5,005 research outputs found
Hacı İbrahim Efendi ve eserleriyle arap dili ve belagatıyla ilgili görüşlerinin incelenmesi
HACI İBRAHİM EFENDİ ve ESERLERİYLE ARAP DİLİ ve BELAGATIYLA İLGİLİ GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ ELMAS OLGUN “Hacı İbrahim Efendi ve Eserleriyle Arap Dili ve Belagatıyla İlgili Görüşlerinin İncelenmesi” adlı bu çalışmayla, son devir Osmanlı alimlerinden Hacı İbrahim Efendinin Arap dili ve belagatı hakkındaki görüşlerinin eserleri kapsamında incelenmesi amaçlanmıştır. Tez bir giriş ve iki ana bölümden oluşmaktadır. Girişte Hacı İbrahim Efendinin yaşadığı dönemde meydana gelen eğitim faaliyetlerinden ve eğitim müesseselerinin durumundan söz edilmiştir. Birinci bölümde Hacı İbrahim Efendinin hayatına, Arapça öğretimi için kurduğu Darü’t-ta’lim müessesesine ve eserlerine yer verilmiştir. İkinci ve son bölümde ise Hacı İbrahim Efendinin gerek eserlerinden gerekse özellikle Tercemân-ı Hakikat gazetesinde yayımlanmış makalelerinden elde ettiğimiz Arap Dili ve Belagatına dair görüşlerini ele aldık.STUDY OF OPİNİONS OF HACI İBRAHİM EFENDİ ABOUT ARABİC LANGUAGE and RHETORİC WİTH HİS WORKS ELMAS OLGUN It’s aimed to explain with this study named “Study of Opinions Hacı İbrahim Efendi About Arabic Language and Rhetoric With His Works” one of the scholar of the last time of the Ottoman Empire, Hacı İbrahim Efendi’s opinions about Arabic Language and rhetoric in respect of his works. Thesis consists of an introduction and two main chapters. In introduction telled about conditions of education and status of schools at the time of Hacı İbrahim Efendi. First chapter consists of his life, his works and the school named “Dârü’t-ta’lim” that he founded in order to teach Arabic. Second and the last chapter includes his opinions about Arabic Language and rhetoric that we got not only from his works, but also from his articles published in newspaper named Tercemân-ı Hakikat
Divrik’li Muhammed B. İbrahim ve El-Muvaddıhu’l-Vefiyy (Şerhu’l-Avamili’l-Cedid) adlı eseri (inceleme ve tahakik)
Soyadı : Ahat Taşcı lahiyat Arap Dili ve Belagatı Prof. Dr. Ahmet Turan Arslan Tez Türü ve Tarihi : Yüksek Lisans - Ağustos 2003 Muhammed, Muvaddıhu'l-Vefiyy, Avamil, Nahiv.Çalışmamızdaki amacımız Arap Dili ve Belagatı açısından önemli bulduğumuz bu eseri ilim alemine sunmak idi. Konumuz Divrik'li Muhammed b. İbrahim ve el-Muvaddıhu'l-Vefiyy (Şerhu'l-Avâmili'l-cedid) adlı eserinin inceleme ve tahkikidir. Üzerinde çalıştığımız bu eser İmam Birgivî'nin (981/ 1573) Arap Gramerine dair kaleme aldığı özet bir çalışma olan Avâmil isimli eserinin şerhidir. Divrik'li Muhammed b. İbrahim, XVIII. yy. ortalarında Tekirdağ'da müftülük yapmıştır ve ayrıca Süleymâniye Medresesi (II.) hocalarındandır. Çalışmamızın giriş bölümünde dönemin ilmî ve ictimâî durumunu ele alarak Arap grameri hakkında gerekli gördüğümüz bazı özet bilgiler verdik. Birinci bölümde müellifi, ikinci bölümde eseri tanıttık. Üçüncü bölümde ise tespit ettiğimiz müellif nüshasını esas alarak gerekli gördüğümüz diğer iki nüsha ile de karşılaştırıp şerhi tahkikli olarak takdim ettik. ABSRACT Announcing of the author's important work to the world of science was aimed in this work. The author Muhammed b. İbrahim and his work are very important in the Arabic Language and Meteoric area. My subject is the author Muhammed b. İbrahim who is from Divrik and his el-Muvaddıhu'l-Vefiyy (Şerhu'l-Avâmili'l-Cedîd) titled work. His work is an explanation on the work of İmam Birgivi (981/ 1573) which is titled Avâmil. The author was mufti in Tekirdağ in the middle of the XVIII th. Century. He worked as a teacher in the Süleymâniye Medresesi (II nd.). We presented a summary about science and social life at the beginning of this work. Also we gave some of the brief knowledge's on Arabic grammar in the first chapter the author and his work were introduced in the second chapter. The last one was left to investigation. Our investigation is based on the main manuscript of the author
Arap edebiyatında çocuk şiiri
Arap Edebiyatında Çocuk Şiiri ABSTRACT Children's Poetry in Arabic Literatur
Ibrahim Enis lives, i̇deas and works, masterr's thesis
İbrahim Enîs, Mısırdaki Modern Dil çalışmaları ve Dil Düşünce Tarihi ile ilgili araştırmalar yapan önemli şahsiyetlerden biridir. Arap Dili Çalışmalarına semantik, sentaks, morfoloji, fonoloji, lehçeler gibi konuları içeren farklı alanlarda eserler kazandıran İbrahim Enis'in asıl ilgi alanı ve üzerine önemle eğildiği konuların başında, Arap dilinin geliştirilmesi sorunu gelmektedir. İlk müstakil sesbilim kitabının yazması sebebiyle övgüye layık görülen İbrahim Enis iʿrâb ile ilgili yaptığı yorumlardan dolayı ciddi eleştirilere maruz kalmıştır. Arap dil çalışmalarının sadece klasik yöntemlerle yetinilerek ele alınmasının Arap dilini durağanlaştırdığını, ileriye götüremediğini savunmaktadır. Arap dilinin modern yöntemlerle ele alınmasının zaruri olduğunu, ancak bunun, klasik kaynakların da özümsenip bir birikim kazanıldıktan sonra mümkün olabileceğini ifade etmiştir. Bu nedenle dil araştırmalarının, dilin gerçek işleyişini açıklama ve betimlemeyi esas alması gerektiğini savunarak, Batıda edindiği dil birikimini modern yöntemlerle Arap diline uygulamaya ve bu konuda bir farkındalık oluşturmaya çalışmıştır.
Ibrahim Enis is one of the most important figures in the study of modern language studies in Egypt and the history of linguistic thinking. Ibrahim Enis, has worked in Arabic language studies in various fields including semantics, syntax, morphology, phonology, dialects, etc… At the beginning of the field of interest, İbrahim Enis is the main issue of Arabic language development. Ibrahim Enis, who is a prizewinner because of the writing of the first independent book in the science of sounds, has been subjected to serious criticism for his comments on iʿrâb. Argues that the handling of Arabic language studies only by classical methods can not bring forward the stabilization of the Arabic language. It is essential that the Arabic language is handled with modern methods, but that it can be possible after classical sources have been absorbed and accumulated. For this reason, he argued that language researches should be based on explaining and describing the real functioning of the language, trying to apply the language accumulation in the West to the Arabic language with modern methods and to raise awareness on this issue. Keywords: Ibrahim Enis, modern, classical, semantics, syntax, morphology, phonology, dialect, iʿrâb
“Avâmil’e Yapılan Şerhler Bağlamında İbrahim El-Kûrânî’nin Avâmil Tekmilesi.”
Abdülkâhir el-Cürcânî ile Birgivî Mehmed Efendi'nin el-'Avâmil adlı eserleri, Arap dilinde önem atfedilen iki önemli çalışmadır. Bu eserler, Arap nahvinin temel kaidelerini özet bir şekilde ele almaktadırlar. Eskiden olduğu gibi günümüzde de önemini muhafaza eden bu eserlere, birçok tekmile ve şerh yapılmıştır. Bu tekmilelerden biri de İbrahim el-Kûrânî'nin Tekmiletü'l-'Avâmili'l-Cürcâniyye adlı eseridir. Ayet, hadis, mesel… gibi şevâhidle zengin bir muhtevaya sahip olan bu çalışma, birçok açıdan Avamil'in diğer tekmile ve şerhlerinden ayrılmaktadır
Arap edebiyatında tevkiat (emevi dönemi örneği)
Bu tezde Arap edebiyatında dilekçelere verilen cevaplar olarak da bilinen tevkî‘ât konusu incelenmiştir. Tez, Araplar ve Edebiyat başlıklı bir giriş, Tevkî‘ât ile İlgili Tevkî‘âtın Edebî Yönü şeklinde iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde edebî bir tür olan tevkî‘âtın daha iyi anlaşılması için kısaca Arap tarihi ve edebiyatı hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde genel hatlarıyla tevkî‘ât hakkında bilgiler verilmiş, Emevi sultanlarının ve bu dönemde yaşamış önemli kimselerin yazdıkları tevkî‘ât ile bu zamanın sosyo-kültürel faktörleri arasındaki ilişki ortaya konulmuş ve bu dönmedeki tevkî‘ât konularına göre tasnif edilmiştir. İkinci bölümde ise Emeviler döneminde yazılan tevkî‘ât şekil ve üslup bakımından incelenmiştir. Yine bu dönemde yazılan tevkî‘âtta kullanılan ayet, hadis ve meseller ele alınmıştır.This thesis attempts to analyze tawkiat which is known the response to the petition in Arabic literature. Thesis includes a introduction and two parts. The title of the introduction is Arabs and Literature. The title of the first part is General İnformation about the Tawkiat. The title of the second part is Literary aspect of the Tawkiat. Short information about Arab history and literature is given in the introduction for better understending tawkiat which is a kind of literary. İn the first part we give inormation about tawkiat and evaluate the relationship between tawkiat which was writen by Kings of the Umayyad and worthies and socio-cultural factors, divide tawkiat into section according to content. İn the second part of this thesis we analyze the Umayyad period written tewkiat with the point of form and language. Also verses used in tawkiat written during this period, hadiths and parable are discussed
Arap Belâgatında İktibas Sanatı
İktibas, Arap belâgatının bedî‘ ilminde ele alınan bir sanattır. Genel olarak iktibas denilince nazımda veya nesirde ayet ve hadîslerden yapılan alıntı akla gelmektedir. İslamiyet’in gelmesiyle birlikte Kur’ân-ı Kerîm ve hadîs-i şerîfler Arap toplumunda birçok alanda olduğu gibi edebiyatta da değişimlere sebep olmuştur. İslamiyet’in getirdiği değerlerden etkilenen edebiyatçılar şiirlerinde veya düzyazılarında duygu ve düşüncelerini aktarırlarken eserlerini lafız ve mana yönünden güçlendirmek için ayet ve hadîslerden alıntılar yapmışlardır. Elinizdeki bu çalışma, iktibas sanatının Arap belagatindeki konumunu etimolojik ve tarihsel süreç de göz önünde bulundurularak incelemek amacıyla yapılmaktadır. Böylece Arap belâgatına ilgi duyanlar iktibas sanatını örnekleriyle birlikte daha yakından görüp öğrenebileceklerdir
Arap dilinde akıl kavramına semantik bir yaklaşım
ARAP DİLİNDE AKIL KAVRAMINA SEMANTİK YAKLAŞIM Akıl, insana verilen en ağır nimetlerden biridir. Ağır bir nimet oluşu onu kullanma zorluğundan kaynaklanır. Doğru kullanıldığında faydası görülen, yanlış kullanıldığında ise zararları bertaraf edilmesi oldukça güç olan bu nimeti, önce filolojik açıdan ele aldık. Daha sonra da Kur’ân-ı Kerim, Hadis-i şerifler ve İslam düşüncesi bağlamında geçirdiği evreleri inceledik. Bu doğrultuda temel anlamı üzerine bina edilen anlam örgüsü ile akıl kavramının ne kadar zenginleştiğini ortaya koymuş olduk. Arap Dili, Semantik, Dil, AkılA SEMANTICS APPROACH TO THE CONCEPT OF ‘REASON’ IN ARABIC LANGUAGE Reason is one of the most burdensome blessings that is given to the human beings. It is burdensome because it is difficult to use reason. This thesis aims to investigate the reason, which is useful if human beings use it in the right way but considerably dangerous if they use it in the bad way. When we examined the concept of reason from a philological perspective, we looked at the phases that reason passed through in the context of the Quran, hadiths and Islamic thought. Accordingly, we revealed that the concept of reason and its meaning pattern built on its basic meaning enriched the concept
Arap Dilinde İktibâs Sanatının Kullanıldığı Yerler
Arap dili belâgatında kelama canlılık ve sıcaklık katmak, ifadeyi güzelleştirip ve pekiştirmek amacıyla kaynak göstermeden Kur’ân ve hadisleden yapılan alıntıları söz arasına ustalıkla yerleştirme sanatına iktibâs adı verilmektedir. Yalnız uzun alıntıların yapılması uygun görülmediği gibi “Allah ve Peygamber şöyle buyurdu” demek ya da Kur’ân ve hadislerde geçen lafızları tek başına kullanmak iktibâs olarak kabul görmemiştir. İslam’ın ilk zamanlarından beri iktibâs konusu bilinmektedir hatta Hz. Peygamber bile dualarında ve hadislerinde Kur’ân’dan iktibâslar yapmıştır. Kur’ân ve hadisle süslenmeyen hitabeler, “betrâ” (güdük, bereketsiz) olarak görülmüştür. Hatiplerin sunumları iktibâs içermediğinde şayet bu sunumlar Kur’ân’dan bir miktar bir şeyler ihtiva etseydi bunların sahipleri Arapların en büyük hatipleri olurlardı gibi eleştiriler almıştır. On ikinci yüzyıla kadar tazmin konusu içerisinde değerlendirilen iktibâs, bu yüz yıldan itibaren Kur’ân ve hadis tazminine iktibâs denmeye başlanmıştır. Hutbe, hitabe, na‘t, ahid, mev‘iza gibi konularda iktibâslar makbul; kıssa, gazel ve risâlelerdeki iktibaslar mübah sayılırken Allah’ın zâtına nisbet edilen ifadeleri insanlar için iktibâsta bulunmak ya da müstehcen görülen hitabe ve şiirlerde Kur’ân’dan iktibâslar yapmak uygun görülmemiştir. Meânî, beyân ve bedî‘ ilmi olarak üç ana kısma ayrılan Arap dili belâgatında iktibâs, bedî‘ bölümünde muhassinât-ı lafziyye mevzuları arasında yer almaktadır. Bu çalışmada öncelikle iktibâsın lügat ve ıstılahî anlamları verilecektir. Daha sonra bu sanatın belâgat ilmindeki yeri ve iktibâsla ilişkili sanatlar üzerinde durulacaktır
Arap dili gramerindeki yenileşme hareketlerinin teorik temelleri
ÖZETNahiv kelimesiyle kavramlaşan Arap Dili grameri, İslam tarihinin ilk yüzyılından itibaren İslami ilimlerin bir parçası olarak teşekkül etmiş ve XIX. yüzyılda bu ilimlerde ortaya çıkan ve tecdid kavramıyla özdeşleşen yenileşme hareketlerinde de yerini almıştır. Nahivdeki yenileşme çalışmaları Arap Dili öğretimine yönelik ve dilbilimsel çalışmalara yönelik olmak üzere iki alanda sürdürülmüştür. Bu çalışmada, yenileşme hareketlerinin arkasında yatan sebepler, yönlendirici etkiler ve bu girişimlerin içeriğini oluşturan temel meseleler, teorik boyutları ile ele alınmıştır.Nahivdeki yenileşme hareketlerinin teorik temellerinin ilki, nahvin tarihsel sürecindeki belli bir safhada yani XIX. yüzyılda Arap ve İslam dünyasında ortaya çıkan değişimin oluşturduğu gerçekliktir. Bu gerçeklik son iki yüzyıl boyunca devam eden süreçte, dilcilerin nahiv geleneğine yönelttiği eleştirilerle karşılanmış, sonra nahvin yeniden yapılandırılmasına yönelik girişimlerle devam etmiştir. Bu sebeple bu çalışmada hem söz konusu eleştiriler ve bu eleştirilere verilen cevaplar hem de nahvin yeniden yapılandırılmasına yönelik çalışmalar, teorik kısımları yoğunluklu olmak üzere incelenmiştir. Nahivdeki yenileşme hareketlerinin, son iki yüzyılda ortaya konulanlara bakıldığında, nahiv tarihinin bir gelişim safhası olarak tarihteki yerini almaya hazırlandığını söyleyebiliriz. Bu safhada yenileşme, kaynakları açısından, bir yandan kendi tarihindeki birikimden beslenirken diğer yandan son iki yüzyılda Batıda ortaya çıkan dilbilimsel çalışmalardan istifade etmiştir.Nahiv geleneğinde eksik gördükleri kısımları eleştiren, nahvi yeniden yapılandırmaya yönelik teorik ve pratik öneriler getiren ve bu alanda ürünler ortaya koyan, ayrıca tarihteki ilimlerin dili olmasının yanı sıra yaşayan bir dil olarak bugünkü Arapçayı da dikkate alan yenilikçi dilciler, bu tecdid sürecinde bir yandan Arap Dili öğretiminde yeni yöntemlerin uygulanmasına, diğer yandan modern dilbilim çalışmalarıyla nahvin yeniden yapılandırılmasına çalışmışlardır.ABSTRACTThe Arabic language grammar, which is conceptualized by the word “Nahw”, has been formed as a part of Islamic science since the first century of Islamic history. Nahw took its place in the renewal movements that emerged in these sciences in the 19th century which became synonymous with the concept of renewal. The regeneration works in Arabic grammar have been carried out in two areas, namely for the teaching of Arabic Language and for linguistic studies. In this study, the reasons behind the renewal movements, the guiding effects and the main issues that constitute the content of these initiatives are discussed with their theoretical dimensions.The first of the theoretical foundations of the renewal movements in the Arabic grammar is the reality created by the change in the Arab and Islamic world in the 19th century. In the last two centuries, this reality has been met with criticisms of the nahw tradition of the linguists and then continued with the attempts to restructure nahw. For this reason, in this study both the criticisms and the responses to these criticisms were examined as well as the studies on the restructuring of the Arabic grammar with the emphasis on the theoretical parts. When we look at the works that have been created in the last two centuries, we can say that the Nahivic regeneration movements are prepared to take their place in history as a stage of development of the Arabic grammar history. At this stage, regeneration, in terms of resources, has benefited from the accumulation in its own history, on the other hand it has benefited from the linguistic studies that emerged in the West in the last two centuries.The reformist linguists criticized the deficiencies in the Arabic grammar tradition, provided theoretical and practical suggestions for nahw restructuring, and demonstrated studies in this field. These linguists have considered Arabic as a language of history and as a living language. During this reform process, the linguists tried to implement new methods in teaching Arabic language and on the other hand, they tried to restructure nahw through modern linguistic studies
- …
