1,720,959 research outputs found
Truth as the Riconstruction of Person Value in Z. Herbert's Dramas
No full textThe author begins the paper with the presentation of a new model of Herbert's dramas interpretation. This model has been analysed as the model of reinterpretation. Its main feature is the comprehensive grasp of the complicated Herbert's drama space. In the second part of the paper the author undertakes the interpretation of three dramas – Jaskinia filozofów, Rekonstrukcja poety, Listy naszych czytelników. He takes up the problem of the autonarrative model and points out its structural and functional peculiarities. The Self-narrative model is represented as the process of revealing the truth about the hero, his life and his self-value system
„Memory as the Foundation of Coexistence”. Władysław Panas' Semiotic Conception of Culture in Debate With Yuri Lotman's conception
No full textThis paper is an attempt at reconstructing and recontextualizing the semiotic understanding of culture and literature as a key aspect of the theory of interpretation by Władysław Panas. Special emphasis is put on the debate on this aspect in the context of Panas' analysis of the semiotic discourse proposed by the Moscow-Tartu school, presented in his book W kręgu metody semiotycznej [In the realm of the semiotic method]. According to Panas, the Moscow-Tartu conception has it that semiotics comes into being as a holistic, constantly developing text, as the “Other” struggling for his/her memory and for multiplicity of voices
The book, the library and reading in the semiosphereof Drohobych auto/bio/geo/graphies (prolegomena)
No full textW niniejszym artykule podjęto próbę naszkicowania możliwych kierun-ków badań nad książką i biblioteką w utworach literackich, których daty powstania dzieli znaczna rozpiętość czasowa, nawiązują jednak do wspólnych ram topogra-ficznych. Są to ramy rzeczywistości drohobyckiej, prezentowane w opowiadaniach i powieściach Iwana Franki, Antoniego Stanisława Muellera, Brunona Schulza, An-drzeja Chciuka, Henryka Grynberga i Erwina Schenkelbacha. Analizowane utwory cechuje rozbudowany profil auto/bio/geo/graficzny odzwierciedlający historyczne, artystyczne oraz kulturowe doświadczenia homo localis. Motywy książki, biblioteki i lektury pokazane zostały w perspektywie transformacji indywidualnej pamięci autobiograficznej w pamięć kulturową o odpowiednich dominantach semiotycznych, aksjologicznych i antropologicznych.This article is an attempt to outline the possible directions of research on the book and the library in literary works whose dates of creation are divided by a considerable timespan, but which refer to the common topographical framework. In the context of this article these are the frames of Drohobych reality, as presented in the stories and novels of I. Franko, A. S. Mueller, B. Schulz, A. Chciuk, H. Grynberg and E. Schenkelbach. The analyzed literary works are texts with an extensive auto/bio/geo/graphical profile, reflecting various historical, artistic and cultural experiences of homo localis. The book, library and reading motifs have been depicted in the perspective of the transformation from individual autobiographical memory into the cultural memory with the appropriate semiotic, axiological and anthropological dominants
„Teraz jest czas nowej dramaturgii”: wokół Spichlerza Natalii Worożbyt
Get PDFThe article examines the drama The Grain Store, written by the eminent Ukrainian playwright Natalia Vorozhbyt, reconstructs the accompanying reception, and analyses literary, cultural and socio-historical contexts. Natalia Vorozhbyt’s play The Grain Store was first staged in an English translation by Sasha Dugdale by the Royal Shakespeare Company at the Courtyard Theatre in Stratford-upon-Avon in 2009. The drama directed by Andriy Prykhodko appeared on the Ukrainian stage only in 2015. However, the director’s version of Maxim Holenko from 2022 was considered a phenomenon on the Ukrainian theatre map. Natalia Vorozhbyt's drama is an innovative attempt to explore the Holodomor in “new writing” terms. Creating the multidimensional and multi-voice world of drama, Natalia Vorozhbyt uses both historiography and oral history, and also refers to family history. For the playwright, it is important to show active and critical remembering as a practice necessary to survive and preserve one's own identity – both individual and collective.Przedmiotem badań artykułu jest dramat Spichlerz (The Grain Store), napisany przez wybitną ukraińską dramatopisarkę Natalię Worożbyt, oraz rekonstrukcja towarzyszących mu kontekstów recepcyjnych, literackich, kulturowych i społeczno-historycznych. Sztuka ta po raz pierwszy została wystawiona w angielskim tłumaczeniu Sashy Dugdale przez Royal Shakespeare Company w Courtyard Theatre w Stratford-upon-Avon w 2009 roku. Na ukraińską scenę dramat trafił dopiero w roku 2015 wyreżyserowany przez Andrija Prychod’kę. Jednak za ewenement na ukraińskiej mapie teatralnej uznano reżyserską wersję Maksyma Hołenki z roku 2022. Dramat Natalii Worożbyt jest nowatorską próbą zgłębienia Hołodomoru w kategoriach wypracowanych przez nurt new writting. Kreując wielowymiarowy i wielogłosowy świat dramatu, Spichlerz Worożbyt posługuje się zarówno historiografią, jak i historią mówioną, sięga także po historię rodzinną. Dla dramatopisarki ważne jest pokazanie aktywnego i krytycznego pamiętania jako praktyki niezbędnej do przetrwania i zachowania własnej tożsamości – zarówno indywidualnej, jak i zbiorowej
On Bruno Schulz’s Demythologization of Reality
No full textThe Polish version of the article was published in Roczniki Humanistyczne vol. 62, issue 1 (2014).
This article is an attempt at an analysis of the changes occurring in the area of Schulz’s narrative identity that is being constituted. It is assumed that the turning point for Schulz’s personal myth was first of all the success of The Street of Crocodiles and a number of events in his personal life (splitting up with his fiancée, his brother’s death, his health problems). Each of these factors starts to influence, in its own way, the writer’s questioning of the possibility to continue writing, that is, interpreting the world, discovering history, “making reality sensible.” The success of The Street of Crocodiles becomes a challenge that is difficult to respond to in these new conditions. The writer’s “brilliant epoch,” the epoch of “writing for himself,” comes to an end. The “Schulz” issue is in danger of sinking into oblivion. The narrative space is gradually transformed into a space of coping with alienation, division, loneliness. These motifs are articulated in a special way in the stories Dodo, The Pensioner, and Loneliness. If, in these stories, overcoming failure in life is indeed impossible (Dodo) or proceeds owing to “sponging off somebody [else]’s life” (The Pensioner), or “parasitizing metaphors” (Loneliness), in The Homeland the rewriting of an individual myth ab origine takes place. The act of this “rewriting” is understood as consequently departing from the basic principles of Schulz’s literary hermeneutics and philosophy of literature. The reality appearing as a result of this departure is a reality that is not rooted in genuine experience, a quasi-reality of “negative values,” a reality of a narrative disaster signaling the definitive “death of Bruno the Great.
On Bruno Schulz’s Demythologization or Reality
No full textArtykuł jest próbą analizy zmian zachodzących w obrębie konstytuowania się Schulzowskiej tożsamości narracyjnej. Zakłada się, że punktem zwrotnym dla Schulzowskiego mitu osobistego stały się przede wszystkim sukces Sklepów cynamonowych oraz wiele wydarzeń wżyciu prywatnym (zerwanie z narzeczoną, śmierć brata, kłopoty zdrowotne). Każdy z owych czynników na własny sposób zaczyna wpływać na kwestionowanie przez pisarza możliwości dalszego pisania, czyli interpretacji świata, wydobywania historii, „usensowniania” rzeczywistości. Sukces Sklepów cynamonowych staje się w nowych warunkach wyzwaniem, któremu trudno sprostać. Kończy się „genialna epoka”, epoka pisania „dla siebie”. Sprawa „Schulz” grozi odejściem w niepamięć. Przestrzeń narracji przeistacza się stopniowo w przestrzeń uporania się z alienacją, wykluczeniem, samotnością. W szczególny sposób owe motywy wyartykułowane zostały w opowiadaniach Dodo, Emeryt, Samotność. Jeżeli we wspomnianych opowiadaniach przezwyciężenie klęski życiowej jest czymś wręcz niemożliwym (Dodo) lub odbywa się dzięki „pasożytowaniu” na czyimś życiu (Emeryt), „pasożytowaniu na metaforach” (Samotność), to w Ojczyźnie ma miejsce przepisywanie mitu indywidualnego ab origine. Akt owego przepisywania pojmowany jest jako konsekwentne oddalanie się od podstawowych zasad Schulzowskiej hermeneutyki literackiej oraz filozofii literatury. Rzeczywistość, wyłaniająca się w rezultacie owego oddalania się, to rzeczywistość niezakorzeniona w doświadczeniu autentycznym, quasi-rzeczywistość „wartości negatywnych”, rzeczywistość katastrofy narracyjnej, sygnalizująca definitywną „śmierć Brunona Wielkiego”.The article is an attempt at an analysis of the changes occurring in the area of Schulz’s narration identity that is being constituted. It is assumed that the turning point for Schulz’s personal myth was first of all the success of The Street of Crocodiles and a number of events in his personal life (splitting up with his fiancée, his brother’s death, his health problems). Each of these factors starts to influence in its own way the writer’s questioning the possibility to continue writing, that is interpreting the world, discovering history, “making reality sensible”. The success of The Street of Crocodiles becomes a challenge that is difficult to respond to in the new conditions. The writer’s “brilliant epoch”, the epoch of “writing for himself” comes to an end. The “Schulz” case is in danger of sinking into oblivion. The narration space is gradually transformed into a space of coping with alienation, divide, loneliness. In a special way these motifs are articulated in the stories: Dodo, The Pensioner, and Loneliness. If in the mentioned stories overcoming the life failure is indeed impossible (Dodo) or proceeds owing to “sponging off somebody’s life” (The Pensioner), or “parasitizing metaphors” (Loneliness), in Homeland rewriting an individual myth ab origine takes place. The act of this “rewriting” is understood as consequently going away from the basic principles of Schulz’s literary hermeneutics and philosophy of literature. Reality appearing as a result of this going away is reality that is not rooted in a genuine experience, quasi-reality of “negative values”, reality of a narrative disaster signaling the definitive “death of Bruno the Great”
„Ciągle ta dwoistość”. Wokół dyskursu autotematycznego w dylogii Andrzeja Chciuka „Atlantyda” i „Ziemia księżycowa”
Get PDFAtlantis and Lunar Land are the best known and most frequently researched artistic works by Andrzej Chciuk (1920–1978), a Polish writer who emigrated from his hometown in 1939. Literary scholars paid special attention to the language of dilogy (primarily about the bałak) and depictions of a provincial town and its atmosphere as well as multiculturalism. New readings – and thus new interpretations – of Chciuk’s works appeared thanks to the translation of Atlantis and Lunar Land into Ukrainian in 2011. Ukrainian scholars and researchers discuss Chciuk’s works in terms of, among others, authoritative ethno-cultural models, constructing narrative identity or auto/bio/geo/graphy. This paper examines the self-reference discourse of dilogy, in which such aspects as autobiographical memory and cultural memory, constructing the identity of multicultural borderland, self-narrative activity and spatial framework of the autobiographical „self” are also mentioned. Finally, the paper also addresses the strategy of auto/bio/geo/graphical pact.Atlantyda i Ziemia księżycowa to najbardziej znane i najczęściej badane utwory Andrzeja Chciuka (1920–1978), polskiego pisarza, który wyemigrował z rodzinnego miasta w 1939 r. Literaturoznawcy zwracali szczególną uwagę na język dylogii, przede wszystkim bałak, oraz przedstawienia prowincjonalnego miasta, jego atmosfery oraz wielokulturowości. Nowe odczytania – a tym samym nowe interpretacje – utworów Chciuka powstały dzięki przekładowi Atlantydy i Ziemi księżycowej na język ukraiński w 2011 r. Ukraińscy badacze rozpatrują twórczość Chciuka m.in. w kategoriach autorskich modeli etnokulturowych, tożsamości narracyjnej czy auto/bio/geo/grafii. Niniejszy artykuł analizuje dyskurs autotematyczny dylogii, w którym poruszane są również takie aspekty, jak pamięć autobiograficzna, pamięć kulturowa, zagadnienia kształtowania się tożsamości wielokulturowego pogranicza, sposoby reprezentacji aktywność autonarracyjnej oraz przestrzenne ramy „ja” autobiograficznego. Wreszcie, artykuł odnosi się również do strategii paktu auto/bio/geo/graficznego
The Letter as a Text Belonging to Culture (Based on Yuri Lotman's Correspondence)
No full textYuri Lotman's correspondence is a peculiar key by means of which we can study its author's creative personality. On the one hand it performs the function of “a text within a text” – it is the basic link in Lotman's text universe, and on the other – it plays the role of a context emphasizing the mechanisms that create the text in this universe. One of the significant mechanisms for creating the text space is in the case of Yuri Lotman the actualization of the relation of “I – Somebody Else” and “I – I”. The presence of “Somebody Else” in the researcher's creative consciousness is an indispensible condition for moving in the space of culture
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
- …
