ID Design Press
Not a member yet
307 research outputs found
Sort by
Ц-реактивен протеин и cоодносот на неутрофили-лимфоцити како фактори за предиктивност на тежината на клиничката слика кај COVID-19
Get PDFCOVID-19 is an infectious disease that can manifest quite differently. In this study we examined the relationship between the value of serum CRP(C-reactive protein) andneutrophil-lymphocyte ratio (NLR) as predictor factors for the development of a severe clinical manifestation in COVID19 patients. Materials and methods: We followed 95 COVID-19 positive patients who were hospitalized at the University Clinic for Eye Diseases - COVID Center. We analyzed the initial laboratory parameters of white blood cells and CRP on admission of the patients and the results of laboratory analyses performed before they left the Clinic, or the last parameters before the lethal outcome in those patients who died. Several models of logistic regression were tested to analyze the predictive value of these markers of inflammation for lethal outcome in patients hospitalized for COVID-19. Results: Bivariate analysis demonstrated that the length of hospital stay was significantly shorter in patients with lethal outcome (p=0.001). The NLR was significantly higher in patients with lethal outcome at both times (p=0.005; and p=0.017). Leukocyte’s count (p=0.046, and p<0.001) and CRP (p=0.013,and p=0.005) were also significantly higher in patients with lethal outcome at both times. The increase on the NLR scale both at hospitalization and at discharge (or the last analysis before death) leads to increase in the odds of lethal outcome (T1:40.4% increased odds; T2:36% increased odds). Conclusion: CRP and NLR are laboratory parameters that can predict the severity of the clinical manifestation in patients with COVID-19.COVID-19 е инфективно заболување кое може да се манифестира доста различно. Во оваа студија ние ја испитувавме поврзаноста помеѓу вредностите на CRP (Ц-реактивен протеин) и соодносот неутрофили-лимфоцити (NLR) како предиктивни фактори за развој на тешка клиничка слика кај пацентите со COVID-19. Материјали и методи:Следевме 95 COVID-19 позитивни пациенти кои беа хоспитализирани во УК за очни болести - COVID центар во Скопје. Ги анализиравме лабораториските параметри на леукоцитите и CRP при прием на пациентите во Клиниката и резултатите од лабораториските анализи изведени пред пациентите да ја напуштат Клиниката или пред нивниот летален исход, кај оние што починаа. Беа тестирани неколку модели на логистичка регресија со цел да се утврди предиктивната вредност на овие маркери на инфламација за летален исход кај пациенти хоспитализирани од COVID-19. Резултати: Анализата покажа дека должината на престој во болница беше значително пократка кај пациентите со летален исход (=0,001). NLR беше значително повисок кај пациенти со летален исход и во двете времиња (p = 0,005; и p = 0,017). Бројот на леукоцитите (p = 0,046, и p <0.001) и CRP (p = 0,013, и p = 0,005), исто така, беа значително повисоки кај пациенти со летален исход во двете времиња. Повисоки вредности на NLR и при хоспитализација и при отпуштање (или последна анализа пред настапување на смртта) доведува до зголемување на шансите за летален исход (Т1: 40,4% зголемени шанси; Т2: 36% зголемени шанси). Заклучок: CRP и NLR се лабораториски параметри кои можат да ја предвидат сериозноста на клиничката слика кај пациенти со COVID-19.
Проценка на здравствените и економски придобивки од пешачењето во Република Северна Македонија со употреба на алатката за економска проценка и здравје
Get PDFWalking as a form of physical activity has immense health benefits, but it also has economic benefits. Walking is a very efficient activity that prevents certain diseases and enables better quality of life of people who already have some disease.A considerable contribution of walking is detected in cardiovascular diseases, type 2 diabetes, obesity and chronic pulmonary diseases.The aim of this study was to make a health and economic assessment of the benefits of walking in the Republic of North Macedonia by using the Health and Economic Assessment Tool (HEAT).Materials and methods:Health Economic Assessment Tool is a relatively new tool, developed by WHO experts whose expertise is in the field of Public health and is able to calculate the health effects of regular walking and/or cycling. This study was based on using this tool for walking mode for the first time in the Republic of North Macedonia in a population group of 191 participants between the age of 20 to 73 years, with the average age of 35 years.Results:Besides the aforementioned health benefits, HEAT calculates the economic benefits of walking. The tool applied to 191 participants resulted in a total economic value of 108 808.8€ for one yearas well as reduction in mortality rate. Conclusion: We found that less than one fifth of our assessed population spends time in walking according to the WHO, CDC and AHA recommendations. The rest of them, more than four fifths are not following these recommendations. Our assessed population was relatively young, the average age being 35 years old, and the population was healthy, but still the results from this survey were not satisfying.Пешачењето како форма на физичка активност има огромни здравствени придобивки, но покрај нив и економски придобивки за човекот. Пешачењето е ефикасна активност која може да превенира одредени болести и да овозможи подобар квалитет на живот кај лица кои веќе имаат некоја болест.Значаен придонес од пешачењето е регистриран кај кардиоваскуларните болести, дијабет тип 2, обезност и хронични белодробни болести.Целта на ова истражување беше да се направи здравствена и економска проценка на пешачењето во Република Северна Македонија користејќи ја Health Economic Assessment Tool (HEAT) алатката.Материјали и методи: Health Economic Assessment Tool е релативно нова алатка, развиена од експерти на СЗО, чие поле на експертиза е јавното здравје и е оспособена да ги пресмета здравствените и економските ефекти од редовното пешачење и/или возење велосипед. Нашата студија беше базирана на употреба на оваа алатка за првпат во Република Северна Македонија за пешачење, на популациона група од 191 учесник, на возраст помеѓу 20 и 73 години, со просечна возраст од 35 години.Резултати: Покрај гореспоменатите здравствени придобивки, HEAT ги пресмета и економските бенефити од пешачењето. Алатката употребена за 191 учесник резултираше со целосна економска вредност од 108808,8 евра за една година и редукција настапката на морталитетот. Заклучок: Со ова истражување заклучивме дека помалку од една петтина од проценетата популација пешачи во склоп на препораките од СЗО, ЦКБ и АСА. Останатите, повеќе од четири петтини, не ги следат препораките за пешачење. Нашата популација беше релативно млада, просечната возраст беше 35 години, а дополнително и здрава, но и покрај тоа, резултатите од ова истражување не се задоволителни
Компаративна анализа на скриената загуба на крв при изведување тотална артропластика на коленото
Get PDFThe aim of the study was to investigate the influential factors for hidden blood loss after a total knee arthroplasty and their relationship with the total blood loss. Total knee arthroplasty (TKA) is a crucial treatment of late-stage knee osteoarthritis. Measured blood loss is significantly inconsistent with the hemoglobin (HB) drop postoperatively. Fifty-four patients, 20 males and 34 females, were retrospectively analyzed. The preoperative blood loss and therefore the hidden blood loss following TKA were calculated by the Gross formula. The typical perioperative blood loss was found to be 780±220 ml and therefore the average hidden blood loss was 280±180 ml. No significant differences were found in hidden blood loss for males compared to females. Hidden blood loss may not be reduced by hemostasis during operation with a deflated tourniquet.Целта на овој труд беше да се пронајдат факторите кои влијаат врз скриениот губиток на крв како и нивниот сооднос со целосната крвозагуба при тотална алоартропластика. Тоталната алоартропластика на коленото (ТКА) е важна процедура во третманот на остеоартритисот на коленото во напредната фаза. Измерената загуба на крв често пати е несразмерна со падот на хемоглобинот (HB) постоперативно. Ретроспективно беа анализирани 54 пациенти, 20 мажи и 34 жени. Периоперативната загубана крв и скриената загуба на крв по TKA беа пресметани со формулата на Грос (Gross). Просечната периоперативна загуба на крв беше 780±220 ml, а просечната скриена загуба на крв беше 280±180 ml. Не беа најдени значителни разлики кај скриената загуба на крв кај мажите во споредба со жените. Скриената загуба на крв не може да се намали со внимателна хемостаза за време на операцијата
Влијание на алендронатната терапија врз резултатите од дензитометриското испитување по имплантација на тотална ендопротеза на колкот
Get PDFThe development of aloarthroplasty of the hip is continuously rising. After implantation of a total cement-free hip endoprosthesis, often there is a periprosthetic femoral bone loss. Alendronate has been shown to be a potent inhibitor of bone resorption activity; it inhibits osteoclastic bone resorption, increases bone mass, and plays a significant role in post-implantation stabilization of the femur. The aim of this study was to determine the effect of alendronate on osteointegration of hip endoprosthesis.Material and methods: The study analyzed 10 patients operated on with implantation of a total cement-free hip endoprosthesis (THP). The included patients were examined by a radiographic method at 6 and 12 months and DXA method at 6 and 12 months. Results: The study showed differences in the values of bone mineral density and bone mineral content in the interval between 6 and 12 months in patients undergoing THP, and hence we can conclude that alendronate therapy after THP implantation reduced periprosthetic loss of bone mass and implant stiffening. Alendronate is a proven inhibitor of periprosthetic bone loss that occurs after prirmary impantation of a total cement-free hip endoprosthesis.Развојот на алоартропластиката на колкот во денешно време е во подем. Честопати по вградување на тотална безцементна ендопротеза на колкот доаѓа до перипростетична коскена загуба во фемурот. Алендронатот е докажан потентен инхибитор на коскената ресорптивна активност, ја инхибира остеокластната коскена ресорпција, а ја зголемува коскената маса и има значајна улога во постимплантационата стабилизација на фемурот. Целта на трудот е да се процени вредноста на примена на алендронатот во намалување на редукција на перипростетична остеолиза после имплантација на тотална безцементна ендопротеза на колкот. Материјал и методи: Во студијата беа анализирани 10 пациенти оперирани со имплантација на тотална бесцементна ендопротеза на колк (ТПК). Испитуваните пациенти постоперативно примаa орално aлендронат, калциум и витамин Д3. Пациентите беа иследувани со радиографскиот метод на 6 и 12 месеци и DXA методот исто така на 6 и 12 месеци. Резултати: Студијата покажа разлики во вредностите на коскената минерална густина и коскената минерална содржина во интервалот меѓу 6 и 12 месеци кај пациенти оперирани со ТПК, од која заклучуваме дека алендронатната терапија после вградување на ТПК овозможува намалување на перипростетичната загуба на коскената маса и зацврстување на имплантот. Алендронатот е докажан инхибитор на перипростетичната коскена загуба, која се јавува после примарната имплантација на тоталната бесцементна ендопротеза на колкот
Дисфагија како рана презентација на Di George синдром- приказ на случај
Get PDFDiGeorge’s syndrome is a 22q11.2 deletion leading to abnormal embryogenesis of pharyngeal arches and it is manifesting in a variety of clinical signs and symptoms. The spectrum of anomalies varies from minor facial dysmorphism and cleft palate to a broad spectrum of cardiovascular anomalies, thymic disfunction and immune deficiencies, hypocalcemia due tohypoparathyroidism,growth and developmental delay and speech disturbances. Cardiovascular anomalies might include right sided aortic arch, aberrant vesiclesand vascular ring. Here we present an atypical case of partial DiGeorge’s syndrome with feeding and swallowing difficulties and laryngeal stridor in the neonatal period. Early presentation in this period is usually due to severe hypocalcemia and cardiac disease. Feeding difficulties in a preterm baby needed clinical assessment skills in order to establish the diagnosis and delineate it from feeding difficulties usually seen in preterm babies. Esophagogram (barium X Ray) showed antero-posterior oblique impression towards the right side, the latero- lateral view showed impression on the rare side, suspected to be esophageal sub stenosis due to vascular anomaly, aberrant right subclavian arteryand suspectedthymic hypoplasia. We report a 9-year follow up periodbya team of subspecialists. The child had two surgeries due to aberrant vessel and velopharyngeal deficiency. Optimal management of patients with DiGeorge’s syndrome requires a multidisciplinary teamwhichshould include a cardiologist, immunologist, geneticist, speech/language therapist, endocrinologist and other subspecialists depending on patient`'s phenotype.DiGeorge Синдромот е резултат на делеција на 22q11.2 која води до пореметена ембриогенеза на фарингеалните лаци и се манифестира со различни знаци и симптоми. Спектарот на аномалии во овој синдром е варијабилен и може да се презентира само со минорна лицева дизморфија и расцеп на непцето но и со широк спектар на кардиоваскуларни аномалии, дисфункција на тимус и имун дефицит, хипокалцемија поради хипопаратироидизам, пореметување во растот и развојот и проблеми во говорот. Кардиоваскуларните аномалии може да се од типот на десен аортен лак, аберантни крвни садови и васкуларен ринг. Во овој приказ на случај прикажуваме атипичен случај на парцијален синдром на DiGeorge кој се презентираше со потешкотии во голтање и ларингеален стридор во неонаталниот период. Раната презентација на овој синдром во неонаталната возраст најчесто се дијагностицира со хипокалцемија и конгенитална кардиопатија. Потребна е добра клиничка проценка за да се разликува проблем при хранење на прематурно новородено од другите проблеми при голтање. Езофагограмот покажа коса импресија на антеро-постериорниот правец со ориентација кон десно суспектна за субстеноза на езофагусот на опишаното ниво од васкуларна етиологија, аберантна десна артерија субклавија и суспектна хипоплазија на тимус. Пациентот беше следен во период од 9 години од тим на субспецијалисти. Во тој период имаше две хируршки интервенции (корекција на аберантен крвен сад и велофарингеален дефицит). Пациентите со синдром на DiGeorge треба да бидат следени од мултидисциплинарен тим кој вклучува кардиолог, имунолог, генетичар, ендокринолог, логопед и други субспецијалисти според фенотипот на пациентот
Ингвино-скротална хернија на мочен меур
Get PDFHerniation of urinary bladder through the inguinal canal is a rare disease that requires surgery. The resulting combination of failure of the abdominal wall and an increase in intra-abdominal pressure occurs prolapse of the urinary bladder in the inguinal canal and the occurrence of ingvino-scrotal hernia. This phenomenon is very rare and often misdiagnosed. It occurs more often in older men with increased body weight and symptoms of distal urinary obstruction and urinary infections. The symptoms usually are mild to moderate, associated with hindered urination and urinary infections, and if this condition promptly left untreated can lead to serious health problems, to renal failure. CT reconstruction in three planes is the method of choice in the diagnosis of ingvino-scrotal hernia of the bladder. This method provides a clear display of herniated part of the urinary bladder, and allows detection of the contents of the hernial sac.Хернијацијата на мочниот меур преку ингвиналниот канал е ретка болест која бара хируршка интервенција. Како резултат на комбинација на слабост на абдоминалниот ѕид и зголемување на интраабдоминалниот притисок се јавува пролапс на мочниот меур во ингвиналниот канал и појава на ингвино-скротална хернија. Оваа појава е многу ретка и често погрешно се дијагностицира. Се јавува почесто кај постари мажи со зголемена телесна тежина и со симптоми на опструкција на дисталните уринарни патишата и уринарни инфекции. Симптомите вообичаено се од благи до умерени, поврзани се со отежнатото мокрење и уринарни инфекции, а доколку оваа состојба навремено не се лекува може да доведе до посериозни здравствени проблеми, па се до бубрежна инсуфициенција. CT со реконструкција во три рамнини е метода на избор во дијагностиката на ингвино-скроталните хернии на мочниот меур. Оваа метода овозможува јасен приказ на хернираниот дел од мочниот меур, а овозможува и детекција на содржината на килната кеса
Најчести бактериски изолати од примероци од рани – тригодишна студија
Get PDFAim: The aim of our study was to determine the most common bacteria isolated from wound samples and tо compare the frequency of the resistant bacteria isolated over a 3-year period. Material and methods: During a three years period (2017-2019) a total of 11 863 wound samples (wound swabs, punctuates, exudates, tissue, etc.) were obtained from the hospitalized patients in the University Clinics of the ,,Mother Theresa” campus, the City hospital ,,8th September” and the University Clinic for surgical diseases ,,St. Naum Ohridski” in Skopje. All samples were processed at the Institute of Microbiology and Parasitology, Faculty of Medicine, Skopje. They were examined by standard microbiology techniques. Identification and susceptibility of microorganisms were done by both standard methods and automatized Vitek 2 system. Results: Out of a total number of samples, which was 3 463 in 2017, 4 127 in 2018 and 4 273 in 2019, positive were 2 068 (60%), 2 302 (55.8%) and 2 387 (55.9%), respectively. From the total of aerobes/facultative anaerobes (2 758, 2 949 and 3 279 in three consecutive years, 2017, 2018 and 2019, respectively), Staphylococcus aureus was the most predominant isolate (19.5%, 16.6%, 16.9%) followed by Enterococcus spp (16%, 16%, 16.7%), Pseudomonas aeruginosa (12%, 13%, 12.7%) and E. coli (10%, 10.4%, 10.7%). Considering anaerobic bacteria, the percentage of Gram positive anaerobes (Peptostreptococcus) has decreased from 33% to 18% out of a total number of anaerobes, unlike Gram negative anaerobes in which the increasing percentage was mostly observed in bacteria of the genus Bacteroides (from 39% to 45%). The percentage of the resistant strains of MRSA, CNS-MR and VRE was almost the same in that period. In Gram-negatives the percentage of ESBL-positive isolates of E. coli and Enterobacter spp. increased consecutively from 2017 to 2019. The increase in the percentage of resistant strains was more noticeable in ESBL-positive isolates of Klebsiella pneumonia between 2017 and 2018, but in 2019 a percentage decrease can be observed. Considering carbapenem-resistant (CR) Enterobacterales, an increase in the resistance was noticeable in K. pneumonia. The increase in the percentage of resistant strains in Enterobacter spp. between 2017 and 2018, as well as the decrease between 2018 and 2019 was statistically significant. The percentage of CR-isolates of Pseudomonas aeruginosa was from 30% to 38% and for Acinetobacter spp. this percentage was from 81% to 85%. Conclusion: The knowledge of the most commonly isolated bacterial pathogens, especially the presence of resistant bacteria, is crucial and should be continuously monitored in order to understand, construct and update effective treatment algorithms and guidelines.Цел: Цел на студијата е да се детектираат најчестите бактерии изолирани од примероци од рани и да се спореди процентот на резистентни бактерии во тригодишниот период. Материјал и методи: Во период од три години (2017-2019) беа земени вкупно 11 863 примероци од рани (брисеви, пунктати, ексудати, ткиво и др.) од пациенти хоспитализирани во Универзитетските клиники во кампусот ,,Мајка Тереза”, Градската болница ,,8. Септември” Универзитетската клиника за хируршки болести ,,Св. Наум Охридски” во Скопје. Сите примероци беа обработени на Институтот за микробиологија и паразитологија, Медицински факултет, Скопје. За обработка беа користени стандардни микробиолошки техники. Идентификацијата на бактериите, како и одредување на нивната осетливост кон антимикробни средства беше направена со стандардни и автоматизирани методи (Vitek 2- систем). Резултати: Од вкупниот број на примероци кој изнесуваше 3 463 во 2017, 4 127 во 2018 и 4 273 во 2019 год., позитивни беа 2 068 (60%), 2 302 (55,8%) и 2 387 (55,9%), последователно. Од вкупниот број аероби/факултативно анаероби (2 758, 2 949 и 3 279 во три последователни години, 2017, 2018 и 2019 год.), најчесто изолирана беше бактеријата Staphylococcus aureus (19,5%, 16,6% и 16,9%), потоа Enterococcus spp (16%, 16% и 16,7%), Pseudomonas aeruginosa (12%, 13% и 12,7%) и E. coli (10%, 10,4% и 10,7%). Од анаеробните бактерии, беше детектирано намалување на процентот на Грам-позитивните анаероби (Peptostreptococcus) од 33% на 18%, од вкупиот број на анаероби, за разлика од Грам-негативните анаероби каде беше детектирано зголемување на тој процент, особено кај бактериите од родот Bacteroides (од 39% на 45%). Процентот на резистентни соеви (MRSA, CNS-MR и VRE) беше речиси идентичен во испитуваниот период. Кај Грам-негативните бактерии, беше детектирано зголемување на процентот на ESBL-позитивни изолати на E. coli и Enterobacter spp. во периодот од 2017 до 2019, а кај Klebsiella pneumoniaе во периодот од 2017 и 2018 имаше зголемување, а во 2019 намалување на тој процент. Во однос на карбапенем-резистентните (CR) ентеробактерии, кај К. pneumoniae беше детектирано зголемување на процентот на резистентни изолати во сите три години, додека, пак, кај Enterobacter spp. тој процентот беше повисок меѓу 2017 и 2018, а во 2019 год. статистички значајно понизок. Процентот на CR- изолати на Pseudomonas aeruginosa беше помеѓу 30% и 38%, а за Acinetobacter spp. овој процент беше меѓу 81% и 85%. Заклучок: Потребно е континуирано мониторирање на најчесто изолираните бактерии од примероците од рани, особено присуството на резистентни бактерии, со цел примена на соодветни алгоритми и водичи за ефективен третман на инфекциите на рани.  
Индикации и резултати од хируршки третман на везикоуретерален рефлукс
Get PDFThe main objective of this retrospective study was to evaluate the value of surgical approach in the treatment of children with vesicoureteral reflux (VUR). Material and method: The study was conducted in the period from January 2006 to December 2014, and included children with symptomatic VUR, who were surgically treated. A total of 72 children were treated, of whom 56 were females and 16 were males, aged between 2 and 16 years. They were treated with IV and V grade reflux ureters. Thirty-two of the unilateral refluxes were left-sided, 18 right-sided and 22 both-sided. VUR was diagnosed with Voiding cystourethrography (VCUG). Cohen technique was performed in 64 (90%) patients, Politano-Lead better technique in 4 (5%) patients and Lich-Gregoir technique in 4 (5%) patients. Results: Out of the 72 treated patients, 69 had a postoperative negative finding of VUR on the performed VCUG, indicating a high 95% success rate. In three girls, persistent postoperative reflux was found in postoperative VCUG. In the first patient persistent VUR was unilateral, of V grade. In the second patient, a third-degree VUR was found and the third patient was diagnosed with II grade VUR. Postoperatively, non-febrile UTIs (urinary tract infections) were diagnosed in 23 patients (20 female children and 3 male children) out of 72 patients in total. One female child was hospitalized with febrile UTI and 8 patients or 10% developed febrile UTI within one year of the operative treatment. Conclusion: Open surgery, despite excellent results, is used for more complicated cases, VUR grade IV – V or in previously failed cases, and it does not appear to provide definitive correction of VUR in all patients and does not prevent certain low incidence of UTI postoperatively. Non-febrile UTIs can occur several years after a surgical correction. Endoscopic treatment is an alternative treatment for VURГлавната цел на оваа ретроспективна студија беше да се оцени вредноста на хируршкиот пристап во третманот на деца со везикоуретерален рефлукс (ВУР). Материјали и методи: Студијата беше спроведена во периодот од јануари 2006та до декември 2014та година, и вклучуваше деца со симптоматски ВУР, кои беа хируршки третирани. Вкупно биле третирани 72 деца, од кои 56 биле женски и 16 мажи, на возраст помеѓу 2 и 16 години. Тие беа третирани со IV и V степен рефлуксни уретери. Триесет и два од едностраните рефлукси беа лево, 18 десно и 22 обострани. ВУР беше дијагностициран со Voiding-ова цистоуретрографија на (VCUG). Коенова техника беше применета кај 64 (90%) пациенти, Политано-Лидова техника кај 4 (5%) пациенти и Лих-Грегоарова техника кај 4 (5%) пациенти. Резултати: Од 72 третирани пациенти, 69 имале постоперативен негативен наод на ВУР по извршениот VCUG, што укажува на висока успешност од 95%. Кај три девојчиња е утврден постоперативен рефлукс. Кај првиот пациент перзистирачкиот ВУР беше едностран, од V степен. Кај вториот пациент, беше пронајден ВУР од трет степен, а на третиот пациент му беше дијагностициран ВУР од II степен. Постоперативно, не-фебрилни инфекции на уринарниот тракт (ИУТ) биле дијагностицирани кај 23 пациенти (20 женски деца и 3 машки деца) од вкупно 72 пациенти. Едно женско дете беше хоспитализирано со фебрилна ИУТ и 8 пациенти (10%) развиле фебрилна ИУТ во рок од една година по оперативниот третман. Заклучок: Отворената операција, и покрај одличните резултати, се користи за посложени случаи, ВУР IV - V степен или во претходно неуспешни случаи, и се чини дека не обезбедува конечна корекција на VUR кај сите пациенти и не спречува одредена ниска инциденца на ИУТ постоперативно. Не-фебрилни ИУТ може да се појават неколку години по хируршката корекција. Ендоскопскиот третман е алтернативен третман за ВУР
Микробиолошки аспекти на белодробна инфекција предизвикана со Actinomyces odontolyticus – приказ на случај
Get PDFPulmonary actinomycosis is a rare and uncommon invasive bacterial disease. We are presenting a case report of 45 year old male patient with severe acute pneumonia with pleural effusion, presenting with fever, fatigue, productive cough, chest pain, dyspnea and swelling on both legs. Microbiological findings showed an isolation of anaerobic bacterium Actinomyces odontolyticus. The antibiogram showed sensitivity on penicillin and penicillin preparations, cephalosporins and carbapenems. There was an intermediate sensitivity on quinolones and there was a resistance on lincosamins and aminoglycosides. Our patient was treated with operation and received appropriate antibiotic therapy, after which there was a very good improvement, both clinically and on control native lung RTGs. This disease has excellent prognosis with early detection and proper treatment. Penicillin is the drug of choice for treatment of pulmonary actinomycosis.Пулмоналната актиномикоза е ретка и невообичаена инвазивна бактериска болест. Ние претставуваме приказ на случај на 45-годишен машки пациент со тешка акутна пневмонија со плеврален излив, презентиран со треска, замор, продуктивна кашлица, болка во градите, диспнеа и оток на двете нозе. Микробиолошките наоди покажаа изолација на анаеробната бактерија Actinomyces odontolyticus. Антибиограмот покажа чувствителност на препаратите за пеницилин, цефалоспорини и карбапенеми. Имаше средна чувствителност на хинолоните и постоеше отпорност на линкозамини и аминогликозиди. Нашиот пациент беше третиран со операција и доби соодветна антибиотска терапија, по што имаше значително подобрување, и клинички и на контролните РТГ на белите дробови. Оваа болест има одлична прогноза со рано откривање и правилен третман. Пеницилин е лек по избор за третман на пулмонална актиномикоза.
 
Примена на висоинтензивниот ласер во лекување на болка кај пациенти со остеоартрит на колено
Get PDFOsteoarthritis is a rheumatic disease characterized by degeneration and decay of cartilage in the joints. As the disease worsens, the joint space narrows causing numbness and pain, which often impairs movement. In addition to pharmacological therapy, low-intensity laser (LILT), high-intensity laser (HILT) and exercise are used to treat osteoarthritis (OA) of the knee. HILT is a new modality in our country and the experience from its application is small, especially in the treatment of OA of the knee. Aim of the paper was to compare the effect of HILT with LILT in the treatment of OA of the knee. Material and methods: This was a randomized comparative unilateral blind study involving 72 patients divided into two groups. The first group was treated with HILT, the second group treated with LILT. Outcome measure was the visual analogue scale (VAS) for pain, which was made on the first and tenth day of treatment. Statistical significance was defined as p <0.05. Results: We found a significant difference between the two groups in terms of VAS score after 10 therapies in favor to a significantly lower score, that is, less pain in the HILT group (p = 0.0035). The comparison of the VAS score between the two times in the two groups separately showed that in both, the HILT and the LILT groups, the VAS score after 10 days of therapy was significantly lower compared to thatat 0 time, for consequently p = 0.00001vsp = 0.00001. Conclusion: Treatment with HILT and LILT significantly reduces pain and stiffness in patients with OA. Patients treated with HILT had better results, i.e., had a significant reduction in pain than patients treated with LILT. HILT was more effective than LILT.Остеоартритисот е ревматолошко заболување кое се карактеризирасо дегенерација и распаѓање на 'рскавицата во зглобовите. Со влошување на болеста, зглобниот простор се стеснува предизвикувајќи вкочанетост и болка, што често го нарушува движењето. Освен фармаколошка терапија, во лекувањето на остеоартитисот (ОА) на коленото се применува нискоинтензивен ласер (НИЛТ), високоинтензивен ласер (ВИЛТ) и вежби. ВИЛТ е нов модалитет во нашата земја и искуството од неговата примена е мало, особено во лекувањето на ОА на коленото. Цел на трудот е да се спореди ефектот на ВИЛТ во однос на НИЛТ во лекувањето на болката кај остеоратитис на коленото. Материјал и методи: Рандомизирано, компаративно, еднострано слепо истражување во кое учествуваа 72 пациенти поделени во две групи. Првата група беше лекувана со ВИЛT, а втората група со НИЛТ. Како мерка за исход беше користена визуелно аналогна скала (ВАС) за болка, која беше направена на првиот и десеттиот ден од лекувањето. За статистичка значајност беше земено р<0,05. Резултати: Согледавме сигнификантна разлика помеѓу двете групи во однос на ВАС скорот по 10 терапии, во прилог на сигнификантно понизок скор, односно помала болка во ВИЛT групата (p=0,0035). Споредбата на ВАС скорот помеѓу двете времиња во двете групи поединечно покажа дека и во ВИЛТ и во НИЛТ групата висината на VAS скорот по 10-дневна терапија беше сигнификантно понизок споредено со оној во 0 време за консеквентно p=0,00001наспроти p=0,00001. Заклучок: Третманот со ВИЛТ и НИЛТ значајно ја намалува болката, вкочанетоста и значајно ја подобрува функционалоста кај пациентите со ОА. Пациентите третирани со ВИЛТ имаат подобри резултати, односно имаат значајно намалување на болката, во однос на пациентите кои се третирани со НИЛT. ВИЛТ беше поефикасен отколку НИЛТ