208 research outputs found
Response to Wysocki on indifference
No full textNozick (1977) was a critique of the view of Austrian economics which rejected the notion of indifference in human action. This author claimed that this stance was incompatible with the notion of the supply of a good, and, also, with diminishing marginal utility, both of which were strongly supported by this praxeological school of thought. Block (1980) was an attempt to rescue the Austrian school from this brilliant intellectual challenge. Hoppe (2005; 2009) rejected Nozick’s challenge, and, also, Block’s (1980) response. Block (2009a) and Block and Barnett (2010), defended Block’s (1980) analysis of indifference. The latest contribution to this ongoing discussion is Wysocki (2021) who maintains that Hoppe was correct in his rejection of Nozick, while Block was not. The present paper is a rejoinder to Wysocki (2021).
Symbols of Polish Political Life in Orator Polonus (1740) by Samuel Wysocki
No full textThis paper discusses the function and the origin of over four hundred symbols included in the rhetoric handbook by the Piarist Samuel Wysocki, entitled Orator Polonus (published in Warsaw in 1740). The book is considered an exemplary resource book for parliamentary and local diet speeches and orations of panegyric character. In keeping with the rhetorical practice, the symbola were given the form of arguments, developed on the principle of similitude (similitudo). The author of the handbook was inspired by the compendium by Filippo Picinelli Mundus symbolicus (1681). He used the latter author’s exemplary emblems and symbols and incorporated them to his erudite and moral argumentation. The symbols used by Wysocki promoted an ideal of an exemplary Nobleman and landowner, as well as that of a state officer and a legalist. In this way, Wysocki created a pattern that was distinct from the then-popular emblems. The prevalent pattern related formally to the coats-of-arms, as testified by numerous writings and documentation of the Polish-Lithuanian Commonwealth under the Saxon dynasty. Wysocki’s works are a perfect example of the adaptation of emblems as a genre, with its typical delimitation as regards the choice of theme, symbolic composition and the function of the lemma, deeply rooted in the rhetorical rules and resulting from the political and panegyric interest of the Nobility
Antoni Godziemba Wysocki w anegdocie i w świetle własnej twórczości (rekonesans)
No full textAntoni Godziemba Wysocki was known in the literary circles of Lviv in the early 20th century as a friend of Zapolska, the prototype of the hero of two of her controversial novels depicting life in the Lviv underworld. He published short prose forms, social and historical novels, essays, and literary reviews in Galician publications. He was the founder of the Independent Theater, where he staged highly ambitious plays. Today, he is a nearly forgotten author as no researcher has devoted much attention to him. However, it should be emphasized that reviews of his works were favorable, sometimes even enthusiastic (as in the case of Zabawy mędrców [Games of the Sages]). It is worth recalling this writer and reintroducing him to the history of Polish literature, even in a brief outline.Antoni Godziemba Wysocki znany był w środowisku literackim Lwowa w pocz. XX w. jako przyjaciel Zapolskiej, prototyp bohatera dwu jej kontrowersyjnych powieści z życia lwowskiego półświatka. Wydawał małe formy prozatorskie, powieści obyczajowe i historyczne, publikował szkice wspomnieniowe i krytyki literackie na łamach galicyjskich pism, był założycielem Teatru Niezależnego, na którego deskach wystawiał sztuki wysoce ambitne. Dzisiaj jest twórcą prawie zapomnianym, żaden z badaczy nie poświęcił Wysockiemu większej uwagi, a podkreślić należy, że recenzje jego utworów były przychylne, niekiedy nawet (jak w przypadku Zabaw mędrców) entuzjastyczne. Warto przypomnieć tego pisarza i przywrócić go, choćby w zarysie, historii literatury polskiej
Evictionism Is Either Redundant Or Contradicts Libertarianism. Response to Walter Block on Abortion
No full textThis research was funded in whole or in part by the National Science Centre, Poland, grant number 2020/39/B/HS5/00610. For the purpose of Open Access, the author has applied a CC-BY public copyright licence to any Author Accepted Manuscript (AAM) version arising from this submission.The present paper is a response to Walter Block’s critique (Block 2024, 57-66) of our recent argument (Dominiak & Wysocki 2023, 527-540) against his theory of partial impermissibility of abortion called evictionism. This time, however, instead of targeting Block’s thesis that the unwanted fetus is a trespasser again, we take it for granted – merely arguendo, to be sure – and argue that even if this problematic thesis is admitted, evictionism should still be rejected as either unlibertarian or redundant vis-à-vis the otherwise well-established doctrine of killing and letting die. Our main argument focuses on the problematic nature of eviction and shows that requiring eviction as the gentlest method of stopping the unwanted fetus’s invasion of the woman’s rights involves burdening her with positive duties, an anathema to libertarianism. Presumably, the notion of eviction could be interpreted in a way that does not introduce positive duties into libertarianism. However, then eviction would reduce to letting the fetus die, rendering the entire project of evictionism essentially superfluous as compared with the age-old doctrine of doing and allowing.Narodowe Centrum Nauki/National Science Centre
This research was funded in whole or in part by the National Science Centre, Poland, grant number 2020/39/B/HS5/00610. For the purpose of Open Access, the author has applied a CC-BY public copyright licence to any Author Accepted Manuscript (AAM) version arising from this submission
Do Farm Credits Stimulate Development of Agriculture in Poland?
No full textIn Poland, farmers rely primarily on cooperative banks for agricultural credit. Therefore, the paper attempt is to examine the impact of agricultural credits disbursed by the cooperative banks on regional development of agricultural sector in Poland over 1997- 2006. Sources of data include financial statements of the banks (1373 observations) providing credit-related information and sectoral background data for agriculture from Central Statistical Office of Poland. The levels of agricultural development were assessed using a nation-level and regional-level composite indicators constructed by the author by the use of factor analysis. Additionally, one-factor ANOVA, Pearson correlations and linear regression were applied. There was found, that the most prosperous agricultural regions include wielkopolskie, zachodniopomorskie and warminsko-mazurskie, the least prosperous malopolskie, podkarpackie, slaskie and swietokrzyskie voivodships. Results of econometric analysis suggest also that region of bank’s activity has statistically significant impact both on agricultural credit and agricultural development levels. In Poland as a whole, farm credits provided by cooperative banks stimulate development of agriculture but only in two of sixteen regions (voivodships) their impact was positive and statistically significant. The average farm size and agricultural employment were found to be strongest in influencing agricultural development.cooperative banks, agriculture, regional development, Agricultural Finance,
Jackson and Hahn Difference Models as Discrete Bittner Operational Calculus Representations
No full textAbstract
In the paper, there have been constructed discrete models of the non-classical Bittner operational calculus that are related to the notions of Jackson and Hahn derivatives, both known from the quantum calculus. To achieve it, we have used the Bittner operational calculus representation for the forward difference.</jats:p
An Operational Calculus Model for the n<sup>TH</sup> – Order Forward Difference
No full textAbstract
In this paper, there has been constructed such a model of a non-classical Bittner operational calculus, in which the derivative is understood as a forward difference Δn{x(k)}:={x(k+n)-x(k)}. Next, considering the operation Δn,b{x(k)}:={x(k+n)-bx(k)}, the presented model has been generalized.</jats:p
Оксана. Ідилічний нарис: Вірші та поеми
No full textWłodzimierz Wysocki (1846–1894) is a poet forgotten in contemporary Polish literature, whose memory is, however, still preserved in Ukrainian literature and among the Polish intelligentsia living in Kyiv, Zhytomyr and Lviv. The writer was born at the time when the Romantic tradition, important for Polish culture in the 19th and 20th centuries, was only begining to take shape, while the Positivist tradition, questioning the ideas and symbols of Romanticism, still exerted significant influence. Wysocki grew up with these two traditions, far from the Polish cultural centres. He was born in 1846 in Romaniv in Volhynia into a family of minor nobility. He graduated from a junior high school in Zhytomyr and then settled down in Kyiv. His passion was photography and he gave lectures on that topic. His photography business brought him recognition from the residents of Kyiv, as well as a considerable fortune. When it comes to his writing career, he made his debut in 1882 with a satirical poem Wszyscy za jednego (All for One. Epigram) (Kyiv). He subsequently published the narrative poems Laszka (Lachian woman) (Kiev 1883), Las (Forest) (Kiev 1885), Bocian. Dwie legendy (Stork. Two legends) (Kyiv 1894), satirical works Zaklęta łza. Ballada (Enchanted tear. Ballad); Nowe Dziady. Żarcik poetycki (New Dziady. A poetic joke) (Kyiv 1885), Oksana. Szkic sielankowy (Oksana. Idyllic sketch) (Kyiv 1885), as well as Satyry i bajki (Satires and fables)(Kyiv 1894). The author corresponded with Eliza Orzeszkowa. He visited Warsaw, Grodno, Vienna and Dresden. His poetry combines elements of Polish and Ukrainian culture and history, and is full of patriotic accents concealed from the eye of the Tsarist censorship). Wysocki’s point of reference as a poet were the poets of the Ukrainian school in Polish poetry (Malczewski, Goszczyński, Zaleski), Mickiewicz and Słowacki, as well as positivist writers, from whose work he draws inspiration with respect to social and political ideas. As Marek Nalepa observes: “Wysocki’s short literary biography meant that his entire poetic oeuvre is characterised by a certain freshness, despite his sometimes overt or even provocative use of Romantic models and his use of well-known stylistic cliches, which was noticed by the creator and editor of ≫Pravda≪, Aleksander Świętochowski, who wrote that the poet ‘held in strong hands his poetic lute, from which he could produce so many fresh tones, which were sad, but only with the sadness of youthful souls!’ [A. Świętochowski, Włodzimierz Wysocki (posthumous tribute), ≫Prawda. Tygodnik polityczny, społeczny i literacki≪ 1894, no. 33, p. 202]. This voice is particularly important given the fact that Świętochowski was one of the literary mentors of Wysocki, as well as the first reader of most of his works Introduction). In turn, Ukrainian researcher Mariya Bracka states that: “Wysocki’s uniqueness as an artist compared to the Polish positivists lies in the preservation and presentation in epistolography of a rather strong model of Polish identity despite its constant exposure to Russian imperial influence and declaration of loyalty towards the Tsarist authorities. […] not only was the author pained by the Polish national question, not only did he attempt to promote the disappearing Polishness in Kyiv by printing his own works in Polish, but he also accepted and supported the development of a separate Ukrainian nationality and original Ukrainian literature, unlike many epigones of Romantic Ukrainianophilia (including his fellow Ukrainianophile – Rawita-Gawroński). By analysing Polish-Ukrainian history and relations, Wysocki tries to foster understanding, affinity and mutual respect, to reflect on the past and to work together for the sake of a better future” (Introduction). The volume is preceded by introductions by: Marya Bracka, PhD – a Polish studies expert at the Taras Shevchenko National University of Kyiv (Kyiv, Ukraine) and Prof. Marek Nalepa of the University of Rzeszow (Poland). The volume was edited and preceded by the Editor’s Note by Prof. Jarosław Ławski of the Department of Philological Research “East – West” at the University of Białystok. The volume is published as part of the project of the Ministry of Education and Science – the National Programme for the Development of the Humanities under the grant “Continuation of critical editions of outstanding, forgotten works of 19th-century Polish Romantic literature in the Academic Publishing Series ‘Black Romanticism’ in twelve volumes”. The project was designed by Prof. Halina Krukowska (1937–2019).Влодзімеж Висоцький (1846–1894) – забутий сьогодні в польській літературі поет, пам’ять про якого досі зберігається в українській літературі та в колах польської інтелігенції, що проживає сьогодні в Києві, Житомирі та Львові. Письменник народився, коли романтична традиція, важлива для польської культури ХІХ-ХХ ст., тільки формувалася, натомість сильний вплив мала традиція позитивізму, що піддавав сумніву ідеї та символи романтизму. Висоцький виріс на перетині цих двох традицій, далеко від польських культурних центрів. Він народився 1846 року в Романові на Волині в родині дрібної шляхти. Закінчив гімназію в Житомирі, а потім оселився в Києві. Його захопленням була фотографія, він читав про неї лекції. Фотоательє принесло йому визнання киян і значні статки. Дебютував він у 1882 році сатиричною поемою «Всі за одного. Фрашка» (Київ). Потім опублікував вірші «Лашка» (Київ 1883), «Ліс» (Київ 1885), «Лелека. Дві легенди» (Київ 1894), сатиричні твори «Заклята сльоза. Балада», «Нові праотці. Поетичний жартик» (Київ 1885), «Оксана. Ідилічний нарис» (Київ, 1885) та «Сатири і байки» (Київ, 1894). Листувався з Елізою Ожешковою. Побував у Варшаві, Гродно, Відні та Дрездені. Його поезія поєднує в собі елементи польської і української культури та історії. Вона була сповнена патріотичних акцентів (прихованих від царської цензури). Висоцького можна порівнювати з поетами української школи в польській поезії (Мальчевський, Гощинський, Залеський), Міцкевичем і Словацьким, а також з письменниками-позитивістами, з творів яких він надихався суспільно-політичними ідеями. Як зауважив Марек Налепа: «Коротка літературна біографія Висоцького надала всій його поетичній творчості, незважаючи на інколи відкритий чи навіть провокаційний потяг до романтичних шаблонів і стилістичних кліше, певної свіжості, яку помітив творець і редактор ‘Правди’ Александер Швєнтоховський, пишучи, що поет ‘тримав у сильних руках свою поетичну лютню, з якої видобув стільки свіжих, соковитих тонів, а якщо й сумних, то лише сумом юнацьких душ!’ [A. Швєнтоховський, Влодзімеж Висоцький (посмертна пам›ять), «Правда. Тижневик політичний, громадський і літературний» 1894, № 33, стор.202]. Цей голос є особливо важливим, оскільки його автор був одним із літературних наставників Висоцького, який зробив ‘Емісара правди’ першим читачем більшості своїх творів» (Вступ) . У свою чергу українська дослідниця Марія Брацька зазначає: «Унікальність Висоцького як митця на тлі польських позитивістів полягає у збереженні та представленні в епістолографії досить сильної моделі польської ідентичності, незважаючи на постійне піддавання її російському імперському впливу та декларування лояльного ставлення до царської влади. [...] йому не тільки болить польське національне питання, він не тільки намагається підтримувати залишки польськості в Києві, друкуючи власні
твори польською мовою, але також приймає і підтримує розвиток окремої української національності та самобутньої української літератури, на відміну від багатьох епігонів романтичного українофільства (між іншими, свого колеги-українофіла Равіта-Ґавронського). Аналізуючи історію та польсько-українські відносини, Висоцький намагається протягнути нитку порозуміння, нитку симпатії, взаємоповаги, переосмислити історичні події та співпрацювати в ім’я майбутнього» (Вступ). Вступ до тому написали: доктор Марія Брацька – филолог-полонист Київського національного університету ім. Тараса Шевченка (Україна) та
проф. Марек Налепа з Жешувського університету (Польща). Том відредагував та написав примітку «Від редакції» проф. Ярослав Лавський з кафедри філологічних досліджень «Схід-Захід» Університету Білостока.
Том видано в рамках проекту Міністерства освіти і науки під назвою «Загальнодержавна програма розвитку гуманітарних наук» у рамках гранту «Продовження критичних видань видатних, забутих творів польської романтичної літератури ХІХ ст. у науково-видавничій серії «Чорний романтизм» у дванадцяти томах». Проект науково опрацювала проф. Галина Круковська (1937–2019).Praca naukowa finansowana w ramach programu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” w latach 2018–2022: Kontynuacja krytycznej edycji wybitnych, zapomnianych dzieł XIX-wiecznej polskiej literatury romantycznej w Naukowej Serii Wydawniczej „Czarny Romantyzm” w XII tomachJAROSŁAW ŁAWSKI – eseista, krytyk, twórca Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu w Białymstoku. Zainteresowania: literatura XIX–XXI wieku, faustyzm i bizantynizm, polsko-wschodniosłowiańskie związki kulturowe, relacje geopolityki i kultury, Młoda Polska, poezja polska XXI wieku oraz twórczość Zygmunta Glogera, Tadeusza Micińskiego, Czesława Miłosza. Redaktor naczelny Naukowych Serii Wydawniczych „Czarny Romantyzm”, „Przełomy/Pogranicza” oraz „Colloquia Orientalia Bialostocensia”, „Prelekcje Mistrzów”, „Pisarze Podlasia i Kresów”. Autor książek, w tym: Wyobraźnia lucyferyczna. Szkice o poemacie Tadeusza Micińskiego „Niedokonany. Kuszenie Chrystusa Pana na pustyni” (Białystok 1995), Marie romantyków. Metafizyczne wizje kobiecości. Mickiewicz – Malczewski – Krasiński (Białystok 2003), Ironia i mistyka. Doświadczenia graniczne wyobraźni poetyckiej Juliusza Słowackiego (Białystok 2006) oraz Mickiewicz – Mit – Historia. Studia (Białystok 2010). Edytor Horsztyńskiego Słowackiego w serii Biblioteki Narodowej oraz współedytor dziesięciotomowych Pism rozproszonych Zygmunta Glogera, czterotomowych Pism rozproszonych Tadeusza Micińskiego. Ostatnio wydał: Miłosz: „Kroniki” istnienia. Sylwy (Białystok 2014) oraz tom studiów Ìronìâ, ìstoriâ, geopolìtika: polʹsʹko-ukraïnsʹkì lìteraturnì studìï (Kiiv 2019), Universum Słowackiego. Studia o wyobraźni (Warszawa 2020). Należy do KNoL PAN; członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności i członek zagraniczny Narodowej Akademii Nauk Ukrainy.Wszyscy za jednego. Fraszka, Kijów: Nakładem Księgarni Bolesława Koreywy 1882, 56 s. Wyd. 4: Kijów 1898.Laszka, Kijów: Nakładem Księgarni Bolesława Koreywy, 1883, 87 s. Wyd. 3 Kijów 1894.Zaklęta łza. Ballada; Nowe Dziady. Żarcik poetycki, Kijów: Nakładem Księgarni Bolesława Koreywy, 1885, 51 s. Wyd. 3: Kijów 1898.Las, Kijów: Nakładem Księgarni Bolesława Koreywy, 1885, 30 s. Wyd. 3: Kijów 1899.Oksana. Szkic sielankowy, Kijów: Nakładem Księgarni Bolesława Koreywy, 1891, 72 s.Bocian. Dwie legendy, Kijów i Odessa: Nakładem Księgarni Bolesława Koreywy, 1894, 39 s.Satyry i bajki, Kijów i Odessa: Nakładem Księgarni Bolesława Koreywy, 1894, 173 s.Włodzimierz Wysocki/ Volodimir Visoc’kij, Poematy, liryka, satyra/ Poemi, lìrika, satira, wstęp i przekład R. Radyszewski, Kiïv: Mìžnarodna škola ukraïnìstiki NAN Ukraïny, 2012, 431 s.Listy do E. Orzeszkowej, Archiwum Orzeszkowej, rkps IBL PAN w Warszawie, sygn. 800.Wysocki W., [Poezje 1884–1886]. Archiwum Zenona Przesmyckiego, rkps BN 5409 III.Ukraino, Ukraino, Boża ty dziecino!, muzyka Władysława Zaremby, słowa Włodzimierza Wysockiego, Kijów: nakładem księgarni i składu nut Leona Idzikowskiego, 1875, 5 s. Wyd. 2: po 1875.Na nutę ukraińską, „Prawda” 1883, nr 8.Z chwili upadku (z 1768 roku). Fragment niedokończonego poematu, „Kalendarz petersburski «Gwiazda» na rok 1884”, Petersburg 1883.„Więc znowu wojna!... Odwieczne opoki…”, „Prawda” 1885, nr 49.Dumki naddnieprzańskie. (Urywki), „Prawda” 1885, nr 8, 21 (9) lutego, s. 341.Noc na stepie, „Prawda” 1885, nr 8, 21 (9) lutego, s. 92.W jesieni, „Tygodnik Ilustrowany” 1888, t. 11.Fatyma, w: Upominek. Książka zbiorowa na cześć Elizy Orzeszkowej (1866–1891), Kraków – Petersburg, 1893, s. 94–96.„Przebywam na wsi od paru tygodni…”, [w:] M. Obrębski, Na zgliszczach, „Kraj” 1891, nr 50.Do Matki, [w:] B. Kutyłowski, Kalendarz kijowski, Kijów 1909, s.17.Nie!, [w:] Bard polski. Album poetów polskich, Kijów 1909, s. 454–455.Sosna, [w:] Bard polski. Album poetów polskich, Kijów 1909, s. 456.[E.R.], „Przegląd Literacki i Artystyczny” 1885, nr 5/6.[K.Ż.], „Ziarno. Tygodnik literacki, artystyczny, naukowy i społeczny” 1882, nr 10, s. 118.[M.K.], „Laszka” Włodzimierza Wysockiego, „Kraj” 1883, nr 24.NN, „Biesiada Literacka” 1883, t. 16, nr 408, s. 267.NN, „Ateneum” 1882, t. 2 (26), z. 6.NN, „Kraj” 1891, nr 6.NN, „Prawda. Tygodnik polityczny, społeczny i literacki” 1882, nr 18.NN, „Przegląd Katolicki” 1884, nr 48.NN, W obronie autora „Laszki”, „Kraj 1891” nr 32.NN, Wieńczenie p. Wł. Wysockiego w „Wędrowcu”, „Przegląd Katolicki 1884, nr 50.NN, „Ateneum. Pismo naukowe i literackie” 1894, t. 4 (76), z. 10.Grigoriew A., Włodzimierz Wysocki, „Hовые Bремя” 1891, nr 5531.[Pietkiewicz A.] Pług Adam, Włodzimierza Wysockiego „Wszyscy za jednego”, „Laszka”, „Nowe Dziady”, „Oksana”, „Las”, wydane nakładem Bolesława Koreywy w Kijowie, „Biblioteka Warszawska” 1891, t. 1.[Potocki J.K.] Bohusz Marian, Listek do wieńca, „Wieniec” 1884, nr 47.Potocki Józef Karol [M. Bohusz], „Prawda” 1883, nr 21.[Sedlaczkówna Janina] Aleksota Janina, O satyrach Włodzimierza Wysockiego. Szkic literacki, „Tydzień. Dodatek literacki «Kuriera Lwowskiego»” 1897, nr 22–23.[Świętochowski Aleksander], [rubryka] Piśmiennictwo polskie, „Prawda. Tygodnik polityczny, społeczny i literacki” 1884, nr 42.[Świętochowski Aleksander], Włodzimierz Wysocki (wspomnienie pozgonne), „Prawda. Tygodnik polityczny, społeczny i literacki” 1894.Zadurowicz Tadeusz, Z polskiego Parnasu. Rok 1883, „Gazeta Krakowska” 1884, nr 179.Zechenter Witold, „Nowe dziady” – satyra antyszlachecka i antypapieska, „Od A do Z” 1951, nr 53.Albrecht-Szymanowska Wiesława, Włodzimierz Wysocki 1846–1894, [w:] Dawni pisarze polscy: od początków piśmiennictwa do Młodej Polski. Przewodnik biograficzny i bibliograficzny, koordynator całości R. Loth, t. 5: U–Ż, Warszawa 2004.Aleksota J. [J. Sedlaczkowa], O satyrach Włodzimierza Wysockiego. Szkic literacki, „Tydzień” (dodatek do „Kuriera Lwowskiego”) 1897, nr 22-24.Bracka Mariya, Pozytywizm kijowski versus pozytywizm warszawski. Wizje świata i człowieka, [w:] Pozytywiści warszawscy: „Przegląd Tygodniowy” 1866–1876, Seria I: Studia, rewizje, konteksty, red. A. Janicka, Białystok 2015.Bracka Mariya/ Брацка M., Етнічна парадигма поезії „української школи” польського романтизму, Київ 2009.Bracka Mariya/ Брацка M., Перепрочитання „української школи” польського романтизму, Київ 2010.Bracka Mariya/ Брацка M., Польська проза 40–80-х років ХІХ століття: міф – історія – цінності, Київ 2013.Chmielowski Piotr, Współcześni poeci polscy, Petersburg 1895.Dubyk Halyna, Sen o Ukrainie. Pogłosy „szkoły ukraińskiej” w literaturze polskiej dwudziestolecia międzywojennego, Warszawa 2014.Janik Michał, Prądy panslawistyczne i rusofilskie w okresie Wielkiej Emigracji, „Pamiętnik Literacki” 1934, z. 1–2.Janion Maria, Niesamowita Słowiańszczyzna. Fantazmaty literatury, Kraków 2007.Jerszow Wołodymyr/ Êršov Volodimir Olegovič, Pol’s’ka lìteratura Volinì dobi romantizmu: fenologìâ memuarističnostì, Žitomir 2008.Klarnerówna Zofia, Słowianofilstwo w literaturze polskiej lat 1800 do 1848, Warszawa 1926.Korotkich Krzysztof, Uniwersytet Kijowski w życiu i twórczości polskich romantyków, [w:] Humanistyka między narodami. Interdyscyplinarne studia polsko-ukraińskie, red. J. Ławski, L. Suchanek, Białystok–Kraków 2020.Kostecki Janusz, Rowicka Maria, Dozwoleno s iskluczenijem, [w:] Piśmiennictwo – systemy kontroli – obiegi alternatywne, red. J. Kostecki, t. 1, Warszawa 1992.Kozak Stefan, Polacy i Ukraińcy. W kręgu myśli i kultury pogranicza. Epoka romantyzmu, Warszawa 2005.Krukowska Halina, „Szkoła ukraińska” w poezji romantycznej, „Zeszyty Naukowe. Filia Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku” 1977, z. 19.Krukowska Halina, Studia i szkice, Seria I: Czarny romantyzm, red. i wstęp J. Ławski, Białystok 2022.Krulikovska T., Władysław Zaremba (1833–1902) – zapomniany polski kompozytor z Podola i jego zbiór pt. „Mały Paderewski”, „Edukacja Muzyczna” 2018, z. 13.Kwapiszewski Marek, Późny romantyzm i Ukraina. Z dziejów motywu i życia literackiego, Warszawa 2006.Lyszczyna Jacek, Pielgrzym w kraju rozkoszy. O poezji Konstantego Gaszyńskiego, Katowice 2000.Ławski Jarosław, Od mitu do geopolityki. Polski wiek XIX i Ukraina, w: Modernizm polski i ukraiński: paralele. Studia, red. M. Bracka, J. Ławski, R. Radyszewski, Kraków 2022, s. 45–65.Ławski Jarosław, Debiuty romantyków, debiuty Mickiewicza. Rozpoznania, [w:] Debiuty Mickiewicza, debiuty romantyków. Studia. W 200. rocznicę debiutu wieszcza: 1818–2018, red. J. Ławski, Ł. Zabielski, Kraków 2021.Ławski Jarosław, Tragiczna i utracona – Ukraina w liryce Augusta Antoniego Jakubowskiego, [w:] Szkoła ukraińska w romantyzmie polskim. Szkice polsko-ukraińskie, red. S. Makowski, U. Makowska, M. Nesteruk, Warszawa 2012.Michalski Maciej, Słowianofilstwo polskie pierwszej połowy XIX wieku o religii przodków. Rekonesans w dyskursie postkolonialnym, [w:] Romantyzm środkowoeuropejski w kontekście postkolonialnym, cz. 2, red. M. Kuziak, B. Maciejewski, Kraków 2016.Nalepa Marek, Śmiech po ojczyźnie. Patologia społeczeństwa początków epoki rozbiorowej „Napis” 1998, nr 4.Nalepa Marek, Wyimki z porozbiorowych biografii rozbitków, „Wiek XIX” 2009, R. II (XLIV).Radik Wiktoria, Włodzimierz Wysocki (1846–1894), polski poeta, kijowski fotograf, „Kurier Galicyjski”, nr 2 (150), 31 stycznia–16 lutego 2012.Radyszewski Rościsław, „Ukrains’ka škola” v pol’s’komu romantizmi: fenomen pograniččâ: monografiâ, Kiiv 2018.Radyszewski Rościsław, Włodzimierz Wysocki – kijowski pozytywista z romantycznym sercem /Р. Радишевський, Володимир Висоцький – київський позитивіст із романтичним серцем, [w:] W. Wysocki, Poematy, liryka, satyra, red., wstęp, tłum. na j. ukraiński. R. Radyszewski, Kijów 2012/ В. Висоцький, Поеми. Лірика. Сатира, упор. і пер. Р. Радишевського, Київ 2012.Radyszewski Rościsław/ Радишевський P., „Українська школа” в польському романтизмі як міжнаціональна літературна формація, [w:] Слов’янські обрії, вип. 2. XIV Міжнародний з’їзд славістів (10.09–16.09.2008, Охрид). Доповіді, Київ 2008.Rawita-Gawroński Franciszek, Poezje Włodzimierza Wysockiego. Szkic krytyczny, Lwów 1886.Rawita-Gawroński Franciszek, Włodzimierz Antonowicz. Zarys jego działalności społeczno-politycznej i historycznej, Lwów 1912.Skrzypek M., Obraz kobiety-Polki w późnoromantycznej poezji powstania styczniowego, „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie” 2013, z. 13.Skwarczyńska Stefania, Przemilczenie jako element strukturalny dzieła literackiego, [w:] tejże, Z teorii literatury. Cztery rozprawy, Łódź 1947.Słownik literatury polskiego oświecenia, red. T. Kostkiewiczowa, Wrocław 2002.Słownik literatury polskiej XIX wieku, red. J. Bachórz i A. Kowalczykowa, Wrocław 2002.Szkoła ukraińska w romantyzmie polskim. Szkice polsko-ukraińskie, red. S. Makowski, U. Makowska, M. Nesteruk, Warszawa 2012.Szpak Rafał, Język ezopowy – interpretacje i redefinicje. Postawienie problemu, [w:] Prze(d)sądy. O czytaniu kultury, red. J. Czurko, M. Wróblewski, Łódź 2014.Święcicki Paulin, Opowieści stepowe. (Pisma prozą), red. J. Ławski, M. Mordań, K. Korotkich, koncepcja edycji, oprac. i przypisy K. Rutkowski, J. Ławski, wstęp i posłowie K. Korotkich, R. Radyszewski, M. Mordań, Białystok 2020.Świętochowski Aleksander, Wartość bajki dla poezji i dla postępu umysłowego, „Prawda. Tygodnik polityczny, społeczny i literacki” 1894, nr 17.Włodzimierz Wysocki (1846–1894), [w:] Bibliografia literatury polskiej Nowy Korbut, t. 16/1: Literatura pozytywizmu i Młodej Polski, oprac. zespół pod kier. Z. Szweykowskiego i J. Maciejewskiego, Warszawa 1982.Zdziarski Stanisław, Pierwiastek ludowy w poezji polskiej XIX wieku. Studia porównawczo-literackie, Warszawa 1901.Ziętarska Jadwiga, Włodzimierz Wysocki (1846–1894), [w:] Obraz literatury polskiej XIX i XX wieku, Seria 4: Literatura polska w okresie realizmu i naturalizmu, t. 1, red. J. Kulczyk-Saloni, H. Markiewicz, Z. Żabicki, Warszawa 1965, s. 453–467.Żbikowski P., Kiedy rozpacz staje się rzeczywistością. Uwagi o poemacie Adama Jerzego Czartoryskiego „Bard Polski”, „Pamiętnik Literacki” 1987, z. 3 (78).5
- …
