168 research outputs found

    Título: Portraits des vrayes medailles des Empp. tant d'Orient que d'Occident

    No full text
    Sign.: 2a-2c\p4\s, a-z\p4\s, A-Z\p4\s, 2A-2G\p4\sPort. con grab. xilErrores tip. de sign., en 2E\b1\s y 2E\b3\s constan respectivamente 2c\b1\s y 2c\b3\sLas il. son grab. xil. intercalados en el texto, representando monedasIl. xil. a toda plana en v. de por

    Epitome Pontificum Romanorum a S. Petro usque ad Paulum IIII : gestorum (videlicet) electionisque singulorum & conclauium compendiaria narratio Cardinalium item nomina, dignitatum tituli, insignia, legationes, patria & obitus

    No full text
    E edición a cargo de Giacomo Strada que aparece en preliminaresMarca tipográfica na portadaSign. : *\p4\s, A-Z\p6\s, 2A-2M\p6\s, 2N\p8\s, 2O-2P\p6\s, [ ]\p4\sAs follas a continuación de 2P\b6\s corresponden a tres follas de exemplos de privilexios e a última está en brancoAs ilustracións son gravados xilográficos, representado escudos papales e cardenalicio

    Epitome Thesauri Antiquitatum: hoc est, Impp. Rom. orientalium et occidentalium iconum, ex antiquis numismatibus quam fidelissime deliniatarum / Ex Musaeo Iacobi de Strada...

    Get PDF
    Al fin: Excudebat Ioannes TornaesiusMarca tip. en port. con leyenda en griegoGran escudo grab. en la post-port.Profusión de grab.Sign.: A-L4, a-z4, A-U4Enc. en pasta con dor. en el lom

    Jacopo Strada et le commerce d'art

    No full text
    Jansen Dirk Jacob, Coignard Jerôme. Jacopo Strada et le commerce d'art. In: Revue de l'Art, 1987, n°77. pp. 11-21

    Epitome Thesauri Antiquitatum, hoc est, Impp. Rom. orientalium & occidentalium iconum, ex antiquis numismatibus ... deliniatarum, ex Musaeo Iacobi de Strada.

    No full text
    El impresor consta en colofónMarca tip. en portSign.: A-L\p4\s, a-z\p4\s, A-V\p4\sIl. xi

    Jacopo Strada. Collezionismo e macchine tra Riforma e Controriforma

    No full text
    Nel 1617, esce a Francoforte, postumo, in francese e tedesco e con cento illustrazioni di famosi artisti dell’epoca, l’esemplare in folio del «teatro » di Jacopo Strada a Rosberg. Nella breve prefazione il nipote Ottavio «bourgeois romain nepvue et héritier unique dudit seigneur » asserisce che quello che ha dato alle stampe è il frutto del lavoro del nonno Jacopo, uno dei primi antiquari europei, noto e ricco collezionista, numismatico ed editore. Si ricostruiscono in questa sede le ragioni che hanno spinto Strada, celebre antiquario in odore di eresia, a dedicarsi, se non al disegno, di sicuro alla collezione di vari tipi di «mulini a vento, a acqua, a cavallo, a mano e ad altri tipi di pompe e varie invenzioni » , inquadrando le sue ambizioni artistiche e collezionistiche nella frenetica febbre antiquaria della metà del Cinquecento e nel nuovo ruolo che le macchine e la loro rappresentazione assumono nella cultura rinascimentale.Dolza Luisa. Jacopo Strada. Collezionismo e macchine tra Riforma e Controriforma. In: Mélanges de l'École française de Rome. Italie et Méditerranée, tome 114, n°2. 2002. La culture scientifique à Rome à la Renaissance. pp. 493-512

    Curiositas, curiositatis: una aproximació al col·leccionisme i la museologia moderna a partir de la Wunderkammer d’Albert V de Baviera teoritzada per Samuel Quiccheberg i dissenyada per Jacopo Strada

    No full text
    L’objectiu d’aquest treball és resseguir les relacions entre Albert V, Samuel Quiccheberg i Jacopo Strada al voltant de les cambres de meravelles per demostrar que, darrere d’aquestes col·leccions, hi havia molt més que objectes rars i poc freqüents i que, per aquest motiu, van acabar esdevenint l’origen dels museus actuals. Albert V de Baviera és el personatge central d’aquestes pàgines. La seva “Wunderkammer” albergava una col·lecció de més de sis-mil objectes i exemplars, fet que la destaca com una de les cambres més rellevants del segle XVI. La figura d’Albert V també serveix com a pretext de les altres dues figures cabdals en el treball: el tractadista Samuel Quiccheberg (1529-1567) i el marxant Jacopo Strada (1507/1515-1588). Quiccheberg va inspirar-se en la cambra de meravelles d’Albert V per escriure el seu tractat “Inscriptiones vel Tituli Theatri Amplissimi. Naturalia, artificialia, scientifica, exotica i antiquita”, considerat l’inici de la museologia moderna. Strada era col·leccionista i marxant d’art i un dels principals assessors artístics de la cort d’Albert V, per qui va concebre l’Antiquarium. Strada és l’evidència que la cambra d’Albert V va traspassar fronteres i va arribar als venecian

    Francisco de Assis na Legenda Áurea de Jacopo de Varazze

    No full text
    O objetivo deste artigo é propor uma análise da presença de São Francisco de Assis na Legenda Áurea e os recursos intelectuais de seu autor, Jacopo de Varazze, quase sempre utilizados com o fim de evangelizar e responder às novas necessidades espirituais dos séculos XII e XIII, nos sermões dos dominicanos. Para tanto será discutido o contexto histórico desse período como grande responsável, não apenas pela formação do clérigo Jacopo de Varazze e sua obra, mas também pelo surgimento das ordens mendicantes e seus idealizadores. The purpose of this article is to propose an analysis about the presence of Saint Francis of Assisi in the Golden Legend and the intelectual prowess of its author, Jacopo de Varazze, often used in order to evangelize and meet the spiritual needs of the Twelfth and Thirteenth Centuries, in the sermons of the domicians. To do so will discuss the historical context of this period as largely responsible, not only for the formation of Jacopo de Varazze and his work, but also by the emergence of the mendicant orders and their creators

    Las epístolas del abismo de Ugo Foscolo: Tres modalidades del suicidio discursivo en Ultime lettere di Jacopo Ortis

    Get PDF
    In his best known work (Ultime lettere di Jacopo Ortis) eighteenth-century Italian author Ugo Foscolo compiles and explores motifs and techniques that were traditionally associated with the epistolary genre. This reflection materializes itself on three discursive  levels: the discourse of love (search of individual plenitude through an object of desire), political discourse (fight for national independence and unity), and literary discourse (development of both a new form of expression and a new readership). On each of these levels the contradictions of the protagonist, Jacopo Ortis, place him in a dead end from which he can only escape through self-destruction. This essay aims at discussing each of these levels in relation to the epistolary structure of the novel.En su obra más conocida (Ultime lettere di Jacopo Ortis), el autor italiano del siglo XVIII Ugo Foscolo reúne y explora los motivos y técnicas tradicionalmente asociados al género epistolar. Esta reflexión se materializa en tres niveles discursivos: amoroso (búsqueda de la plenitud personal a través de un objeto de deseo), político (lucha por la unidad e identidad nacionales) y literario (creación de una nueva forma de expresión y de una nueva audiencia). En cada uno de estos tres niveles las contradicciones del protagonista, Jacopo Ortis, le sitúan en un callejón sin salida del que sólo puede escapar mediante su autodestrucción. La intención del presente ensayo es estudiar cada uno de estos niveles en relación con la estructura epistolar de la novela de Foscolo

    Jacopo Sadoleto: De Laocoontis statua (1506) (FONTES 5)

    No full text
    When the statue of Laocoon and his two sons in the clutch of the serpents was discovered near the Colosseum at the beginning of 1506 the excitement was great, and young Jacopo Sadoleto, later a cardinal, then a devoted humanist, composed a poem on this masterpiece based on classical verse. Sadoleto’s text is not without echoes of Vergil’s famous lines about Laocoon and his fate, and with an astonishingly independent judgment on the quality of the subject. This text has been printed in various modern publications on Sadoleto, respect to the Laocoon, but only the edition by the present author, produced in 1992, offered a critical text based on a comparison of all extant printed versions from the 16th and 17th centuries, along with a brief linguistic commentary. Since no other attempt to recover the original text and no more recent commentary have hitherto appeared, the text and commentary of the 1992 publication are here reprinted in a partly abridged, partly enlarged form in order to provide the interested scholar with a reliable text and some linguistic basics as materials for further interpretation
    corecore