30 research outputs found
Soils as a record of the past
No full textOn the occasion of the EGU General Assembly 2012, researchers and students involved in interdisciplinary soil science studies were invited to submit abstracts to the session SSS10.2. Soils as a Record of the Past. This session, convened by Claudio Zaccone (Univ. of Foggia) and co-convened by Jan M. van Mourik (Univ. of Amsterdam), Carlo Barbante (Univ. of Venice) and Sjoerd J. Kluiving (Univ. of Amsterdam) (http://meetingorganizer.copernicus.org/EGU2012/session/9994), received numerous contributions regarding, only to mention some of the main topics, the application of new techniques to obtain palaeoecological and geoarchaeological information from different soil types, the application of different age-dating techniques to have reliable geochronological information, new reconstructions of vegetation and climate of the past through the integrated analysis of different terrestrial archives, the reconstructions of the human impact on the environment, in terms of organic and inorganic pollutant, land-use, fires, etc, and the reconstruction of soil forming environments of the past and the landscape evolution. In the present Special Issue, we present a selection of papers (8) in order to share the potential of soils as a record of the past with the community of geosciences
Soils as a record of the past
No full textThe European Geosciences Union (EGU) is Europe’s premier union of geoscientists. The EGU General Assembly attracts over 11,000 scientists each year.
‘Soil as a record of the past’ is the name of a subdivision of the Soil System Sciences (SSS) division introduced in 2012 at the Gen- eral Assembly of the EGU held in Vienna (Austria) on 22–27 April. The aim of this subdivision is to bring together results regarding soils used as potential records of both natural and human- induced processes occurred during the past centuries or millennia, as well as to create a permanent forum of stimulating scientific de- bates on this topic
Recursive procedures for measuring disorder in non-periodic sequences
No full textRecursive procedures are found for calculating the kth-order entropy of non-periodic sequences. These entropies are used as measures of disorder of the sequences and we treat: the Fibonacci sequence and generalizations; the Thue-Morse sequence together with generalizations and the period-doubling sequence. A discussion of the relative ordering of the Thue-Morse and the Fibonacci sequences is given and it is found too simplistic to use any one measure for comparison.PT: J; CR: BURROWS BL, 1991, J PHYS A-MATH GEN, V24, P3979 CHENG Z, 1988, PHYS REV B, V37, P4375 DALLESSANDRO G, 1990, PHYS REV LETT, V64, P1609 GUMBS G, 1989, J PHYS A-MATH GEN, V22, P951 GYORGYI G, 1985, PHYS REV A, V31, P3477 HARTLEY RVL, 1928, BELL SYST TECH J, V7, P535 KHINCHIN AI, 1957, MATH F INFORMATION T KLUIVING R, 1992, PHYSICA A, V183, P405 KLUIVING R, 1992, PHYSICA A, V183, P67 KLUIVING R, 1992, PHYSICA A, V183, P96 QIN MG, 1990, J PHYS-CONDENS MAT, V2, P1059 RIKLUND R, 1987, INT J MOD PHYS B, V1, P121 RYU CS, 1992, PHYS REV B, V46, P5162 RYU CS, 1993, PHYS REV B, V48, P132 SHANNON CE, 1948, BELL SYST TECH J, V27, P379 SHANNON CE, 1948, BELL SYST TECH J, V27, P623 SHANNON CE, 1949, MATH THEORY COMMUNIC WELSH D, 1988, CODES CRYPTOGRAPHY; NR: 18; TC: 6; J9: PHYSICA A; PG: 15; GA: RK763Source type: Electronic(1
BAAC 03.075
No full textIn het voorjaar van 2003 werd aan de uitvoeringscombinatie BAAC/BILAN het project Inventarisatie en Waardering van Archeologische Terreinen (IWAT) gegund. Dit project kwam voort uit het Cultuurconvenant 2001-2004 dat op 28 november 2001 was gesloten tussen de drie zuidelijke provincies, de gemeenten Breda, Eindhoven, ’s-Hertogenbosch en Maastricht en het ministerie van OCenW. In dit convenant is vastgelegd dat alle provinciale Archeologische Monumenten Kaarten (AMK’s) volgens dezelfde standaard zullen worden opgesteld, die is vastgelegd in de Standaard AMK1, een gezamenlijk document van Rijk en Provincies. Standaardisering is van belang om landelijke ongelijkheid in ruimtelijke afwegingen ten aanzien van archeologische waarden te voorkomen. Hiermee draagt het project (IWAT) ook bij aan de doelstelling van de overheid in het algemeen: het behoud van het archeologische erfgoed in situ. Bovendien voorziet het project in het opvullen van een kennislacune in de Cultuurhistorische Waardenkaart Noord-Brabant. De Archeologische Monumentenkaart (AMK) Noord-Brabant is de kaart waarop alle bekende waardevolle archeologische monumenten van de Provincie zijn aangegeven. Deze kaart maakt deel uit van de Cultuurhistorische Waardenkaart Noord-Brabant. Het merendeel van deze AMK-terreinen is gewaardeerd en begrensd. Op de kaart komen vier terreincategorieën voor: ‘van zeer hoge archeologische waarde’ (ZHAW), van hoge archeologische waarde’ (HAW), ‘van archeologische waarde’ (AW) en ‘van archeologische betekenis. Van de terreinen in de laatste categorie is de waarde door middel van een veldonderzoek nog niet vastgesteld. Deze categorie vormt het grootste deel van de te onderzoeken IWATterreinen. De volledige lijst bestond uit tachtig terreinen van archeologische betekenis (met de status AB, afkomstig van de AMK), zeven terreinen via het Meldpunt Archeologische Bodemvonsten (MAB) (onder de aandacht gebracht door archeologische vrijwilligers), elf terreinen via de Nota van Ingekomen Zienswijzen (TNIZ) (Cultuurhistorische waardenkaart Provincie Noord-Brabant, onder de aandacht gebracht door reflectanten), en zes terreinen van verdronken dorpen (onder de aandacht gebracht door een evaluatie van de ROB van het onderzoek van Karel Leenders2. Totaal n=104, zie ook de waarderingstabel in bijlage 1. Dit rapport vormt samen met de catalogus (incl. cd-rom) het eindproduct van het IWAT-onderzoek. De resultaten van het onderzoek worden in detail per terrein in de catalogus besproken. Per terrein werd een CMA-formulier ingevuld en een koppeling gemaakt met aanvullende informatie in de vorm van bijlagen (formulier bureauonderzoek, formulier cultuurhistorisch onderzoek, boorstaten, boorpuntenkaartje, overzichtskaartje, kaartje met aangepaste terreinbegrenzing). Bovendien wordt een algemene vondstenlijst bijgeleverd, alsmede een lijst met specifieke kenmerken van het gedetermineerde vuursteen3. Het rapport is een toelichting op de catalogus met betrekking tot het algemene verloop van het project, de gehanteerde methoden en technieken, en de globale onderzoeksresultaten. Gedurende het onderzoek vonden drie overlegmomenten plaats waarop de kwaliteit en de voortgang van het project werden getoetst. Deze evaluaties vonden plaats binnen de projectgroep IWAT bestaande uit de Provincie Noord-Brabant (M. Meffert (projectleider), T. Smits, G. Scheijvens, M. Barwasser) en de Rijksdienst voor Oudheidkundig Bodemonderzoek (J. Deeben, F. Brounen, E. Vreenegoor). Het onderzoek van de uitvoeringscombinatie BAAC/BILAN werd geleid door J.Arts en S. Kluiving. Het onderzoeksresultaat is dat van alle onderzochte terreinen er tweeëndertig een AW, twintig een HAW en zeventien een ZHAW status toegewezen krijgen. Verder word geadviseerd veertien terreinen van archeologische betekenis van de AMK af te voeren. Twaalf terreinen (van de MAB, TNIZ en TVD categorieën) komen niet op de AMK. Voorts was er een enkel terrein waarvan een gedeelte de AW- en een ander deel de HAW-status krijgt (50A-A19 (2191)). Uiteindelijk blijkt van zes terreinen terreinen onvoldoende informatie beschikbaar om tot waardering over te kunnen gaan. In dergelijke gevallen wordt aanvullend onderzoek geadviseerd. Twee terreinen vielen af na afloop van het bureauonderzoek. De onderzoeksresultaten zijn ook inzichtelijk in de waarderingstabel in bijlage 1
Crielaard, J. P., Bohncke, S., Charalambidou, X., Chidiroglou, M., Kluiving, S., Kosma, M., Lentjes, D., Songu, F., Troelstra, S. 2016. “The Plakari Archaeological Project Preliminary report on the Fifth Field Season (2014)”, Pharos 22.2, 17-41.
No full textTussen de Dam van Drusus en de Zuilen van Hercules: Romeinse waterwerken in de Rijn-Maasdelta
No full textThe arrival of the Romans in the Low Countries and the Rhine-Meuse delta not only led to major social and cultural changes in this area, but also to various changes in material culture. One of these changes concerned the infrastructure for the transport of goods and people, which was an important factor in successfully holding together the vast Roman Empire for a long time. This dissertation considers the transport infrastructure by water in the Rhine-Meuse delta, which largely consisted of natural waters, but was artificially expanded in Roman times, mainly by the construction of canals. By Roman waterworks, we mean the total of artificial elements in this transport infrastructure: canals, dams, harbours, quay constructions, locks, etc. A general theme is the difference in recognisability between the two Roman canals in the delta that we know from classical authors. Corbulo’s canal has been confirmed in many places between Leiden and Naaldwijk, whereas there are many hypotheses about the location of the Drusus canal(s), but so far, no clues about possible remains have been found in the subsoil. Most likely, the position of these two waterworks in the landscape was fundamentally different, whereby in the case of the Drusus canal(s) post-depositional (river) processes have resulted in the remains becoming not or hardly recognisable. Within the scope of this study, investigations were carried out regarding the Roman bifurcation point of the Rhine and the Waal, Drusus' Dam and the castellum Carvium. Important questions concern the age of the branch of the Lower Rhine, how the washed-out remains of the castellum Carvium relate to the Roman Waal and Rhine and how the dam functioned by its construction in directing a larger part of the river water into the Lower Rhine branch. Another investigation was carried out in the Utrechtse Vecht area on the canal(s) of Drusus constructed around 12 BC. The special thing about this part of the Vecht river is that it runs through former peat-bounded lakes that were still (partly) open in Roman times. It was reconstructed that the Overmeer-Nigtevecht reach of the Vecht between two former lakes started life as a very straight channel. Its age has been constrained to be closer to the time of Drusus’ activities (early Roman age) then thought before. Although we have not found in situ remains of Drusus canal(s), these two new insights make the Vecht option, effectuated by a series of short canals, more likely to be the Drusus canal(s). This dissertation also treats the castella as connection points between the Roman networks of transport by water and over land, located directly on the river. With a new method, a reinterpretation of Roman place names along the Lower Rhine Limes was made, which provides a more plausible identification of four Roman places than the existing ones. On the basis of this, a hypothetical reconstruction was made for the Roman routes in the Itineraria and where main roads can be found, resulting in a new overview map of the fortifications along the Lower German Limes. The synthesis chapter gives a summarized description of the different waterworks and their manifestations in the Rhine-Meuse delta. Map images of the network of transport by water have been made for three different periods of the Roman period. The synthesis chapter considers research on Roman waterworks in the light of the theme of recognisability in the subsoil. When a canal is difficult to identify because of taphonomic processes, direct data are often not available (anymore) and we have to rely on indirect data, as was the case in the research carried out in the Vecht area
RAAP-RAPPORT 2114
No full textVerkennend/karterend booronderzoek voor toekomstig bedrijventerrein Gorinchem-Noord. Het onderzoek wordt gefaseerd uitgevoerd. Deze onderzoeksmelding betreft het gehele plangebied.
In hoofdlijnen komt het algemene beeld van de resultaten van het booronderzoek overeen met de resultaten van het geologisch bureauonderzoek van Kluiving & Van Suijlekom (2008). In het plangebied zijn geen rivierduinen (donken) in de ondergrond aangetroffen. Het komgebied wordt wel doorsneden door stroomgordels, crevasses en veenstroompjes op verschillende niveaus.
De ligging komt in horizontale zin grotendeels overeen met de verwachting op basis van het geologisch bureauonderzoek. In verticale zin blijken de verwachte crevasses (Schaik stroomgordel) niet binnen 2 m beneden maaiveld aanwezig te zijn. Wel bevindt zich een dieper gelegen systeem binnen 5 m beneden maaiveld. Dit komt overeen met de Gorkum-Arkel stroomgordel en bijbehorende geulen
