1,720,972 research outputs found
L’educazione dei bambini come il più importante compito dei genitori secondo san Giovanni Crisostomo
No full textSan Giovanni Crisostomo, conosciuto come un’ottimo esegeta e predicatore della Chiesa antica, fu anche un grande esperto non solo di teologia, della vita sociale, culturale ed ecclesiastica, ma anche della psicha dell’uomo. Avvertendo diversi problemi nella vita sociale indica l’educazione ed istruzione dei bambini come un vero antidoto alla degenerazione e disgregazione morale della società. Nei suoi molti scritti dunque presenta l’educazione dei bambini come il più importante compito dei genitori. L’importanza dell’educazione consiste nel fatto stesso dell’attività educativa dei genitori, la quale paragona con la belleza creativa ed artistica dello scultore. Poi questa suindicata importanza sta nello scopo da eseguire che è l’educazione della persona integrale, completa, perfetta, saggia, come se fosse un vero atleta di Cristo: un vero uomo che conduce consapevolmente la vita virtuosa. La ricompensa per la fatica e tutti i sacrifici subiti durante il processo educativo è la santificazione personale dei genitori, la vera gioia di trovare i figli cresciuti nella saggezza pronti ad affrontare resposabilmente le esigenze della vita sociale, che loro stessi sono il vero tesoro della vita dei genitori e infine in futuro per la loro fatica possono giungere alla salvezza eterna nel Regno di Cristo, oppure per la loro negligenza nel campo dell’educazione dei figli saranno meritevolmente castigati
The Care for the Purity of Faith in Family and Ecclesial Communities in Cappadocia According to St. Gregory of Nyssa
No full textSt. Gregory of Nyssa came from a numerous family which, having already been Christian for few generations, gave few saints to the Church. The care for the purity of faith manifested itself in different ways. First, it appeared as a careful upbringing in a family environment, which was established by all family mem-bers, namely parents and elder children who assisted in educating younger sib-lings, and which became visible in the transfer of faith from oldest generations to youngest ones by creating some tradition. The second area in ecclesial circles was the care for the orthodoxy. A fragment of the letter of St. Basil the Great to the eldest of Neocezarea can be an example of the care for the purity of the de-posit of the faith, which is strongly against heterodox teaching propagated in some ambiences. For the Cappadocian fathers heterodox sciences referring to the deity of the Son, the Holy Spirit and the appropriate understanding of the Holy Trinity, were a big challenge. St. Gregory of Nyssa appeared against dif-ferent manifestations of the heterodoxy (such as Arians, eunomians, macedoni-ans etc.) in a deliberate and determined way. Parallel to the theological reflec-tion he progressed the realization of commandments and evangelical advices through establishing the care for needs of the poor and the elderly, and ad-vanced attempts for strengthening faith instilled with baptism and for showing the prospect of participation in the life of God
L’incarnazione del Figlio di Dio nelle opere di san Gregorio di Nissa
No full textGregorio Nisseno rappresenta la corrente fedele alle definizioni dogmatiche formulate dai Concili a Nicea e Costantinopoli, per cui i suoi raggionamenti sono un ulteriore approfondimento della questione vivamente discussa in epoca. Secondo lui l'incarnazione del Verbo e l'intervento piu forte ed avviene quando l'uomo e caduto nei piu profondo abisso morale
Song of Songs in the Aponius interpretation
No full textThis article is the first attempt in Polish to present the main features of Aponius interpretation of the Song of Songs. For he was one of many authors who commented this book of the Old Testament, the content of which has always been a problem of interpretation. In ancient Christian times there were two exegetical currents: the literal and allegorical. Aponius falls within this second trend but brings individual and original exegesis off. In love of the bridegroom and the bride seems to see the symbol of love of the divine nature to human nature in the mystery of the Incarnation of the Son of God. By Aponius God himself comes through the Incarnation of the Word of the Father for his vineyard, which is the people of Israel, and through the precious seedlings originating from it and by the apostles, is revealed to the whole world, and through the seed of faith sown in individual peoples, creates a separate vineyards and offers the bride to the lavish use of the specific, unique fruits of welfare, to a shared joy in the vineyards
<i>Dzieło wiary. Studia i materiały do dziejów parafii Wiżajny</i>, pod red. ks. Wojciecha Guzewicza, ks. Grzegorza Zwierzyńskiego, Wydawnictwo Diecezjalne Adalbertinum, Ełk 2024, ss. 322
No full textRola rodziców, nauczycieli i pasterzy wspólnot w formacji chrześcijańskiej dzieci i młodzieży w świetle wybranych pism Ojców Kapadockich
Get PDFEvery human formation begins in the family environment, where in the ancient era, both in pagan, Jewish and Christian cultures, the father occupied a privileged position as the head of the family responsible for the functioning of this small community. The formation of Christian youth in antiquity was a great challenge for both parents and the church community and concerned the widely discussed issue of access to classical culture.
In the writings of St. Basil and St. Gregory of Nazianzus in the matter of youth formation, there are visible attempts to use the existing educational institutions for the purpose of building the intellectual foundations on which the edifice of the Christian faith should be built. Religious and moral teaching in the Judaic environment was also conducted by teachers sent by God, who, apart from parents, were Moses, priests, prophets, sages and scribes. The master/teacher-student relationship in ancient cultures mirrors the father-son relationship in family education. In Alexandria, from the time of the first Ptolemies, there was a research center called the Museion, a building dedicated to the Muses managed by a priest appointed by the king of this dynasty. In this center, many scientific disciplines were developed that were not dealt with by philosophers and rhetoricians who ran their own schools. The broadly understood Hellenic culture, whose achievements are used to stimulate spiritual and intellectual development in man, are not to be despised and rejected.
In the Regulae fusius tractatae, Basil the Great indicates some methods that the superior of a fraternity should use. It is obvious that the model of the teacher, both for himself and for his superiors, was Jesus Christ, who himself indicated that the greatest commandment that he leaves to his disciples is love. It is very important to constantly watch over the behavior of young people and immediately correct mistakes so that they do not perpetuate. In the family, such people are parents who raise their children with patience and love. Therefore, the Bishop of Caesarea advises that over the boys, someone older, more experienced than others, and known for his patience, be appointed over the boys, so that he can correct the faults of the young with fatherly kindness and words full of wisdom, so that the correction of the transgression will take place in the young man, and the soul will exercise at the same time. mastering the passions. The same method that St. Basil recommends young people to repeat exercises aimed at mastering carnal passions.Każda formacja człowieka rozpoczyna się w środowisku rodzinnym, w którym w epoce starożytnej zarówno w kulturach pogańskich, kulturze judaistycznej jak i w kulturze chrześcijańskiej ojciec zajmował uprzywilejowaną pozycję jako głowa rodziny odpowiedzialna za funkcjonowanie tej małej wspólnoty. Formacja młodzieży chrześcijańskiej w starożytności była wielkim wyzwaniem zarówno dla rodziców jak i dla wspólnoty kościelnej i dotyczyła szeroko dyskutowanego zagadnienia o dostępie do kultury klasycznej bez ryzyka wypaczenia formacji religijno-moralnej otrzymanej w domu rodzinnym.
W pismach św. Bazylego i św. Grzegorza z Nazjanzu w kwestii formacji młodzieży widoczne są próby wykorzystania istniejących instytucji edukacyjnych w celach zbudowania podstaw intelektualnych, na których należy zbudować gmach chrześcijańskiej wiary. Nauczanie religijno-moralne w środowisku judaistycznym było prowadzone również przez posłanych przez Boga nauczycieli, którymi oprócz rodziców byli: Mojżesz, kapłani, prorocy, mędrcy i uczeni w Piśmie. Relacja mistrz/nauczyciel-uczeń w szkołach kultur starożytnych (judaistycznej, grecko-rzymskiej i chrześcijańskiej) odzwierciedla relację ojciec-syn w edukacji rodzinnej. W Aleksandrii, od czasów pierwszych Ptolemeuszy, istniało centrum badawcze zwane Museion, budynek poświęcony Muzom, zarządzany przez kapłana mianowanego przez króla tej dynastii. W ośrodku tym rozwijano wiele dyscyplin naukowych, którymi nie zajmowali się filozofowie i retorzy prowadzący własne szkoły. Nie należy gardzić i odrzucać szeroko rozumianej kultury helleńskiej, której dorobek służy stymulowaniu rozwoju duchowego i intelektualnego człowieka.
W Regułach dłuższych Bazyli Wielki sugeruje, aby lekturą dzieci i młodzieży pozostających pod opieką mnichów było Pismo święte oraz ich roztropna troska o nauczenie rzemiosła tych, którzy wyrażają swoje zainteresowanie taką działalnością. Jest rzeczą oczywistą, że wzorem nauczyciela zarówno dla niego samego jak i dla przełożonych był Jezus Chrystus, który wyraźnie wskazał, iż największym przykazaniem, które zostawia swoim uczniom jest miłość. Bardzo istotną sprawą jest nieustanne czuwanie nad postępowaniem młodych ludzi i natychmiastowe korygowanie popełnianych błędów, aby się one nie utrwalały. W rodzinie takimi osobami są rodzice, którzy z cierpliwością i miłością wychowują swoje dzieci. Dlatego Biskup Cezarei radzi, aby wyznaczyć nad chłopcami kogoś w starszym wieku, większym doświadczeniu od innych i znanego ze swej cierpliwości, by potrafił poprawiać błędy młodych z ojcowską dobrocią i słowami pełnymi mądrości, aby dokonywała się w młodym człowieku naprawa wykroczenia, a dusza jednocześnie ćwiczyła się w panowaniu nad namiętnościami. Widoczna jest ta sama metoda, którą św. Bazyli zaleca młodzieńcom polegająca na powtarzaniu ćwiczeń mających na celu opanowanie cielesnych namiętności
Creation of the world in selected writings of the Cappadocian Fathers
Get PDFThe creation of the world was a highly debated topic in the first centuries of Christianity with the advent of many attempts to synthesize the views of Greek philosophers on cosmogenesis with the biblical tradition. In the fourth century, theological controversy arose which, as in the case of Arius and his followers, treated the Son as a creature, the most perfect indeed, but a creature that did not have the same dignity and majesty as the Father. To the treatise of St. Basil on the six days of creation (Hexaemeron), St. Gregory of Nyssa responds with his own treatise De opificio hominis. Where the deceased brother ends his series of homilies, Gregory of Nyssa begins his interpretation. It was written probably in the years 380-381, so after the death of the Bishop of Caesarea. Most likely, it was intended as a defense, but also as a correction to the more famous homilies on the history of the creation of the world, presented in the first chapter of the Book of Genesis. At the same time, the treatise of St. Gregory of Nyssa contains his own observations on the text of Genesis, which reflect his deep desire to show the coherence between Scripture and the philosophy of his time.ks. dr hab. STANISŁAW STRĘKOWSKI, prof. UKSW – pracownik Wydziału Studiów nad Rodziną na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie; członek Instytutu Nauk Teologicznych UKSW.Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w WarszawieAmbrosius Mediolanesis, De fide ad Gratianum, (ed.) C. Markschies, FC 47, Turnholti 2005, tł. pol., I. Bogaszewicz, [w:] Św. Ambrozy z Mediolanu, O wierze, Warszawa 1970.Basilius Magnus, De fide, PG 31, k. 676-692, tł. pol., J. Naumowicz, [w:] Św. Bazyli Wielki, Pisma ascetyczne, t. 1, Kraków 1994, s. 82-95.Basilius Magnus, De Spiritu Sancto, (ed.) B. Pruche, SCh 17 bis, Paris 1968, tł. pol., A. Brzóstkowska, [w:] Bazyli Wielki, O Duchu Świętym, Warszawa 1999.Basilio di Cesarea, Sulla Genesi (Omelie sull’Esamerone) a cura di Mario Naldini, Milano 1999.Clemens Romanus, I Epistula ad Corinthios, (ed.) Jaubert, SCh 167, Paris 1971, tł. pol., A. Świderkówna, [w:] Pierwsi świadkowie, Kraków 1998, s. 51-87.Gregorius Nazianzenus, Orationes, PG 36-37, tł. pol. (zbiorowe), [w:] Św. Grzegorz z Nazjanzu, Mowy wybrane, Warszawa 1967.Gregorius Nyssenus, De opificio hominis, PG 44, k. 124-256, tł. pol., M. Przyszy chowska, [w:] Grzegorz z Nyssy, O stworzeniu człowieka, Kraków 2006.Iraeneus Lugdunensis, Adversus haereses, (ed.) A. Rousseau, L. Doutreleau, Adversus Haereses, Libri I, SCh 263-264, Paris 1979; Adversus Haereses, Libri II, SCh 293-294, Paris 1982; Adversus Haereses, Libri III, SCh 210-211, Paris 1974; Adversus Haereses, Libri IV, SCh 100, Paris 1965; Adversus Haereses, Libri V, SCh 152-153, Paris 1969.Iustinus Martyr, Dialogus cum Tryphone, (ed.) M. Marcovich, Iustini Martyris Dialogus cum Tryphone, Berlin – New York 1997, tł. pol., L. Misiarczyk, [w:] Justyn Męczennik, 1 i 2 Apologia. Dialog z Żydem Tryfonem, Warszawa 2012, s. 159-318.Iustinus Martyr, I Apologia, 61,1- 67, 7, tł. pol., L. Misiarczyk, [w:] Pierwsi apologeci greccy, opr. J. Naumowicz, Kraków 2004.Origenes, De principiis, (ed.) H. Crouzel, M. Simonetti, SCh 252-253, 268-269, 312). Paris 1978-1984, tł. pol., S. Kalinkowski, [w:] Orygenes, O zasadach, Kraków 1996.Tatianus, Oratio ad Graecos, (ed.) M. Marcovich, Tatiani Oratio ad Graecos, Berlin – New York 1995, tł. pol. L. Misiarczyk, [w:] Pierwsi apologeci greccy, opr. J. Naumowicz Kraków 2004, s. 311-366.Teophilus Antiochensis, Ad Autolycum, (ed.) M. Marcovich, Theophili Antiocheni Ad Autolycum, Berlin 1995, tł. pol., L. Misiarczyk, [w:] Pierwsi apologeci greccy, opr. J. Naumowicz, Kraków 2004, s. 385-477.Tertullianus, Adversus Praxean, tł. pol., S. Kalinkowski, [w:] Trójca Święta. Ter tulian, Przeciw Prakseaszowi, Hipolit, Przeciw Noetosowi, Kraków 1997Tertullianus, Adversus Hermogenem, (ed.) Ae. Kroymann, Q.S. Fl. Tertulliani Adversus Hermogenem, CCL 1, Turnholti 1954, s. 319-436, tł. pol., A.M. Filipowicz, [w:] A.M. Filipowicz, Tertulian przeciwko Hermogenesowi, czyli spór o stworzenie świata, Warszawa 2018, s. 139-209.Tertullianus, De Resurrectione mortuorum, (ed.) J.G. Ph. Borleffs, Q.S. Fl. Tertulliani De resurrectione mortuorum, CCL 2, Turnholti 1954, s. 921-1022, tł. pol., M. Wysocki (fragmenty), [w:] M. Wysocki, Godność ciała ludzkiego w dziele Tertuliana „O zmartwychwstaniu ciała”: wybrane fragmenty, „Forum Teologiczne” 2009, t. 10, s. 215-228.Bianchi U. (a cura di), La ‚doppia creazione’ dell’uomo negli alessandrini, nei Cap padoci e nella gnosi, Roma 1978.Cocchini F., Dio negli scritti di Origene, [w:] Dizionario di Spiritualità Biblico-Patristica, t. 14, s. 137-153.Danielou J., L’essere e il tempo in Gregorio di Nissa, tł. wł., Roma 1991.Desalvo C., L’”Oltre” nel presente. La filosofia dell’uomo in Gregorio di Nissa, Milano 1996.Kelly J.N.D., I simboli della fede della chiesa antica, Napoli 1987.Kotkowska E., Nicejskie homoousios w procesie inkulturacji wiary w bóstwo Syna, Poznań 2015.Kotkowska E., Pomyśleć świat jako całość według św. Grzegorza z Nyssy, Poznań 2003.Kuźma A., Św. Ireneusz z Lyonu i jego argumentacja przeciw gnostykom, „Elpis” 2015, nr 17, s. 145-151.Lombino V., Il Dio unico negli scritti di Tertulliano, [w:] Dizionario di Spiritualità Biblico-Patristica, t. 14, s. 157-182.Masson H., Słownik herezji w kościele katolickim, Katowice 1993.Mrugalski D., Stwarzanie wieczne i poza czasem: filozoficzne źródła koncepcji generatio aeterna Orygenesa, „Verbum Vitae” 2019, t. 35, s. 373-418.Osek E., Krytyka kosmologii Arystotelesa w Heksaemeronie Bazylego Wielkiego, Łódź 1999, s. 161-172.Penati Bernardini A., Dio nel pensiero dei Padri Cappadoci, [w:] Dizionario di Spiritualità Biblico-Patristica, t. 14, s. 193-206.Peretto E., Dio negli scritti di s. Ireneo, [w:] Dizionario di Spiritualità Biblico-Patristica, t. 14, s. 81-114.Pietras H., Początki teologii Kościoła, Kraków 2007.Rizzi M., Dio negli scritti degli apologeti greci, [w:] Dizionario di Spiritualità Biblico-Patristica, t. 14, Roma 1996, s. 66-80.Słomka J., Teologiczne podstawy egzegezy Orygenesa i jej aktualność, „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne” 2003, t. 36, z. 2, s. 477-489.Starowieyski M., Szymusiak J.M., Nowy słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa, Poznań 2018.Strękowski S., Wolność Boga według Tertuliana. Uwagi literackie, „Studia Teologiczne. Białystok. Drohiczyn. Łomża” 1998, t. 16, s. 185-201.Strękowski S., Sofiologia św. Grzegorza z Nyssy. Elementy teologii trynitarnej i antropologii w Homiliach do Pieśni nad Pieśniami, Kraków 2006.Studer B., Dio salvatore nei Padri della chiesa. Trinita-cristologia-soteriologia, Roma 1986.Taranto S., Gregorio di Nissa. Un contributo alla storia dell’interpretazione, Brescia 2009.716517
La più antica terminologia latina della teologia dell’incarnazione in Tertulliano
No full textLa ricerca dei termini teologici, i quali sono stati adoperati da Tertulliano per descrivere il mistero dell’Incarnazione, comprende tutti i testi che sono stati frutti della polemica dell’Apologista con tutti coloro che rientrarono nell’area della teologia eterodossa cristiana del II secolo
I laici nella formazione della cultura e spritualita cristiana secondo s. Gregorio di Nissa
No full textL'autore nell'articolo cerca di dimostrare l'impegno dei iaici nel rendere cristiana la mentalita della societa del IV secoto. Effettivamente non possiamo trovare tra gli scritti del Nisseno un'opera dedicata specificamete a questo problema, ma molte volte Gregorio allude ai doveri e mostra gli esempi illustri provenienti dalla sua famiglia nella formazione della cultura e spritualita cristiana del tempo
Main Reasons for Introducing Restrictions on Mixed Marriages in Selected Ancient Authors and in Ecclesiastical Synodal Canons
No full textMałżeństwo i rodzina jako instytucje należą do porządku naturalnego w każdej kulturze, albowiem stanowiły podstawę funkcjonowania społeczeństwa w wielu najistotniejszych wymiarach jego funkcjonowania. Należy zaznaczyć, że w starożytnym świecie przenikało się wiele kultur i środowisk dzięki ogromnym obszarom pozostających pod władaniem Imperatorów i instytucji im podległych. Przemieszczanie się osób wolnych oraz kontakt z odmiennymi obyczajowo i wyznaniowo osobami nie napotykał trudności. Zrodził się więc problem zachowania tożsamości religijnej, społecznej i ekonomicznej. Różne motywy powodowały wprowadzenie obostrzeń z zawieraniu małżeństwa mieszanych. Można je podzielić zasadniczo na kilka grup: w sposób szczególny z dezaprobatą środowiska spotykała się zagrożenia związane z wyznawaną wiarą, co można zauważyć w tradycji judaistycznej oraz chrześcijańskiej, w starożytnej Grecji i Rzymie natomiast zauważalne są obostrzenia związane ze statusem społecznym i ekonomicznym. W chrześcijaństwie szczególną rolę odgrywała troska o czystość życia moralnego ochrzczonych, a w pierwszych wiekach w sposób szczególny promowana było w różnych środowiskach koncepcja jednego i jedynego małżeństwa, dlatego osoby, które zawarły ponowny związek nie mogły wypełniać obowiązków duchownych.Marriage and the family as institutions belong to the natural order in every culture, because they constituted the basis for the functioning of society in many of the most important dimensions of its functioning. It should be noted, however, that in each environment you can find the phenomenon of mixed marriages as well as the existing restrictions in contracting them. Various motives resulted in the introduction of restrictions on entering into mixed marriages. They can be broadly divided into several groups: the threats related to the professed faith were particularly disapproved of, which can be seen in the Judaic and Christian traditions, while in ancient Rome there are noticeable restrictions related to the relationship between free and liberated people, relations between senators and their descendants up to the third degree and a person with a bad reputation, such as an actress or a prostitute, the relationship between the guardian and the ward, and finally the relationship between an active soldier and, for example, a woman from a Roman province. In ancient Israel, the motive for restricting mixed marriages was to preserve the identity of the nation and preserve pure monotheistic faith and worship against widespread idolatrous practices. Similarly, in Christianity, from the very beginning, concern for the purity of the faith was a guiding idea not only for Christian authors of the first four centuries, but also for synod participants who spoke about disciplinary matters. Marriage was forbidden with Gentiles (especially with pagan priests), Jews and heretics. Clergy at various levels were also restricted, who were not allowed to marry a widow, prostitute, or actress of another person of dubious reputation
- …
