87504 research outputs found
Sort by
Sebe yazıtlarında din-siyaset ilişkisi
No full textİslâm’ın kökeni tartışmaları bağlamında Arap Yarımadası’nın İslâm öncesi durumu, Kitâb-ı Mukaddes arkeologları, oryantalistler ve Geç Antikçağ araştırmacıları tarafından incelenmiştir. Spesifik odaklarından birini Arap Yarımadası’nın güneybatısına tekabül eden Yemen ve çevresi olarak belirleyen bazı çalışmalar, çok tanrıcılık, Yahudilik ve Hıristiyanlığın da etkin olduğu Yemen’den göç eden kabilelerin dinî-siyasî geleneklerinin kuzeye hangi surette taşındığının, İslâm’ın inanç ve ibadet esaslarına, İslâm toplumunun teşekkülüne muhtemel etkilerinin izlenmesini önermektedir. Bu itibarla, Hz. Peygamber’in nübüvvet zemininin ve İslâm’ın orijinalliğinin tespitinin bir adımını, İslâm öncesi Yemen’in çok tanrılı ve tek tanrılı dönemleri içeren dinî-siyasî geleneklerinin detaylarını, sosyo-politik atmosferi belirleyen dinî-siyasî âmilleri incelemek oluşturmalıdır. İslâm öncesi Yemen ve çevresinde hâkim dine- iman esaslarına, ibadetlerine ve ibadet biçimlerine, kulların tanrı karşısındaki hukukî-sosyal statü ve mesuliyetlerine ilişkin normatif veriler günümüze ulaşmamıştır. Buna karşılık MÖ. I. binyıl-VI. yüzyıla tarihlendirilen, inşa ve tapu kayıtları, ziraî kararlar, kraliyet fermanları, askerî harekatlar, günah itirafları ve hamd takdimelerini içeren yegâne yazılı kaynak olarak yazıtlar, metnin kaydedildiği dönemdeki kişilerin tanıklıklarının bugüne taşınmasına imkan sağlamaktadır. İçerik analizine dayanan bu çalışma, Sebe yazıtlarında yer alıp dine aidiyetine dair şüphe oluşturmayan fenomenler ekseninde bölgede etkin tanrı tasavvurunun tespitine, bu tasavvurun sosyo-politik hayattaki rolüne ve bu rolün yüzyıllar içerisindeki evrimine odaklanmıştır. Araştırmayla bölgede sosyo-politik yapının koruyucu tanrı-kral-halk unsurlarına dayandığı, bir kimlik oluşturma mekanizması olan koruyucu tanrıların halk ya da krallıklar için siyasî varlığın sancağı hükmünde olduğu, değişen siyasî dinamiklere koruyucu tanrıların da adapte edildiği, tek tanrılı dönemde değişen tanrı tasavvurunun bölgede siyasî istikrarsızlığa yol açtığı, bu sürecin Hz. Peygamber’in tebliğ sürecindeki sosyo-politik şartlarla uyumlu olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.In the context of the debate on the origins of Islam, the pre-Islamic situation of the Arabian Peninsula has been studied by biblical archaeologists, orientalists and Late Antiquity scholars. These studies, which have set Yemen and its environs in the southwestern part of the Arabian Peninsula as one of their specific point, suggest tracing the way in which the religio-political traditions of the tribes migrating from Yemen, where polytheism, Judaism and Christianity were also active, were carried northward and their possible effects on the principles of belief and worship of Islam and the formation of Islamic society. In this respect, one step in determining the Prophet’s prophetic ground and the authenticity of Islam should be to examine the details of the religio-political traditions of pre-Islamic Yemen, including polytheistic and monotheistic periods, and the religio-political factors that determined the socio-political atmosphere. Normative data on the doctrine of the dominant religion in pre-Islamic Yemen and its environments - the principles of faith, worship and forms of worship, and the legal-social status and responsibilities of worshippers before God- have not survived. On the other hand, the Sabaic inscriptions, as the only written source dated to the first millennium-VIth century BCE and containing construction and land registries, agricultural decisions, royal edicts, military campaigns, confessions of sin and offerings of praise, allow the testimonies of the people of the period in which the text was recorded to be carried to the present day. This study, which is based on content analysis, focuses on the identification of the conception of God imagination in the region, the role of this conception in socio-political life and the evolution of this role over the centuries on the basis of the phenomena in the Sabaic inscriptions that do not raise doubts about their religious affiliation. The study concluded that the socio-political structure in the region was based on the elements of protector god-king-people, that the protector gods as an identity formation mechanism, served as the banner of political existence for the people/ tribe or kingdoms, that the protector gods were adapted to the changing political dynamics, that the changing conception of gods in the monotheistic period led to political instability in the region and that this process was not compatible with the socio-political conditions during the Prophet’s messenger process
Edebiyatın öksüz türünün tutunamayan dergileri : Düşler öyküler, üçüncü öyküler, imge öyküler
No full text“Edebiyatın Öksüz Türünün Tutunamayan Dergileri: Düşler Öyküler, Üçüncü Öyküler, İmge Öyküler” başlıklı bu tez çalışmasının giriş bölümünde öncelikle öykü türünün kavramsal olarak tanımına değinilmiştir. Bu bölümde, özellikle türün “hikâye”den ayrılan özellikleri ve en yeni türlerden biri olarak hem yazar hem de okuyucu için tercih edilme sebepleri irdelenmiştir. Ardından yine giriş bölümüne dahil olmak suretiyle Türk edebiyatında öykü türünün serüveni, kronolojik bir biçimde özetlenmiştir. Giriş bölümünde son olarak değinilen husus, çalışmanın söz konusu dergilerinin yayımlandığı dönem olan 1996-2006 yıllarından ötürü 1990’lı yıllarda Türk edebiyatında öykü türüne bakış olmuştur. Bu noktada tez çalışmasına kaynaklık eden problem, Türk edebiyatında öykü türünün gördüğü rağbete karşın öykü dergiciliğinin hezimetle sonuçlanmasıdır. Zira bu problem, resmi olmayan çeşitli yazınsal ya da sözlü kaynaklar aracılığıyla dile getirilen bir gerçek gibi görülmesine rağmen bir tez çalışması olarak ortaya konulmamıştır. Çalışmanın ana bölümünde edebiyatın öksüz türü öykünün yazınsal yaşamında bir türlü uzun soluklu bir serüveni yakalayamamış olmasına, yani “tutunamaması”na örnek olarak üç dergi incelenmiştir. Bu üç öykü dergisi Düşler Öyküler (9 sayı, 1996-1998), Üçüncü Öyküler (12 sayı, 1998-2001) ve İmge Öyküler (7 Sayı, 2005-2006) dergileridir. Kronolojik sıra gözetilerek ana bölümde ilkin Düşler Öyküler, ardından Üçüncü Öyküler ve son olarak İmge Öyküler dergileri içeriklerinin kategorilere ayrılmasıyla birlikte incelenmiştir. Dergilerin ortaklıkları üzerine yoğunlaşmakla başlayarak içerikleri detaylı olarak irdelenmiştir. Dergilerde bugünün önemli öykücülerinin ilk öyküleriyle birlikte, öyküye dair teorik metinler de kaleme alındığı örneklerle gösterilmiştir. Bununla birlikte yine çeviri öyküler ve öyküye dair kuramsal çeviri metinlere de yer verilmiştir. Ayrıca bu dergilerin, bugün devam etmekte olan, öykü türü için son derece önemli bir mihenk taşı kabul edilen ulusal düzeyde gerçekleştirilen “öykü günleri”nin başlatılmasına da öncülük etme serüveni gibi detaylar çalışmanın ana bölümünde detaylıca ele alınmıştır. Dergilerin kısacık yaşamlarına rağmen önemli isimleri yetiştirdikleri, öykü türüne ivme kazandırdıkları, bugün hâlâ yankılarını görebileceğimiz etkinliklere öncülük ettikleri, öykünün teorik olarak tartışılmasına olanak sağladıkları söylenebilir. Ancak buna rağmen literatürde, söz konusu dergilere dair müstakil hiçbir çalışma bulunmamaktadır.The introductory chapter of this thesis titled “The short-lived journals of the neglected genre of literature: Düşler Öyküler, Üçüncü Öyküler, İmge Öyküler” firstly delves into the conceptual definition of the short story genre. In this chapter, particular attention is paid to the distinct characteristics of the genre, diverging from the broader category of “story,” and to the reasons why it is chosen by both writers and readers as one of the newest genres. Subsequently, within the introductory chapter, the journey of the short story genre in Turkish literature is summarized chronologically. Lastly, the introductory chapter touches upon the perception of the short story genre in Turkish literature during the 1990s, the period in which the aforementioned journals were published, spanning from 1996 to 2006. The underlying issue that serves as the basis for this thesis is the discrepancy between the popularity won by the short story genre in Turkish literature and the demise of short story journals. Despite being acknowledged as a reality through various informal literary or oral sources, it has not been formally addressed by a separate thesis study. In the main part of the study, three journals are analyzed as examples of the fact that the short story, the neglected genre of literature, has not been able to catch a long-lasting adventure in its literary vita: Düşler Öyküler (9 issues, 1996-1998), Üçüncü Öyküler (12 issues, 1998-2001), and İmge Öyküler (7 issues, 2005-2006). Following a chronological order, each journal is examined in detail after categorizing their contents. The analysis begins by focusing on the commonalities among the journals and proceeds to delve into their contents meticulously. Examples are provided illustrating the inclusion of the initial short stories of prominent contemporary authors alongside theoretical texts pertaining to the short story genre. Furthermore, translations of short stories and translated theoretical texts related to the short story are also featured. Additionally, details such as these journals’ contribution to initiating nation-level “short story days,” which are highly significant milestones for the short story genre, are thoroughly discussed within the main part of the study. Despite their brief existence, it can be argued that these journals nurtured notable figures, propelled the short story genre forward, facilitated events whose echoes can still be felt today, and provided avenues for theoretical discussions on the short story. Nevertheless, despite these contributions, there exists no independent scholarly work dedicated solely to these journals in the literature
Cumhuriyet tarihinde özel eğitim faaliyeti yapan ilk sivil toplum kuruluşu : Türkiye Sağır Dilsiz ve Körler Tesanüt Cemiyeti (1930-1960)
No full textBu çalışmada, Cumhuriyet tarihinde özel gereksinimi olan bireylerle eğitim faaliyeti yapan ilk sivil toplum kuruluşu olan Türkiye Sağır Dilsiz ve Körler Tesanüt Cemiyeti’nin kuruluşu, gelişimi ve faaliyetleri incelenmiştir. TSDKTC, 3 Nisan 1930 tarihinde İstanbul Dilsiz ve Âmâ Mektebi mezunu Süleyman Sırrı Gök Bey tarafından İstanbul’daki işitme engelli bireyleri bir araya getirmek için kurulmuştur. Türkiye’deki işitme engelli bireylerin ilk sivil toplum kuruluşu olan cemiyet, özel eğitim faaliyetleri, sosyal ve kültürel faaliyetleriyle gelişme ve yaygınlaşması sonucunda 1947 yılında kamu yararına denekler statüsüne kavuşmuştur. Kuruluşundan sonra Şehzadebaşı semtindeki Letafet Apartmanı’nın bir dairesinde faaliyetlerini sürdüren TSDKTC, İstanbul’daki işitme engelli bireyler için Süleyman Sırrı Gök’ün başkanlığında ilk özel okulu kurma girişimlerinde bulunmuş ve 1944 yılında İstanbul Sağır Dilsiz ve Körler Okulu açılmıştır. Aksaray Cerrahpaşa Caddesi’nde ahşap bir binada açılan TSDKTC’ye bağlı bu özel okulun müdürü ve öğretmeni Süleyman Sırrı Gök Bey olmuştur. 1953 yılında Millî Eğitim Bakanlığı’na devredilen İstanbul Sağır Dilsiz ve Körler Okulu’nda, engelli bireylere Türk İşaret Dili ve Sözel Öğretim ile dersler verilmiştir. Otuz öğrenci ile eğitim öğretime başlayan okuldan, dokuz yıllık öğrenim dönemi boyunca yüze yakın öğrenci meslek sahibi olarak mezun olmuştur. Türk sağır toplumunun öncü sivil toplum örgütü olan ve Cumhuriyet tarihinin engelli bireyler için ilk özel okulunun kuran Türkiye Sağır Dilsiz ve Körler Tesanüt Cemiyeti, okulun bakanlığa devredilmesinden sonra da özel eğitim faaliyetlerini sürdürmüş ve cemiyet merkez binasının bahçesinde biçki-dikiş, marangoz ve kundura atölyeleri kurarak mesleki eğitim vermiştir. Bu özel eğitim faaliyetleri, Türkiye’de özel gereksinimleri olan bireylerin mesleki eğitimine ilişkin bilinen ilk eğitim faaliyeti olarak kabul edilmektedir. Cumhuriyet tarihinde özel eğitim faaliyetlerini yürüten ilk STK olan TSDKTC, bu özel eğitim faaliyetleriyle birlikte ulusal ve uluslararası düzeyde kültürel, sosyal ve sportif faaliyetlerini de sürdürmüştür. Cemiyet, bu faaliyetlerini etkinliklerle, gezilerle, kongrelerle, toplantılarla, spor müsabakalarıyla, rehabilitasyon ve yurt tesisleriyle, sosyal yardımlar yaparak ve yazılar, kitaplar yayınlayarak gerçekleştirmiştir. TSDKTC, 1960 yılında Türkiye Sağırlar Milli Federasyonu’nun kuruluşunda öncülük etmiş ve ülkemizde işitme engelliler topluluğunun sivil hareketinin başlamasının temel taşı olmuştur. Cemiyet, Cumhuriyet tarihinin ilk dönemindeki özel eğitimle ilgili gelişmelere sivil toplum boyutunda çok önemli katkılar sunarak özel gereksinimi olan bireylere ve özel eğitim alanına hizmet etmiştir.In this study, the establishment, development and activities of the Turkish Deaf, Dumb and Blind Solidarity Association, which was the first non-governmental organization in the history of the Republic to carry out educational activities with individuals with special needs, were examined. TSDKTC was founded on April 3, 1930 by Süleyman Sırrı Gök Bey, agraduate of the Istanbul Dumb and Blind School, to bring together hearing impaired individuals in Istanbul. The society, which is the first non-governmental organization of hearing impaired individuals in Turkey, gained the status of subjects for the public good in 1947 as a result of its development and expansion with its special education activities, social and cultural activities. Continuing its activities in a flat of Letafet Apartment in Şehzadebaşı district after its establishment, TSDKTC attempted to establish the first private school for hearing-impaired individuals in Istanbul under the chairmanship of Süleyman Sırrı Gök, and the Istanbul School for the Deaf, Dumb and Blind was opened in 1944. Süleyman Sırrı Gök Bey was the principal and teacher of this private school affiliated with TSDKTC, which was opened in a wooden building on Aksaray Cerrahpaşa Street. In the Istanbul School for the Deaf, Dumb and Blind, which was transferred to the Ministry of National Education in 1953, lessons were given to disabled individuals with Turkish Sign Language and Verbal Education. From the school, which started education with thirty students, nearly a hundred students graduated as professionals during the nine-year education period. The Turkish Deaf, Dumb and Blind Solidarity Society, which is the leading nongovernmental organization of the Turkish deaf community and established the first private school for disabled individuals in the history of the Republic, continued its special education activities after the school was transferred to the ministry and established vocational training workshops such as sawing, carpentry and shoemaking in the garden of the society's headquarters building. gave training. These special training activities are considered the first known training activities regarding the vocational training of individuals with special needs in Turkey. TSDKTC, the first NGO to carry out special education activities in the history of the Republic, continued its cultural, social and sports activities at national and international levels along with these special education activities. The Society carried out these activities through events, trips, congresses, meetings, sports competitions, rehabilitation and dormitory facilities, social aid and publishing articles and books. TSDKTC pioneered the establishment of the Turkish National Federation of the Deaf in 1960 and became the cornerstone of the beginning of the civil movement of the hearing impaired community in our country. The Society served individuals with special needs and the field of special education by making significant contributions to the developments regarding special education in the first period of the history of the Republic at the civil society level
Sosyal medyada kişiselleştirilmiş reklamlara yönelik tutumlar ile içgüdüsel satın alma davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi
No full textReklam, pazarlama iletişiminin en önemli bileşenlerinden biridir. Tüketicilerin satın alma davranışını harekete geçirmekle beraber en önemli tutundurma faaliyetlerinden olmaya devam etmektedir. Günümüzde iletişim teknolojilerinin de giderek gelişmesiyle de hayatımızın önemli bir iletişim mecrası haline gelen sosyal medya ağları, işletmelerin reklam unsurunu kullanmaya başladıkları önemli alanlardan biri haline gelmiştir. Gelişen teknoloji ile birlikte, internet ağlarının küresel ölçekte yaygınlaşması ve internet uygulamalarının hızla artan kullanımı, insanların birbirleriyle hızlı ve kolay bir şekilde etkileşimde bulunabilecekleri, bilgi alışverişi yapabilecekleri bir dizi sanal uygulamanın ortaya çıkmasına zemin oluşturdu. Bu gelişmelere paralel olarak, kişiselleştirilmiş reklamlar, pazarlamacılar ve reklamcılar tarafından sosyal medya ve çeşitli internet uygulamalarında sıklıkla kullanılan bir pazarlama stratejisi haline geldi. Kişisel bilgileri kullanarak belirli müşteri gruplarına özel teklifler sunma gibi kişiselleştirilmiş pazarlama stratejileri, geleneksel kitle pazarlama anlayışından daha baskın bir rol oynar hale geldi. Bu değişim, artan teknolojik gelişmelerle birlikte dijital medyanın yaygın kullanımını ve reklamcılığın odak noktasının geleneksel kitle reklamcılığından kişiselleştirilmiş reklamcılığa doğru kaymasını tetikledi. Günümüzde, kişisel bilgilere dayalı olarak belirli müşterilere teklifler göndermek gibi kişiselleştirilmiş pazarlama yaklaşımları, kitlesel pazarlama kavramından daha önemli hale gelmektedir ve kişiselleştirilmiş mobil pazarlama mesajlarının gönderilmesinin verimliliği artmaktadır. (Barutçu vd., 2017: 401). Bu nedenle, tüketiciler ve pazarlamacılar için kişiselleştirilmiş reklamcılığın derinlemesine incelenmesi önemlidir. İşletmeler, sosyal medyada bulunan kişiselleştirilmiş reklamlara yönelik tüketicilerin satın alma dürtülerini tetikleyerek tüketicileri içgüdüsel satın almaya teşvik edebilmektedir. Bu düşünceden yola çıkarak, çalışmada, tüketicilerin sosyal medyada karşılaştıkları kişiselleştirilmiş reklamlara yönelik tutumları ile tüketicilerin içgüdüsel satın alma davranışı arasındaki ilişki incelenecektir.Advertising is one of the most important components of marketing communication. It not only stimulates consumers' purchasing behavior but also continues to be one of the most crucial promotional activities. With the increasing advancement of communication technologies, social media networks, which have become a significant communication medium in our lives, have emerged as a key area where businesses have started to utilize advertising. With the development of technology, the global spread of internet networks, and the rapidly increasing use of internet applications, a series of virtual applications have emerged, enabling people to interact quickly and easily and exchange information. In parallel with these developments, personalized ads have become a frequently used marketing strategy on social media and various internet applications by marketers and advertisers. Personalized marketing strategies, such as offering tailored deals to specific customer groups by using personal information, have come to play a more dominant role than traditional mass marketing. This shift, coupled with increasing technological advancements, has triggered the widespread use of digital media and a shift in the focus of advertising from traditional mass advertising to personalized advertising. Today, personalized marketing approaches, such as sending offers to specific customers based on personal information, have become more significant than the concept of mass marketing, and the effectiveness of sending personalized mobile marketing messages has increased (Barutçu et al., 2017: 401). For this reason, it is important to delve deeper into personalized advertising from the perspective of both consumers and marketers. Businesses can trigger consumers' impulsive buying behavior by activating their purchasing impulses toward personalized ads on social media. Based on this idea, the study will examine the relationship between consumers' attitudes toward personalized ads on social media and their impulsive buying behavior
Sinemada ekolojik bakışlar : ekolojik perspektifte distopik Türk sineması
No full textBu tez çalışması Türk distopya sinemasından seçilen örnekleri ekolojik bir perspektifle ele almaktadır. Bu çerçevede Körfez (2017), Buğday (2018), Gölgeler İçinde (2020) ve Bir Zamanlar Gelecek 2121 (2022) filmlerini incelenip ekolojik bakış açısıyla değerlendirilmiştir. Tez çalışmasında ülke sinemasından seçilmiş örnek filmlerle anlatımlardaki ekolojik bakış açısının distopya evrenindeki yansımaları sunulmuştur. Bu filmlerde teknik ve biçimsel yönden farklılıklar bulunmasına rağmen Türkiye’de günden güne daha da kaygı verici boyutlara ulaşan ekolojik tahribat, doğaya karşı yabancılaşma ve sürdürülebilir gelecek gibi dikkate alınması gereken konulara dair önermelerde bulunulmuştur. Sinema, ekoloji, doğa, insan, distopya vb. unsurlar ile film içerikleri üzerinden yapılan ekoeleştirel analizler ile literatür taraması; yönetmenlerle yapılan röportajlarla birleştirilerek değerlendirilmiş, böylelikle distopik sinema unsurları ve anlatı arasındaki ekolojik ilişki günümüz Türk sineması kapsamında incelenmiştir.This thesis examines Turkish dystopian cinema from an ecological perspective. In this context, it will examine and evaluate the films Körfez (2017), Buğday (2018), In the Shadows (2020) and Once Upon a Time in the Future: 2121 (2022). In the thesis study, the reflections of the ecological problems in the dystopian universe are presented with sample films selected from the Turkey cinema. Although these films are technically and formally different from each other, they draw attention to the increasingly worrying problems of industrialization, environmental pollution, uncontrolled urbanization and nature in Turkey. Cinema, ecology, nature, human, dystopia etc. the elements were evaluated by combining the analysis of the film contents with literature review, ecocritical studies and interviews with director of films, thus the ecological relationship between elements of dystopian cinema and narrative was examined within the scope of today's Turkish cinema
Sıbtu'l-Mardînî'nin Şerhu Katri'n-nedâ adlı eseri : dirâse, mukayese ve tahkik
No full textHicri 826-912 tarihleri arasında yaşayan Sıbtu’l-Mardînî; daha çok ferâiz, astronomi, hesap ve mîkat ilimlerindeki yetkinliğiyle şöhret kazanmış ve bu alanlarda günümüzde hala etkisini devam ettiren pek çok eser telif etmiştir. Bu eserlerin yanı sıra Mardînî, dönemin medreselerinde dersler vermesi hasebiyle Arap diline dair de birkaç eser kaleme almıştır. Ancak bu eserler çeşitli nedenlerden ötürü diğer alanlarda telif edilen eserlerin elde ettiği başarıya erişememiş ve günümüzde neredeyse kaybolma noktasına gelmiştir. Bu çalışma Mardînî’nin kaybolmaya yüz tutan nahvî yönünü kendisine ait muhtemelen tek nüshası kalmış Katru’n-nedâ şerhini tahkik ederek tekrardan ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Çalışma bir giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında çalışmanın konusu, önemi, yöntemi ve genel literatür hakkında bilgi verildi. Birinci bölümde tabakât ve terâcim kitaplarından hareketle Sıbtu’l-Mardînî’nin hayatı, şahsiyeti ve eserleri ile ilgili mevcut olan bilgilere ulaşılmaya çalışıldı ve bunlar derlendi. İkinci bölümde Mardînî’nin Şerhu Katri’n-nedâ adlı eseri iki kısım altında incelendi. Birinci kısımda eserin telif sebebi, şerh metodu, önemi ve kaynakları gibi sorular cevaplandı. İkinci kısımda ise Mardînî’nin bu şerhi, birkaç önemli Katru’n-nedâ şerhiyle mukayese edilerek eserin Katru’n-nedâ literatüründeki yeri tespit edilmeye çalışıldı. Son olarak üçüncü bölümde nüsha ve tahkik metoduyla ilgili bazı bilgiler verildikten sonra Sıbtu’l-Mardînî’nin Şerhu Katri’n-nedâ adlı eseri tahkikli olarak sunuldu.Sibt al-Mardīnī, who lived between 826-912 AH, became famous mostly for his competence in the sciences of ferā'iḍ, astronomy, calculation, and mīqat, and wrote many works in these fields that are still influential today. In addition to these works, Mardīnī also wrote some works on the Arabic language due to his teaching in the madrasas of the period. However, due to various reasons, these works could not achieve the success of the works written in other fields and have almost disappeared today. This study aims to re-discover Mardīnī's disappearing grammatical aspect by analyzing his commentary on Qatr al-nadā, of which only one copy remains. The study consists of an introduction and three chapters. In the introduction, the subject of the study, its importance, methodology and general literature are explained. In the first chapter, based on the books of tanāt and terājim, all available information about Sibt al-Mardīnī's life, personality, and works was tried to be accessed and compiled. In the second part, Mardīnī's Sharḥ Qatr al-nadā was analyzed in two parts. In the first part, questions such as the reason for the composition of the work, the method of commentary, its importance and sources were answered. In the second part, Mardīnī's commentary was compared with several important commentaries on Qatr al-naḍā and its place in the literature of Qatr al-nadā was determined. Finally, in the third chapter, some information about the manuscript and the method of analysis is given. Afterwards, Sibt al-Mardīnī's Sharh al-Qatr al-nadā was presented in a critical edition
Effects of sleep hygiene education and lavender oil inhalation on sleep quality, fatigue, and health-related quality of life in adults with an ostomy
No full textAmaç: Stomalı yetişkin bireylerde uyku hijyeni eğitimi ve lavanta yağı inhalasyonunun tek başına ve birlikte uygulanmasının uyku kalitesi, yorgunluk ve yaşam kalitesi üzerindeki etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Randomize kontrollü türdeki bu çalışma,T.C. İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü’ne bağlı bir Şehir Hastanesinin Genel Cerrahi ve Üroloji kliniklerinde 14.06.2022-27.10.2023 tarihleri arasındastoma cerrahisi üzerinden en az üç ay geçmiş olan 106 stomalı birey ile yapıldı.Örneklemi; Grup 1’deuykuhijyeni eğitimi ilebirlikte lavanta yağı inhalasyonu uygulanan (n=25),Grup 2’de sadece uyku hijyeni eğitimi uygulanan(n=26),Grup 3’te sadece lavanta yağı inhalasyonu uygulanan (n=27) ve Grup 4’te hiçbir müdahaleuygulanmayan kontrol grubu (n=28)stomalı bireyler oluşturdu. Veriler “Tanıtıcı Özellikler Formu”, “Pittsburgh Uyku KalitesiÖlçeği”, “Chalder Yorgunluk Ölçeği”, “Stoma Yaşam Kalitesi Ölçeği” aracılığıyla toplandı. Veriler, tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, Tek Yönlü Varyans Analizi, Kruskal-Wallis testi, post-hoc testler ilr değerlendirildi. Bulgular:Katılımcıların yaş ortalaması 59,05±9,99 ve %59,4’ü erkekti. Grupların bireysel, uyku düzeni ve stoma ile ilgili özellikleri benzerdi.Çalışmada, uygulanan üç farklı girişim öncesi grupların uyku kalitesinin kötü, yorgunluk ve yaşam kalitesinin orta düzeyde olduğu bulundu. Bir ay düzenli tek başına ve birlikte uygulananuyku hijyeni eğitimi ve lavanta yağı inhalasyonu sonrasıstomalı bireylerin uyku kalitesinin arttığı, yorgunluğun azaldığı ve sağlıkla ilgili yaşam kalitesininiyileştiği görüldü. Sonuç:Mevcut çalışma bulguları stomalı bireylerin uyku kalitesi, yorgunluk ve yaşam kalitesindeki iyileşmenin en fazla uyku hijyeni eğitimi ile birlikte lavanta yağı inhalasyonu uygulanan grupta olduğunu ve bunu tek başına lavanta yağı inhalasyonu uygulanan grubun izlediğini gösterdi.Objective: To investigate the effects of sleep hygiene education and lavender oil inhalation, alone and in combination, on sleep quality, fatigue, and health-related quality of life in adults with an ostomy. Materials and Methods: This randomized controlled trial was conducted between June 14, 2022, and October 27, 2023, with 106 individuals who had undergone ostomy surgery at least three months prior at the general surgery and urology clinics of a city hospital affiliated with the Republic of Turkey Istanbul Provincial Health Directorate. The sample was divided into four groups: Group 1 received both sleep hygiene education and lavender oil inhalation (n=25), Group 2 received sleep hygiene education alone (n=26), Group 3 received lavender oil inhalation alone (n=27), and Group 4 was the control group that received no intervention (n=28).Data were collected using a demographic characteristics form, the Pittsburgh Sleep Quality Index, the Chalder Fatigue Scale, and the Stoma Quality of Life Scale. Data analysis was performed using descriptive statistical methods, one-way analysis of variance, the Kruskal-Wallis test, and post-hoc tests. Results:The mean age of the participants was 59.05±9.99 years, and 59.4% were male. The groups had similar individual, sleep pattern, and stoma-related characteristics. Before the interventions, the sleep quality of the groups was poor, while fatigue and quality of life were at moderate levels. After one month of regular intervention, it was determined that sleep hygiene education and lavender oil inhalation, both alone and in combination, improved sleep quality, reduced fatigue, and enhanced health-related quality of life in individuals with an ostomy. Conclusion: The findings of this study indicate that the greatest improvement in sleep quality, fatigue, and quality of life in individuals with an ostomy was observed in the group that received both sleep hygiene education and lavender oil inhalation, followed by the group that received lavender oil inhalation alone
Peer bullying in high school students : investigation according to perceived social support, psychologial wellbeing and some demographic characteristics
No full textŞiddet her daim insanın beden ve ruh sağlığını tehdit eden bir durum olagelmiştir. Özellikle son yıllarda dünyanın yanı sıra ülkemizde artan, gündeme sıkça düşen şiddet vakaları ve duyulan haberler, güvenliği de içinde iştirakte bulunduğumuz eğitim alanını tehdit eden bir hal almaktadır. Bireylerin eğitimden bekledikleri sağlıklı bir gelecek ve toplum algısının yanı sıra yaşadıkları ve maruz kaldıkları veya sebep oldukları zorbalık mevcut olmuştur. Bu da kişilerin en temel ihtiyaçlarından biri olan güvenlik sorunlarını ortaya çıkarmıştı. Yaşanan bu problemlerin birçok alt sebebi bulunduğu varsayılması dahilinde araştırmalar devam etmektedir. İnsanlar ve yaşam koşulları giderek daha karmaşık hale gelmekte ve bu karmaşıklığa neden olan faktörler de sürekli artmaktadır. Bu araştırmada 14-18 yaş arası ergenlerin zorba/ mağdur durumlarını algıladıkları sosyal destek, psikolojik iyi oluş ve bazı demografik özellikler açısından incelenmesi çeşitli istatistiksel kullanılarak değerlendirmek amaçlanmaktadır. Bu bağlamda ortaöğretim 9, 10, 11 ve 12. sınıf öğrencilerinin akran zorbalığını algılanan sosyal destek, psikolojik iyi oluşları açısından ilişkilerini yordayabilmek ve zorba/ mağdur olduklarını durumları bazı demografik özellikler açısından incelenmiştir. Araştırma, İlişkisel Tarama Modeli ’ne göre tasarlanmıştır. Araştırmada, psikolojik iyi oluş bağımsız değişken, akran zorbalığı bağımlı değişken ve algılanan sosyal destek ise aracı olarak belirlenmiştir. Bağımlı, bağımsız ve aracı değişkenler arasında kurulan modelin doğruluğunu test etmek amacıyla Yapısal Eşitlik Modellemesi (YEM) kullanımıştır. Araştırmanın çalışma grubunu kolay örnekleme yöntemi ile belirlenen, Kütahya ilinde yaşayan 340 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın veri toplama aracı olarak; Demografik Bilgi Formu, Akran Zorbalığı Belirleme Ölçeği Ergen Formu (AZBÖ), EPOCH İyi Oluş Ölçeği (EPOCH) ve Çocuk ve Ergenler İçin Sosyal Destek Değerlendirme Ölçeği (SSDÖ) kullanılmıştır. Araştırma bulguları SPSS 21 paket AMOS 26 programları kullanılarak analiz edilmiştir. Bu araştırmanın ilk hedefi akran zorbalığı ve algılanan sosyal destek arasındaki ilişkide psikolojik iyi oluş aracı rolünü incelemektir. Bu hedef doğrultusunda ikili değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemek için Pearson Momentler Çarpımı yöntemine başvurulmuştur. Akran zorbalığı ve algılanan sosyal destek değişkenleri arasındaki ilişkide psikolojik iyi oluşun aracı rolünü belirlemek adına Aracılık analizi testi uygulanmıştır. Akran zorbalığı, algılanan sosyal destek ve psikolojik iyi oluş değişkenleri ile demografik değişkenler arasındaki ilişkiyi ayrı ayrı ölçebilmek adına ikili T testi uygulanmıştır. Akran zorbalığı, EPOCH iyi oluş ölçeği ve Çocuk ve ergenler için sosyal destek değerlendirme ölçeği arasındaki manidarlığı ölçmek için ise ANOVA (Tek Yönlü Varyans Analizi) istatistiğine başvurulmuştur.Violence has always been a situation that threatens human physical and mental health. Especially in recent years, the increasing incidents of violence around the world and in our country, as well as the news about these incidents, have posed a threat to the field of education, in which we actively participate, by jeopardizing safety. Alongside individuals' expectations of a healthy future and society through education, there has been bullying that they experience, are subjected to, or cause. This has led to security issues, one of the most fundamental needs of individuals. Research continues on the assumption that these problems have many underlying causes. Human lives and living conditions are becoming increasingly complex, and the factors contributing to this complexity are continually increasing. This study aims to examine the bully/ victim situations of adolescents aged 14-18 in terms of perceived social support, psychological well-being, and some demographic characteristics using various statistical methods. In this context, the study investigates the relationships between peer bullying, perceived social support, and psychological well-being among secondary school students in grades 9, 10, 11, and 12 and examines their bully/ victim situations in terms of some demographic characteristics. The research is designed according to the Relational Survey Model. In the study, psychological well-being is the independent variable, peer bullying is the dependent variable, and perceived social support is determined as the mediator. Structural Equation Modeling (SEM) is used to test the accuracy of the model established between the dependent, independent, and mediator variables. The study group consists of 340 students residing in the Kütahya province, selected through the convenience sampling method. The data collection instruments used in the study are the Demographic Information Form, Peer Bullying Identification Scale Adolescent Form (PBIS-A), EPOCH Well-being Scale (EPOCH), and Social Support Appraisal Scale for Children and Adolescents (SSAS). The research findings were analyzed using the SPSS 21 software package and AMOS 26 program. The primary goal of this research is to examine the mediating role of psychological well-being in the relationship between peer bullying and perceived social support. To achieve this goal, the Pearson Product-Moment Correlation method was used to examine the relationship between the variables. A mediation analysis test was applied to determine the mediating role of psychological well-being in the relationship between peer bullying and perceived social support. Additionally, a paired T-test was used to separately measure the relationships between peer bullying, perceived social support, psychological well-being, and demographic variables. ANOVA (One-Way Variance Analysis) statistics were used to measure the significance between the Peer Bullying Identification Scale, EPOCH Well-being Scale, and Social Support Appraisal Scale for Children and Adolescents
Immunologists’ Perspectives on Monogenic Inflammatory Bowel Diseases
No full textInflammatory bowel diseases (IBD) encompass a group of chronic inflammatory disorders primarily impacting the gastrointestinal system, and they may also affect other organ systems. While common forms of IBD typically arise from multifactorial causes, there exists a subset of patients with single gene defects known as monogenic IBD (mIBD). Over 100 genes have been associated with mIBD, spanning various biological pathways which affect various tissues; the immune system is the most commonly involved, but more rarely, the intestinal epithelium is the primarily affected compartment. Timely diagnosis hinges on awareness and the application of contemporary molecular techniques. Due to the diverse range of causes, managing mIBD requires a multidisciplinary approach. Conventional treatments often fall short, necessitating a personalized strategy that considers the multifaceted nature of mIBD presentations and the diverse etiologic factors. In recent times, novel therapies have emerged, targeting specific causative genes or affected pathways. This discussion delves into the fundamental aspects of mIBD, with particular emphasis on recent breakthroughs in the field, encompassing newly identified gene defects and innovative management strategies
Şerif Cürcânî ile Teftâzânî'nin Şerhu Tasrîfü'l-İzzî adlı eserlerinin mukayesesi
No full textİslâmi fetihlerle genişleyen coğrafya sayesinde Araplar, Arap olmayan toplumlarla bir arada bulunma imkânı yakalamıştır. Bu birliktelik ise zamanla Arap dilinde hataların ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır. Müslüman âlimler ilahi vahyin ve risaletin dili olması sebebiyle Arap diline ayrı bir ihtimam göstermiştir. Âlimlerin çabalarıyla zamanla sarf, nahiv, iştikâk, belâgat gibi dil ilimleri oluşmuştur. Dilin korunması amacıyla ortaya çıkan bu ilimlerin daha iyi anlaşılması için de dönem farklı müellifler tarafından birçok eser yazılmıştır. Hakkında detaylı bilgi sahibi olamadığımız İzzüddîn ez-Zencânî de sarf ilmini ihtiva eden Tasrîfu’l-İzzî adıyla kıymetli bir eser telif etmiştir. Büyük yankı uyandıran bu eser üzerine pek çok şerh yazılmıştır. Teftâzânî ve Seyyid Şerif Cürcânî de İzzî metnine şerh kaleme alan isimlerdendir. Tezimizin ana konusunu Teftâzânî ve Seyyid Şerif Cürcânî’nin İzzî şerhleri oluşturmaktadır. Bu çalışma ile amacımız aralarında geçen ilmi tartışmaları ile meşhur iki âlimin sarf konularını ele alan eserlerinde ne gibi farklılıkların olduğunu ortaya koymaktır. Yapılacak araştırmada eserler hem muhteva hem şekil hem de üslûp açısından analize tabi tutulacak ve farklılıklar belirlenmeye çalışılacaktır.Thanks to the geography that expanded with Islamic conquests, Arabs had the opportunity to coexist with non-Arab societies. This unity paved the way for the emergence of errors in the Arabic language over time. Muslim scholars paid special attention to the Arabic language because it is the language of divine revelation and prophethood. With the efforts of scholars, linguistic sciences such as sharf, nahiv, istiqaq and belâgat were formed over time. Different works have been written to better understand these sciences, which emerged for the purpose of preserving the language. İzzüddîn ez-Zencânî, about whom we do not have detailed information, also wrote a valuable work called Tasrîfu'l-İzzî, which includes the science of bilgi. Many commentaries have been written on this work. Teftâzânî and Seyyid Şerif Cürcânî are among the names who wrote commentaries on Izzî text. The main subject of our thesis is the Izzî commentaries of Teftâzânî and Seyyid Şerif Cürcânî. Our aim with this study is to reveal what differences there are in the works of two scholars who are famous for their scientific discussions, dealing with consumable issues. In the research to be carried out, the works will be analyzed in terms of content, form and style and the differences will be tried to be determined