159 research outputs found
Role and conflict in Turkish foreign policy: An analysis of the Middle East policy under JDP
No full text2002 yılında iktidara gelen AKP hükümeti, Türk dış politikası için Soğuk Savaş sonrası dönemde yaşanan önemli kırılma noktalarından birini temsil etmektedir. Kuruluşundan itibaren Batı yönelimli bir dış politika izleyen Türkiye, AKP'li karar vericiler tarafından merkez bir konumda görülmeye başlanmıştır. Türk dış politikasında belirgin yansımaları olan bu dönüşümle birlikte Türkiye, özellikle Ortadoğu'da geleneksel tavrından uzaklaşarak daha aktif politikalar izlemiştir. Bu tezde, Türkiye'nin AKP hükümeti döneminde Ortadoğu'da izlediği politikalarda yaşanan dönüşüm inşacı bir yaklaşımla rol teorisi çerçevesinde değerlendirilecektir. Bu amaçla, Türk dış politikasında Ortadoğu'ya yönelik üstlenilen roller ve Türkiye'nin dış politika kimliği arasındaki ilişki incelenecektir. Rollerin kavramsal çerçevesi analiz edildikten sonra Türkiye'nin Ortadoğu'da üstlendiği rolleri nasıl icra ettiği değerlendirilecek ve bu süreçte çatışan unsurlar ortaya çıkarılacaktır.2002 yılında iktidara gelen AKP hükümeti, Türk dış politikası için Soğuk Savaş sonrası dönemde yaşanan önemli kırılma noktalarından birini temsil etmektedir. Kuruluşundan itibaren Batı yönelimli bir dış politika izleyen Türkiye, AKP'li karar vericiler tarafından merkez bir konumda görülmeye başlanmıştır. Türk dış politikasında belirgin yansımaları olan bu dönüşümle birlikte Türkiye, özellikle Ortadoğu'da geleneksel tavrından uzaklaşarak daha aktif politikalar izlemiştir. Bu tezde, Türkiye'nin AKP hükümeti döneminde Ortadoğu'da izlediği politikalarda yaşanan dönüşüm inşacı bir yaklaşımla rol teorisi çerçevesinde değerlendirilecektir. Bu amaçla, Türk dış politikasında Ortadoğu'ya yönelik üstlenilen roller ve Türkiye'nin dış politika kimliği arasındaki ilişki incelenecektir. Rollerin kavramsal çerçevesi analiz edildikten sonra Türkiye'nin Ortadoğu'da üstlendiği rolleri nasıl icra ettiği değerlendirilecek ve bu süreçte çatışan unsurlar ortaya çıkarılacaktır
Eşitsiz ve bileşik kalkınmanın mekanizmaları: Suriye ve Libya’daki sosyo-politik dönüşüme eleştirel gerçekçi bir yaklaşım
No full textThis thesis discusses the phenomenon of development in the context of the mechanisms of Uneven and Combined Development (U&CD) entailed in the development of world economy. It employs the concept of U&CD instead of development, and brings in the concept of “emergentist development”. It utilizes a historical materialist and Critical Realist (CR) methodology in explaining the mechanisms of U&CD. Accordingly, it scrutinizes the Eurocentric and modernist conceptualizations of development. It argues that the Eurocentric and modernist conceptualizations of development – due to conflated ontological understandings and undertheorized causal mechanisms - provide merely a superficial view of the complex social relations of development. The significance of this conceptual innovation is that it defies any reductionist, linear and mechanical conceptualization and explores the complex and the specific projections of development encountered by societies. Sensitized to the ontological depth and generative mechanisms, the emergentist development approach examines the emergent hybridities and amalgamations within socio-political transformation processes, and provides deeper structural explanation to uneven development processes. It emphasizes that the mechanisms of social differentiation and stratification are nested in wider development processes. As a case study, the thesis analyzes the socio-political transformation in Syria and Libya. The advantage of this conceptualization is that it brings together under the framework the global dynamics of development with contextual and local conditions providing a more totalistic and explanatory perspective.Thesis (Ph.D.) -- Graduate School of Social Sciences. International Relations
Eşitsiz ve bileşik kalkınmanın mekanizmaları: Suriye ve Libya’daki sosyo-politik dönüşüme eleştirel gerçekçi bir yaklaşım
No full textThis thesis discusses the phenomenon of development in the context of the mechanisms of Uneven and Combined Development (U&CD) entailed in the development of world economy. It employs the concept of U&CD instead of development, and brings in the concept of “emergentist development”. It utilizes a historical materialist and Critical Realist (CR) methodology in explaining the mechanisms of U&CD. Accordingly, it scrutinizes the Eurocentric and modernist conceptualizations of development. It argues that the Eurocentric and modernist conceptualizations of development – due to conflated ontological understandings and undertheorized causal mechanisms - provide merely a superficial view of the complex social relations of development. The significance of this conceptual innovation is that it defies any reductionist, linear and mechanical conceptualization and explores the complex and the specific projections of development encountered by societies. Sensitized to the ontological depth and generative mechanisms, the emergentist development approach examines the emergent hybridities and amalgamations within socio-political transformation processes, and provides deeper structural explanation to uneven development processes. It emphasizes that the mechanisms of social differentiation and stratification are nested in wider development processes. As a case study, the thesis analyzes the socio-political transformation in Syria and Libya. The advantage of this conceptualization is that it brings together under the framework the global dynamics of development with contextual and local conditions providing a more totalistic and explanatory perspective
The Theory of Uneven and Combined Development and the Sociopolitical Transformations in Syria and Libya
No full textMENGÜASLAN, HİKMET/0000-0003-4836-5108This article explores the constitutive impact of the 'international' on the sociopolitical transformations in Syria and Libya through the lens of the theory of Uneven and Combined Development (UCD). The conventional and numerous critical analyses of Syrian and Libyan sociopolitical change suffer from a Eurocentric and stagist understanding of development. This paper argues that development problems can be better conceptualized with an interactive framework made possible by the UCD theory. In this context, we focus on how the expansion and consolidation of capitalism through the dynamics of UCD have concretely shaped the process of sociopolitical transformation in Syria and Libya to shed light on how the international and the local have articulated to produce the socioeconomic and political outcomes in these two states. We conclude by arguing that the theory of UCD provides an alternative conceptualization in explaining the specific development trajectories in both countries.The authors would like to thank the anonymous reviewers and editors of the journal for their valuable feedback and constructive comments on an earlier version of this article.The authors would like to thank the anonymous reviewers and editors of the journal for their valuable feedback and constructive comments on an earlier version of this article
Uşşâkî'nin Yenbû-ı Hikmet Adlı Eseri (İnceleme-Metin)
No full textBu çalışma, Süleymaniye Kütüphanesi, Uşşâkî Tekkesi Kataloğu, 358 numarada Dîvân-ı Dâsitân adıyla kayıtlı ve XV. asrın en hacimli manzum eserlerinden biri olan Yenbûʽ-ı Hikmet üzerinedir. Yenbûʽ-ı Hikmet her ne kadar katalog kaydında ve eser zahriyesinde Pîr Hüsâmeddîn Uşşâkî’ye atfedilmiş olsa da araştırmamız neticesinde eserin Uşşâkî mahlaslı bir şâir tarafından kaleme alındığı anlaşılmıştır.XV. asır, dinî-tasavvufî konulu mesnevilerin sayı ve nitelik yönüyle arttığı bir dönemdir. Beylikler coğrafyasında özellikle desteklenen Türkçe telif geleneğine uygun olarak hazırlanan mesnevilerden biri de Yenbûʽ-ı Hikmet’tir. Bu çalışmada Yenbûʽ-ı Hikmet özelinde yazar ve eseri geniş bir şekilde ele alınmıştır. Dinî-tasavvufî bir mesnevi olan Yenbûʽ-ı Hikmet üzerine hazırlanan bu çalışmada XV. asırda Türkçe eser verme geleneği ve bu asırda yazılmış Türkçe dinî-tasavvufî mesneviler üzerinde durulmuştur. Şâir Uşşâkî’nin hayatı, şahsiyeti ve eseri hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca Yenbûʽ-ı Hikmet’in kaynaklarına işaret edilip, temel kaynağı kabul edilen Necmeddîn-i Dâye’ye âit Mirsâdu’l-İbâd ile karşılaştırılması da yapılmıştır. Karşılaştırma bölümünde iki eserin benzer ve farklı yönleri üzerinde durulmuştur. Yenbûʽ-ı Hikmet hem Türk dil tarihi ve mesnevi edebiyatı açısından hem de Mirsâdu’l-İbâd adlı tasavvuf klasiğinden yapılmış telif-tercüme olması yönüyle önemli bir eserdir. Yenbûʽ-ı Hikmet’in şekil ve muhtevâ özelliklerinin ayrıntılı olarak incelenmesi de bu çalışmanın amaçları arasındadır. Elimizdeki tek nüshadan hareketle metni hazırlanan Yenbûʽ-ı Hikmet’in nüsha tanıtımı, kuruluş yöntemi, imlâ özellikleri ve transkripsiyonlu metni de bu amaç doğrultusunda ortaya konmuştur.This study examines Yenbu-i Hikmet which is one of the most voluminous manzum (in verse) works of XV century and registered as Divan-i Dasitan with the number of 358 in the Catalog of Ussaki Tekkesi at the Suleymaniye Library. Although Yenbu-i Hikmet was attributed to Pir Husameddin ‘Ussaki in the catalog and appears likewise on the inner side of the frontal binding cover, our study demonstrates that the work is authored by a poet with pseudonym ‘Ussaki’. XV. century is a period in which the number of mathnavis on religion and tasawwuf increased in quantity and quality. Yenbu-i Hikmet is one of the mathnavis that were prepared in accordance with the Turkish compilation tradition particularly supported in the Beylik territories. This study analyzes the author and his work Yenbu-i Hikmet in detail. This study on Yenbu-i Hikmet also addresses XV. century Turkish writing traditions and Turkish mathnavis on religion and tasawwuf. The poet Ussaki’s life, personality and work are also introduced in detail. Additionally, the study points out to the sources of Yenbu-i Hikmet and compares it with Mirsadu’l-Ibad by Necmeddin Daye, which is considered the main source of Yenbu-i Hikmet. In this comparison, similarities and differences of these two works are analyzed. Yenbu-i Hikmet is a significant book in terms of Turkish language history and mathnavi literature as well as Mirsadu’l-Ibad being a translated compilation from tasawwuf classics. The analysis of the structure and content of Yenbu-i Hikmet is also among the aims of this study. Lastly, based on the single copy available to us, the study provides analyses of the manuscript, its organization, its orthography and the transcribed text
MUAMMER ENISE AZMI: AS A ROMANTIC NOVELIST IN THE SECOND CONSTİTUTİONAL ERA
No full textMeşrutiyet Dönemi, Osmanlı basını açısından oldukça hareketli ve velut bir dönemi içerir. Basın hayatındaki hareketliliğe bağlı olarak okuryazar kadınlar da makalelerini, mektuplarını ve çeşitli türlerde kaleme aldıkları edebî metinlerini dergilere gönderirler. Ancak dönem içerisinde edebî eserler kaleme alan bazı kadın yazarların zaman içerisinde yazma faaliyetlerini bıraktıkları da görülmektedir. Meşrutiyet yıllarında popüler aşk romanı türünde bir eser yazan, edebiyat dergilerinde hikâye ve deneme türünde eserler yayımlayan Muammer Enise Azmi de Cumhuriyet’ten sonra yazma faaliyetlerinden uzaklaşarak eğitim ve politika ile ilgilenmiştir. Bu makalede, hayatı ve eserleri hakkında daha önce herhangi bir çalışma yapılmamış olan Muammer Enise Azmi’nin biyografisi hakkında bilgi verilerek yazarın Tokat milletvekili Muammer Develi olduğu ortaya konulacaktır. Ayrıca yazarın Meşrutiyet Dönemi dergilerinde yayımladığı eserler de incelenerek popüler aşk romanı türüne giren Aşk ve Günah romanı tematik ve kurgusal açıdan incelenecektir. Aşk ve Günah’ın popüler roman özelliklerini taşıyan yönleri belirlenerek karşılaştırmalı bir biçimde yorumlanacaktır.The Second Constitutional Era involves a very dynamic and
productive era for press of the Ottoman Empire. Literate
women sent their articles, letters and literary texts in several
genres to journals of that period, depending on this dynamism
in press activities. However in this era, it is seen that some
women writers abandoned their writing activities over time.
Muammer Enise Azmi wrote a popular romance novel in the
Second Constitutional Era. He also published some works in
the genre of stories and essays in literary journals. After
proclamation of the republic, he became interested in
education and politics by leaving his writing activities.
There are no studies about Muammer Enise Azmi’s life and
works. This article will provide information about his
biography and it will be claimed that this author is Muammer
Develi, a member of parliament from Tokat. In addition, his
works in journals of this era will also be discussed. As a
popular romance novel, Aşk ve Günah will be analyzed
thematically and fictionally. In this way, the characteristic of
popular novel of Aşk ve Günah will be determined and
interpreted comparatively
Derviş Hasan Mehdi's work titled Esrar-ı Hikmet
No full textSosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim DalıEsrar-ı Hikmet ya da Hikâyet-i Ebu Ali Sina ve Biraderi Ebu'l-Haris, İbni Sina'nın hayatını efsanevi tarzda anlatan hikâyelerin XVI. yüzyılda Derviş Hasan Medhî tarafından derlenerek III. Murad'a takdim edilen mensur eserlerin ilkidir. Esrar-ı Hikmet, hem edebî değeri olan hem de o dönemde halkın konuştuğu sanat ve süsten uzak gündelik dilin özelliklerini yansıtan bir eserdir. Eser genel olarak incelendiğinde, Türkçenin doğal söyleyişine uygun sözcük, sözcük tamlamaları, deyim ve atasözleriyle zenginleşmiş, akıcı ve masalsı bir anlatımı olduğu söylenebilir. Dönemin gündelik söyleyişini yansıtan oldukça yalın diliyle ve büyük bir kısmı günümüze ulaşan söz varlığıyla dikkatleri çeken Esrar-ı Hikmet, halkın İbni Sina'nın tıp bilgisine olağanüstü vasıflar kazandırarak İbni Sina'yı hayalinde nasıl şekillendirdiğini ve Lokman Hekim mertebesine çıkardığını da ortaya koymaktadır. Bu tez çalışmasında, Esrar-ı Hikmet adıyla tanınan eserin daha önce alanda çalışılmamış ve tanıtımı dahi yapılmamış olan Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Kütüphanesi yazmalar bölümünde, 36104 numarayla kayıtlı bir nüshasının alanyazına kazandırılması için kapsamlı ve diğer çalışmalara da ışık tutacak nitelikte, yapı ve dil bakımından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda, hikâyelerin oluşumu, yazarın hayatı, diğer kaynaklarının incelenmesi; nüshanın çeviri yazıya aktarımı, sözlük-dizin ile şahıs ve yer adları dizininin hazırlanması; ses, şekil ve cümle bilgisi kapsamında incelemesi yapılmıştır. Esrar-ı Hikmet üzerinde yapılan diğer çalışmaları da dikkate aldığımızda metnin yeni varyantlarının ortaya çıkması ve sahaya kazandırılması gereklidir. Şu ana kadar çalışılan varyantlardaki hikâyelerin çoğunun yapı unsurları, dil ve üslup bakımlarından ayrışması dikkat çekicidir. Türk hikâyeciliği İslamiyet öncesine kadar dayanır ancak hikâyelerin çoğu kütüphanelerde incelenmeyi beklemektedirler. Bu tez ile mensur hikâyeler üzerine yapılacak araştırmalara da katkıda bulunulacaktır.Esrar-ı Hikmet or Hikâyet-i Ebu Ali Sina and his Brother Ebu'l-Haris are the first of the stories that tell the life of Ibni Sina in a legendary style, compiled by Dervish Hasan Medhi in the XVI. century and presented to III. Murad. Esrar-ı Hikmet is a work that has both literary value and away from art and ornaments reflects the characteristics of the everyday language spoken by the public at that time. When the work is examined in general, it can be said that it has a fluent and fairy-tale expression, enriched with words, word phrases, idioms and proverbs suitable for the natural pronunciation of Turkish. Esrar-ı Hikmet draws attention with his plain language reflecting the daily discourse of the period and with his vocabulary, most of which has reached today and it also reveals how the people gave Ibni Sina extraordinary qualifications to medical knowledge and and brought him to the level of Lokman Hekim. In this thesis, it is aimed to examine the structure and language a copy known as Esrar-ı Hikmet, which has not been studied in the field before and has not even been introduced registered at Ankara University Faculty of Theology Library manuscript with number 36104. In this context, it was examined within the scope of the formation of the stories, the life of the author, examination of other sources; transferring the copy to translation, preparing dictionary-directory and directory of person and place names; sound, form and sentence information. Considering the other studies on Esrar-ı Hikmet, new variants of the text should be revealed and brought to the field. It is noteworthy that most of the stories in the variants studied so far differ in terms of structural elements, language and style. Turkish storytelling dates back to pre-Islam, but most of the stories are waiting to be examined in libraries. With this thesis, it will also contribute to research on prose stories
Hocazade Muhammed Rasim Hikmet Efendi’nin Tuhfetü’l-Aşıkın Hediyyetü’l-Ma’şukın adlı mevlid şerhi (1a-83a)
No full textHOCAZÂDE MUHAMMED RÂSİM HİKMET EFENDİ’NİN TUHFETÜ’L-ÂŞIKÎN HEDİYYETÜ’L-MA’ŞÛKÎN ADLI MEVLİD ŞERHİ Tuhfetü’l-âşıkîn hediyyetü’l-ma’şukîn XIX. yüzyılda kaleme alınmış, Süleyman Çelebi’nin Vesîletü’n-necât adlı mevlidi üzerine yapılmış bir şerhtir. Eser, Mevlid beyitlerinin muhtevâsına parelel olarak Hz. Peygamber’in maddî ve manevî varlığını konu edinir. Tuhfetü’l-âşıkîn, tasavvuf kültürüne ve edebiyata dâir pek çok konunun özetini sunar. Eserin müellifi Hocazâde Muhammed Râsim Hikmet Efendi hakkında eldeki bilgiler sınırlıdır. Osmanlı mahkemelerinde çeşitli görevler yapan müellif tefsir, fıkıh, hadis ve tasavvufa dâir Arapça ve Türkçe eserler te’lif etmiş; Mecelle, Fusûsu’l-hikem, Mesnevî, Mevlid gibi metinler üzerine şerhler yazmıştır. Bu çalışmada Tuhfetü’l-âşıkîn (1a-83a) metninin transkripsiyonu yapılmış, Arapça ve Farsça kısımları tercüme edilmiş, eserde yer alan iktibaslar tespit edilmeye çalışılmış, eserin muhtevâsı özetlenmiştir. Edebiyat, Mevlid, Şerh, Tasavvuf.THE COMMENTARY OF MAWLID: HOCAZĀDE MUHAMMED RĀSIM HIKMET EFENDI’S TUHFETU’L-ĀSIKĪN HEDIYYETU’L-MA’SŪKīN Tuhfetu’l-āsikīn hediyyetu’l-ma’sūkīn is a commentary which was written in 19th century on Sulaiman Chalabi’s Mawlid called al-Wasīla al-najat. The work includes Prophet Mohammad’s material and spiritual life in paralel with couplets of Mawlid. Tuhfetu’l-āsikīn reflects a brief of various subjects related sufizm culture and literature. İnformation about the author, Muhammed Râsim Hikmet, is limited. The author who served on different works in Ottoman law court, wrote manuscripts about tafsir, Islamic law, hadith, sufism in Arabic and Turkish and he wrote commentaries on basic artworks such as Mathnawi, Fusūs al-hikam, Majallah el-Ahkam-i-Adliya, al-Wasīla al-najat. In this study, the text of “Tuhfetu’l-āsikīn” (1a-83a) is transcribed; the Arabic and Persian parts of the text are translated; quotations on the text are tried to be discovered and content of text is summarized. Commentary, Literature, Mawlid, Sufis
Osmanlı Devleti’nde Okutulan İlk Fizik Ders Kitabı: Usûl-i Hikmet-i Tabiiye (Doğa Felsefesine Giriş)
No full textBu makalede modernleşmenin eğitim üstündeki etki ve sonuçları paralelinde Osmanlı Devleti’nde modern bilimlere ve fizik eğitimine nasıl bakıldığı, dönemin ilk fizik ders kitabı olan Usûl-ü Hikmet-i Tabiiye (Doğa Felsefesine Giriş) aracılığıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Modernleşmenin anahtarı olan eğitsel gelişmeler, ülkede eski eğitim kurumlarının yanı sıra yeni eğitim kurumlarının açılmasına da öncülük etmiştir. Söz konusu yeni eğitim kurumlarının materyal ihtiyacı yeni ders kitaplarını bir zorunluluk haline getirmiştir. Usûl-ü Hikmet-i Tabiiye bu ders kitaplarından birisidir. 1885 yılında ilk baskısı yapılan kitabın yazarı Mehmet Emin Derviş Paşa’dır. Mühendishanelerde okutulmak için hazırlanan eser, yalın anlatımı ve ele aldığı konuların çeşitliliği, fotoğraflarla zenginleştirilmiş içeriği bakımından da değerlidir. Anahtar Kelimeler: Modernleşme, Eğitim, Felsefe, Doğa Felsefesi, Fizik The First Physics Textbook in Ottoman State: Usûl-ü Hikmet-i Tabiiye (Introduction to the Philosophy of Nature)Abstract: In this article how modern sciences and physics education was perceived in the Ottoman Empire in parallel with the effects and results of modernization on education is tried to be explained through the era’s the first physics textbook called Usûl-ü Hikmet-i Tabiiye (Introduction to the Philosophy of Nature). “Education”, being the key to the modernization, pioneered to the foundation of new educational institutions as well as the older educational institutions. The material need of the new educational institutions in question necessitated the use of new textbooks. In this respect, Usûl-ü Hikmet-i Tabiiye is one of these textbooks. The author of the book, whose first publication was in 1885, is Mehmet Emin Derviş Paşa. This work, prepared to be taught in engineer schools, is valuable for its plain expression, variety of subjects it deals with and its content enriched with photographs. Keywords: Modernization, Education, Philosophy, Nature Philosophy, Physic
- …
