1,720,994 research outputs found
Doğum analjesinde epidural ve kombine spinal epidural analjezi yöntemlerinin karşılaştırılması
No full textÇalışmanın amacı doğum analjezisinde epidural(EP) ve kombine spinal epidural (KSE) analjezi yöntemlerini karşılaştırmaktır. 50, ASA 1-2 sınıfında 36. ile 42. haftalar arasında, tek fetus, verteks presentasyonu olan, rejyonal anestezi için kontrendikasyonu bulunmayan, aktif kontraksiyonlan başlamış, serviks açıklığı 2-4 cm arasında olan primigravid gebe çalışmaya alındı. Olgular rastgele iki gruba ayrıldı: Grup I: KSE analjezi grubu, Grup II: EP analjezi grubu olarak belirlendi. Olgulara servikal açıklıkları 4-5 cm ve efesmanları % 80 olduğunda analjezi uygulanmaya başlandı. KSE analjezi grubundaki gebelere 1.25 mg bupivakin (0.25 mi) ile 12.5 u.g fentanil (0.25 mi) toplam volüm 2 mi olacak şekilde intratekal verildi. İntratekal enjeksiyondan sonra EP kateterleri takıldı. EP analjezi grubuna sadece epidural kateter yerleştirildi. EP analjezi grubundaki gebelere yükleme dozu olarak 10 mi % 0.125 bupivakain + 50 u,g fentanil uygulandı. Her iki grupta da kullanılmak üzere 100 mi NaCl içerisinde % 0.05 'lik bupivakain (0.5 mg/ml) ile % 0.0015 fentanil (1.5 jxg/ml) içeren epidural infüzyon solüsyonları hazırlandı. EP analjezi grubundaki gebelere bu solüsyon yükleme dozundan 10 dk sonra uygulandı. KSE analjezi grubundaki gebelere ise intratekal dozun analjezik etkisinin geçip visual analog skalası (VAS) değerleri 3-4 olduğunda % 0.125 bupivakain + 50 u.g fentanil 10 mi yükleme dozu uygulandı ve 10 dk sonra 10 ml/saat bazal hızda gidecek şekilde epidural idame infüzyonu başlandı. İki gruptaki gebelerin ihtiyaç duyduklarında 10 ml bolus doz uygulayabilmeleri sağlandı. Cihazın kilitli kalma süresi 20 dk olarak belirlendi. 4 saat içinde infüze edilecek toplam maksimum ilaç miktarı 80 mi olarak ayarlandı. Tüm gebelerde sistolik arter basıncı (SAB), diyastolik arter basıncı (DAB), kalp atım hızı (KAH), Sp02 ve fetal kalp hızı (FKH) değerleri analjezi başlamadan önce ve 5., 10., 15., 20., 25., 30., 40., 50., 60. dakikalar ile sonrasında her 30 dakikada bir doğum sonlanıncaya kadar ölçülerek kaydedildi. Gebelere analjezi başlangıç dozu verildikten sonra (KSE analjezi grubu: intratekal doz, EP analjezi grubu: EP yükleme dozu) başlangıç VAS değerlerinin 0 olma süreleri (ağrının tamamen kaybolma süresi) ve kaydedildi. Motor blok, modifiye edilmiş Bromage Skalası kullanılarak değerlendirildi. Doğum şekli spontan, enstrümantal veya sezaryen olarak kaydedildi. Analjezi başlama zamanlan, doğumun 1. ve 2. dönem süreleri, epidural infüzyon süresi, total epidural infüzyon miktarı, 44tüketilen bupivakain miktarları, yan etkiler, anne, Kadın-Doğum uzmanı ve anestezist memnuniyeti kaydedildi. Çalışmada kullandığımız KSE ve EP doğum analjezi yöntemleri yeterli ve güvenli bir doğum analjezisi sağlamışlardır. Ancak analjezik etkinin erken başlaması, maternal hemodmaminin daha stabil seyretmesi, fetal yan etki ve motor bloğun görülmemesi, doğumun l.ve 2. evrelerinin daha kısa sürmesi, tüketilen LA miktarının daha düşük olması, analjezi kalitesi ve Kadın-Doğum uzmanı, anestezist memnuniyetinin daha iyi olması nedeni ile doğum analjezisinde düşük doz opioid ve lokal anestezik ile yapılan KSE analjezi yönteminin, EP analjezi yöntemine tercih edilebileceği kanısındayız.The aim of the study is to compare combined spinal-epidural and epidural analgesia methods in labor analgesia. Fifty, ASA 1-2 singleton pregnants, at their 36th-42nd weeks of pregnancy, with vertex presentation, active contractions and cervical dilatation between 2-4 cm, without any contraindications for regional analgesia have been taken into the study. The patients were randomly divided into two groups: Group I: Combined spinal-epidural (CSE) analgesia group and Group II: Epidural (EP) analgesia group. Analgesia has been applied to the women when their cervical dilatation is 4-5 cm and the effecament is % 80. Parturients in CSE analgesia group have been given 1.25 mg (0.25 ml) bupivacaine and 12.5 ug (0.25 ml) fentanyl in a total volume of 2 ml. Epidural catheters have been placed following intratechal injections. Only EP catheters were administered in EP analgesia group. A loading dose of 10 ml 0.125% bupivacaine and 1ml (50 fig) fentanil have been given to the women epidural groups. Epidural infusion solutions have been prepared with 0.05% bupivacaine (0.5 mg/ml) and 0.00015 fentanyl (1.5 (Ag/ml) in 100 ml saline for use in both groups. Maintanance epidural infusion solutions infusion have been given to the women in EP group immediately after the loading dose. But in CSE group after the analgesic effect of intrathecal dose have wear off and VAS values reach to 3-4, a loading dose of 10 ml 0,125% Bupivacaine and 50 [xg fentanyl was adminestered and after ten minutes the maintanance dose infusion was started with a basal infusion rate of 10 ml/hour. Women have been provided to be able to apply a bolus dose of 10 ml when they need. The internal between the bolus doses have been restricted to 20 minutes. Also the total maximum infusion volume have been set as 80 ml in 4 hours. Systolic arterial pressures, diastolic arterial pressures, maternal heart rates, pulse oxymetry and fetal heart rates have been recorded before the analgesia and 5th, 10th, 15th, 20th, 25th 30th, 40th, 50th and 60th. minutes and every 30 minutes to accomplished of delivery in all pregnants. The time passed till birth, the beginning VAS values reach to 0 after the initial analgesia dose (Group CSE: intrathecal dose, Group EP: loading dose) have been recorded in all pregnants. Motor block have been evaluated with the modified Bromage scale. The route of labor is recorded as spontaneus, instrumental or cesarean. The 46onset time of analgesia, the duration of the first and second stages of labor, the total duration of epidural infusion, total amount of epidural infusion, the amount of consumed bupivacaine, the side effects, satisfaction levels of the women, the obstetrician and the anaesthetist, the have all been recorded. Both CSE and EP analgesia methods used in this study were reliable and satisfactory for labor analgesia. Because of the faster initial analgesia, better maternal hemodynamics, without fethal side effects and motor block, shorter labor time in the first and second stage of labor, lower local anesthetic amounts and better women, obstetrician and anaesthetist satisfactions, CSE analgesia method with lower doses of opioid and local anesthetic can be prefered to EP analgesia method
A Comparison of ropivacaine with bupivacaine for paediatric caudal block
Get PDFÇocuklarda alt abdominal, penoskrotal bölge ve alt ekstremite cerrahisi için kaudal anestezi yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir. Bu çalışmada kaudal blok uygulamasında ropivakainin anestezi kalitesini, hemodinamik parametrelere etkisini, stres endokrin ve metabolik yanıtını, postoperatif ağrı tedavisindeki etkinliğini, yan etkilerini kaudal blok uygulamalarında sıklıkla kullanılan bupivakainle karşılaştırmayı amaçladık. Operasyondan 30 dakika önce tüm hastalara premedikasyon için 0.4 mg.kg_1 rektal midazolam uygulandı. Rutin monitorizasyondan sonra hastalar rasgele iki gruba ayrıldı. Bütün hastalara intravenöz 2-2.5 mg-kg"1 propofol uygulandı ve operasyon boyunca propofol infüzyonu devam etti. Bolus propofol uygulamasından hemen sonra kaudal blok için Grup I'e (n=20) 2 mg.kg_1 %0.25 bupivakain ve Grup H'ye (n=20) 2 mg.kg4 %0.2 ropivakain uygulandı. Kalp hızı, arteriyel kan basmcı, oksijen saturasyonu kaudal bloktan 5 ve 15 dakika sonra ve operasyon odasından çıkıncaya kadar her 15 dakikada bir ölçüldü. Kaudal bloktan önce ve operasyonun 5, 30. dakikaları ve operasyon sonrası 1, 24. saatlerde kan glukoz, plazma insulin, prolaktin ve kortizol seviyeleri için kan örnekleri alındı. Postoperatif ağrı, Modified Pediatric Objective Pain Scale (MPOPS) ile değerlendirildi. Her iki grupta da anestezi düzeyi yeterli idi. Hastalara ek analjezik gerekmedi. Hiçbir hastada ciddi hipotansiyon ve bradikardi gözlenmedi. Cerrahiye başlama süresi Grup Fde daha kısa idi. MPOPS değerleri her iki grupta benzerdi. Grup I'deki hastaların %45'inde, Grup Il'deki hastaların %40'ında postoperatif analjezik gereksinimi olmadı. Gruplar arasında metabolik ve hormonal değerler açısından önemli farklılık yoktu. Bu bulgular çocuklarda hem ropivakain hem de bupivakainin kaudal anestezide güvenle kullanılabileceğini göstermektedir.A comparison of ropivacaine with bupivacaine for paediatric caudal block Caudal anaesthesia is a widely used method for lower abdominal, penoscrotal and lower extremity operations in children. The aim of this study was to compare the quality of anaesthesia, the effects on hemodynamic parameters, metabolic and endocrine stress responses, postoperative pain and side effects of ropivacaine with those of bupivacaine in caudal anaesthesia. All patients received rectal midazolam 0.4 mg-kg1 for premedication 30 minutes before surgery. After routine monitorization, patients were randomised into two groups. All patients received 2-2.5 mg.kg_1 bolus propofol intravenously and then propofol infusion was continued through the operation. Immediatly after propofol bolus Group I (n=20) received 2 mg.kg_1 0.25% bupivacaine and Group II (n=20) received 2 mg-kg."1 0.2% ropivacaine for caudal anaesthesia. Heart rate, arterial pressure, Sp02 were measured 5 and 15 minutes after caudal blockade and every 15 minutes until discharge from the operating room. Blood samples were taken for blood glucose, plasma insulin, prolactin and Cortisol levels before the blockade and at 5 and 30 minutes of surgery and 1, 24 hours after the surgery. Postoperative pain was assessed according to Modified Pediatric Objective Pain Scale (MPOPS). The level of anaesthesia was satisfactory in both groups. No further analgesia was required. Severe hypotension or bradicardia were not observed in any patients. The mean onset time was shorter in Group I. The values of MPOPS were similar in both groups. Forty-five percent of Group I and forty percent of Group II didn't need postoperative analgesia. There were no significant difference in metabolic and hormonal values between the groups. The findings suggest that both ropivacaine and bupivacaine can be used safely for caudal anaesthesia in children
Comparison of maintenance and recovery characteristics of desflurane and sevoflurane in children
Get PDFBu çalışmada çocuklarda kısa süreli cerrahi girişimlerde anestezi idamesinde kullanılan desfluran ve sevofluramn özellikleri karşılaştırıldı. Yaşlan 4-12 olan 50 çocuk çalışmaya alındı Anestezi indüksiyonundan 30 dk önce 0.5 mg/kg midazolam oral uygulandı. Anestezi indüksiyonu için 2-2.5 ug/kg propofol, 10 ng/kg alfentanil ve 0,1 mg/kg sisatrakuryum verildikten sonra hastalar randomize olarak iki gruba ayrıldı ve anestezi idamesi için %60 N2O ile birlikte % 6-7 desfluran (grup I) ve 2-2,5 % sevofluran (grup II) uygulandı. Cerrahi başlamadan önce, hastalara postoperatif analjezi için 20 mg/kg parasetamol rektal uygulandı. Postoperataif bulantı-kusma insidansını azaltmak için 150 |ig/kg deksamethason verildi. Sistolik arter basıncı (SAB), diyastolik arter basıncı (DAB), ortalama arter basıncı (OAB) ve kalp atım hızı (KAH) indüksiyon öncesi, indüksiyon ve entübasyon sonrası, cerrahi başladıktan 5., 10. ve 20. dk. sonra ve anestezi sonunda, ayrıca postoperatif 45. dk'ya kadar 10 dk. ara ile kaydedildi. Anestezik ajanlar operasyon bitiminde kesildi. Ekstübasyon ve derlenme zamanı kaydedildi. Ekstübasyon zamanı anestezik gazların kesiminden, ekstübasyona kadar geçen süre, derlenme zamanı anestezik gazların kesiminden Aldrete skoru 8 oluncaya kadar geçen süre olarak tanımlandı. Ajitasyon üç puanlı skorlama ile değerlendirildi. Olguların demografik verileri, anestezi ve operasyon süreleri benzer bulundu. Hemodinamik parametreler değerlendirildiğinde, indüksiyon sonrası SAB, DAB ve OAB'ı iki grupta da istatistiksel olarak düşük bulundu (p0.05). Her iki grupta postoperatif kusma insidansında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p>0.05). Sonuç olarak çocuklarda propofol indüksiyonu sonrası desfluran ve sevofluramn anestezi idamesinde güvenle kullanılabileceği kanısındayız. ANAHTAR KELİMELER: pediatrik anestezi, desfluran, sevofluran.In this study, the characteristics of desflurane and sevoflurane were compared when used for maintenance of anesthesia in short-term surgery on children. Fifty children 4-12 yr of age were studied. Thirty minutes prior to the induction of anesthesia, all patients received 0.5 mg/kg midazolam orally. They were randomly assigned to receive 6-7 % desfurane (group I) and 2-2,5 % sevoflurane (group II) with 60 % nitrous oxide in oxygen for maintenance of anesthesia after patients given 2-2.5 mg/kg propofol, 10p.g/kg alfentanyl and 0,1 mg/kg cisatracuryum for anesthesia induction. Two minutes after all patients were intubated. Before surgery, patients received 20 mg/kg paracetamol rectally for postoperative analgesia. Dexamethasone 150 ug/kg was given to reduce the incidence of postoperative nausea and vomiting. Systolic arterial pressure (SAP), diastolic arterial pressure (DAP), mean arterial pressure (OAP) and heat rate (HR) were measured: before induction, after induction and entubation, 5, 10, 20 minutes after surgery and at the end of anesthesia. In postoperative period, hemodynamic parameters were recorded every 10 minutes for 45 minutes. Administration of anesthetic agents was terminated at the end surgery. At the end of the operation extubation and recovery times were determined. Extubation time was defined as the time from discontinuation of anesthetics to extubation. Recovery time was measured from the time the anesthetics were discontinued until the patients achieved a score of 8 on the Aldrete score. Agitation was evaluated by using the three -point score. There were no differences between the demographic data, anesthesia and operation periods of the cases. When the group hemodynamic parameter values were evaluated, it was observed that there were an significant decrease in SAP, DAP and MAP after the induction in both groups (p<0.05). When the groups were compared, there were no differences in all measurement times in SAP values. DAP and MAP values were found significantly lower in Gil than in GI after entubation and 5 min after surgery (p<0.05). HR values were significantly lower in GI than Gil 20 min after surgery and at the end of anesthesia (p<0.05). During the maintenance period, hemodynamic parameters were satisfactorily maintained within ±30% of basaline values with both anesthetics. 50Recovery time was significantly faster in the desflurane group than sevofluran group (p<0.05). Extubation time and incidence of agitation were similar for both groups. Differences in the incidence of postoperative vomiting were not statistically significant between the groups. As a result, we concluded that both sevoflurane and desflurane can be used safely for the maintenance of anesthesia after induction of propofol in children. KEY WORDS: Pediatric anesthesia, desflurane, sevoflurane
Epidural doğum analjezisinde %0.0500 bupivakain + %0.00015 fentanil ve %0.0500 ropivakain+%0.00015 fentanil kombinasyonunun karşılaştırılması
No full textEpidural analjezi doğum sırasında ağrı gidermede en etkin yöntemdir. Doğum analjezisi için lokal anesteziklere opioid eklenmesi kabul gören iyi bir tekniktir. Bu çalışmada epidural doğum analjezisinde fentanil ile kombine edilen bupivakain ve ropivakainin etkinliğini araştırmayı amaçladık. Etik komite bilgilendirildi ve izni alındı. Doğum için epidural analjeziyi kabul eden 40 primigravid kadın, epidural kateterizasyondan sonra randomize olarak iki gruba ayrıldı. Servikal dilatasyon 4-5 cm olunca grup l'e %0.125 bupivakain 10 mi + 50 ug fentanil, grup H'e %0.125 ropivakain 10 mi + 50 ug fentanil bolus uygulandı. Hemen ardından Grup I: %0.0500 bupivakain + % 0.00015 fentanil 10 ml.h"1 ve Grup II: % 0.0500 ropivakain + %0.00015 fentanil 10 ml.h"1 infiizyon şeklinde verilmeye başlandı. Hasta kontrollü analjezi için aynı konsantrasyondan, 10 ml bolus, 20 dakika kilitlenme zamanı olarak ayarlandı. Epidural indüksiyondan en az 1 0 dakika önce fetal kalp hızı ve uterus aktiviteleri monitörize edildi. İndüksiyondan önce ve her 5 dakika arayla maternal kan basıncı, kalp hızı ve SpC>2 monitörize edildi. Ağrının derecesi görsel analog skalası (VAS) kullanılarak değerlendirildi. İstatistiksel analiz, Student's t testi ve Mann Withney U testi kullanılarak yapıldı. İki grup arasında maternal kan basıncı, kalp hızı, SpC>2 ve fetal kalp hızı, fetal apgar skorlarında anlamlı fark yoktu. Hiçbir olguda şiddetli motor blok ve müdahale gerektirecek sensoryal blok gelişmedi. Analjezi tüm olgularda yeterliydi. İki grupta I. ve II. dönem doğum süreleri benzerdi, fakat II. dönem doğum süresi, II. Grupta anlamlı olarak kısa bulundu (PO.01). Uterus kontraksiyonlan II. grupta 1. gruba göre daha iyiydi (PO.01). Gruplar arasında analjezik etkinlik ve kullanılan lokal anestezik + fentanil dozlarında anlamlı fark yoktu. (P>0.05). Sonuç olarak; Ropivakain, bupivakain ile benzer etkinliğe sahip olmasına karşın aynı etkinliği sağlayan eş dozlarda toksik etkisi daha azdır. Bu çalışma, doğum süresinde %0.0500 ropivakain ve %0.00015 fentanil karışımının (10 ml.h"1) hasta kontrollü epidural analjezi yöntemi ile yeterli ve iyi analjezi sağladığını göstermiştir.Epidural analgesia is the most efficient method for pain relief during labour. The addition of opioids to local anaesthetic for labor analgesia is well established technique. In this study, we aimed at studying the efficiency of ropivacain and bupivacain which were combined with fentanyl in birth analgesia. Ethics approval and informed consent were obtained 40 primigravid woman received epidural analgesia with for labour. After the epidural catheterization, patient were randomly assigned to two group. When cervical dilatation 4-5 cm, 0.125% 10 ml bupivacain+50ug fentanyl was applied for group 1 and 0.125% 10 ml ropivacain+ 50ug fentanyl bolus for group II. Group I: 0.05% bupivacaine+0.00015 fentanyl 10 ml.h"1 and Group II: 0.05% ropivacaine+ 0.00015 fentanyl 10 ml.h"1 were started to be given as infusion. For patient controlled epidural analgesia, same consentrations, 10 ml bolus were adjusted as 20 min. lockout time. Monitoring of fetal heart rate and uterine activity was started at least 10 min before induction of epidural block. Maternal blood pressure, heart rate and SpÜ2 were monitored before induction and every 5 min. The degree of pain was assessed using visual analogue scale (VAS). Statistical analysis was performed using student's -test and Mann Withney U-test. Maternal blood pressure, heart rate, SpOî and fetal heart rate, fetal apgar scores were not different in two group. In any case, sensorial block which will require confusion and severe motor block did not improve. In two groups, l.term and III. term birth periods were the same. But II. Term birth period was found short significantly (p0.05). Conclusions: Though ropivacain has same efficiency with bupivacain, it has less toxic efficiency in equal doses which provide same efficiency. In this study show that epidural infusiom of 0.05% ropivacaine and 0.00015 fentanyl mixture (10 ml.h"')+ patient controlled epidural analgesia is enough to provide good and safe analgesia during labour
Effect of paracetamol on hyperalgesia induced with opioids
Get PDFBu çalışmada, intraoperatif remifentanil kullanımına bağlı gelişen hiperaljeziyi önlemede, parasetamolün etkinliği değerlendirildi.Fakülte etik kurul onayı alındıktan sonra total abdominal histerektomi planlanan ASA I-II grubu 90 olgu çalışmaya alındı ve randomize olarak 3 gruba ayrıldı. Preoperatif visitte dijital basınç algometresi ile önkol iç yüzü kontrol noktası olmak üzere, insizyon bölgesinden 3- 4 cm uzaklıktaki 3 seviyede (alt, orta ve üst) 60 sn aralıklarla ölçüm yapıldı ve ortalamaları basınç ağrı eşiği olarak belirlendi. Algometre ölçümü, preoperatif vizitte kontrol değeri alındıktan sonra, postoperatif 24. ve 48. saatler olmak üzere toplam üç kez yapıldı. Cerrahi kesi öncesi, Grup I'e serum fizyolojik, Grup II'ye 0,5 mg/kg ketamin bolusunu takiben operasyon bitimine kadar 5µg/ kg/ dk ketamin infüzyonu ve Grup III `e 1000 mg parasetamol infüzyonu uygulandı. Anestezi indüksiyonunda 1µg/kg remifentanil, 1,5- 2 mg/kg propofol ve 0,5 mg/kg atrakuryum uygulanan olguların, anestezi idamesi 0,4 µg/kg/dk remifentanil ve 0,5 MAC desfluran ile sağlandı. Operasyon sonunda tüm infüzyonlar ve desfluran inhalasyonu sonlandırıldı. Operasyon bitmeden yaklaşık 15- 20 dk önce 0,15 mg/kg i.v morfin uygulandı ve postoperatif dönemde analjezi Hasta Kontrollü Analjezi (bolus doz=1 mg morfin, kilitli kalma süresi= 6 dk) ile sağlandı. Sözlü uyaranlara cevap alındığındaki VAS değerleri (0.saat) kaydedildi. Postoperatif 2., 4., 6., 12. ve 24. saatlerde VAS değerleri, DEM, DEL ve sedasyon skoru kaydedildi. Analjeziye HKA ile devam edildi ve 48. saatte toplam morfin tüketimi kaydedildi. Postoperatif yan etkiler kaydedildi.Gruplar arasında, demografik özellikler, anestezi ve cerrahi süreleri açısından fark yoktu. Grup ??' nin ekstübasyon ve uyanma süreleri diğer gruplara göre daha uzundu. İntraoperatif ortalama arter basınçları, kalp atım hızları ve kullanılan desfluranın minimum alveolar konsantrasyon değerleri karşılaştırıldığında, üç grubun sonuçları birbirine benzer bulundu. Ağrı skorları ve morfin tüketimi kontrol grubunda, diğer iki gruba göre daha yüksek bulundu. Grup ?? ve Grup ??? arasında, aynı saatlerde ki takiplerde ağrı skorları açısından fark yokken, 24. ve 48. saatin sonunda toplam morfin tüketimi, Grup ??? `de Grup ??' den daha yüksekdi. Gruplar sedasyon açısından değerlendirildiğinde, Grup ?? `de sedasyon skorları 2. saatte daha yüksekti. Algometre ile değerlendirmede kontrol, 24. ve 48. saat önkol ölçüm değerleri benzerdi. İnsizyon bölgesi 24. ve 48. saat değerleri ketamin ve parasetamol grubunda, kontrol değerlerine göre daha yüksek bulundu. Kontrol grubunda ise değerlendirme saatlerindeki ölçüm değerleri kontrol değerlerine göre düşüktü. Gruplar arası karşılaştırmada ise 24. ve 48. saat değerleri kontrol grubunda, anlamlı olarak düşük bulundu. Bulantı-kusma ve antiemetik kullanımı açısından gruplar arasında fark yoktu.Sonuç olarak, parasetamol, intraoperatif remifentanil kullanımına bağlı gelişen hiperaljeziyi önlemede etkin bulunmuştur.We investigated the effect of paracetamol to prevent intraoperative remifentanil induced hyperalgesia in this study.After local ethics committee approval, 90 patients scheduled for total abdominal hysterectomy were included in the study and randomised into three groups. The average of three measurements with an interstimulus interval of 60 s was defined as pressure pain threshold value. Pressure pain thresholds were measured in an area 2?3 cm from the incision at three levels (top, middle, and bottom) and on the inner forearm with a handheld digital pressure algometer in preoperative visit. A mean value for the three periincisional regions was calculated. We repeated this test three times at preoperatively, 24 and 48 h after surgery. Before the scin incision: saline infusion were given to Group I patients, 0,5 mg/kg ketamine bolus and maintenance ketamine infusion of 5µg/ kg/ min were given to Group II patients intraoperatively until skin closure and 1000 mg paracetamol infusion were given to Group III patients. Anesthesia was induced with 1µg/kg initial dose of remifentanil, 1,5- 2 mg/kg propofol and 0,5 mg/kg atracurium and maintained with infusion of 0,4 µg/kg/min remifentanil and 0,5 MAC desflurane. After skin closure, infusions and desflurane were discontinued. Twenty minutes before end of the surgery, a 0.15 mg/kg bolus dose of morphine was given intravenously and patients were connected to a PCA device set to deliver 1 mg morphine as an intravenous bolus with a 6-min lockout interval. This PCA regimen was continued for 48 h after tracheal extubation. VAS (0. h) was recorded when patients responded to the verbal commands. VAS, DEM, DEL and sedation scores assessed at 2th, 4th, 6th, 12th ve 24th h postoperatively, total morphine consumption and side effects were recorded at postoperative 48th hours.There were no significant difference between the demographic characteristics, duration of surgery and anesthesia. Awaken and extubation times were significantly higher in Group II. Intraoperative mean arteriel pressures, heart rates and desflurane requirements were similar in all groups. Pain scores and morphine consumption were significantly higher in Group I. There were no significant differences between Group ?? and Group ??? about pain scores, but morphine consumption at 24th and 48th h. is higher in Group ???. Sedation scores were significantly higher in Group ?? only at 2th hour. There were no significant differences among the groups between pain thresholds assesed with algometer at preoperatively and 24 and 48 h postoperatively. Pain thresholds were significantly less at 24 th and 48 th postoperative hours in Group I than in the other two groups at incision region. In control group pain thresholds were less when compared with control values, in paracetamol and ketamine groups pain thresholds were higher when compared with control values. There were no significant difference about side effects and consumption of antiemetic drugs postoperatively.In conclusion paracetamol, was found effective to prevent remifentanil- induced hyperalgesia
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
