114 research outputs found
Masail Nafi B. al-Azrak Within The Context of The Role of Classical Arabic Poetry in Interpretation of Holy Quran
No full text
Novel in Saudi Arabia at twentieth century
No full textYirminci Yüzyılda Suudi Arabistan’da Romancılık adlı bu çalışmada ilk olarak Batı kaynaklı edebî bir tür olan roman genel çerçevesiyle incelenmiş ardından modern Arap romanının tarihsel gelişim süreci ve özellikleri ele alınarak tartışılmıştır. Çalışmanın esas gövdesini teşkil eden ikinci bölümde ise ilk olarak Suudi Arabistan tarihine değinilerek çalışmanın arka planı oluşturulmuş, modern Suûdî edebiyatı ana hatlarıyla anlatıldıktan sonra da Suûdî romanının doğuş ve olgunlaşma süreçlerine etki eden faktörler detaylı bir şekilde irdelenmiştir. Doğuş, gelişim ve olgunlaşma devri şeklinde üç dönem halinde ele alınan Suûdî romanının günümüze ulaşıncaya kadar katettiği mesafe ve dönüm noktaları ilk bölümde detaylı olarak anlatılmıştır. Doğuş Döneminin anlatıldığı bölümde ilk olarak modern Suûdî edebiyatının ilk romanı kabul edilen et-Tev’emân’a değinildikten sonra bu dönemde yayımlanan eserler ve bu yöndeki tartışmalar aktarılmıştır. Modern Suûdî romanının gerçek miladı olarak kabul edilen ve Hâmid Demenhûrî’nin Semenu’t-tadhiye adlı eseriyle başlayan ikinci evrede de romanın yaşadığı yapısal değişim süreci el alınmış ve bu sürece katkı sağlayan yazar ve eserlerine değinilmiştir. 1980’den başlayıp günümüze kadar devam eden üçüncü aşamada ise Suûdî romancılığının yaşadığı değişim ve dönüşüm süreci kendi içinde üç alt başlık halinde ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Suûdî romanının sanatsal özelliklerine ve ön plana çıkan yönlerine değinilerek çalışmanın daha kapsayıcı olmasına çalışılmıştır. Son bölümde ise Suûdî romancılığının temel taşlarından addedilen veya yayımladıkları eserlerle ön plana çıkan yazarların biyografileri aktarılmış ve söz konusu yazarların kaleme aldıkları romanlar yapı ve tematik bakımından kısaca incelenmiştir.This study, which is titled Novels in Twentieth Century Saudi Arabia, firstly examines novel as a West originated literary genre in general framework, then deals with the historical developing process of Arabian novel and its basic features. The second part, forming the main body of this study, mentions the history of Saudi Arabia and Saudi literature’s major lines, then focuses on reasons which effected the processes of emergence and maturation of Saudi novels. The first part dedicates to describe in details the distance covered and turning points passed by Saudi novels which handled in three periods: Emergence, progress and maturation. The part contains the emergence period, firstly mentions al-Tawaman, accepted as the first novel of Saudi literature, then speaks of Works published in this era. The second period started with Hamid Damanhuri’s Saman al-Tadhiya, considered as the real birth date of Saudi literature, is criticised in the context of Saudi novel’s structural transformation process, also authors and their books contributed to this process. As for the third stage, which started in 1980 and have been going on today, the change and transformation process which Saudi novels underwent is dealt with by three subtitles. The second part of study touches the artistic features of Saudi novels and its outstanding aspects. Finally, the biographies of notable authors of Saudi literature who have the famous works and are respected the cornerstones of Saudi literature are narrated, and their novels briefly analyzed in terms of structure and them
Compulsory Arabic Preparatory Program in Turkey (Within the Framework of Theology Faculties)
Get PDFTürkiye’de resmî eğitim kurumlarında Arapça öğretimi ilk ve ortaöğretimde başlamakta yükseköğretimde devam etmektedir. Yükseköğretim kurumlarının Arap Dili ve Edebiyatı, Arapça Öğretmenliği ve Mütercim-Tercümanlık programlarında müstakil veya farklı ana bilim ve bilim dalları bünyesinde lisans düzeyinde Arapça eğitimi verilmektedir. İlahiyat fakülteleri müfredatında da en az altı yarıyıla yayılarak okutulması zorunlu olan Arap Dili ve Belâgati dersleri yer almaktadır. Ayrıca kısmen veya tamamen bir yabancı dilde eğitim veren lisans programlarında hazırlık sınıfı açma zorunluluğu bulunmaktadır. Zorunlu yabancı dil hazırlık sınıflarının nedenleri farklı olduğundan dolayı da birbirinden farklı sonuç ve kazanımları olmaktadır. Bunla birlikte çeşitli parametreler göz önüne alınarak ilahiyat fakülteleri dışındaki lisans programlarında Arapça iletişimsel beceri edinilmesinin yanı sıra edebiyat ve yabancı dil eğitimi noktasında, ilahiyat programlarında ise daha ziyade eğitim dili olması hasebiyle değer kazandığını söylemek mümkündür. Hazırlık sınıfları bağlamında ilahiyat fakülteleri özelinde düşünüldüğünde okuma-anlama becerisi kazandırılmasının ve bu çerçevede biçimbilgisi ve sözdizimiyle ilgili teorik altyapının sağlanmasının temel amaç, iletişimsel becerinin ise ikincil olduğu anlaşılmaktadır. İlgili birimlerin genel olarak hazırlık sınıfı açılmasını, öğrencinin kayıtlı olduğu alandaki Arapça dilindeki dersleri takip edebilmesi, konuları okuyup anlayabilmesi ve temel düzeyde Arapça dil becerilerine sahip olabilmesi şeklinde gerekçelendirmesi de bu kanıyı desteklemekle birlikte eğitim-öğretim safhasında hazırlık sınıflarındaki eğitimin tüm dil becerilerini aynı seviyede kapsayan bir dil eğitimi şeklinde algılanarak yürütülmeye çalışıldığı, Arap dilindeki temel kaynakları okuma-anlama eksenli olduğuna pek dikkat edilmediği görülmektedir. Bu çalışmada, ilahiyat fakülteleri çerçevesinde zorunlu Arapça hazırlık programının yasal dayanağına, amacına ve pratikte nasıl yürütüldüğüne yönelik sorulara cevap aranmış, uygulamada karşılaşılan başlıca sorun ve çözüm yöntemleri ele alınmıştır. Ayrıca eğitim-öğretim kalitesinin ve verimliliğinin artırılması ve sürekliliğinin sağlanması için yapılması ve yapılmaması gereken bazı noktalara ışık tutularak literatüre katkı sağlanmıştır. Bu bağlamda Arapça hazırlık programı eleştirel bir perspektiften ele alındığında hem teori hem uygulama hem de ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı yapısal problemleri olduğu ve bu sorunların programın belirlenen hedefine ulaşmasının önündeki en engel olduğu görülmektedir. Bazı tali sorunların da giderek kronik bir hale dönüştüğü görülmektedir. Dolayısıyla hem ülke içindeki uygulamalar hem de Arapça eğitimi hususunda referans alınabilecek diğer dünya ülkelerindeki uygulamalar dikkate alınarak, hedef ve kazanımların büyük ölçüde belirlendiği, kurumlar arasındaki farklılıkların minimize edildiği standart bir çerçeve çizilmesinin son derece gerekli olduğu sonucuna ulaşılmıştır
Squalius semae Davut Tura & Maurice Kottelat & Esra Bayçelebi 2017, sp. n.
No full textSqualius semae, sp. n. (Figure 1 a-b) Holotype. FFR 724, 197 mm SL; Turkey: Erzurum Prov.: Serçeme Stream (tributary of Karasu Stream) (39°56.85’N 40°48.24’E); D. Turan, E. Bayçelebi & C. Kaya, 26.v.2013. – Paratypes. FFR 725, 26, 133– 228 mm SL; same data as holotype. – FFR 669, 9, 121– 174 mm SL; Turkey: Erzurum: Sırlı Stream (tributary of Karasu Stream) (40°13.06’N 41°06.03’E); D. Turan & R. Buyurucu, 23.iv.2005. – FFR 593, 52, 50–161 mm SL; Turkey: Erzurum: Toprakkale Stream (tributary of Karasu Stream), (40°14.51’N 40°59.67’E); D. Turan & R. Buyurucu, 15.viii.2009. – FFR 700, 8, 91–200 mm SL; Turkey: Muş Prov.: Karasu Stream (a tributary of Murat River) (38°38.94’N 41°46.98’E); D. Turan, E. Bayçelebi & C. Kaya, 22.ix.2013. – FFR 703, 4, 86–123 mm SL; Turkey: Muş Prov.: Murat River (38°51.97’N 41°00.00’E); D. Turan, E. Bayçelebi & C. Kaya, 22.ix.2013. – FFR 710, 5, 86–123 mm SL; Turkey: Ağrı Prov. Doğubeyazıt Dist.: Murat River (39°36.81’N 43°30.98’E); D. Turan, E. Bayçelebi & C. Kaya, 16.vii.2012. – FFR 722, 13, 64–123 mm SL; Turkey: Muş Prov.: Mercimekkale Stream (tributary of Murat River) (38°04.07’N 41°31.73’E); D. Turan, E. Bayçelebi & C. Kaya, 22.ix.2013. – FFR 727, 2, 165– 190 mm SL; Turkey: Tunceli Prov.: Pülümür Stream (39°08.39’N 39°38.31’E); C. Kaya & M. Kocabaş, 27.x.2013. – CMK 26645, 4, 174– 195 mm SL; Turkey: Erzurum Prov.: Serçeme Stream (tributary of Karasu Stream) (39°56.85’N 40°48.24’E); D. Turan, E. Bayçelebi & C. Kaya, 26.v.2013. All from the Euphrates River drainage. Diagnosis. Squalius semae sp. n. is distinguished from all other species of Squalius in eastern Anatolia by the combination of the following characters: mouth slightly subterminal to terminal, with a marked chin in males, slightly marked in females; the upper lip thick, slightly projecting beyond lower lip, its anterior width approximately 1.7–2.0 times its width at the corner of the mouth; scale pockets somewhat narrow, with dense dark brown pigments, and almost covered by the posterior margin of preceding scales; a band of densely-set dark brown or blackish pigments along the posterior margin of each flank scale; head length 26.0–32.2% SL, approximately 1.1–1.3 times body depth; anal, pelvic and pectoral fins with numerous black pigments on rays; dorsal fin with numerous black pigments on rays and membranes; dorsal-fin origin behind pelvic-fin base; posteriormost point of anal fin at tip of 3th or 4th branched ray; caudal fin slightly forked, lobes slightly rounded; and 41–46 total lateral line scales. Comparison with closely related species. Squalius semae is distinguished from S. berak by having numerous black pigments on anal-fin rays in life ([Figure 3 A], vs. pigments on rays orange in live specimens, greyish when preserved [Figure 3 B]); by the absence of a dark stripe on the upper part of the flank, from the head to the end of the caudal peduncle (vs. presence of a faint dark stripe); by having thicker rays in all fins (thick and fleshy, vs. slender and not fleshy) and the tip of the snout rounded (vs. slightly pointed). It also differs from S. berak in the pigmentation pattern on the scales. In S. semae, there is a band of densely-set dark brown or blackish pigments along the posterior margin of each flank scale, resulting in a contrasted reticulate pattern (Figure 2 a). In S. berak there are a few grey pigments along the posterior margin of each scale (Figure 2b). Squalius semae sp. n. is distinguished from S. seyhanensis by having black pigments on anal-fin rays in life ([Figure 3 A] vs. pigments orange in life, greyish when preserved [Figure 3 B]). Squalius semae sp.n. is further distinguished from S. seyhanensis by the width of the gape of the mouth smaller than its length (vs. width greater than its length). Besides, the two species differ in the pigmentation pattern on the scales. In S. semae sp.n., the scale pockets are somewhat narrow, with faintly dense dark brown or blackish pigments, and almost covered by the posterior margin of preceding scales (Figure 2 a). In S. seyhanensis, the scale pockets are broad, exposed and densely covered by melanophores forming a black crescent-shaped mark, and approximately one third of the pigments on scale pockets are covered by the posterior margin of preceding scales (Figure 2 c). Squalius semae sp.n. has a narrower band of densely-set pigments along the posterior margin of each scale than observed in S. seyhanensis. Kaya, Turan, and Ünlü (2016) identified the Squalius populations of Batman and Silvan streams (Tigris River drainage) as Squalius sp. Squalius semae sp. n. is distinguished from Squalius sp. by having numerous black pigments on anal and pelvic-fin rays in life (vs. anal and pelvic-fin rays with orange pigments). Further the two species differ in the pigmentation pattern of the scales. In S. semae sp. n., the scale pockets are somewhat narrow and almost covered by the posterior margin of preceding scales, and there is a band of densely-set dark brown or blackish pigments along the posterior margin of each scale, resulting in a contrasted reticulate pattern. In Squalius sp., the scale pockets are somewhat large and not covered by the posterior margin of preceding scales, and there are a few melanophores along the posterior margin of the scales. Squalius semae sp. n. is distinguished from S. adanaensis by having numerous black pigments on anal and pelvic-fin rays (vs. anal and pelvic fins without black or orange pigments) and thicker and fleshy fin rays (vs. slender and not fleshy). Further the two species differ in the pigmentation pattern of the scales and the shape of flank scales. In S. semae sp. n., there is a band of densely-set dark brown or blackish pigments along the posterior margin of each scale, resulting in a contrasted reticulate pattern; flank scales have a smooth posterior margin. In S. adanaensis, there are no or only few melanophores along the posterior margin of the scales; most flank scales have a somewhat undulating posterior margin. The two species are also distinguished by the shape of the mouth. In S. semae sp. n., the width of the gape of the mouth is slightly smaller than its length, the corner of the mouth is in front of a vertical through the anterior margin of the eye, and the upper lip is thick (the width of the upper lip at the tip of the snout is 1.7–2.0 times its width at the corner of the mouth). In S. adanaensis, the length of the mouth gape is approximately equal to its width, the corner of the mouth is about below the anterior margin of the eye, and the upper lip is thin (the width of the upper lip at the tip of the snout is 1.3–1.5 times its width at the corner of the mouth). Squalius semae sp. n. is distinguished from S. turcicus by the presence of black pigments on anal-fin rays (vs. absence) and the shape of the body in specimens larger than about 160 mm SL (dorsal profile of body convex and ventral profile approximately as convex as dorsal profile, vs. dorsal profile of body straight and ventral profile convex). The two species further differ by the pigmentation pattern of the scales. In S. semae sp. n., there is a band of densely-set dark brown or blackish pigments along the posterior margin of each flank scale, resulting in a contrasted reticulate pattern (Figure 2 a; vs. a few light brown pigments) and the caudal fin has a greyish margin (vs. with black margin). Squalius semae sp. n. further differs from S. turcicus by having a round- ed snout (vs. pointed), a less rounded outer margin of the anal fin (slightly convex, vs. convex), a distinct chin in males (vs. indistinct), the dorsal fin with slightly convex outer margin (vs. straight or slightly convex), and thicker fin rays (thick or fleshy, vs. thin). Squalius semae sp. n. is distinguished from S. orientalis by the presence of black pigments on anal- and pelvic-fin rays (vs. anal and pelvic-fin rays with orange pigments). Squalius semae sp. n. has a band of densely-set dark brown or blackish pigments along the posterior margin of each flank scale, resulting in a contrasted reticulate pattern (Figure 2 a; vs. few melanophores). It further differs from S. orientalis in having fewer branched anal-fin rays (7½ or 8½, mean 7.9, vs. 8½ or 9½, mean 8.8), a somewhat longer and more slender head (head length 26.0–32.2% SL, mean 27.7, vs. 23.9– 27.7, mean 25.6; head depth at nape 58-65% HL, mean 61.3, vs. 63–72, mean 68.1), and by having a very faintly distinct vertical black bar behind the opercle (vs. conspicuous), and denser melanophores along the free margin of each flank scale. Squalius semae sp. n. is distinguished from S. kottelati and S. lepidus (of the lepidus- group) by the lower jaw not projecting (vs. projecting), by having fewer branched anal-fin rays (7½ or 8½, mean 7.9, vs. 8–10½, mean 9.4), and a blunt (vs. pointed) head in males. Further, it has fewer lateral line scales than S. lepidus (total 41–46, vs. 48–49). Squalius semae sp. n. is further distinguished from S. kottelati by the absence of a broad dark stripe on the upper part of the flank from the head to the end of the caudal peduncle (vs. presence). The three species of the S. cephalus group present in the Euphrates River drainage (S. seyhanensis, S. semae sp. n. and S. berak) were compared using principal component analysis (PCA). The PCA was performed on 28 morphometric characters. The PCA shows that the new species almost separated from S. seyhanensis and S. berak as well as from each other (Figure 5). The most important loadings on PC II are for the body depth, distance between pelvic-fin origin and anal fin origin, the height of the dorsal and anal fins, the length of the upper caudal lobe, the length and width of the snout, and the head width. Description. Body shape as in Figure 1 a–b; morphometric and meristic data are given in Tables 1–2. Body moderately deep, slightly compressed laterally. Dorsal profile of body convex, ventral profile approximately equal to dorsal profile. Head long (length 26.0–32.2% SL), approximately 1.1–1.3 times body depth, its dorsal profile slightly convex above eye and convex on snout. Mouth slightly subterminal to terminal, its corner not reaching vertical through anterior margin of eye. Length of mouth gape approximately slightly greater than its width. Upper lip thick, anterior width approximately 1.7–2.0 times width at corner of mouth. Snout with rounded tip. Dorsal fin with 4 simple and 7½ (1) or 8½* (29) branched rays, its height approximately equal to pectoral-fin length, outer margin slightly convex. Pectoral fin short, its length 16.4–20.0% SL, outer margin rounded, with 15–17 branched rays. Pelvic fin rounded, with 1 simple and 8 branched rays. Anal fin with 3 simple and 7½ (1), 8½* (28) or 9½ (9) branched rays, fleshy, outer margin convex posteriorly. Caudal fin slightly forked, lobes slightly rounded. Total number of lateral line scales 41 (2), 42 (2), 43 (10), 44* (13), 45 (1) or 46 (1); 7* (5) or 8 (25) scale rows between lateral line and dorsal-fin origin; 3 (6) or 4* (24) scale rows between lateral line and anal-fin origin. Gill rakers 3 + 8–9 = 11–12 on outer side of first gill arch. Pharyngeal teeth 5.2–2.5, distinctly hooked, serrated. Sexual dimorphism. There are small tubercles on the head in the males, which are absent in the females. Colouration. In life, general body colour silvery, pelvic, anal and pectoral fins yellowish, and dorsal and caudal fins light greyish. Numerous black pigments on anal, pelvic and pectoral fin rays. Dorsal fin with numerous black pigments on rays and membranes. A faint narrow black bar behind opercle. Formalin-fixed adults and juveniles dark brown on back and upper part of flank, yellowish on belly. Faint black bar behind opercle. Dorsal and caudal fins dark grey; pectoral, pelvic and anal fins light greyish. Scale pockets with dense dark brown or blackish pigments, and almost covered by posterior margin of preceding scales. A band of densely-set dark brown or blackish pigments along posterior margin of each flank scale, resulting in a contrasted reticulate pattern (Figure 2 a). Anal, pelvic and pectoral fins with black pigments on rays (Figure 3 A). Dorsal fin with numerous black pigments on rays and membranes. Etymology. The species is named for Sema Turan, the beloved wife of the first author. Distribution and Notes on Biology. Squalius semae sp. n. is presently known from Sırlı, Toprakkale and Serçeme streams (tributaries of Karasu Stream), Pülümür Stream and Murat River (northeastern drainage of Euphrates) (Figure 4). It inhabits cool, swift flowing water, with a cobble and pebble bottom. Salmo euphrataeus, Oxynoemacheilus sp., Alburnoides velioglui, Alburnus mossulensis and Capoeta umbla were collected with S. semae sp. n. The maximum size observed in the field was about 600 mm SL.Published as part of Davut Tura, Maurice Kottelat & Esra Bayçelebi, 2017, Squalius semae, a new species of chub from the Euphrates River, Eastern Anatolia (Teleostei: Cyprinidae), pp. 33-42 in Zoology in the Middle East 63 (1) on pages 35-41, DOI: 10.1080/09397140.2017.1290761, http://zenodo.org/record/88668
Sosyal Devlet Anlayışında Sağlık Politikalarının Önemi Ve Sağlıkta Dönüşüm Programının Değerlendirilmesi: Yalova Örneği
No full textThe importance of health policies in the welfare state mentality and the evaluation of changing health policies: a survey from Yalova
No full textHükümetler, İkinci Dünya Savaşı sonrasında gelişen Refah Devleti anlayışı ile ekonomik işleyişe müdahale ederek halkın refahını artırmak gayesi ile sağlık, eğitim ve gelirin yeniden dağılımı konularında politikalar oluşturmuşlardır. Bunların arasında sağlığın, toplum için hayati olduğundan dolayı önemli bir yeri vardır. Sağlık hizmetleri, toplumun tüm kesimleri tarafından ihtiyaç olunduğu zaman yeterli kalite seviyesinde ulaşılabilir olmalıdır. Bu hizmetler, vatandaşların gelir durumlarına bakılmaksızın, yasal zemini hazırlayan ve refah devletine uygun olarak devlet tarafından sağlanmalıdır. Sosyal bir hukuk devleti olan Türkiye’de, sosyal devletin gereklerinden biri olan, sağlık hizmetlerinde son on yılda önemli değişiklikler yapılmıştır. Bu çalışmada birinci bölümde, refah devleti doğuşu ve gelişimi ile uygulama türleri, ikinci bölümde, sağlık politikalarının sosyal devlet anlayışındaki yeri, gelişmiş ülkelerde ve Türkiye’de sağlık politikaları araştırılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Yalova ilinde yapılan araştırma ile toplumun farklı kesimlerinin yeniden yapılanan sağlık hizmetlerine bakışları değerlendirilmiştir.Governments determine their policies in health, education and redistribution of income within the framework of the welfare state which developed after World War II, so as to raise prosperity by intervening in economies. Within all these services provided by the welfare state, health services are vital for the society. Health services should be accessible for all people when they need; and also they must be effective and efficient. Basic health services must be given without regarding citizens’ incomes by the governments; They enact legal basis and implement these procedures into practice in accordance with welfare state policy. Health services, one of the requirements of social welfare state, applied efficiently by the government in the last decade in Turkey, in respect, the rule of the law by social state. In the first part of the paper, the emergence of the welfare state is studied and later its improvements and developments are analyzed. The importance of health policies in the welfare state system and its health policies are studied related to the western countries and Turkey in the second part. At the last part of the article, the survey questions were examined to understand people’s approaches on the restructured health services
Türkiye Bölgesel Hegemonya Arayışında Mı
Get PDFUluslararasıilişkilerde hegemonya kavramıgenellikle küresel düzeyde tartışma konusu edilmiştir. Realist yaklaşımlarda daha çok maddi güç unsurlarına dayalıolarak bir devletin başat güç haline gelmesini ve ötekiler üzerinde belirli düzeyde bir yaptırım gücü kazanmasınıifade eden hegemonya; eleştirel uluslararasıilişkiler kuramlarında ise maddi öğeleri dışında meşruiyet, kültür ve rızaya dayalıolarak bir devletin başatlığının öteki devletler tarafından kabul edilmesi olarak kavramsallaştırılmıştır. Ancak Soğuk Savaş’ın sona ermesi ve ABD’nin yeni düzende başat konumu nedeniyle küresel düzeyde hegemonik yarışın en azından öneminin azalmasına paralel olarak dünya politikasında bölgesel politikalar daha fazla yer bulmaya başlamıştır. Bu kapsamda bazıülkelerin bölgesel güç haline gelme çabalarının incelenmesinde hegemonya kavramının işlevsel olabileceği bir ortam doğmuştur. Bölgesel hegemonya girişimi olarak tanımlanabilecek yeni durumun en dikkat çekici örneklerinden biri Türkiye’dir. Son on yıllık dışpolitika adımlarıizlendiğinde Türkiye’nin bölgesel bir hegemonya kurma peşinde olduğu izlenimi doğmaktadır. Bu çerçevede bu çalışmada, ilk olarak uluslararasısistem ve dünya düzenini açıklamada ortaya konan teorilerden biri olan eleştirel teori çerçevesinde ‘‘hegemonya’’ ve ‘‘bölgesel hegemonya’’ kavramlarıirdelenmişve ardından bölgesel hegemonya bağlamında Türkiye’nin konumu tartışılmıştır. Sonuçta ise Türkiye tarafından atılan bazıadımların bölgesel hegemonya girişimi olarak değerlendirilebileceği, ancak bunun bağımlıniteliğe sahip olduğu kanısına varılmıştı
THE POTTER OF A STORY: MAZHAR UL ISLAM (BASIC STYLISTIC FEATURES IN THE STORIES OF MAZHAR UL ISLAM)
No full textMazhar ul Islam is one of the leading authors of contemporary Urdu literature. Due to the romantic, realist, surrealist, and symbolist concepts used in his works, the author's style, which allows contrasting or incompatible interpretations to be harmonized, is described as his most important feature. The events and characters in the stories of Mazhar ul Islam are generally a literary reflection of Pakistani society. At the same time, the author does not hesitate to bring the traces of his inner world to the reader. While reflecting local feelings and events in his works, Mazhar ul Islam mostly uses trend literary structures in world literature as a tool and indirectly contributes to the universalization process of Urdu literature. The main literary feature of the author is that he has a style of writing that transforms reality into mystery and then brings the real meaning of the mysterious with reality, allowing the cognitive process to begin without time and space. The works of the author are in the form of documents of his life, and therefore the emotional experiences that penetrated his soul, the stages he passed and the worldly issues he observed form the basis of his literary technique. The unconditional harmony arising from freedom, opposition and contrasts in the author's narrative is nourished by these contrasting life experiences. In this study, basic information about Mazhar ul Islam's life and career have been tried to be presented and the author's stories have been tried to be analyzed in a thematic context.TrdizinDiğe
- …
