวของพื้นที่เมืองและพื้นที่เกษตรกรรม เพื่อการรองรับการพัฒนาและการเป็นแหล่งผลิตอาหารที่สําคัญให้กับภูมิภาคและประเทศดังนั้น การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินจากข้อมูลการรับรู้จากระยะไกลในหลายช่วงเวลา ร่วมกับการประยุกต์แบบจําาลองระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ และแบบจําาลอง CA–Markov และแบบจําลอง Land Change Modeler (LCM) ในการคาดการณ์การใช้ที่ดินในอนาคตของจังหวัดอุดรธานี พ.ศ. 2580 ข้อมูลภาพถ่ายจากดาวเทียม Landsat 5 และ 8 พ.ศ. 2552 2557 และ 2562 ถูกจําแนกการใช้ประโยชน์ที่ดินออกเป็น 9 ประเภท ได้แก่ พื้นที่ชุมชน นาข้าว อ้อย มันสําปะหลัง ยางพารา เกษตรกรรมอื่น ป่าไม้ แหล่งน้ำ และพื้นที่อื่น ๆ ผลการศึกษาพบว่า การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในช่วง พ.ศ. 2552-2562 พื้นที่ป่าไม้ และพื้นที่นาข้าวลดลงอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ยางพารามันสําปะหลัง และอ้อย ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจมีพื้นที่เพิ่มขึ้นนอกจากนี้ยังพบว่า พื้นที่ชุมชน และพื้นที่แหล่งนํา้า มีจํานวนเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หากพิจารณาความถูกต้องของการคาดการณ์การใช้ประโยชน์ พบว่า แบบจําาลอง LCM มีความถูกต้องของมากกว่าแบบจําลอง CA-Markov โดยมีความถูกต้องเท่ากับ ร้อยยละ 85 และ 79 ตามลําดับ ดังนั้น การศึกษาครั้งนี้จึงใช้แบบจําลอง LCM ในการคาดการณ์การใช้ประโยชน์ที่ดิน พ.ศ. 2580 โดยผลการคาดการณ์พบว่า พื้นที่ปลูกอ้อย มันสําปะหลัง พื้นที่ชุมชน และพื้นที่แหล่งน้ำ จะมีพื้นที่เพิ่มขึ้น เท่ากับ 1,229.88, 319.06, 116.41 และ 52.67 ตร.กม.ตามลําาดับ ส่วนพื้นที่นาข้าว ยางพารา พื้นที่ป่าไม้ พื้นที่อื่น ๆ และพื้นที่เกษตรกรรมอื่น ๆ มีแนวโน้มว่าจะลดลงเท่ากับ 922.43, 316.47, 272.02, 185.54, และ 21.57 ตร.กม. ตามลําาดั
แนวทางการพัฒนาบทบาทของวัดในฐานะที่เป็นพื้นที่สาธารณะภายใต้สภาวะสังคมผู้สูงอายุของประเทศ: Guidelines for Role Development of the Temple as a Public Space Under Aging Society
Get PDF งานวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ประกอบด้วย (1) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาบทบาทของวัดในฐานะที่เป็นพื้นที่สาธารณะภายใต้สภาวะสังคมผู้สูงอายุในทัศนะของพระสงฆ์ (2) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาบทบาทของวัดในฐานะที่เป็นพื้นที่สาธารณะภายใต้สภาวะสังคมผู้สูงอายุในทัศนะของผู้สูงอายุ และ (3) เพื่อศึกษาข้อสรุปแนวทางการพัฒนาบทบาทของวัดในฐานะที่เป็นพื้นที่สาธารณะภายใต้สภาวะสังคมผู้สูงอายุ ผู้ให้ข้อมูลหลักรวม 48 รูป/คน (เจ้าอาวาสของวัดพัฒนาดีเด่น 16 รูปผู้แทนจากชมรมผู้สูงอายุ 16 คน และ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลและนักวิชาการ 16 คน) เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้แบบสอบถามปลายเปิดและการประชุมกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยแบ่งเป็น 3 ส่วนหลัก 1) แนวทางการพัฒนาบทบาทของวัดในฐานะที่เป็นพื้นที่สาธารณะภายใต้สภาวะสังคมผู้สูงอายุในทัศนะของพระสงฆ์ต้องเริ่มจากการน้อมนำหลักธรรมมาเป็นพื้นฐานให้สอดคล้องกับภารกิจ 6 ประการของคณะสงฆ์ โดยเฉพาะภารกิจด้านการสาธารณูปการ2) แนวทางการพัฒนาบทบาทของวัดในฐานะที่เป็นพื้นที่สาธารณะภายใต้สภาวะสังคมผู้สูงอายุในทัศนะของผู้สูงอายุ วัดต้องมีบทบาทเป็นวัดเชิงสังคมสงเคราะห์ที่มีสถานที่เอนกประสงค์ที่หลากหลายพัฒนาสิ่งแวดล้อมทั้งภายในวัดและบริเวณโดยรอบวัดผ่านการทำงานของชมรมผู้สูงอายุที่มีกิจกรรมอย่างต่อเนื่อง 3) ข้อสรุปแนวทางการพัฒนาบทบาทของวัดในฐานะที่เป็นพื้นที่สาธารณะภายใต้สภาวะสังคมผู้สูงอายุ พระสงฆ์ต้องเป็นแบบอย่างที่ดีและมีภาวะผู้นำสมัยใหม่ที่รู้จักสร้างเครือข่ายร่วมกับชุมชนที่มีตัวแทนคือผู้สูงอายุ แุละสว่นราชการรวมทั้ง ส่วนภาคอื่นๆทเี่กี่ยวข้องผ่านการใช้หลัก การบริหารสมัยใหม่และเทคโนโลยีที่เหมาะส
กรณีศึกษา: ภาวะเกล็ดเลือดต่ำจากยา Ceftaroline ในผู้ป่วยวิกฤติ Case Report: Ceftaroline-Induced Thrombocytopenia in Critically Ill Patients
Get PDFบทคัดย่อ
ยา ceftaroline เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่ม cephalosporin ที่ออกฤทธิ์กว้าง รักษาการติดเชื้อแบคทีเรียทั้งแกรมบวก แกรมลบ แบคที่เรียที่ใช้ออกซิเจน และไม่ใช้ออกซิเจน รวมถึงแบคทีเรียดื้อยา บทความนี้กล่าวถึงกรณีศึกษาผู้ป่วยที่รักษาภาวะติดเชื้อ Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) ในกระแสเลือดด้วยยา ceftaroline แล้วมีภาวะเกล็ดเลือดต่ำจากการใช้ยา มีผลตรวจทางห้องปฎิบัติการคือ เกล็ดเลือด (platelet) ต่ำกว่าค่ามาตรฐานเดิมของผู้ป่วยหลังได้รับยา 1 วัน ผลการตรวจไขกระดูก (bone marrow biopsy) ตรวจเสมียร์เลือด (peripheral blood smear; PBS) และ Anti-PF4 antibody ไม่พบความผิดปกติที่เป็นสาเหตุทำให้เกล็ดเลือดต่ำ หลังจากหยุดยา 7 วัน พบว่าระดับเกล็ดเลือดสูงขึ้นจนถึงระดับปกติ ผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยว่าเกิดภาวะเกล็ดเลือดต่ำจากยา ceftaroline และได้เพิ่มประวัติเตือนอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้ยา ceftaroline
คำสำคัญ : เซฟทาโรลีน; ภาวะเกล็ดเลือดต่ำ; ภาวะเกล็ดเลือดต่ำจากยา
Abstract
Ceftaroline is a broad-spectrum cephalosporin with bactericidal activity against gram-positive, gram-negative, aerobic, anaerobic as well as drug-resistant bacteria. This article discusses a case of an elderly man given with ceftaroline for treating methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) septicemia. After treatment with ceftaroline for 1 day, platelet (Plt) had declined form baseline. The result of bone marrow biopsy, peripheral blood smear, Anti-PF4 antibody showed no abnormalities. After discontinuing ceftaroline for 7 days, the patient's platelet counts improved. The patient was diagnosed with ceftaroline-induced thrombocytopenia, and it was added to his medical history.
Keywords: ceftaroline; thrombocytopenia; drug-induced thrombocytopeni
แนวทางการส่งเสริมความตระหนักของประชาชนเพื่อการบังคับใช้กฎหมายสิ่งแวดล้อม: กรณีศึกษาพื้นที่คลองแสนแสบในท้องที่เขตวัฒนา : ศึกษาพื้นที่คลองแสนแสบในท้องที่เขตวัฒนา: Guidance on Raising Public Awareness for Environmental Law Enforcement: A Case Study of Khlong Saen Saep Area in Wattana District
No full textงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงนโยบายของรัฐในการบังคับใช้กฎหมายต่อการจัดการสิ่งแวดล้อม เพื่อศึกษาถึงมาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการจัดการสิ่งแวดล้อมบริเวณคลองแสนแสบ และเพื่อศึกษาถึงแนวทางการส่งเสริมความรู้ความเข้าใจ และการบังคับใช้กฎหมายต่อการจัดการสิ่งแวดล้อม: ศึกษาพื้นที่คลองแสนแสบในท้องที่เขตวัฒนา ได้ศึกษาในลักษณะการวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงเอกสารและวิจัยจากการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยมุ่งเน้นศึกษาเอกสารต่าง ๆ เกี่ยวกับกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการสิ่งแวดล้อมบริเวณคลองแสนแสบ ในส่วนของกฎหมายต่างประเทศจะศึกษาเฉพาะกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการสิ่งแวดล้อมและการกำกับดูแลสิ่งแวดล้อมของประเทศเนเธอร์แลนด์ เพื่อวิเคราะห์มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการบังคับใช้กฎหมายที่เหมาะสม และการสัมภาษณ์เชิงลึกใช้แบบสัมภาษณ์คำถามปลายเปิด โดยทำการสัมภาษณ์บุคคลที่อาศัยบริเวณนั้น และเจ้าหน้าที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมจำนวนทั้งหมด 15 คนโดยวิธีเจาะจง ซึ่งมีผลการศึกษาพบว่านโยบายและมาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการจัดการสิ่งแวดล้อมของรัฐนั้นมีมาตรการทางกฎหมายที่มีความคลุมเครือไม่ชัดเจน ไม่มีผลบังคับใช้และบทลงโทษแก่ผู้ฝ่าฝืน ซึ่งประชาชนก็ขาดความรู้ความเข้าใจในมาตรการดังกล่าวด้วย จึงได้ศึกษากฎหมายของประเทศเนเธอร์แลนด์ว่ามีกฎหมายที่ออกมาบังคับใช้เพื่อรักษาระดับมาตรฐานของน้ำโดยให้สิทธิประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนารูปแบบเชิงรุกเพื่อทำให้เกิดประสิทธิผลอย่างยั่งยืนต่อการบริหารจัดการน้ำในประเทศ โดยแนวทางการส่งเสริมความรู้ความเข้าใจและการบังคับใช้กฎหมายต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมพื้นที่คลองแสนแสบในท้องที่เขตวัฒนาของประเทศไทยควรได้รับการพัฒนาในรูปแบบเชิงรุกสร้างการบูรณาการ เพื่อแก้ไขให้เหมาะสมกับสภาพปัญหา มีการให้ความรู้แก่ประชาชนและให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องส่งเสริมนโยบายและกำหนดนโยบายในการจัดการสิ่งแวดล้อม ภายใต้แนวคิดการทำงานร่วมกันของทุกภาคส่วน โดยอาจนำเอากฎหมายของประเทศเนเธอร์แลนด์มาเพื่อเป็นแนวทาง
(This research aims to promote knowledge, understanding, and enforcement of environmental laws in the management of the Khlong Saen Saep area in Wattana District. The objectives are to study the government's policies regarding the enforcement of environmental laws, examine legal measures concerning environmental management, and explore strategies for promoting knowledge, understanding, and enforcement of environmental laws in the Khlong Saen Saep area. The study employs a qualitative research approach, utilizing document analysis and in-depth interviews. It focuses on examining various documents related to laws concerning environmental management in the Khlong Saen Saep area. Regarding international laws, the focus is on those related to environmental management and regulation in the Netherlands to analyze appropriate legal enforcement measures. In-depth interviews utilizing open-ended questions were conducted with five residents, five commuters, and five authorities, totaling 15 participants, using purposive sampling. The study findings suggest that the state's policies and legal measures regarding environmental management are inadequate due to unclear and non-enforceable legal measures and a lack of penalties for violators. Consequently, the public lacks an understanding of these measures. Therefore, studying Dutch laws, which enforce standards to involve citizens in sustainable water management, offers insights into the development of proactive approaches to enhance water management in the country. It is suggested that proactive approaches for promoting knowledge, understanding, and enforcement of environmental laws in the Khlong Saen Saep area in the Wattana District of Thailand should be developed to address the current issues. This involves providing education to the public, promoting policies, and establishing collaborative work among all stakeholders. Utilizing Dutch laws as a guideline is recommended.
SERVICE MARKETING FACTORS AFFECTING THE DECISION TO REVISIT OF MINI ZOO CUSTOMERS TOWARD THE NEW ZOO,THANYABURI DISTRICT, PATHUM THANI PROVINCE: ปัจจัยการตลาดบริการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจของลูกค้ามินิซูในการกลับมาเยี่ยมชมสวนสัตว์แห่งใหม่ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
No full textThe objective of this research was 1) to survey personal factors, market factors and decision-making processes influencing customers to return to visit the new animal park in Thanyaburi District, Pathum Thani Province. 2) to analyze the market factors that influence the decision-making process of returning to visit the new animal park in Thanyaburi District, Pathum Thani Province. The sample group studied consists of tourists who have visited Mini Zoo in Thanyaburi District between March 13, 2565, and July 31, 2566, and are aged 20 and above. The sample size is 400 people selected from Mini Zoo's Facebook page followers, totaling 20,656 people. The sampling method used is probability sampling, and systematic random sampling is employed. Data is collected through questionnaires. Statistical analysis includes descriptive statistics, consisting of frequency, percentage, mean, and standard deviation, hypothesis testing, and binary logistic regression analysis. The research findings reveal that The majority of the sample group are females aged 41-50 years old, working as government employees, holding bachelor's degrees, and having a monthly income ranging from 20,001 to 30,000 baht. the marketing mix factors, the sample group placed the highest importance on personnel factors in their decision-making process to revisit the new animal park in Thanyaburi District, Pathum Thani Province. There was a desire among 245 respondents to revisit the new animal park within 3 months, while 155 respondents did not plan to revisit. 2) Marketing factors influencing the decision to return to visit the new animal park within 3 months in Thanyaburi District, Pathum Thani Province include product-related factors, price-related factors, marketing promotion, and physical environmental factors Province with statistical significance of 0.0
THE DEVELOPMENT OF HUMAN RESOURCES IN BUSINESS ORGANIZATIONS: A CASE STUDY OF GREEN HOTELS: การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรธุรกิจสิ่งแวดล้อม กรณีศึกษา: โรงแรมสีเขียว
No full textThe study of Human Resources Development in Business Organizations: a case study of Green Hotels, aims to explore the trend in human resource development in green hotel business to investigate environmental management in the green hotel business and then to propose guidelines for the human resource development of green hotels based on the BCG Model. The research involves qualitative data analysis derived from interviews with representatives from four green hotels: business operators, human resource managers, hotel managers, and environmental officers with purposive selection method, along with quantitative data analysis from a survey conducted with 139 hotel staff using random sampling. The data were analyzed using SPSS, applying descriptive statistics. The findings indicate that the trend in human resource development emphasizes the characteristics of personnel, as excellent service is essential for ensuring customer satisfaction and repeat customer. Given with the diversity of staff, it is crucial to address the concerns of employees, which helps mitigate issues between service staff and clients. Employees must be attentive and aware of resource usage and environmental considerations in hotel operations, aligning with the environmental management practices of green hotels. However, there is still a lack of environmental awareness among staff, who need to focus on complying with the green hotel policies, such as implementing the 3Rs, energy conservation, and water saving, which also serve to reduce hotel operational costs. Moreover, human resources, being vital for organizational development, require enhancements in knowledge, understanding, and environmental awareness through experiential learning, promoting lifelong learning, emphasizing collaboration, fostering a culture of open learning, and developing creative thinking alongside essential skills for the future. Additionally, organizational policies and support from the government such as knowledge, technology, and innovations in environmental management for green hotels have a significant role in developing staff skills and competencies. Therefore, the development of human resources in green hotel business organizations emphasizes utilizing natural resources in a way that minimizes environmental impact while enabling personnel to adapt to the changes in the economy, society, environment, and advancements in global technolog