1,132 research outputs found
E-health in epilepsy and parkinson’s disease
Contains fulltext :
228314.pdf (Publisher’s version ) (Open Access)Radboud University, 20 januari 2021Promotores : Wezel, R.J.A. van, Aarts, R.M. Co-promotores : Long, X., Dijk, J.P. van153 p
Wave Overtopping Simulator Control List Files, supplementary to the master thesis: Prediction method for grass erosion on levees by wave overtopping
These files are an attachment of the MSc. thesis " Prediction method for grass erosion on levees by
wave overtopping " by P.M. (Peter) van Dijk in August 2021 at TU Delft. These files contain the wave sequences used to control the wave overtopping simulator from 2007 untill 2015
Snellere test voor ggo’s
Met elk nieuw genetisch gemodificeerd gewas (ggo) dat ergens op een akker verschijnt, wordt het werk van analisten die voedingsmiddelen en diervoeders controleren een beetje ingewikkelder. Op RIKILT werkt Jeroen van Dijk aan een nieuw type test waarmee die analisten efficiënt hun werk kunnen blijven doen
Haalbaarheidsstudie naar de toepassing van een worst als tijdelijke waterkering
Het rapport 'Haalbaarheidsstudie naar de toepassing van een worst als tijdelijke waterkering' gaat na of een worst als nooddijk een technisch en/of economisch haalbaar alternatief is voor huidig gebruikte methoden voor tijdelijke waterkeringen. Op dit moment wordt bij dreigend hoogwater op verschillende manieren een nooddijk gebouwd. Men kiest dan voor een methode waarmee men of veel ervaring heeft of een methode waarvoor alle materialen aanwezig zijn. Het gebruik van een (zand-) waterworst lijkt een aantrekkelijke oplossing vanwege het ogenschijnlijk eenvoudige en snelle gebruik. Een meer fundamentele afweging tussen de verschillende alternatieven voor een nooddijk zou passend zijn. Om deze afweging te kunnen maken zijn eerst de belastingen bekeken, die zowel werken in de fase waarin de worst op de dijk geplaatst wordt, als in de gebruiksfase. Op basis van deze belastingen is nagegaan of de voorgestelde (zand-) waterworst voldoet aan de eisen die gesteld worden aan een tijdelijke waterkering. De worst blijkt door de horizontale belasting weg te rollen en door het waterstandsverschil over de dijk zullen grondwaterstromen tot piping kunnen leiden. Voor deze problemen is een aantal alternatieven aangedragen die een oplossing voor een of meerdere van deze problemen vormen. Van deze alternatieven bleek de oplossing, waarbij een slab aan de worst is bevestigd het beste. Bij dit alternatief is over de lengte van de worst langs de dijk een waterdicht slab bevestigd dat op het talud van de dijk ligt, waardoor de kwellengte wordt vergroot. De waterdruk op het doek levert een schuifspanning, welke groot genoeg is om de horizontale waterdruk op de worst op te nemen (zie figuur op de volgende bladzijde). Om de effecten van de worst op de bestaande dijk in te schatten is met behulp van een tweetal computermodellen een simulatie gemaakt. Hieruit bleek dat het slab een verlaging van de freatische lijn in het dijklichaam teweeg brengt, waardoor er minder snel water boven de teen uittreedt. Tevens bleek het belangrijk om de worst snel na de hoogwaterperiode van de dijk te verwijderen: er is dan minder kans dat het buitentalud afschuift. De worst is ten opzichte van bijvoorbeeld de zandzakken relatief snel van de dijk te verwijderen (± 4 uur). Een dergelijk gebruik van de worst als tijdelijke waterkering is technisch haalbaar. In het rapport is het gekozen alternatief vergeleken met traditionele nooddijken als zandzakken. Voor de bestudeerde methoden is een kostenraming gemaakt om ze met elkaar te kunnen vergelijken. De worst blijkt vanwege de hoge investeringskosten van het doekmateriaal een duur alternatief voor eenmalig gebruik. Echter, doordat de terugkerende kosten bij veelvuldig gebruik laag zijn, b/ijkt de worst een goedkoop alternatief. Tenslotte is nagegaan wat de invloed van de worst is op de faalkans van een dijkring. Voor het dijkringgebied Alblasserwaard en de Vijfheerenlanden is met behulp van het computerprogramma DIJKRING 4.0 de kans op overstroming berekend. Door de dijkvakken, die het meest bijdragen aan de faalkans van het systeem met 1 meter te verhogen, daalt de faalkans. Indien de kosten van de worsten (voor alle dijkvakken) lager zijn dan de daling in kosten van de schade bij inundatie, lijkt de aanschaf van de worsten acceptabel. In dit geval blijkt de kostendaling door het gebruik van de worsten fl. 3.500.000,- per jaar, terwijl de kosten van de worst over hun levensduur slechts fl. 71.000,- per jaar bedragen. Hieruit blijkt dat de worst ook uit economisch oogpunt een haalbaar alternatief voor een tijdelijke waterkering is. De kosten voor een permanente dijkophoging zijn circa fl. 6.500.000,-. Aangezien de dijken niet op hoogte zijn, dient op basis van het verschil in risicoreductie tussen permanente dijkophoging en tijdelijke dijkophoging een afweging tussen beide oplossingen gemaakt worden. Aangezien de risico reductie van een permanente dijkophoging op jaarbasis een factor 2. keer zo groot is, kan geconcludeerd worden dat een permanente dijkophoging eveneens economisch haalbaar is en zelfs voordeliger is (qua kosten) dan een tijdelijke dijkophoging. Op basis van kostbare ontwerp aanpassingen van het dijkprofiel welke volgen uit maatschappelijke overwegingen, kan het economischer zijn een tijdelijke dijkophoging in de vorm van een waterworst toe te passen.Hydraulic EngineeringCivil Engineering and Geoscience
Alternatieven voor de zandzak als tijdelijke waterkering
De laatste jaren treden er, door verschillende oorzaken, steeds vaker hoge waterstanden op. Het structureel verhogen van de dijken is een kostbare zaak, maar als door hoge rivierwaterstanden de dijk dreigt te overstromen en structureel verhogen van de dijken is niet gebeurd, dan wordt er vaak in allerijl een nooddijk van zandzakken gebouwd. In Nederland bestaan er geen richtlijnen over hoe een zandzakdijk dient te worden. Ook de precieze krachtenwerking in de zandzakdijk is onbekend, maar deze heeft zich bewezen in het verleden. Er bestaan enkel algemene vuistregels waarvan een overzicht wordt gegeven. Voor een arbeidsintensieve oplossing als zandzakken bestaan er wel degelijk alternatieve systemen. Van deze systemen bestaat er geen enkel overzicht, ook hun stabiliteit is onbekend. Er is een onderverdeling gemaakt van een aantal tijdelijke waterkeringsystemen (TWK) aan de hand van de manier waarop het water wordt gekeerd. Deze systemen zijn onderverdeeld in vier groepen, de opblaasbare kokervormige geomembranen of plastic elementen, de celvormige systemen, de staande systemen en de snelwegbarriblokken. De twee voornaamste bezwijkmechanismen van de systemen zijn het wegglijden en het omrollen of kantelen van de constructie. Welk systeem het beste kan worden toegepast is erg afhankelijk van de te verwachten situatie. Gaat men een TWK op en bestaande waterkering toepassen dan zal men moeten kijken wat de interactie is tussen deze waterkeringen. Er is vooral gekeken naar de invloed van de macrostabiliteit als gevolg van de interactie tussen TWK en de permanente waterkeringCivil Engineering and Geoscience
Haalbaarheidsstudie PAC met laag reservoirpeil
In dit afstudeerwerk is een globaal ontwerp opgesteld voor een PAC met laag reservoirpeil (zie de bijlagen 2, 11 en 12, uitvoering in bijlagen 20 en 22), Deze variant van pompaccumulatie biedt een oplossing voor twee belangrijke problemen van 'normale' PAC's: bij bezwijken van de dijk is er geen direct gevaar voor de omgeving en problemen met horizonvervuiling treden ook niet meer op. Een PAC met laag reservoirpeil brengt echter wel enige specifieke problemen met zich mee: er treden grotere kweldebieten op dan bij 'normale' PAC's en de bouw is gecompliceerder. Allereerst is globaal vastgesteld hoe groot de PAC met laag reservoirpeil moet worden. Uitgaande van het onderzoek dat in de eerste helft van de jaren tachtig is uitgevoerd, onder andere naar aanleiding van het Plan Lievense, is vastgesteld dat het ontwerp een garantievermogen van 1500 MW en een energie-inhoud van 30 GWh moet krijgen. Met behulp van verschillende vuistregels Is een globale dijkdoorsnede vastgesteld. Met de zo verkregen parameters is een grondbalans opgezet, waarmee bij een gekozen valhoogte en een gekozen waterdiepte een kruinbreedte werd gevonden. De evenwichtseis in de grondbalans was dat er geen aan- of afvoer van zand nodig mocht zijn. De in te voeren waterdiepte volgde uit een onderzoek naar mogelijke projectlocaties. Gekozen is voor een locatie op de coördinaten 52°30'NB, 4°1TOL (circa 16 km ten westen van IJmuiden), Op deze locatie bleek een PAC goed in te passen, mits de totale doorsnede niet groter zou zijn dan circa 8 km. De waterdiepte op de projectlocatie is iets minder dan 18 m (er is gerekend met een diepte bij LLW van 17,75 m). De grondbalans liet zien dat de kruin 720 m breed moet worden. Het grootste deel van de kruin ligt op LLW+7 m, langs de buitenrand is een zeewering geprojecteerd met een kruin op LLW+10 m. De totale diameter komt uit op 7520 m. Uit diverse bronnen werd vernomen dat met name de kwel een belangrijk probleem zou zijn, vandaar dat eerst dit probleem in kaart is gebracht, alvorens het ontwerp uit te werken. Dit is gedaan door met twee analytische modellen de boven- en ondergrens van de te verwachten kweldebieten te bepalen. Deze begrenzingen bleken sterk afhankelijk te zijn van de geohydrologische gegevens op de projectlocatie. Voor een standaardwaarde voor zand van k = 10 m/dag en een va/hoogte van 60 m werd de bovengrens vastgesteld op 2,6 miljoen m3/dag, de ondergrens op circa 1 miljoen m3/dag. Met behulp van het EEM-pakket MSEEP is het te verwachten kweldebiet geschat op 1,2 miljoen m3/dag, Het kwelprobleem bleek minder ernstig dan verwacht, omdat met een afdichting van het buitentalud van de dijk kon worden volstaan om tot deze schatting te komen. Vervolgens is onderzocht of de dijk onder alle bedrijfsomstandigheden veilig is, Dit is gedaan met behulp van het EEM-pakket PLAXIS, Met dit programma zijn niet-stationaire berekeningen gemaakt, om de invloed van snelle pel/wissellingen op de dijkstabiliteit te bepalen (tijdens de pompfase kan de waterstand op het bekken met 0,8 m/uur dalen). Uit het onderzoek kwam naar voren dat de dijk onder deze omstandigheden veilig blijft. Ook is gekeken naar de uitvoering van de dijk, Allereerst wordt een smalle dijk gebouwd, die later de zeewering gaat vormen, Het bekken wordt zo beschut, waardoor de werkomstandigheden veel beter worden, wat de productiviteit ten goede komt. Vervolgens wordt het bekken op diepte gebracht en wordt met het vrijkomende materiaal de dijk opgeworpen. Gedurende de werkzaamheden in het bekken is er een open verbinding met zee, zodat schepen in en uit het bekken kunnen varen, Met de bouw van de dijk is ongeveer 6,5 jaar gemoeid. Tevens is een globaal ontwerp gemaakt voor de harde kunstwerken, Dit is gedaan in samenhang met de gekozen uitvoeringsmethode. De uitvoeringsmethode voor de harde kunstwerken is globaal als volgt: in een bouwdok worden caissons voor de turbinebehuizingen gebouwd. Deze caissons worden drijvend uit het dok gesleept, waarna ze in het bekken worden afgezonken en afgebouwd. In het dok worden dan de drukleidingcaissons gebouwd, Ook deze warden uit het dok gesleept afgezonken en afgebouwd, In het dok, dat op de locatie van de in-uitlaatwerken in de dijk ligt warden vervolgens de in-uitlaatwerken gebouwd, De bouw van de harde kunstwerken duurt ongeveer 7,5 jaar, Met alleen een dijk, een bekken en harde kunstwerken is de PAC nog niet gereed, Er zijn nog diverse andere kunstwerken nodig voor een veilige en rendabele exploitatie, Deze werken zijn verzameld onder de noemer 'bijkomende werken', Zo zijn er op vele locaties talud- en bodembeschermingen en –afdichtingen noodzakelijk, moeten er maatregelen warden getroffen om de veiligheid van mens en machine te waarborgen en moeten er voorzieningen worden aangelegd om de bouw en de exploitatie van de PAC mogelijk te maken (haven, opslagterreinen, etcetera), Aan deze bijkomende werken is in dit afstudeerproject weinig aandacht besteed, De totale bouwtijd van de PAC is ongeveer 9,5 jaar, Tenslotte is een kart onderzoek gedaan naar de te verwachten rentabiliteit van de PAC, Met de aanleg van de PAC met laag reservoirpeil is volgens een zeer grove schatting ongeveer 6,1 miljard gulden gemoeid (prijspeil 1985), De baten uit de verhuur verkoop van de circa 1000 ha grond, die op de kruin van de dijk ontstaat blijken van cruciaal belang om de PAC rendabel te maken, De baten-kostenverhouding blijkt nauwelijks boven de 1,0 uit te komen, wat aangeeft dat kleine tegenvallers al kunnen betekenen dat de PAC niet rendabel is, Wel moet warden opgemerkt dat de schatting aan de conservatieve kant is, De belangrijkste conclusie van dit afstudeerproject is dat de PAC met laag reservoirpeil technisch mogelijk is, maar dat de rentabiliteit van een dergelijk project twijfelachtig is, Wel is duidelijk geworden dat het ontwerp op diverse punten kan warden geoptimaliseerd, waardoor de kosten flink lager kunnen uitvallen, Een van de belangrijkste groepen parameters, de geohydrologische eigenschappen van de bodem op de projectlocatie, is een grote onbekende in dit afstudeerproject. Er moet zeker onderzoek worden gedaan naar deze eigenschappen, als wordt besloten de PAC met laag reservoirpeil nader te onderzoeken.Hydraulic EngineeringCivil Engineering and Geoscience
Neural network approximations to posterior densities: an analytical approach
In Hoogerheide, Kaashoek and Van Dijk (2002) the class of neural networksampling methods is introduced to sample from a target (posterior)distribution that may be multi-modal or skew, or exhibit strong correlationamong the parameters. In these methods the neural network is used as animportance function in IS or as a candidate density in MH. In this note wesuggest an analytical approach to estimate the moments of a certain (target)distribution, where `analytical' refers to the fact that no samplingalgorithm like MH or IS is needed.We show an example in which our analyticalapproach is feasible, even in a case where a `standard' Gibbs approach wouldfail or be extremely slow.Markov chain Monte Carlo;Bayesian inference;importance sampling;neural networks
EDR te Leiduin
Voor capaciteitsuitbreiding van Gemeentewaterleidingen Amsterdam (GWA) te Leiduin wordt onderzoek verricht naar drie verschillende technieken. Om de haalbaarheid van ED voor capaciteitsuitbreiding te bepalen is proefinstallatie onderzoek verricht met deze techniek.Sanitary EngineeringWatermanagementCivil Engineering and Geoscience
Aanvullend Archeologisch Onderzoek in het trace van de Hogesnelheidslijn-Zuid/A16, vindplaats 37, Rotterdam, Overschiese Kleiweg
Verslag van aanvullend onderzoek na inventariserend onderzoek naar archeologie op de Overschiese Kleiweg, Rotterdam. Op grond van historische bronnen werd vermoed dat zich hier een middeleeuwse dijk uit de 12e eeuw bevond.De dijk bevat sporen uit de IJzertijd, Vroege Middeleeuwen (7e en 8e eeuw) en Nieuwe Tijd (18e en 19e eeuw)
- …
