1,720,979 research outputs found
Nowy ład w Europie Środkowej w myśli politycznej Narodowo-Ludowej Organizacji Wojskowej w czasie drugiej wojny światowej
No full textThe NLOW (National People's Military Organisation, NPMO) did not accept the idea of a federation (the Polish-Czechoslovak union, Jagiellonian idea, idea of Intermarium). The basis of its concept of Poland's security was the national state with strategic boundaries: in the west (the Oder – the Lusatian Neisse), north (from the Oder to Courland), east (Dmowski’s line). Neighbours adjacent to it would enter the Polish security area. Belarusian and Ukrainian minorities would be subject to gradual assimilation. Lithuania would have national and cultural autonomy within Poland. Germans and Jews would be banished from it. In order to stop the imperialism of Germany and the USSR, Poland would organize a block of Slav national states (the West Slavonic State). It would be responsible for foreign and military policy. It would also include a close alliance with Catholic national states (Latin block)
The federation concept of the Polish government as a form of a new peace order in Europe (1939–1945)
Get PDFW czasie II wojny światowej wyszła z koncepcją integracji Europy Środkowej we współpracy z Czechosłowacją. Polska tradycja wolności i pokojowych unii z sąsiednimi narodami była alternatywą dla niemieckiej i radzieckiej jedności Europy Środkowej na drodze przemocy. Polski plan pokojowej i dobrowolnej integracji państw Europy Środkowej miał im przynieść bezpieczeństwo i rozwój oraz regionalną solidarność i niezależność od wrogich i sojuszniczych mocarstw. Stałe spotkania polskiego rządu w Londynie z ośmioma emigracyjnymi rządami państw okupowanych miały doprowadzić do powstania subregionalnych związków państw. Miały być jednym z filarów pokoju i bezpieczeństwa w Europie obok mocarstw. Sprzeciw ZSRR uniemożliwił realizację polskich planów.During World War II, Poland put forward the concept of the integration of Cen¬tral Europe in cooperation with Czechoslovakia. The Polish tradition of freedom and peaceful union with its neighbors was an alternative to Germany and the Soviet Union uniting Central Europe through violence. The Polish plan of peaceful and voluntary integration of Central European states was to have secured their security and develop¬ment, as well as regional solidarity and independence from hostile and allied pow¬ers. Regular meetings of the Polish government-in-exile in London with eight emigre governments of the occupied countries were expected to lead to the establishment of subregional associations of states. They were to have become one of the pillars of peace and security in Europe alongside European powers. However, opposition from the USSR thwarted the implementation of the Polish plans
The Union of Soviet Socialist Republics Opposing the Concept of Establishing Unions of States on its Western Borders in 1939–45, as Reported by the Soviet Press
No full textIn 1939–40, in the agreements imposed by the Soviet Union by force on Estonia, Lithuania and Latvia, these nations were forced to withdraw from the Baltic Entente, and in the agreements of 1940 and 1944, it forbade Finland from joining the Scandinavian states. It also rejected the right of “small states”—Poland and Czechoslovakia, as well as Yugoslavia and Greece (1942)—to join plans for regional integration supported by Great Britain. It should be recalled that in the interwar period, the Soviet Union had opposed Aristide Briand’s plan (1929) for a united Europe, which Soviet propaganda called “the holy capitalist alliance”. The Soviet Union policy believed that as a socialist state it resolved national, economic and social problems in the spirit of brotherhood and cooperation between nations. Capitalist states were allegedly incapable of equal unions of states. The Soviet Union described itself as a union of republics which were formally independent and equal states. In fact their independence was superficial, and the republican institutions were strictly controlled by the Communist party and the Soviet secret services. In foreign policy, the concept of Soviet federalism served to justify the successive annexation of neighbouring nations as republics “liberated” by the Red Army. The Soviet goal was to unite Europe, and even the whole world, on the basis of Communist ideology
International order in the ideology of the Knights' Order of Cross and Sword during the Second World War
No full textDuring the Second World War The Military Order of the Cross and the Sword combined Catholic moral principles with patriotism in the active struggle for independence. The role of enlarged strategically Poland was peaceful integration of Central Europe. They planned to follow rules of peaceful Catholic international cooperation. Anti-Christian systems of Germany and the USSR and materialistic western countries were not acceptable
Obóz narodowy wobec koncepcji federacyjnej w czasie II wojny światowej
Get PDFDuring World War II, the national camp preached the idea of imperialism in Central Europe. Built peacefully, the Polish empire was supposed to protect the independence and security of countries in Central Europe against Germany and the Soviet Union, and thus got the title ‘the Great Poland’. As part of the empire, nation-states were retined. The National camp was opposed to the idea of the Federation, promoted by the government-in-exile. For the ‘National camp’ idea of federation in the regional, European and global level was an anachronism. Post-war international cooperation was based on nation-states and their alliances
Obóz narodowy wobec polityki zagranicznej i obronnej władz II Rzeczypospolitej w latach 1938-1939
Get PDFThe aim of the article is to present the position of the national camp (National Party, National Radical Camp ABC, National Radical Movement Falanga) towards the foreign and defense policy of the Second Polish Republic during the rule of the Sanation in the second half of the 1930s. In the 1930s, the national camp wanted to remove the Sanation from power and create a national-Catholic Poland. The isolation of national minorities from influence on the state, the nationalization of the economy and army, and the militarization of the nation were necessary to balance the power of the enemies of Poland – Germany and the USSR. Polish security would be strengthened by the union of states in the Adriatic-Baltic-Black Sea area and cooperation with national-Catholic states in Europe. The alliance of Italy and Hungary with Germany forced the national camp to ally with the democratic powers against the fascist states. After the outbreak of World War II, the national camp planned to regain the lands belonging to the Piast and Jagiellon dynasty.Celem artykułu jest przedstawienie stanowiska obozu narodowego (Stronnictwo Narodowe, Obóz Narodowo-Radykalny, Ruch Narodowo-Radykalny) wobec polityki zagranicznej i obronnej II Rzeczypospolitej za rządów sanacji w drugiej połowie lat trzydziestych XX wieku. Obóz narodowy chciał odsunąć sanację od władzy, a II Rzeczpospolitą przekształcić w państwo narodowo-katolickie. Izolacja mniejszości narodowych od wpływu na państwo, unarodowienie gospodarki i armii oraz militaryzacja narodu miały zrównoważyć siłę wrogich Niemiec i ZSRS. Polskie bezpieczeństwo wzmacniałby związek państw na obszarze Adriatyk–Bałtyk–Morze Czarne oraz współpraca z narodowo-katolickimi państwami w Europie. Sojusz Włoch i Węgier z Niemcami zmusił obóz narodowy do sojuszu z demokratycznymi mocarstwami przeciwko państwom faszystowskim. Po wybuchu II wojny światowej obóz narodowy zakładał odzyskanie ziem należących do Piastów i Jagiellonów
Das Olsa‑Gebiet in polnisch‑tschechischen Beziehungen während des Zweiten Weltkriegs
No full textW okresie międzywojennym Polska i Czechosłowacja rywalizowały o Śląsk Cieszyński z przyczyn etnicznych (zamieszkiwała go ludność polska) i gospodarczych (zlokalizowany był tam przemysł ciężki, wydobywczy i przetwórczy). Mimo lokalnego porozumienia z listopada 1918 roku o etnicznym podziale tego terytorium w styczniu 1919 roku Czechosłowacja zbrojnie napadła na jego polską część. Czechosłowacki zabór Śląska Cieszyńskiego po rzekę Olzę (Zaolzie) został usankcjonowany w lipcu 1920 roku przez Radę Ambasadorów w Paryżu. W 1938 roku Polska wykorzystała międzynarodowy kryzys wokół Czechosłowacji do pokojowego odebrania jej Zaolzia. W czasie II wojny światowej polski rząd w Londynie zabiegał o realizację idei federacji środkowoeuropejskiej, którejfundamentem miała być konfederacja polsko‑czechosłowacka. Ugrupowania polityczne w okupowanej Polsce, z wyjątkiem piłsudczykowskich, potępiały przedwojenną politykę ministra spraw zagranicznych Józefa Becka wobec Czechosłowacji i krytykowały sposób odebrania jej Zaolzia. Jednak wszystkie polskie ugrupowania w kraju oraz partie tworzące polski rząd na uchodźstwie odrzucały żądanie czechosłowackich władz emigracyjnych zwrotu po wojnie Zaolzia. Dla dobra wzajemnych stosunków proponowały czechosłowackiej stronie bilateralne negocjacje lub arbitraż
Idea słowiańska w myśli politycznej Polski podziemnej w czasie II wojny światowej
No full textA{er the German invasion in 1941, the USSR
declared to be the defender of the Slavic nations
occupied by Germany. It did not defend their
allies, Czechoslovakia and Yugoslavia, against
the Germans in the 1938-1941. In alliance with
Germans it attacked Poland in 1939. Soviets used
the Slavic idea to organize armed resistance in
occupied nations. A{er the war, the Soviet Union
intended to make them politically and militarily
dependent. e Polish government rejected participation
in the Soviet Slavic bloc. In the Polish
political emigration and in the occupied country
the Slavic idea was really popular, but as an anti-
Soviet idea. Poland not the Soviet Union was
expected to become the head of Slavic countries
in Central and South-Eastern Europe.Po niemieckiej napaści w 1941 r. ZSRR uznał się
za obrońcę narodów słowiańskich okupowanych
przez Niemcy. W latach 1938-1941 nie bronił
swoich słowiańskich sojuszników Czechosłowacji
i Jugosławii przed Niemcami. W 1939 r.
w sojuszu z nimi napadł na słowiańską Polskę.
Wykorzystywał ideę słowiańską do organizowania
zbrojnego oporu w okupowanych narodach
słowiańskich. Po wojnie zamierzał uzależnić je
od siebie politycznie i militarnie. Polski rząd
odrzucał udział w radzieckim bloku słowiańskim.
W polskiej emigracji politycznej i w okupowanym
kraju idea słowiańska miała znaczne poparcie,
ale o charakterze antyradzieckim. Polska, a nie
ZSRR, miała stać na czele państw słowiańskich
w Europie Środkowej i Południowo-Wschodniej
“Rada Narodowościowa” and national minorities in Eastern nations during World War II
No full textThe article presents the problem of ethnic policy of the Polish government in exile against minorities and nations of Eastern Europe. Presents the content of newspaper articles from the period of the Second World War (“Rzeczpospolita Polska”, “Kraj”, “Głos Polsko-Ukraiński”) and official documents (“Uwagi o naszej polityce międzynarodowej”), in which they discussed the current policies, visions of future ethnic relations in post-war Poland
Peace order in Central Europe after the World War II, as perceived by the Polish Revival Front
No full textThe Polish Revival Front construed its conception of the peace order on the grounds of universalism and the moral principles approved by the Catholic Church. In order to ensure future prosperity of Central Europe, Poland would initiate an empire (a bloc of Baltic and Balkan states), which would rely on the Polish tradition of peaceful unionism, Catholic morality and culture.
In the east, Poland would have its border as proclaimed by the Treaty of Riga before the war. In the west, Germany would resign the land of the Oder estuary – with the isles of Rugia, Uznam and Wolin, along with the lands west of the Oder and Neiss, as well as East Prussia and Gdańsk. The German lands stretching between the Elbe, the Baltic, the Czech Republic and the western borderland of Poland would stay under long-term Polish, Czech and British occupation – supervised by Polish authorities, though. The objective of this occupation action would be to deprive Germany of the West Slavic territories stretching up to the Elbe, through the incorporation of the Lubus land, granting autonomy or creating a protectorate of Lower and Upper Lusatia within the structure of the Polish state; and concluding federations with the lands of Brandenburg and Mecklenburg. Germany would thus be isolated from the Baltic (optimally, by a Danish-Polish border) in the north, while in the south, they would have no access to the Danube region. Finally, the Kiel Canal would stay under international control. In order to prevent Soviet imperialism in the Balkans, Poland and Romania would wield control over Moldova, while Finland and Estonia would cooperate to isolate the USSR from the Baltic
- …
