3,402 research outputs found

    03. Experiència de PFC a l'Illinois Institute Technology de la Universitat de Chicago

    No full text
    Conferència de l'arquitecte Xavier Vendrell, professor a l'Escola d'Arquitectura i de les Arts de la Universitat de Illinois a Chicago, dins el cicle "Introducció al PFC: Comentaris d'arquitectura" celebrada el dia 27 de febrer de 2009 a l' Aula Pi Calleja de l'ETSAB

    03. Experiència de PFC a l'Illinois Institute Technology de la Universitat de Chicago

    No full text
    Conferència de l'arquitecte Xavier Vendrell, professor a l'Escola d'Arquitectura i de les Arts de la Universitat de Illinois a Chicago, dins el cicle "Introducció al PFC: Comentaris d'arquitectura" celebrada el dia 27 de febrer de 2009 a l' Aula Pi Calleja de l'ETSAB

    Deposició de pel·lícules primes del material BaCo0.4Fe0.4Zr0.2 O3- δ a través de solució química via Spin Coating

    No full text
    Treballs Finals de Grau de Química, Facultat de Química, Universitat de Barcelona, Any: 2024, Tutors: Xavier Vendrell Villafruela, Guilhem DezanneauThis final degree project studies the deposition of BaCo0.4Fe0.4Zr0.2O3-δ (BCFZO) thin films using a chemical solution-based spin-coating technique for potential use in solid oxide fuel cells (SOFCs). It emphasises the importance of precise stoichiometric measurements, pH control, and characterization techniques, describes and studies the compound and its properties using XRD, optical microscopy, and electrical measurements. These techniques are essential for understanding the structural and electrical characteristics of the BCFZO thin films. Furthermore, the study investigates the effect of various deposition parameters, such as viscosity and spin rate, offering knowledge for improving the spin-coating process. Through the optimization, particularly with PEI-assisted synthesis and lower-temperature thermal treatments (600ºC), the production of homogeneous films demonstrates satisfactory electrical properties. Further experimentation is recommended, including trying different PEI ratios and thermal treatments, exploring other polymerization chemicals, and optimising the XRD characterization technique. The study offers useful knowledge and sets an orientation for future advances in BCFZO thin film deposition

    A ca Joan Fuster. Entra, beu i calla

    No full text
    Número monogràfic dedicat al centenari del naixement de Joan Fuster, amb col·laboracions de Xavier Pla, Antoni Furió, Gustau Muñoz, Joan Ramon Resina, Toni Mollà, Enric Iborra, Francesc Viadel, Salvador Vendrell, Teresa Muñoz Lloret, Ernest Belenguer, Ferran Archilés, Pau Viciano, Antoni Rico, Josep L. Gómez Mompart, Jan Brugueras, Joan F. Mira, Martí Domínguez, Juli Capilla, Xavier Antich, Enric Balaguer, Enric Bou, Margarida Castellano, Antoni Defez, Anna Esteve, Maria Àngels Francès, Tobies Grimaltos, Pere Antoni Pons, Joan Ramon Resina, Mercè Rius, Quim Torra, Joan Manuel Tresserras i Josep Ballester

    Desenvolupament de fotocatalitzadors basats en BaTiO3 per a la producció d’H2

    No full text
    Treballs Finals de Grau de Química, Facultat de Química, Universitat de Barcelona, Any: 2026, Tutors: Xavier Vendrell Villafruela, Jarosław SerafinThe global rise in energy demand and the continuous increase in atmospheric CO2 emissions have underscored the urgent need to develop cleaner and more sustainable energy technologies. Among the different strategies under study, photocatalytic hydrogen production is especially attractive, as it enables the conversion of solar energy into a carbon-free fuel. Titanium dioxide (TiO2) is one of the most widely investigated photocatalysts owing to its stability, low cost, and non-toxicity. However, its practical efficiency remains limited by rapid electron–hole recombination and weak absorption in the visible region. In this work, we synthesized novel TiO2-based composites modified with ferroelectric BST perovskites (Ba1-xSrxTiO3), conductive MXene (Ti3C2Tx), and metallic co-catalysts (Cu). The samples were characterized using X-ray diffraction (XRD), scanning electron microscopy (SEM), Raman spectroscopy, Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), UV–vis diffuse reflectance spectroscopy, photoluminescence spectroscopy (PL), and Brunauer–Emmett–Teller (BET) surface area analysis to evaluate their structural, optical, and morphological properties. Photocatalytic tests revealed a clear enhancement in hydrogen photoproduction. While pure TiO2 generated around 0.5 mmol·g-1·h-1, the best-performing TiO2/BST/MXene/Cu composite reached values equal to ~30 mmol·g-1·h-1. This improvement can be attributed to the synergistic contribution of each component. BST helps to separate charges more efficiently thanks to the internal electric field within its ferroelectric structure, which reduces the chance of electron–hole recombination. At the same time, MXenes act as highly conductive pathways, facilitating efficient electron transfer to the metal co-catalyst sites. As a result, charge recombination is suppressed, leading to a significant increase in hydrogen evolution activity. Overall, the obtained results demonstrate that combining TiO2 with BST, MXene, and Cu metal co-catalysts is a highly effective strategy for enhancing photocatalytic performance and supports the development of renewable hydrogen technologies

    A saga de um clã Xavier

    No full text
    The book brings together historical memories of the Xavier family, of which the author is a member, and includes everything from the heroic episode between members of the Xavier family and Lampião's gang, to a Xavier family tree and tributes to the members of this family, as well as photographic records of known members. The author rescues and preserves important memories of the family, reconstructing facts that, if told orally, could gradually be erased. The story told by Maria do Socorro Cardoso Xavier is also a way of preserving the memory of Ipueira, reporting on the social life and historical setting of the place, using family narrative.O livro reúne registros de memórias históricas da família Xavier, da qual a autora é membro, e traz desde o episódio heróico entre membros da família Xavier e o bando de Lampião, à uma árvore genealógica dos Xavier e homenagens aos membros dessa famílias, além de registros fotográficos dos membros conhecidos. A autora resgata e preserva memórias importantes da família, reconstituindo fatos que, contados oralmente, poderiam se apagar aos poucos. A história narrada por Maria do Socorro Cardoso Xavier também é uma forma de preservar a memória de Ipueira, relatando sobre a vida social e cenário histórico do lugar, utilizando da narrativa familiar

    Ciclo Pedagogías posibles - Rural Studio

    No full text
    [Resumen] Xavier Vendrell, que fue el director del Graduate Program de Rural Studio, nos presentó Rural Studio en el Espacio ETSAC. Rural Studio es un singular prácticum de arquitectura. Fue fundado en 1993 por los arquitectos Samuel Mockbee y D. K. Ruth en el condado de Hale, Alabama. Es decir, el sur racializado y empobrecido de los Estados Unidos. Rural Studio tiene su sede en la Universidad de Auburn, manifestando desde su fundación un doble objetivo: la formación de estudiantes y la investigación sobre arquitecturas idóneas y apropiadas para una vida rural sostenible y saludable. Ambos intereses se combinan en una práctica desarrollada de acuerdo con la metodología de aprendizaje-servicio en la que estudiantes y profesores acceden al conocimiento a través de la prestación de servicios de arquitectura. El lema de Estudio Rural es formar arquitectos ciudadanos. Personas comprometidas con la vida cotidiana y con los derechos de las demás personas a través del servicio de la arquitectura, que le prestan a quién no tiene acceso a ella. Rural Studio explora prácticas innovadoras para alcanzar sus objetivos. Este compromiso se consigue con el desarrollo de procesos constructivos eficaces, eficientes y apropiables, incorporando materiales de construcción asumibles y comunes en su medio como la madera y la chapa metálica a los que dan un tratamiento ennoblecedor. Sin embargo, Rural Studio va más allá de reducir costes financieros y optimizar las respuestas tecnológicas. Sus diseños pretenden maximizar la eficiencia energética en una zona climática dura, posibilitar la resiliencia y la soberanía tecnológica de las comunidades sin abandonar nunca un diseño cuidadoso, dando como resultado arquitecturas esencialmente hermosas.[Resumo] Xavier Vendrell, que foi o director do Graduate Program de Rural Studio, presentounos Rural Studio no Espazo ETSAC. Rural Studio é un singular prácticum de arquitectura. Foi fundado en 1993 polos arquitectos Samuel Mockbee e D. K. Ruth no condado de Hale, Alabama. É dicir, o sur racializado e empobrecido dos Estados Unidos. Rural Studio ten a súa sede na Universidade de Auburn, manifestando dende a súa fundación un dobre obxectivo: a formación de estudantes e a investigación sobre arquitecturas axeitadas e apropiadas para unha vida rural sostible e saudable. Ambos intereses combínanse nunha práctica desenvolvida de acordo coa metodoloxía de aprendizaxe-servizo na que estudantes e profesores acceden ao coñecemento a través da prestación de servizos de arquitectura. O lema de Estudio Rural é formar arquitectos cidadáns. Persoas comprometidas coa vida cotiá e cos dereitos das demais persoas a través do servizo da arquitectura, que lle prestan a quen non ten acceso a ela. Rural Studio explora prácticas innovadoras para acadar os seus obxectivos. Este compromiso conséguese co desenvolvemento de procesos construtivos eficaces, eficientes e apropiables, incorporando materiais de construción asumibles e comúns no seu medio como a madeira e a chapa metálica aos que dan un tratamento ennobrecedor. Porén, Rural Studio vai máis aló de reducir custos financeiros e optimizar as respostas tecnolóxicas. Os seus deseños pretenden maximizar a eficiencia enerxética nunha zona climática dura, posibilitar a resiliencia e a soberanía tecnolóxica das comunidades sen abandonar nunca un deseño coidadoso, dando como resultado arquitecturas esencialmente fermosas

    Variations on the Author

    No full text
    “Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship

    Fuster i els gossos. Tres reflexions sobre assagisme català i cinisme

    No full text
    Número monogràfic dedicat al centenari del naixement de Joan Fuster, amb col·laboracions de Xavier Pla, Antoni Furió, Gustau Muñoz, Joan Ramon Resina, Toni Mollà, Enric Iborra, Francesc Viadel, Salvador Vendrell, Teresa Muñoz Lloret, Ernest Belenguer, Ferran Archilés, Pau Viciano, Antoni Rico, Josep L. Gómez Mompart, Jan Brugueras, Joan F. Mira, Martí Domínguez, Juli Capilla, Xavier Antich, Enric Balaguer, Enric Bou, Margarida Castellano, Antoni Defez, Anna Esteve, Maria Àngels Francès, Tobies Grimaltos, Pere Antoni Pons, Joan Ramon Resina, Mercè Rius, Quim Torra, Joan Manuel Tresserras i Josep Ballester

    Discovery and characterizatopn of small molecular weight metallocarboxypeptidase inhibitors

    No full text
    Descripció del recurs: el 02 de novembre de 2010Las hidrolasas son enzimas que catalizan la ruptura del enlace amida o peptódico, y por lo tanto son denominadas también proteasas o peptidasas. Las proteasas constituyen cerca del 2 % del genoma humano, lo que representa unos 600 productos génicos. De acuerdo con el residuo catalóticamente activo, existen seis grandes grupos de peptidasas. En este trabajo nos centraremos en la familia M14 de peptidasas, también denominadas metalocarboxipeptidasas (CPs) debido a que su actividad catalótica reside en el ion zinc presente en el sitio activo de la enzima. En el genoma humano, se han identificado al menos 26 genes que codifican carboxipeptidasas. Las peptidasas de la familia M14 que actúan en el tracto gastrointestinal son las principales metaloproteasas responsables de la obtención de aminoácidos libres de la proteína de la dieta. En otros compartimientos corporales, las CPs pueden llevar a cabo tareas especializadas y altamente reguladas como ser la maduración de neuropéptidos, citokinas y hormonas peptódicas. En algunos casos, una actividad catalótica fuera de control puede conducir a enfermedades. Cada vez existe una mayor evidencia experimental que demuestra la actividad carboxipeptidasa en procesos como la pancreatitis aguda, la diabetes, la inflamación, la fibrinólisis y el cáncer. A pesar de ciertos avances en algunos aspectos, la actividad específica de las CPs es pobremente conocida. Además, las carboxipeptidasas son blancos terapéuticos interesantes para el desarrollo de fármacos, y por lo tanto se ha decidido emplear una aproximación multi-disciplinaria para la identificación y caracterización de nuevas moléculas de bajo peso molecular capaces de interferir la actividad carboxipeptidasa. Así, en este trabajo se han combinado modernas herramientas computacionales, screening in vitro, modelado molecular y cristalografía de rayos X con el fin de obtener nuevas entidades quφmicas como base para el desarrollo de fármacos. Con base en herramientas computacionales, aplicando el método de Optimal Docking Areaö, se han caracterizado sitios de unión proteína-proteína y proteína-ligando en la superficie de las peptidasas de la familia M14. A partir de aquí, se identificó una nueva clase de compuestos químicos capaces de explotar las diferencias existentes entre enzimas de la familia por unión a regiones hidrofóbicas. Otros inhibidores fueron identificados mediante un screening in silico de grandes colecciones de compuestos. Ensayos in vitro demostraron que los compuestos líderes inhibieron de manera potente a las carboxipeptidasas blanco con otras características interesantes como la posibilidad de coordinación del ion zinc catalítico por intermedio de un anillo oxadiazol. A través de una colaboración con el Departamento de Química Orgánica se obtuvieron y caracterizaron nuevos compuestos químicos con conectividades atómicas novedosas que, inesperadamente, demostraron ser potentes inhibidores de carboxipeptidasas. Una clase adicional de molécula de bajo peso molecular caracterizada corresponde a inhibidores que se unen covalentemente al enzima blanco. En este caso, se logró obtener la estructura tridimensional del complejo a resolución atómica mediante cristalografφa de rayos X, lo que ha permitido el dise±o basado en la estructura de una nueva generación de compuestos. Basados en otros datos de cristalografía de rayos X y análisis computacional, se ha revisado y ampliado el mecanismo de acción catalítica de las peptidasas de la familia M14 a partir de una nueva forma cristalina de CPB a alta resolución. En conjunto, nuestro trabajo ha permitido la obtención de nuevas moléculas líderes de bajo peso molecular que podrían servir como base para futuros desarrollos en el diseño de fármacos y agentes de diagnóstico o imaginería dirigidos a metalocarboxipeptidasas fisiológicamente activas.Hydrolases are enzymes catalyzing the breakdown of the amide or peptide bond, and are therefore called proteases or peptidases as well. In the human genome, proteases made up about 2% of the genome, or about 600 gene products. There are six major groups of peptidases according to the catalytic residue. In our work we focused on the M14 family of peptidases, also called metallocarboxypeptidases (CPs) because of their catalytic activity hinges on the zinc ion present in the active site of the enzyme. In the human genome there are identified at least 26 genes encoding for CPs. M14 peptidases in the gastrointestinal tract are the main metalloproteases responsible of the liberation of free aminoacids from the protein content of the diet. In other compartments of the body, CPs may perform specialized and tightly controlled tasks such as neuropeptide, cytokine and hormone maturation. In some instances an imbalance in their activity leads to disease states in man. Increasing evidence shows carboxypeptidase involvement in acute pancreatitis, diabetes, inflammation, fibrinolysis and cancer. Although some aspects have become clearer, much of their activity remain poorly understood. Besides, carboxypeptidases are interesting targets for drug development, and therefore we pursued a multidisciplinary approach to identify and characterize novel small molecular weight compounds able to interfere carboxypeptidase activity. In this work we combined modern computational tools, in vitro screening, molecular modelling and X-ray crystallography to obtain new chemical entities useful as scaffolds for drug design. Based on a bioinformatics tools, the Optimal Docking Area method, we identified protein-protein and protein-ligand binding sites over the surface of M14 peptidases. This knowledge was employed to find out a new class of small molecular weight inhibitors which exploit the differential binding provided by hydrophobic patches. A further class of inhibitors was identified from in silico screening of collections of compounds. In vitro analysis revealed that the leads were potent inhibitors against the target proteases with interesting features like an oxadiazole zinc-chelating moiety. Compounds obtained from the Organic Chemistry Department were also screened, and unexpectedly, afforded some good inhibitors with unprecedented atomic bonding. One further class involved inhibitors that attach covalently to the target enzyme. In this case the structure of the complex obtained at high resolution by X-ray crystallography allowed the structure-guided design of new generation of compounds. The catalytic mechanism of M14 peptidases was also revisited based on our crystallographic and computational analysis of a new CPB crystal form at high resolution. Overall, our study provided new lead small molecular weight inhibitors which can be the foundation for further developments in the design of drugs and bioimaging or diagnostic agents targeted to physiologically-relevant metallocarboxypeptidases
    corecore