3,864 research outputs found
The relation of anisotropic peak broadening with lattice symmetry in powder diffraction
No full textLattice relaxation, i.e. small lattice symmetry lowering, could lead to unresolved peak splitting in powder diffraction, which results in anisotropic, i.e. -dependent, peak broadening. Recently Gregorkiewitz & Boschetti [1] derived formulas for (with being an interplanar distance) for each split peak component in the six minimal relaxation schemes. Anisotropic peak broadening caused by lattice relaxation can be parameterized by the variance of those slightly dispersed peaks’ positions [2]. For all relaxation schemes the variances are expressed as fourth-order polynomials in , , indices [2]:,with . Popa [3] provided symmetry restrictions for each Laue class for coefficients. Stephens’ phenomenological model of anisotropic peak broadening [4] assumes that each crystallite in a powder sample is generally triclinic and that only the average lattice constants over the entire sample satisfy the restrictions of a given lattice symmetry. Consequently, peak broadening can also be expressed as fourth-order polynomials in , , . However, anisotropic peak broadening caused by the lattice relaxation gives more constraints [2] between the coefficients as compared with those listed in [3, 4]. The seminal papers by Popa [3] and Stephens [4] and the recent paper by Gregorkiewitz & Boschetti [1] are connected by expressing the parameters in terms of lattice parameter increments [2].References:[1] M. Gregorkiewitz & A. Boschetti, (2024) 439;[2] P. Fabrykiewicz, (2025) 245;[3] N. C. Popa, (1998) 176;[4] P. W. Stephens, (1999) 281.Acknowledgements:Thanks are due to Martin Meven (RWTH Aachen University and Forschungszentrum Jülich GmbH), Radosław Przeniosło and Izabela Sosnowska (University of Warsaw) for inspiring discussions
The relation of anisotropic peak broadening with lattice symmetry in powder diffraction
No full textLattice relaxation, i.e. small lattice symmetry lowering, could lead to unresolved peak splitting in powder diffraction, which results in anisotropic, i.e. -dependent, peak broadening. Recently Gregorkiewitz & Boschetti [1] derived formulas for (with being an interplanar distance) for each split peak component in the following minimal relaxation schemes: (i) cubic to tetragonal, (ii) cubic to rhombohedral, (iii) hexagonal to orthorhombic/monoclinic, (iv) tetragonal to orthorhombic, (v) orthorhombic to monoclinic, (vi) monoclinic to anorthic (triclinic). Anisotropic peak broadening caused by lattice relaxation can be parameterized by the variance of those slightly dispersed peaks’ positions [2]. For all relaxation schemes the variances are expressed as fourth-order polynomials in , , indices [2]:,with , Popa [3] provided symmetry restrictions for each Laue class for coefficients. Stephens’ phenomenological model of anisotropic peak broadening [4] assumes that each crystallite in a powder sample is generally triclinic and that only the average lattice constants over the entire sample satisfy the restrictions of a given lattice symmetry. Consequently, peak broadening can also be expressed as fourth-order polynomials in , , . However, anisotropic peak broadening caused by the lattice relaxation gives more constraints [2] between the coefficients as compared with those listed in [3, 4]. The seminal papers by Popa [3] and Stephens [4] and the recent paper by Gregorkiewitz & Boschetti [1] are connected by expressing the parameters in terms of lattice parameter increments [2].References:[1] Gregorkiewitz, M. & Boschetti, A. (2024). , 439;[2] Fabrykiewicz, P. (2025) , 245;[3] Popa, N. C. (1998). , 176;[4] Stephens, P. W. (1999). , 281.Acknowledgements:Thanks are due to Martin Meven (RWTH Aachen University and Forschungszentrum Jülich GmbH), Radosław Przeniosło and Izabela Sosnowska (University of Warsaw) for inspiring discussions
About art of word in "Potrójny z Plauta" by Piotr Ciekliński (selected problems)
No full textThe article deals with the question of the language and the style of drama Potrójny z Plauta by Piotr Ciekliński.
The author of the treatise emphasized the most important components creating the artistic structure of the work, especially regional elements which are so essential for the writings of old literature
About art of word in "Potrójny z Plauta" by Piotr Ciekliński (selected problems)
No full textThe article deals with the question of the language and the style of drama Potrójny
z Plauta by Piotr Ciekliński.
The author of the treatise emphasized the most important components creating the artistic
structure of the work, especially regional elements which are so essential for the writings of
old literature.Zadanie pt. „Digitalizacja i udostępnienie w Cyfrowym Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego kolekcji czasopism naukowych wydawanych przez Uniwersytet Łódzki” nr 885/P-DUN/2014 zostało dofinansowane ze środków MNiSW w ramach działalności upowszechniającej naukę
A note on the wedge reversion antisymmetry operation and 51 types of physical quantities in arbitrary dimensions
No full textThe paper by Gopalan [(2020). Acta Cryst. A76, 318–327] presented an enumeration of the 41 physical quantity types in non‐relativistic physics, in arbitrary dimensions, based on the formalism of Clifford algebra. Gopalan considered three antisymmetries: spatial inversion, 1, time reversal, 1′, and wedge reversion, 1†. A consideration of the set of all seven antisymmetries (1, 1′, 1†, 1′†, 1†, 1′, 1′†) leads to an extension of the results obtained by Gopalan. It is shown that there are 51 types of physical quantities with distinct symmetry properties in total.It is shown that there are 51 types of physical quantities in arbitrary dimensions with distinct transformations by wedge reversion symmetry. In the paper by Gopalan [(2020). Acta Cryst. A76, 318–327] only 41 types were enumerated.
image
</p
Władza — etyka — egzystencja (uwagi o powieści Piotra Aleszkowskiego „Twierdza”)
No full textUsing metaphorical connotations terms functioning within postcolonial theory, the author analyzes mechanisms ruling the world of the novel Fortress (Крепость) by Piotr Aleshkovsky.Using metaphorical connotations terms functioning within postcolonial theory, the author analyzes mechanisms ruling the world of the novel Fortress (Крепость) by Piotr Aleshkovsky
With the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
No full textFor an abstract in Polish, scroll down.Piotr BogaleckiDepartment of Comparative LiteratureInstitute of Polish LiteratureUniversity of Silesia in Katowice
With the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Abstract: The present article, inscribing itself into the field of literary anthropology (as projected by Danuta Ulicka) and attempting at a neo-avant-guard re-interpretation of Polish post-war poetry (inspired chiefly by H. Foster's propositions), is dedicated to the oeuvre of three notable scholars of concrete poetry in Poland. Even though the theoretical propositions put forth by Józef Bujnowski (especially those presented in 1970s), Tadeusz Sławek (1980s) and Piotr Rypson (1990s) would determine the directions of the reception of concrete poetry over three subsequent decades, their intermedial, visual and auditory poetic experiments either remain unknown or have been forgotten. Bringing them back to the forefront of the academic attention and subjecting them to an analysis, the author of this article argues that taking such text into account in the diachronic study of the Polish literary culture does not only enrich the existing narratives oscillating around Polish concrete poetry and allow their reinterpretation, but also makes visible a number of research problems, of which the most important are related to the role played by authors who simultaneously are involved in literary scholarship and in writing, especially in the context of the neo-avant-guard shift of the borders between institutionalized scholarship and art.Keywords: concrete poetry, essayist literary scholarship, limits of art, limits of scholarship
Piotr BogaleckiKatedra Literatury PorównawczejInstytut Nauk o Literaturze PolskiejUniwersytet Śląski w KatowicachLewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Abstrakt: Wpisujący się w projektowaną przez D. Ulicką antropologię literaturoznawstwa oraz stanowiący próbę neoawangardowej reinterpretacji polskiej poezji powojennej (inspirowanej głównie propozycjami H. Fostera) artykuł Lewą ręką poświęcony jest artystycznej działalności trzech ważnych badaczy poezji konkretnej w Polsce. Chociaż ich teksty teoretyczne określały kierunki jej recepcji przez trzy kolejne dekady – propozycje Józefa Bujnowskiego zwłaszcza w latach 70., Tadeusza Sławka w 80., a Piotra Rypsona w 90. – podejmowane przez nich intermedialne, wizualne i dźwiękowe, eksperymenty poetyckie pozostają albo nieznane, albo zapomniane. Przypominając je i omawiając, autor artykułu argumentuje, że ich uwzględnienie nie tylko wzbogaca i zreinterpretować pozwala istniejące narracje poświęcone kształtowaniu się polskiego konkretyzmu, ale i uwidocznia kilka niebagatelnych problemów badawczych, spośród których najistotniejsze związane są z rolą autorów uprawiających zarówno pisarstwo literaturoznawcze, jak i literackie, w neoawangardowym przemieszczaniu zastanych granic instytucji nauki i sztuki. Słowa kluczowe: poezja konkretna, pisarstwo literaturoznawcze, granice sztuki, granice nauki For an abstract in Polish, scroll down.Piotr BogaleckiDepartment of Comparative LiteratureInstitute of Polish LiteratureUniversity of Silesia in Katowice
With the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Abstract: The present article, inscribing itself into the field of literary anthropology (as projected by Danuta Ulicka) and attempting at a neo-avant-guard re-interpretation of Polish post-war poetry (inspired chiefly by H. Foster's propositions), is dedicated to the oeuvre of three notable scholars of concrete poetry in Poland. Even though the theoretical propositions put forth by Józef Bujnowski (especially those presented in 1970s), Tadeusz Sławek (1980s) and Piotr Rypson (1990s) would determine the directions of the reception of concrete poetry over three subsequent decades, their intermedial, visual and auditory poetic experiments either remain unknown or have been forgotten. Bringing them back to the forefront of the academic attention and subjecting them to an analysis, the author of this article argues that taking such text into account in the diachronic study of the Polish literary culture does not only enrich the existing narratives oscillating around Polish concrete poetry and allow their reinterpretation, but also makes visible a number of research problems, of which the most important are related to the role played by authors who simultaneously are involved in literary scholarship and in writing, especially in the context of the neo-avant-guard shift of the borders between institutionalized scholarship and art.Keywords: concrete poetry, essayist literary scholarship, limits of art, limits of scholarship
Piotr BogaleckiKatedra Literatury PorównawczejInstytut Nauk o Literaturze PolskiejUniwersytet Śląski w KatowicachLewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Abstrakt: Wpisujący się w projektowaną przez D. Ulicką antropologię literaturoznawstwa oraz stanowiący próbę neoawangardowej reinterpretacji polskiej poezji powojennej (inspirowanej głównie propozycjami H. Fostera) artykuł Lewą ręką poświęcony jest artystycznej działalności trzech ważnych badaczy poezji konkretnej w Polsce. Chociaż ich teksty teoretyczne określały kierunki jej recepcji przez trzy kolejne dekady – propozycje Józefa Bujnowskiego zwłaszcza w latach 70., Tadeusza Sławka w 80., a Piotra Rypsona w 90. – podejmowane przez nich intermedialne, wizualne i dźwiękowe, eksperymenty poetyckie pozostają albo nieznane, albo zapomniane. Przypominając je i omawiając, autor artykułu argumentuje, że ich uwzględnienie nie tylko wzbogaca i zreinterpretować pozwala istniejące narracje poświęcone kształtowaniu się polskiego konkretyzmu, ale i uwidocznia kilka niebagatelnych problemów badawczych, spośród których najistotniejsze związane są z rolą autorów uprawiających zarówno pisarstwo literaturoznawcze, jak i literackie, w neoawangardowym przemieszczaniu zastanych granic instytucji nauki i sztuki. Słowa kluczowe: poezja konkretna, pisarstwo literaturoznawcze, granice sztuki, granice nauki
Piotr Skarga – “Swordsmen of the Counter-Reformation” towards other confessions
No full textPiotr Skarga was a Jesuit theologian, preacher, hagiographer, Catholic polemicist, one of the greatest prose writers of the Polish Renaissance, the author of, among others, famous the Kazania sejmowe. Thanks to the historical and literary legend created during the partitions of the Polish-Lithuanian Commonwealth and surviving to modern times, he became a symbol of a great priest – a patriot. There is a black legend of Piotr Skarga, in which he appears as a huge nietolerant and almost eager for blood of dissidents. There is no lack of objective studies on the other hand, along with a critical analysis of the works of Piotr Skarga
Piotr Skarga – “Swordsmen of the Counter-Reformation” towards other confessions
Full text linkPiotr Skarga was a Jesuit theologian, preacher, hagiographer, Catholic polemicist, one of the greatest prose writers of the Polish Renaissance, the author of, among others, famous the Kazania sejmowe. Thanks to the historical and literary legend created during the partitions of the Polish-Lithuanian Commonwealth and surviving to modern times, he became a symbol of a great priest – a patriot. There is a black legend of Piotr Skarga, in which he appears as a huge nietolerant and almost eager for blood of dissidents. There is no lack of objective studies on the other hand, along with a critical analysis of the works of Piotr Skarga
Lewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Full text linkFor an abstract in Polish, scroll down.Piotr BogaleckiDepartment of Comparative LiteratureInstitute of Polish LiteratureUniversity of Silesia in KatowiceWith the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)Abstract: The present article, inscribing itself into the field of literary anthropology (as projected by Danuta Ulicka) and attempting at a neo-avant-guard re-interpretation of Polish post-war poetry (inspired chiefly by H. Foster\u27s propositions), is dedicated to the oeuvre of three notable scholars of concrete poetry in Poland. Even though the theoretical propositions put forth by Józef Bujnowski (especially those presented in 1970s), Tadeusz Sławek (1980s) and Piotr Rypson (1990s) would determine the directions of the reception of concrete poetry over three subsequent decades, their intermedial, visual and auditory poetic experiments either remain unknown or have been forgotten. Bringing them back to the forefront of the academic attention and subjecting them to an analysis, the author of this article argues that taking such text into account in the diachronic study of the Polish literary culture does not only enrich the existing narratives oscillating around Polish concrete poetry and allow their reinterpretation, but also makes visible a number of research problems, of which the most important are related to the role played by authors who simultaneously are involved in literary scholarship and in writing, especially in the context of the neo-avant-guard shift of the borders between institutionalized scholarship and art.Keywords: concrete poetry, essayist literary scholarship, limits of art, limits of scholarshipPiotr BogaleckiKatedra Literatury PorównawczejInstytut Nauk o Literaturze PolskiejUniwersytet Śląski w KatowicachLewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)Abstrakt: Wpisujący się w projektowaną przez D. Ulicką antropologię literaturoznawstwa oraz stanowiący próbę neoawangardowej reinterpretacji polskiej poezji powojennej (inspirowanej głównie propozycjami H. Fostera) artykuł Lewą ręką poświęcony jest artystycznej działalności trzech ważnych badaczy poezji konkretnej w Polsce. Chociaż ich teksty teoretyczne określały kierunki jej recepcji przez trzy kolejne dekady – propozycje Józefa Bujnowskiego zwłaszcza w latach 70., Tadeusza Sławka w 80., a Piotra Rypsona w 90. – podejmowane przez nich intermedialne, wizualne i dźwiękowe, eksperymenty poetyckie pozostają albo nieznane, albo zapomniane. Przypominając je i omawiając, autor artykułu argumentuje, że ich uwzględnienie nie tylko wzbogaca i zreinterpretować pozwala istniejące narracje poświęcone kształtowaniu się polskiego konkretyzmu, ale i uwidocznia kilka niebagatelnych problemów badawczych, spośród których najistotniejsze związane są z rolą autorów uprawiających zarówno pisarstwo literaturoznawcze, jak i literackie, w neoawangardowym przemieszczaniu zastanych granic instytucji nauki i sztuki. Słowa kluczowe: poezja konkretna, pisarstwo literaturoznawcze, granice sztuki, granice nauki For an abstract in Polish, scroll down.Piotr BogaleckiDepartment of Comparative LiteratureInstitute of Polish LiteratureUniversity of Silesia in KatowiceWith the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)Abstract: The present article, inscribing itself into the field of literary anthropology (as projected by Danuta Ulicka) and attempting at a neo-avant-guard re-interpretation of Polish post-war poetry (inspired chiefly by H. Foster\u27s propositions), is dedicated to the oeuvre of three notable scholars of concrete poetry in Poland. Even though the theoretical propositions put forth by Józef Bujnowski (especially those presented in 1970s), Tadeusz Sławek (1980s) and Piotr Rypson (1990s) would determine the directions of the reception of concrete poetry over three subsequent decades, their intermedial, visual and auditory poetic experiments either remain unknown or have been forgotten. Bringing them back to the forefront of the academic attention and subjecting them to an analysis, the author of this article argues that taking such text into account in the diachronic study of the Polish literary culture does not only enrich the existing narratives oscillating around Polish concrete poetry and allow their reinterpretation, but also makes visible a number of research problems, of which the most important are related to the role played by authors who simultaneously are involved in literary scholarship and in writing, especially in the context of the neo-avant-guard shift of the borders between institutionalized scholarship and art.Keywords: concrete poetry, essayist literary scholarship, limits of art, limits of scholarshipPiotr BogaleckiKatedra Literatury PorównawczejInstytut Nauk o Literaturze PolskiejUniwersytet Śląski w KatowicachLewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)Abstrakt: Wpisujący się w projektowaną przez D. Ulicką antropologię literaturoznawstwa oraz stanowiący próbę neoawangardowej reinterpretacji polskiej poezji powojennej (inspirowanej głównie propozycjami H. Fostera) artykuł Lewą ręką poświęcony jest artystycznej działalności trzech ważnych badaczy poezji konkretnej w Polsce. Chociaż ich teksty teoretyczne określały kierunki jej recepcji przez trzy kolejne dekady – propozycje Józefa Bujnowskiego zwłaszcza w latach 70., Tadeusza Sławka w 80., a Piotra Rypsona w 90. – podejmowane przez nich intermedialne, wizualne i dźwiękowe, eksperymenty poetyckie pozostają albo nieznane, albo zapomniane. Przypominając je i omawiając, autor artykułu argumentuje, że ich uwzględnienie nie tylko wzbogaca i zreinterpretować pozwala istniejące narracje poświęcone kształtowaniu się polskiego konkretyzmu, ale i uwidocznia kilka niebagatelnych problemów badawczych, spośród których najistotniejsze związane są z rolą autorów uprawiających zarówno pisarstwo literaturoznawcze, jak i literackie, w neoawangardowym przemieszczaniu zastanych granic instytucji nauki i sztuki. Słowa kluczowe: poezja konkretna, pisarstwo literaturoznawcze, granice sztuki, granice nauki
- …
