1,720,972 research outputs found
Examination of the effect of ultra-processed food consumption on salivary hormones, body mass index and food craving
No full textAşırı işlenmiş besinler (AİB); gazlı içecekler, paketlenmiş atıştırmalıklar, işlenmiş et ürünleri ve hazır dondurulmuş yemekler gibi, büyük ölçüde gıdalardan türetilmiş maddeler ve katkı maddeleriyle üretilmiş ürünlerdir. Günümüzde AİB’ler besin kaynaklarına hakim hale gelmiştir. AİB’lerin sağlık üzerinde metabolik, kardiyovasküler, gastrointestinal ve psikolojik birtakım etkileri bulunmaktadır. Bu çalışmada; AİB tüketiminin tükürük hormonları, beden kütle endeksi (BKİ) ve aşırı besin isteği üzerine etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Veri toplama formu; sosyodemografik veri formu, 24 saatlik hatırlatma, besin tüketim sıklığı anketi, yeme arzusu ölçeği ve besin seçimi anketi bölümlerini içermektedir. Çalışmada kullanılan antropometrik yöntemler; boy ölçümü, ağırlık ölçümü, vücut kompozisyonu analizi ve bel çevresi ölçümü olarak belirlenmiştir. Tükürükteki insülin, ghrelin, leptin ve kortizol seviyeleri ticari ELİSA kitleri aracılığıyla saptanmıştır. Çalışma; 18-65 yaş aralığında 18'i kadın 18'i erkek olmak üzere 12’si normal kilolu, 11’i fazla kilolu ve 13’ü obez olan 36 katılımcı ile yürütülmüştür. AİB’lerin alınan enerjiye ortalama katkısının yüzde değerinin 21.8±18.8 olduğu belirlenmiştir. Günlük diyetle karbonhidrat alımı ve AİB yüzdeleri arasında pozitif korelasyon; lif, A vitamini ve C vitamini yüzdeleri arasında negatif korelasyon bulunmuştur (p<0.05). AİB tüketiminin BKİ ve besin seçimi ile anlamlı korelasyona sahip olduğu görülürken (p<0.05), tükürük hormon düzeyleri ve aşırı yeme isteği anlamlı ilişkisine ulaşılmamıştır. AİB tüketimi ile BKİ, bel çevresi, yağ kütlesi ve toplam vücut su miktarı arasında pozitif korelasyon bulunmuştur (p<0.05). AİB yüzdesi ile Besin Seçimi Anketi’nin alt puanlarından sağlık puanı ve doğal içerik puanı arasında negatif korelasyon bulunmuştur (p<0.05). Fazla kilolularda tükürük ghrelin ile aşırı yeme isteği arasında pozitif korelasyon bulunmuştur (p<0.05). Tükürük insülinin aşırı yeme isteği ile pozitif korelasyonu, tükürük kortizolünün ise obez bireylerde aşırı yeme isteği ile negatif ilişkisi bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca kortizolün yağ kütlesi ile anlamlı ilişkisine ulaşılmıştır (p<0.05). Çalışma sonucunda AİB xiii tüketiminin obezite ve besin seçimleri ile anlamlı ilişkiye sahip olduğu ve diyet profilinde anlamlı ölçüde değişikliklere neden olduğu görülmüştür. AİB tüketimi ile sağlık durumu arasındaki ilişkinin anlaşılması için çeşitli fizyolojik, metabolik ve psikolojik mekanizmaların araştırıldığı daha çok sayıda çalışmanın yürütülmesi gerekmektedir.Ultra-processed foods (UPFs) are products largely manufactured from substances derived from foods and various additives, such as carbonated beverages, packaged snacks, processed meat products, and ready-to-eat frozen meals. Today, UPFs have become dominant in the food supply. These foods have been associated with various metabolic, cardiovascular, gastrointestinal, and psychological health effects. The aim of this study is to investigate the effects of UPF consumption on salivary hormones, body mass index (BMI), and food craving. Data collection tool includes a sociodemographic data form, 24-hour dietary recall, food frequency questionnaire, food craving scale, and food choice questionnaire. Anthropometric methods used in the study were height measurement, body weight measurement, body composition analysis, and waist circumference measurement. Saliva samples were analyzed using ELISA kits for insulin, ghrelin, leptin, and cortisol hormones. The study was conducted with 36 participants (18 female, 18 male) aged 18–65 years, including 12 with normal weight, 11 overweight, and 13 with obesity. The mean percentage contribution of UPFs to total energy intake was found to be 21.8±18.8. A positive correlation was observed between UPF percentage and carbohydrate intake, while negative correlations were found with fiber, vitamin A, and vitamin C intake (p<0.05). UPF consumption was significantly correlated with BMI and food choice (p<0.05), whereas no significant association was found with salivary hormone levels and food craving. Positive correlations were found between UPF consumption and BMI, waist circumference, fat mass, and total body water (p<0.05). In contrast, negative correlations were observed between UPF percentage and both health and natural content scores (p<0.05). Among overweight individuals, a positive correlation was found between salivary ghrelin and food craving (p<0.05). Salivary insulin was positively correlated with food craving, while salivary cortisol showed a negative correlation with food craving in individuals with obesity (p<0.05). Additionally, a significant relationship was found between cortisol and fat mass xv (p<0.05). As a result, the study showed that UPF consumption is significantly associated with obesity and food choice and leads to meaningful changes in dietary profile. More studies are needed to investigate the various physiological, metabolic, and psychological mechanisms in order to better understand the relationship between ultra-processed food consumption and health status
Turkish validity and reliability analysis of the meat attachment questionnaire and investigation of its relationship with green eating
No full textEt Bağımlılığı Anketi (EBA), et tüketimindeki pozitif bağı ölçmek için kullanılan bir ölçektir. Bu çalışma, üniversite öğrencileri arasında EBA’nın Türkçe versiyonunun geçerliğini ve güvenilirliğini belirlemek ve sosyodemografik özellikler, et tüketimi ve Çevreye Duyarlı Beslenme Ölçeği (ÇDBÖ)’nin alt ölçekleri gibi çeşitli değişkenlerle ilişkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışma İstanbul Sağlık ve Teknoloji Üniversitesi'nde öğrenim gören 214 lisans öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara EBA, Besin Sıklığı Anketi ve ÇDBÖ uygulanmıştır. Madde analizi, Cronbach alfa (CA), sınıf içi korelasyon katsayısı (ICC) test/tekrar test güvenilirliği, tek yönlü ANOVA, Welch ANOVA, t-testi, Pearson korelasyonu, Tukey HSD veya Games-Howell Post Hoc testleri SPSS (versiyon 26) ile yapılmıştır ve doğrulayıcı faktör analizi (DFA) lavaan R (sürüm 0.6-13) ve semPlot R (sürüm 1.1.6) paketleri ile uygulanmıştır. EBA alt ölçeklerinin CA ve ICC değerleri hazcılık için 0.91 ve 0.92, ilgi için 0.74 ve 0.45, yetki için 0.76 ve 0.78, bağımlılık için 0.86 ve 0.91 ve küresel puan için sırasıyla 0.91 ve 0.92’dir. İkinci dereceden DFA modelinde test edilen model için tüm faktör yükleri istatistiksel olarak anlamlı bulunmuş ve yüksek uyum indeksleri elde edilmiştir. (χ2/df=151.93/101=1.50; RMSEA=0.05; SRMR=0.08; NFI=0.97; NNFI=0.99; CFI=0.99; GFI=0.98; AGFI=0.97). Hazcılık, ilgi, bağımlılık ve küresel alt-ölçek puanları erkeklerde anlamlı olarak daha yüksektir (p<0.05). Yetki alt ölçeği gelir<gider grubunda gelir=gider grubuna göre anlamlı olarak yüksektir (p<0.05). Ayrıca, kırmızı et ve kümes hayvanı tüketimi yüksek olan katılımcılar anlamlı olarak daha yüksek hazcılık, bağımlılık ve küresel EBA puanlarına sahiptir (p<0.05). EBA’nın Türkçe versiyonu üniversite öğrencileri arasında geçerli ve güvenilir bir ölçek olarak kabul edilebilir. Cinsiyet, ekonomik durum ve et tüketimi EBA puanlarında belirleyici faktörler olabilir.Meat Attachment Questionnaire (MAQ) is a scale to measure the positive bond in meat consumption. This study aimed to determine the validation and reliability of the Turkish version of the MAQ and to investigate its relationship with various variables such as sociodemographics properties, meat consumption, and sub-scales of Green Eating Survey (GES) among university students. Research was conducted with 214 undergraduate students of Istanbul Health and Technology University. MAQ, Food Frequency Questionnaire, and GES were applied to participants. Item analysis, Cronbach’s alpha (CA), intraclass correlation coefficient (ICC) test/retest reliability, one-way ANOVA, Welch ANOVA, t-test, Pearson’s correlation, Tukey HSD, or Games-Howell Post Hoc tests were performed by SPSS (version 26) and confirmatory factor analysis (CFA) was applied usage with lavaan R (version 0.6-13) and semPlot R (version 1.1.6) packages. CA and ICC values of MAQ subscales were determined as 0.91 and 0.92 for hedonism, 0.74 and 0.45 for affinity, 0.76 and 0.78 for entitlement, 0.86 and 0.91 for dependence and 0.91 and 0.92 for global score, respectively. All factor loadings were statistically significant and high fit indices were obtained for the model tested in the second-order CFA model. (χ2/df=151.93/101=1.50; RMSEA=0.05; SRMR=0.08; NFI=0.97; NNFI=0.99; CFI=0.99; GFI=0.98; AGFI=0.97). Scores of hedonism, entitlement, dependence, and global subscales were significantly higher in men (p<0.05). The entitlement subscale was significantly higher in the income<expenses group than in the income=expenses group (p<0.05). In addition, participants with higher red meat and poultry consumption had significantly higher hedonism, dependence, and global scores of MAQ (p<0.05). Turkish version of MAQ can be accepted as a reliable and valid scale among university students. Sex, economic status, and meat consumption can be determining factors in MAQ scores
Investigation of the effect of dietary inflammatory index and ultra processed food consumption on pro-inflammatory cytokine levels in breast milk
No full textAnne sütü yaşamın ilk 6 ayında bebeğin enerji besin ihtiyacının tamamını karşılayan bebek için en ideal besindir. Anne sütü içeriğinde makro ve mikro besin ögeleri olan karbonhidratlar, proteinler, lipitler, vitaminler ve minerallere ek olarak; büyüme faktörleri, hormonlar, antimikrobiyal bileşenler, sindirim enzimleri ve sitokinler gibi pek çok biyoaktif bileşen yer almaktadır. Anne sütünde yer alan sitokinler yenidoğanlarda sağlıklı bir bağışıklık sisteminin gelişiminde, bağışıklık tepkisinin oluşumunda ve sürdürülmesinde rol oynarlar. Anne sütünde bulunan proinflamatuvar sitokinler TNF-α, IL-6, IL-8, IL-12, IL-2 ve IFN-γ olup; antiinflamatuvar sitokinler TGF-β, IL-7, IL-10, IL-18, G-CSF‘dir. Annelerin beslenme alışkanlıkları ve diyet kalıpları anne sütünün bileşimini etkileyebilmektedir. Diyet İnflamatuvar İndeksi (Dİİ), diyetin inflamatuvar potansiyelini değerlendiren bir skorlama sistemidir. Bunun yanı sıra aşırı işlenmiş besinlerin tüketimi inflamatuvar belirteç salınınmının artmasıyla ilişkilendirilmektedir. Bu çalışmada diyet inflamatuvar indeksi ve aşırı işlenmiş besin tüketiminin anne sütündeki proinflamatuvar sitokin seviyelerine etkisinin ortaya konması amaçlanmıştır. Araştırma İstanbul’da çalışmanın yürütülmesine onay veren tıp merkezi ve hastanelerde Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği ile Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniği‘ne başvuran, emzirme döneminde olan ve çalışmaya katılmaya gönüllü 65 anne ile yürütülmüştür. Araştırmaya katılan annelerin diyet inflamatuvar indeks (Dİİ) puan ortalaması -5,10 ± 4,03 olarak bulunmuştur. Araştırmaya katılan annelerin aşırı işlenmiş besin (AİB) tüketim puanı ortalaması ise 21,12 ± 9,34 olarak saptanmıştır. Çalışmaya dahil edilen annelere ait anne sütü örneklerinde üç farklı proinflamatuvar sitokin düzeyi analiz edilmiştir. Buna göre; TNF-α konsantrasyonu ortalama 82,37 ± 50,71 pg/ml, IFN-γ konsantrasyonu ortalama 24,41 ± 20,67 pg/ml, IL-6 konsantrasyonu ise ortalama 25,33 ± 27,15 pg/ml olarak belirlenmiştir. Mevcut çalışmada uygulanan çoklu regresyon analizinden elde edilen bulgular, Diyet İnflamatuvar İndeksi (Dİİ) ve aşırı işlenmiş besin (AİB) puanlarının anne sütündeki proinflamatuvar sitokin düzeylerine (TNF-α, IL-6, IFN-γ) önemli ölçüde etki ettiği tespit edilmiştir. Modeller genel xiii olarak anlamlı bulunmuş ve bağımsız değişkenlerin TNF-α, IL-6 ve IFN-γ düzeylerindeki varyansın %21 ila %26‘sını açıkladığı görülmüştür. Özellikle AİB puanı, tüm modellerde proinflamatuvar sitokin düzeylerini pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı biçimde yordamıştır. Dİİ puanının ise IL-6 ve IFN-γ üzerinde anlamlı etkileri bulunurken, TNF-α düzeyi üzerindeki etkisi istatistiksel sınırda kalmıştır. Elde edilen bu bulgular, aşırı işlenmiş besin tüketimi ve diyetin inflamatuvar potansiyelinin, anne sütündeki inflamatuvar yanıt ile ilişkili olabileceğini ortaya koymakta ve bu etkileşimin hem maternal beslenme hem de bebek sağlığı açısından dikkate alınması gerekliliğini vurgulamaktadır. Antiinflamatuvar özellikte ve aşırı işlenmiş besinlerden arındırılmış bir beslenme biçimine sahip olmak anne sütü içeriğini optimize etmek ve bebekler için daha iyi sağlık sonuçları elde etmek için önem taşımaktadır.Breast milk is the most ideal food for babies, meeting all of their energy and nutritional needs in the first 6 months of life. In addition to macro and micronutrient elements such as carbohydrates, proteins, lipids, vitamins and minerals, breast milk contains many bioactive components such as growth factors, hormones, antimicrobial components, digestive enzymes and cytokines. Cytokines in breast milk play a role in the development of a healthy immune system in newborns, the formation and maintenance of the immune response. Proinflammatory cytokines found in breast milk are TNF-α, IL-6, IL-8, IL-12, IL-2 and IFN-γ; antiinflammatory cytokines are TGF-β, IL-7, IL-10, IL-18, G-CSF. Mothers' eating habits and dietary patterns can affect the composition of breast milk. The Dietary Inflammatory Index (DII) is a scoring system that evaluates the inflammatory potential of the diet. In addition, consumption of ultra-processed foods is associated with increased inflammatory marker release. This study aimed to determine the effects of dietary inflammatory index and ultra-processed food consumption on proinflammatory cytokine levels in breast milk. The study was conducted with 65 mothers who volunteered to participate in the study and applied to the Child Health and Diseases Polyclinic and Gynecology and Obstetrics Polyclinic in medical centers and hospitals in Istanbul that approved the study. The study was conducted with 65 mothers who were breastfeeding and volunteered to participate in the study, who applied to the Child Health and Diseases Outpatient Clinic and the Gynecology and Obstetrics Outpatient Clinic in medical centers and hospitals in Istanbul that approved the study. The mean dietary inflammatory index (DII) score of the mothers who participated in the study was found to be –5,10 ± 4,03. The mean ultra-processed food (UPF) consumption score of the mothers who participated in the study was found to be 21,12 ± 9,34. Three different proinflammatory cytokine levels were analyzed in the breast milk samples of the mothers included in the study. Accordingly, TNF-α concentration was determined to be 82,37 ± 50,71 pg/mL, IFN γ concentration was determined to be 24,41 ± 20,67 pg/mL, and IL-6 concentration xv was determined to be 25,33 ± 27,15 pg/mL. The findings obtained from the multiple regression analysis applied in the current study showed that the Dietary Inflammatory Index (DII) and ultra-processed food (UPF) scores significantly affected the proinflammatory cytokine levels (TNF-α, IL-6, IFN-γ) in breast milk. The models were generally found to be significant and it was observed that the independent variables explained 21% to 26% of the variance in TNF-α, IL-6 and IFN-γ levels. In particular, the UPF score positively and statistically significantly predicted the proinflammatory cytokine levels in all models. While the DII score had significant effects on IL-6 and IFN-γ, its effect on TNF-α levels remained at the statistical limit. These findings reveal that the consumption of ultra-processed food and the inflammatory potential of the diet may be associated with the inflammatory response in breast milk and emphasize that this interaction should be considered in terms of both maternal nutrition and infant health. Having a diet that is antiinflammatory and free of overly processed foods is important to optimize breast milk content and achieve better health outcomes for babies
Osteoporosis and meat dependence in postmenopausal women
No full textBu araştırma Ocak-Mayıs 2024 tarihleri arasında İstanbul ili Avcılar Murat Kölük Devlet Hastanesi Beslenme ve Diyet bölümüne başvuran 18-65 yaş arasındaki postmenopozal dönemdeki kadınlarda et bağımlılığı ile sonuçlar arasındaki ilişki hakkında bireylerin et bağımlılığının osteoporoz ile ne ölçüde ilişkili olduğunu değerlendirmek amacıyla hekimin osteoporoz tanısı alan veya almayan bireylere davetiyle gerçekleştirilmiştir. Çalışma araştırmaya katılmayı kabul eden gönüllü bireyler üzerinde yürütülmüştür. 138 katılımcının 69‘u kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Bu araştırmada veri toplamada anket yöntemi kullanıldı. Anket formu 3 bölümden oluşmuştur. Formun birinci bölümünde katılımcı kişilerin sosyodemografik bilgileri ile 27 soruya, ikinci bölümde besin tüketim sıklığı anketi ile 24 soruya, üçüncü bölümde ise et bağımlılığı anketi ile 16 soru ile hazırlanan ölçeğine yer verilmiştir. Anketler yüz yüze görüşme yöntemiyle yapıldı. Verilerin değerlendirilmesi için "SPSS 25.00" istatistiksel veri analiz programı kullanılmıştır. Sonuç olarak postmenopozal kadınlarda osteoporoz ve et bağımlılığı ilişkisinde EBA ile osteoporoz/osteopeni tanı gruplarında anlamlı ilişki gözlenmezken tanısı olmayan bireylerde ise kırmızı et tüketiminde bağımlılık boyutunda, tavuk tüketiminde ise hazcılık ve ilgi boyutlarında gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmuştur (p<.05). Postmenopozal kadınlarda et bağımlılığının tanı almayan gruplarda anlamlı olmasının osteoporoz/osteopeni açısından olumlu ilişkisi olduğu bulunmuştur.This study was conducted between January and May 2024 in postmenopausal women aged 18-65 years who applied to the Nutrition and Diet Department of Avcılar Murat Kölük State Hospital in Istanbul province between January and May 2024, with the invitation of individuals who were diagnosed with osteoporosis or not diagnosed with osteoporosis by a physician in order to evaluate the extent to which meat addiction is associated with osteoporosis. The study was conducted on voluntary individuals who agreed to participate in the research. 69 of 138 participants were selected as the control group. In this study, questionnaire method was used for data collection. The questionnaire form consisted of 3 parts. The first part of the form included sociodemographic information of the participants and 27 questions, the second part included food consumption frequency questionnaire and 24 questions, and the third part included meat addiction questionnaire and 16 questions. The questionnaires were conducted by face-to-face interview method. "SPSS 25.00" statistical data analysis program was used for data evaluation. As a result, in the relationship between osteoporosis and meat addiction in postmenopausal women, no significant relationship was observed between EBA and osteoporosis/osteopenia diagnostic groups, while in individuals without a diagnosis, a significant difference was found between the groups in the addiction dimension in red meat consumption and in the hedonism and interest dimensions in chicken consumption (p<.05). The fact that meat addiction was significant in undiagnosed groups in postmenopausal women was positive in terms of osteoporosis/osteopenia
The effect of social media use on eating attitudes and behaviors in university students
No full textGün geçtikçe sosyal medyada beslenme ile ilgili alanlarda ulaşılabilecek paylaşım miktarı artarak devam etmektedir. Sosyal medyadaki içeriklerin doğru veya yanlışlığının bilinememesi yüzünden içerikten elde edilecek yarar düşebilmektedir. Kişiler sosyal medyadaki tüm içeriklere çok rahat bir şekilde ulaşabilmektedir. Özellikle beslenme ve sağlık içeriklerinin yaygınlaşmasıyla beraber kişilerin yeme tutumlarının ve davranışlarının değişebileceği bildirilmektedir. Bu çalışma alanında, sosyal medya kullanımının İstanbul’da bir üniversite öğrencilerin yeme tutum ve davranışları üzerine etkisinin incelenmesi planlanmıştır. Veriler, 18-45 yaş aralığındaki 198 öğrenci tarafından çevrimiçi uygulamalar ve yüzyüze anket yöntemi ile elde edilmiştir. Katılımcılara; demografik bilgilerin, sağlık durumunun, beslenme alışkanlıklarının, sosyal medya kullanımına ilişkin anket soruları ve ORTO 15, Yeme Tutum testi-40, Bergen sosyal medya bağımlılığı ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığı ile yeme tutumu ölçekleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif ilişki belirlenmiştir (p=,002). Sosyal medya kullanımının yeme davranışını etkilediği bulunmuştur. Katılımcıların en fazla kullandıkları sosyal medya platformları sırası ile belirtilmiştir: Instagram (%76,8), Youtube (%12,1), Twitter (%7,6), Tik Tok (%3) ve Snapchat (%0,5). Öğrencilerin sosyal medyada geçirdikleri süre 2-3 saat olarak bulunmuştur. Ve öğrencilerin %43,4’ü sosyal medyanın yeme davranışlarını etkilediğini, %63,6’sı sosyal medyada önlerine düşen görsel içeriklerin yeme seçimlerini etkilediğini bildirmiştir. Bulgularımız sonucunda öğrencilerin %9,1’inde yeme bozukluğu ve %79,8’inde ON eğilimi ortaya çıkmıştır. Öğrencilerin cinsiyetlerinin yeme tutumu ve ON eğilimi üzerine pozitif yönde etkisi anlamlı bulunmuştur (p=0,027). Ancak medeni durumlarına göre ON eğilimleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.The amount of sharing that can be reached in the fields related to nutrition on social media continues to increase day by day. The benefit to be obtained from the content may decrease due to the fact that the content in the social media is not known to be true or false. People can easily access all the content on social media. It has been reported that people's eating attitudes and behaviors may change, especially with the spread of nutrition and health contents. In this study area, it is planned to examine the effect of social media use on eating attitudes and behaviors of university students in Istanbul. The data were obtained by 198 students between the ages of 18-45 by online applications and face-to-face survey method. To the participants; Questionnaires about demographic information, health status, eating habits, social media use and ORTO-15, Eating Attitude test-40, Bergen social media addiction scale were applied. According to the results obtained; A statistically significant and positive relationship was determined between social media addiction and eating attitude scales in university students (p=,002). Social media use has been found to affect eating behavior. The most frequently used social media platforms by the participants are, in order: Instagram (76.8%), Youtube (12.1%), Twitter (7.6%), Tik Tok (3%) and Snapchat (0.5%). The time spent by the students on social media was found to be 2-3 hours. And 43.4% of the students reported that social media affects their eating behaviors, and 63.6% of them reported that visual content on social media affects their eating choices. As a result of our findings, 9.1% of the students had an eating disorder and 79.8% of them had a tendency to ON. It was found that the gender of the students had a positive effect on the eating attitude and ON tendency (p=0.027). However, no significant relationship was found between ON tendencies according to marital status
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Kara mürver: meyve mi ilaç mı?
No full textÖnsöz: Kara mürver (Sambucus nigra L.), dünyanın birçok bölgesinde yetiştirilen ve halk tıbbında yüzyıllardır yaygın olarak kullanılan bir bitkidir. Meyvesi karbonhidrat, protein, yağ asitleri, vitaminler, mineraller, organik asitler, flavonoidler gibi besin ögeleri ve biyoaktif bileşenlerce zengindir. Son yıllarda yapılan araştırmalar bu bileşenlerin antioksidan, antiinflamatuvar, antiviral, antibakteriyel, immünomodülatör, antiobezitik, antidiyabetik ve antidepresan vb. etkileri olduğunu ortaya koymuştur. Terapötik etkilerinin bu denli yoğun olması, bir gıda olarak da tüketilen mürver meyvesi içeriğinin ticari bir ürün olarak çeşitli formlarda üretimine neden olmuştur. Ancak, mürver üzerine yapılan literatürel araştırmaların birçoğu in vitro analizler ve deneysel modellerle tasarlanan çalışmalardan ibarettir. Bu durum, kara mürverin sağlıkta ve hastalıkta takviye bir besin maddesi olarak kullanımında, etkinlik ve güvenilirlik tespitini zorlaştırmaktadır.
Bu eserde; kara mürverin biyoaktif bileşenleri ve terapötik özellikleri, literatürel araştırmalar ışığında incelenerek, mürver ekstraktının sağlıkta ve hastalıkta takviye edici bir gıda olarak kullanım kapasitesi ele alınmış ve alandaki eksikliği gidermek düşüncesiyle bilim dünyasının hizmetine sunulmuştur
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
- …
