1,286 research outputs found
A Representative Survey of M.S. Patients on Attitudes toward the Benefits and Risks of Drug Therapy
No full textBackground: Although M.S. patients face significant trade-offs between risks and benefits of drug therapy, little is known of their attitudes toward these risks and benefits. Methods: A representative telephone survey of 200 patients with relapsing remitting M.S. Results: Respondents suffered substantial disability, most of them requiring a wheel chair or support for walking any significant distance, and over half suffering relapses in the past year. All were on drug therapy; half had switched drugs; 1/3 had switched at least twice.Most patients had seen their neurologist at least 4 times in the previous two years and said they and their physician were equally involved in drug decisions. About 55% said they would definitely or probably use a drug that significantly reduces frequency of relapse or progression in disability even if the drug involves a 1-in-1,000 chance of a fatal side-effect.Willingness to tolerate risk bore little relationship with disability levels. A substantial majority agreed that the FDA should tightly control drugs with safety concerns, but a larger majority agreed that once the FDA has provided a warning, patients should be free to decide with their physician whether to use such drugs. Virtually all said they were willing to visit their neurologist more often in order to use risky drugs. Conclusions: M.S. patients are accustomed to playing a large role in their own drug therapy but do so in close collaboration with their physicians.After the FDA has reviewed drug safety and provided reasonable warnings, many M.S. patients wish to be free to choose to incur a 1-in-1,000 (or even greater) risk of a fatal side-effect in return for significantly more effective drugs, and are willing to work with the physicians in doing so.
Heterozygous Deletion of EphrinA5 Does Not Improve Functional Recovery After Experimental Stroke
No full textsponsorship: This work was supported by Research Foundation Flanders (FWO; G.0700.15). A. de Boer is supported by FWO (1136917N). Dr Robberecht is supported through the E von Behring Chair for Neuromuscular and Neurodegenerative Disorders. Drs Robberecht and Lemmens are supported through "Opening the Future" funds of the KU Leuven. Dr Lemmens holds a clinical investigatorship by FWO. (Research Foundation Flanders (FWO)|G.0700.15, FWO|1136917N, E von Behring Chair for Neuromuscular and Neurodegenerative Disorders, "Opening the Future" funds of the KU Leuven)status: Publishe
Floating WIM Threshold Concept for Truck Weight Enforcement
No full textWeigh stations are the primary weight compliance checkpoints for commercial trucks. In the past several decades, states have used weigh-in-motion (WIM) technology to reduce delay and increase enforcement on overweight vehicles. This study offers a detailed analysis of weigh station systems and presents floating-threshold algorithms to improve the efficiency of WIM equipped weigh stations.
This research evaluates weigh station design and operational parameters using queueing theory and found that WIM technology not only enhances the effectiveness and efficiency of weigh station operations but also largely reduces travel delay for trucking companies. The effects of truck demand, truck weight distribution, static scale service time, WIM accuracy, and sorting threshold on weigh station operations have been analyzed. The author shows the importance of transponders in a WIM mainline weigh station operation. The author also proves that the increase of storage spaces within a weigh station may largely increase truck travel delay and does not significantly improve weigh station operations.
This research focuses on the development of floating-threshold algorithms. Since the number of trucks, particularly heavy trucks, has increased rapidly in recent decades, many weigh stations cannot meet the demand even when equipped with WIM systems. This problem is complicated by the fact that truck demands, truck weight distribution, and static scale service time vary by time of day and day of week. The author designed floating-threshold algorithms to automatically adapt to high truck demand and the varying of truck demand, truck weight distribution, and static scale service time, over time. When the queue at the weigh station is long, the threshold value is increased so as to avoid the closure of the weigh station while still catching the worst weight limit offenders. When the queue is short, the threshold value is lowered to increase the number of trucks inspected. Both the traditional fixed-threshold strategy and two floating-threshold strategies were modeled and tested using a microscopic simulation model. The results show that floating-threshold strategies are both more effective in weight enforcement and more efficient for heavy traffic flow and high-variance environments. The finding that different floating-threshold strategies have different effects indicates that it is necessary to make a further study on floating-threshold algorithms
Visualisatie en Kwantificatie van Witte Stof Aantasting in Motor Neuron Disease aan de hand van Diffusie Tensor Beeldvorming
No full textDe Engelse term motor neuron disease (MND) wordt meestal gebruikt om t e verwijzen naar een groep van neurodegeneratieve aandoeningen, waarbij dysfunctie en degeneratie v an het motorische systeem centraal staan. De meest voorkomende vorm (of fenotype) van MND is amyotrofe laterale sclerose (ALS), een aandoening w aarbij de motorneuronen in het ruggenmerg en de hersenstam (de perifere motorneuronen, PMN) en deze in de motor en premotor cortex (de centrale motorneuronen, CMN) progressief aftakelen en degenereren. Hierdoor verli ezen ALS patienten geleidelijk de controle over vrijwillige beweging. An dere aandoeningen die onder de noemer MND geplaatst kunnen worden zijn p rimaire laterale sclerose (PLS) en progressieve musculaire atrofie (PMA) , waarbij er respectievelijk enkel klinische evidentie is van aantasting van de CMN of van de PMN. Alhoewel al deze aandoeningen eerder zeldzaam voorkomen, is hun verloop snel progressief en onvermijdelijk fataal, met een ietwat mildere prognose voor PLS. In 5-10 % van alle ALS patiënten ligt een genetische afwijking aan de basi s van de ziekte. Voor alle andere ALS patienten, alsook voor PLS en PMA patienten, is de etiologie van hun aandoening nog ongekend. Verder is he t ook onduidelijk of deze verschillende fenotypes klinische uitingen zij n van een biologisch gelijkaardige pathologie, of eerder een biologisch verschillende oorzaak hebben en een vergelijkbaar klinisc h fenotype. Momenteel bestaan er nog geen specifieke klinische testen voor deze aand oeningen, wat het stellen van een correcte diagnose bemoeilijkt. Doorgaans wordt een diagnose gest eld op basis van neurologische en neurofysiologische onderzoeken, na het uitsluiten van aandoeningen die een gelijkaardige symptomatologie veroo rzaken, maar veroorzaakt worden door andere pathologische mechanismen. A antasting van het PMN kan door middel van electromyografie (EMG) vastges teld worden. De evaluatie van de integriteit van de CMN is daarentegen v eel moeilijker; enerzijds kunnen de tekenen van CMN lijden zeer discreet zijn in het begin van de ziekte, anderzijds kunnen ze enigszins gemaske erd worden door tekenen van PMN lijden. Daarnaast is er geen algemeen er kende objectieve marker voor CMN lijden, hetgeen het stellen van een dia gnose verder bemoeilijkt. Ondanks uitgebreide neurofysiologische en beel dvormingsonderzoeken, ontbreekt het nog steeds aan een voldoende sensiti eve techniek om het CMN lijden in de klinische praktijk te evalueren. In dit thesisonderzoek hebben we getracht de aantasting van de witte sto f in de hersenen in de verschillende fenotypes te visualizeren en te kwa ntificeren door middel van magnetische resonantie beeldvorming (MRI), en meer specifiek door middel van diffusie tensor beeldvorming (DTI). DTI is een beeldvormingstechniek waarmee de kenmerken van de diffusie va n watermoleculen in biologische weefsels bestudeerd kunnen worden. Zo kunnen de oriëntati e en de integriteit van de witte stof banen in vivo geëvalueerd worden m et behulp van DTI. Naast visualizatie van deze eigenschappen, kunnen enk ele kwantitatieve parameters afgeleid worden uit deze metingen, die elk informatie verschaffen over een van de kenmerken van het diffusie proces . Zo kan de parameter fractionele anisotropie (FA) gebruikt worden om de directionaliteit van de diffusie te beschrijven, terwijl de parameter gemiddelde diffusiviteit (MD) de gemiddelde hoeveelheid diffusie weer geeft. Het hoofddoel van dit thesisonderzoek was om na te gaan of er voldoende sensitieve (pseudo)biomarkers voor MND kunnen gevonden worden met DTI, e n of zulke markers geschikt zijn voor longitudinale opvolging van patiën ten met een van de vormen van MND. Daarnaast wilden we ook nagaan of de witte stof aantasting in de hersenen al dan niet verschillend is in de v erschillende fenotypes van MND. Op basis van deze onderzoeksvragen werde n drie experimenten uitgevoerd, die in detail beschreven worden in het e xperimentele gedeelte van deze thesis. In een eerste experiment werden de DTI data van ALS patienten vergeleken met deze van gezonde controles om het gebruik van kwantitatieve DTI parameters als (pseudo)bi omarker voor ALS te evalueren. Hierbij werden verschillende DTI dataverw erkingstechnieken gebruikt. Ten eerste maakten we een gedetailleerde ana lyse van de witte stof aantasting van de corticospinale baan in ALS pati ënten met behulp van fiber tractography. Deze techniek laat toe om de majeure witte stof banen in de hersenen virtueel te reconstrueren. Via s patiale interpolatie van deze reconstructies konden we aantonen dat de c orticospinale baan sterk aangetast is in ALS, en dan voornamelijk het cr aniale gedeelte gelegen onder de motor cortex. Ten tweede hebben we onze focus uitgebreid tot de gehele witte stof in de hersenen door het gebru ik van een voxel-gebaseerde benadering. Hierbij werd aangetoond dat de w itte stof aantasting zich niet beperkt tot de corticospinale baan, maar dat deze ook gevonden kan worden in de frontotemporale witte stof. Hieru it besloten we dat ALS eerder beschouwd zou moeten worden als een multisysteem aandoening in plaats van een aandoening waarbij de motorneu ronen selectief aangetast zijn. Ten derde vonden we niet enkel een corre latie van de ernst van de aandoening (gemeten als score op de ALS functi onal rating scale) met de graad van aantasting van de corticospinale baa n (gemeten door de FA-waardes), maar ook met de graad van aantasting in de prefrontale witt e stof, hetgeen het belang van de niet-motorische structuren in de in vi vo fysiopathologie in ALS verder onderlijnt. Tenslotte vonden we op basis van longitudinale DTI metingen in zeven patiënten een daling van de FA waardes in de gehele witte stof bij progressie van de ziekte. Uit dit experiment blijkt bijgevolg dat DTI mogelijk geschik te (pseudo)biomarkers voor ALS biedt. Alhoewel de resultaten van het eerste experiment veelbelovend waren, moe t de interpretatie van deze resultaten toch met enige voorzichtigheid ge beuren. Ten eerste konden we voor het eerste experiment de mogelijke aan wezigheid van vals positieve of vals negatieve resultaten in de voxel-ge baseerde analyses niet met zekerheid uitsluiten. Voor voxel-gebaseerde a nalyses gaat men doorgaans uit van beelden die spatiaal genormalizeerd zijn (i.e., de originele beelden worden spat iaal getransformeerd naar eenzelfde referentie of atlas, zodat de beeldp unten in elk beeld in overeenstemming zijn met elkaar qua anatomische lo catie). Voor DTI data wordt zulke normalisatie bemoeilijkt door het feit dat deze data niet enkel intensiteitswaarden bevatten, maar ook informa tie over de principale richting en de directionaliteit van de diffusie. Recent werd aangetoond dat voor een correcte normalizatie, deze specifie ke informatie ook in acht genomen moet worden. Daarentegen, in het eerst e experiment werd deze informatie niet gebruikt tijdens spatiale normali zatie. Aangezien de validiteit, specificiteit en sensitiviteit van stati stische analyses van mogelijke groepsverschillen sterk afhankelijk zijn van de kwaliteit van de spatiale normalizatie van de DTI data, was onze originele benadering voor spatiale normalizatie van DTI data mogelijk su boptimaal. Verschillende technieken werden ondertussen voorgesteld om de kwaliteit van deze normalizatie te verbeteren. Zo werden er bijvoorbeel d niet-rigiede registratie algoritmes ontwikkeld, waarin zowel de spatia le als directionele informatie gebruikt worden tijdens de spatiale trans formatie. Ook is het ondertussen mogelijk om referentiebeelden of DTI at lassen te maken, waarin alle specifieke informatie geïntegreerd is, die dan kunnen dienen als referentie voor de registratie. Een mogelijk alter natief voor de combinatie van niet-rigiede coregistratie en DTI atlassen , is een recent ontwikkelde hybride techniek: tract-based spatial stati stics (TBSS). Bij deze techniek is een perfecte spatiale normalisatie n iet langer vereist, wat de betrouwbaarheid van de statistische resultate n van voxel-gebaseerde analyses mogelijk verbetert. Ten tweede konden we enkele verschillen tussen resultaten verkregen met de voxel-gebaseerde analyses en deze door spatiale interpolatie van de reconstructies van de corticospinale baan niet verklaren. Op basis van deze twee argumenten besloten we om het eerste experiment t e herhalen, gebruik makend van de hierboven genoemde, recent ontwikkelde technieken in het t weede experiment. Uit ons tweede experiment bleek dat de variantie van d e DTI parameters na spatiale normalizatie met behulp van zulke technieke n duidelijk lager was, en dat op die manier meer betrouwbare statische r esultaten verkregen werden in voxel-gebaseerde analyses. De resultaten v an deze geoptimaliseerde voxel-gebaseerde analyses en de TBSS analyses waren grotendeels overlappend, en tonen opnieuw aan dat ALS eerder als een multisysteem ziekte zou moeten beschouwd worden, zoals reeds gesugge reerd bij het eerste experiment. In het derde experiment werden deze geoptimaliseerde voxel-gebaseerde analyses gebruikt om de witte stof aantasting te bestuderen in de versch illende fenotypes van MND. Voor dit experiment namen we DTI data op in v ier groepen van elk twaalf patiënten met respectievelijk limb-onset AL S, bulbar-onset ALS, PLS of PMA. Deze data werden vergeleken met die v an 12 gezonde controles. Daarnaast werden er ook longitudinale DTI metin gen uitgevoerd om onze preliminaire longitudinale resultaten van het eer ste experiment te evalueren. In alle fenotypes van MND vonden we duideli jke, doch qua omvang variërende, witte stof aantasting, die uitbreidde i n het verdere verloop van de ziekte. Zulke aantasting was niet beperkt t ot de witte stof structuren die instaan voor het plannen, voorbereiden e n uitvoeren van beweging, maar werd ook gevonden in deze voor interhemis ferische communicatie, executieve functies en geheugen, zelfs in patiënt en met PMA. In conclusie, dit thesisonderzoek toont aan dat DTI een veelbelovende te chniek is voor het bestuderen van de witte stof aantasting in de verschi llende fenotypes van MND. De geobserveerde veranderingen in DTI paramete rs in deze patiënten leiden tot de suggestie dat DTI parameters mogelijk gebruikt kunnen worden als sensitieve (pseudo)biomarkers in alle onderz ochte fenotypes van MND. Zo vonden we niet alleen verschillen tussen de patiënten en de controles, maar ook bij lon gitudinale evaluatie, of bij evaluatie van de witte stof aantasting in e en vroeg stadium van limb-onset ALS, bulbar-onset ALS en PMA. Een extra argument voor zulk idee kan gevonden worden in de geobserveerde correlat ie tussen de ernst van de ziekte en de DTI parameters, niet enkel in de corticospinale baan, maar ook in de (pre)frontale witte stof. Deze bevin dingen geven aan dat DTI in de toekomst mogelijk gebruikt zou kunnen wor den om het effect van therapeutische interventie op het corticale motor systeem te evalueren. De aanwezigheid van witte stof aantasting, ook buiten het motorische sys teem, in alle fenotypes van MND suggereert dat deze alle multisysteem aa ndoeningen zijn, waarin het motorische systeem mogelijk het meest kwetsb aar, en daarom ook klinisch het meest en het meest duidelijk aangetast, is. Aangezien we ook duidelijke witte stof aantasting vonden in niet-mot orische gebieden in limb-onset ALS, bulbar-onset ALS en zelfs PMA patiën ten die zich in een vroeg stadium van hun ziekte bevonden, is er mogelij k een belangrijke rol weggelegd voor deze niet-motorische gebieden in de in vivo fysiopathologie van de verschillende fenotypes van MND. Daarenb oven was de witte stof aantasting in limb-onset en PMA vergelijkbaar, wa t er op wijst dat deze fenotypes mogelijk minder verschillen dan voorhee n gedacht werd. Deze observatie roept dan ook de vraag op of PMA patiënt en geen toegang zouden moeten krijgen tot dezelfde therapieen en klinische trials als ALS patië nten. Kort samengevat, dit thesisonderzoek toont aan dat limb-onset ALS, bulba r-onset ALS, PLS en PMA, als vormen van MND elk gekenmerkt worden door een verschillende omvang v an witte stof aantasting en dit voornamelijk in de vroege stadia van de ziekte.status: Publishe
Genetic deletion and inhibition of the oxygen sensor PHD1 protects against ischemic stroke: a role for neuronal metabolism?
No full textstatus: Publishe
The Impact of Tourism on Curacao's Economy: A Scenario Approach
No full textCuraçao is an autonomous countrywithin the Kingdom of the Netherlands. The governmentwants to support tourism development. However,various development strategies are possible. This articlepresents four scenarios of marketing and investmentstrategies that will affect the number of tourists fromThe Netherlands and North America (USA and Canada)in different ways. A multiplier model was used to calculatethe economic impacts of the four scenarios. Bydoing so, this article shows how the government’s decisionto support particular marketing and investmentstrategies may have certain outcomes for the number ofjobs in Curaçao’s tourism industry
Model Validation and New Water Control Strategies in Drinking Water Treatment Plant Wim Mensink
No full textStimela is an environment for standardized mathematical models of drinking water treatment processes. It can be used to predict the future water treatment situation which may happen or change. In water treatment plant Wim Mensink, the Stimela model train was set up to compare with other alternative water control strategies. Before starting the work of developing new water control strategies with Stimela model, Stimela model for Wim Mensink must be validated so that the model can be seen as a reliable and stable tool for the next work. Before the validation work, the current water control strategy for the treatment process needs to be investigated clearly to fulfil all the input control information is correct. Besides this, an experiment for obtaining the measured results of pellet diameters over different layers was performed in Wim Mensink. The validation work starts with single pellet softening process for three different reactors over first month from January 20th to February 20th. The fluidized bed height, pressure drop over total height of reactor, pellet diameters and porosities are validated. After that, the validation work is integrated with whole water treatment system to prove the function of pellet softening reactor and the four important water quality parameters over two important locations (after weir aerator location and final RO mixing location). The validated results of softening process are analysed by the relative error way to prove the reliability of the model results compared with measured results. The final step of the thesis work is developing the new water control strategies to optimize the current control plans of Wim Mensink. Five different water control strategies are put forward. They can be either reached separately according to their own advantages and limitations or fulfil with a step by step order as a whole optimization process. Moreover, the other water control strategies developed by engineering consultancy company DHV are evaluated here with Stimela model so that they can be proved reliable and achievable. In the future, the application of Stimela model will be spread over all the drinking water treatment plants in the Netherlands and contributes to the central automated control as a drinking water treatment operator training simulator.Sanitary EngineeringWatermanagementCivil Engineering and Geoscience
COL4A2 is associated with lacunar ischemic stroke and deep ICH : Meta-analyses among 21,500 cases and 40,600 controls
No full textObjective: To determine whether common variants in familial cerebral small vessel disease (SVD) genes confer risk of sporadic cerebral SVD. Methods: We meta-analyzed genotype data from individuals of European ancestry to determine associations of common single nucleotide polymorphisms (SNPs) in 6 familial cerebral SVD genes (COL4A1, COL4A2, NOTCH3, HTRA1, TREX1, and CECR1) with intracerebral hemorrhage (ICH) (deep, lobar, all; 1,878 cases, 2,830 controls) and ischemic stroke (IS) (lacunar, cardioembolic, large vessel disease, all; 19,569 cases, 37,853 controls). We applied data quality filters and set statistical significance thresholds accounting for linkage disequilibrium and multiple testing. Results: A locus in COL4A2 was associated (significance threshold p , 3.5 3 1024) with both lacunar IS (lead SNP rs9515201: odds ratio [OR] 1.17, 95%confidence interval [CI] 1.11-1.24, p 56.62 31028) and deep ICH (lead SNP rs4771674: OR 1.28, 95%CI 1.13-1.44, p 55.76 3 1025). A SNP in HTRA1 was associated (significance threshold p , 5.5 3 1024) with lacunar IS (rs79043147: OR 1.23, 95%CI 1.10-1.37, p 5 1.90 3 1024) and less robustly with deep ICH. There was no clear evidence for association of common variants in either COL4A2 or HTRA1 with non-SVD strokes or in any of the other genes with any stroke phenotype
Use of Axle Load Spectra (ALS) for Estimating Calibration Drift in Weigh-In-Motion (WIM) Systems
No full textThis analysis's main objective is to determine WIM system errors based on axle loading without physically performing WIM equipment performance validation using test trucks. The presented methodology can be used to estimate systematic errors (calibration drift) in the WIM system at any point in time after the equipment calibration. This approach can help highway agencies select optimum timings for routine maintenance and calibration of WIM equipment without compromising its accuracy. The results show that the WIM accuracy for the single axle (SA) and tandem axle (TA) can be estimated with SA and TA NALS shape factors with an acceptable degree of error for bending plate (BP) and quartz piezo QP) sensors. The application and significance of the developed models were explained with the help of an example. The use of NALS to estimate the WIM system accuracy can save a significant amount of time and resources required for field validation of WIM performance every year.The presentation of the authors' names and (or) special characters in the title of the pdf file of the accepted manuscript may differ slightly from what is displayed on the item page. The information in the pdf file of the accepted manuscript reflects the original submission by the author
A large-scale multicentre cerebral diffusion tensor imaging study in amyotrophic lateral sclerosis
No full textObjective Damage to the cerebral tissue structural connectivity associated with amyotrophic lateral sclerosis (ALS), which extends beyond the motor pathways, can be visualised by diffusion tensor imaging (DTI). The effective translation of DTI metrics as biomarker requires its application across multiple MRI scanners and patient cohorts. A multicentre study was undertaken to assess structural connectivity in ALS within a large sample size. Methods 442 DTI data sets from patients with ALS (N=253) and controls (N=189) were collected for this retrospective study, from eight international ALSspecialist clinic sites. Equipment and DTI protocols varied across the centres. Fractional anisotropy (FA) maps of the control participants were used to establish correction matrices to pool data, and correction algorithms were applied to the FA maps of the control and ALS patient groups. Results Analysis of data pooled from all centres, using whole-brain-based statistical analysis of FA maps, confirmed the most significant alterations in the corticospinal tracts, and captured additional significant white matter tract changes in the frontal lobe, brainstem and hippocampal regions of the ALS group that coincided with postmortem neuropathological stages. Stratification of the ALS group for disease severity (ALS functional rating scale) confirmed these findings. Interpretation This large-scale study overcomes the challenges associated with processing and analysis of multiplatform, multicentre DTI data, and effectively demonstrates the anatomical fingerprint patterns of changes in a DTI metric that reflect distinct ALS disease stages. This success paves the way for the use of DTIbased metrics as read-out in natural history, prognostic stratification and multisite disease-modifying studies in ALS
- …
