167,040 research outputs found
The Theology of the Land in Amos 7-9
No full textThis thesis aims to give an account of Amos' specific contribution to the Old
Testament's theology of land. It seeks to explore the theme of land as a key aspect of
the background to Amos' prophecy, and also of the book's overall theology of the
relationship between YHWH, Israel, and the world. In Amos, the language about land
is extensive, including terms and ideas such as Zion, Carmel, YHWH's bringing of
Israel into the land, references to various sanctuaries and places, harvest and famine,
other geographical indications, the relationship between the northern kingdom and
Judah, and references to the land of other nations.
The topic of land, however, has often been studied incidentally to other
themes, but less often as a theological topic in its own right. This thesis shows how
deeply embedded the topic of land is in Amos, and argues this by showing its relation
to other theological themes, including Zion, the covenant-election tradition, Israel,
creation, salvation, Sabbath, justice, and eschatology. That is, the study of land in
Amos has wider dimensions. The study is therefore set in a wide context in the Old
Testament, and raises questions about the relation of Amos to other important
theological traditions about land.
The study is essentially theological analysis. The argument will follow an
essentially synchronic reading. It will also employ textual, literary and historical
criticism, and the thesis analyzes carefully the text of Amos 7-9 for its literary
coherence and inner relationships. It attempts to demonstrate what theological
assumptions are made about the land in each section in Amos 7-9, and the relationship
of Amos' land-theology to other Old Testament theological traditions. While the
findings are set in the context of the book as a whole, the study focuses on this one
section of the book, chapters 7-9, in order to explore the topic in close detail
Joel i Amos w dialogu według Massimiliano Scandroglio
No full textArtykuł jest próbą zrecenzowania książki Massimiliano Scandroglio Gioele e Amos in dialogo. Inserzioni redazionali di collegamento e aperture interpretative, opublikowanej nakładem Gregorian&Biblical Press w 2011 r. Książka wpisuje się w dość popularny w dzisiejszej biblistyce nurt egzegezy intertekstualnej, która jest nową odsłoną starej metody porównawczej, badającej związki i zależności pomiędzy poszczególnymi księgami biblijnymi i tym samym proces ich powstawania. Scandroglio skupia swoją uwagę przede wszystkim na rozdziale 4. Księgi Joela i konfrontuje go z rozdziałami 1. i 9. Księgi Amosa. De facto, wnikliwej analizie intertekstualnej zostają poddane następujące perykopy: Jl 4, 1–3/Am 9, 13–15; Jl 4, 4–8/Am 1, 3–2,16; Jl 4, 9–17/Am 1, 2; Jl 4, 18–2/Am 9, 13–15. Ponadto wychodząc od literackich związków między dwoma prorokami, Autor stara się uchwycić podobieństwa i różnice w ich przesłaniu teologicznym, czemu poświęcona jest druga część książki. Na uwagę czytelnika zasługuje przede wszystkim obszerna analiza dwóch teologicznych tematów, a mianowicie motyw „Dnia Pańskiego” i relacja Izraela z obcymi narodami. W Zakończeniu Autor stara się ukazać metodę intertekstualną w jej historycznym rozwoju i wpływ, jaki ma ona obecnie na egzegezę Księgi Joela i Amosa.La tesi dottorale di Massimiliano Scandroglio Gioele e Amos in dialogo. Inserzioni redazionali di collegamento e aperture interpretative, difesa al Pontificio Istituto Biblico di Roma il 4 giugno 2010, è uno studio articolato in due parti: nella prima parte il capitolo 4 di Gioele viene messo a confronto con alcuni versetti dei capitoli 1 e 9 del libro di Amos. I titoli dei rispettivi capitoli si riferiscono alle seguenti pericopi: Gl 4, 1–3 → Am 9, 13–15; Gl 4, 4–8 → Am 1, 3–2, 16; Gl 4, 9–17 → Am 1, 2; Gl 4, 18–21 → Am 9, 13–15, sebbene de facto ne vengano studiati soltanto alcuni versetti o espressioni. Dopo l’analisi dei versetti scelti, fatta nella prima parte del libro, l’Autore – nella seconda – propone una serie di riflessioni su due temi (il Giorno di JHWH in Gl 1, 15–20; 2, 1–11; 3, 1–5; 4, 1–3.9–17 e in Am 2, 6–16; 6, 1–7; 9, 1–4; 5, 18–20; e il rapporto tra Israele e le nazioni in Gl 4 e in Am 1–2; 3, 1–2; 6, 1–7; 9, 7–10), che costituiscono, a suo dire, “la base tematica”, su cui Gioele entra in dialogo con Amos. Nella Conclusione (pp. 339–367) viene offerta la panoramica generale sul cosiddetto “approccio intertestuale” e sulle conseguenze che esso ha per l’esegesi di Gioele ed Amos. Alla fine si trovano Bibliografia, Indice biblico e Indice degli autori.This article attempts to review a book by Massimiliano Scandroglio Gioele e Amos in dialogo. Inserzioni redazionali di collegamento e aperture interpretative which was published by Gregorian&Biblical Press w 2011. This book forms a part of the trend of intertextual exegesis which is popular in contemporary Bible studies. It is a new version of the old comparative method which researches the relations and interdependencies between individual books of the Bible and consequently the process of their formation. Scandroglio focuses mostly on the chapters 4 of the book of Joel and 1 and 9 of Amos. He thoroughly analyses the following excerpts: Jl 4, 1–3/Am 9, 13–15; Jl 4, 4–8/Am 1, 3–2, 16; Jl 4, 9–17/Am 1, 2; Jl 4, 18–2/Am 9, 13–15. Starting from literary connections between the two prophets, the author tries to find similarities and differences in their theological message and he devotes the second part of his book to this subject. Two theological subjects are particularly noteworthy: the topic of the Day of the Lord and the relation between Israel and gentile nations. In conclusion the author tries to present the intersexual method, its historic development and the influence which it currently has on the exegesis of the books of Joel and Amos
Jan Amos Komeński w trzecim tysiącleciu
No full textW artykule podjęłam próbę odczytania Jana Amosa Komeńskiego w trzecim tysiącleciu. Bazuję tutaj na najbardziej istotnych dla jego życia i twórczości faktach z życia oraz jego dziełach i opracowaniach jemu poświęconych, a dotąd nie ukazanych w serii Studia Comeniana Sedlcensia i w „Siedleckich Zeszytach Komeniologicznych, seria Pedagogika” 4. Na początku trzeciego tysiąclecia Komeński jawi się jako wielki humanista europejskiego baroku. W opracowaniach jemu poświęconych wykazywana jest aktualność jego idei pedagogicznych, filologicznych, filozoficznych i teologicznych, dlatego badania nad tą postacią i jej twórczością mają charakter interdyscyplinarny. W publikacjach i dyskursach Komeński ukazywany jest najczęściej jako: pedagog, filozof, teolog i pisarz, jako twórca podręczników szkolnych, ale także jako polityk. Mnie tutaj interesuje głównie Komeński jako pedagog. W artykule przywołuję wybrane idee Jana Amosa Komeńskiego i ich odniesienie do współczesności. Bazuję tutaj głównie na dwóch dziełach uczonego: Wielkiej dydaktyce i Pampaedii, opracowaniach własnych, dostępnych opracowaniach o twórczości Komeńskiego i badaniach studentek pedagogiki, wykonanych do prac magisterskich, traktujących o nauczycielu według koncepcji Jana Amosa Komeńskiego w odniesieniu do nauczyciela współczesnego. Najwięcej miejsca poświęcam idei edukacji nieustającej Jana Amosa Komeńskiego, która odnosi się do współczesnej edukacji. Obecnie jest ona priorytetowym wyzwaniem edukacyjnym w Polsce, Europie i na świecie. Nawiązuję również do koncepcji samopoznania człowieka, nauczania i uczenia się w myśli pedagogicznej Jana Amosa Komeńskiego, do nauczyciela i uczniów w jego ujęciu, do naturalnych metod nauczania i zasady poglądowości; do jego sztuki nauczania i wychowania w odniesieniu do współczesnej dydaktyki. Przywołuję samodzielną i oryginalną koncepcję pansofii Jana Amosa Komeńskiego (Sztobryn, 2016: 25-34) i podkreślam jego uwielbienie dla wiedzy pansoficznej (wszechwiedzy), w której upatrywał światłość i mądrość narodów, oraz dla książek, które uważał za najprzedniejsze instrumenty kształcenia, a które w XXI wieku „rywalizują” z nowoczesnymi mediami. Podejmuję próby definiowania komeniologii jako rodzącej się dyscypliny naukowej i wyszczególniam obszary i zakresy badań komeniologicznych, przywołując ich autorów i charakteryzując ich twórczość w „Siedleckich Zeszytach Komeniologicznych, seria pedagogika”. Wykazuję ewolucyjny charakter badań komeniologicznych. Nawiązuję również do zainteresowania Komeńskim moich studentów pedagogiki i ich aktywności, przejawiającej się w badaniach do prac magisterskich o J.A. Komeńskim, prezentacjach i pisanych tekstach do „Siedleckich Zeszytów Komeniologicznych, seria pedagogika”.The article attempts to interpret John Amos Comenius in the third millennium. It is based on the most essential facts from his life as well as on his writings and research papers devoted to him which have not been mentioned in Studia Comeniana Sedlcensia or in “Siedlce Comeniological Research Bulletins, pedagogy series” so far. At the beginning of the third millennium Comenius appears as a great humanist of the European baroque. Research papers that are devoted to him show the universal character of his educational, philological, philosophical, and theological ideas, which determines the interdisciplinary character of the current research of him and his writings. Most of the publications and discourses of John Amos Comenius show him as an educationist, philosopher, theologian and a writer, an author of student’s books, but also as a politician. The article focuses on Comenius as an educationist. The article depicts John Amos Comenius’ selected ideas and their reference to the contemporary times. It is mainly based on his two major works: Great Didactics and Pampaedia, my own research papers and other available ones. It focuses on the idea of permanent education, which refers to contemporary education. Nowadays permanent education is a key educational challenge in Poland, Europe and all over the world. The article also refers to the concept of man’s self-cognition, teaching and learning according to John Amos Comenius’ idea, the teacher and students in his depiction, the natural teaching methods and the demonstrative method; his art of teaching and education in reference to the contemporary education science. The article refers to the independent and original concept of John Amos Comenius’ pansophia (Sztobryn, 2016: 25-34) and emphasizes his love of the pansophic knowledge (universal knowledge), in which he saw the light and wisdom of the nations and books, which he considered the most prominent instruments of education, and which are competing with the modern media in the 21st century. I attempt to define comeniology as an emerging scientific discipline and I specify the areas and ranges of comeniological research, mentioning its authors and describing their output published in “Siedlce Comeniological Research Bulletins, pedagogy series”. I prove the evolutional character of comeniological research and its significance for the Polish, European and worldwide comeniology.The article also mentions my education science students’ interest in Comenius and their activity including the research of Comenius, presentations and written texts intended to be published in “Siedlce Comeniological Research Bulletins, pedagogy series”.
The Grouped Author-Topic Model for Unsupervised Entity Resolution
No full textThis paper describes a generative approach for tackling the problem of identity resolution in a completely unsupervised context with no fixed assumption regarding the true number of identities. The problem of entity resolution involves associating different references to authors (in a paper's author list, for example) with real underlying identities. The references may be written in differing forms or may have errors, and identical references may refer to different real identities. The approach taken here uses a generative model of both the abstract of a document and its list of authors to resolve identities in a corpus of documents. In the model, authors and topics are associated with latent groups. For each document, an abstract and an author list are generated conditioned on a given group. Results are presented on real-world datasets, and outperform the best performing unsupervised methods.</p
Jan Amos Komeński – prekursor pedagogiki specjalnej
No full textJan Amos Komeński należy do najwybitniejszych pedagogów czasów nowożytnych. Stworzył system pedagogiczny, w którym całkowicie zmienił dotychczas obowiązujące w tym zakresie zasady organizacyjne i prawne. Bezplanowo powstające szkoły nie dostosowane do ogólnych potrzeb człowieka, brak organizacji szkolnej, w większości łaciński język nauczania, to wszystko wymagało zmian. (Kot, 2010: 348)
Emma Amos, 1953
No full textWritten on verso: Emma Amos, Atlanta University Art Contest, 1953.The Atlanta University Center Robert W. Woodruff Library acknowledges the generosity of the Digital Public Library of America for supporting in part the digitization of this collection as part of the Black Women's Suffrage Digital Collection, a project made possible through funding from Pivotal Ventures, A Melinda Gates Company
This (One and Only) Place, Those (Most Important) Emotions: Remarks on the Works by Amos Oz
No full textThe article analyzes emotions in literature and their deep connection with the represented space. A good illustration of such interrelations is provided by the memoir of Amos Oz, A Tale about Love and Darkness (2002). The interpretation demonstrates that the relation between the personal experience (including family) and community values may shed light upon other questions such as the difficult past of the state of Israel, growing up into a wise patriotism and establishing real connections with the [email protected] Czyżak, dr hab., prof. Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, pracuje w Zakładzie Poetyki i Krytyki Instytutu Filologii Polskiej. Współredaktorka tomów zbiorowych m.in. Powroty Iwaszkiewicza (1999), Wariacje na temat (2003), PRL – świat (nie)przedstawiony (2010), Elementy do portretu. Szkice o twórczości Aleksandra Wata (2011). Autorka książek: Życiorysy polskie 1944–89 (1997), Kazimierz Brandys (1998), Na starość. Szkice o literaturze przełomu tysiącleci (2011), Świadectwo rozproszone. Literatura najnowsza wobec przemian (2015) oraz Przestrzenie w tekście, w przestrzeni tekstów. Interpretacje (2018).Instytut Filologii Polskiej, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w PoznaniuAhmed Sara (2016), Wstyd w obliczu innych, przeł. J. Misun, „Teksty Drugie” 2016, nr 4, s. 194–212.Akavia Miriam (2005), Moje powroty, Kraków: Wydawnictwo Literackie.Bielik-Robson Agata (2005), Amos Oz: w poszukiwaniu mocy, Newsweek.pl, http://www.newsweek.pl/europa/amos-oz-w-poszukiwaniu-mocy.Bojarska Katarzyna (2013), Sztuka, która krzywdzi? Granice gestu krytycznego wobec bolesnej pamięci (a cenzura), „Konteksty. Antropologia Kultury. Etnografia. Sztuka” 2013, nr 3, s. 116–124.Oz Amos (2005), Kiedy wypłaczesz wszystkie łzy, rozm. M. Jędrysik, „Gazeta Wyborcza”, 27.05.2005, wyborcza.pl/1,75410,2733645.html.Oz Amos (2010), Spokój doskonały, przeł. M. Sommer, Warszawa: Świat Książki.Oz Amos (2016), Opowieść o miłości i mroku, przeł. L. Kwiatkowski, Poznań: Rebis.Oz Amos (2016), Wśród swoich, przeł. L. Kwiatkowski, Poznań: Rebis.Oz Amos (2018), Do fanatyków. Trzy refleksje, przeł. L. Kwiatkowski, Poznań: Rebis.Pragier Ruta (2006), Jest nowa saga! „Twórczość” nr 3.Przymuszała Beata (2016), Smugi Zagłady. Emocjonalne i konwencjonalne aspekty tekstów ofiar i ich dzieci, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.Smoleński Paweł (2019), Wnuki Jozuego, Wołowiec: Wydawnictwo Czarne.Sobolewska Justyna (2010), Spokój między wojnami, „Polityka” nr 43, s. 94.15455
Letter to Amos Alonzo Stagg from Weslyan University dated September 23, 1891
No full textLetter to Amos Alonzo Stagg from the Weslyan University Foot Ball Association dated September 23, 1891 asking if October 10, 1891 is free for a game and offering $50 from the receipts. The author of the letter is thought to F.W. Taskaberry, but the writing is hard to read and this transcription might be inaccurate. The letter is part of a series of letters received by Stagg regarding arrangements to play Springfield College in Football.For more information on Amos Alonzo Stagg, see: https://springfield.as.atlas-sys.com/agents/people/661Brackets and question marks in the text field represent words or phrases that were not readable due to the authors handwriting. The envelope for this item exists. To see envelope, click here
Amos W. Dowden
No full textGraduating photograph of Amos W. Dowden, Miami Medical College, 1873. This photograph is a part of the Miami Medical College Graduate and Faculty Photograph collection.This photograph was taken by J. H. Mathews in Greensburg, Indiana
Amos W. Crane portrait [approximately 1890]
No full textA portrait of an unidentified African American believed to be an employee for Amos W. Crane gardeners on the East Side of Toledo. The man is wearing a hat and suitcoat. Terms associated with the photograph are: | portraits | mustaches | pipe smoking | gardens | Crane, Amos W. | East Toledo area (Toledo, Ohio
- …
