1,720,982 research outputs found
THE REVISION OF ALCEA L. AND ALTHAEA L. (MALVACEAE) GENUS IN TURKEY
No full textBu revizyon çalısmasında elde edilen veriler dogrultusunda Alcea L. ve Althaea L.cinslerine ait taksonların morfolojik, palinolojik, anatomi, moleküler ve sitogenetik özellikleri ile tür tanıma anahtarları, tür tanımları ve cografik yayılısları sunulmustur.Türkiye Florası'nda Alcea cinsi 18, Althaea cinsi ise 4 türle temsil edilmektedir. Alcea
cinsine ait türlerden 17'si, Althaea cinsine ait türlerin tamamı toplanmıstır.Alcea cinsinden Türkiye için yeni bir kültür kaydı ve yeni bir melez tür tespit edilmistir.
Bütün türlere fitocografik bölge önerilmistir. Ayrıca Türkiye Florası'na göre endemik olarak belirtilen A. apterocarpa (Fenzl) Boiss., A. calvertii (Boiss.) Boiss., A. fasciculiflora Zohary türlerinin endemik olmadıkları tespit edilmistir. Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı'na göre DD olarak degerlendirilen A. fasciculiflora Zohary, A. flavovirens (Boiss.
& Buhse) Iljin ve A. pisidica Hub.-Mor. türleri toplanmıs ve yeni tehlike kategorileri önerilmistir.
RAPD ve SDS-PAGE verilerine göre türlerin farklılıgı tespit edilmis ve moleküler sonuçların morfolojik bulguları destekledigi sonucuna varılmıstır. Türlerin hem gövde hem de yaprak anatomilerinin temelde birbirine çok benzedikleri sonucuna varılmıstır.
Alcea ve Althaea türlerine ait polenlerin morfolojik özellikleri oldukça benzemektedir.
Türlerin polen tipleri pantoporat, polen sekilleri sferoidal ve ornemantasyonları ekinattır. Çalısılan 6 Alcea taksonundaki kromozom sayıları 2n=32, 34, 36 ve 40 dır.With the data obtained in this revision study, the morphological, palynological,
anatomical, moleculer and cytogenetic features, determination keys, species descriptions
and geographical distribution of Alcea and Althaea were presented.
Alcea is represented with 18 species and Althaea with four species in the Flora of
Turkey. 17 of Alcea and all of Althaea species were collected. One new cultivar record
and one new hybrid species belonging to Alcea were determined for the Flora of Turkey.
Phytogeographic region was advised for all the species. Although according to the Flora
of Turkey A. apterocarpa (Fenzl) Boiss., A. calvertii (Boiss.) Boiss. and A. fasciculiflora
Zohary were indicated as endemic, in this study it is found that they aren't endemic. A.
fasciculiflora Zohary, A. flavovirens (Boiss. & Buhse) Iljin ve A. pisidica Hub.-Mor.
species evaluated as DD in Red Data Book of Turkish Plants were collected and new
threat categories were proposed.
The differences between species were evaluated by RAPD and SDS-PAGE methods.
Moleculer results also support the morphological results.
It is obviously seen that the stem and leaf anatomy of species were very similar to each
other.
Pollens of Alcea and Althaea show similar morphological characters. Pollen types of taxa
pantoporate, shape of pollens spheroidal and ornamentation is echinate. The
chromosome number of the six studied Alcea taxa are 2n=32, 34, 36 and 40
THREATENED SPECIES on THE FLORA of AYSANTI BELI (AYAġ-ANKARA)
No full textBu çalışma, araştırma alanı olan Aysantı Beli (Ayaş/Ankara) bölgesinde yayılış gösteren ve tehlike kategorisinde yer alan 6 türün (Aethionema dumanii, Aethionema turcicum, Astragalus densifolius subsp. ayashensis, Astragalus panduratus, Crepis purpurea ve Campanula damboldtiana) yerinde tespit edilmesi amacıyla yapılmıştır. Bu sayede hedef türlerin alandaki son durumları ortaya konmuş; yaşam alanı genişliği, habitatlarının niteliği, populasyon büyüklükleri hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen verilere göre hedef türlerin IUCN Kırmızı Liste Sınıfları ve Ölçütleri'ne göre değerlendirilmesi tekrarlanarak tehlike kategorileri yeniden belirlenmiştir. Türler üzerinde tehdit oluşturan unsurlar ve koruma önlemleriyle ilgili açıklamalar yapılmıştır.The object of this study is to obtain information about the last conditions such as distribution area, current population size, habitat quality, the main threats to six target species (Aethionema dumanii, Aethionema turcicum, Astragalus densifolius subsp. ayashensis, Astragalus panduratus, Crepis purpurea and Campanula damboldtiana) which are located on Aysantı Beli (Ayaş/Ankara) region. Six target species were observed in their own habitat in the area. Red List Categories of the target species were reevaluated according to IUCN Red List Categories and Criteria by using the data that derived from the study. Consequently, the detailed explanation for features of threatening factors to these species and conservation measures have been given
The flora of Kıbrıs Village Valley
No full textAraştırma, Ankara\' nın 20 km güneydoğusunaki Mamak ilçesine bağlı Kıbrıs köyü vadisine gerçekleştirilmiştir. Çalışma alanınan Temmuz 2004 - Mayıs 2006 tarihleri arasında 1215 bitki örneği toplanmıştır. 81 familya ve 343 cinse ait, 624 tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. Eğreltiler 7, açık tohumlular 2, kapalı tohumlular ise 615 takson içermektedir. 70 adet takson B4 karesi için yeni kayıttır. Toplam 67 takson Türkiye için endemiktir. Enemizm oranı %10,74\' tür. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı ise şöyledir: 127\' si İran-Turan elementi (% 20,35), 50\' si Akdeniz elementi (% 8,01; 17\' si Doğu Akdeniz elementi), 67\' si Avr.-Sib. elementi (% 10,74; 3\' ü Hirkano - Öksin, 1\' i Öksin elementi), 380\' i çok bölgeli ve bölgesi belirlenemeyen (% 60,90) taksonlardır.
Bilim Kodu: 403.03.04This research was carried out in valley of Kıbrıs village belonging to Mamak district which about 20 km south-east of Ankara province. 1215 plant specimens were collected from the area between July 2004 - May 2006. Identification of the specimens revealed the presence of 624 taxa belonging to 343 genera in 81 families. Cryptogamae are 7 taxa, Spermatophyta are 617 taxa (Gymnospermae are 2 taxa, and Angiospermae are 615 taxa). 70 taxa are new records for B4 square. A total of 67 taxa determined in the research area (10,74 %) are endemic for Turkey. The scattering ratios of the taxa for the phytogeographical regions are as follows: Irano-Turanian elements are 127 taxa (20,35 %), Mediterranean elements are 50 taxa (8,01 %, 17 of these belonging to the E. Mediterranean elements), Euro.-Sib. elements are 67 taxa (10,74 %, 3 of these belonging to the Hyrcano - Euxin and 1 of these belonging to the Euxin element), widespread and others which their regions unclarified are 380 taxa (60,90 %)
Flora of the yediler hill(Keskin-Kirikkale)
No full textAraştırma, Kırıkkale'nin güneyindeki Keskin ilçesinin yaklaşık 8 km kuzeybatısında yer alan bölgede gerçekleştirilmiştir. Çalışma alanından Mart 2011-Eylül 2012 tarihleri arasında 672 bitki örneği toplanmıştır. 46 familya ve 177 cinse ait, 310 tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. Toplam 43 takson Türkiye için endemiktir. Endemizm oranı %13,8'tir. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı ise şöyledir: 74'ü İran-Turan Elementi (%23,8); 23'ü Akdeniz Elementi (%7,41); 11'i Avrupa-Sibirya Elementi (%3,54); 202'si çok bölgeli ve bölgesi belirlenemeyen (%65,1) taksonlardır.The study area is located about 8 km northwest of Keskin province, Kırıkkale. 672 plant specimens were collected from the area during March 2011-September 2012. Identification of the specimens revealed the presence of 310 taxa belonging to 177 genera in 46 families. A total of 43 (13,8%) taxa are endemic to Turkey. The distrubition ratios of the taxa into the phytogeographical regions are as follows: Irano-Turanian elements are 74 (23,8%); Mediterranean 23 (7,41%) and Euro-Siberian 11 (3,54%); Multiregional and others which their regions unclarified are 200 (64,51%)
FLORA OF THE DEDENİNDORUK HILL (BEYPAZARI–ANKARA
No full textAraştırma, Ankara'nın kuzeybatısındaki Beypazarı ilçesine yaklaşık 6 km kala
yer alan bölgede gerçekleştirilmiştir. Çalışma alanından Mart 2007–Ekim 2009
tarihleri arasında 1043 bitki örneği toplanmıştır. 52 familya ve 196 cinse ait, 316
tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. Toplam 62 takson Türkiye için
endemiktir. Endemizm oranı %19.6'dır. 73 adet takson A3 karesi için yeni
kayıttır. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı ise şöyledir: 102'si
İran-Turan Elementi (%32,3 ); 24'ü Akdeniz Elementi (%7,59); 11'i Avrupa-
Sibirya Elementi (%3,4); 179'u çok bölgeli ve bölgesi belirlenemeyen (%56,6)
taksonlardır.This investigation has been done on the region which is located on 6 km east of
Beypazarı district northwest of Ankara. 1043 plant specimens were collected
from the area during March 2007–October 2009. Identification of the specimens
revealed the presence of 316 taxa belonging to 196 genera in 52 families. A total
of 62 (19,6%) taxa are endemic to Turkey. 73 taxa are new records for A3
square. The distrubition ratios of the taxa into the phytogeographical regions
are as follows: Irano-Turanian elements are 102 (32,3%); Mediterranean 19
(7,59%) and Euro–Siberian 11 (3,4%). Multiregional and others which their
regions unclarified are 179 (56,6%)
The taxonomical revision of genus cota j.gay (asteraceae) in turkey
No full textBu çalışmada, Cota J. Gay (Asteraceae) cinsine ait taksonların morfolojik, palinolojik, moleküler ve sitogenetik özellikleri, tür tanıma anahtarları, tür betimleri ve coğrafi yayılışları sunulmuştur. Türkiye Florası'nda Cota cinsi Anthemis L. cinsinin 3 seksiyonundan biri olarak verilmiştir. Son yıllarda yapılan çalışmalar sonucunda Cota seksiyonuna ait taksonların tümü cins seviyesine yükseltilmiştir. Türkiye Florası'nda Cota seksiyonu tür ve türaltı seviyede 22 taksonla temsil edilmektedir. Türkiye için Cota cinsine ait yeni bir tür tespit edilmiştir (Cota hamzaoglui U.Özbek & Vural). Cota tinctoria L. var. euxina (Boiss.) Grierson ve C. tinctoria L. var. virescens Grierson taksonları tür seviyesine çıkartılarak Cota euxina (Boiss.) U.Özbek & Vural ve C. virescens (Grierson) U.Özbek & Vural adını almıştır. C. melanolepis Boiss. türü ülkemiz siyasi sınırları içinde yetişmediğinden listemizden çıkartılmıştır. Bu çalışma sonucunda Cota cinsi üyeleri tür ve türaltı seviyede 22 takson olarak değerlendirilmiştir. Bütün türlere fitocoğrafik bölge önerilmiştir. Ayrıca Türkiye Florası'nda endemik olarak belirtilen C. melanoloma Trautv. subsp. melanoloma ve C. wiedemanniana (Fisch. & C.A. Mey.) Holub türlerinin endemik olmadıkları tespit edilmiştir. Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı'nda DD olarak değerlendirilen C. fulvida Boiss. türü tip lokalitesi dışında başka bir lokaliteden ilk kez toplanmıştır. RAPD ve SDS-PAGE verilerine göre taksonlar arasında farklılıklar tespit edilmiş ve moleküler sonuçların morfolojik bulguları desteklediği sonucuna varılmıştır. Cota cinsine ait taksonların polenlerinin morfolojik özellikleri birbirine oldukça benzemektedir. Taksonların polen tipleri trikolporat, polen şekilleri prolat-sferoidal ve oblat-sferoidal, süslenmeleri ise ekinattır. Çalışılan taksonların kromozom sayıları 2n=18'dir.In this study, morphological, palynological, molecular and cytogenetical characters have been discussed. The identification keys, descriptions and geographical distribution maps of taxa belonging to genus Cota J. Gay (Asteraceae) have been presented. Cota is given as one of three sections of the Anthemis in Flora of Turkey. As a result of recent studies sect. Cota have been elevated to genus level, and then all taxa attributed to this section transfered to the new genus. Genus Cota is represented by 22 taxa in the Flora of Turkey. A new species of the genus Cota has been described as Cota hamzaoglui U. Özbek & Vural. Cota tinctoria L. var. euxina (Boiss.) Grierson and C. tinctoria L. var. virescens Grierson has been arised to the species level as Cota euxina (Boiss.) U.Özbek & Vural and C. virescens (Grierson) U.Özbek & Vural. C. melanolepis Boiss. did not find throughout the political borders of our country, so it has been excluded from the list. As a result of this study Cota contains 22 taxa. The phytogeographic region for all species has been proposed. The endemisity of C. melanoloma Trautv. subsp. melanoloma and C. wiedemanniana (Fisch. & C.A. Mey.) Holub has not been confirmed, although they are endemic due to Flora of Turkey. C. fulvida Boiss., which is placed in DD category according to Red Data Book of Turkish Plants, has been collected for first time from another locality except of type locality. Results of RAPD and SDS-PAGE data have been approved the differences between the taxa. The molecular studies due to the taxa of this genus support the morphological features. Palinological characters of Cota species are very similar. The type of pollen grains are tricolporate, the shape of pollen grains are prolate-spheroidal and oblate-spheroidal, and ornamentations are echinate. The chromosome number of the examined taxa has been indicated as 2n=18
FLORA AND VEGETATION OF CROP PLANTS CENTER RESEARCH INSTITUTE ĐKĐZCE RESEARCH AND APPLICATION STATION (HAYMANA/ANKARA)
No full textBu çalısmada Tarla Bitkileri Merkez Arastırma Enstitüsü'ne ait İkizce Arastırma ve Uygulama İstasyonu'nun flora ve vejetasyonu ortaya konulmustur. Çalısma alanından toplanan 730 bitki örneğinin teshisi
sonucunda 62 familya, 238 cins, 403 tür ve türaltı seviyede takson tespit edilmistir. Bu taksonlardan 47 ‘si endemiktir. Endemizm oranı %11,66 ‘dır.
Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı ise söyledir: İran-Turan elementi 101 (% 25,1), Akdeniz elementi 16 (% 3,9), Avrupa-Sibirya elementi 26
(% 6,5) ve diğerleri 260 (% 64,5)' dir. Çalısma alanının vejetasyonu Braun – Blanquet metoduna göre çalısılmıstır. Alanda değisik vejetasyon sınıflarına ait toplam 7 bitki birliği ve 4 alt birlik tesbit edilmistir. Bulunan bitki birliklerinin tamamı bilim dünyası için yenidir.In this study, flora and vegetation account of Crop Plants Center Research
Institute Đkizce Research And Application Station was analyzed. 62 families,
238 genera and 403 species and subspecies taxa were recorded analyzing the
collected specimens gathered from the field. 47 taxa are endemic. Percentage
of endemism is found to be 11,66%. Distribution of taxa according to
phytogeographical regions are: 101 Irano-Turanian (25,1%), 16
Meditteranean (3,9%), 26 Euro-Siberian (6,5%) and the others 260 (64,5%).
The vegetation of the research area was studied according to the Braun –
Blanquet method. In this research area, total 7 plant associations and 4
subassociations were determined, in the different vegetation classes. All plant
associations are new for science
DETERMİNATİON OF ANTİMİCROBİAL AND ANTİOXİDANT ACTİVİTİES OF SOME ANTHEMİS SPECİES
No full textBu çalışmanın amacı, ülkemizde yetişen bazı Anthemis türlerinin 8 patojen
mikroorganizma üzerindeki antimikrobiyal aktivitesi ve antioksidan
aktivitesinin belirlenmesidir. Çalışmada Anthemis fumariifolia Boiss, Anthemis
aciphylla Boiss. var. aciphylla, Anthemis cretica subsp. pontica (Willd.) Grierson,
Anthemis austriaca Jacq, Anthemis altissima L., Anthemis coelopoda Boiss. var
bourgaei Boiss, Anthemis wiedamannia Fisch. & Mey. ve Anthemis pestalozzae
Boiss. türlerinin etanol ve metanol ekstreleri kullanılmıştır. Bitki ekstrelerinin
antimikrobiyal aktvitelerinin belirlenmesinde disk difüzyon, agar kuyucuk
difüzyon ve minimum inhibitör konsantrasyon (MİK) yöntemleri kullanılmıştır.
Ekstrelerinin antimikrobiyal etkileri Bacillus subtilis (ATCC 29213), Bacillus
cereus (NRLL B-3008), Staphylococcus aureus (ATCC 6538), Escherichia coli
(ATCC 35218), Escherichia coli (ATCC 25922), Enterococcus fecalis (ATCC
29212), Proteus vulgaris (NRRL B-123) ve Pseudomonas aureginosa (ATCC
27853) bakterileri üzerine denenmişti B. cereus üzerine en etkili ekstreler, A.
altissima (21,3±0,57) etanol, A. austriaca etanol (21±1,15) ve A. altissima metanol
(20±0) ekstreleridir. B. subtilis üzerine en etkili ekstreler, A. coelopoda var
bourgaei metanol (22,5±1,15), A. austriaca etanol (22±0) ve A. altissima etanol
(21±0) ekstreleridir. S. aureus üzerine en etkili ekstreler A. altissima etanol
(22,5±0,57), A. austriaca etanol (21±0) ve A. altissima metanol (20,75±1,29)
ekstreleridir. E. fecalis üzerine en etkili ekstre A. altissima (14±0) etanol
ekstresidir. MİK değerlerine göre B. cereus ve B. subtilis üzerine en düşük
konsantrasyon 15,625 mg/ml ile A. fumariifolia metanol ve A. austriaca etanol
ekstreleridir. S. aureus ve E. fecalis üzerine en düşük konsantrasyon 15,625
mg/ml ile A. austriaca etanol ekstreleridir. Bitki ekstreleri P. vulgaris, P.
aeroginosa, E coli 25922 ve E coli 35218 bakterilerine karşı etki göstermemiştir.
Ekstrelerde DPPH radikal süpürücü etkisi bakımından en iyi olan A. coelopoda
var bourgaei metanol (%93,72±2,3) ekstresidir. Bunu A. wiedamannia metanol
(%92,7±1), A. aciphylla var. aciphylla metanol (%92,61±0,057) , A. altissima
metanol (%91,59±1,73) ve A. austriaca metanol (%90,30±1) ekstreleri takip
etmiştir ve BHT' den (%90,09±3,6) daha etkili oldukları ortaya çıkmıştır.
Ekstrelerin indirgeme gücü kapasitelerinin birbirlerine yakın olduğu ;fakat,
BHT' ye göre düşük olduğu saptanmıştır.
Sonuç olarak çalışmada kullanılan bitki ekstrelerinin antioksidan ve
antimikrobiyal özelliği olduğu saptanmıştır. Sadece A. pestalozzae ekstreleri
düşük antimikrobiyal ve antioksidan özellik göstermiştirIn this study, we evaluated the antimicrobial and antioxidant activities of some
of Anthemis species that are grown in Turkey, on 8 pathogenic microorganisms.
Ethanol and methanol extracts of Anthemis fumariifolia Boiss, Anthemis
aciphylla Boiss.var. aciphylla, Anthemis cretica subsp. pontica (Willd.) Grierson,
Anthemis austriaca Jacq, Anthemis altissima L., Anthemis coelopoda Boiss. var
bourgaei Boiss, Anthemis wiedamannia Fisch. & Mey. and Anthemis pestalozzae
Boiss. were used in this study. The antimicrobial activities of the extracts were
determined by disc diffusion, agar well diffusion and minimum inhibitor
concentration (MIC) methods. Antimicrobial activities of extracts were
evaluated on Bacillus subtilis (ATCC 29213), Bacillus cereus (NRLL B-3008),
Staphylococcus aureus (ATCC 6538), Escherichia coli (ATCC 35218),
Escherichia coli (ATCC 25922), Enterococcus fecalis (ATCC 29212), Proteus
vulgaris (NRRL B-123) and Pseudomonas aureginosa (ATCC 27853).S.aureus A.
altissima (21,3±0,57) ethanol, A .austriaca ethanol (21±1,15) and A. altissima
methanol (20±0) were the most active extracts on B. cereus. A. coelopoda var
bourgaei methanol (22,5±1,15), A. austriaca ethanol (22±0) and A. altissima
ethanol (21±0) were the most active extracts on B. subtilis. A. altissima ethanol
(22,5±0,57), A. austriaca ethanol (21±0) and A. altissima methanol (20,75±1,29)
were the most active extracts on S. aureus. When we consider the activity on E.
fecalis A. altissima (14±0) ethanol extract was the most active extract. When we
determine MICs A. fumariifolia methanol and A. austriaca ethanol have the
lowest concentrations (15,625 mg/ml) against B. cereus and B. subtilis. Against
S. aureus and E. fecalis A. austriaca ethanol extract has the lowest concentration
(15,625 mg/ml). Plant extracts did not show any activity on P. vulgaris, P.
aeroginosa, E. coli 25922, and E. coli 35218.
If we list the extracts according to their DPPH radical scavenging activity, the
best activity was seen with A. coelopoda methanol (%93,72±2,3). This is followed
by A. wiedamannia methanol (%92,7±1), A. aciphylla var. aciphylla methanol
(%92,61±0,057), A. altissima methanol (%91,59±1,73) and A. austriaca methanol
(%90,30±1) extracts and this result prevails that these extracts are more
effective than BHT (%90,09±3,6).It is determined that reduction capacities in all
plants used within the scope of this experiment are close to each other and lower
than BHT.
To sum up the plants that were included in the study showed antimicrobial and
antioxidant activity. It was shown that only A. pestalozzae has low antimicrobial
and antioxidant activit
Flora of the kurtdüzü ridges and it's around (Bitlis)
No full textAraştırma alanı, Bitlis ili sınırları içinde yer alan Kurtdüzü Sırtları ve çevresidir. Çalışma alanından Mart 2010 Haziran 2012 tarihleri arasında 653 bitki örneği toplanmıştır. 52 familya ve 183 cinse ait, 302 tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. 17 takson endemik olup endemizm oranı % 5,6' dır. Taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımı ise şöyledir: İran-Turan elementleri 98 (% 32,4), Akdeniz elementleri 13 (% 4,3), Avrupa-Sibirya elementleri 20 (% 6,62), çok bölgeli ve bölgesi belirlenemeyen 171 (% 56,7) taksonlardır.Kurtdüzü Ridges (Bitlis) and its around is siteated in iner East Anatolia. After the determination of collected 653 plant specimens, we got to result find, that the flora is composed of 52 families, 183 genera and 302 taxa which are specific and infraspecific rank. The 17 taxa are endemic to Turkey (5, 6 %). Phytogeographical elements of the area are as follows: Irano?Turanian 98 (32,4 %), Mediterranean 13 (4,3 %), Euro?Siberian 20 (6,62 %) and the others wide spreaded and phytogeographical region are unidentified 171
(56,7 %)
Additions to rust and chytrid pathogens of Turkey
Full text linkWOS: 000357283100003Uromyces bornmuelleri on Bongardia chrysogonum and Physoderma maculare on Alisma plantago-aquatica have been recently discovered in Turkey. Morphological data obtained by light and scanning electron microscopy of identified fungi are presented.DUBAP (Dicle University)Dicle University [DUBAP 12ZF71]The author thanks Prof. Dr. Z.M. Azbukina (Vladivostok, Russia) and Dr. Yuri Tykhonenko (Kiev, Ukraine) for critically reading the manuscript and serving as presubmission reviewers. Especially we are grateful to Dr. Shaun Pennycook (Auckland, New Zealand) for detailed linguistic help and nomenclatural review of the manuscript. We would like thank DUBAP (Dicle University Research Projects Coordinator) for financial support of this Project (DUBAP 12ZF71). We also thank Prof. Dr. Mecit Vural (Gazi University, Ankara) and Prof. Dr. A. Selcuk Ertekin (Dicle University, Diyarbakir) for his help with the identification of the hosts
- …
