4,241 research outputs found
Systematizing and Hypersystematizing Persons from the Autistic Spectrum in the Invention Theory “if-and-then” Simon Baron-Cohen – Educational Contexts
No full textTreść artykułu jest oparta na najnowszej teorii ludzkiej wynalazczości, autorstwa Simona Barona-Cohena (2021). Autor jest przekonany, że osoby ze spektrum autyzmu
posiadają wyspecjalizowane, systematyzujące umysły. Nadaje im nazwę „urodzeni poszukiwacze wzorów”. Tworzą oni fundament dla ludzkiej cywilizacji, wykazując
się „umiłowaniem logiki” (Baron-Cohen, 2021, s. 15). Precyzja i skłonność do klasyfikowania u takich osób wynika z potrzeby zrozumienia otaczającej rzeczywistości
w procesie odmiennej preferencji do uczenia się. Badacz przeformułował sposób rozumienia autystycznego spektrum w naukach społecznych i humanistycznych, osadzając go w koncepcji neuroróżnorodności. Simon Baron-Cohen zainicjował debatę nad zmianą sposobu myślenia jako elementu przejścia z medyczno-diagnostycznego rozumienia autystycznego spektrum, jako zaburzenia, niepełnosprawności na rzecz wyspecjalizowanej wyjątkowości w sposobie interpretacji rzeczywistości, dostrzegalnej u osób ze spektrum autyzmu.The article is based on the latest theory of human inventiveness by Simon Baron-
-Cohen (2021). The author is convinced that people on the autism spectrum have specialized minds that systematize. He calls them “born pattern seekers”. They create
the foundations of human civilization, demonstrating a “love of logic” (Baron-Cohen, 2021, p. 15). The precision and tendency to classify demonstrated by such people
results from the need to understand the surrounding reality in the process of different preferences for learning. The researcher reformulated the understanding of the
autism spectrum in social sciences and humanities, embedding it in the concept of neurodiversity. Simon Baron-Cohen initiated a debate on changing the way of thinking about autism – a transition from the medical-diagnostic understanding of autism as a disorder or disability to understanding it as a specialized uniqueness in the way of interpreting reality, noticeable in people on the autism [email protected] Doktorantka Szkoły Doktorskiej Akademii Ignatianum w KrakowieBaron-Cohen, S. (2021). Poszukiwacze wzorów. Autyzm a ludzka wynalazczość. Przekł. A. Nowak-Młynkowska. Sopot: Smak Słowa.Baron-Cohen, S. (2002). The extreme male brain theory of autism. Trends in Cognitive Science, 6, 248–254.Baron-Cohen, S. (2006). The hyper-systemizing, assortative mating theory of autism. Progress in Neuropsychopharmacology and Biological Psychiatry, 30(5), 865–872.Baron-Cohen, S. (2006). Two new theories of autism: Hyper-systemizing and assortative mating. Archives of Diseases in Childhood, 91(1), 2–5.Baron-Cohen, S., Wheelwright, S. (2004). An exact mind: An artist with Asperger Syndrome. London: Jessica Kingsley Publishers.Buzsaki, G., Llinas, R. (2017). Spice and time in the brain. Science, 358(6362), 482–485.Carcani-Rathwell, I., Rabe-Hasheth, S., Santosh, P.J. (2006). Repetitive and stereotyped behaviours in pervasive developmental disorders. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 47(6), 573–581.Henshilwood, Ch.S., d’Errico, F., Yates, R., Jacobs, Z. (2002). Emergence of Modern Human Behavior: Middle Stone Age Engravings from South Africa. Science, 295(5558), 1278–1280. DOI: 10.1126/science.1067575.Herschlovitz, I. i in. (2018). The earliest modern outside Africa. Science, 359, 456–459. DOI: 10.1126/science.aap8369.Hickey, M., Clive, C. (1997). Common families of flowering plants. Cambridge: Cambridge University Press.Skinner, B.F. (1995). Zachowanie się organizmów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.White, T.D., Asfaw, B., DeGusta, D., Gilbert, H., Richards, G.D., Suwa, G., Howell, F.C. (2003). Pleistocene Homo sapiens from Middle Awash, Ethiopia. Nature, 423, 742–747.Jemielniak, D., Miłkowski, M. (red.). (2021). Wielki słownik angielsko-polski. Pozyskano z: https://ling.pl/slownik/ /angielsko-polski/big [dostęp: 23.11.2021].Kenneally, Ch. (2020). Does Autism Hold the Key to What Makes Human Special?. The New York Times, 08.12.2020. Pozyskano z: https://www.nytymes.com/2020/12/08/books/review/pattern-seekers-simon-baron-cohen-autism.html {dostęp: 23.11.2021].The Royal Institution. (2021). The Pattern Seeker: A New Theory of Human Invention–with Simon Baron-Cohen. Pozyskano z: https://www.youtube.com/watch?v=68mGRb-Mzjc[dostęp: 23.11.2021].2(16)304
Necessary Life’s Solutions According to Simon Conway Morris
No full textArtykuł dotyczy koniecznych rozwiązań życia w ujęciu Simona Conwaya Morrisa. Simon Conway Morris (ur. 1951) jest brytyjskim paleontologiem, który zdobył sławę w środowisku naukowym przez swoje badania nad skamieniałościami w łupkach z Burgess. Dokładna analiza tych skamieniałości początkowo doprowadziła go do wniosków podobnych do wniosków Stephena Jay Goulda – przede wszystkim o doniosłej roli przypadku w procesie ewolucji życia. Z czasem jednak Simon Conway Morris zmienił swoje zdanie na całkiem przeciwne, czemu daje wyraz w książce Life’s Solution: Inevitable Humans in a Lonely Universe. Uważa on, że natura jest w rzeczywistości bardzo ograniczona w swoich wyborach, przez co wiele rozwiązań ma charakter koniecznych.
Temat koniecznych rozwiązań w ewolucji życia jest interesujący ze względu na ograniczoną ilość przewidywań, jakie niesie teoria ewolucji, przyjęta w środowisku biologów. Teoria ewolucji przyjmuje założenie losowych rezultatów procesu ewolucji. Zamierzam więc ocenić, czy odmienne stanowisko Autora Life’s Solution stanowi dla teorii ewolucji rzeczywistą alternatywę. Chcę przedstawić, jakie rozwiązania Simon Conway Morris uważa za konieczne, oraz na jakiej podstawie. Takie rozwiązania dzielą się na molekularne, konieczne ze względu na właściwości fizyczne substancji wykorzystywanych przez życie, oraz środowiskowe, będące odpowiedzią na potrzeby adaptacyjne. Zostanie to poparte szeregiem przykładów ze świata organizmów żywych, zarówno współczesnych, jak i dawno już wymarłych. Mam także zamiar przedstawić przewidywania, jakie wysunął Autor Life’s Solution wobec rezultatów przyszłej ewolucji organizmów żywych, oraz ocenić, czy są one zasadne.
Ogólny plan artykułu ma odzwierciedlać tok wykładu Simona Conwaya Morrisa w książce Life’s Solution. Będzie prezentować tym samym, jakie zjawiska dostrzeżone w świecie przyrody są interesujące z punktu widzenia Autora, oraz do jakich doprowadziły go wniosków.The article concerns necessary life’s solutions according to Simon Conway Morris (born 1951), a British paleontologist who is famous in scientific circles thank to his research on fossils of Burgess Shale. Initially, close analysis led him to the same conclusions as Stephen Jay Gould – especially about the significant role of chance in the process of life’s evolution. Later, however, Simon Conway Morris radically changed his mind which is expressed in his book Life’s Solution: Inevitable Humans in a Lonely Universe. He believes that, in fact, nature is highly limited in its choices and that is the reason of necessity of many solutions.
The problem of solutions in evolution of life is interesting because of the limited number of predictions formulated by the theory of evolution which is accepted by biologists. Theory of evolution assumes the randomness of evolutionary process. I will try to assess whether opposite stance of the author of Life’s Solution is a real alternative to theory of evolution. I want to present solutions which, according to Simon Conway Morris, are necessary and to show on what ground he rests his belief. He divides such solutions to molecular, necessary due to physical properties of substances, and environmental, being a response to adaptative needs. It will be substantiated by numerous examples from the living world, including both contemporary and extinct organisms. My purpose is also to present predictions given by the author of Life’s Solution as to the results of future evolution of living things, and to assess their validity
Peregrin Simon as a Representative of the "Wanderers" Arriving to the Industrialized Part of Upper Silesia at the Turn of the 18th and 19th Centuries
No full textW artykule opisano życie Peregryna Simona (1737–1825). Jego dzieje reprezentują zawiłe losy licznej rzeszy Europejczyków, którzy wzięli udział we fryderycjańskiej akcji kolonizacyjnej Górnego Śląska. Gwałtownie rozwijający się przemysł w północno-wschodniej części Śląska, na przełomie XVIII i XIX wieku przyciągał ludzi zdeterminowanych. Wielu z nich wielokrotnie zmieniało pierwotnie uprawiany zawód, a ich podróże do miejsc, gdzie rozwijał się przemysł były często wieloetapowe.
Zarówno imię, jak i nazwisko bohatera artykułu, zapisywane było w dokumentach na wiele sposobów. Oryginalne formy zapisu zostaną podane we fragmentach tekstu odwołującego się do nich. Często mylono rzadko występujące imię z popularnym nazwiskiem odimiennym Simon (pol. Szymon). Komplikuje to poszukiwanie informacji o noszących takie nazwiska postaciach.
Mimo braku pełnych danych biograficznych, przeprowadzone przez autorkę badania wykazały, że Peregrin Simon wielokrotnie zmieniał zawód i miejsce zamieszkania. Dodatkowo jeden z dokumentów wskazuje na to, że był on pracownikiem docenianym przez pracodawcę, którym był Urząd Górniczy w Tarnowskich Górach.
Badania losów „wędrowców”, takich jak bohater artykułu, stanowią przyczynek do historii kolonizacji fryderycjańskiej Górnego Śląska.The article describes the life of Peregryn Simon (1737–1825). His history represents the intricate fate of a large number of Europeans who took part in Frederick's colonization of Upper Silesia. The rapidly developing industry in the north-eastern part of Silesia at the turn of the 18th and 19th centuries attracted determined people. Many of them changed their original profession many times, and their journeys to places where industry was developing were often of multi-stage character.
Both the first name and last name of the hero of the article, were recorded in documents in various ways. The original forms of spelling, as found in the documents are provided in excerpts of the text referring to them. The infrequent occurrence of the firstname was often confused with the common last name Simon (Polish equivalent: Szymon). This complicates the search for information about individuals with such names.
Despite the lack of full biographical data, the research conducted by the author showed that Peregrin Simon changed his profession and place of residence many times. In addition, one of the documents indicates that he was an employee appreciated by the employer, which was the Mining Office in Tarnowskie Góry.
The study of the fate of "wanderers", such as the hero of the article, is a contribution to the history of the Frederician colonization of Upper Silesia
Szymon Mag w Dziejach Apostolskich (8,4-25) miejsce narracji w strukturze księgi i jej znaczenie
No full textThe subject of the article is the figure of Simon Magus, presented in the canonical Acts of the Apostles, also known from other early Christian sources as pregnostic. In the first part, the author presents pericope 8, 4–25 in the literary context of the book, the history of research related to its editing, and then attempts to answer the extent to which Luke's approach is historical. The second part of the article shows the cultural context of the narrative in Acts 8: 4–25, the religious conditions of the inhabitants of the city of Samaria (Sebaste), their attachment to magic, and against this background the figure of Simon Magus. The subject of his interest is also ancient magic that is in opposition to religion and the tensions that arise between it and the early Christian understanding of miracles (signs) and the preached Gospel of Jesus Christ. Summing up, it shows the importance of Simon Magus from Luke's message for the second generation of Christians (addressees of the Acts) and the performative nature of his narrative.Przedmiotem artykułu jest postać Szymona Maga przedstawiona w kanonicznych Dziejach Apostolskich, znanego także z innych źródeł wczesnochrześcijańskich jako prognostyka. Autor w pierwszej części przedstawia perykopę 8,4-25 w kontekście literackim księgi, historię badań związanych z jej redakcją, a następnie podejmuje próbę odpowiedzi, na ile Łukaszowe ujęcie jest historyczne. W drugiej części artykułu ukazuje kontekst kulturowy narracji Dz 8,4-25, religijne uwarunkowania mieszkańców miasta Samarii (Sebaste), ich przywiązanie do magii, a na tym tle postać Szymona Maga. Przedmiotem jego zainteresowania staje się także antyczna magia pozostająca w opozycji do religii oraz napięcia, jakie powstają pomiędzy nią a wczesnochrześcijańskim rozumieniem cudów (znaków) oraz głoszoną Ewangelią Jezusa Chrystusa. W podsumowaniu ukazuje znaczenie Szymona Maga z Łukaszowego przekazu dla drugiej generacji chrześcijan (adresatów Dziejów) oraz performatywny charakter jego narracji
Profile of route by the Grand Portage and Pigeon River from Lake Superior to Rainy Lake ; Profile of route between Lake Superior and Rainy Lake by the Kaministiquia and Riviere la Seine / [signed] S.J. Dawson, C.E. in charge Red River Expedition. Related titles Related to : Dawson, S.J. (Simon James), 1820-1902. Report on the exploration of the country between Lake Superior and the Red River settlement. (Simon James), 1820-1902. Report on the exploration of the country between Lake Superior and the Red River settlement.
No full textSummary
Elevation profiles of two routes connecting Lake Superior and Rainy Lake in northwestern Ontario, each via a series of waterways and portages.
Notes
Likely detached from: Dawson, S.J. (Simon James), 1820-1902, author. Report on the exploration of the country between Lake Superior and the Red River settlement : and between the latter place and the Assiniboine and Saskatchewan / by S.J. Dawson, Esquire, C.E.
Map theme: Land Use, Land Cover.
Related Work
Dawson, S. J. (Simon James), 1820-1902. Report on the exploration of the country between Lake Superior and the Red River settlement.ColorScale 1:253,440. 4 miles to 1 in. Vertical scale 1:2,400. 200 ft. to 1 in. (W 92°38ʹ--W 89°31ʹ/N 48°31ʹ--N 47°58ʹ).
Scale 1:253,440. 4 miles to 1 in. Vertical scale 1:2,400. 200 ft. to 1 in. (W 92°44ʹ--W 89°11ʹ/N 48°49ʹ--N 48°18ʹ)
Simon Magus in Acts (8:4-25) : the role and significance of narrative in the structure of the book
No full textPrzedmiotem artykułu jest postać Szymona Maga, przedstawiona w kanonicznych Dziejach Apostolskich, znanego także z innych źródeł wczesnochrześcijańskich jako pregnostyka. Autor w pierwszej części przedstawia perykopę 8, 4-25 w kontekście literackim księgi, historię badań związanych z jej redakcją, a następnie podejmuje próbę odpowiedzi, na ile Łukaszowe ujęcie jest historyczne. W drugiej części artykułu ukazuje kontekst kulturowy narracji Dz 8, 4-25, religijne uwarunkowania mieszkańców miasta Samarii (Sebaste), ich przywiązanie do magii, a na tym tle postać Szymona Maga. Przedmiotem jego zainteresowania staje się także antyczna magia pozostająca w opozycji do religii oraz napięcia, jakie powstają pomiędzy nią a wczesnochrześcijańskim rozumieniem cudów (znaków) oraz głoszoną Ewangelią Jezusa Chrystusa. W podsumowaniu ukazuje znaczenie Szymona Maga z Łukaszowego przekazu dla drugiej generacji chrześcijan (adresatów Dziejów) oraz performatywny charakter jego narracji.The subject of the article is the figure of Simon Magus, presented in the canonical Acts of the Apostles, also known from other early Christian sources as pregnostic. In the first part, the author presents pericope 8: 4-25 in the literary context of the book, the history of research related to its editing, and then attempts to answer to what extent Luke’s approach is historical. The second part of the article is devoted
to the cultural context of the narrative in Acts 8: 4-25, the religious conditions of the inhabitants of the city of Samaria (Sebaste), their attachment to magic, and against this background the figure of Simon Magus. The subject of his interest is also ancient magic that is in opposition to religion and the tensions that arise between it and the early Christian understanding of miracles (signs) and the preached Gospel of Jesus Christ. Summing up, the text emphasizes the importance of Simon Magus from Luke’s message for the second generation of Christians (addressees of the Acts) and the performative nature of his narrative
Kościół katedralny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Polonia w Charkowie: krótki szkic historyczny (XIX wiek)
No full textCathedral church of Assumptoin of the Blessed Virgin Marry a short historical draft (19th century). The author of the article presents a short outline of the cathedral church of Assumption of the Blessed Virgin Marry in Kharkiv since the moment it was built to its ceremonial cosercation in June 26, 1892 by the bishop of Molyhowska Diocese Albin Simon. Building of the church has been shown on the background of functioning of Polish community in Kharkiv in the 19th century which from a small group of believers managed transform into an important part of the citizens of the city. The cathedral church of Assumption of the Blessed Virgin Marry was a rock for Poles’ activities leaving in Kharkiv. The church survived till today and it adrous the city centre as an architectural jewel.Kościół katedralny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Polonia w Charkowie: krótki szkic historyczny (XIX wiek). Autorka w przedstawionym artykule przybliża krótki zarys historii kościoła katedralnego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Charkowie od czasu jego wzniesienia do chwili jego uroczystego poświęcenia 26 lipca 1892 roku przez biskupa pomocniczego diecezji mohylowskiej Franciszka Albina Simona. Budowa świątyni została ukazana na tle funkcjonowania w Charkowie w XIX wieku społeczności polskiej, która z niewielkiej garstki wiernych zdołała przekształcić się w niezwykle istotną część składową mieszkańców miasta. Ostoją dla działalności Polaków mieszkających w Charkowie był kościół katedralny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, który przetrwał do czasów obecnych, i dziś, jako perła architektury sakralnej, zdobi centrum miasta
Ukraine on the Road to Sovereignty. Observations of a Legal Historian
No full textAutor omawia historię tworzenie suwerennego państwa – Ukrainy w XX w. Rozpoczyna od przedstawienia działań Ukraińców po rewolucji w Rosji w 1917 r. Wśród polityków ukraińskich ścierały się rożne koncepcje: autonomia w ramach federacyjnej republiki rosyjskiej czy suwerenne państwo. Przeważyła koncepcja podjęcia walki o suwerenną Ukrainę. Reprezentował i realizował ten kierunek przede wszystkim Symon Petlura. Bardzo konfliktowe były sprawy terytorialne, które ziemie mają należeć w przyszłości do suwerennej Ukrainy. W tej sprawie Ukraińcy popadli w konflikt ze wszystkimi sąsiadami. Tym samym znaleźli się jak gdyby w okrążeniu [oblężeniu]. Najcięższe walki toczyli z rosyjskimi bolszewikami w latach 1918–1920. Na Ukrainie toczyła się też wojna domowa z bolszewikami ukraińskimi. Wówczas to Symon Petlura sprzymierzył się z Polską przeciwko rosyjskim bolszewikom. Naród ukraiński nie poparł tego sojuszu. Ukrainę podbiła bolszewicka Rosja. Na kilkadziesiąt lat została ona jedną z republik Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Jak wiadomo, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich było to – wbrew nazwie – państwo scentralizowane, w którym przez kilkadziesiąt lat panowały rządy terroru. W 1991 r., za czasów Michała Gorbaczowa, Ukraina była jedną z republik ZSRR, która najwcześniej wystąpiła ze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Po raz pierwszy w swojej historii Ukraina stała się suwerennym państwem.The author deals with the history of the formation of a sovereign state – Ukraine in the twentieth century. The author begins with the activities of Ukrainians after the Russian Revolution of 1917. Among Ukrainian politicians, there were different ideas: autonomy within the Federation Republic of Russia or as a sovereign state. The idea of fighting for a sovereign Ukraine was prevalent. Simon Petlura was the main proponent of this direction. Territorial affairs were very contentious. Which country should compose a sovereign Ukraine in the future? In this matter, the Ukrainians came into conflict with all their neighbours. Thus, the Ukrainians were almost in a siege. Between 1918 and 1920 the Ukrainians fought the most serious battles against the Russian Bolsheviks. In Ukraine there was also a civil war with the Ukrainian Bolsheviks. At that time Simon Petlura allied himself with Poland against the Russian Bolsheviks. The Ukrainian people did not support this alliance. Ukraine was conquered by Bolshevik Russia. For several decades, Ukraine became one of the republics of the Union of Soviet Socialist Republics. As you know, the Union of Soviet Socialist Republics – contrary to its name – was a centralised state in which terror prevailed for decades. In 1991 – under Michael Gorbachev – Ukraine was one of the republics of the USSR that left the Union of Soviet Socialist Republics fastest. For the first time in its history, Ukraine became a sovereign state
Futuryści się śmieją
No full textArtykuł proponuje badania nad śmiechem w doświadczeniu futurystycznym. W przypadku futurystów liczne przejawy śmieszności obecne w ich utworach są zniuansowane ukrytym tragizmem. Tym samym mamy do czynienia ze śmiechem pozornym, a raczej aporetycznym: komizmem powagi i traumy. W planie teoretycznym artykuł rozpoznaje śmiech najpierw jako Derridiański farmakon, by uzupełnić go o wymiar jadyczny. Jadyczne aspekty śmiechu to autorska propozycja badawcza.The Futurists Are Laughing
In the article the author analyses the futurist views on laughter. Using the phenomenological
analyses of Isaac Passi and Simon Critchley, the author shows the oscillations of the futurist comicality between the solemnity and the tragic experience of existence. In the conclusion the author
proposes a notion in opposition to the Derrida-Platonic idea of the pharmakon; an understanding
of laughter which he names jadyczne [a pun utilising “yad” and “venom” which in Polish sound the
same]. In this respect, more visibly than in the pharmakon, this understanding retains the textual
presence and emergence of risus
'Sancte Simon magno mundi': A newly identified motet by Giovanni Battista Cocciola
No full textPrzedmiotem artykułu jest dwuchórowy motet na dziewięć głosów o incipicie tekstu Sancte Simon magno mundi, zachowany w postaci intawolacji organowej w rozpoczętej w roku 1619 tabulaturze braniewsko-oliwskiej (Wilno, Biblioteka im. Wróblewskich Litewskiej Akademii Nauk, F 15-284, k. 45v–46r) z atrybucją „Joannis Baptistæ”. Podobnie skrótowe atrybucje w tym źródle oraz w innych, pochodzących z północnych terenów Rzeczpospolitej, odnosiły się wyłącznie do dobrze znanych kompozytorów lokalnych, a w dwóch z tych rękopisów imionami „Joannes Baptista” określano Giovanniego Battistę Cocciolę, twórcę działającego na Warmii i w Wielkim Księstwie Litewskim (potwierdzone źródłowo lata działalności 1606–1625). Autor podsumowuje i uzupełnia informacje na temat dorobku twórczego tego kompozytora, podając do wiadomości niezauważoną dotychczas wzmiankę o istnieniu jeszcze jednego jego druku autorskiego, który nie zachował się do naszych czasów (Motetti a cinque, wyd. przed 1621). Tekstu motetu Sancte Simon magno mundi nie udało się odnaleźć. Odnosi się on z pewnością do św. Szymona Apostoła, który wprawdzie nie cieszył się rozwiniętym indywidualnym kultem, ale był patronem Szymona Rudnickiego, biskupa warmińskiego w latach 1605–1621. Rudnicki utrzymywał ścisłe kontakty z kolegium jezuickim w Braniewie, gdzie powstało znane dziś źródło omawianego motetu, a Cocciola został w roku 1606 odnotowany jako muzyk tego biskupa. Ten szczególny splot okoliczności pozwala z dużym prawdopodobieństwem przypisać autorstwo motetu Sancte Simon magno mundi Coccioli, który przypuszczalnie dedykował go swojemu patronowi.
Motet ten należy do niewielkiej ilościowo grupy utworów, w których jako ostinato wykorzystano melodię wezwania z litanii do Wszystkich Świętych. Zdradza on bardzo duże pokrewieństwo z przeznaczonym na taką samą obsadę motetem Beatissimus Marcus Antonia Gualtieriego, wydanym w jego druku autorskim z roku 1604. W obydwu utworach umieszczone w najwyższym głosie ostinato pojawia się siedem razy w niezmiennej postaci i w równych odstępach. Motet Gualtieriego również odnosi się do świętego, którego imię nosił patron kompozytora, biskup Marco II Cornaro, będący adresatem dedykacji zbioru. Wydaje się bardzo prawdopodobne, iż Cocciola świadomie wzorował się na utworze Gualtieriego, jednocześnie stosując w swojej kompozycji bardziej kunsztowne środki: prezentację ostinata na trzech różnych stopniach skali, imitacyjne rozpoczęcie, większe zróżnicowanie rytmiczne, rezygnację z powtórzeń materiału muzycznego i efektowniej zaplanowaną końcową kulminację.The article deals with a two-choir motet for nine voice-parts with the incipit Sancte Simon magno mundi, preserved in the form of an organ intabulation included in the Oliwa (Braniewo) Tablature, started in 1619 (Vilnius, the Wróblewski Library of the Lithuanian Library of Sciences, F 15-284, f. 45v–46r), and attributed to a “Joannis Baptista”. In this source, and in similar sources from the northern territories of the First Polish Republic, such concise attributions referred only to composers well-known locally; also, in the case of two manuscripts, the names “Joannes Baptista” were used with reference to Giovanni Battista Cocciola, a composer based in Warmia and the Grand Duchy of Lithuania (years of activity confirmed in the sources: 1606–25). The author offers a summary of available knowledge about the composer’s artistic legacy, adding new information, including the previously unnoticed reference to the existence of another authorial print that has not survived (Motetti a cinque, ed. before 1621). The text of the motet Sancte Simon magno mundi has not been found. The text certainly refers to the apostle Simon the Zealot, who was not worshipped individually on a large scale, but was the patron saint of Szymon Rudnicki, Bishop of Warmia in the years 1605–21. Rudnicki maintained close contacts with the Jesuit College in Braniewo, where the source of the motet discussed here originated, and Cocciola was recorded as a musician in the bishop’s service in 1606. This remarkable coincidence lends credibility to the speculation that the motet Sancte Simon magno mundi could have been authored by Cocciola, who probably dedicated the composition to his patron.
The motet belongs to a relatively small group of compositions in which the melody of the appeal from the Litany of Saints was used as an ostinato. The piece reveals a close affinity to Antonio Gualtieri’s motet Beatissimus Marcus for the same set of performers, published in an authorial print in 1604. In both compositions, the ostinato in the highest voice-part is repeated seven times without variations and at equal intervals. Gualtieri’s motet is also about a saint with the same name as the composer’s patron, Bishop Marco II Cornaro, to whom the collection was dedicated. It seems highly probable that Cocciola consciously modelled his composition on Gualtieri’s motet, while applying more sophisticated artistic devices: an ostinato performed at three different levels of the scale, an opening in imitative technique, greater variation of rhythm, the absence of repeated material and a more impressive culmination at the end.
- …
