1,720,984 research outputs found
Effect of parents' depression level on children's quality of life after hematopoietic stem cell transplantation
No full textHematopoetik kök hücre transplantasyonu (HKHT) sonrası çocukların yaşam kaliteleri etkilenmekte; ebeveynler yüksek anksiyete ve depresif semptomlar yaşamaktadır. Çalışmamız hematopoetik kök hücre transplantasyonu sonrası ebeveynlerin depresyon düzeyinin çocukların yaşam kalitesine etkisinin belirlenmesi amacıyla yapılan tanımlayıcı bir çalışmadır. Araştırma, Ankara, Türkiye'de bir çocuk hastanesinin kemik iliği nakil ünitesinde yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini transplantasyondan 100 gün sonra poliklinikte takip edilen 2-18 yaş aralığındaki 82 çocuğun ebeveynleri oluşturmuştur. Araştırmada çocuk ve ebeveynler için sosyodemografik veri formu, Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği'nin ebeveyn formları ve Beck Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Yaşam kalitesi ölçeğinde fiziksel sağlık toplam puanı, psikososyal sağlık toplamı, ölçek toplam puanı hesaplanmaktadır. Puan ne kadar yüksekse yaşam kalitesi o kadar iyidir. Beck depresyon ölçeği puanları 0 ile 63 arasında değişmekte olup ölçekte toplam değer 9 ve daha az ise "depresyon yok", 10 16 ise hafif", 17 23 ise "orta", 24 ve daha fazla ise "şiddetli depresyon" olarak değerlendirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesi yüzde frekans dağılımları, Mann-Whitney U testi, Kruskall-Wallis testi ve Spearman korelasyon testi ile yapılmıştır. Çalışmamıza, 40 (%48,8) anne; 42 (%51,2) baba katılmıştır. Çocukların 30 (%36,6)'u kız, 52(63,4)'si erkektir. Çocukların annelerinin yaş ortalaması 39,25±9,22; babalarının yaş ortalaması 43,15±9,52'dir.Çocukların yaşları 2-18 arasında değişmekte olup yaş ortalaması 10,68±4,80'dur. Çocukların 26 (%31,7)'sı talasemidir ve 29 (%35,4)'una 25-36 ay önce HKHT yapılmıştır. Çocukların yaşam kalitesi ölçek toplam puanı ortalama 61,37±21,85'dir. Ebeveynlerin Beck depresyon puanları ortalama 14,57±11,03'dir. Ebeveynlerin 14 (%17,1)'ünde şiddetli, 10 (%12,2)'unda orta düzeyde depresyon vardır. Ebeveynlerin Beck depresyon ölçek puanı ile çocukların yaşam kalitesi ölçek toplam puanı arasında istatistiksel olarak düşük derecede anlamlı ilişki bulunmuştur (r=-0,281; p=0,011). Ebeveynlerin depresyon düzeyi HKHT yapılan çocukların yaşam kalitesini etkilemektedir. Transplantasyon sonrası ebeveynlerin depresyon düzeyinin değerlendirilmesi ve yardım almaları için yönlendirilmesi önemlidir.Children's quality of life is affected after hematopoietic stem cell transplantation (HSCT), and thus parents have high anxiety and depressive symptoms. This descriptive study is aimed to determine the impact of parents' depression level on children's quality of life after hematopoietic stem cell transplantation (HSCT).The study was conducted in a bone marrow transplantation unit of a children hospital in Ankara/Turkey. Research sample consisted of 82 children's parents. Children who were 2-18 year-old and monitored in polyclinics after 100 days of transplantation were included in the study. Socio-demographic data form, parental form of pediatric quality of life questionnaire and Beck Depression Inventory were used. Total physical health score, total psychosocial health score and total questionnaire score have been evaluated in life quality questionnaire. The higher the score is in pediatric-quality of life questionnaire, the better life quality is. As Beck Depression Inventory scores could be between 0 and 63, according to total score, it is evaluated as "no depression" for 9 or less value, "mild depression" for 10-16, "moderate depression" for 17-23 and "severe depression" for 24 or more. Data was measured with percentage and frequency distribution, Mann-Whitney U test, Kruskall-Wallis test and Spearman Correlation Test. 40 (48%) mothers and 42 (51,2%) fathers participated in the study. Of the children, 30 (36,6%) were female and 52 (63,4%) male. The mean age of mothers was 39, 25±9, 22 while that of fathers' 43, 15±9, 52. As children's age varies between 2-18, their mean age was 10,68±4,80. 26 children (31,7%) were diagnosed with thalassemia and 29 children (35.4%) were made HSCT 25 and 36 months ago. Total mean score of children's quality of life questionnaire was 61,37±21,85. Beck depression mean score of parents were 14,57±11,03. 14 (17,1%) of parents have had severe depression and 10 (12,2%) of parents have had moderate one. Low correlation statistically was found between Beck Depression Score of parents and total questionnaire score of children's quality of life (r=-0,281; p=0,011).Parents' depression level affects the children's quality of life after HSCT. Following transplantation, it is important that parents' depression level should be evaluated and supported
Parental Attıtudes, Psychosocıal Problems And Lıfe Qualıty Of Gıfted Chıldren And Theır Peers
No full textÜstün yetenekli çocukların sahip oldukları yüksek IQ seviyeleri ve özel yeteneklerinden dolayı
algılanan ebeveyn tutumları, yaşadıkları psikososyal sorunlar ve yaşam kaliteleri akranlarından
farklılık gösterebilmektedir. Çalışmamız 2-5. sınıfa devam eden üstün yetenekli çocuklar ve
akranlarının algıladıkları ebeveyn tutumlarını, ebeveynlerine göre yaşadıkları psikososyal sorunları
ve yaşam kalitelerini incelemek amacıyla yapılan tanımlayıcı karşılaştırmalı bir çalışmadır.
Araştırmanın üstün yetenekli çocuklar grubu örneklemini dört Bilim ve Sanat Merkezine devam
eden, 2-5. sınıfa, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB), otizm, disleksi ve herhangi bir
kronik hastalığı bulunmayan ve araştırmaya katılmayı kendisi ve ebeveynleri kabul eden çocuklar ve
ebeveynleri (n=231) oluşturmuştur. Akran grubu örneklemini, bir ilkokul (2-4. sınıf) ve bir ortaokula
(5. sınıf) devam eden, öğrenme sorunu, kronik hastalığı bulunmayan ve araştırmaya katılmayı kendisi
ve ebeveynleri kabul eden çocuklar ve ebeveynleri (n=249) oluşturmuştur. Araştırmada, tanımlayıcı
özellikler bilgi formu, Ana-Baba Tutum Ölçeği, Resimli Psikososyal ve Davranış Sorunları Kontrol
Listesi (PPSC) ve 2-7 ve 8-12 yaş arası çocuklar için Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin
değerlendirilmesi yüzde, frekans değerleri, Mann-Whitney U testi ve Spearman Korelasyon Analizi
ile yapılmıştır. Her iki grupta çocukların çoğunluğunun kız olduğu ve 3. sınıfa devam ettiği
belirlenmiştir. Üstün yetenekli çocukları anne-baba tutum ölçeği puan ortalaması 94,18±,738 dir.
Akran grubu çocukların anne-baba tutum ölçeği puan ortalaması 99,31±,798 dir. Üstün yetenekli
çocukların ebeveynlerinin tutumlarını akranlarından daha demokratik olarak tanımladığı
saptanmıştır. Üstün yetenekli çocukların Resimli psikososyal ve davranış sorunları kontrol listesi
ölçek puanı 16,11±,475, akran grubu çocukların 16,76±,480 olarak belirlenmiştir. Her iki grupta
yaşanan psikososyal ve davranış sorunlarının benzer olduğu saptanmıştır. Üstün yetenekli çocukların
yaşam kaliteleri ölçek puanı 83,19±,70, akranlarının ölçek puanları 80,28±,83 bulunmuştur. Üstün
yetenekli çocukların yaşam kalitelerinin akranlarından daha yüksek olduğu belirlenmiştir.
Demokratik ebeveyn tutumu çocukların psikososyal gelişimlerini olumlu yönde etkilediği ve
psikososyal sorunların daha az görülmesinde etkili olabilmektedir. Ayrıca demokratik, destekleyici
ebeveyn tutumu çocukların yaşam kalitelerini olumlu yönde etkilemekte ve yükseltmektedir. Üstün
yetenekli çocukların ve akranlarının ebeveyn tutumları düzenli değerlendirilmelidir. Ebeveyn
tutumlarının çocukların psikososyal durumları ve yaşam kalitelerine etkileri izlenmeli ve ebeveynler
desteklenmelidir.Gifted children may differ from perceived parental attitudes, their psychosocial problems and quality
of life from their peers due to their high IQ levels and special abilities. Our study is a descriptive
comparative study aimed to examine perceived parental attitudes, quality of life, and psychosocial
problems according to their parents of gifted children and their peers who continue 2nd and 5th grade.
The sample of the study's gifted children group who did not have included children who were
continuing 2nd and 5th grade at four Science and Art Centers, Attention Deficit Hyperactivity
Disorder, autism spectrum disorder, dyslexia and chronic illnesses, and whose oneself and parents
(n=231) gave consent to participate in the study The peer group sample consisted of were attending
to a primary school (2nd - 4th grade) and secondary School (5th grade) whose oneself and parents
did not have learning problem, chronic deseas and accepted to participate in the research him/her and
their parents(n=249). The descriptive characteristics information form, Parental Attitude Scale,
Pictorial Pediatric Symptom Checklist (PPSC) and Quality of Life Scale for children aged 2-7 and
8-12 years were used in the research. Data were analyzed by Mann-Whitney U test and Spearman
correlation analysis. It was determined that the majority of the children in both groups were girls and
continued to 3rd grade. The average score of parents' attitude scale for gifted children was 94.18
±,738. The average score of parents' attitude scale of peer group was 99,31 ±,798. It was determined
that the attitudes of parents of gifted children are democratic more than their peers. It was determined
that as the PPSC scale of gifted cildren was 16,11±,475 and their peer group was ,76±,480.
Psychosocial and behavioral problems experienced in both groups were found similar. It found that
Quality of life scale scores of gifted children were 83,19 ±,70 and their peers' scale scores were 80,28
±, 83. It was determined that gifted children have higher quality of life than their peers. Democratic
parental attitudes have a positive effect on the psychosocial development of children and may be
effective in less frequent psychosocial problems. Furthermore, democratic, supportive parental
attitudes positively affect and improve the quality of life of children. Parental attitudes of gifted
children and peers should be evaluated regularly. The effects of parental attitudes on children's
psychosocial status and quality of life should be monitored and parents should be supported
Determınatıon Of The Needs Of Prımary School Chıldren Wıth Chronıc Dısease
No full textAraştırma, kronik hastalığı olan ilkokul çocuklarının ebeveynlerine ve öğretmenlerine göre okuldaki
gereksinimlerinin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma, Ankara ilinin Yenimahalle
ilçesine bağlı ilkokullar arasından seçilen 10 okulda, 02.05.2018-06.06.2018 tarihleri arasında
yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini 69 ebeveyn ve 69 öğretmen oluşturmuştur. Verilerin
toplanmasında, Ebeveyn ve Çocuk Tanımlayıcı Bilgiler Formu , Öğretmen Tanımlayıcı Bilgiler
Formu , Kronik Hastalığı Olan İlkokul Çocuklarının Okuldaki Gereksinimlerini Belirleme Formu ve
Okul Tanımlayıcı Bilgiler Formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin araştırmacılar
tarafından yüzdelik ve sayısal değerleri alınmıştır. Araştırmamızda tanıları en fazla olan ilk 3 kronik
hastalık sırasıyla astım (%30,4), Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (%18,8) ve epilepsi
(%15,9) dir. Çocukların yaş ortalaması 8,71±1,17, tanı yaşı ortalaması 3,36±2,75 tir. Ebeveynlerin
%13,0 ı çocuklarının gereksinimlerini karşılamak için okulda beklemektedir. Öğretmenlerin
%94,2 sinin çalışma deneyimi on yıl ve üzerindedir. Okulların hiçbirisinde kronik hastalıklara
müdahale için acil eylem planının geliştirilmediği ve revir olmadığı belirlenmiştir. Ebeveynlerin
%50,7 si, öğretmenlerin %75,4 ü çocuğun okuldaki kronik hastalık yönetiminde kendilerini yeterli
hissetmediğini belirtmiştir. Ebeveynler öğretmenlerden daha fazla çocukları için fiziksel gereksinim
belirtmişlerdir. Öğretmenlerin %58,0 ı çocukların acil durum ilaçlarının olup olmadığını, %52,2 si
çocukların ilaçlarını alırken yardıma gereksinimi olup olmadığını bilmemektedir. Öğretmenler
ebeveynlere göre daha fazla psikososyal sorun belirtmişlerdir. Ebeveynlerin %11,6 sı çocuğunun
sınıf arkadaşlarıyla ve diğer çocuklarla sorun yaşayıp yaşamadığını bilmemektedir. Çocukların okul
başarısını çok iyi olarak ifade eden ebeveynlerin oranı öğretmenlere göre daha yüksektir.
Hastalığın çocukların okul başarısını etkilediğini belirtme durumu ebeveynlerde öğretmenlere göre
daha yüksektir. Sonuç olarak, kronik hastalığı olan çocukların okuldaki gereksinimlerini belirlemede
ebeveynler ve öğretmenler arasında farklılıkların olduğu görülmektedir. Okul sağlığı hizmetlerinde
ebeveynler ve öğretmenler arasındaki işbirliğinin çocukların gereksinimlerinin karşılanmasını
sağlayacağı düşünülmektedir.The study was conducted to determine needs of primary school children with chronic disease
according to their parents and teachers. The study was carried out in 10 schools selected among
the primary schools at Yenimahalle District of Ankara between 02.05.2018 and 06.06.2018. The
sample of the study consisted of sixty-nine parents and 69 teachers. ''Parent and Child Descriptive
Characteristic Information Form'', ''Teacher Descriptive Characteristic Information Form'',
''Determining the Needs of the Primary School Children with Chronic Disease Form'' and ''School
Descriptive Characteristic Information Form'' were used to data collection. Data obtained in this
study was stated as number and percentage. First three common diseases determined from the
study were asthma, ADHD and epilepsy with the percentage of 30,4, 18,8 and 15,9, respectively.
The mean age of the children was 8.71 ± 1.17 and the diagnosis age of disease was 3.36 ± 2.75.
Parents rate waiting to meet the children's needs at school was 13,0% in this study. Also, 94,2% of
the teachers had more than ten years experience. All schools had neither emergency protocol nor
infirmary. Some of the parents (50,7%) and teachers (75,4%) stated that they did not feel
competent to manage the chronic disease of children in school environment. Parents indicated
more physical need for their children than teachers. In addition, 58,0% of teachers were not aware
of whether the children used any medication or not, and 52,2% were also whether they needed any
help or not for medication. Teachers reported more psychosocial problems than parents. In our
study, 11,6% of the parents were not aware of whether their children had any problem or not with
their classmates. The ratio of the parents who expressed their children school's success as very
good was higher than teachers. Parents statements about the impact of the disease on the school
achievement of the children were higher than teachers. In conclusion, it was seen that there were
differences between parents and teachers to determine the needs of children with chronic disease
in school environment. It is thought that the cooperation between parents and teachers could
provide to meet the needs of children in school health services
Determınatıon Of School Care Needs Of Chıldren Attendıng Inclusıve Educatıon
No full textAraştırma, kaynaştırma eğitimi alan çocukların okuldaki bakım gereksinimlerinin belirlenmesi
amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma Ankara ili Milli Eğitim Bakanlığı Mamak Rehberlik
Araştırma Merkezinde yapılmıştır. Araştırma örneklemine 01 Nisan 2016-30 Mayıs 2017 tarihleri
arasında, 5-13 yaş aralığında Milli Eğitim Bakanlığı ilkokul ve ortaokul kaynaştırma sınıflarına
devam eden çocukların 197 ebeveyni dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında Çocuk ve Ebeveyne
Ait Tanıtıcı Bilgiler Formu ve Çocuğun Okuldaki Bakım Gereksinimini Belirleme formu
kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde frekans ve yüzde değerlere bakılmıştır. Çocukların
bedensel ve duyusal engel (%20,3), çoklu engel (%19,3) ve zihinsel engel (%16,2) tanılarıyla
izlendiği görülmüştür. Bakım vericilerin cinsiyeti % 83,2 si kadın, yakınlığı ise %83,2 sinin anne
olduğu saptanmıştır. Çocukların okuldaki fiziksel gereksinimlerinin beslenme (%21,8), boşaltım
(% 27,9), hareket gereksinimi (%11,7), ilaç kullanımı (%38,1), ulaşım (%44,2) olduğu belirlenmiştir.
Ebeveynlerin %31,0 ının çocuğun gereksinimini karşılamak için okulda beklediği saptanmıştır..
Çocukların duygusal ve psikososyal gereksinimleri ile ilgili sınıf arkadaşları ile sorun yaşama
(%64,0), öğretmenleri ile sorun yaşama (%24,9), sınıfı dışındaki çocuklarla sorun yaşama durumu
(%61,4) olarak belirlenmiştir. Çocukların tanılarına göre fiziksel gereksinimlerini karşılamada
süreğen hastalık ve çoklu engel tanılarında, duygusal ve psikososyal gereksinimlerini karşılamada
ise DEHB ve otizm tanılarında sorun yaşandığı görülmektedir. Ebeveynlerin okul sağlığı hemşiresi
isteme durumuna bakıldığında kazalara müdehale etme (%69,5), hastalık ve ilaç kullanımında destek
olma (%59, 4), eğitim, danışmanlık ve engele destek olma (%10,7) konularında okul sağlığı
hemşiresi istediklerini bulunmuştur. Ebeveynlerin okuldan beklentileri sağlık gereksinimlerinin
karşılanması (%68,0) destek eğitim verilmesi (%65,0) ve okulun fiziki koşullarının engele uygun
olmasını (%11,2) istedikleri saptanmıştır. Kaynaştırma eğitimi alan çocukların fiziksel, duygusal ve
psikososyal gereksinimlerini okul sağlığı hemşiresi erken dönemde belirleyip, sorunların
gelişimlerini önleme ve sorunlara çözüm bulmada önemli bir sorumluluk taşımaktadır.The study was conducted to determine the care needs of the children who were in the inclusive
education. The research was carried out at the Mamak Guidance Research Center of the Ministry of
Education of Ankara .The study conducted between 01 April 2016 and 30 May 2017. The research
sample in the 5-13 age group included 197 parents of the Ministry of National Education Primary
and Secondary School Inclusion students. In the collection of the data, the Identification Information
Form for the Child and parent and the Child Care Needs at School Form were used. In the evaluation
of the data frequency and percentage were used.It was observed that children were diagnosed with
physical and sensory disabilities (20.3%), multiple disability (19.3%) and mental disabilities
(16.2%).83.2% of the genders of the caregivers were female and 83.2% of the caregivers were
mothers. It was determined that the physical needs of the children are nutrition (21,8%), excretion
(27,9%), movement need (20,8%), drug use (38,1%) and transportation (%44,2. It was found that
31.0% of parents were waiting at school to meet their child's needs... Emotional and psychosocial
problems of children were problems with classmates (%64,0), problems with teachers (14.2%),
problems with children outside the classroom (61.4%). According to the diagnoses of children, it is
seen that there is a problem in the diagnosis of persistent disease and multiple disability in meeting
the physical needs, and in the diagnosis of ADHD and autism when the emotional and psychosocial
needs are met.When parents were asked about requirement school health nursing demand, parents
defined a school health nurse requirement because of accidental intervention (69.5%), support for
illness and drug use (59.4%), education, counseling and support for disabities (10.7%).It was
determined that the parents wanted to meet the health requirements (65,0%) from the school (68,0%),
support education (11.2%) and the physical conditions of the school. It has an important
responsibility to determine the physical, emotional and psychosocial needs of children who are in
the ınclusive education in the early period of the school health nurse, to prevent the development of
problems and to find solutions to the problems
Determination Of Social Anxiety Levels And The Factors Affecting Of Adolescents With Type 1 Diabetes
No full textTip 1 diyabetli adölesanlar arasında diyete uyumsuzluk, kötü glisemik kontrol, sosyal kaygı, yalnızlık ve depresyon gibi sorunlar sık görülmektedir. Çalışmamız 12-15 yaş grubu tip 1 diyabetli adölesanlar ve aynı yaş ve cinsiyet grubundaki sağlıklı akranlarının sosyal kaygı düzeylerini ve bunu etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılan tanımlayıcı karşılaştırmalı bir araştırmadır. Araştırma, Dr. Sami Ulus Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi çocuk endokrinoloji polikliniği, Gazi Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi çocuk endokrinoloji polikliniği, Telsizler Ortaokulu ve Yıldırım Beyazıt Anadolu Lisesi nde yapılmıştır. Araştırmanın tip 1 diyabetli grubunu en az altı aydır izlenen ve başka bir kronik hastalığı olmayan diyabetli adölesanlar oluşturmuştur. Araştırmanın sağlıklı grubunu, tip 1 diyabetli grup ile aynı yaş ve cinsiyette sağlıklı adölesanlar oluşturmuştur. Araştırmada diyabetli adölesanlar için tanıtıcı bilgi formu, sağlıklı adölesanlar için tanıtıcı bilgi formu ve Ergenler için Sosyal Kaygı Ölçeği kullanılmıştır. Puan arttıkça sosyal kaygı düzeyi artmaktadır. Verilerin değerlendirilmesi yüzde frekans dağılımları, Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis testi, Ki Kare testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Bağımsız Gruplar T testi ile yapılmıştır. Çalışmamıza 70 tip 1 diyabetli adölesan ve 70 sağlıklı akranları alınmıştır. Tip 1 diyabetli ve sağlıklı adölesanların 31 (%44,3) i kız, 39 (55,7) u erkektir. Tip 1 diyabetli adölesanların Ergenler için ESKÖ puanlarının ortalaması 40,14±11,44 tür. Sağlıklı akranlarının ESKÖ puan ortalaması 33,33±9,34 tür. Adölesanların yaş, ders başarısı, düzenli sosyal faaliyete devam etme durumu, ebeveyn eğitim düzeyi ve aylık gelir gibi sosyodemeografik özelliklerin sosyal kaygını puanını etkilediği belirlenmiştir. Tip 1 DM li adölesanlarda diyete uyumlarını orta düzey olarak ve yiyecek/içeceklerini kısıtlamak zorunda olduklarını belirtenlerin sosyal kaygı puanları yüksektir.Amongst adolescents with type 1 diabetes; problems such as diet non-conformity, poor glycemic control, social anxiety, loneliness and depression are frequently observed. Our study is a descriptive comparative research that is examined to determine the social anxiety levels and the affecting factors of adolescents with type 1 diabetes between 12-15 years old and the healthy peers in the same age and gender group. The study is conducted at Dr. Sami Ulus Pediatrics Training and Research Hospital pediatric endocrinology polyclinic, Gazi University Health Research and Application Center pediatric endocrinology polyclinic, Telsizler Secondary School and Yıldırım Beyazıt Anatolian High School. The type 1 diabetes group of this research consists of adolescents with diabetes who have been followed up for at least six months and have no other chronic diseases. For the healthy group; healthy adolescents who are the same age and gender group with the type 1 diabetes group are included. In this research; identifyinginformation form for adolescents with diabetes, identifyinginformation form for healthy adolescents and Social Anxiety Scale for Adolescents are used. While the score increases, social anxiety level increases. Data is measured with percentage frequency distribution, Mann-Whitney U test, Kruskal-Wallis test, Chi Square test, One-Way Anova test and Independent-Samples T test. 70 adolescents with type 1 diabetes and 70 healthy peers participate in the study. Of type 1 diabetes and healthy adolescents; 31 (44,3%) are female and 39 (55,7%) are male. Total mean score of Social Anxiety Scale for Adolescents for the adolescents with type 1 diabetes is 40,14±11,44. Total mean score of the healthy peers is 33,33±9,34. Sociodemographic characteristics of adolescent such as age, academic achievement, continuing social activity regularly, level of parent s education and monthly income affect the level of social anxiety have been determined. Moderate level of compliance with diet and forcing foods/drinks with type 1 diabetes adolescents have indicated higher scores of social anxiety
The Validity And Reliability Study Of The Turkish Version Of The Neonatal Skin Risk Assessment Scale
No full textAraştırma 1997 yılında Huffines ve Logsdon tarafından geliştirilen Yenidoğan Cilt Risk Değerlendirme Ölçeği nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliğinin belirlenmesi amacıyla metodolojik olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma 15 Mart 30 Mayıs 2014 tarihleri arasında Gazi Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini 130 yenidoğan değerlendirmesi oluşturmuştur. Veriler, yenidoğanların ve hemşirelerin özeliklerine ilişkin soru formu ve Yenidoğan Cilt Risk Değerlendirme Ölçeği ile toplanmıştır. Ölçeğin çeviri-geri çevirisi yapılarak dil geçerliği sağlanmış, uzman önerileri doğrultusunda gerekli düzeltmeler yapılarak kapsam geçerliği sağlanmıştır. Ölçeğin iç tutarlılığı, homojenliği, Cronbach Alfa katsayısı ve alt madde-genel ölçek puan korelasyonu ile değerlendirilmiştir. Ölçeğin Cronbach Alfa katsayısı 0,88 ve alt maddelerinin Cronbach Alfa değerleri 0,83-0,90 arasında bulunmuştur. Bütün alt maddeler ile genel ölçek puanı arasında pozitif bir ilişki olduğu (p<0,01), korelasyon değerlerinin 0,333-0,721 aralığında olduğu tespit edilmiştir. Yapı geçerliği için açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Örneklem yeterliliği için Kaiser-Meyer Olkin (KMO) analizi ve örneklemin faktör analizini değerlendirmek için Barlett s Test analizi yapılmıştır. KMO katsayısı 0,73 olduğu, Bartlett s testine göre bulunan X2 (Chi- Square) değerinin de istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı (p<0,05) olduğu saptanmıştır. Ölçeğin 6 alt maddesi ve genel ölçek toplam puanında, araştırmacı ve gözlemcilerin vermiş olduğu puanlar arasında yüksek derece, pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Sonuç olarak, Yenidoğan Cilt Risk Değerlendirme Ölçeği nin, Türk toplumu için geçerli ve güvenilir olduğu saptanmıştır.The study is performed methodologically in order to determine the validity and reliability of the Turkish form of Neonatal Skin Risk Assessment Scale that is developed by Huffines and Longsdon in 1997. Study is performed at the Neonatal Intensive Care Unit of Gazi University Health Application and Research Center between 15 March and 30 June 2014. 130 neonatal assessments have formed the sample of the research. Data is collected by the questionnaire form regarding to the properties of the neonatals and the nurses and Neonatal Skin Risk Assessment Scale. After translation and back translation were performed to assess language validity of the scale, necessary corrections were made in line with expert suggestions and the content validity was ensured. Internal consistency of the scale is assessed by its homogeneity, Cronbach Alpha coefficient and sub article-general scale grade correlation. Cronbach Alpha coefficient of the scale is found as 0,88 and Cronbach Alpha values of the sub articles are found between 0,83 and 0,90. It is determined that there is a positive relationship between all the sub articles and the general scale grade (p<0,01) and the correlation values are between 0,333 and 0,721. For structural validity; explanatory and predicative factor analysis is applied. For the sample sufficiency; Kaiser-Meyer Olkin (KMO) analysis is applied and Barlett s Test analysis is applied in order to assess the factor analysis of the sample. It is observed that the KMO coefficient is 0,73 and X2 (Chi-Square) value that is found according to the Bartlett s test is statistically significant at an advanced level (p<0,05). In the 6 sub articles of the scale and in the general scale total grade, it is found that there is a high, positive and significant relationship between the grades given by the researcher and the observers (p<0,05). In conclusion, Neonatal Skin Risk Assessment Scale is found to be reliable and valid for the Turkish population
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
- …
