87504 research outputs found
Sort by
The mediating role of parental guilt in the relationship between work-family conflict and relationship satisfaction of mothers in dual career families
No full textBu araştırmada çift kariyerli aile üyesi annelerin iş-aile çatışması ile ilişki doyumları arasındaki ilişkide ebeveynliğiyle ilgili hissettiği suçluluk duygusunun aracı rolü incelenmiştir. Ayrıca çalışan annelerin iş-aile çatışması, ilişki doyumu ve ebeveyn suçluluk düzeylerinin çocuk sayısı, haftalık ortalama çalışma süresi ve algılanan sosyo-ekonomik düzey değişkenleri açısından farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu ölçüt ve kartopu örnekleme yoluyla ulaşılan 300 çift kariyerli aile üyesi anne oluşturmaktadır. Değişkenler arası ilişkileri incelemek amaçlandığı için ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. İlk aşamada İş-Aile Çatışması Ölçeği için geçerlik ve güvenirlik incelemesi yapılmış, ölçeğin Türkçeye uyarlanması sağlanmıştır. İkinci aşamada ise öne sürülen hipotez model test edilerek raporlanmıştır. Verilerin toplanmasında İş-Aile Çatışması Ölçeği, Ebeveyn Suçluluk Ölçeği, İlişki Doyum İndeksi ve araştırmacı tarafından oluşturulan demografik bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde Mplus 7.0 ve SPSS 22 paket programları kullanılmıştır. Ölçeğin uyarlanmasına yönelik analizlerde, doğrulayıcı faktör analizi 415 (232 anne, 183 baba), ölçüt bağıntılı geçerlik ise 145 (99 anne, 46 baba) çalışan ebeveyn ile gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin model-veri uyum istatistikleri (χ2 değeri 84.058, sd=32, χ2/ sd oranı 2,63 (p<.01), RMSEA= .063, SRMR= .038, CFI= .979, TLI= .971), ölçeğin 2 boyutlu yapısının Türk kültüründe doğrulandığını göstermektedir. Cronbach alfa iç tutarlılık katsayısı İş-aile çatışması alt boyutu için .886; Aile-iş çatışması alt boyutu için ise .894 olarak hesaplanmıştır. Öne sürülen hipotetik modelin test edilmesinde ise yapısal eşitlik modellemesine dayalı aracılık analizi kullanılmıştır. Yapılan aracılık analizi çift kariyerli aile üyesi annelerin iş-aile çatışması ile ilişki doyumu arasındaki ilişkide ebeveynliğiyle ilgili hissettiği suçluluk duygusunun kısmi aracı role sahip olduğunu göstermiştir. Çalışan annelerin iş-aile çatışması, ilişki doyumu ve ebeveyn suçluluk düzeylerinin çocuk sayısı, haftalık ortalama çalışma süresi ve algılanan sosyo-ekonomik düzey değişkenleri açısından ise anlamlı bir farklılık göstermediği saptanmıştır.In this study, the mediating role of parental guilt in the relationship between work-family conflict and relationship satisfaction of dual-career family member mothers was examined. In addition, it was examined whether the work-family conflict, relationship satisfaction, and parental guilt levels of working mothers differed in terms of the number of children, average weekly working hours, and perceived socio-economic level variables. The study group of the research consisted of 300 dual-career family member mothers who were reached through criterion and snowball sampling. Since it was aimed to examine the relationships between variables, the relational survey model was used. In the first stage, the validity and reliability of the Work-Family Conflict Scale were examined, and the scale was adapted into Turkish. In the second stage, the hypothesized model was tested and reported. Work-Family Conflict Scale, Parental Guilt Scale, Relationship Satisfaction Index, and demographic information form created by the researcher were used to collect the data. Mplus 7.0 and SPSS 22 package programs were used for data analysis. In the analyses for the adaptation of the scale, confirmatory factor analysis was conducted with 415 (232 mothers, 183 fathers) and criterion-related validity with 145 (99 mothers, 46 fathers) working parents. The model-data fit statistics of the scale (χ2 value 84.058, sd=32, χ2/ sd ratio 2.63 (p<.01), RMSEA= .063, SRMR= .038, CFI= .979, TLI= .971) show that the 2-dimensional structure of the scale was confirmed in Turkish culture. Cronbach's alpha internal consistency coefficient was calculated as .886 for the work-family conflict subscale and .894 for the family-work conflict subscale. Mediation analysis based on structural equation modeling was used to test the hypothetical model. The mediation analysis showed that guilt about parenthood had a partial mediating role in the relationship between work-family conflict and relationship satisfaction of dual-career family member mothers. Work-family conflict, relationship satisfaction, and parental guilt levels of working mothers did not show a significant difference in terms of a number of children, average weekly working hours, and perceived socio-economic level variables
İnme hastalarında eşik değerinde elektrik stimulasyonu ile beraber uygulanan modifiye kısıtlayıcı zorunlu hareket tedavisinin etkinliği
No full textAmaç: Bu çalışmada Modifiye Kısıtlayıcı Zorunlu Hareket Tedavisi (MKZHT) ve Eşik Değer Elektrik Stimülasyonunun (EDS) beraber uygulanmasının inmeli hastaların üst ekstremite spastisite şiddeti, omuz ağrısı, yaşam kalitesi, hasta memnuniyeti, fonksiyonel durumu, taktil duyu, motor fonksiyonları, kas tonusu, sertlik ve elastisitesi üzerindeki etkileri araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya dahil edilen 48 inme hastası randomize bir şekilde üç gruba ayrıldı. Her üç grup 4 hafta konvansiyonel rehabilitasyon gördü ek olarak grup-1 eş zamanlı olarak EDS ve MKZHT, grup-2 ise MKZHT aldı. Katılımcıların başlangıç ve dördüncü haftanın sonundaki üst ekstremite kas tonus, sertlik ve elastisite düzeyi MyotonPro dijital palpasyon cihazı; spastisite şiddeti Modifiye Tardieu Skalası (MTS); motor fonksiyonları Fugl-Meyer Üst Ekstremite Testi (FM-UE); taktil duyu Semmes-Weinstein Monofilament Testi (SWMT); omuz ağrısı Vizüel Ağrı Skalası (VAS); fonksiyonel durumu Wolf Motor Fonksiyon Testi (WMFT) ve Motor aktivite günlüğü-28 (MAG-28); memnuniyet düzeyi Pound Memnuniyet Ölçeği (PMÖ); yaşam kalitesi parametresi ise İnmeye Özgü Yaşam Kalitesi Anketi (İÖYKA) ile değerlendirildi. Bulgular: Grup içi analizler sonucunda her üç grubun VAS değerlerinde anlamlı azalma, İÖYKA, FM-UE, WFMT, MAG-28 skorlarında ise anlamlı artış saptanırken taktil duyu, distal kas tonus değerlerinde ise sadece grup-1’de anlamlı iyileşme saptandı (p<0,05). Gruplar arası analizlerde grup-1’in omuz ağrısı, taktil duyu, distal kas tonus ve sertlik değerlerindeki iyileşme grup-2 ve grup-3’e göre daha anlamlı (p<0,001) bulunmasına karşın grup 1 ve 2’inin WFMT ve MAG-28 skorlarındaki artış ve hasta memnuniyeti ise benzer bulundu (p>0,05). Sonuç: Bu çalışmanın bulgularına göre inmeli hastalarda konvansiyonel tedavinin yanında EDS ile MKZHT tedavisinin beraber uygulanması, üst ekstremite taktil duyusunu geliştirme, kas tonus ve sertlik değerlerini iyileştirmede etkili olabileceği görüldü.Objective : The purpose of this study was to evaluate the effects of threshold electrical stimulation (TES) applied together with modified constraint-induced movement therapy (MCIMT) on upper extremity spasticity severity, shoulder pain, quality of life, patient satisfaction, functional status, tactile sense, motor function, muscle tonus, stiffness, and elasticity in stroke patients. Materials and Methods : A total of 48 stroke patients were included in this study and were randomly assigned to three groups. All three groups received conventional rehabilitation, in addition, the group 1 received TES and MCIMT simultaneously, and the group 2 received MCIMT for four weeks. The tonus, stiffness, and elasticity of the upper extremity muscles were assessed with the MyotonPro digital palpation device; spasticity severity was assessed with the Modified Tardieu scale (MTS); motor functions were assessed with the Fugl-Meyer Upper Extremity Test (FM-UE); tactile sense was assessed with the Semmes-Weinstein Monofilament Test (SWMT); functional status was assessed with the Wolf Motor Function Test (WMFT) and Motor Activity Log-28 (MAL-28); patient satisfaction was assessed with the Pound Satisfaction Scale (PSS); and quality of life was evaluated with the Stroke-Specific Quality of Life Questionnaire (SSQOL) of participants at the beginning and end of the fourth week. Results : In intra-group analyses, a significant decrease in VAS was observed in all groups, as well as a significant increase in SSQOL, FM-UE, WMFT, and MAG-28 (p<0.05). A significant improvement was determined in tactile sense, distal muscle tonus only in group 1 (p<0.05). In intergroup comparisons, the improvements in shoulder pain, tactile sense, distal muscle tonus, and stiffness in group 1 were statistically significant (p<0.001). The improvements in WMFT, MAG-28, and patient satisfaction were similar in groups 1 and 2 (p>0.05). Conclusion : According to the findings of this study, TES and MCIMT simultaneously were found to be effective in improving upper extremity tactile sense, muscle tonus, and stiffness in stroke patients in addition to conventional treatment
Bir Sanat Eserinin Bilişsel Değerinin Estetik Değerine Katkıda Bulunup Bulunmadığı Konusunda Felsefi Bir İnceleme
No full textIn this article, it is aimed to clarify the issue of the possibility of cognitive value contribution to the aesthetic value of an
artwork. In this context, it is considered what the underlying factors are in perceiving and value attribution process in
developing cognitive value and aesthetic epistemological aspects with reference to cognitivism and anti-cognitivism
thought. Accordingly, comparison of these two main concepts was made by looking into different approaches and
explanations about art and perceived knowledge about an art piece. Thus, at the same time, it was tried to illustrate
the role of two groups as known “cognitivists” and “anti-cognitivists” by considering their “comfort zones” in the
possibility of cognitive value contribution to the aesthetic value of an artwork.
Keywords: Cognitive value, Cognitivism, Anti-cognitivism, Aesthetic value, Artwor
Synbiotic supplementation ameliorates anxiety and myocardial ischaemia–reperfusion injury in hyperglycaemic rats by modulating gut microbiota
No full textHyperglycaemia, hyperlipidaemia, hypertension and obesity are the main risk factors affecting the development and prognosis of ischaemic heart disease, which is still an important cause of death today. In our study, male Sprague–Dawley rats were fed either a standard diet (SD) or a high fat and high carbohydrate diet (HF-HCD) for 8 weeks and streptozotocin (STZ) was injected at the seventh week of the feeding period. In one set of rats, a mixture of a prebiotic and probiotics (synbiotic, SYN) was administered by gavage starting from the beginning of the feeding period. Experimental myocardial ischaemia–reperfusion (30 min/60 min) was induced at the end of 8 weeks. Hyperglycaemia, hypertension and increased serum low-density lipoprotein levels occurred in SD- and HF-HCD-fed and STZ-treated rats followed for 8 weeks. Increased density of the Proteobacteria phylum was observed in rats with increased blood glucose levels, indicating intestinal dysbiosis. The severity of cardiac damage was highest in the dysbiotic HF-HCD-fed hyperglycaemic rats, which was evident with increased serum creatine kinase-MB (CK-MB), cardiac troponin I (cTnI), tumour necrosis factor-α, and interleukin-6 levels, along with a decrease in ST-segment resolution index. SYN supplementation to either a normal or a high-fat high-carbohydrate diet improved gut dysbiosis, reduced anxiety, decreased CK-MB and cTnI levels, and alleviated myocardial ischaemia–reperfusion injury in hyperglycaemic rats
The relationship between secondary traumatic stress, empathy and cognitive flexibility in workers in the disaster area
No full textDoğal afetler gibi travmatik olaylar bireyleri fiziksel, duygusal ve psikolojik olarak etkilemektedir. Bu etkiler, sadece afetten doğrudan etkilenen kişilerle sınırlı değildir. Bir birey, afete doğrudan maruz kalmasa bile olaya şahit olabilir, afetten etkilenenlerden dinleyebilir ya da medya aracılığıyla takip edebilir. Bu kişiler de psikolojik olarak afetlerden etkilenebilir. Afet alanında çalışan profesyoneller, gönüllüler ve yardım ekipleri de afetten etkilenen kişilerle temas halinde bulundukları için çeşitli zorluklarla karşı karşıya kalabilir ve ikincil travmatik stres olarak adlandırılan durumu deneyimleyebilirler. Bu çalışma, afet alanında görev yapan gönüllü ve profesyonel yardım çalışanlarının ikincil travmatik stres, empati ve bilişsel esneklik düzeylerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma deseni olarak ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, 6 Şubat 2023 tarihinde yaşanan Kahramanmaraş depremlerinin gerçekleştiği bölgelerde yardım faaliyetlerine katılan bireylerdir. Örneklem, gönüllü ve profesyonel olarak yardım çalışmalarına katılanlardan, amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenen 538 katılımcıdan oluşmaktadır. Veri toplama araçları, araştırmacı tarafından hazırlanan bir adet Kişisel Bilgi Formu (anket) ile birlikte İkincil Travmatik Stres Ölçeği (İTSÖ), Toronto Empati Ölçeği (TEÖ) ve Bilişsel Esneklik Ölçeği'dir (BEÖ). Veriler SPSS 26 aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma, ikincil travmatik stres ve bilişsel esneklik düzeylerinin cinsiyet, mesleki deneyim yılı ve geçmiş travmatik deneyime göre farklılaştığını göstermektedir. Yaş değişkeni ikincil travmatik stres düzeylerini etkilemiştir. Empati düzeyleri ise cinsiyete göre farklılaşmıştır. İkincil travmatik stres ile empati düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Empati ve bilişsel esneklik düzeyleri arasında orta derecede pozitif bir ilişki bulunmuştur. Bu bulgu, empatik bireylerin adaptasyon ve psikolojik esneklik kapasitelerinin yüksek olduğunu göstermektedir. İkincil travmatik stres ile bilişsel esneklik arasındaki zayıf ve negatif ilişki, bilişsel esnekliğin stresle başa çıkma süreçlerinde bir rol oynadığını ve stres belirtilerini hafifletebileceğini işaret etmektedir. Regresyon analizi sonucu bilişsel esnekliğin ikincil travmatik stresi yordadığını göstermiştir. Bu bulgular ışığında benzer çalışmaların yapılması literatüre katkı sağlayacaktır. Afet yardım çalışmalarında görev alan profesyonellerin ve gönüllülerin psikolojik sağlıklarını korumak ve desteklemek adına empati ve bilişsel esneklik kapasitelerini artıracak programların geliştirilmesi önerilmektedir. Ayrıca, yaş, cinsiyet ve mesleki deneyime göre uyarlanmış destek ve eğitim programlarının hazırlanması, bu bireylerin travma sonrası daha sağlıklı bir şekilde işlev görmelerini sağlayabilir.Traumatic events such as natural disasters impact individuals physically, emotionally, and psychologically. These effects are not limited to those directly affected by the disaster. An individual may witness the event, hear about it from those directly affected, or follow it through the media, leading to psychological impacts even without direct exposure. Professionals, volunteers, and aid teams working in disaster areas also face various challenges due to their contact with affected individuals, potentially experiencing what is known as secondary traumatic stress. This study aims to examine the levels of secondary traumatic stress, empathy, and cognitive flexibility among volunteers and professional aid workers in the field of disaster relief. The research design employed is a relational survey model. The population of the study consists of individuals participating in relief activities in the regions affected by the Kahramanmaraş earthquakes on February 6, 2023. The sample comprises 538 participants selected through purposive sampling, including both volunteers and professionals engaged in relief efforts. Data collection tools include a Personal Information Form prepared by the researcher, the Secondary Traumatic Stress Scale (STSS), the Toronto Empathy Scale (TES), and the Cognitive Flexibility Scale (CFS). The data were analyzed using SPSS 26 software. The study demonstrates that levels of secondary traumatic stress and cognitive flexibility vary according to gender, years of professional experience, and past traumatic experiences. Age also affects levels of secondary traumatic stress. Empathy levels differ by gender. There is no significant relationship between secondary traumatic stress and empathy levels. However, a moderate positive relationship (r = 0.420, p <0.05) is found between empathy and cognitive flexibility levels, indicating that empathetic individuals have higher capacities for adaptation and psychological flexibility. The weak negative relationship (r =-0.174, p <0.05) between secondary traumatic stress and cognitive flexibility suggests that cognitive flexibility plays a role in coping with stress and mitigating its symptoms. The result of the regression analysis indicated that cognitive flexibility predicts secondary traumatic stress. In light of these findings, conducting similar studies can contribute to the literature. It is recommended to develop programs that enhance the empathy and cognitive flexibility capacities of professionals and volunteers working in disaster relief to protect and support their psychological health. Additionally, designing support and training programs tailored to age, gender, and professional experience can help these individuals function more healthily post-trauma
Politik bir araç olarak vakıflar : II. Murad’ın vakıfları ve vakfiyeleri üzerine bır inceleme (1421- 1451)
No full textBu tez, altıncı Osmanlı hükümdarı II. Murad’ın (1421-1451) vakıf ve himaye sistemini incelemekte, özellikle bu sistemin 15. yüzyılın siyasi ve kültürel bağlamları içinde nasıl bir işlev sergilediğine odaklanmaktadır. Tez, II. Murad'ın vakıf programının, Osmanlı ülkesinde toprağı güvence altına alma girişimi ve bu topraklarda istikrar sağlama çabası olduğunu savunmakta aynı zamanda da II. Murad’ın kurduğu vakıfların sadece hayır kurumları olarak değil aynı zamanda siyasi kurumlar olarak da işlev gördüğünü iddia etmektedir. Çalışma, II. Murad’ın vakfiyelerinde bulunan coğrafi, mimari ve kurumsal bilgileri analiz ederek, vakıf kurma sürecindeki kilit unsurları titizlikle incelemektedir: hayrat binaları, vakıflarda hizmet veren kişiler ve bu hizmetlerden faydalanan insanlar, şehir ve kırsal alanlarda gelir getiren varlıklar. Çalışma bu unsurların, vakfedenin iradesini nasıl yansıttığını ve çağdaş bağlamlarla ilişkilerini araştırmaktadır. Yöntemsel olarak, tez, şehir ve kırsal alanların detaylı karşılaştırmasını kullanmakta ve dönemin sosyo-politik bağlamı, Osmanlıların siyasi amaçları ve II. Murad’ın vakıf kurma sürecindeki gelir getiren varlıkları seçimleri arasındaki ilişkileri incelemektedir. Tez, II. Murad’ın vakıflarının, Osmanlı topraklarında daha merkezi bir yönetim sağlamayı amaçladığını ve bu vakıfların hem hayır amaçlı hem de siyasi strateji araçları olarak ikili bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Buna uygun olarak, erken dönem Osmanlı hükümdarlarının vakıflarını, 15. yüzyıldaki siyasi dönüşümler ve ardından gelen krizler için çözümler olarak ele almaktadır. Ayrıca, diğer birincil kaynakların az olduğu bir dönemde vakfiyeleri kullanarak erken dönem Osmanlı vakıfları literatürüne katkıda bulunmaktadır.This dissertation examines the waqfs and patronage of the sixth Ottoman ruler, Murad II (r. 1421- 51), with a focus on their operations within the political and cultural contexts of the fifteenth century. The dissertation argues that Murad II’s waqf program was an attempt to secure lands and establish stability in the contemporary Ottoman domain, and that the waqfs Murad II established functioned not only as charitable foundations but also as political institutions. The study analyzes the geographical, architectural, and institutional information contained in Murad II’s waqfiyyas, scrutinizing the key components of waqf-making, charitable buildings, people as service providers and beneficiaries, and revenue-generating assets in urban and rural settings. It explores how these components reflect the endower’s will and their interrelations with contemporary contexts. Methodologically, the dissertation employs a detailed comparison of urban and rural settings, investigating the relationships between the socio-political context of the period, the Ottomans’ political motives, and Murad’s asset choices in the waqf-making process. The findings reveal that Murad II’s waqfs aimed to ensure a more centralized administration within the Ottoman territories, highlighting their dual role as instruments of charity and political strategy. Accordingly, the dissertation considers the waqfs of the early Ottoman rulers as solutions to the political transformations and ensuing crises of the fifteenth century. It also contributes to the literature on early Ottoman waqfs by using waqfiyyas as primary sources for a period marked by a paucity of other primary source
Innovative approaches in skin therapy: bionanocomposites for skin tissue repair and regeneration
No full textBionanocomposites (BNCs) have gained significant attention in the field of biomaterials, particularly for their potential applications in skin tissue repair and regeneration. Advantages of these biomaterials in skin care and wound healing/dressings include their ability to provide a suitable environment for tissue regeneration. They can mimic the extracellular matrix, supporting cellular interactions and promoting the formation of new tissue. They can also be engineered to have controlled release properties, allowing for the localized and sustained delivery of bioactive molecules, growth factors, or antimicrobial agents to the wound site. BNCs can be used as scaffolds or matrices for bioprinting, enabling the fabrication of complex structures that closely resemble native tissue. BNC-based films, hydrogels, and dressings can serve as protective barriers, promoting an optimal wound healing environment and preventing infection. These materials can also be incorporated into advanced wound care products, such as smart dressings, which can monitor wound healing progress and provide real-time feedback to healthcare professionals. This review aims to provide a comprehensive overview of the current trends, advantages, challenges, and future directions in this rapidly evolving field. The current trends in the field are deliberated, including the incorporation of natural polymers, such as silk fibroin, hyaluronic acid, collagen, gelatin, chitosan/chitin, alginate, starch, bacterial cellulose, among others. These BNCs offer biocompatibility/biodegradability, enhanced mechanical strength, and the ability to promote cell adhesion and proliferation. However, crucial challenges such as biocompatibility optimization, mechanical property tuning, and regulatory approval need to be addressed. Furthermore, the future directions and emerging research areas are deliberated, including the development of biomimetic BNCs that mimic the native tissue microenvironment in terms of composition, structure, and bioactive cues. Furthermore, the integration of advanced fabrication techniques, such as 3D bioprinting and electrospinning, and the incorporation of nanoparticles and bioactive molecules hold promise for enhancing the therapeutic efficacy of BNCs in skin tissue repair and regeneration
Uluslararası hukukta erga omnes kavramının doğumu ve Gelişimi
No full textBu çalışmada uluslararası hukuktaki erga omnes yükümlülükler kavramının içeriği ve hukuki etkilerine ilişkin hususlar üç bölümde incelenmiştir. Birinci bölümde erga omnes yükümlülüklere ilişkin kavramsal bir çerçeve çizilmesi amaçlanmıştır. İkinci bölümde erga omnes yükümlülükler doğuran normların uluslararası hukukun kaynakları arasındaki yeri ve kaynaklar hiyerarşisine etkisi değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise erga omnes yükümlülüklerin hukuki etkileri, jus cogens nitelikli normlarla birlikte uluslararası sorumluluk hukuku bağlamında değerlendirilmiştir. Erga omnes yükümlülükler, günümüz uluslararası hukuku açısından önemli bir aşamayı temsil etmektedir. Klasik uluslararası hukukun temel kavramlarının sorgulanması ile ortaya çıkan kavramlar arasında değerlendiren erga omnes, bir taraftan uluslararası hukukun emredici normlarının hukuki etki doğurması açısından zorunlu bir ihtiyaca cevap verirken diğer taraftan jus cogens kavramı ile uluslararası sorumluluk hukukun dönüşümünün temelini oluşturmuştur. Erga omnes yükümlülükler, iki taraflı sorumluluğa yol açan yükümlülüklerden farklı olarak bir bütün olarak uluslararası topluluğa yönelik yükümlülüklerdir. Bu yükümlülüklerin koruduğu değerler tüm uluslararası toplumun menfaatini oluşturan değerlerdir. Erga omnes yükümlülükler, aynı zamanda uluslararası hukukun emredici bir normunun ihlali nedeniyle ortaya çıkan yükümlülüklerdir. Bu kavram ile uluslararası hukukun emredici bir normunun ihlalinden doğrudan zarar görmeyen devletlerin ihlalde bulunan devletin sorumluluğuna başvurması mümkün hale gelmiştir. Zira, jus cogens nitelikli normların koruduğu değerler o kadar önemlidir ki bu değerlerin korunmasında uluslararası toplumu oluşturan tüm devletlerin menfaati bulunmaktadır.This study examines the content and legal effects of the concept of erga omnes obligations in international law in three parts. The first part aims to draw a conceptual framework on erga omnes obligations. In the second part, the place of norms giving rise to erga omnes obligations among the sources of international law and their impact on the hierarchy of sources are evaluated. In the third part, the legal effects of erga omnes obligations are evaluated in the context of international law of responsibility together with jus cogens norms. Erga omnes obligations represent an important stage in contemporary international law. While erga omnes, which is one of the concepts that emerged with the questioning of the basic concepts of classical international law, responds to a compulsory need in terms of the legal effect of the mandatory norms of international law, it has also formed the basis of the transformation of international liability law with the concept of jus cogens. Erga omnes obligations, unlike obligations giving rise to bilateral liability, are obligations towards the by the international community of states a whole. The values protected by these obligations are the values that constitute the interest of the entire international community. Erga omnes obligations are also obligations arising from the violation of a peremptory norm of international law. With this concept, it has become possible for states that are not directly harmed by the violation of a peremptory norm of international law to invoke the responsibility of the violating state. This is because the values protected by jus cogens norms are so important that all states constituting the international community have an interest in protecting these values
Resilience and challenges of peritoneal dialysis survivors in the aftermath of the 2023 Kahramanmaraş earthquake
No full textIntroduction: Peritoneal dialysis (PD) remains understudied in disaster nephrology. This retrospective multicenter study explores the experiences of PD survivors following the February 6, 2023, Kahramanmaraş Earthquake. Methods: Adult PD patients from 11 affected cities were analyzed to assess challenges faced during and postearthquake, alongside clinical outcomes. Results: Among 101 participants (median age: 45 years, median PD duration: 24 months), 57 were female, with 79 on continuous ambulatory PD. Challenges included power outages and water shortages, with primary shelter in kin\"s houses (33%) and homes (28%). Twelve patients experienced PD program delays, and three lacked assistance postdisaster. Sixteen patients changed PD modalities, with seven experiencing postearthquake peritonitis. Clinical parameters remained stable, except for a slight decrease in hemoglobin levels. Conclusion: Despite challenges, PD survivors exhibited resilience, highlighting the importance of addressing peritonitis and unusual pathogens in disaster preparedness initiatives
Human Biting Plant Bug Campyloneura virgula (Hemiptera: Miridae): First Case Report in Türkiye
No full textCampyloneura virgula is a plant bug found in many parts of the world. While information about the human biting of this insect is available in the literature, this is the first case report of such an incident in Türkiye. The patient was a 44-year-old man who was bitten by Campyloneura virgula in June of 2021. Clinical signs were recorded, and the bite\"s effects were reduced within a few days. Possible reasons and outcomes of the incident were discussed