71 research outputs found
An Overlooked Storytelling Tradition: Teyo Pehlivan and the Turkish Tall Tale
No full textThis study explores the often un(der)-recognized presence of tall tales in Turkish folklore, highlighting the narratives and storytelling techniques of Teyo Pehlivan and Cumhur Seval from Erzurum as key illustrations of this presence. Despite their universal appeal, tall tales have yet to be acknowledged as a distinct genre within Turkish folklore. Likely due to their unique blend of truth and fiction, these tales are often classified into broader categories such as fairy tales, folktales, anecdotes, or jokes. This study examines the limitations in previous folklore research and the terminology issues that may have led to these misclassifications. It proposes the term '& uuml;f & uuml;rme hik & acirc;ye' (blown tale) to capture the playful essence of tall tales and distinguish them as a unique genre. Teyo Pehlivan's deadpan delivery of tall tales in teahouses and Cumhur Seval's animated performances of these stories on stage and screen highlight the evolving nature of storytelling traditions. However, Teyo's tales, fragmented and reduced to mere jokes in written records, highlight the difficulty of capturing the essence of tall tales in written form and the challenges in categorizing them. This underscores the vital role of performance in preserving and conveying the dynamic, multifaceted nature of this folklore. The study highlights the significant contributions of Teyo Pehlivan and Cumhur Seval in preserving the cultural heritage, values and dialect of Erzurum through their tall tales, fostering a sense of belonging among their audiences. Seval carries on Teyo's legacy by embodying his character and playing a crucial role in preserving the tall tale tradition. This research aims to stimulate interest in Turkish tall tales and advocates for their recognition as a vibrant and essential aspect of Turkish folklore
Problemlösen im Mathematikunterricht
No full textTopic of the diploma thesis: Problem solving in the teaching of mathematics Objective: Problem solving is a universal cognitive process and is thus essential not only in our daily lives but also in research and at school. The aim of this diploma thesis is to give an answer to the question of how different problem-solving strategies can be implemented in class. Consequently, the findings may help develop a realistic concept of teaching and practising problem-solving skills. Implementation: This diploma thesis is divided into two parts. The first one serves to provide some theoretical information on problem solving. The theory also comprises definitions from a psychological, a mathematical and a didactical point of view. Besides, there is an introduction to the problem-solving methods. The second part is the more practical part. In this section, the author analyses the results of the problem-solving tasks applied in class.eingereicht von Seval HrusticUniversität Linz 201
The virtue of justness in Orhan Kemal’s novels
No full textBu çalışma, Bursa Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Mustafa Üstünova'nın danışmanlığında Seval Yumuş tarafından hazırlanan "Kemal'in romanlarında sosyal değerler" adlı yüksek lisans tezine dayanılarak hazırlanmıştır.Kültür ve değerler, bir toplumun yüzyıllar öncesinden getirdiği ve gelecek nesillere aktardığı en önemli manevî mirastır. Kültürü ve değerleri birbirinden ayrı düşünmek mümkün olmadığı gibi bunların aktarımını doğru şekilde yapmak ve kültür ve değerleri çağın gereklerine göre revize etmek de son derece önemlidir. Değerlerin toplumlar için öneminin fark edilmesiyle son yıllarda değerler, hayatın her alanında öne çıkarılmaktadır. Edebiyatçılar ise değerleri, eserleri yoluyla geçmişten günümüze taşıyan önemli kültür ve değer aktarıcılarıdır. Türk edebiyatı yazarlarından Orhan Kemal de romanlarında pek çok değere sıkça vurgu yaparak bu konudaki hassasiyetini göstermiştir. Orhan Kemal’in, romanlarında hak değerine ne şekilde yer verdiği ise bu çalışmanın konusu olmuştur.Culture and values are communities’ most valuable moral inheritance for future generations. Culture and values are inseparable concepts which require correct propagation and revisions appropriate to the prevailing conditions of an age. With the recent recognition attributed to them, values are being promoted even more intensively. Literature is an important conveyor of culture and values in this context. The Turkish author Orhan Kemal has reflected this by repeatedly emphasizing a broad range of virtues. This work focuses on the way Orhan Kemal handles the virtue of justness in his novels
Effect of Colchicine On Cholesterol Levels in Patients with Familial Mediterranean Fever and Behcet's Syndrome
No full textConceptual development of ethical climate and its impacts on individuals and organizations
No full textAksoy, Seval (Dogus Author)“Örgütsel Etik İklim (ÖEİ)” kavramı özellikle 2000’li yıllarda üzerinde fazlasıyla araştırma yapılmış olan bir örgütsel davranış çalışma konusudur. Yapılan bu çalışmada, ÖEİ’nin örgütsel özdeşleşme (ÖÖ), örgütsel bağlılık (ÖB) ve kişiörgüt uyumu (KÖU) kavramlarıyla olan ilişkileri, Kocaeli’nde faaliyet göstermekte olan imalat firmalarında yapılan bir uygulamalı çalışma ile test edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, ÖEİ ile ÖÖ ve ÖB arasında pozitif ilişkinin bulunduğu, ayrıca ÖEİ ile ÖB ve ÖÖ arasındaki ilişkide KÖU’nun kısmi ara değişken rolü oynadığı tespit edilmiştir.The concept of “Organizational Ethical Climate (OEC)” is a subject matter of organizational attitude research study on which many researchers have been conducted so far, especially after 2000’s. In this research, relationships among OEC and organizational identification (OI), commitment (OC) and personorganization fit (POF) are analyzed through an empirical research conducted in manufacturing firms located in Kocaeli. Results indicate that there are positive relationships between OEC and OI, as well as OEC and OC, also POF mediates the relationships between OEC and OI / OC
Thrombin Activated Fibrinolysis Inhibitors (TAFI) Levels in Active Diffuse Systemic Sclerosis Patients
No full textAbsence-Texts of "Yoklar Fısıltısı"
No full textIn this article, the stories in the book of Hasan Ali Toptaş's "Yoklar Fısıltısı" are investigated according to their orders in the book. The article examines the disorder of the classical sequence of story-telling in Toptaş's stories and takes this
new sequence into consideration in the process of investigation. This analysis tries to highlight the question of identity raised by the author in his stories. The new identity of author and hero that emerged from this analysis lays out a new fıction. How this
fiction emerged is also investigated in this article
İnsan ruhu ve takıntı: John Fowles'un The Collector ve Stephen King'in Misery eserlerine psikanalitik bir yaklaşım
No full textJohn Fowles'un The Collector adlı eserinde Frederick Clegg, Miranda Grey'e karşı bir takıntı geliştirirken onu esir alır. Travmatik geçmişi ve sorunlu çocukluğu nedeniyle Clegg, ruhuyla başa çıkmak için savunma mekanizmalarını kullanmaya başvurarak, sevdiği Miranda'ya zihinsel ve fiziksel olarak işkence eder. Clegg, Miranda üzerinde yetki sahibidir ve sonunda onun ölümüne neden olana kadar onun fizikselliğine sahip olur. Benzer şekilde, Stephen King'in Misery adlı eserinde Annie Wilkes, en sevdiği yazar Paul Sheldon'ı esir tutmaktadır. Dengesiz psikolojisine yol açan önceki travmatik deneyimlerinden hareketle Paul ve onun romanlarına karşı takıntı geliştirir. Paul'e eziyet eder ve felaket dolu bir dönemin ardından nihayet özgürlüğünü kazanana kadar onun entelektüelliğini kontrol eder. Bu tez iki roman arasında psikanalitik bir bakış açısıyla karşılaştırmalı bir analiz yaparak, psikolojik faktörlerin, esir alan kişiler ile tutsaklar arasındaki ilişki üzerindeki derin etkisine ışık tutmakta ve insan ruhunun karanlık tarafını keşfetmektedir.In John Fowles's The Collector, Frederick Clegg takes Miranda Grey captive, as he develops an obsession towards her. Due to his traumatic background and problematic childhood, Clegg mentally and physically tortures his beloved Miranda, resorting to defense mechanisms to cope with his psyche. Clegg practices authority over Miranda and owns her physicality till he causes her death at the end. Likely, in Stephen King's Misery, Annie Wilkes holds her favorite author, Paul Sheldon, captive. Driven by her previous traumatic experiences that have led to her unstable psyche, she develops obsession with Paul and his novels. She torments Paul and controls his intellectuality till he finally earns his freedom after a disastrous period. Through a comparative analysis between both novels from a psychoanalytic perspective, this thesis sheds light on the profound impact of psychological factors on the relationship between the captors and the captives, exploring the dark side of the human psyche
To Be More Accurate: A Study to Investigate the Importance of Explicit Teaching in Monolingual Language Classroom Settings
No full textAbstractThe purpose of this experimental action research was to examine the effectiveness of explicit teaching in reducing the number of the mistakes made by Turkish foreign language learners at lower levels who have difficulty with the accurate use of ⿿to be⿿ in sentence structure. It was conducted by a team of 2 teachers on 40 students in two different classes at a private university in Istanbul, Turkey. Data was collected via the gross number of mistakes made on prompts given before and after the treatment and analyzed with the help of SPSS and G-Power software. While found to be statistically insignificant because of a small sample size, the results of this study found that both implicit and explicit teaching methods were effective in teaching students. At the same time, the results implied that implicit education is more advantageous to the student. In this way, this particular project should serve as a base for more statistically sound future research to explore the importance given to the usage of L1 and explicit teaching in monolingual language classroom settings
Determınatıon of the ımpact on the yıeld and qualıty of sunn pest and genetıc dıfferences ın dıfferent phenologıcal wheat varıetıes
No full textAraştırma, 2010 ve 2011 yıllarında, Hayrabolu, Malkara, Merkez, Şarköy ve Saray olmak üzere beş farklı lokasyonda yürütülmüştür. Süne-buğday çeşidi ilişkisini belirlemek amacıyla, 23 farklı ekmeklik buğday çeşidi, Tekirdağ Ziraat Fakültesi’nin deneme alanında üstü açık ve kapalı olarak yetiştirilmişlerdir. Ekmeklik buğday çeşitlerinde nifm sayısı, süne emgi oranı, embriyo kararması, protein oranı, danede nem oranı, sedimantasyon değeri, beklemeli sedimantasyon değeri, gluten değeri, gluten indeksi ve dane verimi özellikleri incelenmiştir. Farklı süne emgi oranının kalite kriterleri üzerine etkilerini belirlemek için farklı süne emgili danelerde ekstensograf, farinograf ve alveograf analizleri yapılmıştır. Ekmeklik buğday çeşitlerinin genotipik farklılıkları ve genotipik farklılıklar ile süneye dayanım arasındaki ilişkiyi ortaya koymak için SDS PAGE analizi yapılmıştır. Lokasyonlara göre incelenen kalite özelliklerinde, nifm sayısı süne zararı ve embriyo kararması oranında önemli farklar bulunmuştur. Lokasyonlar arasında en yüksek embriyo kararması oranları Merkez ve Saray lokasyonlarında bulunmuş, Merkez lokasyonunda ilk yıl Za-75, Gelibolu ve Guadalupe çeşitlerinde, ikinci yıl Esperia, Gelibolu, Nina ve Sirena çeşitlerinde, Saray lokasyonunda da ise her iki yılda da Flamura 85 çeşidinde en yüksek değer elde edilmiştir. Süne emgi oranı yönünden ilk yıl en yüksek nifm sayısı bulunan Malkara lokasyonunda en yüksek süne emgi oranları elde edilmiştir. Bu lokasyonu Şarköy ve Merkez lokasyonları izlemiştir. Malkara lokasyonunda en yüksek süne zararı Nina ve Sana çeşitlerinde, Şarköy lokasyonunda ise en yüksek süne emgi oranı Pandas ve Flamura 85 çeşitlerinde elde edilmiştir, En düşük süne emgi oranı Malkara lokasyonunda Nina, Krasunia ve Edirne çeşitlerinde, Şarköy lokasyonunda ise Tekirdağ çeşidinde elde edilmiştir. İkinci yetiştirme yılında süne emgi oranı en yüksek Malkara, Hayrabolu ve Şarköy lokasyonlarında bulunmuştur. Malkara lokasyonunda en yüksek süne emgisi Nina ve Golia çeşitlerinde, Hayrabolu lokasyonunda Flamura 85, Krasunia ve Gelibolu çeşitlerinde, Şarköy lokasyonunda ise Guadalupe ve Nina çeşitlerinde görülmüştür. En düşük süne zararı ise Malkara lokasyonunda Dropia, Gelibolu, Edirne ve Esperia çeşitlerinde, Hayrabolu’da ise Krasunia, Bankal ve Esperia çeşitlerinde elde edilmiştir. Beş lokasyonda elde edilen kalite özellikleri incelendiğinde, özellikle Malkara ve Şarköy lokasyonlarında süne zararının yüksek olduğu ilk yıl kalite özelliklerinde önemli düşüşler görülmüştür. Süne zararı görülen çeşitlerde gluten, gluten indeksi, Zeleny sedimentasyon ve özellikle beklemeli sedimantasyon değerinde azalma görülmüştür. Protein oranı ve danede nem oranı ise süne emgisi ile ilişkili bulunmamıştır. Dane verimi ilk yıl 298-733 kg/da arasında, ikinci yıl ise dane verimi 200-540 kg/da arasında değişmiştir. İlk yıl Malkara ve Merkez lokasyonlarında verimler yüksek, diğer lokasyonlarda ise düşük bulunmuştur. Beş lokasyon arasında en yüksek dane verimi 733,00 kg ile Pinzon çeşidinde, 670 kg ile Esperia çeşidinde, 648 kg ile Saraybosna çeşidinde elde edilmiştir. İkinci yetiştirme yılında ise en yüksek dane verimi 540 kg ile Sana çeşidinde, 520 kg ile Krasunia ve Flamura 85 çeşitlerinde bulunmuştur. Denemede ilk yıl ve ikinci yıl 64 ekmeklik buğday örneğinde yıllar bazında ayrı ayrı incelendiğinde, süne emgi oranında ilk yıl değerleri ikinci yıl değerlerine göre daha düşük olmuştur. İlk yıl süne emgi oranı % 0,10-4,97 arasında ikinci yıl ise % 0,10-6,0 arasında değişmiştir. İlk yıl en yüksek süne emgisi Pandas, Flamura 85,Sana, Nina ve Gelibolu çeşitlerinde, ikinci yıl ise Nina, Guadalupe, Golia ve Odeskaya çeşitlerinde bulunmuştur. En düşük süne emgisi ise ilk yıl Krasunia, Nina ve Edirne çeşitlerinde, ikinci yıl ise Bankal çeşidinde elde edilmiştir. Nina, Krasunia, Pehlivan, Flamura 85, Guadalupe ve Gelibolu çeşitlerinde farklı süne emgisi olan danelerde ekstensograf özelliklerinden Rmak ve uzama kabiliyeti, farinograf özelliklerinde su kaldırma ve yumuşama değeri, alveograf özelliklerinde ise direnç, uzama ve enerji değerlerinde çeşitlere ve süne emgi oranlarındaki artışa bağlı olarak önemli oranda azalmalar görülmüştür. Açık alanda yetiştirilen çeşitlerde en yüksek süne emgisi % 3,08 ile Tekirdağ çeşidinde olmuş, bu çeşidi Alga, Renan, Sadova, Geya ve Krasnodarskaya-99 çeşitleri izlemiştir. En düşük süne emgisi ise % 1,60 ile Enola ve Dropia çeşitlerinde, % 1,63 ile Krasunia çeşidinde elde edilmiştir. Üstü kapatılarak yetiştirilen ekmeklik buğday çeşitlerinde süne emgi oranı önemli bir artış göstererek % 4,93-12,75 arasında değişmiştir. İki yıl ortalamasına göre en yüksek süne emgisi sırasıyla Tekirdağ, Geya, Renan ve Sadova çeşitlerinde elde edilmiş, en düşük değerler ise Gelibolu, Kate A1, Krasunia ve Dropia çeşitlerinde olmuştur. Kalite özellikleri incelendiğinde gluten, gluten indeksi, sedimentasyon ve beklemeli sedimentasyon değerleri açık alandaki değerlere göre büyük oranda azalma göstermiştir. Beklemeli sedimantasyon değerleri ise tüm çeşitlerde ürünün kullanılamayacak düzeyde olmasına sağlayacak oranda düşük düzeyde olmuştur. Ekmeklik buğday çeşitlerinin genotipik farklılıklarını ortaya koymak için yapılan SDS PAGE analiz sonuçları göre çeşitlerde protein bantları 17-21 adet arasında değişirken, bant yoğunluğu ve bantların molekül ağırlıkları yönünden çeşitler arasında önemli düzeyde farklılıklar bulunmuştur. Çeşitlerin protein bantları ağırlıklı olarak omega (?) bölgesinde dağılırken, gama (?) ve beta (?) bölgelerinde ise bant sayısı daha düşük olmuş, alfa bölgesinde ise bant görülmemiştir. Kapalı ve açık alanda yetiştirilen buğday çeşitleri birlikte değerlendirildiğinde, süne zararına en yüksek dayanıklılık gösteren çeşitler Gelibolu, Krasunia, Dropia ve Kate A1 çeşitleri benzer molekül ağırlığına sahip bantları, en düşük dayanıklılık gösteren çeşitler Tekirdağ, Geya, Renan ve Sadova benzer molekül ağırlığına sahip bantları ortak olarak taşımışlardır.The research was conducted in five different locations which are Hayrabolu, Malkara, Merkez, Şarköy and Saray in 2010 and 2011. 23 different varieties of bread wheat were grown in open fields and closed areas in Tekirdağ Faculty of Agriculture testing regions. Moreover nifm number of bread wheat varieties, sunn pest damage ratio, black point, protein ratio, moisture ratio, sedimentation rate, gluten rate and index and particle productivity features were analyzed. What is more, extensograph, pharynograph, alveograph analyses were made on different sunn pest damage to determine the effects of different sunn pest damage ratio on the criterion of quality. SDS PAGE analysis was made to reveal the relationship between genotypic differences and resistance to sunn pest and genotypic differences. When the results are analyzed in terms of quality features examined considering the locations, the highest level of black point occurs in Center and Saray locations. The highest levels in the first year at the Center were in Za-75, Gelibolu and Guadalupe varieties. The highest level in the second year at the Center were Esperia, Gelibolu, Nina and Sirena varieties. Flamura 85 was the highest level in Saray in both years. In Malkara where the highest number of nifm number was acquired in the first year was also the highest in sunn pest damage ratio. This location is followed by Şarköy and Center locations. The highest number of deficiencies were in Malkara location with Nina and Sana varieties whereas the highest sunn pest damage ratio was attained with Pandas and Flamura 85 varieties. The lowest sunn pest damage ratio was with Nina and Krasunia and with Tekirdağ type in Şarköy. In the second year of growing the highest ratio of sunn pest damage was in Malkara, Hayrabolu and Şarköy locations. The highest level of sunn pest in Malkara location was Nina and Golia varieties; in Flamura 85, Krasunia and Gelibolu varieties in Hayrabolu location and in Guadalupe and Nina varieties in Şarköy location. The lowest sunn pest loss was in Dropia, Gelibolu, Edirne and Esperia varieties in Malkara location and Krasunia, Baykal and Esperia in Hayrabolu. When the quality features of five locations are examined, these features tend to get worse in the first year when the sunn pest loss was high, especially in Malkara and Şarköy locations. Contents of gluten, gluten index, Zeleny sedimentation and especially retarted sedimentation values in the varieties with sunn pest loss. Protein level and particle humidity are not directly affected by sunn pest damage. While crop yield changed between 298 and 733 kg in the first growing season, it changed between 200 and 540 kg in the second one. In the first season, Malkara and city center had high crop yield while the other locations had low crop yields. Among five locations, the highest crop yield was gained in Pinzon with 733 kg, Esperia with 670 kg, Sarajevo with 648 kg. In the second growing season, the highest crop yield was gained in Sana with 540 kg, Krasunia and Flamura 85 with 520 kg. When 64 bread wheat samples were analyzed on yearly basis, in the first season parasitism rates of sunn pest was lower than the second season rates. The first season parasitism rates were between 0,10-4,97% and the second season rates were between 0,10-6,0 %. In the first season, the highest the parasitism rate was obtained from Pandas, Flamura 85, Sana, Nina and Gelibolu samples. In the second season, the highest rate was obtained from Nina, Guadalupe, Golia and Odeska. The lowest parasitism rate was obtained from Krasunia, Nina and Edirne samples in the first season; and from Baykal sample in the second season. In crops which have different parasitism of sunn pest with Nina, Krasunia, Pehlivan, Flamura 85, Guadalupe and Gelibolu samples reduced considerably depending on the Rmak and extendibility from extensograph properties; water lifting ratio and softening value from falinograph properties; resistance, extension from alveograph properties. With the samples grown outdoors, the highest parasitism rate of sunn pest was in Tekirdağ sample with 3,08 % and followed by Alga, Renan, Sadova, Geya and Krasnodarskaya-99 samples. The lowest parasitism rate was obtained from Enola and Dropia with 1,60 %; Krasunia with 1,63 %. In bread wheat samples grown in closed areas, the parasitism of sunn pest rate increased considerably and measured between 4,93-12,75%. According to the average of two seasons, the highest parasitism rate was obtained respectively from Geya, Tekirdağ, Renan and Sadova samples. The lowest parasitism rates was obtained from Gelibolu, KateA-1, Krasunia and Dropia samples. When the quality features were analysed, gluten, gluten index, Zeleny sedimentation and retarted sedimentation values reduced substantially in comparison with values obtained outdoors. Retarted sedimentation values in all samples were at a quite low level that making the crop useless. According to the SDS PAGE analysis results done in order to present the genotypic differences among bread wheat samples, while protein bands were changing between 17-21 pieces, many considerable differences were found between samples in terms of band density and molecular weights of bands. While protein bands of samples were mainly ranged in Omega region, band number in Gama and Beta regions was less and in Alpha region, no bands were seen. When the closed area and outdoor area results were analysed, the most resistant samples to the parasitism of sunn pest were the varieties Gelibolu, Krasunia, Dropia ve Kate A1 which have same bands with kDa molecular weights. The least resistant samples were the varieties Tekirdağ, Geya, Renan and Sadova which have same bands with molecular weights
- …
