131 research outputs found
Vaginal microflora in pregnants with bacterial vaginosis
No full textBu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.Tıpta UzmanlıkÖZET Bu çalışmada Mart 1998-Şubat 1999 tarihleri arasında Kadın Hastalıkları ve Doğum polikliniklerine başvuran BV'li gebelerde vajinal mikrofloranın incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla 22-34 hafta arası 150 gebenin vajinal sürüntüleri Gram yöntemi ile boyanarak Nugent skorlama sistemi uygulanmış ve mikroskopik tanı yapılmıştır. Aynı zamanda aerob ve anaerob kültür yöntemleri uygulanarak BV'li gebelerdeki vajinal mikroflora ortaya çıkarılmıştır. Aynı gebelerin doğumları takip edilerek erken doğum yapanların vajina florasının BV ile ilişkisinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Nugent skorlama sistemine göre değerlendirilen sürüntü örneklerinin 23 'ü BV, 127'si de normal olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışmada gebeler arasındaki BV oranı %15.3 olarak bulunmuştur. Karın ağrısı, kaşıntı ve cinsel ilişki sırasındaki ağrı genital sistem şikayeti olarak, vajina mukozasında ödem muayene bulgusu olarak BV'li gebelerde normal gebelerden daha fazla bulunmuştur. BV'li gebelerde gebe başına düşen ortalama mikroorganizma sayısı sekiz, normal gebelerde dört tür olarak saptanmıştır (pO.001). Aerob bakterilerden Gardnerella vaginalis, Mycoplasma hominis ve Ureaplasma urealyticıım (104CFU/ml üzerindeki konsantrasyonlarda), viridan streptokoklar ve Staphylococcus aureus, anaerob bakterilerden Mobilincus spp., Prevotella spp., Porphyromonas spp., Peptostreptococcus spp. ve Veillonella spp. BV'li gebelerde normal gebelere göre daha fazla üremiştir. Normal gebelerde ise Iaktobasiller BV'li gebelere göre daha fazla üremiştir. Doğumları takip edilebilen BV'li 23 gebeden 18'inin dördü erken doğum yapmış olup erken doğum hızı %22'dir. Buna karşılık 127 normal gebenin 92'sinin doğumları takip edilebilmiş olup beşi erken doğum yapmıştır. Normal gebelerde erken doğum hızı %5'dir. Aradaki dört kat fark istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak bu çalışmada gebeler arasındaki BV insidansının %15.3 olarak bulunduğu, BV'li gebelerde vajinal mikroflora araşnnlarak özellikle G.vaginalis, M. hominis, U.urealyticum, viridan streptokoklar ve Mobilincus spp. ile anaerob bakterilerden Prevotella spp. ve Peptostreptococcus spp.'nin normal gebelere göre daha fazla ürediği (pO.001), BV'li gebelerde erken doğum hızının (%22) normal gebelerden (%5) dört kat daha fazla olduğu gösterilmiştir. Ayrıca vajinal sürüntü örneklerinin son yıllarda altın standart olarak kabul edilen Gram boyama yöntemi ile değerlendirilmesiyle gebelerde B V taramasının yapılması gerekliliği ortaya çıkmıştır. 82SUMMARY Vaginal Microflora in Pregnants With Bacterial Vaginosis This study aims to investigate vaginal microflora in pregnants with bacterial vaginosis (BV) who admitted outpatient clinic of obstetrics between March 1998-February 1999. In pregnants at 22-34 weeks of gestation, vaginal smears stained by Gram were evaluated by Nugent's scoring system to diagnose of BV and vaginal microflora were evaluated by aerobic and aerobic culture methods. The association between vaginal microflora and BV was investigated in pregnants delivering preterm by following-up the pregnants. Of the 150 vaginal smears, 23 (15.3%) were diagnosed as BV while 127 were found normal. Abdominal pain, pruritis and dyspareunia as genital symptoms, and mucosal oedema in vagina as a clinical finding were found higher in pregnants with B V. The mean count of microorganism species per one pregnant were eight and four in pregnants with B V and in normals, respectively. Of the aerobic organisms, Gardnerella vaginalis, Ureaplasma urealyticum, Streptococcus viridans, Staphylococcus aureus and of the anaerobic organisms Mobilincus spp., Prevotella spp., Porhyromonas spp., Peptostreptococcus spp. and Veillonella spp. were detected more in pregnant with BV. Four of 18 (22%) pregnants with BV and five of 92 (5%) normal pregnants that could be follewed-up delivered pretermly (p<0.05). In conclusion, vaginal microflora comprises more aerobic and/or anaerobic microorganisms in pregnants with BV. Because BV increases the risk of preterm delivery, all pregnants should be screened to diagnose BV by Gram stained vaginal smears that was accepted golden standard in diagnosis. 8
Prospective analysis factors influencing prognosis in gram negative bacteremia
No full textBu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.Tıpta UzmanlıkÖZET Gram negatif bakteremi ve sepsis mortalitesinin yüksek olması, hastanede kalış süresini uzatması ve tedavi maliyetini arttırması nedeni ile tüm dünyada önemli bir sağlık sorunudur. Bu çalışmada amaç Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nde belli bir periyotta hastaneye yatan, kan kültüründen gram negatif basil izole edilen, sepsis tanısı konulan erişkin hastaların klinik ve laboratuvar sonuçlarını prospektif olarak değerlendirmek ve prognoza etkili faktörleri belirlemektir. Trakya Üniversitesi Eğitim, Araştırma ve Uygulama Hastanesinde Eylül 1999- Nisan 2001 tarihleri arasında 82 gram negatif sepsis tanısı konan hasta üzerinde yapılan prospektif çalışmada gram negatif bakteremiye bağlı sepsis insidansı 1000 hasta başına 3.6 olarak bulundu. En sık izole edilen patojenler E.colive P.aeruginosa en önemli bakteremi kaynakları ise genitoüriner sistem ve intraabdominal sistemdi. Bakteremik epizotların %29'unda kaynak saptanamadı. Bakteremilerin %60'ı hastane %40'ı toplum kaynaklıydı. Hastaların 59'u 70 yaş altında, 23'ü ise 70 yaş ve üstündeydi. Gram negatif bakteremiye bağlı mortalite %23 olarak bulundu. Altta yatan hastalık, bakteremi kaynağı ve etkenleri, baktereminin geliştiği yer, servis, cinsiyet, lökosit sayısı ve nötropeninin mortaliteyi etkilemediği saptandı. Hipotermi, MODS, DIC, şok, uygunsuz antibiyoterapi, polimikrobiyal bakteremi, 70 yaş ve üstünde olmak mortalite üzerinde etkili faktörler olarak bulunmuştur. Univaryant 73analizde anlamlı bulunan bu faktörlerden sadece uygunsuz antibiyoterapi lojistik regresyon sonucu istatiksel olarak anlamlı bulundu. Sonuç olarak bakteremili hastalarda MODS, DIC, şok, hıpotermi gibi komplikasyonlar gelişmeden erken tanı, destek tedavisi ve uygun antibiyotik tedavisinin gerekliliği ortaya konulmuştur. 74SUMMARY PROSPECTIVE ANALYSIS AND FACTORS INFLUENCING PROGNOSIS IN GRAM NEGATIVE BACTEREMIA Gram negative bacteremia and septicemia is an important wordwide health problem because of it's high mortality and morbiditiy, as well as the increased cost of treatment and length of hospitalisation. This study was carried out at the Trakya University Medical Faculty Education, Research and Application Hospital on a group of adult patients hospitalised during a specific period of time and in whom gram negative bacteria had been isolated from their blood culture. The aim of the study was to assess the factors effecting the prognosis and evaluate prospectively the laboratory and clinical results. In this prospective study which evaluated 82 patients diagnosed with gram negative bacteremia between September 1999 and April 2001 at the Trakya University Hospital, incidence was found to be 3.6 in 1000 patients. The most communly isolated pathogens were E.coli and P.aeruginosa and the most important origines of bacteremia were intraabdominal ve genitouriner system. The origine of bacteremic episodes wasn't determined in %29 cases. The hospital and in the remaining %40 it was external. 59 patients were under 70 years old and 23 patients were 70 and above. 75In our study the mortality related to gram negative bacteremia was found to be %23. It was determined that the underlying disease, the source and responsible pathogens of bacteremia, the location of initial infective site, the department of hospitalisation, the sex of patient, the leucocyte count and neutropenia did not have an important effect on the rate of mortality. Hypothermia, MODS, DIC, shock, inappropriate antibiotic treatment, polimicrobial bacteremia and being over 70 years of age were found to significantly increase mortality in univariate analysis. Multivariate logistic regresion test showed that only inappropriate antibiotic treatment was statistically significant. In conclusion it was determined that early diagnosis, supportive treatment and appropriate antibiotic therapy are necessary in patients with bacteremia before the developpment of complications such as MODS, DIC, shock and hypothermia. 7
SAVREMENE TENDENCIJE RAZVOJA SUDSKE KONTROLE DISKRECIONIH AKATA UPRAVE
No full textJudicial review of administrative acts represents the final element in the structure known as the rule of law. After introductory remarks, the second part of the paper addresses the fundamental theoretical and legal principles of judicial review of discretionary acts. The third part is dedicated to the analysis of judicial control of legality and expediency of discretionary acts in comparative law, while the fourth part analyzes the situation in the Republic of Serbia. The author concludes that modern caselaw is evolving toward broader review of discretionary acts—in order to fulfill its role within the system of government, the judiciary, through the application of various methods of interpreting legal standards and fundamental legal principles, determines the boundaries of legality and merits. Broader judicial control of the legality of discretionary acts in a modern rule-of-law state does not disrupt the principle of separation of powers, but rather ensures a more accountable administration and, at the same time, a higher level of legal protection of subjective rights and legal certainty.Sudska kontrola akata uprave predstavlja završni element građevine koja se zove pravna država. Posle uvodnih izlaganja, u drugom delu rada obrađene su osnovne teorijskopravne postavke sudske kontrole diskrecionih akata. Treći deo rada posvećen je analizi sudske kontrole zakonitosti i celishodnosti diskrecionih akata u uporednom pravu, a četvrti deo analizi stanja u Republici Srbiji. Autor zaključuje da se savremena sudska praksa razvija u smeru šire kontrole diskrecionih akata – u skladu sa svojom ulogom u sistemu vlasti sud primenom različitih metoda tumačenja pravnih standarda i osnovnih pravnih načela utvrđuje granice zakonitosti i celishodnosti. Šira sudska kontrola zakonitosti diskrecionih akata u savremenoj pravnoj državi ne remeti načelo podele vlasti, već obezbeđuje odgovorniji rad uprave i ujedno viši stepen pravne zaštite subjektivnih prava i pravne sigurnosti
Identification of mycobateria species by molecular methods
No full textDoktoraÖZET Isı şok proteinleri, ısıdaki ani artış veya diğer çevresel strese karşı cevapta sentezlenen proteinlerdir. Bilinen tüm mikobakteri türlerinde olan 65 kDa ısı şok protein'in hsp65 genindeki dizilim farkları hem yavaş hem de hızlı üreyen mikobakteri türlerinin saptanmasında kullanılabilmektedir. hsp65 genin Polimeraz Zincir Reaksiyonu - Restriction Fragment Length Polymorphism (PCR-RFLP) analizi metodu bütün mikobakteriler için ortak olan primerler kullanılarak elde edilen PCR ürününün restriksiyon enzim analizine dayanır. Bu metot sıvı besiyerinde üreyen kültürlere uygulanabilmekte ve bir günde sonuçlanmaktadır, mikobakterileri tür düzeyinde identifiye etmek için standart bir yöntemdir, hibridizasyon, radyoaktivite gerektirmez. Bu araştırmada Kord faktör ve NAP testi ile Mycobacterium tuberculosis kompleks (MTK) ve Mycobacteria Other Than Tuberculosis (MOTT) tanısı konmuş mikobakterilerin PCR-RFLP analizi metodu kullanılarak doğrulanması ve aynı zamanda MOTT olarak kabul edilen türlerin identifikasyonu amaçlanmıştır. NAP testiyle 3-5 günde sonuç alınırken, bu metotla 1 günde sonuç alınabilmiştir. Kord faktör ve NAP testi ile MTK olarak isimlendirilen 10 köken PCR-RFLP metoduyla'da MTK olarak kabul edildi. MOTT olarak kabul edilen 14 köken ise kullandığımız moleküler metotla PCR ürününün kesilmesi ile ortaya çıkan bantların değerlendirilmesiyle Mycobacterium türleri olarak identifiye edildi. Bunlar: 3 köken M. intracellulars tip I, 2 köken M.phlei, 2 köken M.kansasii ve Yer köken de M.fortuitum tip I, M.gordonae tip I, M.abscessus tip I, M.scrofulaceum, M.szulgai tip I, M.avium tip II, M.terrae olarak bulundu. 47PCR-RFLP; çok hızlı (24 saat), mikobakterilerin tür düzeyinde tam identifikasyonunu yapabildiğinden rutinde kullanılacak bir metot olarak kabul edilebilir. Anahtar kelimeler: Mycobacteria, PCR-RFLP, hsp65. 48IDENTIFICATION OF MYCOBACTERIA SPECIES BY MOLECULAR METHODS SUMMARY Heat shock proteins are the ones synthesized in response to sudden increase in temperature or other enviromental stress factors. All the known mycobacteria have 65kDa heat shock protein. Sequence differences of hsp65 gene can be used to identify both rapidly or slowly growing mycobacteria. Polimeraz Chain Reaction - Restriction Fragment Length Polymorphism (PCR- RFLP) analysis of the hsp65 gene method involves restriction enzyme analysis of PCR products obtained with primers common to all mycobacteria. This method is a standart procedure which can identify mycobacteria to the species level, can be performed within one working day, doesn't include hybridization steps or radioactivity but can be performed only with fluid culture media. In this study, mycobacteria identified as M. tuberculosis complex (MTC) and Mycobacteria Other Than Tuberculosis (MOTT) before with cord factor and NAP test were reidentified with PCR-RFLP analysis method. MOTT were also identified to the species level. Although the NAP test resulted within 3-5 days, PCR-RFLP resulted in one day. Ten species identified as MTC with NAP and cord factor were confirmed with PCR-RFLP. With the restriction of PCR product with PCR-RFLP, fourteen species identified as MOTT were also identified to the species level. These are as follows: Three species M.intracellulare type I, two species M.phlei, two species M.kansasii and one species M.fortuitum tip I, one species M.gordonae type I, one species 49M.abscessus type I, one species M.scrofulaceum, one species M.szulgai type I, one species M. avium type, one species M.terrae.W. PCR-RFLP is a very rapid method which provides exact identification of mycobacteria species so it can be performed in routine procedures. Keywords: Mycobacteria, PCR-RFLP, hsp65. 5
Acinetobacter subspecies infections and risk factors in the intensive care units of medicine faculty of trakya University
No full textTıpta Uzmanlık TeziAcinetobacter spp. günümüzde yoğun bakım ünitelerinde nozokomiyal enfeksiyonlara neden olan önemli bir mikroorganizmadır. Bu çalışmada 1 Haziran 2009 ile 31 Mayıs 2010 tarihleri arasında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalarda Acinetobacter spp. enfeksiyonları ve risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlandı. Hastanemiz yoğun bakım ünitelerinde bir yıllık sürede 98 hastada Acinetobacter spp. enfeksiyonu saptandı. Aynı süre içinde yoğun bakım ünitelerinde yatan ve mikrobiyolojik örneklerinde üremesi olmayan 98 hasta da kontrol grubunu oluşturdu. En sık etken Acinetobacter baumannii idi (%99). En sık görülen Acinetobacter spp. enfeksiyonu ventilatör ilişkili pnömoni idi (% 72.4). Acinetobacter enfeksiyonu gelişimi ile ilişkili olabilecek risk faktörlerini istatistiksel olarak değerlendirdiğimizde tek değişkenli analizde vaka grubumuzda hematolojik malignite, APACHE II skorunun yüksek olması, hipoalbuminemi, obezite, immünsupresyon, fekal inkontinans, YBÜ'de yatış süresi, hastanede yatış süresi, mekanik ventilasyon, ortalama mekanik ventilasyon süresi, reentübasyon, trakeostomi, santral venöz katater, santral venöz kateter süresi, üriner kateter süresi, nazogastrik kateter, parenteral nutrisyon, enteral nutrisyon, kan transfüyonu, diyaliz tedavisi, yatak başının 30º den az olması oranı kontrol grubundan istatistiksel anlamlı olarak daha yüksekti. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde ise yoğun bakımda yatış süresi ve hipoalbuminemi enfeksiyonla ilişkili risk faktörü olarak saptandı. Vaka ve kontrol grubu mortalite oranları arasında istatistiksel anlamlı bir fark olmadığı saptandı. Mortaliteyle ilişkili olabilecek risk faktörlerini incelediğimizde tek değişkenli analizde vaka grubunda mortalite gerçekleşen hastaların diyaliz tedavisi varlığı, APACHE II skorunun yüksek olması, hematolojik malignite, hipoalbuminemi, immünsupresyon ve uygun olmayan ampirik antibiyotik tedavisi mortalite gerçekleşmeyen hastalardan istatistiksel olarak anlamlı daha yüksek saptandı. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde ise, hipoalbuminemi, immünsupresyon, APACHE II skoru ve uygun olmayan ampirik antibiyotik tedavisi Acinetobacter spp. enfeksiyonu olan hastalarda mortalite için risk faktörü olarak saptandı. Acinetobacter spp. enfeksiyonlarının gelişimi ve mortalite yönünden mevcut risk faktörlerine hipoalbumineminin de dahil edilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.AbstractAcinetobacter spp. is an important microorganism causing nosocomial infections in the intensive care units (ICU) patients today. In this study, we planned to detect the Acinetobacter spp. infections and the risk factors of the intensive care units patients in Trakya University Medicine Faculty the intensive care units departmants between June 01-2009 and May 31-2010. We detected due to Acinetobacter spp. infection in 98 patients in our hospital?s the intensive care units in one year period. Also another 98 patients with no cultural positivity in microbiologic specimens who were hospitalised and followed in the intensive care units at the same time were chosen as a control group. Acinetobacter baumannii was the most common etiologic agent (98%). The most common Acinetobacter spp. infection was ventilator associated pneumonia (72.4%) When we statistically analysed the risk factors related with the Acinetobacter spp.infection development, we detected hematologic malignancy, high APACHE II scor, hypoalbuminemia, obesity, immunosuppression, fecal incontinance, hospitalisation time in the intensive care units, reentubation, tracheostomy, central venous catheterisation, time of central venous catheterisation, bladder catheterisation time, nasogastric catheterisation, parenteral nutrition, enteral nutrition, blood transfusion, dialysis and head elevation under 30 degrees were significantly higher than the controls accordig to univariant analysis. In multivariate logistic regression analysis we detected the the intensive care units hospitalisation time and hypoalbuminemia as the infection related risk factors. We did not detect a significant difference between the case and control groups about mortality. When we evaluated the risk factors related with the mortality in our case group, in univariate analysis, dialysis, high APACHE II score, hematologic malignancy, hypoalbuminemia, immunsuppression and inappropriate antibiotic treatment were statistically significant in mortals than in nonmortals. In multivariate logistic regression analysis, hypoalbuminemia, immunosuppression, APACHE II score and inappropriate ampiric antibiotic treatment were detected as mortality risk factors in Acinetobacter spp. infection. We conclude that hypoalbuminemia must be included in the present risk factors of Acinetobacter spp. infections development and mortality assessment
Evaluating risk factors for urinary tract infections caused by extended- spectrum beta- lactamase producing escherichia coli
No full textTıpta UzmanlıkÜriner sistem enfeksiyonları sık görülen enfeksiyonlardan olup en sık etken Escherichia coli'dir. E. coli suşlarında genişlemiş spektrumlu beta laktamaz üretimi nedeniyle üçüncü kuşak sefalosporinlere, penisilinlere ve aztreonama artan direnç ÜSE tedavisinde güçlüklere neden olmaktadır.Çalışmamızda E. coli'ye bağlı toplum kökenli ÜSE atakları incelenerek GSBL risk faktörleri ve oral tedavi seçeneklerinin değerlendirilmesi amaçlandı. 1 Ocak 2008 -1 Ocak 2018 tarihleri arasında E. coli'ye bağlı 379 ÜSE atağı saptandı. GSBL pozitif E. coli üreyen 117 (%30,9) atak vaka grubunu, GSBL negatif E. coli üreyen 262 (%69,1) atak kontrol grubunu oluşturdu. Gruplar yaş, cinsiyet, komorbid hastalıklar, kronik üriner patoloji varlığı, üriner kateterizasyon varlığı, son altı ayda ürolojik işlem öyküsü, son üç ayda hastanede yatış öyküsü, son üç ayda antibiyotik kullanımı ve tekrarlayan ÜSE varlığı açısından karşılaştırıldı.E. coli suşlarının amoksisilin klavulanik asit, piperasilin tazobaktam, siprofloksasin, levofloksasin, trimetoprim sulfametoksazol, fosfomisin ve nitrofurantoin duyarlılıkları değerlendirildi. Tek değişkenli analizlerde genç yaş (p=0.034), solid organda malignite (p=0.000), kronik üriner patoloji varlığı (p=0.004), üriner kateterizasyon (p=0.000), son altı ayda ürolojik işlem (p=0.000), son üç ayda hastanede yatış öyküsü (p=0.000), son üç ayda antibiyotik kullanımı (p=0.000) ve tekrarlayan ÜSE (p=0.000) vaka grubunda daha yüksek saptandı. Çok değişkenli analizde ise malignite (OR: 2,267; GA:1,205-4,266; p=0,011), üriner kateterizasyon (OR: 2,266; GA:1,186-4,330; p=0,013) ve son üç ayda antibiyotik kullanımı (OR:5,050; GA:3,038-8,395; p=0,000) GSBL pozitif E. coli'ye bağlı ÜSE için bağımsız risk faktörü saptandı. Amoksisilin klavulanik asit, piperasilin tazobaktam, siprofloksasin, levofloksasin ve trimetoprim sulfametoksazol direnç oranlarının hem vaka hem de kontrol grubunda yüksek olduğu için empirik tedavi seçeneği olarak kullanılamayacağı saptandı.Urinary tract infections (UTI) are one of the most common diseases and generally caused by Escherichia coli. Due to production of extended-spectrum beta-lactamase (ESBL) on E. coli strains, increased resistance against third generationcephalosporins, penicillins and aztreonam leads to difficulties in UTI treatment. Our study objective is to evaluate ESBL risk factors and oral treatment options by examining community acquired UTI attacks. Between the dates of 1 January 2008 and 1 January 2018, 379 UTI attacks were detected which hadurine culture positive for E. coli.The studygroup contained 117 (%30,9) ESBL producing E. coliattacks and the control group contained 262 (%69,1) non-ESBL producing E. coli attacks. The groups were compared in terms of age, gender, co-morbid diseases, urinary tract abnormalities presence,urinary catheterization,history of urological procedure in last six months, history of hospitalization in last three months, history of antibiotic use in last three months and recurrent UTI.E. coli strains were evaluated for amoxicillin clavulanic acid, piperacilintazobactam, ciprofloxacin, levofloxacin, trimethoprim sulfamethoxazole,fosfomycin and nitrofurantoin susceptibility. In univariate analysis young age (p=0.034), solid tumors presence (p=0.000), urinary tract abnormalities presence (p=0.004), urinary catheterization(p=0.000), history of urological procedure in last six months(p=0.000), history of hospitalization in last three months(p=0.000),history of antibiotic use in last three months(p=0.000) and recurrent UTI(p=0.000) were detected higher in study group. On the other hand, in multivariate analysis solid tumors presence (OR: 2,267; CI:1,205-4,266; p=0,011), urinary catheterization(OR: 2,266; CI: 1,186-4,330; p=0,013) and history of antibiotic use in last three months(OR: 5,050; CI: 3,038-8,395; p=0,000) were detected independent risk factors for UTI caused by ESBL producing E. coli. Both in study group and control group resistancerates of amoxicillin clavulanic acid, piperacilin tazobactam, ciprofloxacin, levofloxacin and trimethoprim sulfamethoxazole were too high,so they areinappropriate choices for empirical treatment
Evaluation of Risk Factors in Enterococcal Bloodstream Infections
No full textObjective: The aim of this retrospective case-control study was to determine the epidemiology and to evaluate risk factors for the development of enterococcal bloodstream infections and risk factors involved in mortality of adult patients in a tertiary care teaching hospital between February 2010 and February 2011. Methods: A total of 95 enterococcal bacteremia episodes were identified among 28 593 patients hospitalized during the study period. Control group was selected among patients who had no signs and symptoms of bacteremia and had negative blood cultures during the study period. In each case, there had to be two randomized control cases. Results: The most frequent isolates were Enterococcus faecalis (n=46, 48.4%) and E. faecium (n=45, 47.4%). There was only one vancomycin-resistant E. faecalis (vanA genotype) and one E. gallinarum. Eighty four (88.4%) patients were identified to have nosocomial infection. The most common primary sites were central venous catheter (32.7%) and urinary tract (14.7%). Six cases of infective endocarditis and two cases of meningitis due to enterococci were also identified. Polymicrobial bacteremia occurred in 39 (41%) patients. Immunosuppression, cardiovascular disease, chronic liver parenchymal disease, gastrointestinal tract disease, chronic renal failure, hemodialysis, an open wound, Foley catheter, surgery other than abdominal operation, antacid use, hospitalization in the last one month, prolonged hospitalization (> 15 days), exposure to antimicrobial therapy prior to bacteremia and inappropriate empirical therapy were the risk factors significantly associated with enterococcal bloodstream infections. In the multivariate logistic regression analysis, three factors were independently associated with mortality including high Charlson index (p=0.000), intensive care unit admission (p=0.016) and isolation of E. faecium from blood cultures (p=0.49). Conclusions: It should be considered that severely ill patients with prolonged hospitalization, those undergoing invasive procedures or receiving inappropriate antibiotic therapy have a high risk of enterococcal bacteremia and those with serious underlying comorbidities are likely to be unresponsive to treatment and have a higher mortality
Early Stage Muscarinic Findings and Syndromic Classification in Wild Mushroom Poisoning
No full textAkata, Ilgaz/0000-0002-1731-1302WOS: 000452006700006Mushroom poisoning is a frequently encountered health problem around the globe. Depending on its type and toxin, it results in a wide spectrum of issues that range from asymptomatic findings to fatal organ failure. Since the toxin of the mushroom leading to poisoning is often unidentified, syndromic classification may benefit clinical management according to the findings of target organ system toxicity. A 64-year-old female patient with comorbidities such as diabetes mellitus, coronary artery disease, hypertension and hyperlipidemia was admitted to the intensive care unit. Approximately four hours after consuming wild mushrooms the patient's diarrhea, muscle cramps, cold sweating, blurry vision, coughing and shortness of breath complaints have been begun. Her respiratory system examination revealed tachypnea, generalized bilateral rhonchus, bronchorrhea and wheezing. Patient was normotensive and had bradycardia (heart rate 35 beats/minute). She had anxiety and the Glasgow Coma score was 15. Her pupillary bilateral isochoric, miotic and light reflexes were diminished. In her arterial blood gas pH level 7.26, partial carbon dioxide pressure: 34 mmHg, potassium: 5.3 mmol/L, sodium: 130 mmol/L, lactate: 5.3 mmol/L, bicarbonate: 16 mEq/L and base excess: -10,3 mmol/L was found. Target organ system toxicity findings and timing of occurrence indicated early-onset cholinergic syndrome. Treatments that consisted of intravenous atropine, fluid, electrolytes and sodium bicarbonate alleviated the toxicity in a short period of time. Late mycologic examination results that followed the treatment revealed that the patient was poisoned by Inocybe lacera, a mushroom type that contains muscarine. With this case presentation, we summarized the syndromic classification that we use in the clinical management in the light of current information in the literature
Trakya bölgesindeki benekli ateş grubu riketsiyozların moleküler tanısı
No full text1.04.2010 00:00[Abstract Nıt Available
Enterokok Bakteriyemilerinde Risk Faktörlerinin Değerlendirilmesi
No full textAmaç: Bu retrospektif olgu-kontrol çalışmasının amacı, bir üçüncü basamak eğitim hastanesinde, Şubat 2010-Şubat 2011 arasında, enterokoklara bağlı kan dolaşımı infeksiyonlarının epidemiyolojisini saptamak ve bu infeksiyonların gelişmesinde rol alan ve mortaliteyle ilişkili risk faktörlerini değerlendirmektir.Yöntemler: Çalışma döneminde yatırılan 28 593 hastanın 95'inde enterokok bakteriyemi epizodu saptandı. Kontrol grubu aynı dönemde hastanemize başvuran, bakteriyemiye ait klinik belirti ve bulguları olmayan ve kan kültüründe üreme olmayan olgulardan seçildi. Her olguya karşılık, iki kontrol olgusu randomize olarak seçildi.Bulgular: Enterokok kökenlerinin 46 (%48.4)'sı Enterococcus faecalis ve 45 (%47.4)'i E. faecium idi. Vankomisin direnci enterokok kökenlerinin sadece ikisinde saptandı (biri vanA tipi dirençli E. faecalis ve diğeri vanB tipi dirençli E. gallinarum). Olguların 84 (%88.4)'ünde hastane kökenli bakteriyemi saptandı. En sık primer infeksiyon kaynağı santral venöz kateter (%32.7) ve üriner sistem (%14.7) idi. Altı hastada bakteriyemiye eşlik eden infektif endokardit, iki hastada menenjit saptandı. Enterokok bakteriyemilerinin 39 (%41)'u polimikrobiyal bakteriyemiydi. İmmünosüpresyon, kardiyovasküler sistem hastalığı, kronik karaciğer parenkim hastalığı, gastrointestinal sistem hastalıkları, kronik böbrek yetmezliği, diyaliz tedavisi, açık yara, Foley sondası, abdominal cerrahi dışındaki cerrahi girişim, antasid kullanımı, son bir aylık dönemde hastanede yatış, hastanede yatış süresinin 15 günden fazla olması, bakteriyemi öncesi antibiyotik kullanımı ve uygun olmayan ampirik antibiyotik tedavisi, olgu grubunda anlamlı olarak daha yüksekti. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde mortaliteyle bağımsız olarak ilişkili üç faktör, Charlson indeksi (p=0.000), yoğun bakım ünitesinde yatma (p=0.016) ve kan kültüründe E. faecium izolasyonuydu (p=0.49).Sonuçlar: Hastanede uzun süre yatan, invazif girişimler uygulanan, uygun olmayan antibiyotik tedavileri alanlarda enterokok bakteriyemisi riskinin yüksek olduğu, özellikle altta yatan ciddi hastalığı olan olgularda tedaviye yanıtın zorlaşacağı ve mortalitenin artacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Klimik Dergisi 2016; 29(2): 66-7
- …
