25,530 research outputs found
Miłość w czasach wojny w nowelach Federica De Roberta: «La Cocotte» i «L’Ultimo Voto»
Get PDFFederico De Roberto, the author of the "Viceroys" known and appreciated by contemporary readers, dedicates a significant part of his texts to "love case studies". Love is not only the subject of his prose, but also the subject of tractates, thanks to which the author intends to find out the "truth" about feelings. In his war short stories, the author returns to the topic, “La Cocotte” and “L’Ultimo Voto” are studies of love during the First World War. The aim of the article is to analyze the role of literary space and characters in depicting the conflict between love for a woman and patriotic feelings. Federico De Roberto (1861–1927), autore dei «Viceré», è uno dei più importanti narratori siciliani. Nei primi anni della sua attività letteraria il riconoscimento da parte degli autori veristi garantisce al giovane scrittore una certa attenzione dei lettori. Col passare del tempo, però, egli viene considerato un epigono dei veristi, un letterato ottocentesco, le cui opere non attingono alle maggiori tendenze letterarie del primo Novecento. Non condivide l’interesse per i movimenti rinnovatori della letteratura italiana dell’epoca, tra cui i futuristi e la loro fascinazione per la modernità e la guerra; lo scrittore catanese assume una posizione antitetica nei loro confronti e così, all’indomani dello scoppio della Prima Guerra Mondiale, si dichiara a favore dell’anti-interventismo.Federico De Roberto, autor znanych i docenianych przez współczesnych czytelników „Wicekrólów”, znaczną część swoich tekstów poświęcił “studiom przypadków miłosnych”. Miłość jest tematem nie tylko prozy, ale również przedmiotem traktatów, dzięki, którym autor ma zamiar dotrzeć do „prawdy” o uczuciach. W opowiadaniach wojennych autor powraca do tych poszukiwań, «La Cocotte» i «L’Ultimo Voto» to studia miłości w czasach Pierwszej Wojny Światowej. Materia literacka, przestrzeń i bohaterowie, służy do zobrazowania konfliktu między miłością do kobiety, a uczuciami patriotycznymi
„Cavalleria rusticana” Giovanniego Verga w teatrze, operze i kinie
No full textThis essay is about short story and later play “Rustic Chivalry” (“Cavalleria rusticana”), by Giovanni Verga, one of the greatest representatives of Italian literary realism (verismo). The essay analyzes also its first film adaptations of 1916, which was a huge success.Cavalleria rusticana viene messa in scena, dalla Compagnia di Cesare Rossi, al «Teatro Carignano» di Torino il 14 gennaio 1884 per l’interpretazione di Eleonora Duse (Santuzza), Flavio Andò (Turiddu), Tebaldo Checchi (compare Alfio) e dello stesso scettico Rossi che paventando un insuccesso si è riservato il ruolo minore di zio Brasi. Ed è un trionfo. Messa in scena su cui non poco ha influito la mediazione di Giuseppe (Pin per gli amici) Giacosa, a cui l’autore avrebbe dedicato l’edizione a stampa, che sulla «Gazzetta Piemontese» del 13 gennaio scriveva: «La novità del Verga non consiste nel fare di più ma, forse, nel fare di meno, certo nel fare diversamente». Interesująca pod względem tematycznym “Cavalleria rusticana” Giovanniego Vergi z 1887 roku, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli włoskiego weryzmu-naturalizmu, jest egzemplifikacją studium historyczno-komparatystycznego; dotyczy ono reprezentacji jednoaktówki w teatrach Włoch i Europy jako melodramatu w reżyserii Pietro Mascagnego i pierwszej ekranizacji kinowej w 1916 roku przez G. T. Tozzettiego i G. Menasciego, która odniosła ogromny sukces
SIK SIK – NOSTALGIA ZA TRADYCJĄ CZY PARODIA SACRUM W TEATRZE
No full textThe author refers to the modern stage recitation technique offering a new typology of characters: Sik-Sik, or the magro-mago, the thin magus in a black top hat, with a white face, dressed in black, who establishes direct contact with the audience using voice modulation, mimics, pantomime and other recitation elements. Sik-Sik becomes a model for other prominent figures of the Italian drama, such as Pirandello or Fo.Sik Sik l’artefice mago viene inserito dal suo autore nelle Cantate dei giorni pari. I numeri pari, si sa, sono ampiamente sprovvisti di virtù propiziatorie, di efficacia scaramantica. Il processo di infatuazione, l’auto-investitura con cui il ciarlatano si addobba da demiurgo di periferia, da vate creatore di portenti e di mirabilie, crolla pertanto subito: il goffo bricoleur che dovrebbe innalzarsi al ruolo sacro di artifex grazie alla fiducia accordatagli da un’ingenua platea, fino ad illudersi lui stesso forse sulla verità della propria menzogna vitale, rinuncia mestamente alla sua gaglioffa pretesa.W niniejszym artykule autor podejmuje próbę charakteryzowania nowoczesnej sztuki recytacji, która wykreowała nowe typy charakterów scenicznych takich jak: Sik-Sik lub magro-mago, szczupłych magów w czarnym cylindrze i czarnym kostiumie, których znakiem rozpoznawczym jest pomalowana na biało twarz. Istota tej sztuki polega na utrzymaniu bezpośredniego kontaktu przez aktora z publicznością za pomocą modulacji głosu, mimiki, pantominy lub innych form recytacji. Sik-sik stał się wzorcem dla innych wybitnych postaci włoskiego dramatu, takich jak Pirandello lub Fo
Delamination buckling of a curved composite beam subjected to a closing bending moment
No full textThe snap buckling case in a curved composite beam under a closing bending moment is dealt with. A theoretical approach is developed for the non-linear problem of delamination buckling which is likely to occur in curved composite structures. The approach is based on large deflection characterisation of a curved beam, coupled with fracture mechanics concepts. The general solution is applied to analyse a special case in which delamination occurs very close to inner surface of the beam and snap buckling happens in this delaminated thin layer. The effect of the arc angle of delamination crack on the critical load is also studied
Nuncjatura Annibala z Kapui w Rzeczypospolitej (1586–1591) w perspektywie jego padewskich znajomości
Get PDFL’articolo presenta il problema dell’impatto delle conoscenze universitarie di Annibale Di Capua, instaurate durante gli studi giuridici a Padova, sulla sua successiva missione diplomatica come nunzio apostolico nello Stato polacco-lituano (1586–1591). Si è tenuto conto soprattutto dei contatti patavini del Di Capua con Stanisław Tarnowski, poi castellano di Sandomierz, e Jan Zamoyski, poi Gran Cancelliere ed Etmano. La fonte fondamentale utilizzata ai fini di questa analisi è il carteggio condotto dal Di Capua durante la sua missione polacco-lituana, nonché altri singoli testi di carattere diverso, che attestino i contatti instaurati a Padova dal giovane nobile napoletano. La ricerca condotta dimostra che il periodo di circa 25 anni, trascorso tra i tempi universitari e la permanenza dell’arcivescovo di Napoli presso la corte polacco-lituana, fu probabilmente troppo lungo, perché simili conoscenze, senza essere nel frattempo coltivate, potessero avere un’influenza significativa sull’attività diplomatica del Di Capua. I contatti dai tempi della gioventù con la nazione polacca a Padova non avrebbero avuto un impatto positivo nemmeno sulla conoscenza del contesto socio-politico in cui l’arcivescovo di Napoli si trovò alle soglie del terzo interregno (1587). Il nunzio giunse infatti nei confini dello Stato polacco-lituano senza alcun contatto attuale, non conoscendo le specificità del luogo in cui avrebbe operato, con poca conoscenza del sistema politico locale.Artykuł przedstawia problem wpływu uniwersyteckich znajomości Annibala z Kapui, zawartych podczas studiów prawniczych w Padwie, na jego późniejszą misję dyplomatyczną na urzędzie nuncjusza apostolskiego w polsko-litewskiej Rzeczypospolitej (1586–1591). Pod uwagę wzięte zostały przede wszystkim padewskie kontakty Di Capui ze Stanisławem Tarnowskim, późniejszym kasztelanem sandomierskim, oraz Janem Zamoyskim, późniejszym kanclerzem i hetmanem. Podstawowym źródłem wykorzystanym na potrzeby niniejszej analizy była korespondencja prowadzona przez Annibala z Kapui w czasie misji w Rzeczypospolitej, a także pojedyncze teksty o innym charakterze, zaświadczające o zawieranych w Padwie przez młodego neapolitańskiego szlachcica znajomościach. Z przeprowadzonej analizy wynika, że okres około 25 lat, jaki minął od czasów studenckich do pobytu arcybiskupa Neapolu na polsko-litewskim dworze, był prawdopodobnie zbyt długi, aby podobne znajomości, których w tzw. międzyczasie nie kultywowano, mogły istotnie oddziaływać na działalność Annibala z Kapui jako dyplomaty. Młodzieńczy kontakt ze środowiskiem nacji polskiej w Padwie nie wpłynął także pozytywnie na znajomość społeczno-politycznego kontekstu, w jakim znalazł się arcybiskup Neapolu u progu trzeciego interregnum (1587). Nuncjusz przybył w granice Rzeczypospolitej bez żadnych aktualnych kontaktów, nie znając specyfiki miejsca, w którym przyszło mu działać, z niewielką wiedzą na temat polsko-litewskiego systemu ustrojowego
Native p-type transparent conductive CuI via intrinsic defects
No full textThe ability of CuI to be doped p-type via the introduction of native defects has been investigated using first-principles pseudopotential calculations based on density functional theory. The Cu vacancy has a lower formation energy than any of the other native defects, which include I vacancy (V(I)), Cu interstitial (Cu(i)), I interstitial (I(i)), Cu antisite (Cu(I)), and I antisite (I(Cu)). Combined with its shallow acceptor level, it offers sufficient hole concentrations in CuI. The natural band alignments as compared to zinc-blende ZnS, ZnSe, and ZnTe have also been calculated in order to further identify the p-type dopability of CuI. It is found that CuI has a relatively high valence band maximum and conduction band minimum, which also makes it easy to dope CuI p-type in terms of the doping limit rule. In addition, the small effective mass of the light hole-about 0.303m(0)-can provide high mobility and p-type conductivity in CuI. All of these results make CuI an ideal candidate for native p-type materials (C) 2011 American Institute of Physics. [doi:10.1063/1.3633220
Metody empiryczne w badaniu ewolucji kulturowej języka
Get PDFThe evolution of language has recently become one of the main fields of interdisciplinary science. However, it is also possible to study it exclusively from a linguistic perspective, not only theoretically, but also in an empirical way. The present article aims at presenting the most promising research programs dedicated to the empirical study of the cultural evolution of language, which currently constitutes an essential complement to studies from other scientific perspectives. La comprensione della lingua umana condiziona la nostra piena comprensione dell’umanità. Possiamo ammirare la complessità e la struttura dei linguaggi, ma la questione che riguarda il modo in cui sono emersi rimane aperta ed è ampiamente discussa da secoli dai ricercatori legati ai campi così distanti come paleontologia, neurologia, genetica, psicologia, teologia e linguistica. Nonostante il fatto che le origini del linguaggio siano state studiate anche nell’antichità, finora non c'è una risposta soddisfacente. Di conseguenza, alcuni scienziati si riferiscono all’enigma dell’origine del linguaggio come il „problema più difficile nella scienza”Ewolucja języka stała się ostatnio jedną z podstawowych dziedzin badań interdyscyplinarnych. Można ją jednak również badać z perspektywy językowej, nie tylko w sposób teoretyczny, ale także empiryczny. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie najbardziej obiecujących programów badawczych poświęconych empirycznemu badaniu ewolucji kulturowej języka, która stanowi obecnie istotne uzupełnienie badań prowadzonych w innych paradygmatach naukowych
- …
