1,721,014 research outputs found
Does Stress Enhance Latent Inhibition
No full textBu çalışmada insanlardaki stress düzeyinin örtük ketleme peformansları üzerindeki etkisi incelenlenmiştir. Örtük ketleme, gözlemcinin görevle ilgisiz fakat tanıdık bir uyaranla karışılaştığı zaman uyaranlar arasında bağlantı kurmada yaşadığı zorlanmayı ifade eder. Bu tezde, kısa süreli olarak zihinsel stresi manipule etmek amacıyla bir şarkı söyleme testi kullanılmıştır. Katılımcıların davranışları deney boyunca video kaydına alınırken, stres manipulasyonu olarak beklemedikleri bir zamanda şarkı söylemeleri istendi. Yaratılan stres manipulasyonuna bağlı olarak katılımcıların şarkı söyledikleri sırada deri iletkenlik seviyelerinde ve kalp atışlarında anlamlı bir artış gözlemlendi. Daha sonra, tanıdıklık etkisinin öğrenme üzerindeki etkisini ölçmek için örtük ketleme testi kullanıldı. Çalışmanın önceden maruz bırakma aşamasında önceden maruz bırakılmış uyarıcı 20 kez sunuldu. Test aşamasında, 20 kez her bir önceden maruz bırakılmış uyarıcı ve katılımcının yeni karşılaştığı uyarıcıdan sonra görev olan uyarıcı katılımcıya sunuldu ve görev olan uyarıcıyı her gördüklerinde cevap vermeleri istendi. Analiz sonuçlarına göre, katılımcıların önceden maruz bırakılmış uyarıcılara verdiği tepki süreleri önceden maruz bırakılmamış uyaranlara verdikleri tepki süresinden daha uzundu. Literatür geçmişiyle paralel olarak, bu çalışmada da stresin örtük ketleme üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu gözlemlenmiştir. Stresin manipulasyon olarak kullanıldığı ve kullanılmadığı iki grubun önceden maruz bırakılmış uyarıcı için tepki süresi karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı bir fark gözlemlendi. Diğer bir değişle, önceden maruz bırakılmış uyarıcılara stres manipulasyonuna mağruz kalan grubun tepki süresi, stres manipulasyonuna mağruz kalmayan grubun tepki süresine nazaran daha uzundur. Benzer olarak, önceden maruz bırakılmamış uyarıcıların test edildiği grupta, stres manipulasyonuna mağruz kalan katılımcıların tepki süresi, stres manipulasyonuna mağruz kalmayan katılımcıların tepki süresine göre daha uzundur. Sonuçlara bağlı olarak, stresin örtük ketleme üzerinde arttırıcı bit etkisi olduğu gözlemlendi.This work evaluated the influence of stress on latent inhibition performance in humans. Latent inhibition refers to the situation where an observer has difficulties creating associations when encountering an irrelevant but familiar stimulus. Sing-a-song test was used as a stress manipulation to induce the mental stress in short time. Participants were asked to sing a song in an unpredictable moment while they were videotaped. This resulted in an increase in skin conductance level and heart rate. Latent inhibition task was used to measure the effect of familiarity on learning. Preexposed stimulus was presented 20 times in the preexposure phase. In the test phase, target stimulus followed each preexposed stimulus and a novel stimulus 20 times. Participants had to respond to the target stimulus. The results of the analysis indicated that reaction time for preexposed stimulus was higher than reaction time for non-preexposed stimulus. Consistent with some literature, stress was found to have significant impact on latent inhibition in the current study. Statistically significant difference was found between stress and non-stress groups for preexposed stimulus. In other words, preexposed stimulus had higher reaction time in stress group than preexposed stimulus in non-stress group. Similarly, non-preexposed stimulus had higher reaction time in stress group than non-preexposed stimulus in non-stress group
The Long-Lasting Effects of Extinction During the Reconsolidation Process of Fear Memory
No full textBu tezde, korku belleğinin yeniden-bütünleştirme sürecine uygulanan sönme işleminin zamana bağlı ve uzun süreli etkileri incelenmiştir. Schiller ve arkadaşları (2010) tarafından geliştirilen ve üç aşamadan oluşan (edinim, sönme, yeniden sönme) yeniden-bütünleştirme güncelleme paradigması, söz konusu işlem yolunun korku tepkilerinin önlenmesindeki zamana bağlı etkilerini incelemek üzere kullanılmış, ayrıca uzun süreli etkilerin incelenmesi için sönme işleminden bir yıl sonra bir takip çalışması yürütülmüştür. Sönme işlemi katılımcılara hatırlatıcı sunumundan 10 dakika sonra (yeniden-bütünleştirme penceresi içinde), hatırlatıcı sunumundan 6 saat sonra (yeniden-bütünleştirme penceresi dışında) ve hatırlatıcı sunumu olmaksızın (standart sönme işlemi) uygulanmıştır. Korku tepkilerinin kendiliğinden geri gelmesi ise sönme işleminden 24 saat sonra, 15 gün sonra ve 3 ay sonra olmak üzere üç ayrı düzeyde manipüle edilmiştir. Çalışmada gruplar arası karşılaştırmaları gerçekleştirmek üzere 3 (Sönme: Hatırlatıcıdan 10 dakika ve 6 saat sonra ve hatırlatıcı sunumu olmaksızın) x 3 (Yeniden sönme: sönme işleminden 24 saat, 15 gün, 3 ay sonra) denekler arası desen kullanılmıştır. Katılımcıların deri iletkenliği tepkisi aracılığıyla ölçülen korku tepkileri her aşama için kaydedilmiştir. Çalışmanın sonuçları, yeniden sönme süreci dışında ve hatırlatıcı uyarıcı sunumu olmaksızın uygulanan sönme işlemlerine kıyasla, sönme işlemi yeniden bütünleştirme süreci içerisinde uygulandığında korku tepkilerinin anlamlı bir şekilde daha az geri geldiğini ve bu durumun yeniden-sönme manipülasyonundan bağımsız olduğunu göstermiştir. Fakat, uzun süreli etkilerin incelendiği bir yıl sonraki takip çalışmasında söz konusu etkiye rastlanmamıştır.In the present study, we have examined the time dependent and long-term effects of extinction carried out during the reconsolidation process of fear memories. The reconsolidation update procedure developed by Schiller, et al. (2010) in a three-phase experiment (acquisition, extinction, and re-extinction of fear) was followed to see the time-dependent effects of the reconsolidation update on preventing fears; additionally, a one-year follow-up study was conducted to observe the long-term effects. Extinction training was given to the participants 10 minutes after the reminder (within the reconsolidation window), 6 hours after the reminder (outside of the reconsolidation window), and without reminder (standard extinction). The spontaneous recovery of fear reactions were tested 24 hours, 15 days or 3 months after the extinction. A 3 (Extinction: 10 minutes and 6 hours after the reminder and no reminder) x 3 (Re-extinction: 24 hours, 15 days, and 3 months after the extinction) between-groups design was used in the study. Skin conductance response of the participants was recorded as a measure of fear reactions in each phase. The results revealed that when extinction training was given within the reconsolidation window, spontaneous recovery of the fear responses was significantly lower as compared to the extinction training outside of the reconsolidation window and standard extinction training independent of the re-extinction manipulation. However, in the one-year follow-up, long-term effects of extinction during the fear memory reconsolidation was not found to be significant
Determining Saliency Levels of Emotional Facial Expressionsby Using Instructed Lying Paradigm
No full textThe current thesis investigates if emotional facial expressions with distinct saliency levels differ in terms of their resistance to the cognitive load that lying brings into as a function of their salience. In Study I, participants were asked to complete an emotion recognition task while response time and skin conductance measurements were being recorded in order to determine saliency levels of emotional facial expressions. In Study II, an instructed-lying paradigm was applied through an emotion recognition task to assess the resistance levels of facial expressions with distinct salience to the cognitive load lying produce. In Study III, in order to control if providing instruction to lie causes an overall change in the way facial expressions are processed, participants were asked to decide when to lie. Overall results indicate that distinct emotional facial expressions differ in terms of their saliency levels and salience of a facial expression makes it more resistant to lying. Also, analyses conducted on response time and skin conductance responses of distinct study groups indicate that lying is a more cognitively demanding task than telling the truth and may alter the way stimuli processed to be identified.Bu çalışmada farklı duygulara ait yüz ifadelerinin, görsel belirginlik düzeylerinin bir fonksiyonu olarak yalan söyleme eyleminin getirdiği bilişsel yüke dayanıklılıkları temelinde ayrışmaları incelenmiştir. Farklı duygulara ait yüz ifadelerinin görsel belirginlik düzeylerinin belirlenmesi amacıyla, Çalışma I'de katılımcılardan klasik bir duygu tanıma görevi tamamlamaları istenmiş, çalışma boyunca tepki süresi ve deri iletkenliği tepkisi ölçümleri alınmıştır. Farklı yüz ifadelerine ait duyguların yalan söyleme eyleminin getirdiği bilişsel yüke dayanıklılıklarının belirlenmesi amacıyla yürütülen Çalışma II'de yönerge-temelli yalan söyleme paradigmasının uygulandığı bir duygu tanıma görevini yerine getirmeleri istenmiştir. Yalan söyleme eyleminin uyarıcıların işlenmesine etkisini kontrol etmek amacıyla Çalışma III'te katılımcılara herhangi bir yalan söyleme yönergesi verilmemiş; ancak, katılımcılardan yalan söyleyecekleri zamana kendilerinin karar vermesi istenmiştir. Genel olarak elde edilen sonuçlar, farklı duygulara ait yüz ifadelerinin görsel belirginlik düzeyleri bakımından ayrıştıkları ve yüksek görsel belirginlik düzeyinin ifadeleri yalan söylemeye karşı daha dayanıklı hale getirdiği yönündedir. Ayrıca, farklı çalışma gruplarından elde edilen tepki süreleri ve deri iletkenliği tepkisi ölçümleri, yalan söyleme eyleminin bilişsel yönden doğru söyleme eylemine göre daha yüklü bir eylem olduğuna ve uyarıcıların genel olarak nasıl işlendikleri üzerinde bir etkiye sahip olduğuna işaret etmektedir
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
Eleştirel söylem çözümlemesi çerçevesinde siyasi gündeme ilişkin gazete metinlerinin çevirilerinde yeniden ideoloji üretimi
No full text
- …
