1,721,003 research outputs found
Türkiye’de seçili granatların mineralojik, petrografik, spektroskopik, jeokimyasal ve gemolojik özelliklerinin belirlenmesi
No full textBu tez çalışması PAÜ-BAP tarafından 2021FEBE056 nolu proje ile
desteklenmiştir.Türkiye’nin farklı lokasyonlarında (Karacasu, Çine/Aydın, Kayaağıl/Uşak,
Menderes/İzmir, Susurluk/Balıkesir, Ekinözü/Kahramanmaraş,
Doğanşehir/Malatya) bulunan granat kristalleri incelenmiştir. Karacasu, Çine,
Kayaağıl ve Ekinözü lokasyonlarında bulunan granat kristalleri metamorfik
kayaçlarda porfiroblastlar şeklinde gözlenmekte olup almandin bileşiminde
oldukları belirlenmiştir. Susurluk alt ve üst lokasyonları ile Çavuşlu
lokasyonundaki granat kristalleri kireçtaşı-granitoyid dokanağında gelişmiş skarn
zonlarda görülmekte olup, sırasıyla andradit ve almandin bileşimine sahiptirler.
Hudutköy granatları amfibolit kayacı içerisinde yuvarlaklaşmış kristaller halinde
olup almandin bileşimlidirler. Menderes lokasyonundaki granat kristalleri ise
riyolit bileşimli volkanitler içerisinde fenokristal formda olup spesartin
bileşimlidirler. Mineral kimyası ile elde edilen sonuçlar XRD ve Konfokal Raman
Spektrometre çalışmalarıylada uyumludur. Jeokimyasal analiz sonuçlarına göre
granat kristallerinin (La/Sm)N oranları 0.11 (Görece) ile 15.91 (Çavuşlu),
(Sm/Yb)N oranları 0.16 (Hudutköy) ile 5.29 (Susurluk Üst), (Eu/Eu*)N oranları
0.01 (Görece) ile 5.44 (Çavuşlu), (Y/Ho)N oranları 0.66 (Görece) ile 2.09
(Çavuşlu) ve Sc içeriklerinin 1 ppm (Susurluk Al-Üst, Çavuşlu) ile 82 ppm
(Görece) arasında değiştiği belirlenmiştir. Jeotermobarometre hesaplamalarına
göre granat kristallerinin 3.08 (Ekinözü) ile 8.07 (Kayaağıl) kbar basınç 465
(Ekinözü) ile 799 (Susurluk Alt-Üst) °C sıcaklık aralığında oluştukları
değerlendirilmiştir. Nadir Toprak Element içeriklerine göre Karacasu, Çine,
Ekinözü lokasyonlarındaki metamorfik kayaçlarda görülen granat
porfiroblastlarının hafif zenginleşme gösterdikleri belirlenmiştir (Karacasu
ΣNTE: 345.74-412.37, Çine ΣNTE: 192.2-212.1, Ekinözü ΣNTE: 162.07-
284.89). Tahribatsız gemolojik test (özgül ağırlık, kırılma indisi, optik
absorbsiyon, UV özellikler, renk özellikleri, SEM incelemeleri) sonuçlarına göre
Karacasu, Görece, Susurluk Alt-Üst, Maraş ve Çavuşlu granatlarının düşük/sınırlı,
Çine, Kayaağıl ve Hudutköy granatlarının altere oldukları için süs taşı
potansiyellerinin bulunmadığı ortaya konulmuştur.Garnet crystals which are located at different locations of Turkey
(Karacasu, Çine/Aydın, Kayaağıl/Uşak, Menderes/İzmir, Susurluk/Balıkesir,
Ekinözü/Kahramanmaraş, Doğanşehir/Malatya) were investigated in detail.
Garnet crystals in Karacasu, Çine, Kayaağıl and Ekinözü locations were observed
as porphyroblasts in metamorphic rocks and they were determined in almandine
compositions. Garnet crystals in Susurluk lower and upper zone, and in Çavuşlu
location were formed in skarn zones of limestone-granitoid contact and they have
composition of andradite and Almandine. Garnets in Hudutköy are seen as
rounded crystals in amphibolite rocks and have the composition of Almandine.
Garnet crystals in Menderes location were in phenocrystals forms in rhyolite and
in the composition of spessartine. XRD and Confocal Raman Spectrometry
investigations also support the results which were obtained through mineral
chemistry. According to geochemical analysis results it was determined that
(La/Sm) rates of garnet crystals change between 0.11 (Görece) and 15.91
(Çavuşlu), (Sm/Yb)N rates change between 0.16 (Susurluk Lower) and 5.29
(Susurluk Upper), (Eu/Eu*)N rates change between 0.01 (Görece) and 5.44
(Çavuşlu), (Y/Ho)N rates change between 0.66 (Görece) and 2.09 (Çavuşlu), and
Sc contents change between 1 ppm (Susurluk Lower-Upper, Çavuşlu) and 82 ppm
(Görece). It was evaluated in line with the geothermobarometer calculations that
garnet crystals occur at the pressures between 3.08 (Ekinözü) and 8.07 (Kayaağıl)
kbar and at the temperatures between 465 (Ekinözü) and 799 (Susurluk Lower-
Upper) °C. According to Rare Earth Element contents, garnet porphyroblasts in
metamorphic rocks in Karacasu, Çine, Ekinözü locations display slight
enrichment (Karacasu ΣNTE: 345.74-412.37, Çine ΣNTE: 192.2-212.1, Ekinözü
ΣNTE: 162.07-284.89). According to the results of nondestructive gemological
tests (specific gravity, refractive index, optical absorption, UV properties, color
properties, SEM analysis), it was revealed that since garnets in Karacasu, Görece,
Susurluk Lower-Upper, Maraş and Çavuşlu are low/limited, whereas garnets in
Çine, Kayaağıl and Hudutköy are altered and they do not have the potential to be
gemstones
Bayıralan formasyonu (Denizli-GB Türkiye) kumtaşlarının petrografik ve jeokimyasal özellikleri
No full textBu tez çalışması Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından 2022FEBE060 nolu proje ile desteklenmiştir.Denizli havzasının (güneybatı Türkiye) doğu ve kuzeydoğu kesiminde geniş yüzeylenmelere sahip Bayıralan Formasyonu, konglomera, kiltaşı, organik maddece zengin kayaç seviyeleri içeren ince-orta tabakalı çökel kayaçlardan oluşmaktadır. Yeşilimsi gri ve açık kahverengi renklerde görülen kumtaşları; kuvars, klorit, kil + mika, plajiyoklaz, opak mineraller, piroksen, kalsit ve kayaç parçalarından (kuvarsit, serpantinit, gabro, çört, mermer, kireçtaşı) oluşmakta olup, bu mineralojik bulgular XRD ve SEM-EDS analizleriyle de desteklenmiştir. Kumtaşlarının ana oksit element içeriklerine dayalı kimyasal sınıflandırma diyagramlarında, litarenit ve Fe’ce zengin kum alanlarına düştükleri belirlenmiştir. SiO2-Al2O3/TiO2, Rb-K2O ve Hf-La/Th gibi jeokimyasal diyagramlar, kumtaşlarını oluşturan bileşenlerin çoğunlukla felsik-ortaç kayaçlardan türediğini, ancak bazı örneklerin mafik-ultramafik bileşimlere yakın olduğunu göstermektedir. Ni/Co, Cr/V, Cr/Th, Co/Th, Sc/Th, La/Th, La/Sc, Ba/Nb ve Y/Ni gibi iz element oranları, kaynak alandaki litolojilerin şeyl/şist, granit gibi felsik kayaçlarla, gabro ve bazalt gibi mafik kayaçlar arasında çeşitlilik gösterdiğine işaret etmektedir. PAAS normalize edilmiş çoklu element değişim diyagramlarında, Al, Ca, Cr, Co ve Ni elementlerinde önemli zenginleşmeler, Si, Ti, Na, K, Mn, Rb, Ba, Th, Nb, Sc ve V elementlerinde ise tüketilmeler gözlemlenmektedir. NASC ve PAAS normalize edilmiş REE diyagramlarında, kumtaşı örnekleri benzer ve düz desenler sergilemekte olup, REE içerikleri 22.11-178.67 ppm arasında değişmektedir. Kumtaşları, kaynak alanında zayıf ila orta derecede ayrışma olduğunu gösteren orta-hafif yüksek LOI, K/Cs, Al/Ti indeks değerleri ile düşük-orta ICV, CIA, PIA ve IOL indeks değerlerine sahiptir. Tektonik ayrım diyagramları kumtaşlarını oluşturan bileşenlerin aktif kıta kenarı (kıta ada yayı) ortamında oluşmuş kayaçlardan türediğine işaret etmektedir. Jeolojik, palinolojik ve jeokimyasal veriler, Bayıralan Formasyonu kumtaşlarının sıcak ve nemli iklimin etkisinde, sığ denizel-kıyı (geçiş) ortamında ve oksitleyici koşullar altında çökelmiş olduğuna işaret etmektedir.The Bayıralan Formation, which has extensive exposures in the eastern and northeastern parts of the Denizli basin (southwestern Turkey), consists of thin- to medium-bedded sedimentary rocks containing conglomerate, claystone, and organic-rich rock layers. Sandstones observed in greenish-gray and light brown colors consist of quartz, chlorite, clay + mica, plagioclase, opaque minerals, pyroxene, calcite, and rock fragments (quartzite, serpentinite, gabbro, chert, marble, limestone). These mineralogical findings were also supported by XRD and SEM-EDS analyses. In chemical classification diagrams based on sandstone’s major oxide element contents, it was determined that they fall into litharenite and Fe-rich sand areas. Geochemical diagrams such as SiO2-Al2O3/TiO2, Rb-K2O, and Hf-La/Th show that the sandstone components are mainly derived from felsic-intermediate rocks. Still, some samples are close to mafic-ultramafic compositions. Trace element ratios such as Ni/Co, Cr/V, Cr/Th, Co/Th, Sc/Th, La/Th, La/Sc, Ba/Nb, and Y/Ni indicate that the lithologies in the source area vary between felsic rocks such as shale/schist, granite and mafic rocks such as gabbro and basalt. In the NASC and PAAS normalized multi-element variation diagrams, significant enrichments in Al, Ca, Cr, Co, and Ni elements and depletions in Si, Ti, Na, K, Mn, Rb, Ba, Th, Nb, Sc, and V elements are observed. In the PAAS normalized REE diagrams, sandstone samples display similar and flat patterns, with REE concentrations ranging from 22.11 to 178.67 ppm. Sandstones show moderate to slightly high LOI, K/Cs, and Al/Ti index values while exhibiting low to moderate ICV, CIA, PIA, and IOL values. This indicates weak to moderate weathering in the source area. Tectonic discrimination diagrams demonstrate that the sandstone components are derived from rocks formed in an active continental margin (continental island arc) environment. Geological, palynological, and geochemical data indicate that the Bayıralan Formation sandstones were deposited under a hot and humid climate, in a shallow marine-coastal (transitional) environment, and under oxidizing conditions
Laodikeia Kuzey Kutsal Agora’si Batı Portik yer mozaikleri ve harçlarının malzeme karakterizasyonu
No full textBu tez çalışması Pamukkale Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından 2019FEBE045 nolu proje ile desteklenmiştirLaodikeia’daki Kuzey Kutsal Agora Batı Portik (KKABP) yer mozaikleri 20x14 m’lik alanda kısmen tahrip olmuş şekilde gözlenmektedir. Mozaik yer döşemeleri şist, mermer, kuvarsit, metagabro, tuğla-kiremit ve lisvenit bileşimli çakıllarından oluşan statümen, 3-4 cm’lik kalın harç (Rudus), ve 2-3 cm’lik ince harç (Nucleus), 1-2 mm’lik yatak harcı ve tessera tabakalarından oluşmakta olup, tabakalar arasındaki geçişler her zaman belirgin değildir. Başlıca 14 farklı desenin Opus Regulatum, Opus Tesselatum ve Opus Vermiculatum tekniklerinin birlikte kullanılmasıyla meydana getirilen KKABP yer mozaiklerinde 1x1x1, 1x1x2 cm arasında değişen boyutlarda, farklı renk tonlarında kristalize kireçtaşı, mermer, dolomitik mermer, traverten, oolitik kumtaşı bileşimli kayaç ve tuğla-kiremit parçalarından oluşan tesseralar kullanılmıştır. Tesseralar arasında nispeten üniform bir görünüme sahip, kötü derecelenmiş “ince kumdan” oluşan agrega bileşenlerin, hidrolik özelliğe sahip kireç bağlayıcı ile 2:1 oranında karıştırılmasıyla hazırlanan harç kullanılmıştır. Agrega bileşenler Lykos vadisinin kayaç litolojileri ile uyumlu olup, mermer, mikaşist, kuvarsit, serpantinit, gabro, harzburjit, kireçtaşı, tuğla kiremit, kuvars, kalsit, muskovit, biyotit, piroksen parçalarından oluşmaktadır. KKABP harç örneklerinde yaygın büzüşme çatlakları ve kireç topaklarının varlığı, bağlayıcı olarak kullanılan kireçin temininde dolomitik kireçtaşlarının (Mg-Kalsit) kullanılmış olabileceğini düşündürmektedir. Farklı noktalardan alınan harç örneklerinin genellikle benzer özellikler gösterdiği, yapımı aşamasında kullanılan hammadde ve uygulama tekniğinde değişiklik olmadığı, yapım sonrasında herhangi bir onarım faaliyetinin gerçekleşmediği belirlenmiş, sonuçlar X-Işınları Difraktometre (XRD), X-Işınları Floresans (XRF), Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) ve Konfakal Raman Spektrometre (KRS) analizleri ile desteklenmiştir. Laodikeia antik kentinin tarihsel gelişimi, sikke buluntuları ve Optik Uyarmalı Lüminesans (OSL) yöntemiyle belirlenen yaşların birlikte değerlendirildiğinde KKABP yer mozaiklerinin M.S. 4.yy ile M.S. 5.yy arası bir dönemde inşaa edildiği, M.S. 7 yy’daki depremle yıkılarak terk edildiği belirlenmiştir.The ground mosaics of the West Portico of the North Sacred Agora (WPNSA) in Laodicea are observed in an area of 20x14 m, partially deteriorated. There are five different layers at ground mosaic which consist of statumen (schist, marble, quartzite, metagabbro, brick-tile and lisvenite pebbles), rudus (rough mortar in 3-4 cm thickness), nucleus (fine mortar in 2-3 cm thickness), bedding mortar (1-2 mm in thickness) and tesselatum. Transitions between these layers are not always obvious. The ground mosaic of the WPNSA were created by using of Opus Regulatum, Opus Tesselatum, and Opus Vermiculatum techniques of 14 different patterns. Tesserae, sizes ranging from 1x1x1, 1x1x2 cm in different color tones, are composed of marble, dolomitic marble, recrystallized limestone, travertine, oolitic sandstone rocks, and brick-tile fragments. The mortar obtained by mixing the aggregates consisting of weak grade “fine sand” with a relatively homogeneous appearance and hydraulic lime binder at a ratio of 2:1, was used in the WPNSA ground mosaics. Aggregates are compatible with the rock lithologies of the Lycos valley and consist of marble, micaschist, quartzite, serpentinite, gabbro, harzburgite, limestone, brick tile, quartz, calcite, muscovite, biotite, pyroxene fragments. The presence of widespread shrinkage cracks and lime lumps in WPNSA mortar samples suggests that dolomitic limestones (Mg-Calcite) may have been used to supply the lime used as a binder. Moreover, it was determined that the mortar samples taken from different points of WPNSA generally showed similar properties, there was no change in the raw material and application technique used during the construction phase, no repair activities took place after the construction, and the results were also supported by X-Ray Diffractometer (XRD), X-Ray Flourescence (XRF), Scanning Electron Microscope (SEM) and Confocal Raman Spectrometer (CRS) analyzes. When the archaeological records, coin findings, and Optically Stimulated Luminescence (OSL) ages are evaluated together, it can be said that the ground mosaic in WPNSA was built up between the 4th and 5th centuries AD, and then the building was abandoned by the great earthquake in the 7th century
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Petrographic and geochemical characteristics of upper Miocene Tekkedag volcanics (Central Anatolia-Turkey)
No full textThe Tekkedag volcanic complex, which extends as a ridge in the direction of NW-SE, is one of the poorly known volcanic centers and is exposed to the southwest of Kayseri located within the Central Anatolian Volcanic Province (CAVP) of Turkey. The mineralogical composition of Tekkedag volcanics reveals an assemblage of plagioclase (labradorite, bytownite)+pyroxene (augite, diopside and enstatite)+Fe-Ti oxide (magnetite, rutile)±olivine (forsterite) mineral composition having hypocrystaline porphryric, hypohyaline porphryric, gleomeroporphryric and seriate textures under the microscope. Confocal Raman Spectroscopy (CRS) has been used to define the mineral types. Tekkedag volcanics have medium K 2 O contents and are calc-alkaline in character. Geochemically, Tekkedag volcanics show a narrow range of major element compositions and are classified as augite andesite/basaltic andesite. On the variation diagrams based on MgO versus major and trace elements, they show good positive and negative correlations, indicating fractional crystallization of plagioclase, clinopyroxene and Fe-Ti oxide. Tekkedag volcanics display enrichment in large-ion lithophile elements (LILEs) relative to high field-strength elements (HFSEs) in chondrite, MORB, E-MORB and lower crust normalized multi-element diagrams. In all normalized multi-element diagrams, the trace element patterns of all samples are similar in shape and exhibit depletions in Ba, Nb, P and Ti as characteristics of subduction-related magmas. Rare earth element (REE) patterns for Tekkedag volcanics show REE enrichment with respect to chondrite values. They exhibit marked enrichment in light rare earth elements (LREEs) ((La/Sm) N =4.13-4.62) relative to heavy rare earth elements (HREEs) ((Sm/Lu) N =1.34-1.92). Furthermore, all samples have negative Eu anomalies ((Eu/Eu * ) N =0.77-0.90), indicating the significant role of plagioclase in the fractional crystallization. Elemental ratios such as K/P (15.46-21.69), La/Nb (2.01-4.26), Rb/Nb (8.74-10.59), Ba/Nb (38.54-75.77), Nb/Ta (1.16-2.14), Ce/P (2.13-4.32) and Th/U (1.77-3.97) propose that the magma was subjected to conceivable crustal contamination during the evolution of these Tekkedag volcanics. This statement is supported by the AFC modeling based on the trace elements. As a result, despite the lack of isotopic data, the petrographic and geochemical results suggest a significant role of plagioclase, clinopyroxene and Fe-Ti oxide fractionation during the evolution of the Volcanic Arc Basalts (VAB) nature of the Tekkedag volcanics. Furthermore, these results reveal that the volcanics of Tekkedag were produced from a parental magma derived from an enriched source of mixed subduction and/or crustal products. © 2010 Elsevier GmbH
İncesu ignimbiritinin (Kayseri) jeolojisi, petrolojisi ve ayırtman özellikleri
No full textKayseri ve özellikle İncesu çevresinde tip yayılım gösteren ignimbirit İncesu ignimbiriti adı altında incelenmiştir. İncesu ignimbiriti taban, orta ve tavan olmak üzere 3 farklı seviyeden oluşmaktadır. Taban seviyesi siyahımsı kahverenkli olup, camsal kaynaklaşma göstermektedir. İyi derecede kaynaklaşmış orta seviye kırmızımsı pembe renkli olup, bol miktarda yassılaşmış pomza parçaları (fiamme) içermektedir. İgnimbiritin tavan seviyesi grimsi pembe renkli ve daha az kaynaklaşmış yapıda olup, çeşitli bileşimli volkanik kayaç parçaları içermektedir. İncesu ignimbiriti mineralojik olarak plajiyoklaz (oligoklaz andezin) + piroksen (ojit, klinoenstatit) + opak mineral (manyetit, ilmenit) ± amfibol ± biyotit ve ± kuvars'tan oluşmaktadır. Makroskopik ve mikroskopik görünüm açısından İncesu ignimbiritinin her bir seviyesi arasında belirgin farklılıklar bulunmaktadır. Taban ve orta seviye örneklerinde ötaksitik doku hakim olup, bu seviyeler tavan seviyesine göre daha yoğun kaynaklaşmış dokuya sahiptirler. Taban ve orta seviye örneklerindeki yassılaşmış pomza parçaları (fiamme) ve volkan camı kıymıklarının (shard) miktarı tavan seviyeye göre daha fazladır. Taban ve orta seviye arasındaki dokanak ilişkisi oldukça keskin olup, renk farklılığından dolayı oldukça belirgindir. Riyolit, riyodasit-dasit bileşimli, kalkalkalen karakterli, orta-yüksek K'lu, peralüminyum'lu özelliğe sahip İncesu ignimbiritinin ana oksit, iz ve nadir toprak element içerikleri ignimbiritin gelişiminde fraksiyonel kristallenmenin önemli bir rol oynadığını, bu kristallenmenin başlıca plajiyoklaz, klinopiroksen, manyetit, ilmenit ve titanomanyetit tarafından kontrol edildiğini göstermektedir. Ayrıca İncesu ignimbiritinin izotop bileşimi ignimbiritin 3±8 my yaşında olduğunu, OIB benzeri ana magmadan fraksiyonel kristallenme ve kabuk kirlenmesinin etkili olduğu bir süreç sonucu meydana geldiğine işaret etmektedir. Mikro XRF sonuçlarına göre hazırlanan 3B element kabartı haritalarında taban seviyesinde orta seviyeye göre yüksek K anomalisi görülmüştür. Raman konfokal spektrometre incelemeleri bu farklılığın taban seviye matriksindeki anortoklas birikiminden kaynaklandığını göstermektedir. İncesu ignimbiritinde SiO2'e karşı bazı ana oksit elementler (Fe2O3, TiO2, CaO ve K2O), bazı iz elementler (V, Sr, Cs ve Rb) ve bazı iz element oranları (Ba/Rb, Sr/, K/Sr, K/Nb, Rb/Sr, Rb/Y ve Rb/Nb) kullanılarak oluşturulan değişim diyagramları, İncesu ignimbiritinin taban seviyesinden orta seviyeye doğru bileşimsel olarak normal zonlu yapıya sahip olduğunu göstermektedir. İncesu ignimbiritinin 3 seviyesindeki jeolojik, mineralojik, petrografik, jeokimyasal ve izotop verilere göre belirlenen bileşimsel farklılıklar yer radarı (GPR) veri sonuçlarıyla da desteklenmiştir.AbstractIgnimbrite, which crops out in Kayseri and particularly in the vicinity of Incesu town, has been examined as Incesu ignimbrite. The Incesu ignimbrite is composed of three different levels these are bottom, middle and top levels. The bottom level shows blackish brown and glassy welded structure. Well-welded middle level is reddish pink in color and has high amount of fiammes. The top of the ignimbrite is grayish pink, weakly welded and has rock fragments with different compositions. The mineralogical composition of Incesu ignimbrite is composed of plagioclase (oligoclase, andesine) + pyroxene (augite, clinoenstatite) + opaque minerals and low amount of amphibole, biotite and quartz. Each levels of Incesu ignimbrite have clear differences in terms of macroscopic and microscopic features. Eutaxitic texture is dominant in middle and bottom level samples and these levels are more densely welded texture than the top level. The amount of flattened pumice fragments and volcanic glass shards in middle and bottom levels are more than in the top level. The contact relationship between bottom and middle level is very sharp due to the differences in their colors. Major, trace and rare earth element contents of Incesu ignimbrite, which is characterized by their rhyolite, rhyodacite-dacite composition, medium-high K, calc-alkaline and peraluminous nature, show fractional crystallization process which is chiefly controlled by plagioclase, clinopyroxene, magnetite, ilmenite and titanomagnetite. Furthermore, the isotopic composition of Incesu ignimbrite reveals an age of 3 Ma, with evolution by means of fractional crystallization and crystal contamination processes of the parent magma derived from Ocean Island Basalt (OIB) like magma. The 3D elemental relief mapping of Micro XRF results reveals a high K anomaly at the bottom compared to the middle level. The Raman Confocal Spectrometer results show that these differences come from the accumulation of the anorthoclase within the matrix of the bottom level. The variation diagrams of some major oxides (Fe2O3, TiO2, CaO and K2O), some trace elements (V, Sr, Cs and Rb) and some trace element ratios (Ba/Rb, Sr/, K/Sr, K/Nb, Rb/Sr, Rb/Y and Rb/Nb) versus SiO2 reveal that the İncesu ignimbrite has normal compositional zonal changes starting from the bottom level towards the middle level. The Ground Penetrating Radar (GPR) studies support the compositional differences of the three different levels which are investigated by the field geology, mineralogy, petrography, geochemistry and isotopic studies of the Incesu ignimbrite
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
