22 research outputs found
The causal theory of knowledge revisited: An interventionist approach
No full textGoldman proposed that a subject (Formula presented.) knows (Formula presented.) if and only if (Formula presented.) is appropriately causally connected to (Formula presented.) 's believing (Formula presented.). He later on abandoned this theory. The main objection to the theory is that the causal connection required by Goldman is compatible with certain problematic forms of luck. In this paper we argue that Goldman's causal theory of knowledge can overcome the luck problem if causation is understood along interventionist lines. We also show that the modified theory leads to the correct results in contexts involving other prominent forms of epistemic luck and compare it with other accounts on the market
Epistemic justification and epistemic luck
No full textAmong epistemologists, it is not uncommon to relate various forms of epistemic luck to the vexed debate between internalists and externalists. But there are many internalism/externalism debates in epistemology, and it is not always clear how these debates relate to each other. In the present paper I investigate the relation between epistemic luck and prominent internalist and externalist accounts of epistemic justification. I argue that the dichotomy between internalist and externalist concepts of justification can be characterized in terms of epistemic luck. Whereas externalist theories of justification are incompatible with veritic luck but not with reflective luck, the converse is true for internalist theories of justification. These results are found to explain and cohere with some recent findings from elsewhere in epistemology, and support a surprising picture of justification, on which internalism and externalism are complementary rather than contradictory positions
Towards a Hybrid Account of Luck
No full textThe concept of luck is important in various areas of philosophy. In this paper, I argue that two prominent accounts of luck, the modal and the probabilistic account of luck, need to be combined to accommodate the various ways in which luck comes in degrees. I briefly sketch such a hybrid account of luck, distinguish it from two similar accounts recently proposed, and consider some objections
Luck and justification: Internalism, externalism and kinds of luck
No full textIn dit proefschrift staat de volgende vraag centraal: wat is kennis? Dit is een van de oudste vragen in de filosofie, en traditioneel gezien denkt men dat voordat je kennis van een bepaalde propositie p kan hebben, je moet beschikken over een rechtvaardiging voor je overtuiging dat p het geval is. Dit boek analyseert de relatie tussen deze rechtvaardigingsconditie voor kennis en verschillende soorten toeval. Er wordt beargumenteerd dat het beruchte debat tussen zogenaamde internalisten en externalisten met betrekking tot epistemische rechtvaardiging geherdefinieerd kan worden in termen van de notie van toeval. In het eerste gedeelte van het proefschrift wordt een algemene analyse van het begrip toeval gegeven, en worden de verschillende soorten toeval die epistemisch relevant zijn behandeld. In het tweede gedeelte van het proefschrift wordt de stelling verdedigd dat internalistische concepten van rechtvaardiging in de regel een bepaald soort toeval uitsluiten (namelijk reflectief toeval), maar compatibel zijn met andere vormen van toeval (met name verisitisch toeval). De situatie is echter precies omgekeerd voor externalistische theorieën van rechtvaardiging. In het laatste hoofdstuk wordt een nieuwe analyse gegeven van de relatie tussen epistemische rechtvaardiging en toeval, en worden wat van haar consequenties uitgelicht
Luck and justification:Internalism, externalism and kinds of luck
No full textIn dit proefschrift staat de volgende vraag centraal: wat is kennis? Dit is een van de oudste vragen in de filosofie, en traditioneel gezien denkt men dat voordat je kennis van een bepaalde propositie p kan hebben, je moet beschikken over een rechtvaardiging voor je overtuiging dat p het geval is. Dit boek analyseert de relatie tussen deze rechtvaardigingsconditie voor kennis en verschillende soorten toeval. Er wordt beargumenteerd dat het beruchte debat tussen zogenaamde internalisten en externalisten met betrekking tot epistemische rechtvaardiging geherdefinieerd kan worden in termen van de notie van toeval. In het eerste gedeelte van het proefschrift wordt een algemene analyse van het begrip toeval gegeven, en worden de verschillende soorten toeval die epistemisch relevant zijn behandeld. In het tweede gedeelte van het proefschrift wordt de stelling verdedigd dat internalistische concepten van rechtvaardiging in de regel een bepaald soort toeval uitsluiten (namelijk reflectief toeval), maar compatibel zijn met andere vormen van toeval (met name verisitisch toeval). De situatie is echter precies omgekeerd voor externalistische theorieën van rechtvaardiging. In het laatste hoofdstuk wordt een nieuwe analyse gegeven van de relatie tussen epistemische rechtvaardiging en toeval, en worden wat van haar consequenties uitgelicht.This thesis concerns the question: what is knowledge? Traditionally, it has been thought that in order to know that p, one must have some justification for one’s belief that p. This book is an investigation into the relation between this justification condition and kinds of epistemic luck. It is argued that the vexed debate between so-called internalists and externalists about epistemic justification can be recast in terms of luck. In the first part of the thesis, an account of luck is developed, and the various kinds of luck relevant in epistemology are discussed. In the second part of the thesis it is argued that internalist concepts of justification typically eliminate one kind of luck, reflective luck, but not another kind of luck, veritic luck. The situation is converse for externalist concepts of justification: they typically eliminate veritic luck, but not reflective luck. In the final chapter of the thesis an original view is developed concerning the relation between epistemic justification and the various kinds of epistemic luck, and discuss some implications
Luck and justification:Internalism, externalism and kinds of luck
No full textIn dit proefschrift staat de volgende vraag centraal: wat is kennis? Dit is een van de oudste vragen in de filosofie, en traditioneel gezien denkt men dat voordat je kennis van een bepaalde propositie p kan hebben, je moet beschikken over een rechtvaardiging voor je overtuiging dat p het geval is. Dit boek analyseert de relatie tussen deze rechtvaardigingsconditie voor kennis en verschillende soorten toeval. Er wordt beargumenteerd dat het beruchte debat tussen zogenaamde internalisten en externalisten met betrekking tot epistemische rechtvaardiging geherdefinieerd kan worden in termen van de notie van toeval. In het eerste gedeelte van het proefschrift wordt een algemene analyse van het begrip toeval gegeven, en worden de verschillende soorten toeval die epistemisch relevant zijn behandeld. In het tweede gedeelte van het proefschrift wordt de stelling verdedigd dat internalistische concepten van rechtvaardiging in de regel een bepaald soort toeval uitsluiten (namelijk reflectief toeval), maar compatibel zijn met andere vormen van toeval (met name verisitisch toeval). De situatie is echter precies omgekeerd voor externalistische theorieën van rechtvaardiging. In het laatste hoofdstuk wordt een nieuwe analyse gegeven van de relatie tussen epistemische rechtvaardiging en toeval, en worden wat van haar consequenties uitgelicht.This thesis concerns the question: what is knowledge? Traditionally, it has been thought that in order to know that p, one must have some justification for one’s belief that p. This book is an investigation into the relation between this justification condition and kinds of epistemic luck. It is argued that the vexed debate between so-called internalists and externalists about epistemic justification can be recast in terms of luck. In the first part of the thesis, an account of luck is developed, and the various kinds of luck relevant in epistemology are discussed. In the second part of the thesis it is argued that internalist concepts of justification typically eliminate one kind of luck, reflective luck, but not another kind of luck, veritic luck. The situation is converse for externalist concepts of justification: they typically eliminate veritic luck, but not reflective luck. In the final chapter of the thesis an original view is developed concerning the relation between epistemic justification and the various kinds of epistemic luck, and discuss some implications
Un critère modal pour l\u27argumentation épistémique
No full textIn this paper, I spell out and argue for a new epistemic theory of argumentation. Contrary to extant views, this theory is compatible with a pluralistic framework on argumentation, where the norms governing argumentation depend on the aim with which we engage in the practice. A domain of specifically epistemic argumentation is singled out, and I argue based on recent findings in modal epistemology that this domain is governed by the modal norm of safety; where a belief is safe just in case it is produced by a method that would not easily produce a false belief. While this criterion is well-known and uncontroversial in epistemology, it has hitherto not been applied to epistemic theories of argumentation. I show that the norm allows for a novel and superior perspective of the relevance of the persistent interlocutor in argumentation theory, and on the relation between dialectical and epistemic norms more generally.Dans cet article, j\u27adopte un cadre pluraliste sur l\u27argumentation, où les normes qui dirigent la construction et l’évaluation de l’argumentation dépendent du but de notre engagement dans cette pratique. Un domaine d\u27argumentation spécifiquement épistémique est distingué, et je soutiens, sur la base de découvertes récentes en épistémologie modale, que ce domaine est dirigé par la norme modale de sécurité, selon laquelle une croyance est sûre juste au cas où elle serait produite par une méthode qui ne produirait pas facilement une fausse croyance. Bien que ce critère soit bien connu et non controversé en épistémologie, il n\u27a jusqu\u27à présent pas été appliqué aux théories épistémiques de l\u27argumentation. Je montre la fécondité d\u27introduire cette norme modale dans notre théorie de l\u27argumentation en soutenant que cela permet une perspective nouvelle et supérieure sur la pertinence de l\u27interlocuteur persistant dans la théorie de l\u27argumentation, et plus généralement sur la relation entre les norms dialectiques et épistémiques.
The causal theory of knowledge revisited: An interventionist approach
No full textGoldman proposed that a subject (Formula presented.) knows (Formula presented.) if and only if (Formula presented.) is appropriately causally connected to (Formula presented.) 's believing (Formula presented.). He later on abandoned this theory. The main objection to the theory is that the causal connection required by Goldman is compatible with certain problematic forms of luck. In this paper we argue that Goldman's causal theory of knowledge can overcome the luck problem if causation is understood along interventionist lines. We also show that the modified theory leads to the correct results in contexts involving other prominent forms of epistemic luck and compare it with other accounts on the market
Epistemic Benefits of the Material Theory of Induction
No full textC. D. Broad famously labelled the problem of providing our inductive practices with a proper justification “the scandal of philosophy” (Broad, 1952). Recently, John Norton has provided a dissolution of this problem (2014). According to Norton, inductive inference is grounded in particular facts obtaining within particular domains (J. Norton, 2003b, 2010, 2014). Because the material theory does not involve a universal schema of induction, Norton claims it dissolves the problem of induction (which implies that such universal schemas cannot be justified). In this paper, I critically evaluate Norton's dissolution. In particular, I argue that the problem of induction is an epistemological problem, that Norton's material theory entails an externalist epistemology, and that it is a common feature of such epistemologies that they dissolve the problem of induction. The upshot is that the material theory is not unique in its ability to reap the specifically epistemic benefits of dissolving the problem of induction, and thus that the epistemic advantages of the material theory over extant alternatives in this regard are fewer than it may appear at first sight
