1,721,051 research outputs found
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Psychotische ervaringen in de moderne samenleving
Full text linkPsychotische ervaringen in de moderne samenleving` gaat over hoe meer begrip van te psychose kan ontstaan door de analogie met de moderne kunst te zien. Moderne kunst kan zowel wat betreft de vorm als de inhoud, ons een kader geven van waaruit de psychose geplaatst kan worden. In mijn scriptie geef ik een existentialistische interpretatie van de film 'fight club' om deze theorie te concretiseren. Daarnaast gebruik ik dit kunstwerk om te vertellen over de context waarin een psychose ontstaat. Deze context heeft natuurlijk te maken met de tijd waarin we leven, maar ook met de menselijke conditie te leven in een beweging tussen uitersten. Met deze scriptie heb ik een bijdrage willen leveren aan de vermindering van het isolement van mensen met psychotische ervaringen
De goddelijke hoer: Bataille's interventie in het discours over vrouwelijke seksualiteit
No full textSeksualiteit is een fundamenteel onderdeel van het menselijke leven, en krijgt afhankelijk van tijd, plaats en cultuur betekenis. Volgens de franse filosoof Georges Bataille (1897-1962) staat menselijke seksualiteit, wanneer het niet slechts de voortplanting betreft, in het teken van geweld, dood en grensoverschrijding. Met zijn theorie over erotiek biedt hij een fascinerende visie op de omgang van de mens met haar seksualiteit. De verschillende taboes en verboden rondom seksualiteit zijn volgens hem een belangrijke voorwaarde voor het beleven van erotiek. Bataille pleit daarom niet voor een algehele opheffing van het seksuele verbod aangezien menselijke seksualiteit zich, volgens hem, voortdurend op het grensgebied tussen handhaving en overtreding van het verbod bevindt.
Na de seksuele revolutie en de opkomst van het feminisme heeft zich een aantal belangrijke veranderingen voorgedaan. In wetenschap, literatuur, kunst en media krijgt seksualiteit meer belangstelling, ontstaan er vrijere omgangsvormen en met de opkomst van verschillende media ontstaat er nu ook een nieuwe (seksuele) beeldcultuur. We worden dagelijks overspoeld met seksueel getinte beelden, erotische voorstellingen en een nieuwe seksuele taal die weinig verhullend is. Ook voor de seksualiteitsbeleving van de vrouw is er, na de opkomst van het feminisme, het één en ander veranderd. Hedendaagse vrouwen hebben de mogelijkheid gekregen om hun eigen seksualiteit te ontwikkelen en verder te verdiepen. Deze ontwikkeling is echter ook onderhevig aan stevige (feministische) kritieken die de huidige verbeelding of representatie van vrouwelijke seksualiteit geenszins bevrijdend vinden. Vanuit mijn herkenning in deze kritieken en mijn fascinatie voor de theorie over erotiek van Bataille ben ik in dit afstudeeronderzoek op zoek gegaan naar mogelijkheden om oude en nieuwe verbeeldingsstrategieën, met betrekking tot vrouwelijke seksualiteit, een nieuwe betekenisgeving en bestaandsgrond te verlenen. Ik heb dit gedaan door Bataille’s theorie over erotiek te laten interveniëren in een, door mij strategisch geselecteerd, discours over vrouwelijke seksualiteit. Uit dit exploratieve literatuuronderzoek is gebleken dat Bataille’s intrigerende visie op erotiek en de houding van de mens ten aanzien van haar seksualiteit, waardevolle inzichten kan bieden voor de wetenschappelijke kennis over (vrouwelijke) seksualiteit en de betekenisgeving daarvan
Kritiek op het autonome subject: de plek en functie van het subject bij Jean Baudrillard en Peter Sloterdijk
No full textIn deze scriptie maak je kennis met de theorieën van de Duitse filosoof Peter Sloterdijk en de Franse filosoof Jean Baudrillard. Beide theorieën halen de mens uit het centrum van de wereld weg. De mens is noch in staat om de wereld om zich heen te bepalen, noch zichzelf te bepalen. De Franse filosoof Jean Baudrillard ziet het subject als een constructie van het taalsysteem en andere betekenis- en interpretatiesystemen. De Duitse filosoof Peter Sloterdijk ontdoet zich op een andere manier van het autonome subjectbegrip. In navolging van Heideggers notie van in-de-wereld-zijn, onderzoekt Sloterdijk de plaatselijkheid van de mens. De mens leeft volgens Sloterdijk altijd in gemeenschappelijke ruimtes met menselijke en niet-menselijke anderen, namelijk in sferen, zonder welke hij niet kan bestaan. De subjectiviteit van de mens wordt geconstitueerd door de sferen waarin de mens leeft.
Bovenstaande subjectvisies zijn niet verenigbaar met het autonome mensbeeld, dat bij humanistiek hoog in haar vaandel staat. Humanistiek neigt ernaar om de aanwezige (wijsgerige) kritiek op het autonome subjectbegrip zo te lezen dat het autonome mensbeeld, weliswaar genuanceerd, in stand blijft. Ik wil met deze scriptie laten zien dat de kritiek op het autonome subjectbegrip niet te integreren valt in een humanistisch mensbeeld, zonder dat de kracht van de kritiek verloren gaat. Het is vruchtbaarder voor humanistiek om de spanning tussen meerdere subjectvisies uit te houden
De esthetische mens : Tussen revolte en transgressie; verkenning van een esthetische antropologie op en voorbij de grens van de mens
Full text link
Bollywood cosmopolitanism. An investigation of belonging through popular culture.
Full text linkMijn scriptie onderzoekt de vraag of de Bollywood film voor jongeren in de Indiase steden kan bijdragen aan kosmopolitisme (wereldburgerschap). Hiervoor gebruik ik het begrip cultureel burgerschap, als een poging het proces beschrijven van hoe populaire cultuur helpt mensen een gevoel te geven van ergens bijhoren, deel van te uit te maken (belonging).
Daarnaast heb ik kosmopolitisme geprobeerd te beschrijven op een manier die recht doet aan de enorme complexiteit die gepaard gaat met het proces van globalisering. Ik vind het belangrijk niet te vervallen in globale alomvattende kaders voor een kosmopolitische identiteit, maar dit eerder te zien als een bewust besef van de enorme fundamentele verschillen en asymmetrie tussen zichzelf en anderen. Kosmopolitisme niet als utopie, maar als heterotopie.
Deze twee theoretische analyses heb ik afgezet tegen de concrete dagelijkse ervaringen van Indiase jongeren met de Bollywood filmcultuur. Hiervoor heb ik 9 maanden onderzoek gedaan in de uit haar voegen barstende stad Bangalore, de stad van de software en de callcenters. Bollywood staat onder invloed van grote globaliseringtendensen, en is een fantastisch hulpmiddel voor jongeren om hun positie in de wereld mee te begrijpen. Veel thema’s rond identiteit en globalisering worden in de films sinds de jaren negentig heel expliciet tot uitdrukking gebracht.
Ik heb beschreven hoe jongeren deze identiteitsvorming vooral doen door zichzelf aan bepaalde categorie van publiek/toeschouwer toe te schrijven. Je maakt deel uit van een (of meerdere) groep(en) kijkers, en weer niet van andere. Ook andere kijkers worden ingedeeld in bepaalde groepen. Daarbij maakt de industrie ook gebruik van groeperingen van kijkers op wie ze hun films al dan niet richten. Op deze manier ontstaat een soort cocreatie van kijkergroepen; dit is bij uitstek een proces van identiteitsvorming.
Door dit proces af te zetten tegen de eerdere theoretische concepten heb ik ten eerste geprobeerd concreter te maken hoe populaire cultuur helpt bij identiteitsvorming, en laten zien dat dit niet een proces is van brainwashing waarbij jongeren slachtoffer zijn van de commerciële populaire cultuur.
Integendeel, Bollywood lijkt jongeren sterk te helpen een zelfbesef te ontwikkelen dat dicht staat bij een ‘heterotopische’ vorm van kosmopolitisme; een wereldburgerschap dat fundamentele verschillen en complexiteit erkent, en zich van haar eigen specifieke positie bewust is.
Daarmee meen ik dat mijn scriptie enerzijds een zinvolle bijdrage levert aan het debat over identiteitsvorming en burgerschap in een globaliserende wereld, en anderzijds meen ik te hebben laten zien hoe populaire cultuur geweldige potentie heeft om mensen te helpen een weg te vinden in een complexe wereld. Ik denk dat het tijd is om in het kader van zingeving en humanisering, de in humanistische kringen vaak bekritiseerde commerciële cultuur stukken serieuzer gaan nemen en haar empowerende potenties te onderzoeken.
(De scriptie is geschreven in het Engels.
- …
