27 research outputs found
Les Étudiants de Jurij Trifonov (1950)
No full textДЕПРЕТТО К., Студенты Ю.Н. Трифонова
Зачем интересоваться «Студентами » Юрия Трифонова (1925-1981), произведением, опубликованным в 1950, удостоенным сталинской премии, а сегодня совершенно забытым ? Наверно, потому что его автор написал через 25 лет «Дом на набережной » и потому что в этой, хотя и официозной, работе заложены основы его будущего творчества. Однако здесь мы будем придерживаться прежде всего социологического подхода к тексту : речь пойдет главным образом о послевоенном советском обществе и о его реакциях во время антисемитских кампаний 1948-1949 гг.DEPRETTO C., Urii Trifonov's Studenty
Trifonov's Studenty (1925-1981) is nowadays almost completely forgotten ; however this conformist and stalinist novel (1950) is still interesting for the scholars not only because his author wrote 25 years later Dom па naberezhnoi (The House on the embankment) and not only because we find in it the premises of his further creation. The work may be analyzed in a sociological perspective as well, as a document about the Soviet postwar society and as a testimony about its reactions during the anti-Semitic campaigns of 1948-1949.Si l'on s'intéresse encore aux Étudiants (1950) de Jurij Trifonov (1925-1981), œuvre plate et difficilement supportable, couronnée d'un prix Staline et tombée depuis dans l'oubli, c'est sans doute parce que l'écrivain a écrit vingt cinq ans plus tard la Maison du quai (1976) et plus généralement parce que, derrière le conformisme de ce premier roman, se trouve en germes le noyau de sa création ultérieure. Mais ici l'analyse du texte sera surtout l'occasion d'évoquer la société soviétique de l'après-guerre et, en particulier, les persécutions antisémites qui touchèrent le monde universitaire en 1948-1949.Depretto Catherine. Les Étudiants de Jurij Trifonov (1950). In: Cahiers slaves, n°8, 2004. Le « réalisme socialiste » dans la littérature et l'art des pays slaves, sous la direction de Michel Aucouturier et Catherine Depretto. pp. 183-202
Acknowledgements
No full textThe research for this book was generously funded by a major grant from the Social Sciences and Humanities Research Council of Canada, 2003-06. The author would like to thank the librarians and the staff of three repositories in particular: the Central Scientific Library, Kharkiv V. N. Karazin National University; the Kherson Honchar Oblast archives; and the European Reading Room at the Library of Congress in Washington, D.C., as well as Senior Slavic Bibliographer and longtime friend, Jurij D..
Die Kaiserliche Archäologische Kommission und die Erforschung der klassischen Altertümer im nördlichen Schwarzmeergebiet (1859–1917)
No full textThe article deals with the history of the Imperial Archaeological Commission since its foundation in 1859 and its leading role in the revelation and study of the ancient sites of Pantikapaion, Phanagoreia, the Bosporus mounds, Chersonesos Taurike, Olbia, and Berezan. The author places emphasis on the activity of A. A. Vasil’čikov, N. P. Kondakov, I. E. Zabelin, V. V. Latyšev, B. V. Farmakovskij among others.В статье изложена история Императорской Археологической комиссии со времени ее основания в 1859 г. и ее роли в открытии и изучении таких памятников Северного Причерноморья, как Пантикапей, Фанагория, боспорские курганы, Херсонес Таврический, Ольвия, Березань. Автор уделяет внимание деятельности Н. П. Кондакова, А. А. Васильчикова, И. Е. Забелина, В. В. Латышева, Б. В. Фармаковского и др
First Belarusian university and Belarusian organizations in Russian capital cities (1918–1920)
No full textIn the article the process of formation and activities of a number of Belarusian scientific and educational organizations in Moscow and Petrograd are discussed. The organizations were founded in 1918 by the staff of the Belarusian National Commissariat with the help of prominent Russian scientists, world-famous academics and professors. The author focuses on organizational, scientific and pedagogical practice of F.F. Turuk, W.I. Piczeta, D.M. Anuczyna, P.A. Rastorgujewa, M.J. Janczuk and J.S. Kanczer.Łabyncew Juryj (Лабынцев Юрий) – profesor, doktor habilitowany nauk filologicznych w zakresie literaturoznawstwa, Instytut Slowianoznawswa Rosyjskiej Akademii Nauk.Szczawińskaja Łarysa (Шчавiнская Ларыса) – doktor nauk filologicznych w zakresie literaturoznawstwa, Instytut Slowianoznawswa Rosyjskiej Akademii Nauk (starszy pracownik naukowy).Jurij Łabyncew - Rosyjska Akademia Nauk, MoskwaŁarysa Szczawinskaja - Rosyjska Akademia Nauk, MoskwaÂnčuk N., Ètnografičeskij očerk Belorussii, [v:] Kurs Belorussovedeniâ, Moskva 1918–1920 [Янчук Н., Этнографический очерк Белоруссии, [в:] Курс Белоруссоведения, Москва 1918–1920].Anučin D., K voprosu o belorusskoj territorii, [v:] Kurs Belorussovedeniâ, Moskva 1918–1920 [Анучин Д., К вопросу о белорусской территории, [в:] Курс Белоруссоведения, Москва 1918–1920].Bandarčyk V. K., Belarusy: Gistoryâ ètnalagičnaga vyvučènnâ, Minsk 1999 [Бандарчык В. К., Беларусы: Гiсторыя этналагiчнага вывучэння, Мiнск 1999].Baranova E.V., Ânovskij O. A., V.I. Pičeta: belorusskoe obramlenie istoričeskogo portreta (k 130-letiû so dnâ roždeniâ), [v:] Rossijskie i slavânskie issledovaniâ, Minsk 2008, Vyp. 3 [Баранова Е. В., Яновский О. А., В. И. Пичета: белорусское обрамление исторического портрета (к 130-летию со дня рождения), [в:] Российские и славянские исследования, Минск 2008, вып. 3].Dekrety Sovetskoj vlasti, t. 1, Moskva 1957 [Декреты Советской власти, т. 1, Москва 1957].I. P., Belorusskoe Naučnoe Obŝestvo v Moskve, “Dzânnica” 1918, № 24 [И. П., Белорусское Научное Общество в Москве, “Дзяннiца” 1918, № 24].I. P., Otkrytie v Moskve Belorusskogo Narodnogo Universiteta, “Dzânnica” 1918, № 20 [И. П., Открытие в Москве Белорусского Народного Университета, “Дзяннiца” 1918, № 20].I. P., K učitelâm belorusam, “Dzânnica” 1918, № 8 [I. Р., К учителям белорусам, “Дзяннiца” 1918, № 8].Ihnatoŭski U., Vialiki Kastryčnik na Bielarusi (CH, 1917 – II/VII, 1920), [v:] Bielaruś: Narysy historyi, ekanomiki, kulturnaha i revaliucyjnaha ruchu, Mensk 1924 [Iгнатоўскi У., Вялiкi Кастрычнiк на Беларусi (Х, 1917 – II/VII, 1920), [в:] Беларусь: Нарысы гiсторыi, эканомiкi, культурнага i рэвалюцыйнага руху, Менск 1924].Kančer E. K., Belorusskim deâtelâm i deâtelâm iz Belorussii, “Dzânnica” 1918, № 9 [Канчер Е. К., Белорусским деятелям и деятелям из Белоруссии, “Дзяннiца” 1918, № 9].Kančer E. S., Belorusskij vopros, Petrograd 1919 [Канчер Е. С., Белорусский вопрос, Петроград 1919].Kul’turno-prosvetitel’nyj Otdel Belorusskogo Narodnogo Komissariata, “Dzânnica” 1918, № 16 [Культурно-просветительный Отдел Белорусского Народного Комиссариата, “Дзяннiца” 1918, № 16].Kurs Belorussovedeniâ, Moskva 1918–1920 [Курс Белоруссоведения, Москва 1918–1920].Labyncev Û. A., Moskovskie kadry belorusizacii: deâtel’nost’ Belorusskogo narodnogo universiteta v stolice RSFSR (1918 g.), [v:] Gosudarstvo, obŝestvo, cerkov’ v istorii Rossii XX–XXI vekov: materialy XVII Meždunarodnoj naučnoj konferencii, Ivanovo, 28–29 marta 2018 g., Ivanovo 2018, č. 2 [ЛабынцевЮ. А., Московские кадры белорусизации: деятельность Белорусского народного университета в столице РСФСР (1918 г.), [в:] Государство, общество, церковь в истории России ХХ–ХХI веков: материалы XVII Международной научной конференции, Иваново, 28–29 марта 2018 г., Иваново 2018, ч. 2].Lûbavskij M.K., Osnovnye momenty istorii Belorussii, Moskva 1918 [Любавский М.К., Основные моменты истории Белоруссии, Москва 1918].N. B-i., Belaruskae žycce u Maskve, “Dzânnica” 1918, № 42 [Н. Б-i., Беларускае жыцце у Маскве, “Дзяннiца” 1918, № 42].Nacional’nyj arhiv Respubliki Belarus’ (NARB), f. 4, op. 1, d. 4; 77; 80; 81; 95; 131 [Национальный архив Республики Беларусь (НАРБ), ф. 4, оп. 1, д. 4; 77; 80; 81; 95; 131].O deâtel’nosti Belorusskogo Nacional’nogo Komissariata (Iz doklada Komissaru po nacional’nym delam), “Dzânnica” 1918, № 11 [О деятельности Белорусского Национального Комиссариата (Из доклада Комиссару по национальным делам), “Дзяннiца” 1918, № 11].Ob izdatel’skoj deâtel’nosti Belorusskogo-Naučno-kul’turnogo Obŝestva v Moskve, “Dzânnica” 1919, № 3 [Об издательской деятельности Белорусского-Научно-культурного Общества в Москве, “Дзяннiца” 1919, № 3].Pervoe publičnoe zasedanie Belorusskogo Vol’no-èkonomičeskogo Obŝestva v Petrograde, “Dzânnica” 1918, № 36 [Первое публичное заседание Белорусского Вольно-Экономического Общества в Петрограде, “Дзяннiца” 1918. № 36].Plan predstoâŝej deâtel’nosti Komissariata, “Dzânnica” 1918, № 13 [План предстоящей деятельности Комиссариата, “Дзяннiца” 1918, № 13].Rastorguev P., Belorusskaâ reč’ v ee sovremennom i prošlom sostoânii, [v:] Kurs Belorussovedeni â, Moskva 1918–1920 [Расторгуев П., Белорусская речь в ее современном и прошлом состоянии, [в:] Курс Белоруссоведения, Москва 1918–1920].Rossijskij gosudarstvennyj arhiv social’no-političeskoj istorii, f. 71, op. 15a, d. 1656 [Российский государственный архив социально-политической истории, ф. 71, оп. 15а, д. 1656].Skalaban V.U., Belaruskae navukova-kul’turnae tavarystva, [u:] èncyklapedyâ gistoryi Belarusi. U 6 t., t. 1: A – Belica, Minsk 1993 [Скалабан В.У., Беларускае навукова-культурнае таварыства, [у:] Энцыклапедыя гiсторыi Беларусi. У 6 т., т. 1: А – Белiца, Мiнск 1993].Skalaban V.V., Belorusskij nacional’nyj komissariat (ânvar’ 1918 – mart 1919 g.). Dis... kand. ist. nauk, Minsk 1987 [Скалабан В.В., Белорусский национальный комиссариат (январь 1918 – март 1919 г.). Дис... канд. ист. наук, Минск 1987].Szczawinskaja L. L., Ot Belorusskogo naučno-kul’turnogo obŝestva v Moskve k respublikanskoj Akademii nauk (1918–1919 gg.), [v:] Gosudarstvo, obŝestvo, cerkov’ v istorii Rossii XX–XXI vekov: materialy XVII Meždunarodnoj naučnoj konferencii, Ivanovo, 28–29 marta 2018 g., Ivanovo 2018 [Щавинская Л. Л., От Белорусского научно-культурного общества в Москве к республиканской Академии наук (1918–1919 гг., [в:] Государство, общество, церковь в истории России ХХ–ХХI веков: материалы XVII Международной научной конференции, Иваново, 28–29 марта 2018 г., Иваново 2018.].Turuk F., Vmesto predisloviâ, [v:] Lûbavskij M. K., Osnovnye momenty istorii Belorussii, Moskva 1918 [Турук Ф., Вместо предисловия, [в:] Любавский М. К., Основные моменты истории Белоруссии, Москва 1918].Ustaunaâ Gramata da narodau Belarusi. Drugaâ Ustaunaâ Gramata. Pastanova Narodnago Sèkrètaryâtu Belaruskaj Narodnaj Rèspubliki z 27.III.1918 № 134. Kratki otčet Rady Belorusskoj Narodnoj Respubl. Rada Belorusskoj Narodnoj Respubliki. Sessiâ II-â, Zasedanie 5-e. 12 aprelâ 1918 goda [i drugie], “Dzânnica” 1918, № 10 [Устауная Грамата да народау Беларусi. Другая Устауная Грамата. Пастанова Народнаго Сэкрэтарыяту Беларускай Народнай Рэспублiкi з 27.III.1918 № 134. Краткi отчет Рады Белорусской Народной Республ. Рада Белорусской Народной Республики. Сессiя II-я, Заседание 5-е. 12 апреля 1918 года [и другие], “Дзяннiца” 1918, № 10].Žylunovič Z., Belaruskaâ litèratura (Narysy i aglâdy), [u:] Kurs belorusovedeniâ, Moskva 1918–1920 [Жылунович З., Беларуская литэратура (Нарысы i агляды), [у:] Курс белорусоведения, Москва 1918–1920].1122323
ON THE NUMEROUS MEANINGS AND SYNONYMY OF THE RUSSIAN LYUBIT’ ‘TO LOVE’
No full textDwie programowe i teoretyczno-metodologiczne cechy postawy badawczej N.I. Tołstoja bliskie są autorowi artykułu: idea ścisłej więzi między językiem a widzeniem świata, tj. pojęcie językowego obrazu świata oraz postulat integralności lingwistycznego opisu obiektu. Oba one legły u podstaw Nowego objaśniającego słownika synonimów języka rosyjskiego opracowanego przy udziale autora. Artykuł jest swoistym portretem rosyjskich czasowników ljubit’ i obožat’ w ich wzajemnym synonimicznym powiązaniu. Czasownik ljubit’ ma trzy znaczenia, którym odpowiadają użycia, takie jak: (1) Ona ljubit’ drugogo; (2) Sestry Cvetaevy lubili svoj dom v Taruse; (3) On ljubit’ davat’ interv’ju. W odróżnieniu od niego, czasownik obožat’, pomimo zdolności do występowania w analogicznych kontekstach semantycznych i syntaktycznych, nie da się rozczłonkować na odrębne znaczenia. Teza ta następnie zostaje potwierdzona obserwacją szeregu właściwości obu wyrazów: cech semantycznych, morfologicznych, ich możliwości derywacyjnych oraz syntaktycznych, włączając w to zdolność do pełnienia funkcji wskaźnika rematu. Analiza wykazuje, że ten szereg właściwości realizuje się różnie w każdym z trzech znaczeń czasownika ljubit’, czego nie stwierdza się w przypadku czasownika obožat’. W szczególności, nie jest możliwe użycie go w zdaniach przeczących (*On ne obožal slušat’ muzyku) i pytających (*Vy ego obožaete?).Two programmatic and theoretic-methodological features of N. I. Tolstoy’s research attitude are continued by the author of the present article: (1) the idea of a close link between language and perception of the world, i.e. of a linguistic worldview, and (2) the postulate of the linguistic integrity of an object. Both of these constitute the basis of a new dictionary of Russian synonyms, coedited by the abovementioned author. The article presents a picture of Russian verbs lyubit’ and obozhat’ in their mutual synonymic bond. Lyubit’ has three meanings and three parallel usages: (1) Ona lyubit’ drugovo ‘She loves someone else’; (2) Sestry Tsvetaevy lubili svoy dom v Taruse ‘Tsvetaeva’s sisters liked their house in Tarus’; and (3) On lyubil davat’ interv’yu ‘He liked to give interviews’. Although obozhat’ can also appear in analogical semantic and syntactic contexts, it cannot be split into separate meanings. The observation is corroborated by a number of properties of the two words: their semantic, morphological, derivational and syntactic features, including the ability to function as indicators of the rheme. The abilities are realized differently in each of the three meanings of lyubit’, which for obozhat’ is not the case. In particular, it is impossible to use the latter in negatives (*On ne obozhal slushat’ muzyku ‘He didn’t love/adore to listen to the music’) or interrogatives (* Vy evo obozhayete? ‘Do you-PL love/adore him?’)
"Voyage au bout de la nuit" de L.-F. Céline (traduction et réception en Russie)
No full textToute traduction est datée : elle reflète son époque et nous renseigne sur le profil des lecteurs pour lesquels elle est réalisée. Le système de codes esthétiques dans lequel apparaît l œuvre change, la réputation de l auteur est faite, le contexte politique n est plus le même : une retraduction s impose. Le destin réservé au premier roman de Louis-Ferdinand Céline en Union soviétique est révélateur à cet égard. En 60 ans, trois traductions russes de Voyage au bout de la nuit virent le jour : la première fut réalisée par Elsa Triolet (1934), la deuxième est signée Jurij Korneev (1994) et la plus récente est le fruit d une collaboration entre Alexandra Junko et Jurij Gladilin (1995). Parmi ces trois versions russes du Voyage, nous avons accordé une importance particulière à la traduction d Elsa Triolet, contemporaine et compatriote de Céline. C est grâce à elle que le Voyage a pu paraître juste à temps : en 1936, après la sortie de Mea culpa, sa publication en Russie n aurait plus été possible. Remue-ménage du prix Goncourt et ironie des chroniqueurs avaient constitué l arrière-plan de la sortie tapageuse du Voyage. Sa réception risquait d être aussi tumultueuse en U.R.S.S. mais les conditions étaient très différentes et, dans un pays dominé par l idéologie, il n y avait pour la traduction de Triolet qu une seule issue possible : tenter de s inscrire dans la production littéraire de ce nouveau monde soviétique. Korneev, Junko et Gladilin ignorent ce contexte de pesanteur. Venues trop tard pour le lecteur russe, leurs traductions n avaient plus la même portée que le Voyage lors de sa parution 60 ans auparavant.A translation is rooted in its time: it reflects its birth date and gives us insight on its intended readers. When the aesthetic code changes, when the author s reputation is made, when the political context is different, a new translation is needed. The case of Louis-Ferdinand Celine s first novel, making its way into the Soviet Union, is significant. Three translations into Russian of the Journey to the end of the night have been published in the course of 60 years: the first by Elsa Triolet (1934), the second by Jurij Korneev (1994) and the third through the collaboration between Alexandra Junko and Jurij Gladilin (1995). We have laid emphasis on Elsa Triolet s translation as she was Celine s contemporary and compatriot. Thanks to her, the Journey could be published just-in-time: in 1936, after the publication of Mea Culpa, it could not longer have been authorized in Russia. Background to the tumultuous publication in France of the Journey was the Goncourt Prize and the irony displayed by the chroniclers. In the USSR, its reception was likely to be as stormy. But the situation was quite different: in a country where ideology was the key word, Elsa Triolet s translation had to insert itself in the literary production of the new Soviet environment. Korneev, Junko and Gladilin had not to experience the same burden. But as they came too late for the Russian reader, their translations couldn t have the same scope as the Journey when it was first published 60 years before.PARIS4-BU Serpente (751052129) / SudocSudocFranceF
Tendencje dynamiczne populacji wybranych gatunków, zagrożenia i problemy ochrony flory naczyniowej Czarnohory (ukraińskie Karpaty Wschodnie)
No full textSpis publikacji stanowiących rozprawę doktorską:
1. Kobiv Y. & Nesteruk Y. 1996. Unique populations of
CallianthemumcoriandrifoliumReichenb. (Ranunculaceae) in the Chornohora
Ridge (Ukrainian Carpathians). Ukr. Botan. Journ. 53(3) 218-223 [in Ukrainian with
an English summary]
2. Kobiv Y. &Nesteruk Y. 2001. Pedicularis oederi (Scrophulariaceae) in the
Chornohora Mts (Ukrainian Carpathians): Distribution, Biology, Ecology and
Threat. Polish Botanical Journal 46(2): 241-259 [lista B; 10 pkt.]
3. Nesteruk Y. 2004. Populations of Callianthemum coriandrifoliumReichenb.: [in]:
Tsaryk J., Zhilyaev G., Kyyak V., Kobiv Y., Danylyk Y., Dmytrakh L., Sytschak N.,
Bilonoha V., Nesteruk Y. Intrapopulation diversity of rare, endemic and relic plant
species of the Ukrainian Carpathians. Polli, Lviv. p. 96-102. [in Ukrainian]
4. Mosula M.Z., Konvalyuk I.I., Mel'nyk V.M., Drobyk N.M., Tsaryk Y.V., Nesteruk Y.,
Kunakh V.A. 2014. Genetic Polymorphism of Gentiana lutea L. (Gentianaceae).
Populations from the Chornohora Ridge of the Ukrainian Carpathians. Cytology
and Genetics, Vol 48 (6): 371-377 [lista A; 15 pkt., IF=0,379]
5. Tsaryk.Y., Malynovsky A., Kyyak V., Bilonoha V., Nesteruk Y. 2014. The structure
of populations and the factors of threats to rare plant species of international red
lists in the Ukrainian Carpathians. Proceedings of the State Natural History
Museum. Lviv.
6. Nesteruk Y. 2015. Rarite floral diversity of ChornohoraMts (Ukrainian Eastern
Carpathians): history of research, current status, protection. Wisnik NNPM.
Proceedings of the State Natural History Museum T 13 [in Ukrainian] (Czerwona lista
flory Czarnohory)Celem pracy jest podsumowanie wiedzy na temat zróżnicowania unikalnej flory naczyniowej Czarnohory, jej współczesnychprzemian oraz zagrożeń i problemów ochrony. Na obszarze pasma Czarnohory, zajmującego powierzchnię 900 km2stwierdzono około 1150 gatunków i podgatunków roślin naczyniowych. Znaczny udział mają w niej: relikty, endemity, gatunki rzadkie, zagrożone oraz występujące na granicy swych zasięgów. Wymienione elementy mają istotne znaczenie dla zachowania różnorodności flory naczyniowej ukraińskich Karpat. Mają również wyjątkową pozycję w badaniach biogeograficznych Karpat Wschodnich.
Na podstawie analizy materiałów źródłowych i zielnikowych, a także wieloletnich badań terenowych dokonano uaktualnienia wiedzy na temat stanu flory naczyniowej Czarnohory. Prowadzono weryfikację znanych z literatury stanowisk oraz odkryto nowe stanowiska gatunków zagrożonych wyginięciem.
Szczegółowymi badaniami chorologicznymi i populacyjnymi objęto pięć gatunków
o wyjątkowym znaczeniu dla zachowania ich naturalnych stanowisk w Czarnohorze.
Są to: Callianthemum coriandrifolium, Aconitum lasiocarpum, Aconitum firmum, Pedicularis oederi i Gentiana lutea.
Stwierdzone zostały istotne zmiany, tak w rozmieszczeniu stanowisk, jak i w strukturze populacji. Ogólna tendencja postępowania tych zmian – tzn. zmniejszanie się liczebności populacji, stanowi szczególne zagrożenie dla występowania na naturalnych stanowiskach większości wybranych gatunków. Z tego względu stanowiska cennych składników flory Czarnohory narażone są na zniszczenie przez wystąpienie przypadkowych zjawisk pochodzenia naturalnego (lawiny śnieżne, obwały skał, osuwiska) jak i antropogenicznego (turystyka górska, bezpośrednie niszczenie w wyniku pozyskiwania ich w celach leczniczych, dekoracyjnych i in.). Dalsza grupa zagrożeń związana jest z natężeniem antropogenicznego użytkowania pasma Czarnohory. Z jednej strony zagrożeniem może być nadmierna gospodarka pasterska i leśna, zaś z drugiej - zagrożenie stanowi proces wtórnej sukcesji roślinności po zaprzestaniu ekstensywnego użytkowania. Zmiany struktury
i stabilności fitocenoz, w których występują analizowane gatunki,mogą wynikać również
z globalnych zmian klimatycznych, szczególnie widocznych w wyższych partiach gór.
Aktualna czerwona lista Czarnohory opracowana przez autora obejmuje 185 taksonów (179 gatunki i 6 oddzielnych podgatunków), w tym: EХ (wymarłe) – 5,
CR (krytycznie zagrożone) – 36, EN (zagrożone) – 46, VU (narażone) – 66, LR
(o mniejszym stopniu zagrożenia) – 16, DD (brak informacji o poziomie zagrożenia
w Czarnohorze) – 16 taksonów.
Zachowanie większości stanowisk wymienionych gatunków wymaga stosowania metod ochrony czynnej. Bez skoordynowanych działań administracyjno-prawnych, organizacyjnych i technicznych, dotyczących przede wszystkim ruchu turystycznego oraz pasterstwa, taksony te mogą bezpowrotnie zniknąć z inwentarza flory Czarnohory,
a w niektórych przypadkach flory Karpat lub nawet flory światowej.
Wskazana jest korekta funkcjonowania obszarów chronionych, zwłaszcza przez: zmianę granic stref funkcjonalnych; szersze wprowadzenie metod aktywnej ochrony, w tym rozpatrzenie wzmacniania populacji lub reintrodukcji gatunków na nieistniejących już stanowiskach.
W celu upowszechnienia działań na rzecz ochrony górskiej flory Czarnohory, niezbędne jest wydanie „Czerwonej Księgi Czarnohory. Rośliny naczyniowe”. Opracowanie to, przygotowywane do druku przez autora, przyczyni się niewątpliwie po podniesienia świadomości na temat zagrożenia flory tego wyjątkowego pasma górskiego. Będzie
to element wzmacniający wnioskowanie i realizację projektów ochrony zagrożonych gatunków przez administracje Karpackiego Rezerwatu Biosfery i Karpackiego Parku Narodowego oraz miejscowe władze, placówki naukowe i organizacje ekologiczne.The aim of the research is the summarisingof the knowledge of diversity of the vascular
plantsof the Chornohora Mountain Range, their contemporary changes, and problems
of their threats and conservation. On the Chornohora Mountain Range, which occupies area of
900 km2was state about 1150 species and subspecies of vascular plants. Relatively large share
have the relict, endemic, rare and endangered species or plants which occur on the boundary
of their geographical ranges. The above elements are important for the protection of the
diversity of the Ukrainian flora. They have also unique status in the biogeographical researches
in the Eastern Carpathians.
On the basis of the source materials and herbarium vouchers, and also long-term field
research the actualisation of the knowledge on the vascular flora of the Chornohora have been
done. In the field, the verification of the localities have been done as well as discovering of the
new population of rare plants.
The detailed studies of chorology and population structure concerned on five important
for Chornohora’s flora have been done. There were Callianthemum coriandrifolium, Aconitum
lasiocarpum, Aconitum firmum, Pedicularis oederi and Gentiana lutea.
The significant changes in the distribution of localities as well as in the population
structure were stated. The general tendency of this changes – decreasing of the populations size
is the particular threat for the occurring of the natural localities most of chosen species. For
that reason the populations are threatened by the destructionas a result of occurrence of random natural (snow avalanches, landslides) or anthropogenic (mountain trekking,
acquiring them for medicinal or decorative purposes) factors.The next threats are connected
with the intensity of the anthropogenic land-use of the Chornohora Mountain Range. On the
one hand the threats could be caused by the excessive pasturing or forest management, but on
the other hand the cessation of extensive, traditional land-use induces the vegetation
succession, which is undesirable for some rare species. Changes in the structure and stability
of the phytocoenoses, where the analyzed rare species occur, could be also caused by the global
climatic changes, especially visible in the higher parts of mountains.
The present version of “Red List of Chornohora” includes 185 taxa (179 species and
6 separate subspecies), including: EХ (extinct species) – 5, CR (critically endangered) – 36,
EN (endangered) – 46, VU (vulnerable) – 66, LR (least concern) – 16 DD (data deficient
in ChornohoraMts) – 16 taxa.
The maintaining of the most localities of above species requires using of the active
conservation methods. The taxa from the red list could by irrevocably disappear from
the Chornohora or even world flora – if the administrative, law, technical, organizational
activities, especially dedicated for tourism and pasturing will not be coordinated.
It should be introduced the correction in the functioning of the conservation areas,
especially by the change of the boundaries of the functional zones, widely introducing active
protection methods, including the genetic rescue and reintroduction.
In order to promote efforts to protect the unique Chornohora’s flora, it is necessary
to print the “Red Book of Chornohora Mountain Range. Vascular plants”. Manuscript of this
book elaborated by the Author, will contribute to awareness of threats of the unique flora
of Chornohora. It could be an element of the illustrate the Carpathian Biosphere Reserve and
the Carpathian National Park administration, local authorities, scientific institutions, NGO
organisations, the need to protect rare and endangered species
"Глухая пора листопада" Юрия Давыдова. Замечания на тему жанра исторического романа
No full textThe following article concerns the Russian contemporary historical prose (after 1956), above all, the genre of a historical novel. The author presents an overview of the opinions made by the researchers working on the Russian literature, on directions and changes observed in it. Opinions by J. Bałakin, S. Czuprynin, A. Nezmer, M. Epsztejn, A. Oskocki and many others koncern the authors of such writers as W. Aksionow, W. Pjecuch, W. Pieliwein, D. Bykow or N. Ejdelman. The main part of the article was devoted to the genre specificity of Czas głuchej jesieni [Time of dumb autumn], a novel by Jurij Dawydow. As it turns out from the analysis conducted, Dawydows work inscribes into the main trend of The Russian literature after 1956, situated between the documentnovel and the biography-novel. What we find in the work are also the features of the so called novel about history and retrospective prose. As it seems, Czas głuchej jesieni realises the indicators of different types of a historic novel, which proves its transitional status it is located between a classic and contemporary version of this genre
"Czas głuchej jesieni" Jurija Dawydowa : uwagi na temat gatunku powieści historycznej
No full textThe following article concerns the Russian contemporary historical prose (after 1956), above
all, the genre of a historical novel. The author presents an overview of the opinions made by the
researchers working on the Russian literature, on directions and changes observed in it. Opinions
by J. Ba³akin, S. Czuprynin, A. Nezmer, M. Epsztejn, A. Oskocki and many others koncern the
authors of such writers as W. Aksionow, W. Pjecuch, W. Pieliwein, D. Bykow or N. Ejdelman. The
main part of the article was devoted to the genre specificity of Czas głuchej jesieni [Time of dumb
autumn], a novel by Jurij Dawydow. As it turns out from the analysis conducted, Dawydow s work
inscribes into the main trend of The Russian literature after 1956, situated between the documentnovel
and the biography-novel. What we find in the work are also the features of the so called novel
about history and retrospective prose. As it seems, Czas głuchej jesieni realises the indicators
of different types of a historic novel, which proves its transitional status it is located between
a classic and contemporary version of this genre
