1,721,010 research outputs found
Effects of naa and carbaryl on fruit set and return bloom for some apple (Malus domestica Borkh.) cultivars
No full textThis research was conducted in 1997 and 1998 to investigate the effects of naphthalene acetic acid (NAA) (5, 10, and 15 ppm), Carbaryl (1-naphthyl N-methylcarbamate) (750, 1000, and 1250 ppm), and NAA + Carbaryl (5 + 750, 7.5 + 750, and 10 + 750 ppm) applications on the return bloom of some standard apple (Malus domestica Borkh.) cultivars grafted on MM106 rootstock. Of these applications, 750 ppm Carbaryl for 'Starkspur Golden Delicious', 1250 ppm Carbaryl for 'Granny Smith' and Starkrimson Delicious', and 5 ppm NAA for 'Jonagold' increased the mean number of flower buds significantly, compared with the control treatments. The other treatments of Carbaryl, NAA, and NAA + Carbaryl also increased the mean number of flower buds in a nonsignificant sense with a few exception. A negative correlation between the final fruit set and the mean number of next year's flower buds was found for three cultivars. The correlation coefficients were r = -00.5150 (P < 0.05), r = -0.6999 (P < 0.05), r = -0.0335 for 'Starkspur Golden Delicious', 'Granny Smith', and 'Jonagold' cultivars, respectively. However, this relationship was positive and nonsignificant for ` Starkrimson Delicious' (r = 0.1980). (C) 2005 by The Haworth Press, Inc. All rights reserved
Studies on the gall characteristics of dryocosmus kuriphilus in chestnut genotypes in Yalova and Bursa provinces of Turkey
No full textThe Asian chestnut gall wasp Dryocosmus kuriphilus is a global pest of chestnut (Castanea spp.). It has been spreading in Turkey's forests and orchards since 2014. This pest imposes a big threat to the Turkish chestnut industry, which is among the top producers in the world. Its gall morphology has been related to pest pressure and host cultivar, thus eventually modulating plant damage with heavy impact on growth and fruit production. We compared gall characters (position on plant organ, ratios, dimensions, volumes, number of larval chambers) in wild Castanea sativa, two local cultivars and a Euro Japanese hybrid. Overall, leaf galls were more common (55.36%), followed by the stem (19.6%) and leaf stipule galls (15.29%). The mean number of chamber and volume value of gall types were 1.52-5.93 and 0.43-2.15 cm(3), respectively. The highest values were observed in 'stem gall'. The more gall formation was observed in the wild chestnut trees and 'Marigoule' than the other local varieties
Localization of hydrogen peroxide in dormant buds of resistant and susceptible chestnut cultivars: Changes during gall developmental stages induced by the asian chestnut gall wasp (<i>dryocosmus kuriphilus</i>)
No full textAsian chestnut gall wasp (ACGW) (Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu), native to China, is an invasive pest that causes significant economic losses in Castanea species. While some cultivars show full resistance by inhibiting insect development in buds, the underlying defense mechanisms remain unclear. In this study, the accumulation and distribution of hydrogen peroxide (H2O2) were investigated in dormant buds of chestnut cultivars that are resistant and susceptible to D. kuriphilus by using the 3,3 '-diaminobenzidine (DAB) staining method. Buds were examined under a stereomicroscope during key stages of pest development, including oviposition, transition from egg to larva, gall induction, and gall development. Baseline levels of H2O2 were detected in all buds; however, these levels varied among cultivars, with resistant cultivars exhibiting lower basal levels. The degree of H2O2 accumulation was found to vary depending on plant-insect interaction, physiological processes, and cultivar-specific traits. Histochemical staining revealed that brown spots indicative of H2O2 accumulation were concentrated in the vascular bundles of leaf primordia and in the apical regions. In resistant hybrid cultivars, the defense response was activated at an earlier stage, while in resistant Castanea sativa Mill. cultivars, the response was delayed but more robust. Although consistently high levels of H2O2 were observed throughout the pest interaction in susceptible cultivars, gall development was not inhibited. During the onset of physiological bud break, increased H2O2 accumulation was observed across all cultivars. This increase was associated with endodormancy in susceptible cultivars and with both defense mechanisms and endodormancy processes in resistant cultivars. These findings highlight the significant role of H2O2 in plant defense responses, while also supporting its function as a multifunctional signaling molecule involved in gall development and the regulation of physiological processes
The king fruit versus lateral fruit thinning effects on yield and fruit quality in apple
No full textThis research was conducted to determine the king versus lateral fruit thinning effects on yield and fruit quality of 'Elstar', 'Granny Smith', 'Starkrimson Delicious', 'Ultra Red', 'Topred', and 'Jonagold' apple (Malus domestica Borkh.) cultivars grafted on MM106 rootstock in 2002-2003. Removal of the king fruit (KFR) treatment partially increased the yield in 'Jonagold', 'Elstar', and 'Granny Smith' cultivars while the effects were different by years in 'Starkrimson Delicious'. Leaving of the king fruit (KFL) treatment gave better results in the 'Topred' cultivar, and similar effects were obtained from both treatments in 'Ultra Red' cultivar. Non-significant differences were obtained from both treatments with respect to fruit weight in the 'Topred', 'Starkrimson Delicious', 'Jonagold' and 'Granny Smith' cultivars. Leaving of the king fruit treatment increased the fruit weight significantly in 'Elstar' and 'Ultra Red' cultivars in 2002. The values of fruit flesh firmness (lb), total soluble solids content (%), pH, titratable acidity (%), total and invert sugar quantity (g/100 g(-1)) were not found to be significantly different between the treatments with a few exceptions. The 'KFR' treatment that removed the dominant effect of the king fruit can be recommended for the 'Elstar' and 'Jonagold' cultivars because this treatment increased the yield and did not decreased the fruit weight significantly in these cultivars except for 'Elstar' in 2002. On the other hand 'KFL' treatment can be recommended for the 'Granny Smith', 'Topred' and 'Ultra Red' cultivars. Although this treatment decreased the yield of 'Granny Smith' it increased the mean fruit weight 45.6-62.7 g in the two experiment years. 'Starkrimson Delicious' did not show clear response to the treatments. (C) 2007 by The Haworth Press. All rights reserved
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Chemical thinning in some apple cultivars grafted on M 106 rootstock
No full textBu araştırma, 1996 ve 1997 yıllarında verim çağına gelmiş M 106 anacı üzerine aşılı bazı standart elma çeşitlerinde NAA (5, 10 ve 15 ppm), Carbaryl (750, 1000 ve 1250 ppm) ve NAA+Carbaryl (5+750 ppm, 7.5+750 ppm ve 10+750 ppm) uygulamalarının seyreltme üzerine etkilerini araştırmak ve meyve yetiştirme koşullarındaki optimum seyreltme uygulamasını belirlemek amacıyla yapılmış ve aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir. Nihai meyve tutma oram üzerine NAA, Carbaryl ve NAA+Carbaryl uygulamalarının etkileri her iki yılda da tüm çeşitlerde istatistiki açıdan önemli olduğu saptanmıştır. Jonagold çeşidinde 1996 yılında 7.5+750 ppm uygulaması en iyi seyreltme sonucunu verirken, 1997 yılında ise 15 ppm ile 10 ppm uygulamalarından en iyi sonuçlar elde edilmiştir. Granny Smith çeşidinde 1996 yılında NAA ve Carbaryl uygulamaları aynı grupta yer almış ancak, 5 ppm'lik uygulama en iyi seyreltme etkisinde bulunmuş, 1997 yılında ise 10 ppm NAA, 1000 ppm, 1250 ppm Carbaryl, 5+750 ppm, 7.5+750 ppm ve 10+750 ppm NAA+Carbaryl uygulamaları aynı grupta yer alırken 7.5+750 ppm'lik uygulamanın en ryi sonucu verdiği tespit edilmiştir. Starkrimson D. çeşidinde 1996 yılında 5 ve 15 ppm uygulamaları aynı grupta yer almış ancak, 5 ppm uygulaması en iyi seyreltme etkisinde bulunmuş, 1997 yılmda ise 15 ppm'lik uygulamadan en iyi seyreltme sonucu elde edilmiştir. S. Golden D. çeşidinde 1997 yılında yapılan uygulamalar arasında 1000 ppm'lik uygulama en iyi seyreltme sonucunu vermiştir. Meyve ağırlığı, nihai meyve tutma oranına bağlı olarak değişim göstermiş, genellikle nihai meyve tutma ve meyve ağırlığı arasında negatif yönde bir ilişki görülürken, Jonagold çeşidinde Carbaryl ve NAA+Carbaryl uygulamaları, S. Golden D. çeşidinde NAA uygulamalarının pozitif yönde bir etki yaptığı saptanmıştır. Meyve eti sertlik değerlerinde genelde tüm çeşitlerde NAA, Carbaryl ve NAA+Carbaryl uygulamalarının önemli bir farklılığa neden olmadıkları görülmüş ve uygulamaların bazen meyve eti sertlik değerlerini arttırdığı gözlenmiştir. NAA, Carbaryl ve NAA+Carbaryl uygulamalarına bağlı olarak her iki yılda ve tüm çeşitlerde SEKM miktarında kısmen yükselme eğilimi görülmüş ancak, bu eğilimin tüm çeşit ve uygulamalarda önemli ve kararlı olmadığı gözlenmiştir. Meyvedeki pashlık oranında uygulamalara bağlı olarak kısmi bir azalma eğilimi görülmüş, bu eğilim S. Golden D. çeşidinde daha belirgin olmuş ve bu çeşitte meyve paslılığı oranının azalmasında NAA uygulamalarının, Carbaryl ve NAA+Carbaryl uygulamalarına oranla daha etkili olduğu gözlenmiştir. Ağırlık ve verim arasındaki ilişki incelendiğinde, tüm çeşitlerde uygulamalara bağlı olarak kısmi ve bazen de önemli farklılıkların olduğu saptanmıştır. Bu ilişki genelde negatif yönde olurken, 1996 ve 1997 yılında Jonagold çeşidinde (r=0.313, r=8.520*), 1997 yılmda Starkrimson D. çeşidinde NAA+Carbaryl uygulamalarında (r=0.377), Granny Smith çeşidinde 1996 yılmda NAA (r=0.724*), NAA+Carbaryl (r=0.023) ve 1997 yılmda Carbaryl uygulamalarında (r=0.102) pozitif yönde olduğu görülmüştür. Seyreltme oranlan, meyve ağırlığı ve ağaç başına verim değerleri tüm çeşitler bazında birlikte ele alınarak incelendiğinde 1000 ve 1250 ppm Carbaryl ve 5 ve 10 ppm NAA uygulamalarının tavsiye edilebileceği görülmektedir.This research was carried out in the years 1996 and 1997 with the aim of investigating the effects of NAA (5, 10 and 15 ppm), Carbaryl (750, 1000 and 1250 ppm) and NAA + Carbaryl (5+750 ppm, 7.5 + 750 ppm and 10 + 750 ppm) applications on the thinning of some standard apple cultivars grafted on M 106 rootstock as well as determining the optimum thinning applications under fruit growing conditions and the following results were obtained. The effects of NAA, Carbaryl and NAA + Carbaryl applications on the final fruit set ratio were determined to be statistically significant for all cultivars in both years. In cv.Jonagold 7.5 + 750 ppm application gave the best thinning result in the year 1996, where as in 1997, the best results were obtained from 15 ppm and 10 ppm applications. In cv. Granny Smith, NAA and Carbaryl applications were in the same statistical group in 1996, however 5 ppm application resulted in the best thinning effect, whereas in 1997, 10 ppm NAA; 1000 ppm, 1250 ppm Carbaryl; 5 + 750 ppm, 7.5 + 750 ppm and 10 + 750 ppm NAA + Carbaryl applications were in the same group, but 7.5 + 750 ppm application was determined to give the best result. In cv. Starkrimson D., 5 and 15 ppm applications were in the same group in 1996, nevertheless, 5 ppm application leaded to the optimum thinning effect while in 1997, the best thinning effect was obtained from 15 ppm application. In cv.S. Golden D., 1000 ppm application resulted in the optimum thinning among the applications realized in 1997. Fruit weight changed depending on the ratio of final fruit-set; in weight changed depending on the ratio of final fruit-set; in general a negative correlation was observed between final fruit set and fruit weight, whereas positive effects were obtained by Carbaryl and NAA+Carbaryl applications in cv. Jonagold and by NAA applications in cv. S.Golden D. Generally speaking, NAA, Carbaryl and NAA + Carbaryl applications leaded to no significant difference in fruit flesh firmness values in all cultivars, the applications were sometimes observed to increase the fruit flesh firmness values. A partial tendency to increase was observed in WSS quantity in all cultivars in both years due to NAA Carbaryl and NAA+Carbaryl applications, however this tendency was not found significant and stable for all cultivars and applications. A partial tendency to decrease was observed in the russeting rates of fruits in relation to applications, this tendency was more marked in cv. S. Golden D. and it was observed that NAA applications were more effective than Carbaryl and NAA +Carbaryl applications in decreasing russeting in this cultivar. When the relation between weight and yield was examined, partial and sometimes significant differences were observed was in the negative direction in general, whereas it was determined to be positive for cv.Jonagold in 1996 and 1997 (r=0.313, r=8,520*) for cv. Starkrimson D. in 1997 in NAA+Carbaryl applications (r=0.377), for cv. Granny Smith in 1996 in NAA (r=0.724*), NAA + Carbaryl (r=0.023) applications and in 1997 in Carbaryl applications (r=0.102). If the thinning rates, fruit weights and yield values per tree for all cultivars are determinated together, 1000 and 1250 ppm Carbaryl and 5 and 10 ppm NAA applications can be suggested
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Researches on the pollen and anther structure of some fertile and sterile chestnut cultivars
No full textBu çalışma, 2002-2004 yıllan arasında Uludağ Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümü Laboratuarında, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Histoloji Bölümüne ait Geçirimli Elektron Mikroskop (TEM) Laboratuarında ve Osmangazi Üniversitesine ait Taramalı Elektron Mikroskop (SEM) Laboratuarında yürütülmüştür. Fertil olan Firdola (62309), Karamehmet (62304), Sarıaşlama (51111), Hacıömer (52214) ve erkek kısır olan Osmanoğlu (51101), Vakit Kestanesi (52112) çeşitlerinde çalışılmış ve çeşitlerin erkek çiçek yapıları, başçık ve çiçek tozlarının yüzeysel yapıları, boyutları, şekilleri ve anatomileri ayrıntılı olarak incelenmiş ve aralarındaki farklılıklar belirlenmiştir. Araştırmadan aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir. Çalışmada yer alan çeşitlere ait püsküllerde bulunan kümelerdeki erkek çiçek sayısı 6-7; çiçekteki ortalama erkek organ (stamen) sayısı 9.50-11.95 olarak saptanmış, Osmanoğlu (51101) çeşidinde, bu sayı 2.60 olarak bulunmuştur. İncelenen fertil ve kısır kestane çeşitlerinde erkek organ (stamen) yapıları bakımından önemli farklılıklar bulunmuştur. Firdola (62309) ve Karamehmet (62304) çeşitlerinde sapçıklar uzun olup belirgin bir çiçeklenme gösterirler, Sarıaşlama (51111) çeşidinde orta uzunlukta olup, başçıklar tepallerin kısmen dışına çıkmaktadır. Hacıömer (52214) çeşidinde ise erkek organların boyu, tepal boyu kadar olabilmektedir. Osmanoğlu (51 101 ) çeşidinde sapçıklar kısadır yada sapçıklar uzun olup çiçek örtüsü içerisinde kıvrılmış durumdadır. Vakit Kestanesi (52112) çeşidinde sapçıklar çok kısadır, başçıklar çiçek örtüsünün dip kısmında bulunmaktadır. Firdola (62309), Karamehmet (62304), Sarıaşlama (51111) ve Hacıömer (52214) çeşitlerinin çiçekleri normal yapılı erkek organlara sahiptir. Osmanoğlu (51101) ve Vakit Kestanesi (52112) çeşitlerinin çiçekleri içerisinde anormal yapılı erkek organlar bulunmakta ve bu anormallikler her iki çeşitte farklı şekilde olmaktadır. Osmanoğlu (51101) çeşidinde çiçeklerin bir kısmının içinin boş olduğu (%36) ve erkek organ oluşumunun olmadığı tespit edilmiştir. Bir kısmında da sadece sapçıklar mevcuttur, başçıklar yoktur (%24.42) ya da102 gelişimini tamamlayamamış başçıklar (%64.54) bulunmaktadır. Çiçekler içerisinde anormal yapılı erkek organlarla birlikte, az sayıda (%11.05) çiçek tozlarını içeren normal yapılı erkek organlar da görülmüştür. Vakit Kestanesi (52112) çeşidinin erkek organları çok kısa sapçık ve küçük başçıklara sahiptir. Başçıkların çoğu normal görünümlüdür, bazıları ise büzüşmüş ve soluk renklidir. Başçıkların büyük bir kısmı içsel gelişimini tamamlayamamıştır ve başçık bölmelerinin iç kısmı farklılaşmamış doku kitlesinden oluşmaktadır. Çok az başçığın (%2.64) çiçek tozu içerdiği saptanmıştır. Çeşitler arasında üç farklı başçık yüzey yapısı tespit edilmiştir. Fert i I çeşitlerin aynı başçık yüzey yapısına, kısır çeşitlerin ise hem fertil çeşitlerin yüzey yapısından ve hem de birbirlerinden farklı başçık yüzey yapılarına sahip olduğu saptanmıştır. Firdola (62309), Karamehmet (62304), Sarıaşlama (51111) ve Hacıömer (52214) çeşitlerinin başçık yüzey yapısı çokgen şekilli kabarık epiderma hücrelerinden meydana gelmektedir. Osmanoğlu (51101) çeşidinde, epiderma hücreleri daha ince, uzun olmakla birlikte hücrelerin üzeri ipliksi yapıdadır. Vakit Kestanesi (52112) çeşidi tamamen farklı bir yüzey yapısına sahiptir ve epiderma hücrelerinin iç kısmı çukur, kenar kısımları kabarık durumda olup ağ şeklinde bir görünümdedir. Başçık boyutlarında önemli farklılıklar bulunmaktadır. Başçık enine uzunluk değeri Hacıömer (52214) (443.0 um), boyuna uzunluk değeri Firdola (62309) (464.6 um) çeşitlerinde en yüksek, Vakit Kestanesi (52112) çeşidinde ise en (208.8 um), boy (164.5 um) değerleri en düşük olarak tespit edilmiştir. Vakit Kestanesi (52112) çeşidinin başçıklarının, diğer çeşitlerle kıyaslandığında önemli derecede küçük olduğu saptanmıştır. Firdola (62309), Karamehmet (62304) Sarıaşlama (51111) ve Osmanoğlu (51101) çeşitlerinin başçıkları yuvarlağa yakın boyuna elips, Hacıömer (52214), Vakit Kestanesi (52112) çeşitlerinin başçıklarının ise yuvarlağa yakın hafif enine elips şeklinde olduğu bulunmuştur. Sarıaşlama (51111) ve Hacıömer (52214) çeşitlerinin daha bir örnek başçık yapılarına sahip olduğu (cv=7.98-8.13; 5.41-7.54), özellikle Vakit Kestanesi'nde (52112) (cv=1 3.41 -17.20) bir örnekliğin az olduğu tespit edilmiştir.103 Bir başçığa düşen ortalama çiçek tozu sayısı 120-5200 adet arasında değişmiş, bu bakımdan fertil ve kısır kestane çeşitleri arasında istatistiki açıdan önemli bir farklılık tespit edilmiştir. Fertiliteden kısırlığa doğru çiçek tozu sayısının azaldığı görülmüş, kısır çeşitlerde çiçek tozu sayısı çok düşük olarak saptanmış ve kısır çeşitler, fertil çeşitlerin ürettiği çiçek tozu sayısının ancak % 2.31 -4.81 'ini üretmiştir. Çiçek tozu yüzey yapısı, açıklık tipi ve sayısı bakımından fertil ve erkek kısır kestane çeşitleri arasında belirgin bir farklılık tespit edilmemiştir. Tüm çeşitlerde üç açıklık (apertür) bölgesi bulunmaktadır. Açıklıklar, hem kolpi, hemde porları içerdiği için kolporat tiptedir ve bunlar çiçek tozu üzerinde eşit aralıklarla dizilmiş durumdadırlar. Kolpiler hemen hemen çiçek tozu uzunluğu kadar olmaktadırlar. Çiçek tozları, belirgin olmayan ağsı bir yüzey yapısına sahiptir. Çiçek tozu boyutları ve şekli bakımından çeşitler arasında farklılıklar saptanmıştır. Fertiliteden erkek kısırlığa doğru çiçek tozu boy değerlerinde belirgin bir azalma görülmüş, Karamehmet (62304) ve Firdola (62309) çeşitlerinde çiçek tozu boy değerleri en yüksek (21.09, 21.30 um), Vakit Kestanesi (52112) çeşidinde (13.33 um) en düşük bulunmuştur. En değerleri ise Osmanoğlu (51101) (11.78 um) ve Vakit Kestanesi (10.67 um) çeşidinde en yüksek Hacıömer (52214) (8.72 um) çeşidinde en düşük olarak tespit edilmiştir. Çiçek tozu şekil indeksi bakımından çeşitler arasında farklılıklar görülmüş ve üç farklı çiçek tozu şekli tespit edilmiştir. Boy/en değerlerine göre Firdola (62309) (2.07), Karamehmet (62304) (2.01) çeşitlerinin perprolate, Sarıaşlama (51111) (1.91), Hacıömer (52214) (1.99) çeşitlerinin prolate, Osmanoğlu (51 1 01 ) (1.25), Vakit Kestanesi (521 12) (1.25) çeşitlerinin subprolate çiçek tozu şekline sahip olduğu belirlenmiştir. Kısır çeşitler bu bakımdan belirgin farklı bir şekil göstermişlerdir. Çiçek tozu ince yapısı geçirimli elektron mikroskopta incelenmiş ve tüm çeşitlerin, çiçek tozlarının sitoplazma, vakuoller, vejetatif ve generatif çekirdeklerle birlikte çiçek tozu çeperine sahip olduğu görülmüştür. Çiçek tozu çeperi, iç çeper (intin) ve dış çeper (ekzin) tabakalarından meydana gelmektedir. Dış çeper, nekzin ve sekzin tabakalarından oluşmaktadır. Sekzin104 tabakasında düzensiz çubuklar (bakula) ve tektum bulunmaktadır. Çiçek tozunun dış çeper yapısı tectatae'dir. Tektumlar kesintisizdir ve tektum üzerinde düzensiz hafif kabarıklıklar mevcuttur. İç çeper değişken kalınlıktadır. Açıklık bölgelerine (apertür) doğru dış çeper tabakası incelmekte, iç çeper tabakası ise kalınlaşmaktadır. Çeşitlere ait çiçek tozlarının; iç, dış ve toplam çeper kalınlıkları belirlenmiştir. İç çeper kalınlığı Hacıömer (52214) çeşidinde (153.15 nm), en yüksek, Sarıaşlama (51111) (86.22 nm) ve Osmanoğlu (51101) (83.24 nm) çeşitlerinde en düşük olarak bulunmuştur. Dış çeper kalınlığı, Firdola (62309) çeşidinde (520.07 nm) en yüksek, Osmanoğlu (51101) (432.76 nm) çeşidinde ise en düşük olarak saptanmıştır. Toplam çeper kalınlığı (iç+dış çeper) bakımından en kalın çeper Firdola (62309) (651.56 nm), en ince çeper Osmanoğlu (51101) (516.00 nm) çeşidinde tespit edilmiştir. Bu bakımdan fertil ve kısır çeşitler arasında belirleyici bir farklılık görülmemiştir. Firdola (62309), Karamehmet (62304), Sarıaşlama (51111) ve Hacıömer (52214) çeşitlerinin çiçek tozlarının, yapay ortamdaki çimlenme oranlarının önemli derecede olduğu saptanmıştır. Çiçek tozu çimlenme oranı, Firdola % 58.7-67.7, Karamehmet % 66.0-78.0, Hacıömer %39.3-46.0 ve Sarıaşlama (51 1 1 1 ) çeşidinde % 1 1.0-14.3 olduğu tespit edilmiştir. Başçıklarda içi boş çiçek tozu tanelerinin meydana geldiği görülmüş, bunların, oluşum oranlan çeşitlere göre farklılık göstermiştir. İçi boş çiçek tozu oranının, Sarıaşlama (51 1 1 1) çeşidinde en yüksek (%32), Karamehmet (62304) (%3) ve Firdola (62309) (%5) çeşitlerinde en düşük olduğu bulunmuştur. Çimlendirme denemeleri yapılan çeşitlerde, çiçek tozu çimlenme oranı ile içi dolu çiçek tozu oranı arasında pozitif yönde önemli bir ilişki tespit edilmiştir (r= 0.898**). Nitekim, içi dolu çiçek tozu oranı yükseldikçe çiçek tozu çimlenme oranında artış saptanmıştır.This study was carried out at three different Laboratories namely, the Laboratory of the Department of Horticulture transmission electron microscopy (TEM) unit of Histology Department of Faculty of Medicine, Uludağ University, and scanning electron microscopy (SEM) unite of Osmangazi University. Flower structure, surface morphology and anatomy of pollens and anthers, dimensions and shape of these organs have been studied and the differences were determined on the male fertile chestnut cultivars Firdola (62309), Karamehmet (62304), Sarıaşlama (51111), Hacıömer (52214), and male sterile chestnut cultivars Osmanoğlu (51101), Vakit Kestanesi (52112). Following results were obtained from the research. Number of flower per cluster was 6-7; number of stamen per flower were 9.50-11.95 among the cultivars, except Osmanoğlu (51101) cultivar which has 2.60 stamens per flower. There was important differences in respect of stamen morphology among the cultivars. In Firdola (62309) and Karamehmet (62304) cultivars stamens were longer than perigon and showing a distinct flowering; in Sarıaşlama (51 1 1 1) cultivar stamens were partly longer than the perigon, and in Hacıömer (52214) cultivar stamens were as long as the perigon. In Osmanoğlu (51101) cultivar stamens were shorter than the perigon and some of the longer ones curled in the perigon. In Vakit Kestanesi (52112) cultivar stamens were much shorter than the perigon and placed at the buttom of the perigon. Firdola (62309), Karamehmet (62304), Sarıaşlama (51111) and Hacıömer (52214) cultivars have normally developed stamens. However, Osmanoğlu (51101) and Vakit Kestanesi (52112) cultivars have abnormal, underdeveloped stamens. The abnormalities were different in the two cultivars e.g. in Osmanoğlu (51 1 01 ) cultivar some of the flowers have no stamen (empty) (36%); some of the stamens have only filament (no anther) (24.42%); some of the stamens have underdeveloped abnormal anthers (64.54%); and only 1 1.05% of the stamens showed normal development and have pollens. Anthers of the Vakit Kestanesi (52112) cultivar were significantly smaller than the anthers of the other cultivars, and the filaments much shorter. Appearance of106 the anthers of this cultivar were similar to those normal anthers. But some of the anthers wrinkled and pale in color. Most of the anthers, did not develop normally in respect of their anatomical structure. They have undifferentiated cell mass in the center of the anther which replaced normal pollen sacs. A small number of anthers (2.64%) have pollen. Three different surface morphology of anther were determined among the cultivars. The fertile cultivars have similar surface morphology, on the other hand sterile cultivars have different surface morphology from the fertiles and from each other. Firdola (62309), Karamehmet (62304), Sarıaşlama (51111) and Hacıömer (52214) cultivars have the surface morphology that consist of polygonic epiderma cells. Epiderma cells of Osmanoğlu (51101) were more thiny and long and the surface of the cells have thread like formations. Vakit Kestanesi (52112) has a different surface morphology e.g. epiderma cells have a hole in the center and have a ridge at the edge, and seem to be a reticulated surface. There was a significant differences in respect of anther dimensions among the cultivars. The highest value for anther width belongs to Hacıömer (52214) cultivar (443.0 um), the longest anthers belongs to Firdola (62309) cultivars (464.6 um). The lowest values for the width and length of anther belong to Vakit Kestanesi (52112) cultivar, and the values were 208.8 um and 164.5 um, respectively. These values were significantly lower than the other cultivars' values. The shape of the anthers were spheroidal ellips by the length in Firdola (62309), Karamehmet (62304), Sarıaşlama (51111) and Osmanoğlu (51101) cultivars. The shape of the anthers of Hacıömer (52214) and Vakit Kestanesi (52112) cultivars were spheroidal ellips by the width. The anthers of Sarıaşlama (51111) and Hacıömer (52214) cultivars were more uniform in respect of dimensions than the anthers of other cultivars. The coefficient of variation (cv) were 7.98-8.13 and 5.41-7.54 respectively. Uniformity of the anthers of Vakit Kestanesi (52112) was the lowest and the cv values were highest e.g. 13.41 for length and 17.20 for width. Number of pollen per anther varied from 120 to 5200 among the cultivars. A statistical significance was determined between the sterile and107 fertile genotypes in this respect. Number of pollen per anther decreased gradually from fertile to sterile genotypes and the sterile genotypes produced pollen as 2.31-4.81% of the production of fertile genotypes. No distinct difference was determined between the fertile and sterile genotypes in respect of pollen surface morphology, number and shape of the apertures on the pollen. All the cultivars have three aperture region. These apertures have both colpy and pore, and so they resembled the colporate type. The apertures arranged on the surface equal intervals. The colpy was as long as the pollen. Pollens have a indistinct reticulate surfaces. There were significant differences among the cultivars with respect to the dimensions and shape of the pollens. There were a significant decrease in the dimensions of the pollen from fertile to sterile genotypes, Karamehmet (62304) and Firdola (62309) cultivars have the longest pollens (21.09 urn and 21.30 urn, respectively), and Vakit Kestanesi (52112) has the shortest pollens 13.33 urn. The highest values of width were obtained from Osmanoğlu (51101), (11.78 um) and Vakit Kestanesi (521 12) (10.67 um) cultivars and the lowest value was obtained from Hacıömer (52214) cultivar (8.72 urn). Shape index of the pollens varied among the cultivars, and three distinct type of pollen shape were determined. With respect to the longth/width ratio the pollens of the cultivars can be classified as: Firdola (62309) (2.07) and Karamehmet (62304) (2.01) pollens were perprolate type; Sarıaşlama (51111) (1.91) and Hacıömer (52214) (1.99) pollens were prolate type; Osmanoğlu (51 1 01 ) (1.25) and Vakit Kestanesi (521 12) (1.25) pollens were subprolate type. Sterile types showed distinctly different shape from the fertile types. Fine structure of the pollens was studied under transmission electron microscope (TEM). All of the pollens of the cultivars have cytoplasm, vegetative and generative nucleus, and pollen wall. The pollen wall consists of two distinct layers; the outer one was exine, and the inner one was intine. The outer layer of the wall separated to two parts, nexine and sexine. Sexine layer have irregular bacula and tectum. The exine was tectatae type. Tectums were continuous and have slightly irregular reliefs on the surface. The thickness of the intine varied108 e.g. it was thicker around the aperture region against the exine which was thinner at this region. Intine, exine and the total thickness of the pollen wall were determined. The thickest intine was shown in Hacıömer (52114) cultivar (153.15 nm), the thinners were shown in Osmanoğlu (51101) (83.24 nm) and in Sarıaşlama (51111) (86.22 nm) cultivars. Exine thickness was highest in Firdola (62309) cultivar (520.07 nm), and was lowest in Osmanoğlu (51101) cultivar (432.76 nm). Total wall thickness was highest in Firdola (62309) cultivar (651.56), and it was lowest in Osmanoğlu (51101) cultivar (516. 00 nm). There were no distinct differences between the fertile and sterile cultivars in this respect. Germination percentages of the pollens of Firdola (62309), Karamehmet (62304), Sarıaşlama (51111) and Hacıömer (52214) cultivars were significantly different, in vitro. The germination percentages were 58.7-67.7% in Firdola (62309), 66.0-78.0% in Karamehmet (62304), 39.3-46.0% in Hacıömer (52214) and 1 1.0-14.3% in Sarıaşlama (51 1 1 1) cultivars. Empty pollen grains were produced in the anthers and the percentages of these grains varied among the cultivars. Empty pollen ratio was highest in Sanşlama (51111) cultivar (32%), and lowest in Firdola (62309) (5%) and Karamenmet (62304) (3%) cultivars. There was a positive correlation between the pollen ratio which have normal cytoplasm and the germination ratio of the pollen (r= 0.898 **). As a matter of the fact increasing the pollen percentage which have normal cytoplasm, resulted in also increasing the germination percentage
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
- …
