1,720,965 research outputs found
The Effect of High-Tech Entrepreneurship on Smes' Innovative Performance: Evidence From Türkiye
No full textBu çalışmada, KOBİ'lerde yüksek teknoloji girişimciliğin yenilikçi performans üzerindeki etkisinin incelenmesi ve bu etki üzerinde özümseme kapasitenin mediatör rolü araştırılmıştır. Örnekleme yöntemi olarak kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır, veri toplama aracı ise anketi kullanılarak toplamda 212 anket toplanmıştır, kısmi en küçük kareler yapısal eşitlik modellemesi (PLS-YEM) kullanılarak çalışmanın hipotezleri test edilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgular kapsamında, yüksek teknoloji girişimcilik ile özümseme kapasitesi ve yenilikçi performans arasında anlamlı ve pozitif ilişki olduğu; özümseme kapasitesi ile yenilikçi performans arasında anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, yüksek teknoloji girişimcilik ile yenilikçi performans ilişkisinde özümseme kapasitenin kısmi aracılık rolü bulunduğu tespit edilmiştir, dolayısıyla böyle bir bağlamda özümseme kapasitesini anlamak çok önemlidir. Elde edilen sonuçlara dayanarak çalışma, yüksek teknoloji girişimciliğin benimsenmesinin gerekliliği ve şirketin bilgiyi özümseme, dönüştürme ve kullanma yeteneklerinin geliştirilmesi de dahil olmak üzere bir dizi öneri sundu. Bu çalışma, Yüksek teknoloji girişimciliğini anlamak ile, yüksek teknoloji girişimciliği ve KOBİler'in yenilikçi performans ilişkisinde, özümseme kapasitenin aracılık rolünün belirlenmesi ile literatüre katkı sağlanmaktadır. Anahtar Kelimeler: Girişimcilik, Yüksek Teknoloji Girişimciliği, Özümseme Kapasitesi, Yenilikçi Performans.The aim of this study was to examine the effect of high-tech entrepreneurship on firm innovative performance and the mediating effect of absorptive capacity in the relationship between high-tech entrepreneurship and firm innovative performance. A quantitative methodology was used to collect data through a structured questionnaire, using a convenience sampling technique from 212 SMEs. Structural equation modelling (PLS-SEM) was used to test the study hypotheses. The results indicated that high-tech entrepreneurship affects both the absorptive capacity and firm innovative performance, absorptive capacity also has an impact on firm innovative performance. Additionally, absorptive capacity partially mediates the relationship between high-tech entrepreneurship and firm innovative performance hence, it is essential to comprehending absorptive capacity in this context. Based on findings, the study presented a set of recommendations, including the need to adopt high-tech entrepreneurship and develop the firm's capabilities to absorb, transform and exploit knowledge. This study makes significant contributions to the current literature by expand the understanding of high-tech entrepreneurship and throw light on the role of absorptive capacity in innovative performance of firms. Keywords: Entrepreneurship, High-Tech Entrepreneurship, Absorptive Capacity, Innovative Performance
The Effect of Human Resources Planning on Job Performance (Mardin Artuklu University Example)
No full textBu çalışma, insan kaynakları planlaması uygulamalarının Mardin Artuklu Üniversitesi çalışanlarının iş performansını artırmadaki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, iş gücü planlaması, iş analizi ve tasarımı, kariyer yolu planlaması, halefiyet planlaması ve yetenek yönetimi gibi uygulamaların, üniversite çalışanlarının verimliliğini artırabilecek stratejik araçlar olduğu varsayımına dayanmaktadır. Araştırma betimsel-analitik nicel bir yaklaşımı benimsemiş ve üniversitenin fakülte ve bölümlerinde görev yapan akademik ve idari personele dağıtılan, geçerliliği test edilmiş bir anketten elde edilen verilere dayanmıştır. Veriler, ölçeğin güvenilirliği ve yapı geçerliliği doğrulandıktan sonra Yapısal Eşitlik Modellemesi (PLS-SEM) yöntemi ile analiz edilmiştir. Bulgular, insan kaynakları planlaması boyutlarının iş performansı üzerindeki etkisinin yön ve şiddet açısından farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Özellikle, iş analizi ve tasarımı, kariyer geliştirme ve yetenek yönetimi gibi uygulamaların pozitif ve anlamlı bir etkisi olduğu belirlenmiş, bu da çalışanların yetkilendirilmesine, yetkinliklerinin geliştirilmesine ve kurumsal gelişime aktif katılımlarına odaklanan politikaların etkinliğini yansıtmaktadır. Buna karşılık, iş gücü planlamasının anlamlı bir etkisi bulunmamış, çalışanların bu süreci merkezi olarak yönetilen ve operasyonel şeffaflığı sınırlı bir uygulama olarak algıladıklarını düşündürmektedir. Öte yandan, halefiyet planlamasının negatif ve istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi tespit edilmiş, bu durumun söz konusu uygulamanın iş güvencesizliği kaynağı veya örtük kurumsal ayrımcılık olarak algılanmasından kaynaklanabileceği değerlendirilmiştir. Bu çalışma, bir Türk üniversitesi bağlamında insan kaynakları uygulamalarının uygulanma gerçekliğine ışık tutmakta ve bu uygulamaların daha kapsamlı ve katılımcı hale getirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Ayrıca, gelecekteki analitik modellerde örgütsel güven veya iş tatmini gibi aracılık eden değişkenlerin dahil edilmesi önerilmekte, bu sayede İK planlaması uygulamaları ile performans arasındaki ilişkinin nedensel açıdan daha zengin bir biçimde anlaşılması sağlanabilecektir. Çalışmanın teorik katkısı, İK planlaması bileşenlerinin farklı etkilerini doğrulamasında; pratik katkısı ise karar vericilere daha etkili ve bütünleşik planlama uygulamalarına yönelmede rehberlik etmesinde yatmaktadır. Anahtar Kelimeler: İnsan Kaynakları Planlaması, İş Performansı, İş Analizi ve Tasarımı, Yetenek Yönetimi, Mardin Ertılığlu Üniversitesi, Türkiye.This study aims to explore the impact of human resource planning practices on enhancing job performance among employees at Mardin Artuklu University, based on the assumption that practices related to workforce planning, job analysis and design, career path planning, succession planning, and talent management represent strategic tools capable of improving university employees' productivity. The study adopts a descriptive-analytical quantitative approach and relies on a validated questionnaire distributed to a sample of academic and administrative staff across the university's colleges and departments. Data were analyzed using Structural Equation Modeling (PLS-SEM) after verifying the reliability and construct validity of the instrument. The findings revealed varying levels of strength and direction of the impact of human resource planning dimensions on job performance. Specifically, the study indicated a positive and significant effect of practices such as job analysis and design, career development, and talent management, reflecting the effectiveness of policies focusing on employee empowerment, competence enhancement, and active participation in institutional development. In contrast, workforce planning did not show a significant effect, suggesting that employees may perceive it as centrally managed with limited operational transparency. Meanwhile, succession planning demonstrated a negative and statistically significant effect, potentially indicating that it is perceived as a source of job insecurity or implicit organizational discrimination. This study contributes to shedding light on the reality of implementing HR practices within a Turkish university setting and calls for developing these practices to become more comprehensive and participatory. Furthermore, it suggests extending future analytical models to include mediating variables such as organizational trust or job satisfaction, enriching the causal understanding of the relationship between HR planning practices and performance. The theoretical contribution lies in confirming the diverse effects of HR planning components, while the practical contribution guides decision-makers toward more effective and integrated planning practices. Keywords: Human Resource Planning, Job Performance, Job Analysis and Design, Talent Management, Mardin Artuklu University, Türkiye
Kurumsal Girişimciliğin İş Performansının İyileştirilmesine Etkisi: Tedarik Zinciri İnovasyonunun Aracı Rolü – Türkiye'den Kanıt
No full textBu çalışma, kurumsal girişimcilik uygulamalarının yeni kurulan şirketlerin performansı üzerindeki etkisini, bu ilişki kapsamında tedarik zinciri inovasyonunun aracılık rolüne odaklanarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın önemi, küçük ve orta ölçekli işletmelerin karşılaştığı rekabetçi zorluklar ve belirsizlik ortamı göz önünde bulundurulduğunda, faaliyetlerinin sürdürülebilirliğini destekleyen ve hem operasyonel hem finansal performanslarını artıran kurumsal girişimcilik uygulamalarını benimsemelerinin gerekliliğinden kaynaklanmaktadır. Araştırma, betimsel nicel yaklaşımı benimsemiş ve geçerliliği ve güvenilirliği kanıtlanmış bir anket yoluyla veri toplamıştır. Toplamda 165 analiz için uygun anket elde edilmiş ve Kısmi En Küçük Kareler Yapısal Eşitlik Modellemesi (PLS-SEM) yöntemi ile analiz edilmiştir. Sonuçlar, inovasyon, öz yenileme ve risk alma boyutlarının tedarik zinciri inovasyonu üzerinde anlamlı doğrudan etkileri olduğunu, yeni girişimler ve gelecek vizyonu boyutları için ise anlamlı etkiler bulunmadığını ortaya koymuştur. Ayrıca, yeni girişimler, öz yenileme, gelecek vizyonu ve risk alma boyutlarının işletme performansı ile pozitif ve anlamlı ilişkisi olduğu, inovasyonun ise anlamlı doğrudan etkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Araştırma ayrıca, tedarik zinciri inovasyonunun kurumsal girişimcilik ile işletme performansı arasındaki ilişkide istatistiksel olarak anlamlı bir aracılık rolü oynamadığını göstermiştir. Bu durum, operasyonel süreçlerin girişimcilik uygulamalarını somut performans sonuçlarına dönüştürmede tek başına yeterli olmadığını ve örgütsel kültür, bilgi yönetimi ve kurumsal yönetişim gibi ek aracılık faktörlerinin araştırılması gerektiğini vurgulamaktadır. Elde edilen bulgular, gelişmekte olan piyasa ortamlarında kurumsal girişimcilik ve tedarik zinciri inovasyonu alanındaki akademik literatüre katkı sağlamanın yanı sıra, küçük ve orta ölçekli işletmelerin yöneticilerine öz yenileme kültürünü güçlendirme, kontrollü risk alma davranışlarını teşvik etme ve tedarik zinciri inovasyonlarını destekleyen teknik ve lojistik altyapıları geliştirme yönünde pratik öneriler sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Kurumsal girişimcilik, tedarik zinciri inovasyonu, işletme performansı, küçük ve orta ölçekli işletmelerThis study aims to analyze the impact of corporate entrepreneurship practices on the performance of startup companies, focusing on the mediating role of supply chain innovation within this relationship. The importance of the study emerges in light of the competitive challenges and uncertainty faced by small and medium-sized enterprises, which necessitate the adoption of corporate entrepreneurial practices that contribute to the sustainability of their activities and enhance both operational and financial performance. The study adopted a descriptive quantitative approach, and data were collected through a validated and reliable questionnaire covering five dimensions of corporate entrepreneurship, along with items measuring supply chain innovation and firm performance. A total of 165 questionnaires suitable for statistical analysis were obtained and analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM). The results indicated significant direct effects of innovation, self-renewal, and risk-taking on supply chain innovation, while no significant effects were found for new ventures and future vision. Moreover, the findings revealed that new ventures, self-renewal, future vision, and risk-taking dimensions are positively and significantly associated with firm performance, whereas innovation showed no significant direct effect. The study also found that supply chain innovation does not play a statistically significant mediating role in the relationship between corporate entrepreneurship and firm performance, indicating that operational processes alone are insufficient to transform entrepreneurial practices into tangible performance outcomes. This calls for exploring additional mediating factors such as organizational culture, knowledge management, and corporate governance. These results contribute to enriching the academic literature on corporate entrepreneurship and supply chain innovation in emerging market environments and provide practical recommendations for decision-makers and managers of small and medium-sized enterprises to strengthen the culture of self-renewal and calculated risk-taking while developing the technical and logistical infrastructure necessary to support supply chain innovations, thereby improving organizational performance and ensuring the sustainability of economic activities. Keywords: Corporate Entrepreneurship, Supply Chain Innovation, Firm Performance, Small and Medium-sized Enterpris
Pazarlama Yeniliği ve Sivil Toplum Kuruluşların Performansı Üzerindeki Etkisi- İnsani Yardım Sektöründe Çalışan Birkaç Örnek Kuruluş Üzerinde Bir Uygulanma
No full textBu çalışma, Türkiye'de insani yardım alanında faaliyet gösteren kar amacı gütmeyen kuruluşların performansı üzerindeki pazarlama inovasyonunun etkisini incelemektedir. Temel hipotez, yedi pazarlama inovasyonu boyutunun—Hizmet inovasyonu, Fiyatlandırma inovasyonu, Tutundurma inovasyonu, Yer inovasyonu, İnsan inovasyonu, Süreç inovasyonu ve Fiziksel kanıt inovasyonu—operasyonel verimlilik, finansal sürdürülebilirlik ve yararlanıcı memnuniyetini farklı biçimlerde arttırdığıdır. Bunu test etmek için nicel, betimleyici–analitik bir tasarım kullanılmıştır. Mevcut literatürde doğrulanmış ölçeklerden derlenen yapılandırılmış bir anket geliştirilmiş, konu uzmanları tarafından içerik geçerliliği sağlanmış ve Cronbach's α ile iç tutarlılığı onaylanmıştır. Araştırma aracı, Türkiye ile bitişik Suriye bölgelerinde faaliyet gösteren yerel STK'lar ve uluslararası kuruluş şubelerinde görevli 307 çalışana çevrimiçi olarak uygulanmıştır. Veri analizi için, veri normalitesi varsayımı gerektirmeyen PLS-SEM (Kısmi En Küçük Kareler Yapısal Eşitlik Modellemesi) yöntemi tercih edilmiştir. Yedi alt hipotezden beşi desteklenmiştir: • Hizmet inovasyonu (β = 0.168, p = .004) • Fiyatlandırma inovasyonu (β = 0.144, p = .023) • İnsan inovasyonu (β = 0.162, p = .025) • Süreç inovasyonu (β = 0.160, p = .034) • Fiziksel kanıt inovasyonu (β = 0.354, p .05); bu durum, insani yardım bağlamına özgü lojistik ve teknik engellerin varlığına işaret etmektedir. Teorik olarak, bu araştırma pazarlama inovasyonu çerçevesini kaynak kısıtlı, kar amacı gütmeyen insani yardım ortamlarına genişletmekte ve boyutların performans çıktılarıyla ilişkisini ampirik olarak ortaya koymaktadır. Uygulamada ise karar vericilere şu stratejik yol haritasını sunmaktadır: - Hizmet geliştirme, dinamik fiyatlandırma stratejileri, çalışan kapasite artırımı, süreç yeniden mühendisliği ve fiziksel altyapı iyileştirmesine öncelik vermek; - İç inovasyon birimleri kurmak; - Tasarım odaklı düşünme ve çevik proje yönetimi metodolojileri benimsemek; - Dengeli performans kartı sistemlerini dijital analizlerle güçlendirmek. Gelecek çalışmaların, farklı insani yardım ortamlarında ülke karşılaştırmaları yapması, Tutundurma inovasyonu ve Yer inovasyonu kanallarındaki engelleri nitel ve uzunlamasına yöntemlerle derinlemesine incelemesi ve örgütsel emme kapasitesi ile yerel ağlara bağlılık gibi aracılık değişkenlerini araştırması önerilmektedir. Anahtar Sözcükler: Pazarlama İnovasyonu; Pazarlama İnovasyonu Karışımı, Kuruluş Performansı; Kar Amacı Gütmeyen Kuruluşlar, İnsani Yardım, Türkiye.This study investigates the impact of marketing innovation on the performance of nonprofit organizations engaged in humanitarian work and based in Turkey. The core hypothesis asserts that seven dimensions of marketing innovation, product/service, pricing, promotion, distribution, people, process, and physical evidence, differentially enhance operational efficiency, financial sustainability, and beneficiary satisfaction. To test this, a quantitative descriptive–analytical design was employed. A structured questionnaire drawn from validated scales in the extant literature was developed, content validated by subject-matter experts, and its internal consistency confirmed via Cronbach's α. The instrument was administered online to 307 employees of local NGOs and international organization branches operating in Turkey and neighboring Syrian areas. Data analysis utilized Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM), enabling robust modeling of complex relationships without assuming data normality. Of the seven sub-hypotheses tested, five were supported: product/service innovation (β = 0.168, p = .004), pricing innovation (β = 0.144, p = .023), people innovation (β = 0.162, p = .025), process innovation (β = 0.160, p = .034), and physical evidence innovation (β = 0.354, p .05), highlighting logistical and technical barriers inherent to humanitarian contexts. Theoretically, this research extends the marketing innovation framework to resource-constrained nonprofit humanitarian settings, empirically linking its dimensions to performance outcomes. Practically, it provides decision-makers with a strategic roadmap: prioritize investment in service development, dynamic pricing strategies, staff capacity building, process reengineering, and physical infrastructure enhancement; establish internal innovation units; adopt design-thinking and agile project-management methodologies; and implement balanced scorecard systems augmented by digital analytics. Future studies should conduct cross-country comparisons in diverse humanitarian environments, incorporate qualitative and longitudinal methods to explore barriers in promotion and distribution channels, and investigate mediating variables such as organizational absorptive capacity and local network embeddedness to deepen understanding of sustainable social impact. Keywords: Marketing Innovation; Marketing Innovation Mix, Performance of Organizations; Non-profit Organizations; Humanitarian Work, Turkey
Başarılı Dijital Kampanyaların Belirleyicileri ve Bunların Sivil Toplum Kuruluşların Etkinliğini Artırma Üzerindeki Etkileri
No full textBu çalışma, bağış temelli kitlesel fonlama kampanyalarının başarısını etkileyen temel unsurları analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, dört ana faktör üzerinde yoğunlaşmaktadır: kampanya açıklığı (campaign disclosure), kullanılan görsel materyaller (campaign imagery), düzenli güncellemeler (campaign updating) ve kampanyaların dijital ortamlardaki yayılım düzeyi (campaign spreadability). Araştırmada, mevcut verilerin istatistiksel analizi ve güncel literatür taramasına dayanan bilimsel bir metodoloji benimsenmiştir. Elde edilen bulgular, kar amacı gütmeyen kuruluşların etkinliği (nonprofit effectiveness) açısından dijital kampanya yürütme süreçlerine yönelik önemli içgörüler sunmaktadır. Bulgulara göre; açık ve şeffaf kampanya açıklamaları (campaign disclosure), yüksek kaliteli görsel materyaller (campaign imagery) ile desteklendiğinde, bağışçılarda güven duygusu oluşturarak etkileşimi artırmakta ve kampanya başarısını olumlu yönde etkilemektedir. Kampanyaların düzenli olarak güncellenmesi (campaign updating) — örneğin gelişmelerin ve başarıların paylaşılması — mevcut bağışçıların bağlılığını sürdürmekte ve yeni bağışçı kazanımına katkı sağlamaktadır. Ayrıca, dijital platformlarda kampanyaların uygun hedefleme stratejileriyle yayılması (kampanya yayılımı – campaign spreadability), bağışçı kitlesinin genişlemesini ve finansman oranlarının artmasını desteklemektedir. Faktörlerin etkileşimli analizine göre, kampanya başarısını en güçlü şekilde etkileyen unsurun düzenli güncellemeler (campaign updating) olduğu tespit edilmiştir (%23,7). Diğer faktörlerin katkı oranları sırasıyla: kampanya yayılımı (campaign spreadability) %23,5, kampanya açıklığı (campaign disclosure) %21,9 ve görsel materyaller (campaign imagery) %13,5 olarak hesaplanmıştır. Bu dört faktörün birleşik etkisi, toplam varyansın %36,1’ini açıklamaktadır. Araştırmada, katılımcıların demografik özellikleri (ör. cinsiyet, yaş) ile kampanya başarısı arasında anlamlı farklar gözlemlenmemiştir. Bu durum, başarının büyük ölçüde dijital stratejilerin içeriği ve uygulanma kalitesine bağlı olduğunu göstermektedir. Çalışma, bağışların kullanım şeklinin düzenli ve şeffaf bir şekilde raporlanmasını önermekte; bağışçılarla duygusal bağ kurmayı kolaylaştıracak görsel ve video içeriklerin (campaign imagery) stratejik kullanımını teşvik etmektedir. Ayrıca, paylaşılabilir sosyal medya içeriklerinin üretilmesi ve güven oluşturan kampanya açıklığı (campaign disclosure) stratejilerinin benimsenmesi önerilmektedir. Sonuç olarak, dijital teknolojilerin daha etkin biçimde kullanılarak bağışçı davranışlarının analiz edilmesi ve içeriklerin hedef kitleye özel hâle getirilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu çalışma, dijital kampanyalar (digital campaigns) alanında şeffaflık ve hesap verebilirlik konularındaki literatür boşluklarını doldurmakta ve kar amacı gütmeyen kuruluşların etkinliği (nonprofit effectiveness) perspektifinden dijital kampanya tasarımına özgün katkılar sunmaktadır. Ancak, araştırmanın yalnızca Türkiye’deki Suriyelilere yönelik insani yardım faaliyetleri yürüten kuruluşlarla sınırlı olması, elde edilen bulguların genellenebilirliğini kısıtlamaktadır. Gelecek araştırmalarda, farklı bağlamlarda ve daha geniş veri setleriyle bu sınırlılığın aşılması önerilmektedir.This study aims to analyze the factors influencing the success of donation-based crowdfunding campaigns, focusing on four main areas: campaign disclosure, the quality of images used, regular updates, and campaign spreadability. The research seeks to propose a model that explains the mechanisms of influence contributing to the achievement of crowdfunding campaign objectives, relying on a rigorous scientific methodology that includes data analysis and a review of relevant literature, with a focus on the impact of these factors on the effectiveness of non-profit organizations. The study assumes that clear disclosure of campaign details, supported by high-quality images that reflect the reality of the cause, contributes to increasing donor trust and engagement, thus enhancing the chances of success. Moreover, the continuous updating of the campaign, in terms of its progress and developments, encourages supporters to continue their contributions or promote the campaign, especially in a competitive environment where numerous initiatives are vying for donor resources. The spread of the campaign through multiple channels and the use of targeted marketing strategies helps expand the potential donor base and increases funding opportunities. The study explores the interaction between these factors and their mutual impact, revealing that updates were the most influential factor, explaining 23.7% of the variance in campaign effectiveness, followed by campaign spread (23.5%), disclosure level (21.9%), and image quality (13.5%). When these factors are combined, the explanatory power increases to 36.1%, emphasizing the importance of integrating different digital factors. Additionally, the study found no significant statistical differences based on the personal characteristics of the campaign staff, indicating that the main influence comes from the quality of the digital strategies employed . The study recommends enhancing regular campaign updates by publishing transparent reports about the use of donations and their actual impact, investing in visual media such as images and videos to increase emotional engagement with donors, expanding campaign reach through shareable social media content, and improving disclosure practices to build trust and credibility. It also emphasizes the importance of using digital technologies to analyze donor behavior and tailor campaigns to their interests . By filling a research gap related to digital transparency and responsibility, especially in humanitarian contexts, this study contributes to improving the design of crowdfunding campaigns, making them more effective in attracting donations and fostering community involvement. However, the study has limitations as the sample was limited to non profit organizations working with Syrian-related causes in Turkey, which may affect the generalizability of the findings. Future research could explore additional factors to enhance the understanding of crowdfunding success. Overall, effective digital campaigns rely on an integrated mix of continuous updates, wide reach, transparent disclosure, and high-quality visuals, enabling non-profit organizations to achieve their objectives more effectively
ÜNİVERSİTELERİN SOSYAL SORUMLULUĞU VE ORGANİZASYON İTİBARININ YAPILANMASINDA ETKİSİ: MARDİN ARTUKLU ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ
No full textThis article investigates the stakeholder's recognition for the Mardin Artuklu University's activities relating to social responsibility and its impact on the university's organizational reputation. Using data collected from a straddle sample of 919 persons of stakeholders of the university, we carried out ANOVA, two independent samples t test and multiple linear regression. The results suggest that there is less than medium level of recognition, the administrative staff has the highest level of recognition between the stakeholders and the social responsibility, in general, has very important role in building the organizational reputation for the university, with different levels of importance for the different fields of practicing social responsibility
The Reality and Trends of Knowledge Sharing among the Students of Mardin University of Turkey
No full textThe research aimed to identify the reality and attitude of Mardin university students about knowledge sharing, in addition to identifying channels which students preferred it to sharing knowledge, the motivations that guide students to share knowledge, and the main obstacles that impede the process of sharing knowledge. The research focused on colleges that adopt Arabic as a basic teaching language, the analytical descriptive approach was adopted in this research, a questionnaire was designed based on previous studies to measure the attitudes of students about the process of sharing knowledge, And distributed to (235) students. The results showed that the most important sources of students to obtain their information are course teachers with an average of 3.95. But overall the search process was low, and the aim of most students from knowledge sharing was to clarify and discuss the exam issues by (3.78). The references which course teachers are provided them were the most widely used tools by (3.72), It turns out that students tend to share their knowledge faceto-face by (4.14), but about the attitudes of university students, most of them were aware the value of knowledge and their sharing it, and they considered that helps to improve the process of education by (4.16), and most of them encourage knowledge sharing and consider it good by(4.36). The study also presented a set of recommendations that would contribute to improving the process of sharing knowledge among students in the university institution
The Reality and Trends of Knowledge Sharing among the Students of Mardin University of Turkey
No full textThe research aimed to identify the reality and attitude of Mardin university students about knowledge sharing, in addition to identifying channels which students preferred it to sharing knowledge, the motivations that guide students to share knowledge, and the main obstacles that impede the process of sharing knowledge. The research focused on colleges that adopt Arabic as a basic teaching language, the analytical descriptive approach was adopted in this research, a questionnaire was designed based on previous studies to measure the attitudes of students about the process of sharing knowledge, And distributed to (235) students. The results showed that the most important sources of students to obtain their information are course teachers with an average of 3.95. But overall the search process was low, and the aim of most students from knowledge sharing was to clarify and discuss the exam issues by (3.78). The references which course teachers are provided them were the most widely used tools by (3.72), It turns out that students tend to share their knowledge faceto-face by (4.14), but about the attitudes of university students, most of them were aware the value of knowledge and their sharing it, and they considered that helps to improve the process of education by (4.16), and most of them encourage knowledge sharing and consider it good by(4.36). The study also presented a set of recommendations that would contribute to improving the process of sharing knowledge among students in the university institution
Human Resource Management Practices and Their Impact on Organizational Innovation: a Field Study of a Sample of Universities in Turkey
No full textİnsan kaynakları, özellikle rekabetçi ve hızla değişen iş ortamlarında, kurumsal stratejik varlıklar arasında kritik bir öneme sahiptir. Bu tez, Türkiye'deki üniversitelerde insan kaynakları yönetimi uygulamalarının kurumsal yenilik üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. İnsan kaynakları yönetimi, çalışanların yeteneklerini geliştirmede ve yenilikçi bir kültür oluşturmada belirleyici bir rol oynamaktadır. Kurumsal yenilik, sürdürülebilir rekabet avantajı sağlamak için hayati bir unsurdur. Bu nedenle, insan kaynakları uygulamaları ile kurumsal yenilik arasındaki ilişkiyi anlamak büyük önem taşımaktadır. Çalışma, kaynaklar ve yetkinlikler teorisine dayanmaktadır ve insan kaynakları yönetiminin temel uygulamaları olan işe alım, seçim, eğitim ve geliştirme ile ücret/ödüllendirme sistemlerini kapsamaktadır. Bu uygulamalar, organizasyonların yenilik kapasitelerini artırmak için kritik öneme sahiptir. Bu bağlamda, akademik ve idari personelin ihtiyaçlarının doğru belirlenmesi ve bu ihtiyaçlara uygun stratejilerin geliştirilmesi gerekmektedir. Araştırmada nicel bir yöntem kullanılarak, değişkenleri ölçmek için literatüre dayalı bir anket tasarlanmıştır. Anket, Türkiye'deki üniversitelerde görev yapan 201 akademisyen ve idari personele dağıtılmıştır. Anket araçları, geçerlilik ve güvenilirlik açısından sistematik bir incelemeye tabi tutulmuştur. Verilerin analizi için Sosyal Bilimler İstatistik Paketi (SPSS) kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkilerin analizi için uygun istatistiksel yöntemler ve çoklu regresyon analizi teknikleri kullanılmıştır.Sonuçlar, Türkiye'deki üniversitelerin insan kaynakları yönetimi uygulamalarının beklenen yenilik desteklerini sağlayamadığını göstermektedir. İnsan kaynakları birimlerinin, akademik ve idari personelin ihtiyaçlarını belirlemek için yıllık değerlendirmeler yapmadığı ve gelecekteki ihtiyaçları tahmin etmek için gelişmiş yöntemler kullanmadığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca, iş analizi ve insan kaynakları planlaması konularında bilgi ve deneyim eksikliği gözlemlenmiştir. Bu durum, insan kaynakları birimlerinin üniversitelerin stratejik hedefleriyle uyumlu bir şekilde hareket etmesini engellemektedir.Tez, Türkiye'deki üniversitelerde insan kaynakları yönetimini geliştirmek için önemli öneriler sunmaktadır. Öncelikle, yıllık değerlendirme süreçlerinin geliştirilmesi ve akademik ile idari personelin ihtiyaçlarının belirlenmesi gerekmektedir. Ayrıca, gelişmiş tahmin yöntemlerinin benimsenmesi, üniversitelerin gelecekteki ihtiyaçlarını daha etkili bir şekilde karşılamalarına olanak tanıyacaktır. İnsan kaynakları birimlerinin, nitelikli personel çekme ve elde tutma kapasitesini artırmak için bilgi ve uzmanlık seviyelerinin yükseltilmesi önemlidir. Sonuç olarak, akademik ve idari personel arasında yenilik kültürünün oluşturulması gerekmektedir. Bu önerilerin uygulanması, Türkiye'deki üniversitelerin insan kaynakları yönetimini kurumsal yenilik gereksinimlerine uygun şekilde geliştirmelerine yardımcı olacaktır. Tez, insan kaynakları yönetimi uygulamaları ve kurumsal yenilik üzerindeki etkisine ilişkin akademik bilgi birikimini zenginleştirmekte ve eğitim kurumlarında etkili insan kaynakları yönetimi uygulamalarının bilimsel temellerini sağlamaktadır. Anahtar Kelimeler: İnsan Kaynakları Yönetimi, İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları, Kurumsal Yenilik, Türk Üniversiteleri.Human resources are critically important strategic assets within organizations, particularly in competitive and rapidly changing work environments. This thesis aims to investigate the impact of human resource management practices on organizational innovation in Turkish universities. Human resource management plays a decisive role in developing employees' skills and creating an innovative culture. Organizational innovation is a vital component for achieving sustainable competitive advantage. Therefore, understanding the relationship between human resource practices and organizational innovation is of utmost importance. The study is grounded in the resource and capability theory and addresses key human resource practices, including recruitment, selection, training and development, and compensation systems. These practices are crucial for enhancing the innovation capacities of organizations. In this context, accurately identifying the needs of academic and administrative staff and developing strategies that address these needs is essential. A quantitative approach was employed in the research, wherein a questionnaire was designed based on existing literature to measure the relevant variables. The questionnaire was distributed to a sample of 201 academics and administrative staff at Turkish universities. The survey instruments underwent systematic review to assess their validity and reliability. The Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) was used for data analysis, and appropriate statistical methods and multiple regression analysis techniques were utilized to analyze the correlations between the variables. The results indicate that human resource management practices in Turkish universities do not achieve the expected outcomes in supporting innovation. It was found that human resource units do not conduct annual assessments to identify the needs of academic and administrative personnel, nor do they employ advanced methods to predict future requirements. Additionally, a lack of knowledge and experience in job analysis and human resource planning was observed. This situation impedes human resource units from aligning with the strategic objectives of the universities. This thesis offers significant recommendations for improving human resource management in Turkish universities. Firstly, there is a need to develop annual assessment processes and accurately identify the needs of academic and administrative personnel. Furthermore, adopting advanced forecasting methods will enable universities to effectively address their future requirements. Enhancing the knowledge and expertise of human resource units is crucial for increasing their capacity to attract and retain qualified personnel. Ultimately, fostering a culture of innovation among academic and administrative staff is essential. The implementation of these recommendations will assist Turkish universities in aligning their human resource management with the requirements of organizational innovation. This thesis enriches the academic knowledge base regarding the effects of human resource management practices on organizational innovation and provides a scientific foundation for effective human resource management practices in educational institutions. Keywords: Human Resource Management, Human Resource Practices, Organizational Innovation, Turkish Universities
- …
