2,275 research outputs found
Adventures of a currency trader : a fable about trading, courage, and doing the right thing / Rob Booker.
No full textIncludes index.Book fair 2012.xv, 221 pages :Praise for ADVENTURES of a CURRENCY TRADER "A truly easy, unique, and enjoyable read! Rob has done it onceagain to teach us in the funniest way possible...
how not to make themost common trading mistakes. If you are tired of reading how-tobooks, this is perfect for you. I highly recommend this book to alltraders. Everyone will learn something about themselves by readingthis book."—Kathy Lien, author, Day Trading the Currency Market,and Chief Strategist, www.dailyfx.com"Adventures of a Currency Trader is a must read foranyone who has ever traded or is thinking about trading in theForex markets. Rob Booker has a unique way of taking years ofmarket knowledge and transforming it into an educational andentertaining experience. It has quickly become a cult classic in mytrading library!"—H. Jack Bouroudjian, Principal, Brewer Investment Group"Brilliant! Rob's humor and humanity shine through in thisparable about trading and life. Filled with wisdom and wit, it's anexhilarating rollercoaster ride through the peaks and valleys ofthe learning curve, with many valuable lessons learned along theway."—Ed Ponsi, President, FXEducator.com"Rob's fable of everyman 'Harry Banes' is destined to become atrading classic. This is both the missing piece and the foundationthat comes before the strategies and methodologies. The search forthe Holy Grail begins and ends in the heart and mind. The journeyis authentic and real and if you're willing to take it with Rob,you will be rewarded in the end. Seldom has psychology and wisdombeen so entertaining!"—Raghee Horner, trader and author of Forex Trading forMaximum Profit and Days of Forex Trading"In a series of insightful and entertaining vignettes, RobBooker teaches both the novice and the experienced trader some hardwon truths about the currency market. It's a must read book writtenby a guy who survived the trenches and went on to prosper in thebiggest and most competitive financial market in the world."—Boris Schlossberg, Senior Currency Strategist, Forex CapitalMarkets LLC, and author of Technical Analysis of the CurrencyMarke
RAM 50
No full textTussen 1996 en 1999 verrichtte de afdeling Twente van de Archeologische Werkgemeenschap Nederland (AWN) in samenwerking met de Rijksdienst Oudheidkundig Bodemonderzoek (ROB, Amersfoort) een archeologisch onderzoek naar de resten van het St. Agnesklooster in Oldenzaal. Het onderzoek ging vooraf aan de bouwactiviteiten voor het project De Driehoek, dat voorzag in de aanleg van een parkeerkelder, een winkelcentrum en woningen in de historische stadskern van Oldenzaal. Tijdens het onderzoek werd een vrijwel complete plattegrond van een laat-middeleeuws stadsklooster vrijgelegd, het voormalige St. Agnesklooster.
De bijdrage van de ROB beperkte zich tot het onderzoek van een compleet stenen gebouw en een deel van de kloosterkerk, die al eerder door leden van de AWN waren ontdekt. In dit rapport worden de resultaten besproken van het onderzoek naar dit deel van het kloostercomplex, de aangetroffen vondsten (aardewerk, zaden, dierlijk botmateriaal en negen menselijke skeletten) en van het bouwhistorisch onderzoek van de steenbouw, uitgevoerd door het Instituut voor Bouwhistorische Inventarisatie en Documentatie (IBID) in Den Bosch.
Uit het bouwhistorische onderzoek werd duidelijk dat het oudste deel van het gebouw (het z.g. gebouw 1) waarschijnlijk aan het einde van de 14e eeuw werd gebouwd op slechte grond en oorspronkelijk vrijstaand was. Dit werd bevestigd door het archeologische onderzoek: het klooster bleek te zijn gebouwd op een dichtgegooid beekdal. Daarmee komt de locatiekeuze overeen met wat bekend is over contemporaine stadskloosters elders in de Nederlanden. In de loop der tijd breidde het gebouw zich uit tot een groter kloostercomplex. Op basis van de dateringen van het aangetroffen aardewerk konden de verschillende fasen van dit proces gedocumenteerd worden. Er werd geconcludeerd dat het gebouw met name omstreeks het midden van de 16e eeuw grote veranderingen heeft ondergaan.
Het onderzoek van het plantaardige en het dierlijke afval uit een beerput die bij het gebouw werd aangetroffen geeft een beeld van het voedselpatroon van de bewoners van het klooster. De als afval weggegooide fragmenten van glas, aardewerk, metaal en leer bieden inzicht in de materiële cultuur van de kloosterzusters. Hoewel de hoeveelheid vondstmateriaal beperkt is, wijzen vondsten als restanten van een kacheloven op een materiële levensstijl die te vergelijken is met die van de stedelijke burgerij.
De zusters zelf staan centraal in het onderzoek van een negental skeletten uit de kloostergang die zich naast het stenen gebouw bevond. Deze resten wijzen erop dat enkele zusters tijdens hun jeugd aan groeistoornissen leden, die waarschijnlijk werden veroorzaakt door een tekort aan voedsel of een te eenzijdig dieet. Het vermoeden bestaat dat de bewoonsters van het klooster niet afkomstig waren uit de maatschappelijke bovenlaag van de samenleving
Sporen van Susteren - archeologische vondsten uit een Karolingische abdij en een adellijk vrouwenstift - de basispublicatie
No full textDe opgraving van het klooster van Susteren is uitgevoerd in 1991-1993 door de toenmalige Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek. Het klooster is in 714 door de Austrasische hofmeier Pepijn II en zijn vrouw Plectrudis gesticht en is door hen geschonken aan Willibrord (missionaris en abt van Echternach). Aanvankelijk bedoeld voor de huisvesting van ‘broeders’, blijkt het klooster in de late 9e eeuw door nonnen bewoond te zijn. Op een onbekend moment tussen de 11e en 14e eeuw werd het klooster omgezet in een wereldlijk damesstift dat in 1802 is opgeheven en kort daarna is gesloopt. Alleen de 11e-eeuwse abdijkerk is bewaard gebleven. Deze lag aan de noordzijde van het klooster.
Susteren is een van de weinige vroegmiddeleeuwse kloosters in Europa, die geheel of voor een groot deel archeologisch onderzocht zijn. De opgraving is in opdracht van het Limburgs Museum te Venlo uitgewerkt van 2012 tot en met 2023. Een samenvatting van de opgravingsresultaten is in 2021 verschenen in de reeks Nederlandse Archeologische Rapporten (Stoepker, H., 2021: Het Klooster van Susteren (714 – 1802). Het volledige rapport (de ‘basispublicatie’) is – met uitzondering van de bijlage ‘catalogus van de structuren’ – verschenen in 2023 (Stoepker, H. (red.), 2023: Sporen van Susteren). Dit rapport is zowel in zijn geheel als in hoofdstukken te downloaden.
Het vroegmiddeleeuwse klooster was klein en zal niet meer dan twintig tot dertig mensen gehuisvest hebben. Bij de opgraving werden de sporen gevonden van de woongebouwen van het klooster, van een grafveld en van de waterlopen waaraan het klooster gelegen was. Bij de woongebouwen hoorden waterputten, beerputten en ambachtelijke structuren, waaronder een klokkengieterij. In de 8e en 9e eeuw waren er twee woongebouwen, een van hout en een van steen. Ze lagen op een rij op de oever van een waterloop, gescheiden van de kerk door een grafveld met daarop een oratorium met een ronde plattegrond. Er zijn meer houten gebouwen geweest, maar deze zijn niet volledig teruggevonden en lagen deels buiten de opgraving. Na een verwoesting in het einde van de 9e eeuw, waarschijnlijk door een Vikingaanval, is het klooster beperkt herbouwd. Vanaf het midden van de 11e eeuw echter is er een geheel nieuwe structuur ontstaan, bestaande uit stenen gebouwen met een kloostergang rond een hof. Het grafveld was in gebruik van de 8e tot en met de late 11e eeuw. Skeletten zijn gevonden van mannen, vrouwen en kinderen. De meeste vondsten zijn in de waterlopen aangetroffen. De ontwikkeling van de kloosterplattegrond is geschetst in de publicatie uit 2021. De vondsten zijn uitvoerig beschreven in ‘Sporen van Susteren’ (2023) met in het bijzonder aandacht voor het aardewerk, het glas (vensterglas, drinkglas, kralen), het metaal en het dierlijk bot. Ook de analyse van het menselijk skeletmateriaal is hierin opgenomen, evenals een overzicht van de historische gegevens en het kerkgebouw.
--------------------------
From 1991 to 1993, the former State Service for Archaeological Investigations of the Netherlands (ROB) carried out an excavation in the town of Susteren in the Dutch province of Limburg. The purpose of the excavation was to investigate the remains of a monastery founded in 714 by the Austrasian maior domus Pepin II and his wife Plectrude. It was donated by them to the Northumbrian missionary Willibrord to accommodate pilgrim brothers (fratres peregrini). Later the monastery would be populated by nuns and later still it would be converted into a convent of secular canonesses.
The Susteren excavation is one of the very few in Europe where a significant part of an early medieval monastic area has been excavated. It was concluded that there is no evidence for the presence of a church and a monastery in Susteren before 714. The oldest abbey church is believed to have been built on the site of the present-day church which was constructed in the second half of the 11th century.
In the 8th and 9th century, the site comprised from south to north four parallel zones, consisting of a (1) church, (2) a burial ground with a circular oratory, (3) a habitation area with many pits and at least two residential buildings (one in stone and one in wood), and (4) an artificial watercourse derived from a natural watercourse. At the east was a craft zone with kilns (probably for lime burning) and two bell casting pits.
It is known from historical sources that Vikings plundered the Meuse valley in 881-882. It is highly plausible that the Carolingian monastery was also hit by an attack by Norsemen, because the site was redeveloped in the early 10th century and a large amount of settlement waste was dumped in the watercourse. Many finds derived from the fills of the watercourses: pottery shards, glass beads, vessel and window glass, bones of slaughtered animals, objects made of metal, animal bone and wood and metal slag.
In the 11th century we see a new, artificial, watercourse and the emergence of a stone-built monastic complex around a courtyard which replaced the graveyard. In the following centuries, the complex was enlarged and the moat was twice replaced. The convent of secular canonesses has been dissolved in 1802 and shortly afterwards the buildings were demolished. Only the church remained.
Opportunities for publication did not arise until 2012. In this year, due to a grant from the province of Limburg, thirty specialists were commissioned by the Limburgs Museum (Venlo) to write reports mostly dedicated to the small finds. Due to the large number of finds, not all could be studied, and priority was given to finds from the Early and High Middle Ages.
Thanks to the support of the Dutch Cultural Heritage Agency (RCE) a summarising publication (in Dutch with an English summary) could appear in 2021 under the aegis of this agency: Stoepker, H., 2021: Het Klooster van Susteren (714 – 1802). Archeologisch onderzoek van een Karolingische abdij en een adellijk vrouwenstift, Amersfoort, (Nederlandse Archeologische Rapporten – NAR- 73). This ‘NAR’-report contains a description of the buildings and other structures, of the watercourses and the cemetery as well as a synthesis of all the discoveries.
In the 2021 ‘NAR’-report, the specialist reports had to be summarised. The 2023 publication (‘Sporen van Susteren’, 2023) however contains the unabridged specialist reports on the various material groups. All texts are in Dutch with an English summary. The text can be downloaded as a whole or in separate chapters.
The introductory chapters 1 to 9 describe, among others, the church building and the archaeological and historical context.
Chapters 10, 11 and 12 in Sporen van Susteren are devoted to the finds from the Iron Age and the Roman period. Chapters 13, 14, 15 and 16 describe the plant and fish remains and animal bones in the context of food supply. The pottery from the period before 1000 is discussed in chapter 17. Of the pottery finds dating after 1000 a selection was studied (chapter 18). A range of small finds are described in chapter 19 (ceramic objects), chapter 20 (clay pipes), chapter 21 (objects made animal bone, antler, etc.) and chapter 22 (wooden objects). They give a varied picture of the material culture of the monastery.
Objects made of metal are discussed in chapter 24. The fibulae worn by women form a special category amongst the metal finds. Metal slag (chapter 25) indicates that iron processing and bell casting occurred. Chapters 26 to 32 are devoted to glass finds. The most notable glass finds are without doubt the large 9th century beads (chapter 30), which indicate that in the 9th century there were women in the monastery who could afford to wear such jewellery. A small number of finds indicate that glass working occurred in the monastery (chapter 29). The origin of the raw materials has been studied by means of chemical analyses (chapter 31). Locally worked glass may include the window glass found in some Carolingian contexts, which may have once graced the windows of the abbey church and possibly also of the monastic buildings (chapter 27). Other glass mainly consists of small fragments of drinking glasses, particularly Carolingian funnel beakers (chapter 26). Glass from contexts dating to after 1000 has not been studied, except for the remains of 17th century luxury drinking glasses from a cesspit (chapter 32). These testify to the prosperity of the inhabitants of the chapter at the time.
The last chapter dedicated to finds (chapter 34) contains an analysis of a small selection of the building material. Finally, chapter 37 recalls the main conclusions of the previous chapters and provides a general conclusion about the material culture
Rob and Bert in Tokyo
No full textThis essay is steeped in contradiction: it is as much an attempt at mourning, coping, and letting go as it is an exercise in remembrance, rediscovery, and reconnection. One of the many areas of international legal scholarship where Rob Cryer left his mark is his oeuvre on the International Military Tribunal for the Far East (IMTFE). To pay tribute to, and get re-acquainted with, Rob-the-person, I re-read his 2010 article on the ‘dignified dissenter’ in Tokyo, Dutch Judge Bert Röling. In that article, Rob uses the memoranda and the opinion of Bert-the-judge to assess his conceptual and legal contributions to the IMTFE judgment. They also serve him as a vehicle to get a better grasp of the author behind the text and the values and dilemmas that shaped Röling’s positions on the IMTFE bench. What more can we learn and understand about Rob Cryer while ‘reading Rob reading Bert’? What aspects of Röling’s legacy did he choose to foreground, and what qualities did he appreciate most? How did Rob treat his character when shedding light on the more contentious elements of Röling’s work? Even if this essay fails in its therapeutic purpose, it might still add a few mosaic pieces to the collective construction of Rob’s portrait in this volume
Dordrecht Ondergronds 79
No full textIn maart 1982 brandde de grote meubelzaak van J. Buijtink in het hartje van de stad Dordrecht tot de grond toe af. Hier, op de hoek van de Voorstraat en de Visstraat, stond tot 1572 het 13e -eeuwse Minderbroederklooster. In het kader van het landelijke onderzoeksprogramma ‘Urbanisatie van het Nederlandse rivierengebied tijdens de Middeleeuwen’ is tussen 1982 en 1985 door de toenmalige Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek (ROB) een grootschalig onderzoek uitgevoerd.
De doelstelling destijds was het in kaart brengen van de verschillende bouwfases van het klooster. De voortgang en eindresultaten van deze faseringsanalyse zijn in verschillende publicaties (1983-1986) van de toenmalige projectleider dhr. H. Sarfatij besproken.
In eerste instantie zijn ook (vrijwel alle) opgegraven skeletten geanalyseerd door G.F. IJzereef en J. Bonhof. Hiervan zijn de resultaten verschenen in een jaarverslag van de ROB (1986). Helaas zijn de determinatieformulieren niet meer aanwezig.
Later is nogmaals een selectie van de skeletten osteo-archeologisch onderzocht en gerapporteerd door dhr. G.J.R. Maat en R.W. Mastwijk (1998).
Daarnaast is er in 2009 door mevr. Y. Lempke een onderzoek gedaan naar de beschilderde grafkelders die tijdens het onderzoek zijn gevonden. De resultaten hiervan zijn uitgewerkt in haar masterscriptie aan de Universiteit van Amsterdam.
Verder zijn van enkele vondstcomplexen de keramiek en het glas verwerkt uit de studie van dhr. M. Bartels. De resultaten hiervan zijn deels opgenomen in het boek Steden in Scherven (1999).
Tot een volledige en synthetiserende rapportage van het Minderbroederklooster is het echter nooit gekomen.
Omdat er op de locatie veel bijzondere zaken zijn aangetroffen en er sprake is van een zeer belangrijk middeleeuws stedelijk complex, is in 2014 door het Vakteam Erfgoed van de gemeente Dordrecht besloten om dit onderzoek alsnog te rapporteren.
Het onderzoek naar het Minderbroederklooster heeft een goed inzicht gegeven in de fasering en aard van het klooster gedurende de gehele bestaansperiode. De bouwhistorische geschiedenis is voldoende duidelijk geworden. Veel bouwresten van het klooster waren nog goed bewaard gebleven, waaronder ook zeldzame kloosterelementen zoals de altaren en rijk versierde 14e -eeuwse mozaïekvloeren. Daarnaast heeft het onderzoek naar de graven een beeld gegeven van de wijze waarop de kloosterlingen en stedelingen hier tussen circa 1246 en 1572 zijn begraven. De vele, soms fraai beschilderde en goed bewaard gebleven grafkelders, zijn een zeldzame vondst en (in Nederland) weinig bekend.
Naast gegevens over het klooster is ook informatie verzameld over de bewoningsperiode gedurende de periode 1200-1246. Dit is archeologisch gezien nog een vrij onbekende periode voor de Dordse binnenstad. Enig inzicht is verkregen omtrent de wijze waarop toen aan de Voorstraat/Hoogstraat werd gewoond.
Ten slotte is ook de bewoning gedurende de post-kloosterperiode in kaart gebracht. Het gaat hierbij om verschillende huizen die ná de gedeeltelijke sloop van het klooster aan de Voorstraat gebouwd werden en om de in gebruik nam
Sub-Series 4: Publications : Affirmation and Affirmation News - Documents Found with Newsletters, 1994-1997
No full textA paper discussing the author, Rob Casteel, and his struggle with AIDS
Recommended from our members
Sub-Series 4: Publications : Affirmation and Affirmation News - Documents Found with Newsletters, 1994-1997
No full textA paper discussing the author, Rob Casteel, and his struggle with AIDS
An Interview with Rob Stephenson
No full textInterview Rob Stephenson is an author, composer, visual artist living in Queens, NY. He has been creating texts, music, video, films, drawings, paintings, and installations for over thirty years. He has a BA in Experimental and Interdisciplinary Art from San Francisco State University and an MFA in Electronic Media from Mills College. He is the author of Passes Through (FC2/University of Alabama Press) and frequently publishes in journals and anthologies. He received an outstanding achievemen..
Twelfth Night
No full textProduction of "Twelfth Night". Original music by Author 1. Nominated for 5 Matilda awards. Pensalfini, Rob (director
Book review: Contemporary Scottish plays, edited by Trish Reid
No full textBook review: Contemporary Scottish plays, edited by Trish Reid. London:
Bloomsbury, 2014; ISBN: 9781472574435 (£17.99)Publisher PD
- …
