1,720,971 research outputs found
Computerization of cartographic publishing activity – an outline of the problem exemplified by the former monopolist in Poland
No full textThe post-1989 transition from a centrally planned economy to a free-market economy generated new investment opportunities in Poland, heavily impacted by computerization. The article analyses the genesis, course and effects of implementation of computerization in a cartographic publishing house which spent several decades operating on a typical Central and Eastern European market. It also highlights the multi-dimensional nature of this process, presenting it in the context of political and socio-economic changes. The author indicates that the factors hindering efficient implementation of computerization were the very qualities which in the past determined the enterprise’s market potential: a great reserve of source and technical materials for publishing maps, efficient technological facilities, experienced employees and the management who sought modernization, but underestimated the potential of computerization and had to deal with its own psychological barriers related to the issue
Cartographic sources on Finland in Polish documents prepared for the Paris Peace Conference
No full textThe article reinstates an understanding of cartography far beyond that of a strictly geographical discipline, primarily concerned with the depiction of space in various aspects of societies. Using the example of several manuscript maps preserved in Polish documents left over from the Paris Conference, depicting the area of the Finnish state that was being established, the author illustrates the role of the map as a tool helping to shape the political entities of European societies and bringing to light various premises related to their threats or security, but also indicating development opportunities for these new state organisms. The author’s subject is Finland, aspiring to be a state at the beginning of the twentieth century, seeking alliances and the support of closer and further neighbours. By discussing surviving (and lost) maps, the author adds to the knowledge of the involvement of Polish diplomats in Paris in Finnish affairs
The cartographic materials auxiliary in the determination of the borders of Poland during the Paris Peace Conference (1919–1920) in the light of archival records
No full textThe work indicated in Polish literature as the cartographic basis for the negotiations of Polish issues at the Paris Peace Conference (1919–1920) is Eugeniusz Romer’s Geograficzno-statystyczny atlas Polski (Geographical and Statistical Atlas of Poland). Given the complicated fate of the atlas, the position of its author in the Polish delegation, and the multidisciplinarity and importance of the conference, it is worth considering whether this atlas really played such an important role, or whether this is merely a statement, a repeated assignment of this role, to stave off concealment or lack of knowledge about other cartographic materials developed and used for the same purpose. Therefore, the main aim of this study was to determine the level of use of cartographic documents other than the Geographical and Statistical Atlas of Poland in lobbying and official negotiations of Polish issues before and during the Paris Peace Conference. The research task was associated with an extensive archival query, which confirmed the fact that dozens of maps survived, mainly manuscripts, which were prepared before and during the conference. It should be concluded that the maps of E. Romer’s atlas constituted one set of many equally important cartographic documents which were used by the negotiators at the Paris Peace Conference
Text at work on the old map. The workshop reflections
No full textCelem artykułu jest potwierdzenie tezy, że znaki tekstowe i wszelkie inne teksty związane lub odnoszące się do utworu kartograficznego są źródłem historycznym, które warunkuje wielowątkowe odczytanie jego treści, stanowiąc przy tym niezależny od niego dokument, wpisujący się w świadectwo epoki. Próba potwierdzenia tej tezy wymagała zdefiniowania przedmiotu badań i uporządkowania tekstów wziętych po uwagę. W świetle przyjętych definicji przedmiotem rozważań są różnego rodzaju znaki tekstowe, które współtworzą transkrypcję kartograficzną, teksty formalne i dopełniające informację o przestrzeni zobrazowanej na mapie oraz dokumentacja tekstowa a także teksty, których mapa jest głównym motywem. Tezę potwierdzono, ale okazało się, że spośród wszystkich omawianych rodzajów tekstów największe zainteresowanie badaczy budzą ze znaków tekstowych – nazwy własne, z tekstów formalnych – legendy oraz teksty dopełniające i archiwalia.The aim of the article is to confirm the proposition that textual marks and any other texts related to or referring to a cartographic work are a historical source, which is a prerequisite for a multi-layered reading of the content of the work, while at the same time constituting an independent document which is part of the testimony of the epoch. An attempt to validate this proposition required the object of study to be defined and the texts taken into consideration to be structured. In the light of the adopted definitions, textual marks of various types are considered, which contribute to cartographic transcription (proper names, common names, abbreviations, letters, numbers, and indices), including formal texts (map title, dedications, information on mathematical bases, and explanations of marks in the legend, as well as all information related to the time and place of preparation or publication, co-authors, publisher and copyright holder as well as to the confirmation of the lawfulness of the publication), texts supplementing the information on the space depicted in the map (placed within the sheet on which the map is printed or on its reverse), textual documentation (all documents created before or during the work on the map, as well as during its distribution), and texts in which the map is the main theme. This proposition has been confirmed; yet, it has turned out that among all the discussed text types, the most interesting are textual marks – proper names, and among formal texts – legends, complementary texts and [email protected] Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Wydział Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej, Katedra Geomatyki i KartografiiAlexandrowicz S., Łuczyński J., Skrycki R., 2017, Historia kartografii ziem polskich do końca XVIII wieku, Instytut Historii PAN, „Nauki Pomocnicze Historii”, seria nowa, red. A. Rachuba, S. Górzyński, Warszawa: Wydawnictwo DiG.Babik W., 1992, Materiały kartograficzne jako teksty mieszane, „Zagadnienia Informacji Naukowej”, nr 2, s. 21–45.Baramova M., 2010, Border Theories in Early Modern Europe, w: European History Online, Moguncja: Instytut Historii Europejskiej (IEG).Board C., 1982, Rozwój idei przekazu kartograficznego ze szczególnym uwzględnieniem roli profesora L. Ratajskiego, „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 14, nr 4, s. 157–166.Czerny A., 2011, Teoria nazw geograficznych, „Prace Geograficzne” nr 226, Warszawa.Godlewski G., 2018, Poza nachylenie tekstowe, w stronę doświadczenia przedtekstowego. Wskazówki terapeutyczne, „Teksty Drugie”, nr 1, s. 61–78. DOI: 10.18318/td.2018.1.4Gołaski J., 2012, Wprowadzanie dawnych polskich nazw na współczesnych mapach, „Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji”, vol. 23, s. 121–125.Kaczmarkowski M., 1987, Lingwistyka tekstu geneza, rozwój, stan obecny, „Roczniki Humanistyczne”, t. 35, z. 3, s. 105–125.Konopska B., 1994, Polskie atlasy historyczne – koncepcje i realizacje. Warszawa: Instytut Historii Nauki PAN.Konopska B., 2021, Bibliografia polskiego piśmiennictwa kartograficznego jako źródło wiedzy o kartografii i aktywności naukowej kartografów w Polsce. W: Polskie piśmiennictwo kartograficzne 1968–2020, oprac. i red. Z. Kozieł, Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK, s. 21–30.Konopska B., Barwiński M., 2021, Kształtowanie granic Polski po pierwszej wojnie światowej. Metodyczne problemy badań źródeł kartograficznych i tekstowych. Polskie Towarzystwo Historyczne: Warszawa.Konopska B., Bogacz T., 2017, Names on maps as an element of the discussion about relativism in the understanding of national identity (based on the example of western and northern Polish territories after 1945 and 1989). “Polish Cartographical Review”, vol. 49, no. 4, pp. 199–207. DOI: 10.1515/pcr20170015.Konopska B., 2013, Niewygodne dla władzy słowa na mapach na przykładzie publikacji kartograficznych wydawanych w okresie PRL, w: Nie należy dopuszczać do publikacji. Cenzura PRL, red. G. Gzella, J. Gzella, Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK, s. 122–137.Łuczyński J., 2011, [Siedemnastowieczne] XVII-wieczne mapy Polski według pierwowzoru Gerarda Merkatora z 1585 roku (próba ustalenia filiacji map wydanych drukiem), „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 43, 2011, nr 3, s. 263–280,Mayerowa M.R., 1976, Posłowie: inwentarz pytań teorii tekstu, w: Semantyka tekstu i języka, red. M.R. Mayerowa, Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum, s. 291–296.Meksuła M., Grzechnik L., 2015, Ewolucja grafiki polskich map topograficznych, w: Dawne mapy topograficzne w badaniach geograficzno-historycznych, red. A. Czerny, Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 175–202.Mycielski J., 1900, Pierwotne słowiańskie nazwiska miejscowości na Śląsku Pruskim. Poznań.Ostrowski J., 1968, 10 lat wydawnictwa „Bibliotheca Cartographica: Bibliographie des Kartographischen Schrifttums. „Przegląd Geodezyjny”, r. 40, nr 10, s. 436.Ostrowski W., 2013, Relacje semiotyczne w odniesieniu do kartografii. „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 45, nr 1, s. 5–14.Pacek J., 2006, Indeksowanie w XXI wieku, ewolucja i współczesne funkcje pojęcia, „Zagadnienia Informacji Naukowej”, nr 2, s. 32–49.Panecki T., 2015, Porównanie zakresu i metod ujęcia treści na mapach topograficznych ziem zaboru rosyjskiego z przełomu XIX i XX wieku, „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 47, nr 1, s. 47–65.Ratajski L., 1971, Zasady logiczno-semiotyczne uporządkowania i standaryzacji znaków kartograficznych. „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 3, nr 3 s. 106–116.Siewierski H., 1981, „Architektura słowa” wokół norwidowskiej teorii i praktyki słowa. Zagadnienia języka artystycznego, „Pamiętnik Literacki”, t. 72, z. 1, s. 181–207.Skrycki R., 2011, Atlas jako dzieło sztuki i manifest polityczny (na przykładzie atlasu wielkiego elektora), w: Od atlasu do kolekcji. W 440. rocznicę I wydania atlasu Abrahama Orteliusa, red. J. Ostrowski, R. Skrycki, „Z Dziejów Kartografii”, t. 16, Szczecin: Wydawnictwo IHN PAN.Słownik terminologii medialnej, 2006, red. W. Pisarek, Kraków: Universitas.Spallek W., 2018, Polskie szkolne atlasy geograficzne 1771—2012. „Rozprawy Naukowe Instytutu Geografii i Rozwoju Regionalnego Uniwersytetu Wrocławskiego” 42, Wrocław: Uniwersytet Wrocławski.Strauchold G., 2010, Dyskusja wokół polskiego nazewnictwa tzw. Ziem Odzyskanych w latach 40. XX w., w: Nazwa dokumentem przeszłości regionu. Tom poświęcony Wielkiemu Profesorowi Stanisławowi Rospondowi. red. J. Nowosielska-Sobel, G. Strauchold, W. Kucharski. Wrocław, s. 21–34.Szaflarski J., 1965, Zarys kartografii, Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych.Tulak K., 2013, O dedykacjach w drukach polskich XVI i XVII w. (grafia i interpunkcja), „Biblioteka „LingVariów”, t. 16, Kraków: Księgarnia Akademicka.Wielki słownik języka polskiego PWN, wsjp.pl (dostęp: 12.12.2021).Włoskowicz W., 2015, Napisy na mapach III zdjęcia topograficznego Austro-Węgier i na zdjęciach Wojskowego Instytutu Geograficznego w Warszawie w świetle instrukcji, „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 47, nr 1, s. 33–45.Wołoszyn M., 2019, Czy memy są tekstami kultury?, „Toruńskie Studia Bibliologiczne”, nr 1, s. 9–28. DOI:10.12775/TSB.2019.00159561
Text at work on the old map. The workshop reflections
No full textCelem artykułu jest potwierdzenie tezy, że znaki tekstowe i wszelkie inne teksty związane lub odnoszące się do utworu kartograficznego są źródłem historycznym, które warunkuje wielowątkowe odczytanie jego treści, stanowiąc przy tym niezależny od niego dokument, wpisujący się w świadectwo epoki. Próba potwierdzenia tej tezy wymagała zdefiniowania przedmiotu badań i uporządkowania tekstów wziętych po uwagę. W świetle przyjętych definicji przedmiotem rozważań są różnego rodzaju znaki tekstowe, które współtworzą transkrypcję kartograficzną, teksty formalne i dopełniające informację o przestrzeni zobrazowanej na mapie oraz dokumentacja tekstowa a także teksty, których mapa jest głównym motywem. Tezę potwierdzono, ale okazało się, że spośród wszystkich omawianych rodzajów tekstów największe zainteresowanie badaczy budzą ze znaków tekstowych – nazwy własne, z tekstów formalnych – legendy oraz teksty dopełniające i archiwalia.The aim of the article is to confirm the proposition that textual marks and any other texts related to or referring to a cartographic work are a historical source, which is a prerequisite for a multi-layered reading of the content of the work, while at the same time constituting an independent document which is part of the testimony of the epoch. An attempt to validate this proposition required the object of study to be defined and the texts taken into consideration to be structured. In the light of the adopted definitions, textual marks of various types are considered, which contribute to cartographic transcription (proper names, common names, abbreviations, letters, numbers, and indices), including formal texts (map title, dedications, information on mathematical bases, and explanations of marks in the legend, as well as all information related to the time and place of preparation or publication, co-authors, publisher and copyright holder as well as to the confirmation of the lawfulness of the publication), texts supplementing the information on the space depicted in the map (placed within the sheet on which the map is printed or on its reverse), textual documentation (all documents created before or during the work on the map, as well as during its distribution), and texts in which the map is the main theme. This proposition has been confirmed; yet, it has turned out that among all the discussed text types, the most interesting are textual marks – proper names, and among formal texts – legends, complementary texts and [email protected] Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Wydział Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej, Katedra Geomatyki i KartografiiAlexandrowicz S., Łuczyński J., Skrycki R., 2017, Historia kartografii ziem polskich do końca XVIII wieku, Instytut Historii PAN, „Nauki Pomocnicze Historii”, seria nowa, red. A. Rachuba, S. Górzyński, Warszawa: Wydawnictwo DiG.Babik W., 1992, Materiały kartograficzne jako teksty mieszane, „Zagadnienia Informacji Naukowej”, nr 2, s. 21–45.Baramova M., 2010, Border Theories in Early Modern Europe, w: European History Online, Moguncja: Instytut Historii Europejskiej (IEG).Board C., 1982, Rozwój idei przekazu kartograficznego ze szczególnym uwzględnieniem roli profesora L. Ratajskiego, „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 14, nr 4, s. 157–166.Czerny A., 2011, Teoria nazw geograficznych, „Prace Geograficzne” nr 226, Warszawa.Godlewski G., 2018, Poza nachylenie tekstowe, w stronę doświadczenia przedtekstowego. Wskazówki terapeutyczne, „Teksty Drugie”, nr 1, s. 61–78. DOI: 10.18318/td.2018.1.4Gołaski J., 2012, Wprowadzanie dawnych polskich nazw na współczesnych mapach, „Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji”, vol. 23, s. 121–125.Kaczmarkowski M., 1987, Lingwistyka tekstu geneza, rozwój, stan obecny, „Roczniki Humanistyczne”, t. 35, z. 3, s. 105–125.Konopska B., 1994, Polskie atlasy historyczne – koncepcje i realizacje. Warszawa: Instytut Historii Nauki PAN.Konopska B., 2021, Bibliografia polskiego piśmiennictwa kartograficznego jako źródło wiedzy o kartografii i aktywności naukowej kartografów w Polsce. W: Polskie piśmiennictwo kartograficzne 1968–2020, oprac. i red. Z. Kozieł, Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK, s. 21–30.Konopska B., Barwiński M., 2021, Kształtowanie granic Polski po pierwszej wojnie światowej. Metodyczne problemy badań źródeł kartograficznych i tekstowych. Polskie Towarzystwo Historyczne: Warszawa.Konopska B., Bogacz T., 2017, Names on maps as an element of the discussion about relativism in the understanding of national identity (based on the example of western and northern Polish territories after 1945 and 1989). “Polish Cartographical Review”, vol. 49, no. 4, pp. 199–207. DOI: 10.1515/pcr20170015.Konopska B., 2013, Niewygodne dla władzy słowa na mapach na przykładzie publikacji kartograficznych wydawanych w okresie PRL, w: Nie należy dopuszczać do publikacji. Cenzura PRL, red. G. Gzella, J. Gzella, Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK, s. 122–137.Łuczyński J., 2011, [Siedemnastowieczne] XVII-wieczne mapy Polski według pierwowzoru Gerarda Merkatora z 1585 roku (próba ustalenia filiacji map wydanych drukiem), „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 43, 2011, nr 3, s. 263–280,Mayerowa M.R., 1976, Posłowie: inwentarz pytań teorii tekstu, w: Semantyka tekstu i języka, red. M.R. Mayerowa, Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum, s. 291–296.Meksuła M., Grzechnik L., 2015, Ewolucja grafiki polskich map topograficznych, w: Dawne mapy topograficzne w badaniach geograficzno-historycznych, red. A. Czerny, Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 175–202.Mycielski J., 1900, Pierwotne słowiańskie nazwiska miejscowości na Śląsku Pruskim. Poznań.Ostrowski J., 1968, 10 lat wydawnictwa „Bibliotheca Cartographica: Bibliographie des Kartographischen Schrifttums. „Przegląd Geodezyjny”, r. 40, nr 10, s. 436.Ostrowski W., 2013, Relacje semiotyczne w odniesieniu do kartografii. „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 45, nr 1, s. 5–14.Pacek J., 2006, Indeksowanie w XXI wieku, ewolucja i współczesne funkcje pojęcia, „Zagadnienia Informacji Naukowej”, nr 2, s. 32–49.Panecki T., 2015, Porównanie zakresu i metod ujęcia treści na mapach topograficznych ziem zaboru rosyjskiego z przełomu XIX i XX wieku, „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 47, nr 1, s. 47–65.Ratajski L., 1971, Zasady logiczno-semiotyczne uporządkowania i standaryzacji znaków kartograficznych. „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 3, nr 3 s. 106–116.Siewierski H., 1981, „Architektura słowa” wokół norwidowskiej teorii i praktyki słowa. Zagadnienia języka artystycznego, „Pamiętnik Literacki”, t. 72, z. 1, s. 181–207.Skrycki R., 2011, Atlas jako dzieło sztuki i manifest polityczny (na przykładzie atlasu wielkiego elektora), w: Od atlasu do kolekcji. W 440. rocznicę I wydania atlasu Abrahama Orteliusa, red. J. Ostrowski, R. Skrycki, „Z Dziejów Kartografii”, t. 16, Szczecin: Wydawnictwo IHN PAN.Słownik terminologii medialnej, 2006, red. W. Pisarek, Kraków: Universitas.Spallek W., 2018, Polskie szkolne atlasy geograficzne 1771—2012. „Rozprawy Naukowe Instytutu Geografii i Rozwoju Regionalnego Uniwersytetu Wrocławskiego” 42, Wrocław: Uniwersytet Wrocławski.Strauchold G., 2010, Dyskusja wokół polskiego nazewnictwa tzw. Ziem Odzyskanych w latach 40. XX w., w: Nazwa dokumentem przeszłości regionu. Tom poświęcony Wielkiemu Profesorowi Stanisławowi Rospondowi. red. J. Nowosielska-Sobel, G. Strauchold, W. Kucharski. Wrocław, s. 21–34.Szaflarski J., 1965, Zarys kartografii, Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych.Tulak K., 2013, O dedykacjach w drukach polskich XVI i XVII w. (grafia i interpunkcja), „Biblioteka „LingVariów”, t. 16, Kraków: Księgarnia Akademicka.Wielki słownik języka polskiego PWN, wsjp.pl (dostęp: 12.12.2021).Włoskowicz W., 2015, Napisy na mapach III zdjęcia topograficznego Austro-Węgier i na zdjęciach Wojskowego Instytutu Geograficznego w Warszawie w świetle instrukcji, „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 47, nr 1, s. 33–45.Wołoszyn M., 2019, Czy memy są tekstami kultury?, „Toruńskie Studia Bibliologiczne”, nr 1, s. 9–28. DOI:10.12775/TSB.2019.00159561
Text at work on the old map. The workshop reflections
No full textCelem artykułu jest potwierdzenie tezy, że znaki tekstowe i wszelkie inne teksty związane lub odnoszące się do utworu kartograficznego są źródłem historycznym, które warunkuje wielowątkowe odczytanie jego treści, stanowiąc przy tym niezależny od niego dokument, wpisujący się w świadectwo epoki. Próba potwierdzenia tej tezy wymagała zdefiniowania przedmiotu badań i uporządkowania tekstów wziętych po uwagę. W świetle przyjętych definicji przedmiotem rozważań są różnego rodzaju znaki tekstowe, które współtworzą transkrypcję kartograficzną, teksty formalne i dopełniające informację o przestrzeni zobrazowanej na mapie oraz dokumentacja tekstowa a także teksty, których mapa jest głównym motywem. Tezę potwierdzono, ale okazało się, że spośród wszystkich omawianych rodzajów tekstów największe zainteresowanie badaczy budzą ze znaków tekstowych – nazwy własne, z tekstów formalnych – legendy oraz teksty dopełniające i archiwalia.The aim of the article is to confirm the proposition that textual marks and any other texts related to or referring to a cartographic work are a historical source, which is a prerequisite for a multi-layered reading of the content of the work, while at the same time constituting an independent document which is part of the testimony of the epoch. An attempt to validate this proposition required the object of study to be defined and the texts taken into consideration to be structured. In the light of the adopted definitions, textual marks of various types are considered, which contribute to cartographic transcription (proper names, common names, abbreviations, letters, numbers, and indices), including formal texts (map title, dedications, information on mathematical bases, and explanations of marks in the legend, as well as all information related to the time and place of preparation or publication, co-authors, publisher and copyright holder as well as to the confirmation of the lawfulness of the publication), texts supplementing the information on the space depicted in the map (placed within the sheet on which the map is printed or on its reverse), textual documentation (all documents created before or during the work on the map, as well as during its distribution), and texts in which the map is the main theme. This proposition has been confirmed; yet, it has turned out that among all the discussed text types, the most interesting are textual marks – proper names, and among formal texts – legends, complementary texts and [email protected] Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Wydział Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej, Katedra Geomatyki i KartografiiAlexandrowicz S., Łuczyński J., Skrycki R., 2017, Historia kartografii ziem polskich do końca XVIII wieku, Instytut Historii PAN, „Nauki Pomocnicze Historii”, seria nowa, red. A. Rachuba, S. Górzyński, Warszawa: Wydawnictwo DiG.Babik W., 1992, Materiały kartograficzne jako teksty mieszane, „Zagadnienia Informacji Naukowej”, nr 2, s. 21–45.Baramova M., 2010, Border Theories in Early Modern Europe, w: European History Online, Moguncja: Instytut Historii Europejskiej (IEG).Board C., 1982, Rozwój idei przekazu kartograficznego ze szczególnym uwzględnieniem roli profesora L. Ratajskiego, „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 14, nr 4, s. 157–166.Czerny A., 2011, Teoria nazw geograficznych, „Prace Geograficzne” nr 226, Warszawa.Godlewski G., 2018, Poza nachylenie tekstowe, w stronę doświadczenia przedtekstowego. Wskazówki terapeutyczne, „Teksty Drugie”, nr 1, s. 61–78. DOI: 10.18318/td.2018.1.4Gołaski J., 2012, Wprowadzanie dawnych polskich nazw na współczesnych mapach, „Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji”, vol. 23, s. 121–125.Kaczmarkowski M., 1987, Lingwistyka tekstu geneza, rozwój, stan obecny, „Roczniki Humanistyczne”, t. 35, z. 3, s. 105–125.Konopska B., 1994, Polskie atlasy historyczne – koncepcje i realizacje. Warszawa: Instytut Historii Nauki PAN.Konopska B., 2021, Bibliografia polskiego piśmiennictwa kartograficznego jako źródło wiedzy o kartografii i aktywności naukowej kartografów w Polsce. W: Polskie piśmiennictwo kartograficzne 1968–2020, oprac. i red. Z. Kozieł, Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK, s. 21–30.Konopska B., Barwiński M., 2021, Kształtowanie granic Polski po pierwszej wojnie światowej. Metodyczne problemy badań źródeł kartograficznych i tekstowych. Polskie Towarzystwo Historyczne: Warszawa.Konopska B., Bogacz T., 2017, Names on maps as an element of the discussion about relativism in the understanding of national identity (based on the example of western and northern Polish territories after 1945 and 1989). “Polish Cartographical Review”, vol. 49, no. 4, pp. 199–207. DOI: 10.1515/pcr20170015.Konopska B., 2013, Niewygodne dla władzy słowa na mapach na przykładzie publikacji kartograficznych wydawanych w okresie PRL, w: Nie należy dopuszczać do publikacji. Cenzura PRL, red. G. Gzella, J. Gzella, Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK, s. 122–137.Łuczyński J., 2011, [Siedemnastowieczne] XVII-wieczne mapy Polski według pierwowzoru Gerarda Merkatora z 1585 roku (próba ustalenia filiacji map wydanych drukiem), „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 43, 2011, nr 3, s. 263–280,Mayerowa M.R., 1976, Posłowie: inwentarz pytań teorii tekstu, w: Semantyka tekstu i języka, red. M.R. Mayerowa, Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum, s. 291–296.Meksuła M., Grzechnik L., 2015, Ewolucja grafiki polskich map topograficznych, w: Dawne mapy topograficzne w badaniach geograficzno-historycznych, red. A. Czerny, Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 175–202.Mycielski J., 1900, Pierwotne słowiańskie nazwiska miejscowości na Śląsku Pruskim. Poznań.Ostrowski J., 1968, 10 lat wydawnictwa „Bibliotheca Cartographica: Bibliographie des Kartographischen Schrifttums. „Przegląd Geodezyjny”, r. 40, nr 10, s. 436.Ostrowski W., 2013, Relacje semiotyczne w odniesieniu do kartografii. „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 45, nr 1, s. 5–14.Pacek J., 2006, Indeksowanie w XXI wieku, ewolucja i współczesne funkcje pojęcia, „Zagadnienia Informacji Naukowej”, nr 2, s. 32–49.Panecki T., 2015, Porównanie zakresu i metod ujęcia treści na mapach topograficznych ziem zaboru rosyjskiego z przełomu XIX i XX wieku, „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 47, nr 1, s. 47–65.Ratajski L., 1971, Zasady logiczno-semiotyczne uporządkowania i standaryzacji znaków kartograficznych. „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 3, nr 3 s. 106–116.Siewierski H., 1981, „Architektura słowa” wokół norwidowskiej teorii i praktyki słowa. Zagadnienia języka artystycznego, „Pamiętnik Literacki”, t. 72, z. 1, s. 181–207.Skrycki R., 2011, Atlas jako dzieło sztuki i manifest polityczny (na przykładzie atlasu wielkiego elektora), w: Od atlasu do kolekcji. W 440. rocznicę I wydania atlasu Abrahama Orteliusa, red. J. Ostrowski, R. Skrycki, „Z Dziejów Kartografii”, t. 16, Szczecin: Wydawnictwo IHN PAN.Słownik terminologii medialnej, 2006, red. W. Pisarek, Kraków: Universitas.Spallek W., 2018, Polskie szkolne atlasy geograficzne 1771—2012. „Rozprawy Naukowe Instytutu Geografii i Rozwoju Regionalnego Uniwersytetu Wrocławskiego” 42, Wrocław: Uniwersytet Wrocławski.Strauchold G., 2010, Dyskusja wokół polskiego nazewnictwa tzw. Ziem Odzyskanych w latach 40. XX w., w: Nazwa dokumentem przeszłości regionu. Tom poświęcony Wielkiemu Profesorowi Stanisławowi Rospondowi. red. J. Nowosielska-Sobel, G. Strauchold, W. Kucharski. Wrocław, s. 21–34.Szaflarski J., 1965, Zarys kartografii, Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych.Tulak K., 2013, O dedykacjach w drukach polskich XVI i XVII w. (grafia i interpunkcja), „Biblioteka „LingVariów”, t. 16, Kraków: Księgarnia Akademicka.Wielki słownik języka polskiego PWN, wsjp.pl (dostęp: 12.12.2021).Włoskowicz W., 2015, Napisy na mapach III zdjęcia topograficznego Austro-Węgier i na zdjęciach Wojskowego Instytutu Geograficznego w Warszawie w świetle instrukcji, „Polski Przegląd Kartograficzny”, t. 47, nr 1, s. 33–45.Wołoszyn M., 2019, Czy memy są tekstami kultury?, „Toruńskie Studia Bibliologiczne”, nr 1, s. 9–28. DOI:10.12775/TSB.2019.00159561
Atlas historyczny Polski XVI wieku. Fundamentalne dzieło polskiej kartografii historycznej
Get PDFThe impressive factual content of the Historical Atlas of Poland. Detailed Maps of the 16th Century is the subject of reflection around the thesis that this Atlas is a fundamental work of Polish historical cartography. The thesis is based on the fact that an all-encompassing work has been produced, published in print and in the form of a digital source base. The extraordinariness of the work on the Atlas consists in the fact that the work is carried out by successive generations of researchers with full respect for the ideas of the originators. The digital form has naturally increased the availability of the content of the Atlas and facilitated access to historical sources. AtlasFontium.pl, as a WebGIS application, is cross-territorial and accessible without time limits.Imponująca zawartość merytoryczna Atlasu historycznego Polski. Seria A: Mapy szczegółowe XVI w. jest przedmiotem refleksji wokół tezy, że atlas ten jest fundamentalnym dziełem polskiej kartografii historycznej. U podstaw tej tezy leży fakt opracowania ze wszech miar obszernego dzieła, wydanego drukiem i w formie cyfrowej bazy źródeł. Fenomen prac nad atlasem polega na ich realizacji przez kolejne pokolenia badaczy z pełnym poszanowaniem idei pomysłodawców. Forma cyfrowa w naturalny sposób zwiększyła dostęp do treści Atlasu i ułatwiła wgląd w źródła historyczne. AtlasFontium.pl jako aplikacja WebGIS jest ponadterytorialny i dostępny bez ograniczeń czasowych
Historical Atlas of Poland of the Sixteenth Century. A fundamental work of Polish historical cartography
No full textImponująca zawartość merytoryczna Atlasu historycznego Polski. Seria A: Mapy szczegółowe XVI w. jest przedmiotem refleksji wokół tezy, że atlas ten jest fundamentalnym dziełem polskiej kartografii historycznej. U podstaw tej tezy leży fakt opracowania ze wszech miar obszernego dzieła, wydanego drukiem i w formie cyfrowej bazy źródeł. Fenomen prac nad atlasem polega na ich realizacji przez kolejne pokolenia badaczy z pełnym poszanowaniem idei pomysłodawców. Forma cyfrowa w naturalny sposób zwiększyła dostęp do treści Atlasu i ułatwiła wgląd w źródła historyczne. AtlasFontium.pl jako aplikacja WebGIS jest ponadterytorialny i dostępny bez ograniczeń czasowych.The impressive factual content of the Historical Atlas of Poland. Detailed Maps of the 16th Century is the subject of reflection around the thesis that this Atlas is a fundamental work of Polish historical cartography. The thesis is based on the fact that an all-encompassing work has been produced, published in print and in the form of a digital source base. The extraordinariness of the work on the Atlas consists in the fact that the work is carried out by successive generations of researchers with full respect for the ideas of the originators. The digital form has naturally increased the availability of the content of the Atlas and facilitated access to historical sources. AtlasFontium.pl, as a WebGIS application, is cross-territorial and accessible without time limits
- …
