1,720,969 research outputs found
Participatory Budgeting: Action Research Procedures in Community Work
No full textImplementation of actions based on consensus and social dialogue builds a proper climate for cooperation among all social forces in order to solve a given problem or achieve a definite goal, also at local community level (Cohen, 1978; Ross, 1967). One of the manifestations of the practical implementation of the concept of participatory democracy and civil dialogue at the local community level, are actions within assumptions of participatory budgeting which may be defined as a form of “collective” decision-making process, within the framework of which, the inhabitants along with the local authorities co-create the city budget (Ganuza, Baiocchi, 2012; Górski 2007). A specific method that enables the checking of the level of willingness of members of a community to undertake common project actions is a participating intervention research. Planning extensive and costly environmental projects such as revitalization projects, should be preceded with implementation of a participatory budget according to methodology of participating intervention research
Skazany na... marginalizację! Negatywne skutki odbywania kary pozbawienia wolności
Get PDFNajczęściej kojarzoną przez szerokie masy społeczne metodą resocjalizacji
jest skazanie jednostki przestępczej prawomocnym wyrokiem sądu i osadzenie
jej w zakładzie karnym. W rzeczywistości kara pozbawienia wolności jest jednym
z kilku stosowanych sposobów reedukacji przestępców.
Dla pełnienia zadań związanych z egzekwowaniem wyroków sądowych
w kwestii wykonywania kary pozbawienia wolności powołana jest administracja
penitencjarna. Omawiając negatywne skutki kary pozbawiania wolności możemy wskazać kilka wymiarów jak
i poziomów, w ramach których osadzenie prowadzi do pojawienia się dysfunkcji,
deprywacji czy zatarcia pewnych umiejętności społecznych czy kompetencji
do realizowania określonych ról społecznych
Restrukturyzacja przemysłu na terenie Górnego Śląska a przemiany tożsamości indywidualnej i zbiorowej jego mieszkańców na przykładzie osiedli przyzakładowych
Get PDFAssumption of this article is to present perception of the changes taking place in cultural,
ethnic, and local identity, in relation to the restructuring process in Silesia and Zagłębie presented
by the inhabitants of these regions. Opinions presented below are also relevant to the perception
of changes in social relations and changes in the neighbours bonds caused by changes in socio‑
economic status, the diversification opportunities and deepening of the economic stratification of
these communities
Community-Based Social Economy – Social Capital and Civic Participation in Social Entrepreneurship and Community Development
Get PDFThe purpose of this article is to draw attention to the importance of a strong
relationship between social economy entities and their socio-institutional ecosystem. The article
focuses on pointing out the importance of adequate diagnosis and the use of social capital existing
in the community for the development and success of social economy initiatives. Draws attention
to the importance of cooperation of these initiatives with local institutions, social organizations
and representatives of local businesses as well as the level of their rooting in the minds of
members of the community. The first part of the text referrers to the concept of co-production
and Community-based social economy. The second part of the article presents the relation
between the concept of social capital and community development and discusses the relation
between the level of existing social capital in the given community and the possible development
of the social economy entities operating there. The last part of the article presents practical
examples of social economy entities operating in Poland, which are very often described as a
‘good practices’ of the practical implementation of different types of the idea of Social Economy.
The conclusions underline that there is a need for strong rootedness and cooperation between
social economy entities and the community in which it operates, based on shared values, aims
and understanding of community needs and problems – building a specific space/position in the
eco-system. This requires extensive relationships of social economy entities, both with
individuals, public institutions and organizations operating in the local environment as well as
with local values, norms, and traditions. To achieve such rootedness in case of entities that are
usually established based on an external (usually institutional) decision with the strong financial
support it seems to be necessary to use community work procedures as an implementation
methodology. Due to the high degree of complexity of these types of projects and the need to
mobilize large forces and resources, we may assume that the level of engagement of community
members towards activities within a particular project usually determines its effectiveness
Znaczenie dialogu obywatelskiego dla kształtowania polityki regionalnej województwa śląskiego na tle polityki spójności Unii Europejskiej
Get PDFPolska od kilkunastu lat wraz z procesem transformacji społecznej, gospodarczej
i politycznej, przechodzi proces decentralizacji, polegający między innymi na przejmowaniu
od władz centralnych części kompetencji dotyczących zaspakajania podstawowych potrzeb
społecznych przez lokalną i regionalną władzę samorządową. Wśród wielu dziedzin, jakie
znalazły się w zakresie podejmowanych przez władze samorządowe działań, obok niektórych
zadań z zakresu edukacji, zabezpieczenia społecznego, opieki zdrowotnej i wielu innych,
znajduje się polityka rozwoju. Polityka ta prowadzona jest, a przynajmniej być powinna,
niezależnie od wielkości obszaru, jaki dana jednostka terytorialna obejmuje. Dlatego zarówno
samorządowe władze gmin, powiatów, jak i regionów, prowadzą niezależną politykę rozwoju.
Przesilenie społeczno-politycznego przełomu lat osiemdziesiątych
i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku doprowadziło również do gwałtownego wzrostu
oddolnej aktywności społecznej, prowadzącej do intensywnego przyrostu różnego rodzaju
stowarzyszeń, fundacji i organizacji społecznych. Organizacje społeczne, nazywane również
organizacjami pozarządowymi, skupiające aktywne jednostki funkcjonujące w danej
zbiorowości, podejmujące wielorakie działania na rzecz swoich członków, większych grup
społecznych, bądź też dla tzw. dobra wspólnego, a nie będące jednocześnie instytucjonalnie
zaangażowane w sprawowanie władzy lub podejmowanie decyzji politycznych, należą do
szeroko rozumianego społeczeństwa obywatelskiego. Tego typu organizacje pozarządowe,
pośród wielu sfer swej aktywności, podejmują również działania na rzecz rozwoju społecznogospodarczego.
Nowoczesne organizacje społeczne w swym działaniu wchodzą w skomplikowane
relacje z władzą publiczną różnego szczebla. Wynika to między innymi z nakładających się
sfer podejmowanych działań przez te organizacje i władze publiczne, co prowadzi często do
współpracy, bądź do realizacji tych działań przez NGOsy w imieniu władz publicznych, ze
środków przekazanych organizacjom pozarządowym przez te władze. Organizacje te,
wywodząc się ze środowisk lokalnych i prowadząc swą działalność bezpośrednio
w społeczeństwie, są posiadaczami specyficznej wiedzy dotyczącej rzeczywistych potrzeb
społecznych, stając się tym samym wartościowym źródłem informacji dla decydentów.
Włączanie przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego przez władze publiczne
w planowanie polityki lub opracowywania konkretnych działań podejmowanych na rzecz
danej społeczności, jest przejawem traktowania ich jako partnerów w dialogu obywatelskim.
6
Dialog taki zakłada poszukiwanie rozwiązań politycznych konkretnych kwestii w drodze
konsensusu, pomiędzy władzą publiczną a szeroką reprezentacją pozarządowych organizacji
społecznych, charytatywnych, ekologicznych gospodarczo-biznesowych, kulturalnosportowych,
szkoleniowo-edukacyjnych itp. Dialog tego rodzaju prowadzony jest również na
różnych poziomach w zakresie polityki rozwoju lokalnego czy regionalnego, a także
ogólnokrajowego.
Szczególne znaczenie dla prowadzenia polityki rozwoju społeczno-gospodarczego
w Polsce, przyniósł proces integracji z Unią Europejską, którego zwieńczeniem było
przyjęcie naszego kraju w struktury Wspólnoty w maju 2004 roku. Akcesja do struktur
europejskich przyniosła Polsce możliwość korzystania ze środków, jakie Unia Europejska
przeznacza w ramach Funduszy Strukturalnych na kompensację różnic w rozwoju społecznogospodarczym
w poszczególnych regionach Wspólnoty. Wejście Polski do UE spowodowało,
iż Województwo Śląskie jako region stało się podmiotem polityki spójności Unii. Daje to
możliwość projektowania polityki rozwoju regionalnego Województwa Śląskiego,
borykającego się z wieloma problemami natury społeczno-gospodarczej, w oparciu
o Fundusze Strukturalne, przy zachowaniu zasad z tym związanych. Dotacje jakie można
uzyskać z budżetu Unii Europejskiej są jedyną szansą dla bardzo ograniczonych w swych
możliwościach finansowych polskich regionów na podjęcie strukturalnych działań
rozwojowych. Standardy prowadzenia działań i podejmowania decyzji politycznych w Unii
zakładają szeroką partycypację organizacji pozarządowych w planowaniu strategicznych
założeń polityki rozwoju, jak i uczestnictwa w konkretnych projektach finansowanych ze
środków pomocowych Unii. Zasady realizacji polityki rozwoju regionalnego w oparciu
o Fundusze Strukturalne obligują władze publiczne do szerokich konsultacji społecznych
w zakresie podejmowanych działań. Konsultacje takie mogą być przykładem realizacji
koncepcji dialogu obywatelskiego.
Rozprawa ta ma na celu określenie znaczenia jakie dialog obywatelski, czyli szeroka
partycypacja organizacji społeczeństwa obywatelskiego, wywiera na kształtowanie polityki
rozwoju regionalnego w Województwie Śląskim. Zainteresowanie autora budzi również
wpływ jaki na rozwój tej partycypacji ma realizacja w regionie polityki spójności Unii
Europejskiej.
Praca ta składa się z dwóch części, z których pierwsza odnosi się do zagadnień
teoretycznych, opisujących z jednej strony podstawy definicyjne pracy, a z drugiej strony
rozwój i obecny stan znaczących ze względów definicyjnych relacji i instytucji społecznych.
Na część pierwszą składają się trzy rozdziały. Pierwszy z nich charakteryzuje pokrótce
7
najistotniejsze, ze względu na potrzeby tej pracy, teorie dotyczące społeczeństwa
obywatelskiego. Odnosi się on do relacji jakie zachodzą pomiędzy tymże społeczeństwem
obywatelskim, a władzą publiczną i tzw. społeczeństwem gospodarczym, gdzie to ostatnie
reprezentowane jest przez przedstawicieli świata produkcji, finansów i biznesu. Jest to krótki
i niepełny przegląd najbardziej podstawowych koncepcji opracowanych w historii myśli
społecznej, podejmujących próbę charakterystyki tego, czym jest społeczeństwo obywatelskie
i jaka jest jego rola w stosunku do innych elementów życia społeczno-politycznego, Jego
celem jest przedstawienie jak ewaluowało postrzeganie koncepcji społeczeństwa
obywatelskiego w zależności o momentu historycznego, ale również w zależności od
przyjętych przez poszczególnych teoretyków założeń społeczno-ideologicznych. Założeniem
autora było przedstawienie podstawowych zagadnień tych koncepcji teoretycznych nie zaś
dokładana ich analiza, gdyż mają one stanowić jedynie teoretyczne wprowadzenie do
omawianych w dalszych rozdziałach zagadnień. W tym miejscu przytoczone są również
współczesne koncepcje społeczeństwa obywatelskiego, jak i rola jaką przypisują one
funkcjonującym w jego zakresie organizacjom pozarządowym. Szeroko pojęte organizacje
pozarządowe są niezbędnym elementem funkcjonowania dialogu obywatelskiego, stąd też
konieczna jest, jak się wydaje, prezentacja sposobu ich postrzegania, jak i definiowania ich
roli i zadań. Wskazuje się również na znaczenie, jakie dla rozwoju organizacji
pozarządowych jak i dla zwiększenia ich znaczenia w kształtowaniu polityki na różnych
szczeblach jej prowadzenia odgrywa proces decentralizacji sprawowania władzy.
Rozdział drugi zawiera podstawy teoretyczne potrzebne do zdefiniowania czym jest
dialog obywatelski, którego źródeł należy szukać w koncepcjach demokracji deliberatywnej,
demokracji partycypacyjnej, czy też demokracji konsensualnej. Przedstawione są tam
przyczyny, z powodu których tradycyjny, biurokratyczny sposób sprawowania władzy stał się
nieefektywny, co doprowadziło do potrzeby poszukiwania partnerskiego modelu zarządzania
publicznego, jako formy skutecznego zaspakajania potrzeb społecznych, przez władzę
publiczną. Wskazano na najnowsze tendencje pozyskiwania legitymizacji działań i decyzji
władz publicznych, odwołującej się do szerokiej opinii publicznej w dobie społeczeństwa
informacyjnego. W rozdziale drugim przedstawiony jest również rozwój dialogu społecznego
jako poprzedzającego koncepcje dialogu obywatelskiego, wypracowującego metody i zasady
podejmowania dialogu władzy publicznej z partnerami społecznymi. Rozwój dialogu
społecznego swoją dynamikę zawdzięcza regulacjom wprowadzonym przez instytucje
Wspólnoty Europejskiej, która to organizacja wprowadziła konsultacje z partnerami
społecznymi do podstawowych zasad swojego funkcjonowania, stosując ją szeroko
8
w praktyce podejmowania decyzji o znaczeniu społeczno-gospodarczym. Unia Europejska
wypracowała standardy prowadzenia dialogu społecznego, które obowiązują jej członków
w tym Polskę. Rozwój dialogu społecznego w Polsce, którego historyczne początki sięgają lat
osiemdziesiątych, stanowił podstawę do stworzenia klimatu umożliwiającego wprowadzenie
dialogu obywatelskiego do praktyki sprawowania władzy. W ramach dialogu społecznego
wypracowane zostały mechanizmy prowadzenia konsultacji, które stały się podstawą do
włączania szerszego zakresu przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego do procesu
konsensualnego mechanizmu legitymizacji działań władz publicznych. Zakończenie tego
rozdziału stanowi omówienie koncepcji dialogu obywatelskiego. Wskazuje się tam na źródła
tej koncepcji, których bezpośrednio należy poszukiwać w dokumentach programowych Unii
Europejskiej, a w szczególności w European Governance - A White Paper, gdzie określa się
standardy konsultacji działań i decyzji politycznych podejmowanych przez instytucje
Wspólnoty z szeroko pojętymi przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego.
W późniejszym okresie standardy te stały się promowaną zasadą funkcjonowania władz
publicznych w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Kolejne fragmenty tego rozdziału
odnoszą się do rozwoju idei, jak i praktycznego wprowadzania dialogu obywatelskiego jako
metody sprawowania władzy przez władze publiczne w Polsce. Niezwykle krótka, ale dosyć
dynamiczna historia wprowadzania tej koncepcji do polskich realiów podejmowania decyzji
politycznych jest bezpośrednio związana z akcesją naszego kraju do struktur Unii
Europejskiej i wynikającą z tego potrzebą dostosowania standardów prawno-politycznych do
stosowanych w tym zakresie rozwiązań preferowanych we Wspólnocie. Zasada partnerstwa
społecznego, stojąca w bezpośrednim związku z praktyką dialogiem obywatelskiego, jest
jedną z generalnych zasad polityki spójności UE, co zmusza wszystkie kraje członkowskie
zainteresowane pomocą ze środków Funduszy Strukturalnych do realizowania tejże zasady,
między innymi poprzez prowadzenie szerokich konsultacji społecznych w zakresie
projektowania i wdrażania planów i strategii polityki rozwoju danego kraju.
Ostatni rozdział pierwszej części tej rozprawy poświęcony jest możliwościom
kreowania i realizowania polityki rozwoju regionalnego w Województwie Śląskim. Aby
scharakteryzować kierunki rozwoju polityki regionalnej i podejmowane w jej zakresie
działania zmierzające do poprawy warunków społeczno-gospodarczych Województwa
Śląskiego, przedstawiono z jednej strony podstawowe pojęcia dotyczące zasad polityki
regionalnej, jak i regionu, jako podmiotu tejże polityki. Określono również jakie warunki
winien spełniać region, aby mógł prowadzić samodzielnie efektywną politykę rozwoju.
Przedstawiono także krótką charakterystykę procesu decentralizacji systemu sprawowania
9
władzy w Polsce. Proces ten, rozpoczynający się od pierwszej reformy administracyjnej
z 1990 roku wprowadzającej pierwszy stopień samorządu terytorialnego, jak i ograniczony
w swych możliwościach samorząd regionalny, aż po reformę administracji z roku 1998,
wprowadzającej trzystopniowy model samorządu terytorialnego, doprowadził do powstania
16 dużych regionów, z uprzednich 49 województw, które wyposażone są w możliwość
podejmowania działań w zakresie kształtowania polityki regionalnej. Województwo Śląskie,
jako podmiot polityki regionalnej, tworzyło i realizowało programy strategiczne zmierzające
do poprawy sytuacji społeczno-gospodarczej, bądź projektujące działania zakładające taki
rozwój. Aby przedstawić nowe warunki rozwoju regionalnego w dobie członkostwa Polski
w Unii Europejskiej scharakteryzowano dynamikę rozwoju idei spójności społecznogospodarczej
Wspólnoty. Opisano zasady stosowania polityki strukturalnej Unii, która to
polityka stanowi dla Polski i Województwa Śląskiego podstawowe wyzwanie i szansę
rozwoju z uwagi na środki, jakie są na nią przeznaczone. W tej części rozdziału opisano
również zasady, cele i priorytety stosowania instrumentów polityki strukturalnej, jakimi są
Fundusze Strukturalne i inne narzędzia finansowe przeznaczone na finansowanie działań
prorozwojowych w państwach członkowskich Wspólnoty. Wśród generalnych zasad polityki
strukturalnej wymienić należy zasadę partnerstwa, stanowiącą o konieczności włączania
przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego do prac nad projektowaniem działań, których
finansowanie ma pochodzić ze środków Wspólnotowych. Opisano w tym miejscu
poszczególne fundusze, które stanowią, bądź staną się podstawowym źródłem finansowania
działań prorozwojowych, podejmowanych również w Województwie Śląskim.
Przedstawienie zasad finansowania działań z Funduszy Strukturalnych, jak i celów polityki
strukturalnej, czy inaczej polityki spójności Wspólnoty, pozwoliło scharakteryzować podjęte
przez stronę Polską działania zmierzające do absorpcji środków pochodzących z tego źródła.
Działania te przejawiały się głównie w tworzeniu dokumentów strategicznych
i programowych dotyczących koncepcji rozwoju kraju, a także rozwoju regionalnego.
Tworzone dokumenty musiały odpowiadać wymaganiom i standardom Unii Europejskiej, co
między innymi przejawiało się w prowadzeniu konsultacji społecznych w trakcie ich
projektowania. Jak też określenia roli i funkcji jaką przedstawiciele społeczeństwa
obywatelskiego będą odgrywali w kształtowaniu decyzji politycznych z zakresu rozwoju
regionalnego, a także możliwości i zasad ich uczestnictwa w projektach finansowanych ze
środków przeznaczonych na politykę spójności UE. W tej części rozdziału przedstawiono
również dokumenty strategiczne opracowane przez władze Województwa Śląskiego, których
10
zapisy były formułowane również z uwzględnieniem możliwości rozwoju jakie stanęły przed
tym regionem w związku z integracją Polski z Unią Europejską.
Druga, praktyczna część tej rozprawy składająca się z czterech rozdziałów
i podsumowania badań, zawiera przedstawienie założeń metodologicznych i podjętych
procedur badawczych. Rozdział czwarty rozprawy, a jednocześnie pierwszy części
praktycznej, stanowi omówienie metodologicznych założeń podjętych badań. W rozdziale
tym przedstawiono jej przedmiot, ogólne i szczegółowe cele pracy, jak i główne pytania
badawcze. Przedstawiono również wybrane metody i techniki badawcze, którymi
posługiwano się w procesie pozyskiwania i analizowania danych. Wśród stosowanych
w badaniu metod badawczych znalazł się wywiad swobodny, czy też inaczej pogłębiony
i analiza treści dokumentów. W przeprowadzonych wywiadach zwrócono się o opinie do
przedstawicieli aktorów dialogu społecznego funkcjonujących w ramach Śląskiej
Wojewódzkiej Komisji Dialogu Społecznego, jak i do aktorów dialogu obywatelskiego
prowadzonego w Województwie Śląskim w zakresie polityki rozwoju regionalnego. Zapisy
wytypowanych do badania dokumentów analizowano pod kontem zawartych w nich treści
dotyczących funkcjonowania dialogu obywatelskiego w zakresie polityki regionalnej.
W rozdziale tym przedstawiono również dobór próby badawczej jak i przebieg
poszczególnych etapów badań.
Kolejne trzy rozdziały części badawczej przedstawiają analizę materiału badawczego.
Aby poznać opinie przedstawicieli pozarządowych organizacji społecznych, gospodarczobiznesowych,
stowarzyszeń samorządowych, instytucji powołanych do prowadzenia działań
na rzecz rozwoju regionalnego, a także różnego rodzaju instytucji publicznych
odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji w zakresie kształtowania i prowadzenia polityki,
zmierzających do zwiększenia rozwoju społeczno-gospodarczego Województwa Śląskiego,
na temat wzajemnych relacji szeroko pojętych organizacji społeczeństwa obywatelskiego,
a władzą publiczną w zakresie tej polityki, przeprowadzono wywiady pogłębione
z przedstawicielami wyżej wspomnianych typów organizacji i instytucji. Podobne wywiady
zostały przeprowadzone z obserwatorami sceny społeczno-politycznej niezaangażowanymi
bezpośrednio w tego typu relacje. Analizowany materiał zaprezentowano pod kątem opinii
respondentów na temat: poziomu otwartości władz publicznych na opinie organizacji
pozarządowych, oceny skuteczności, zaangażowania i motywów podejmowania konsultacji,
pozycji organizacji pozarządowych w procesie konsultacji, oceny standardów prowadzenia
konsultacji w krajach Unii Europejskiej i wpływu tych standardów na rozwój dialogu
obywatelskiego w Polsce, znaczenia Funduszy Strukturalnych dla rozwoju Polski
11
i Województwa Śląskiego, potrzeby łączenia się organizacji pozarządowych w większe
struktury dla zwiększenia swojego wpływu na władzę publiczną, jak również opinii na temat
prowadzonej w Polsce i w regionie polityki rozwoju regionalnego.
Opinie partnerów społecznych wchodzących w skład Śląskiej Wojewódzkiej Komisji
Dialogu Społecznego, zebrane w przeprowadzonych wywiadach, wśród których znaleźli się
przedstawiciele związków zawodowych, pracodawców i przedstawicieli władz publicznych,
zaprezentowano w rozdziale szóstym tej pracy. Dialog społeczny w tak zindustrializowanym
regionie jak Górny Śląsk, w sposób znaczący może wpływać na kształt podejmowanej
polityki regionalnej, a punkt widzenia jego aktorów będzie reprezentacją interesów
znaczących grup społecznych i grup interesu w tym regionie. Stanowiska respondentów
przedstawiono w odniesieniu do następujących tematów: znacznie śląskiej WKDS
w kształtowaniu polityki regionalnej Województwa Śląskiego, ocena efektywności
prowadzonego na Śląsku dialogu społecznego, powody zaangażowania władz publicznych
w dialog społeczny, ocena wpływu poszczególnych partnerów dialogu społecznego i ich
znaczenia dla kształtowania polityki regionalnej, ocena realizowanej polityki rozwoju
regionalnego w województwie.
Kolejny, siódmy rozdział poświęcony jest prezentacji analizy treści dokumentów.
Przedstawiono w nim trzy rodzaje dokumentów. Pierwszym rodzajem są Wspólnotowe
dokumenty prawno-polityczne odnoszące się do strategii i zasad prowadzenia polityki
rozwoju Unii Europejskiej, jak i poszczególnych państw członkowskich, a także zasad
realizowania projektów finansowanych z Funduszy Strukturalnych. Zwracano uwagę na
zawarty w nich sposób definiowania relacji organizacji pozarządowych z władzą publiczną,
zasad jakie powinny obowiązywać tych partnerów w procesie kształtowania założeń polityki
regionalnej i wdrażaniu jej działań. Informacje te pozwalają na charakterystykę standardów
Unii Europejskiej w zakresie współpracy władz publicznych z przedstawicielami
społeczeństwa obywatelskiego w dziedzinie prowadzenia polityki regionalnej, które to
standardy obowiązują wszystkie kraje członkowskie i ich regiony w tym Polskę
i Województwo Śląskie.
Drugi rodzaj dokumentów to strategie rozwojowe i dokumenty programowe władz
polskich stworzone po roku dwutysięcznym, czyli w momencie funkcjonowania nowych
jednostek administracyjnych, jakimi jest 16 regionów i w sytuacji zintensyfikowanych działań
związanych z akcesją Polski do struktur Wspólnoty Europejskiej. Wśród tych dokumentów
znajduje się Narodowa Strategia Rozwoju Regionalnego 2000-2006 i odnoszący się do
pierwszego okresu korzystania przez Polskę ze środków UE, przeznaczonych między innymi
12
na rozwój regionalny, Narodowy Plan Rozwoju 2004-2006. Prezentowane tam są również
wyniki analizy najnowszego dokumentu strategicznego związanego z możliwością absorpcji
środków z Funduszy Strukturalnych na okres programowania 2007-2013, którym jest
Narodowa Strategia Spójności (Narodowa Strategia Ram Odniesienia) na lata 2007-2013.
Wyżej wspomniane dokumenty analizowane były pod kątem odwoływania się ich zapisów do
koncepcji partnerstwa i dialogu społecznego w kwestii programowania i podejmowania
działań dotyczących rozwoju kraju. Poszukiwano w nich odniesień i powodów jakie skłaniały
ich twórców do tworzenia zapisów obligujących władze publiczne, różnego szczebla do
nawiązywania relacji partnerskich z przedstawicielami organizacji pozarządowych
i prowadzenia konsultacji społecznych w zakresie prowadzenia działań zmierzających do
podniesienia stopnia rozwoju społeczno-gospodarczego regionów.
Trzecim rodzajem dokumentów, który został poddany analizie były: Strategia
Rozwoju Województwa Śląskiego na lata 2000-2015 i jej nowelizacja wprowadzona w 2005
roku, czyli w momencie uzyskania pierwszych doświadczeń z faktycznego członkostwa
Polski we Wspólnocie, którym była Strategia Województwa Śląskiego na lata 2000-2020.
Kolejnym aktem poddanym analizie był dokument programowy projektujący działania
rozwojowe w województwie w oparciu o środki z Funduszy Strukturalnych UE, którym jest
Regionalny Program Operacyjny Województwa Śląskiego na lata 2007-2013. Szczególny
charakter tego dokumentu wynika z faktu, iż projektuje on konkretne priorytety działań
rozwojowych w Województwie Śląskim w oparciu o Fundusze Strukturalne i w odróżnieniu
od np. Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006 ma on
charakter specyficznie regionalny, a nie centralny, tworzony był również w regonie, a nie jak
to miało miejsce w przypadku poprzedniego okresu programowania, przez władze centralne.
Strategie rozwoju i dokumenty programowe Województwa Śląskiego były poddane analizie
w oparciu o analogiczne założenia, jak wymienione wyżej dokumenty opracowane na
poziomie państwa polskiego. Ich celem było określenie przypisywanej pozycji organizacjom
pozarządowym w procesie planowania i prowadzenia działań na rzecz rozwoju regionalnego,
sposobu włączania tych organiz
Restrukturyzacja przemysłu na terenie Górnego Śląska a przemiany tożsamości indywidualnej i zbiorowej jego mieszkańców na przykładzie osiedli przyzakładowych
Get PDFAssumption of this article is to present perception of the changes taking place in cultural, ethnic, and local identity, in relation to the restructuring process in Silesia and Zagłębie presented by the inhabitants of these regions. Opinions presented below are also relevant to the perception of changes in social relations and changes in the neighbours bonds caused by changes in socio‑economic status, the diversification opportunities and deepening of the economic stratification of these communities.Założeniem niniejszego artykułu jest przedstawienie postrzegania zmian zachodzących w tożsamości kulturowej, etnicznej i lokalnej, w związku z procesem restrukturyzacji na Śląsku i Zagłębiu, prezentowanych przez mieszkańców tych regionów. Poglądy przedstawione poniżej są również istotne dla postrzegania zmian w relacjach społecznych i zmian więzi sąsiedzkich spowodowanych zmianami statusu społeczno‑ekonomicznego, możliwościami dywersyfikacji i pogłębianiem się rozwarstwienia ekonomicznego tych społeczności
Środowiskowa praca socjalna w enklawach biedy miast województwa śląskiego w badaniach i twórczości Profesor Kazimiery Wódz
Get PDFThe first part of this study discusses the phenomenon, origin, and characteristics of
urban poverty enclaves in Upper Silesia. The empirical basis for this description is the
results of research and scientific studies created in cooperation with or under the direction
of Professor Kazimiera Wódz since the 1980s.
This characteristics of multi-problem communities is the background for theoretical
considerations regarding the organisation of the local community as a methodology of
action allowing for the introduction of change, improvement of living conditions, and
solving common problems as part of social work in the local community.
Social revitalisation is a specific type of Local Community Organisation. The post-
-industrial socio-economic landscape of many cities in Upper Silesia along with their
infrastructural, urban and social problems requires the use of adequately prepared and
professionally carried out revitalisation programmes. Revitalisation in its theoretical dimension
as well as practical recommendations for its application constitute a significant
element in the work of Professor Kazimiera Wódz, the third part of this chapter is an
attempt to summarise the said work
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Social economy entities and its eco-system in different European countries
Get PDFThis study presents comparative analysis of the findings of the international research project RESCuE project – Patterns of Resilience during Socioeconomic Crises among Households in Europe (VII UE FP). Presentation of differences and similarities in defining and understanding of concept of social economy and its background in different European countries should help to identify and understand kind of patterns of Social Economy presented in second part of the paper. This patterns and its background creates a frame for eco-system of SE entities in every country. Fieldwork findings (conducted in partner countries) presents every day practice of social economy entities in researched communities and their specific ecosystems of relations, dependencies, reciprocities and how this factors influence on individual, households and communities resilience. It also gives an opportunity to present advantages and limitations of specific entities acting in given ecosystems based on legal, socio-political and cultural background
- …
