4,598 research outputs found
Control and the participation dilemma of artificial intelligence in public administration: An evaluation using conditional probability calculations
No full textAI and algorithms are now affecting daily life, communities, and government structures more than ever before. AI is an advanced information and communication technology tool that can transform both participation within a public administration and the structure of public administration. However, it is critically important to consider the relationship between AI control and participation functions, which has not been adequately addressed in the literature. For this reason, this study evaluates AI control and participation functions in terms of the concept of 'govermentality'. AI, which constitutes the main axis of digitalization today, has begun to make its presence felt in the digital transformation of public administration. This study examines whether AI is more likely to be used to control the governed or to participate in management. The study will use Foucault's concept of 'governmentality', and the related concept of 'control', which Chatterjee, who has made significant contributions to the study of governed politics through Foucault's ideas, sees as a fundamental aspect of governmentality, as a theoretical framework. Political power, or administration, is the agent that can make artificial intelligence the object of digitalization in public administration. However, there is no indication that this state of being a subject will be shared (without struggle) with citizens. Undoubtedly, Foucault emphasizes the possibility of resistance within domination and domination within what is considered freedom. In this context, even the use of AI for control purposes may allow participation (and vice versa). Therefore, within the study, control and participation (control within participation, participation within control) have been shown to influence each other to varying degrees. To illustrate the possible outcomes of this interaction, we applied conditional probability calculations. Within the scope of our study, we found a dramatic difference in favor of control in the probability calculation that is made by expressing control, participation, and the interaction of these two factors in percentage units
Control and the participation dilemma of artificial intelligence in public administration: An evaluation using conditional probability calculations
No full textAI and algorithms are now affecting daily life, communities, and government structures more than ever before. AI is an advanced information and communication technology tool that can transform both participation within a public administration and the structure of public administration. However, it is critically important to consider the relationship between AI control and participation functions, which has not been adequately addressed in the literature. For this reason, this study evaluates AI control and participation functions in terms of the concept of 'govermentality'. AI, which constitutes the main axis of digitalization today, has begun to make its presence felt in the digital transformation of public administration. This study examines whether AI is more likely to be used to control the governed or to participate in management. The study will use Foucault's concept of 'governmentality', and the related concept of 'control', which Chatterjee, who has made significant contributions to the study of governed politics through Foucault's ideas, sees as a fundamental aspect of governmentality, as a theoretical framework. Political power, or administration, is the agent that can make artificial intelligence the object of digitalization in public administration. However, there is no indication that this state of being a subject will be shared (without struggle) with citizens. Undoubtedly, Foucault emphasizes the possibility of resistance within domination and domination within what is considered freedom. In this context, even the use of AI for control purposes may allow participation (and vice versa). Therefore, within the study, control and participation (control within participation, participation within control) have been shown to influence each other to varying degrees. To illustrate the possible outcomes of this interaction, we applied conditional probability calculations. Within the scope of our study, we found a dramatic difference in favor of control in the probability calculation that is made by expressing control, participation, and the interaction of these two factors in percentage units
Rubaies of İbrahim Aczî kendî (The last 180 rubaies)
No full text1881-1965 yılları arasında Konya'da yaşayan İbrahim Aczî Kendî, Konya'nın XX. yüzyılda yetiştirdiği önemli şair, gazeteci, araştırmacı, yazar, mutasavvıf ve folklorculardandır. Konya'da öğretmenlik yapan İbrahim Aczî Kendî, Arapça ve Farsça öğrenerek kendini geliştirmiş, tasavvuf, edebiyat ve tarihle ilgili kitaplar hazırlamıştır. İbrahim Aczî Kendî'nin bizzat kendisinin kaleme aldığı, tek nüshası Yusuf Ağa Kütüphanesinde 10465/1 numara ile kayıtlı olan Devr-i Zaman adlı eseri, 360 Farsça rubâî ve bu rubâîlerin Osmanlı Türkçesiyle yazılmış açıklamalarından oluşmaktadır. Bu çalışmada İbrahim Aczî Kendî'nin hayatı incelenmiş, Devr-i Zaman adlı eserinde bulunan 360 rubâînin son 180 tanesi çalışılmıştır. Her bir rubâînin Farsça ana metinleri bilgisayar ortamına aktarılmış, bazen sadece tercüme, bazen de çeşitli açıklamalar içeren Osmanlı Türkçesiyle yazılan kısımlar ise latin harfleriyle aktarılmıştır. İbrahim Aczî Kendî, bu çalışmada ele alınan rubâîlerinde, genellikle ilahi aşk, toplumsal ahlâk, zamandan şikâyet, riya ve kibirden uzak durmanın gerekliliği gibi birçok konuya değinmiştir.İbrahim Aczî Kendî who lived the years between 1881 and 1965 in Konya is an important poet, a journalist, an investigate author, a mystic and a folklorist who raised by Konya in 20th century. İbrahim Aczî Kendi, worked as a tutor in Konya, improved himself by learning Arabian and Persian, prepared books about mysticism, literature and history. Devr-i zaman, which is written by İbrahim Aczî Kendî by himself and whose only transcript is registered with the number 104657/1 in Yusuf Ağa Library, is made of 360 Persian rubaies and their explanation which is written in Ottoman Turkish. In this study İbrahim Aczî Kendî's life and last 180 of 360 Persian rubaies are studied. Each of rubaies' Persian main texts are transferred to electronic environment. Parts that sometimes include translation, sometimes also include various types of explanations written Ottoman Turkish are transferred with Latin letters. İbrahim Aczî Kendî, rubaies that handled in this study, touches on many topics, such as sociel ethics, complaints about today's youht, hypocrisy and staying away from and arrogance
External interventions and the duration of civil wars
No full textThe authors combine an empirical model of external intervention, with a theoretical model of civil war duration. Their empirical model of intervention allows them to analyze civil war duration, using"expected"rather than"actual"external intervention as an explanatory variable in the duration model. Unlike previous studies, they find that external intervention is positively associated with the duration of civil war. They distinguish partial third-party interventions that extend the length of war, from multilateral"peace"operations, which have a mandate to restore peace without taking sides - and which typically take place at war's end, or at least when both sides have agreed to a cease-fire. In a future paper, the authors will examine whether partial third-party interventions - whatever their effect on a war's duration - increase the risk of war's recurrence. If that proves true, then even if interventions reduce the length of civil war, they may do so at the cost of further destabilizing the political system, and sowing the seeds of future rebellion.Children and Youth,Peace&Peacekeeping,Post Conflict Reconstruction,Post Conflict Reconstruction,International Affairs,Post Conflict Reconstruction,Social Conflict and Violence,Peace&Peacekeeping,Post Conflict Reconstruction,International Affairs
Evolution of risk factors, antibiotic susceptibility, and mortality in nasocomial Pseudomonas aeruginosa infections
No full textP. aeruginosa önemli bir nazokomiyal patojendir. Uzun hastanede kalış süresine, yüksek tedavi maliyeti, morbidite ve mortaliteye neden olur. Bu çalışmanın amacı, imipenem dirençli P. aeruginosa nedenli sağlık bakımı ile ilişkili enfeksiyonlar için risk faktörlerinin ve mortalite üzerine olan etkinin tanımlanmasıdır.Metot: Çalışma (retrospektif-kohort) Konya il merkezinde bulunan Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Eğitim Hastanesi'nde, 1 Ocak 2007 ile 31 Aralık 2009 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Sağlık bakımı ile ilişkili enfeksiyonlar Hastalık Önleme ve Kontrol Merkezi (CDC) tanı kriterlerine göre tanımlanmıştır. P. aeruginosa nedenli sağlık bakımı ile ilişkili enfeksiyon tanımlanan hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. İlk P. aeruginosa izolasyonu dikkate alınmıştır. İmipenem dirençli P. aeruginosa nedenli sağlık bakımı ile ilişkili enfeksiyon tanımlanan hastalar ile İmipenem duyarlı P. aeruginosa nedenli sağlık bakımı ile ilişkili enfeksiyon tanımlanan hastalar karşılaştırılmıştır.Bulgular: 285 suşun 181 tanesi ( % 63,5 ) imipenem duyarlı, 104 ( % 36,5 ) tanesi imipenem dirençli olarak tespit edilmiştir. Çok değişkenli analizde önceden karbapenem kulanma öyküsü (odds oranı[OR]:2,39, 95% konfidans intervali [CI]: 1,43?4,00, p; 0,001), ventilatör ilişkili pnömoni varlığı, (OR:2,77 CI:1,66?4,63 p;0,000), derin trakeal aspirat örneği ( OR:3,26, CI:1,93?5,49, p;0,000) bağımsız risk faktörü olmuştur. Mortalite oranı imipenem dirençli grupta % 19,2, imipenem duyarlı grupta % 19,8, olarak belirlenmiştir. Mortalite ile imipenem direnci arasında ilişki bulunamamıştır.Sonuç: Karbapenem kulanım öyküsü, ventilatör ilişkili pnömoni varlığı, derin trakeal aspirat örneği imipenem direnci için bağımsız risk faktörüdür. İmipenem dirençli P. aeruginosa nedenli sağlık bakımı ilişkili enfeksiyonlarda tüm riskler faktörleri düzeltilebilir özelliktedir. İmipenem direnci mortalite üzerine etkisizdir.P. aeruginosa is an important nosocomial pathogen. It causes long in hospital stay, high cost, morbidity and mortality. The aim of this study was to determine the risk factors and effect on mortality for nosocomial infections of imipenem-resistant P. aeruginosa.Methods: A study (retrospective-cohort) was performed at Selçuk University Meram Medical School Education Hospital in Konya, from 1st January 2007 to 31th December 2009. Nosocomial infections were defined according to Center for Disease Control (CDC) criteria. The patients with nosocomial P. aeruginosa infection were included in the study. First isolation of P. aeruginosa was considered. Patients with imipenem-resistant P. aeruginosa nosocomial infections were compared to those with imipenem-sensitive P. aeruginosa nosocomial infections.Results: Imipenem-resistant P. aeruginosa was isolated from 104 ( % 36,5 ) patients, and imipenem-sensitive P. aeruginosa was isolated from 181 ( % 63,5 ) patients during the study period. In multivariate analysis, previous use of carbapenem (odds ratio [OR]:2,39, 95% confidence interval [CI]: 1,43?4,00, p; 0,001) , diagnosis of ventilator associated pneumonia (OR:2,77 CI:1,66?4,63 p;0,000), samples of deep tracheal aspirate ( OR:3,26, CI:1,93?5,49, p;0,000) were independently associated with imipenem resistance. Mortality rate in imipenem-resistant P. aeruginosa group was 19,2 %, and 19,8 % in imipenem-sensitive P. aeruginosa group.Conclusion: Previous use of carbapenem, diagnosis of ventilator associated pneumonia, samples of deep tracheal aspirate were independently associated with imipenem resistance. All risk factors for imipenem resistance were modifiable. Imipenem resistance was not associated with mortality
6-Month Prospective Follow-Up Of Neutralizing Antibody Level İn Covıd-19 Patients
No full textCOVID-19 pandemisi tüm dünyayı halen etkilemektedir. Hastalıktan korunmada, reenfeksiyonların önlenmesinde ve aşı çalışmalarında humoral yanıtın aydınlatılması yol gösterici olmaktadır. Çalışmamızın amacı COVID-19 enfeksiyonu sonrası oluşan antikor yanıtları ve bunları etkileyen faktörleri belirlemektir.
Yöntem: Çalışmamıza COVID-19 PCR testi pozitif olan 100 hasta dahil edildi. Hastaların 7. gün, 15. gün , 30. gün 3. ay ve 6. ayda COVID-19 IgM ve IgG antikor düzeyleri takibi yapıldı. Hastaların yaşları, cinsiyetleri, komorbiditeleri, semptomları, BT sonuçları, laboratuvar değerleri ile antikor düzeyleri karşılaştırıldı.
Bulgular: Hastaların COVID-19 IgM ve IgG antikorları sırasıyla 7. günde % 69 ve % 49; 15. günde % 96 ve %98; 30. günde %76 ve % 98; 3. ayda % 65 ve %94; 6. ayda %35 ve %100 oranında pozitif saptandı.Halsizlik, öksürük, nefes darlığı, ishal semptomları olan hastalarda antikor düzeyleri yüksek bulundu. Göğüs BT’ de tutulumu olan hastalarda antikor düzeyleri daha yüksek saptandı. Yatan hastalarda ayaktan takip edilen hastalara göre antikor düzeyleri daha yüksek bulundu. Lenfosit sayısı, ALT, AST, D-dimer, fibrinojen, ferritin, CRP, prokalsitonin düzeyleri ile antikor düzeyleri arasında pozitif yönde korelasyon görüldü.
Sonuç: COVID-19 geçiren hastalarda büyük oranda nötrolizan antikorların oluştuğu ve 6 ay boyunca devamlılık gösterdiği bulundu. Hastalığı semptomatik geçirenler ve daha şiddetli geçirenlerde antikor düzeyleri daha yüksek bulundu.The COVID-19 pandemic still affects the whole world. Clarifying the humoral response in guiding in disease prevention, prevention of reinfections and vaccine studies. The aim of our study is to determine the antibody responses that occur after COVID-19 infection and the factors affecting them. Method: One hundred patients with positivite COVID-19 PCR test were included in our study. COVID-19 IgM and IgG antibody levels of the patients were followed up on the 7th day, 15th day, 30th day, 3rd month and 6th month. Age, gender, comorbidities, symptoms, CT results, influenza and pneumococcal vaccines, transmission routes, laboratory values and antibody levels of the patients were compared. Results: COVID-19 IgM and IgG antibodies of the patients were positive, respectively, 69% and 49% on the 7; 96% and 98% at day 15; 76% and 98% at day 30; 65% and 94% at 3 months; at 6 months, 35% and 100%. Antibody levels were found to be higher in patients with symptoms of weakness, cough, shortness of breath, diarrhea. Antibody levels were found to be higher in patients with involvement in chest CT. Antibody levels were found to be higher in inpatients than in outpatients. There was a positive correlation between lymphocyte count, ALT, AST, D-dimer, fibrinogen, ferritin, CRP, procalcitonin levels and antibody levels. Conclusion: It was found that neutralizing antibodies were formed to a large extent in patients with COVID-19 and persisted for 6 months. Antibody levels were found to be higher in those who had symptomatic and more severe disease
May soluble triggering receptor expressed on myeloid cells-1 and pentraxin 3 biomarkers in the serum and bronchoalveolar lavage levels be an early marker of ventilator-associated pneumonia?
No full textBu prospektif çalışmada yoğun bakım ünitesinde 48 saatten uzun süreli mekanik ventilasyon desteği alan hastalarda ventilatör ilişkili pnömoni (VİP) şüphesi olması durumunda bronkoskopi ile alınan bronkoalveolar lavaj sıvısı örneğinden ve eş zamanlı alınan serumdan Pentraxin-3 ve sTREM-1 seviyelerinin VİP tanısındaki değerini araştırmayı amaçladık. Yöntem: Çalışmamıza Göğüs Hastalıkları ve Reanimasyon Yoğun Bakım ünitesinde kasım 2014-aralık 2015 tarihleri arasında 48 saatten uzun süreli mekanik ventilasyon desteği alan ventilatör ilişkili pnömoni (VİP) şüphesi olan 18 yaş üstü hastalar dahil edildi. Mikrobiyolojik analiz için hastalardan bronkoskopi ile alınan bronkoalveolar lavaj sıvısı örneğinden ve eş zamanlı serumdan sTREM-1 ve Pentraxin3 seviyeleri ELİSA yöntemi ile çalışıldı. Aynı zamanda serumdan CRP ve prokalsitonin de çalışıldı. Hastalar VİP gelişen ve gelişmeyen şeklinde iki gruba ayrıldı Bronkoalveolar lavaj sıvısındaki sTREM-1 ve Pentraxin 3, serumdaki sTREM-1 ve Pentraxin 3, CRP, prokalsitonin seviyeleri karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların 42'si VİP, 29'u VİP olmayan grupta idi. VİP hızı 1000 ventilatör gününde 28,29 olarak saptandı. Ortalama VİP gelişme günü, VİP grubunda 14,41±18,60, VİP olmayan grupta 29,19±25,52 gün olduğu tespit edildi. Çalışmaya katılan gruplar arasında yaş ve steroid kullanımı, APACHE II, CPIS skorları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi (p>0.05). Gruplar arası cinsiyet ve eş zamanlı enfeksiyon istatistiksel olarak anlamlıydı (p0,05).Biyobelirteçler için ROC analizi uygulandı. Analiz sonucunda serum s-TREM-1'e ait alanın 0,50'nin biraz üzerinde olduğu tespit edildi. Sonuç:Bu prospektif kontrollü çalışmamızda VİP'in tanısını erken koymaya yardımcı olması açısından enfeksiyon biyobelirteci olarak çalışılan Pentraxin 3 ve sTREM-1 değerlerinin yardımcı olmadığı kanaatindeyiz. Hasta popülasyonunun yüksek olduğu ve daha uzun süreli yapılacak çalışmalarla ayrıntılı sonuçlara ulaşılacağını düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler :ventilatör ilişkili pnömoni, soluble triggering receptor expressed on myeloid cells-1, pentraxin 3, crp, prokalsitoninIn this prospective study, we examined the patients who received mechanical ventilation more than 48 hours in the intensive care unit. we aimed to investigate the value Pentraxin-3 and sTREM-1 level in the bronchoalveolar lavage fluid and the serum simultaneously in the diagnosis of VAP in case of doubt of ventilator associated pneumonia (VAP). Method: Patients in the chest diseases intensive care unit and resuscitation in the intensive care unit included to the study who were over 18 years of age and taking mechanical ventilation support more than 48 hours and have suspected ventilator-associated pneumonia (VAP) among November 2014-December 2015. Pentraxin-3 the sTREM-1 analysis of bronchoalveolar lavage fluid obtained by bronchoscopy for microbiological examination and concurrent serum were determined by ELISA method. At the same time, serum CRP and procalcitonin was also studied. Patients were divided into two groups as VAP and non-VAP. Pentraxin-3 and sTREM-1 in bronchoalveolar lavage fluid and Pentraxin-3 and STREM-1 in serum and CRP and procalcitonin levels were compared. Results: 42 patients enrolled in the study VAP, 29 were non-VAP group. VAP rate in 1000 ventilator days was found to be 28.29. The average of the VAP developing days were 14.41 ± 18.60 in the VAP group and 29.19 ± 25.52 days was found to be non-VAP group. The difference in age and steroid use, APACHE II and CPIS scores among groups were not statistically significant (p> 0.05). Sex and concurrent infection rates among the groups were statistically significant (p 0.05). ROC analysis for biomarkers was performed. The result of analysis of serum s-TREM-1 field was found to be slightly above the 0,50. Conclusion: In our prospective controlled study, we reached the conclusion that in the early diagnosis of infection ,as a biomarker, Pentraxin-3 and sTREM-1 are not helpful. With more number of patients with a longer, more detailed work to be done, we believe the results can be achieved. Keywords: ventilator-associated pneumonia, soluble triggering receptor expressed on myeloid cells-1, pentraxin 3, crp, procalcitoni
Mıcrobıologıcal, Epıdemıologıcal And Clınıcal Characterıstıcs Of Hospıtal-Acquıred Carbapenem-Resıstant Klebsıella Pneumonıae
No full textAmaç: Hastane kökenli enfeksiyonlar, dünya genelinde önemli halk sağlığı problemlerindendir. Hastanelerde giderek artan antibiyotik direncinin önlenmesine katkı sağlamak amacıyla hastanemiz yoğun bakım ünitelerindeki hasta numunelerinde üremiş Klebsiella pneumoniae suşlarındaki dirençten sorumlu karbapenemaz (NDM-1ve OXA-48) genlerinin belirlenmesi, mortalite üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Prospektif gözlemsel çalışma olarak planlanan çalışmada NEÜ Tıp Fakültesi Hastanesi yoğun bakım ünitelerinde tedavi alan 18 yaş üstü hastaların rutin klinik örneklerinden Ekim 2023-Temmuz 2024 tarihleri arasında izole edilen karbapenem dirençli K.pneumoniae suşları tanımlanmıştır. Tigesiklin ve kolistin duyarlılıkları sıvı mikrodilüsyon yöntemi ile; imipenem, meropenem, ertapenem, amikasin, seftazidim-avibaktam duyarlılıkları disk difüzyon yöntemi ile çalışılmıştır. Karbapenem dirençli bulunan izolatlarda karbapenem direnç genlerinden bla-OXA-48 ve blaNDM-1 real time polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) yöntemi ile çalışılmıştır. Veri girişi yapıldıktan sonra istatistiksel analiz SPSS for Windows version 18.0 (SPSS Inc. Chicago, IL, USA) paket programı kullanılarak yapılmıştır. İstatistiksel olarak p<0.05 olan durumlar anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 63,5±16,1 yıl olan 164 hasta dahil edildi. Hastaların %39,6’sı kadın, %60,4’ü erkekti. K.pneumoniae üremelerinin %67,1’i enfeksiyon etkeni, %32,9’u kolonizasyondu. Olguların %58,2’sinde katater ilişkili kan dolaşımı enfeksiyonu ve %28,2’sinde ventilatör ilişkili pnömoni en sık görülen enfeksiyonlardı. Hastaların en sık görülen ek hastalıkları kardiyovasküler hastalık (%40,9) ve hipertansiyondu (%39,6). Hastalar en sık %25,6 ile reanimasyon yoğun bakım ünitesinde takip edildi. Hastaların %49,4’ünde hastane yatışında geçirilmiş cerrahi işlem öyküsü vardı. Karbapenem dirençli K.pneumoniae üremeleri en sık %42,1 ile kandan, %39,6 ile bronkoalveolar lavajdan izole edildi.İzolatların %59,1’inde bla-OXA-48 geni, %52,4’ünde bla-NDM-1 geni, %39 ‘unda bla-OXA-48 ve bla-NDM-1 geni birlikte pozitif saptandı. Tüm izolatlardaki seftazidim avibaktam direnci %75,6, kolistin direnci %34,8, tigesiklin direnci %27,4, amikasin direnci %67,7 bulundu. Tüm hastalarda mortalite süresi ortancası 7 gündü, 7gün ve 30 günde mortalite görülme oranı sırasıyla;%23,2 ve%42,7 idi.Yedi ve otuz günde mortalite varlığı üzerinde etkili bağımsız değişkenlerin belirlenmesinde yapılan univariate regresyon analizine göre mortaliteyi arttıran tüm değişkenler multivariate lojistik regresyon analize dahil edildi.Multivariate analize göre 7 günde mortalite riskini yaştaki bir birimlik artışın 1 kat, entübasyon varlığının 3,7 kat, amikasin direnç varlığının 4,8 kat arttırdığı; 30 günde mortalite riskini yaştaki bir birimlik artışın 1 kat, entübasyon varlığının 6,4 kat, diğer invaziv işlem varlığının 5,2 kat arttırdığı saptandı.7 gün içinde veya 30 gün içinde mortalite görülen ve görülmeyen hastaların bla-OXA-48 pozitifliği ve bla-NDM-1 pozitifliği görülme oranları benzerdi. Sonuç: Karbapenem dirençli K.pneumoniae enfeksiyonları ve antibiyotik direnci yoğun bakım hastalarını etkileyen ciddi bir halk sağlığı sorunudur. Çalışmamızda CRKP izolatlarındaki OXA-48 gen pozitifliği ülkemizde olduğu gibi yüksek orandaydı (% 59,1) ancak NDM-1 gen pozitifliği birçok çalışmadan farklı olarak yüksek oranda (%52,4) saptandı. Direnç gen analizlerinin lokal verilerinin bilinmesi uygun ampirik tedavinin başarı oranını arttıracağı gibi hastane mortalitesi üzerine de etkili olabilir.Aim: Hospital-acquired infections are important public health problems worldwide. In order to contribute to the prevention of increasing antibiotic resistance in hospitals, it was aimed to determine the carbapenemase (NDM-1 and OXA-48) genes responsible for resistance in Klebsiella pneumoniae strains grown in patient samples in our hospital's intensive care units and to evaluate their effects on mortality.
Method: In the study planned as a prospective observational study, carbapenem-resistant K.pneumoniae strains isolated from routine clinical samples of patients over 18 years of age who were treated in the intensive care units of NEÜ Faculty of Medicine Hospital between October 2023 and July 2024 were identified. Tigecycline and colistin susceptibilities were studied using the broth microdilution method; imipenem, meropenem, ertapenem, amikacin, ceftazidime-avibactam susceptibilities were studied using the disk diffusion method. In carbapenem-resistant isolates, bla-OXA-48 and blaNDM-1 from the carbapenem resistance genes were studied using the real time polymerase chain reaction (RT-PCR) method. After data entry, statistical analysis was performed using the SPSS for Windows version 18.0 (SPSS Inc. Chicago, IL, USA) package program. Cases with p<0.05 were considered statistically significant.
Results: The study included 164 patients with a mean age of 63.5±16.1 years. 39.6% of the patients were female and 60.4% were male. 67.1% of K. pneumoniae growths were due to infection and 32.9% were due to colonization. The most common infections were catheter-related bloodstream infection in 58.2% of the cases and ventilator-associated pneumonia in 28.2%. The most common additional diseases of the patients were cardiovascular disease (40.9%) and hypertension (39.6%). The patients were followed up most frequently in the resuscitation intensive care unit (25.6%). 49.4% of the patients had a history of surgical procedures during hospitalization. Carbapenem-resistant K.pneumoniae growth was most frequently isolated from blood (42.1%) and from bronchoalveolar lavage (39.6%). Bla-OXA-48 gene was detected as positive in 59.1% of isolates, bla-NDM-1 gene was detected as positive in 52.4%, and bla-OXA-48 and bla-NDM-1 gene was detected as positive together in 39%. Ceftazidime avibactam resistance was found as 75.6%, colistin resistance as 34.8%, tigecycline resistance as 27.4%, and amikacin resistance as 67.7% in all isolates. The median mortality period in all patients was 7 days, and the mortality rate at 7 days and 30 days was 23.2% and 42.7%, respectively. According to the univariate regression analysis performed to determine the independent variables effective on the presence of mortality at 7 and 30 days, all variables that increased mortality were included in the multivariate logistic regression analysis. According to the multivariate analysis, it was determined that the risk of mortality at 7 days increased by 1-fold with a unit increase in age, 3.7-fold with intubation, and 4.8-fold with amikacin resistance; and the risk of mortality at 30 days increased by 1-fold with a unit increase in age, 6.4-fold with intubation, and 5.2-fold with other invasive procedures. The rates of bla-OXA-48 positivity and bla-NDM-1 positivity were similar in patients with and without mortality within 7 or 30 days.
Conclusion: Carbapenem-resistant K.pneumoniae infections and antibiotic resistance are serious public health problems affecting intensive care patients. In our study, OXA-48 gene positivity in CRKP isolates was high (59.1%) as in our country, but NDM-1 gene positivity was detected at a high rate (52.4%), unlike many studies. Knowing the local data of resistance gene analyses will increase the success rate of appropriate empirical treatment and may also have an impact on hospital mortality
Are Syrians in Türkiye vulnerable to 'epistemic injustice'?: A 'narrative inquiry' in the case of Bursa
No full textThis study examines whether Syrians under temporary protection status in T & uuml;rkiye vulnerable to epistemic injustice from the host society, exploring implications and transformation of these approaches. It provides a framework for understanding how the host society perceives Syrian refugees, assessing credibility within identified narrative motifs. The study focuses on the host community's narrative, revealing negative stereotypes and testimonial injustices faced by Syrians (as traitors and economic migrants). Interestingly, no correlation exists between exposure to epistemic injustice and anti-Syrian sentiments. To conclude, participants who do not identify as anti-Syrian or see Syrians as beneficial still deny epistemic agency of Syrians
Comparison of receptor activator of Nuclear Factor Kappa-B ligand, osteoprotegerin levels and other serum biomarkers in the assessment of bone homeostasis in patients living with HIV
No full textAMAÇ: Bu çalışmanın amacı, İnsan immün yetmezlik virüsü (HIV) ile yaşayan bireylerde kemik homeostazisinin değerlendirilmesinde RANKL (Nükleer Faktör Kappa-B Ligandının Reseptör Aktivatörü), OPG (Osteoprotegerin) ve RANKL/OPG oranı gibi serum biyobelirteçlerinin rolünü incelemek ve bu belirteçlerin kemik mineral yoğunluğu (KMY) ile olan ilişkisini ortaya koymaktır.
YÖNTEM: Çalışmaya 80 HIV pozitif birey dahil edildi. Katılımcıların sosyodemografik özellikleri, yaşam tarzı alışkanlıkları, antiretroviral tedavi (ART) rejimleri ve laboratuvar parametreleri kayıt altına alındı. Serum RANKL, OPG, vitamin D, paratiroid hormonu, inflamatuar belirteçler ve immün sistem parametreleri ile KMY ölçümleri değerlendirildi.
BULGULAR: Hastaların yaşlarının ortanca değeri 37 yıl olup, yaş ile RANKL (r=-0,381, p0,05). CD4/CD8 oranı ile RANKL (r=0,311; p=0,005) ve OPG (r=0,333; p=0,003) düzeyleri arasında anlamlı pozitif korelasyon saptandı. Başvuru anı HIV RNA düzeyi ile RANKL (r=–0,232; p=0,038) ve OPG (r=–0,263; p=0,018) düzeyleri arasında anlamlı negatif korelasyon bulundu. Hemoglobin (r=–0,250; p=0,025) ve albümin (r=–0,268; p=0,016) düzeyleri RANKL/OPG oranı ile negatif korelasyon gösterdi. İnflamatuar belirteçler (C-reaktif protein, interlökin-6, eritrosit sedimantasyon hızı) ve vitamin D düzeyleri ile RANKL, OPG ve RANKL/OPG oranı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı (p>0,05). SONUÇ: HIV ile yaşayan bireylerde kemik döngüsü; immünolojik durum, viremi düzeyi, ART ve yaş gibi çok sayıda faktörün etkileşimiyle şekillenen karmaşık bir süreçtir ve RANKL/OPG sistemi bu sürecin yalnızca bir parçasını oluşturmaktadır. Bu nedenle biyobelirteçlerin hem sistemik hem de lokal düzeyde birlikte değerlendirilmesi gerektiği düşünülmektedir.OBJECTIVE: This study aimed to investigate the role of serum biomarkers such as RANKL (Receptor Activator of Nuclear Factor Kappa-B Ligand), OPG (Osteoprotegerin), and the RANKL/OPG ratio in the assessment of bone homeostasis among individuals living with human immunodeficiency virus (HIV), and to explore their relationship with bone mineral density (BMD).
METHOD: A total of 80 HIV-positive individuals were included in the study. Sociodemographic characteristics, lifestyle habits, antiretroviral therapy (ART) regimens, and laboratory parameters of the participants were recorded. Serum levels of RANKL, OPG, vitamin D, parathyroid hormone, inflammatory markers, and immune system parameters were assessed along with BMD measurements.
RESULTS: The median age of the patients was 37 years. A significant negative correlation was found between age and RANKL (r=–0.381, p0.05). The CD4/CD8 ratio showed a significant positive correlation with both RANKL (r=0.311, p=0.005) and OPG (r=0.333, p=0.003). Initial HIV RNA levels were significantly negatively correlated with RANKL (r=–0.232, p=0.038) and OPG (r=–0.263, p=0.018) levels. Hemoglobin (r=–0.250, p=0.025) and albumin (r=–0.268, p=0.016) levels were negatively correlated with the RANKL/OPG ratio. No statistically significant association was found between inflammatory markers (c-reactive protein, interleukin-6, erythrocyte sedimentation rate), vitamin D levels, and RANKL, OPG, or the RANKL/OPG ratio (p>0.05).
CONCLUSION: Bone remodelling in individuals living with HIV is a complex process shaped by multiple factors, including immunological status, viral load, ART, and age. The RANKL/OPG system constitutes only a part of this process. Therefore, it is suggested that biomarkers be evaluated comprehensively at both systemic and local levels
- …
