1,720,958 research outputs found
Literature Creating Place. Performative Character of Olga Tokarczuk’s Works Based on Bardo. Szopka
No full textIn her attempt to analyze Bardo. Szopka, the short story by Olga Tokarczuk from the collection Gra na wielu bębenkach, the author concentrates on performative function of literature. It is important to note that after the 1989 political transformation and due to such processes as globalisation and decentralisation, travel became so easily accessible that the destinations which were previously unknown came to emerge in people’s consciousness. This interpretation, in turn, aims to demonstrate how the short story ‘creates’ the town it describes. It is fiction, therefore, that shapes the existing Bardo.Uniwersytet w Białymstoku31733
Mycelium as Metaphor in the Works of Olga Tokarczuk
No full textThe article concentrates on the motif of fungi which reoccurs in Olga Tokarczuk’s novels. The author proves that mycelium functions as epistemological metaphor. It represents the vision of the world based on the interconnectedness, defying dichotomies in this sense. In this Tokarczuk’s works represent new humanities – the anthropocentric perspective gives way to a non-anthropocentric one. The author also emphasizes the fact that Tokarczuk’s use of mycelium pre-dates the same category introduced by A.L. Tising, who in turn extended the category of rhizome by G. Deleuze and F. [email protected] Larenta, absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim, doktorantka w Zakładzie Teorii i Antropologii Literatury w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku. Interesuje się twórczością Olgi Tokarczuk oraz związkami literatury i geografii. Przygotowuje pracę doktorską na temat Twórczość Olgi Tokarczuk w perspektywie geopoetyki.Wydział Filologiczny, Uniwersytet w BiałymstokuAbriszewski Krzysztof (2018), Czy teoria aktora sieci daje narzędzia do ekokrytyki, „Teksty Drugie”, nr 2, s. 369–391.Armitstead Claire (2018), Olga Tokarczuk: „I was very naïve. I thought Poland will be able to discuss the dark areas of our history”, „The Guardian”, 20 Apr, https://www.theguardian.com/books/2018/apr/20/olga-tokarczuk-interview-flights-man-booker-international.Czapliński Przemysław (1999), Niezgoda na istnienie, „Tygodnik Powszechny”, nr 8, s. 8.Deleuze Gilles, Guattari Félix (2015), Tysiąc plateau, red. J. Bednarek, Warszawa: Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana.Domańska Ewa (2017), Nekros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała, Warszawa: PWN.Eliade Mircea (2008), Sacrum a profanum. O istocie sfery religijnej, przeł. B. Baran, Warszawa: Wydawnictwo Aletheia.Handke Ryszard (1978), Pejzaż semiotyczny grzybobrania, „Teksty”, nr 1, s. 219–231.Hofrichter Robert (2017), Tajemnicze życie grzybów, przeł. B. Nowacki, M. Kilis, Warszawa: Prószyński i S-kaJanion Maria (2001), Tajemnica sobowtóra, w: M. Janion, Romantyzm i jego media. Prace wybrane, t. 4, Kraków: Universitas.Kopaliński Władysław (1997), Słownik mitów i tradycji kultury, Lublin.Macfarlane R. (2016), The Secrets of Wood Wide Web, „The New Yorker”, 7 Aug, https://www.newyorker.com/tech/elements/the-secrets-of-the-wood-wide-web.Markowski Andrzej [red.] (2002), Nowy słownik poprawnej polszczyzny, Warszawa.Referowska-Chodak Ewa (2015), Ludowe zwyczaje związane z grzybami w Polsce, „Studia i Materiały CEPL w Rogowie”, z. 44/3, s. 200–217.Rybicka Elżbieta (2014), Geopoetyka. Przestrzeń i miejsce we współczesnych teoriach i praktykach literackich, Kraków: Universitas.Ryn Zdzisław Jan (2007), Grzyby ułatwiające kontakt z bogami, https://kultura.onet.pl/fragmenty-ksiazek/grzyby-ulatwiajace-kontakt-z-bogami/ltd326g.Sulima Roch, Grzyb a sprawa polska, rozm. A. Zawisza, „Przegląd” 2010, nr 39, https://www.tygodnikprzeglad.pl/grzyb-sprawa-polska.Tokarczuk Olga (1997), Nie ma mnie jednej, „Sycyna”, nr 24, s. 3–4.Tokarczuk Olga (2016), „Gazeta Wyborcza”, 15 września, Czy tożsamość lokalna ma dziś sens?, http://wyborcza.pl/1,87648,20696186,czy-tozsamosc-lokalna-ma-dzis-sens-olga-tokarczuk.html.Tokarczuk Olga (2018), W naszym świecie granica między fikcją a faktami staje się coraz bardziej płynna, rozm. N. Szostak, „Gazeta Wyborcza”, 28 kwietnia, http://wyborcza.pl/7,75517,23331310,olga-tokarczuk-w-naszym-swiecie-granica-miedzy-fikcja-a-faktami.html.Tsing Anna L. (2015), The Mushroom at the End of the World, Princeton: Princeton University Press.Živković M. (2000), The Double as the „Unseen” of Coulture: toward a Definition of Doppelganger, „Facta Universitatis. Linguistics and Literature”, nr 7, s. 121–128.https://www.openstreetmap.org/search?query=wodenica#map=15/50.7159/21.77431320121
Metamorphous Characters in the Works of Olga Tokarczuk
No full textThe article discusses the functions of metamorphous characters in Olga Tokarczuk’s works. Drawing on the post-humanist criticism, the author of the article demonstrates how the Noble Prize winner uses the ambiguous ontic existence of hybrid characters in order to interrogate the well-established boundaries of species identity. The proposed reading of the metamorphous nature of Tokarczuk’s characters follows the writer’s own assertion that each being constitutes an indispensable part of the world’s [email protected] Larenta, dr, literaturoznawczyni, absolwentka studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu w Białymstoku. Autorka rozprawy doktorskiej Twórczość Olgi Tokarczuk w perspektywie geopoetyki. Interesuje się związkami literatury i geografii.Bachelard Gaston (1975), Wyobraźnia poetycka. Wybór pism, przeł. A. Tatarkiewicz, Warszawa: PIW.Bakke Monika (2015), Bio-transfiguracje. Sztuka i estetyka posthumanizmu, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.Cieślak Anna (2013), Golem czy postczłowiek? Transhumanizm z perspektywy nie-ludzkiej, „Acta Humana” 4 (1/2013), s. 95–108.Czapliński Przemysław (1999), Niezgoda na istnienie, „Tygodnik Powszechny”, nr 8, http://www.tygodnik.com.pl/kontrapunkt/10/tokarczuk.html [dostęp 10.12.2018].Czapliński Przemysław, Śliwiński Piotr (1999), Literatura polska 1976–1998. Przewodnik po prozie i poezji, Kraków: Wydawnictwo Literackie.Domańska Ewa (2007), Zwrot performatywny we współczesnej humanistyce, „Teksty Drugie”, nr 5, s. 48–61.Domańska Ewa (2008), Humanistyka nie-antropocentryczna a studia nad rzeczami, „Kultura Współczesna”, nr 3, s. 9–21.Domańska Ewa (2013), Humanistyka ekologiczna, „Teksty Drugie”, nr 1–2, s. 13–32.Domańska Ewa (2017), Nekros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.Eco Umberto (2013), Historia miejsc i krain legendarnych, przeł. T. Kwiecień, Poznań: Rebis.Eliade Mircea (1994), Szamanizm i archaiczne techniki ekstazy, przeł. K. Kocjan, oprac. J. Tulisow, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.Eliade Mircea (2008), Sacrum, profanum. O istocie sfery religijnej, przeł. B. Baran, Warszawa: Wydawnictwo Aletheia.Haraway Donna (1991), Simians, Cyborgs and Women: The Reinvention of Nature, New York: Routledge.Haraway Donna (2008), When Species Meet, Minneapolis–London: University of Minnesota Press.Haughton Brian (1900), Green Fairies: Woolpit Green Children, „Notes and Queries” 20 January 1900, s. 47, https://academic.oup.com/nq/article-abstract/s9-V/108/47/4369622?redirectedFrom=fulltext [dostęp 18.11.2018].Haughton Brian (2007), The Strange Tale of the Green Children, w: tegoż, Hidden History: Lost Cyvilizations, Secret Knowledge, and Ancient Mysteries, New Jersey 2007 s. 234–238.Jarzębski Jerzy (2006), Prowincja centrum. Przypisy do Schulza, Kraków: Wydawnictwo Literackie.Jung Carl Gustav (1996), Typy psychologiczne, przeł. R. Reszke, Warszawa: Wydawnictwo Wrota.Krawczyk Mikołaj (2007), Golem, analiza korzeni nowożytnej legendy żydowskiej, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia Religiologica”, t. 40, s. 123–124.Krzysztoń Karolina (2013), Metafora – sposób kształtowania świata przedstawionego w powieści „Prawiek i inne czasy” Olgi Tokarczuk, w: Światy Olgi Tokarczuk, red. M. Rabizo-Birek, M. Pocałuń-Dydycz, A. Bienias, Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Stowarzyszenie Literacko-Artystyczne „Fraza”, s. 269–284.Myga-Piątek Urszula, Plit Joanna (2013), Aspekty krajobrazowe cmentarzy w różnych kręgach kulturowo-religijnych, „Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego”, nr 22: Cmentarze i ogrody w krajobrazie: o sacrum, symbolice, kompozycji i przemijaniu, Sosnowiec, s. 11–29.Schollenberger Justyna (2018), Rośliny w pędzie. Darwina myślenie o granicy roślina–zwierzę, „Teksty Drugie”, nr 2, s. 102–119.Schulz Bruno (2000), Szkice krytyczne, oprac. i posłowie M. Kitowska-Łysiak, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.Springer Filip (2007), Szukając Pietna, „NPM Magazyn Turystyki Górskiej”, nr 12, s. 58–62.Tokarczuk Olga (1996), Świat z odwrotnej strony, „Tygodnik Powszechny”, nr 46, dod. „Kontrapunkt”, nr 10, s. II.Tokarczuk Olga (1999), Dom dzienny, dom nocny, Wałbrzych: Ruta.Tokarczuk Olga (2006), Anna In w grobowcach świata, Kraków: Znak.Tokarczuk Olga (2009), Prawiek i inne czasy, Kraków: Wydawnictwo Literackie.Tokarczuk Olga (2009), Prowadź swój pług przez kości umarłych, Kraków: Wydawnictwo Literackie.Tokarczuk Olga (2014), Księgi Jakubowe, Kraków: Wydawnictwo Literackie.Tokarczuk Olga (2018), Ja już jestem takim trochę robotem, rozm. E. Padoł, https://kultura.onet.pl/wywiady-i-artykuly/olga-tokarczuk-ja-juz-jestem-takim-trocherobotem-wywiad-artykul/6zknwet [dostęp 10.12.2018].Tokarczuk Olga (2018), Nasz bizarny świat, rozm. A. Pawlicka, „Newsweek”, nr 18/19, https://www.newsweek.pl/polska/spoleczenstwo/olga-tokarczuk-o-literaturze-pis-i-tym-czy-bedzie-rewolucjałvc66zn [dostęp 10.12.2018].Tokarczuk Olga (2018), Opowiadania bizarne, Kraków: Wydawnictwo Literackie.Tokarczuk Olga (2018), Rozmowy na nowy wiek, https://vod.tvp.pl/video/rozmowyna-nowy-wiek,z-olga-tokarczuk-o-grze-w-tozsamosci,35318391 [dostęp 10.12.2018].Tokarczuk Olga (2018), Żyć poza centrum, „Zwierciadło”, nr 5, s. 48.Tuan Yi-Fu (1987), Przestrzeń i miejsce, przeł. A. Morawińska, Warszawa: PIW.Weber Hannah (2018), Olga Tokarczuk: The meteoric rise and political urgency of Poland’s pre-eminent novelist, „The Calvert Journal”, 16 November, https://www.calvertjournal.com/articles/show/10772/olga-tokarczuk-polands-pre-eminent-novelist?fbclid=IwAR2wCRTx iS4iwv4a1HB79E8AGzZTM9PMWEPcpiDdXIgXA2vTdD-CC8gx10 [dostęp 17.11.2018].Wieczorkiewicz Anna (2009), Monstruarium, Gdańsk: Słowo/obraz terytoria.Żak-Bucholc Joanna, Starożytne hybrydy, http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,402/k,2 [dostęp 10.12.2018].168311
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Geography in Księgi Jakubowe by Olga Tokarczuk: Example of Iwanie
No full textThe article attempts to present how the geographical site with its historical implications is reconstructed in Tokarczuk’s novel. The analyzed village of Iwanie, which played a significant role in the Frankist heresy, turns out to be a disappointment for the [email protected] Larenta, absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim, doktorantka w Zakładzie Teorii i Antropologii Literatury w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku. Interesuje się twórczością Olgi Tokarczuk oraz związkami literatury i geografii. Przygotowuje pracę doktorską na temat Twórczość Olgi Tokarczuk w perspektywie geopoetyki.Wydział Filologiczny, Uniwersytet w Białymstoku209-219920921
Olga Tokarczuk’s works in the perspective of geopoetics
No full textPraca jest próbą usytuowania twórczości Olgi Tokarczuk, w perspektywie geopoetyki. Rozważania oparte zostały na propozycjach metodologicznych, rozwijanych w zakresie geopoetyki przez Elżbietę Rybicką i Elżbietę Konończuk. Rozdział pierwszy: „Od poetyki przestrzeni do geopoetyki” przedstawia teoretyczne i metodologiczne podstawy refleksji nad stematyzowaną w literaturze przestrzenią oraz proponuje narzędzia analizy i interpretacji tematów przestrzennych. Rozdział drugi: „Olgi Tokarczuk projekt humanistyki nieantropocentrycznej”, łączący zwrot topograficzny ze zwrotem ekokrytycznym, poświęcony został projektowi humanistyki nieantropocentrycznej wyłaniającemu się z twórczości literackiej i eseistycznej Olgi Tokarczuk. Rozważania nad tym, co pozaludzkie włączone zostały w perspektywę geopoetycką. W podrozdziale zatytułowanym „Grzyby” przedstawiony został szeroko zakrojony przez Tokarczuk projekt kreowania świata przedstawionego opartego na sieci wzajemnych relacji – połączeń, którego najbardziej trafną ilustracją jest system grzybni. Hybrydyczność międzygatunkową, rozumianą jako część naturalnego porządku, a więc uwarunkowaną przestrzennie, poddana została analizie z podrozdziale zatytułowanym „Hybrydy”. W rozdziale trzecim: „Olgi Tokarczuk poetyki doświadczenia przestrzennego”, rozpatruję różne typy doświadczenia przestrzeni, posługując się przykładami stanowiącymi próbę studium przypadku. W kolejnych podrozdziałach przedstawiam: przestrzeń labiryntową, mityzowanie przestrzeni geograficznej, przykład sprawczej roli literatury, emotywny i sensualny wymiar przestrzeni.The main aim of this doctoral thesis is to present works by Olga Tokarczuk in the perspective of geopoetics. This perspective allows to include Tokarczuk's works in spatial discourse as an example of a literary representation of the relationship between a human and a place (topographic, mythical and ecological). I try to define the concept of geopoetics based on Elżbieta Konończuk and Elżbieta Rybicka proposals. This part of my considerations I finish with an analysis of literary examples, representative for geopoetics. The following thesis demonstrates Tokarczuk’s project of postantropocentric humanities focused on empathy and feeling, combined with criticism of anthropocentrism. Tokarczuk empowers mushrooms, showing that they are organisms with a highly developed mechanism of cooperation, they form symbiotic relationships with plants. Mycelium is a model of exceptional cooperation of various organisms. In posthuman perspective interesting is the idea of hybridity which shows human’s ability to metamorphose and to adapt to the place. The last part of the work is based on the analysis of specific cases. Different types of space experience are analyzed using several examples of case studies. I chose Tokarczuk’s works, which I found interesting in the perspective of geopoetics: Bardo, Iwanie, or Kamieniec Podolski. Selected novels reflect the diversity of Tokarczuk's imagination of space.Uniwersytet w Białymstoku. Wydział Filologiczny. Instytut Filologii Polskie
- …
