1,513 research outputs found
“I Can Repeat the Words Written by Zapolska: I Am Completely Calm Now”. Anna Janicka Interviews Elżbieta Koślacz-Virol
No full textThis text is a record of interview conducted by a researcher into the work of Zapolska, Professor Anna Janicka (University of Białystok) with Dr. Elżbieta Koślacz-Virol who permanently resides and works in Paris, France. Dr. Koślacz-Virol is a qualified actress who did her doctorate on theatrical experiences of Gabriela Zapolska and undertook the task of translating works by Zapolska into French (plays, journalistic texts). Dr. Koślacz-Virol observes: “Zapolska’s description of her efforts aimed to master French exactly corresponds to my experience as an actress who wished to act in French theatres. Zapolska had performed for ten years on various stages in partitioned Poland before she left for Paris. She was not an aspiring actress who pursued a dream of achieving fame on stage comparable to that enjoyed by Helena Modjeska. I have carefully read the letters by Zapolska and understood her road to French theatre and linguistic problems”.ELŻBIETA KOŚLACZ-VIROL – dr nauk humanistycznych, aktorka teatralna i filmowa, historyk teatru, pisarka i tłumaczka. Absolwentka warszawskiej PWST, a także Université Sorbonne-Nouvelle (studia polonistyczne i teatralne). Na stałe mieszka i pracuje w Paryżu; tłumaczy publicystykę i sztuki teatralne Gabrieli Zapolskiej (Madame Zapolska et la scène parisienne (wspólnie z Arturem Nevillem), Montreuil-sous-Bois 2004; Une Parisienne oubliée, Paris 2016), jest także autorką książki o aktorskich dokonaniach pisarki oraz monodramu Paryskimi śladami Zapolskiej.ANNA JANICKA – dr hab., prof. Uniwersytetu w Białymstoku, pracuje w Kolegium Literaturoznawstwa na Wydziale Filologicznym. Zainteresowania badawcze: literatura polska II połowy XIX wieku, modernizm, twórczość Gabrieli Zapolskiej, kultura polska w jej związkach z kulturami Europy Wschodniej. Współredagowała m.in. tomy: Pogranicza, cezury, zmierzchy Czesława Miłosza (Białystok 2012); Żeromski. Tradycja i eksperyment (S. I, Białystok 2013); Starość. Doświadczenie egzystencjalne – temat literacki – metafora kultury (t. 1-2, Białystok 2013); Przemiany dyskursu emancypacyjnego kobiet (S. I: Perspektywa środkowoeuropejska, red. A. Janicka, C. Fournier Kiss, M. Bracka; S. II: Perspektywa polska, red. A. Janicka, C. Fournier Kiss, B. Olech, Białystok 2019); Pozytywiści warszawscy: „Przegląd Tygodniowy” 1866–1876 (S. I: Studia, rewizje, konteksty, Białystok 2015; S. II: Świat, Europa, Polska, Białystok 2020). Wydała monografie: Sprawa Zapolskiej. Skandale i polemiki (Białystok 2013), Tradycja i zmiana. Literackie modele dziewiętnastowieczności: pozytywizm i „obrzeża” (Białystok 2015), Модерністка з Волині. Про творчість Габріелі Запольської (Kiiv 2017). Edytorka (z Pauliną Kowalczyk) Kwiatu śmierci. Powieści kryminalnej ze stosunków krakowskich w dwóch tomach Gabrieli Zapolskiej (Białystok 2015). Zaangażowana we współorganizowanie Olimpiady Literatury i Języka Polskiego na Białorusi (od 1997) i Łotwie (od 2012). W latach 2014–2020 kierowała grantem NPRH na badania nad środowiskiem młodych pozytywistów warszawskich z kręgu „Przeglądu Tygodniowego” (1866–1876). W latach 2019–2020 ukazała się pod jej redakcją w ośmiu woluminach naukowa edycja publicystyki pozytywistycznej: „Przegląd Tygodniowy” 1866 – 1876. Teksty, analizy, komentarze. Mieszka w Białymstoku.40942
„Sublokatorka” po latach. Z Hanną Krall rozmawiają Elżbieta Janicka i Joanna Tokarska-Bakir. Warszawa, 28 lutego i 8 marca 2013 roku
No full text"Sublokatorka" now. An interview with Hanna Krall: Warsaw, 28 February and 28 March 2013
The interview was conducted by Elżbieta Janicka and Joanna Tokarska-Bakir. Hanna Krall told the story of the issues related to the publication of Sublokatorka, which finally appeared in the Paris-based printing house Libella, owned by Zofia and Kazimierz Romanowicz, in 1985. Hanna Krall also spoke about how the book was received by the public in the unofficial underground discourse in the Communist Poland. Moreover, the author of Sublokatorka told the interviewers about the construction of stories about the Holocaust, as well as about the people who inspired the protagonists of Sublokatorka: Luba Bielicka-Blum, Rywka Urman, Krystyna Krahelska, Krzysztof Kieślowski and Jerzy Stuhr.
„Sublokatorka” po latach. Z Hanną Krall rozmawiają Elżbieta Janicka i Joanna Tokarska-Bakir. Warszawa, 28 lutego i 8 marca 2013 roku
Hanna Krall opowiada Elżbiecie Janickiej i Joannie Tokarskiej-Bakir o kłopotach z publikacją Sublokatorki, która ostatecznie ukazała się w paryskim wydawnictwie Zofii i Kazimierza Romanowiczów Libella w 1985 roku. Tematem rozmowy jest także burzliwy, niewolny od werbalnej agresji, odbiór książki w drugim, niezależnym obiegu kultury w PRL. W wywiadzie mowa ponadto o sposobach konstruowania i stawkach opowieści o Zagładzie, a także o pierwowzorach postaci z Sublokatorki takich jak: Luba Bielicka-Blum, Rywka Urman, Krystyna Krahelska, Krzysztof Kieślowski czy Jerzy Stuhr
Kilkanaście sekund. Z Konstantym Gebertem rozmawiają Joanna Tokarska-Bakir, Elżbieta Janicka i Anna Zawadzka
No full textA few seconds. Konstanty Gebert in a conversation with Joanna Tokarska-Bakir, Elżbieta Janicka and Anna Zawadzka
In 2012–2013, Poland was discussing ritual slaughter. Its adversaries claimed that the kind of animal slaughtering that makes the animal meat kosher and halal, causes extra suffering to animals and therefore should be banned. However, the postulate of banning ritual slaughter in Poland is not new and it goes back to the pre-war period. In the Studia Litteraria et Historica’s interview Konstanty Gebert talks about the history of Polish debate on the ritual slaughter, its anti-Semitic applications and about not anti-Semitic arguments risen in the discussion. He describes legal solutions for the ritual slaughter in other countries and addresses the issue of animal killing as a moral problem in Judaism. He also discusses the contemporary debate on the ritual slaughter: is it really in the name of the animal rights?
Kilkanaście sekund. Z Konstantym Gebertem rozmawiają Joanna Tokarska-Bakir, Elżbieta Janicka i Anna Zawadzka
W latach 2012–2013 przez Polskę przetoczyła się dyskusja o uboju rytualnym. Jego przeciwnicy argumentowali, że taki sposób zabijania zwierząt, by mięso z ich ciał było koszerne i halal, przysparza zwierzętom dodatkowych cierpień, dlatego powinien być zakazany. Jednak postulat, by zakazać uboju rytualnego, nie jest w Polsce niczym nowym. Jego tradycja sięga okresu przedwojennego. W wywiadzie dla czasopisma „Studia Litteraria et Historica” Konstanty Gebert opowiada m.in. o historii polskiej debaty na temat uboju rytualnego, o antysemickich z niej użytkach i o nieantysemickich argumentach w niej podnoszonych, o rozwiązaniach prawnych dotyczących uboju rytualnego w innych krajach, a także o zabijaniu zwierząt jako problemie moralnym w obrębie judaizmu. Zastanawia się także, czy współczesna debata o uboju rytualnym jest faktycznie w interesie zwierząt
The Lutosławskis’ Tradition and Memory – The Panel. Dr. Hanna Libera Interviewed by Prof. Anna Janicka in Drozdowo on October 12, 2019
No full textTekst opracował i opatrzył przypisami dr Kamil K. Pilichiewicz.The text is a transcript of a conversation held with Dr. Hanna Libera on October 12, 2019 at the Museum of Nature – Lutosławski Manor near Łomża by Prof. Anna Janicka, a researcher on the literature of the turn of the 20th century from the University of Białystok. The interviewee was Dr. Hanna Libera, great-granddaughter of Wincenty Lutosławski (1863–1954), an eminent Polish philosopher and writer. Dr Libera has a Master’s degree in Polish philology and a PhD in medical sciences. She works as a gynaecologist in Essen, Germany. She also nurtures the traditions of the Lutosławski family. The conversation took place during the 2nd day of the Academic Conference “Wincenty Lutosławski and Literature. Aesthetic connections – philosophy – reception”. This session was held on October 11 and 12, 2019 in Białystok and Drozdowo. Professor Janicka asked her interlocutor about issues including the following: the figure of Wincenty Lutosławski’s grandmother, Sofía Casanova, the connections of the Lutosławski family with Spain and its culture, the family memory of the marriage of Lutosławski and Casanova, which ended in its breakup, Polish and Spanish traditions functioning in the family, the role of politics (Lutosławski’s relationship with Roman Dmowski) and music in the family, and how the contemporary descendants of Wincenty and Sofía tend the memory of their illustrious ancestors: the outstanding Spanish writer and the distinguished Polish philosopher.HANNA ZOFIA LIBERA – mgr filologii polskiej na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, dr nauk medycznych (Niemcy), lekarz, chirurg, ginekolog. Prawnuczka Wincentego Lutosławskiego, poznanianka. Żona prof. Leszka Libery, pisarza i badacza literatury polskiej. Autorka książki: Bestimmung von Normwerten von Uterus und Ovarien in der Magnetresonanztomographie in Abhängigkeit von Alter und Zyklusphase gesunder Probandinnen, Poznań 2007. Mieszka i pracuje w Essen.ANNA JANICKA – dr hab., prof. Uniwersytetu w Białymstoku, pracuje w Katedrze Filologicznych Badań Interdyscyplinarnych na Wydziale Filologicznym. Zainteresowania badawcze: literatura polska II połowy XIX wieku, modernizm, twórczość Gabrieli Zapolskiej, kultura polska w jej związkach z kulturami Europy Wschodniej. Współredagowała m.in. tomy: Pogranicza, cezury, zmierzchy Czesława Miłosza [Białystok 2012]; Żeromski. Tradycja i eksperyment [S. I, Białystok 2013]; Starość. Doświadczenie egzystencjalne – temat literacki – metafora kultury [t. 1–2, Białystok 2013]; Przemiany dyskursu emancypacyjnego kobiet, [S. I: Perspektywa środkowoeuropejska, red. A. Janicka, C. Fournier Kiss, M. Bracka; S. II: Perspektywa polska, red. A. Janicka, C. Fournier Kiss, B. Olech, Białystok 2019]; Pozytywiści warszawscy: „Przegląd Tygodniowy” 1866–1876 [S. I: Studia, rewizje, konteksty, Białystok 2015, S. II: Świat, Europa, Polska, Białystok 2020]. Wydała monografie: Sprawa Zapolskiej. Skandale i polemiki [Białystok 2013], Tradycja i zmiana. Literackie modele dziewiętnastowieczności: pozytywizm i „obrzeża” [Białystok 2015], Modernìstka z Volinì: pro tvorčìst' Gabrìelì Zapol's'koï: monografìâ [Kiiv 2017]. Edytorka [z Pauliną Kowalczyk] Kwiatu śmierci. Powieści kryminalnej ze stosunków krakowskich w dwóch tomach Gabrieli Zapolskiej [Białystok 2015]. Zaangażowana w prace Olimpiady Literatury i Języka Polskiego na Białorusi (od 1997) i Łotwie (od 2012). Kierowała w latach 2014–2020 grantem NPRH na badania nad środowiskiem młodych pozytywistów warszawskich z kręgu „Przeglądu Tygodniowego” [1866–1876]. W roku 2021 ukazała się pod jej redakcją w ośmiu woluminach naukowa edycja publicystyki pozytywistycznej: „Przegląd Tygodniowy” 1866–1876. Teksty, analizy, komentarze. Mieszka w Białymstoku.43946
„To nie była Ameryka”. Z Michaelem Charlesem Steinlaufem rozmawia Elżbieta Janicka (Warszawa – Nowy Jork – Warszawa, 2014–2015)
No full text“This was not America.” Michael Charles Steinlauf in conversation with Elżbieta Janicka (Warsaw – New York – Warsaw, 2014–2015)
Born in Paris in 1947, Michael Charles Steinlauf talks about his childhood in New York City, in the south of Brooklyn (Brighton Beach), in a milieu of Polish Jewish Holocaust survivors. His later experiences were largely associated with American counterculture, the New Left, an anti-war and antiracist student movement of the 1960s (Students for a Democratic Society, SDS) as well as the anticapitalist underground of the 1970s (“Sunfighter”, “No Separate Peace”). In the 1980s, having undertaken Judaic Studies at Brandeis University, Steinlauf arrived in Poland, where he became part of the democratic opposition circles centred around the Jewish Flying University (Żydowski Uniwersytet Latający, ŻUL). In the independent Third Republic of Poland, he contributed to the creation of the Museum of the History of Polish Jews in Warsaw.
Michael C. Steinlauf’s research interests focus on the work of Mark Arnshteyn (Andrzej Marek) and of Yitskhok Leybush Peretz, Yiddish theatre as well as Polish narratives of the Holocaust. The latter were the subject of his monograph Bondage to the dead: Poland and the memory of the Holocaust (1997, Polish edition 2001 as Pamięć nieprzyswojona. Polska pamięć Zagłady). An important topic of the conversation is the dispute concerning the categories used to describe the Holocaust, including the conceptualisation of Polish majority experience of the Holocaust as a collective trauma. Controversies also arise in connection with the contemporary phenomena popularly conceptualised as the “revival of Jewish culture in Poland” and “Polish–Jewish dialogue.”
Another subject of the conversation is Michał Sztajnlauf (1940–1942), Michael C. Steinlauf’s stepbrother. The fate of the brothers was introduced into the canon of Polish culture by Hanna Krall’s short story Dybuk (1995, English edition 2005 as The Dybbuk) and its eponymous stage adaptation by Krzysztof Warlikowski (2003). Looking beyond artistic convention, the interlocutors try to learn more about Michał himself. This is the first time the readers have an opportunity to see his photographs from the Warsaw Ghetto.
The conversation is illustrated with numerous archival materials from periods before and after World War Two as well as from German-occupied Poland.
„To nie była Ameryka”. Z Michaelem Charlesem Steinlaufem rozmawia Elżbieta Janicka (Warszawa – Nowy Jork – Warszawa, 2014–2015)
Urodzony w 1947 roku w Paryżu, Michael Charles Steinlauf opowiada o dzieciństwie spędzonym w Nowym Jorku, na południowym Brooklynie (Brighton Beach), w środowisku ocalałych z Zagłady polskich Żydów. Istotna część jego późniejszych doświadczeń związana była z amerykańską kontrkulturą, Nową Lewicą, studenckim ruchem antywojennym i antyrasistowskim lat sześćdziesiątych (Students for a Democratic Society, SDS) oraz podziemiem antykapitalistycznym lat siedemdziesiątych („Sunfighter”, „No Separate Peace”). W latach osiemdziesiątych, w związku z podjęciem studiów judaistycznych na Brandeis University, Steinlauf przyjechał do Polski, gdzie stał się częścią środowiska opozycji demokratycznej, skupionego wokół Żydowskiego Uniwersytetu Latającego (ŻUL). W III RP miał swój udział w tworzeniu Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie.
Zainteresowania badawcze Michaela C. Steinlaufa ogniskują się wokół twórczości Marka Arnsztejna (Andrzeja Marka), Jicchoka Lejbusza Pereca, teatru jidysz oraz polskich narracji o Zagładzie, którym poświęcił monografię Pamięć nieprzyswojona. Polska pamięć Zagłady (2001, pierwodruk angielski 1997 jako Bondage to the dead: Poland and the memory of the Holocaust). Ważną część rozmowy stanowi spór dotyczący kategorii opisu Zagłady, w tym koncepcji polskiego doświadczenia Zagłady jako traumy zbiorowej. Kontrowersja nie omija zjawisk współczesnych, konceptualizowanych potocznie jako „odrodzenie kultury żydowskiej w Polsce” oraz „dialog polsko-żydowski”.
Bohaterem rozmowy jest także Michał Sztajnlauf (1940–1942), przyrodni brat Michaela C. Steinlaufa. Historia braci weszła do kanonu kultury polskiej za sprawą opowiadania Hanny Krall Dybuk (1995) oraz teatralnej inscenizacji Krzysztofa Warlikowskiego pod tym samym tytułem (2003). Abstrahując od konwencji przekazu artystycznego, rozmówcy próbują dowiedzieć się czegoś więcej o samym Michale. Czytelniczki i czytelnicy po raz pierwszy mają możność zobaczyć jego fotografie pochodzące z getta warszawskiego.
Rozmowa jest bogato ilustrowana niepublikowanymi dotąd archiwaliami sprzed drugiej wojny światowej i z okresu powojennego, a także z czasów okupacji hitlerowskiej w Polsce
Być wolnym i odpowiedzialnym – od indeterminizmu do determinizmu w rozwoju myśli filozoficznej
No full textThe issue of human free will is relevant to many fields of science. Philosophers have been describing it for more than two and a half thousand years – some proclaim the belief that human free will exists (indeterminism), while others state that it is only an illusion (determinism). From antiquity onwards, there is also no shortage of philosophers admitting that human being has free will, even if he takes action under the influence of many stimuli, which are partially uncontrolled (soft determinism). The subject of the article is a synthetic analysis of selected philosophical concepts referring to human free will from ancient, medieval and modern times up to the beginning of the 20th century. The author intends to prove the thesis that the development of philosophical concepts has primarily moved over the centuries from indeterminism to determinism. Simultaneously, the author points out the influence of philosophical concepts on the justification of human legal responsibility and calls for further research in this area.Zagadnienie wolnej woli człowieka jest istotne dla wielu dziedzin nauki. Filozofowie opisują je od ponad dwóch i pół tysiąca lat – jedni głoszą przekonanie o istnieniu wolnej woli człowieka (indeterminizm), inni zaś twierdzą, że jest ona tylko złudzeniem (determinizm). Począwszy od starożytności, nie brakuje też filozofów przyznających, że człowiek ma wolną wolę, nawet jeżeli podejmuje działania pod wpływem wielu bodźców, częściowo niekontrolowanych (łagodny determinizm). Przedmiotem artykułu jest syntetyczna analiza wybranych koncepcji filozoficznych odnoszących się do wolnej woli człowieka, pochodzących z czasów starożytnych, średniowiecznych i nowożytnych aż do początku XX w. Autorka dowodzi tezy, że rozwój koncepcji filozoficznych szedł na przestrzeni wieków zasadniczo od indeterminizmu do determinizmu. Jednocześnie wskazuje na wpływ koncepcji filozoficznych na uzasadnienie odpowiedzialności prawnej człowieka oraz postuluje dalsze badania w tym zakresie
Projekt naukowy „Pogranicza, Kresy, Wschód a idee Europy”
No full textANNA JANICKA, dr, adiunkt w Zakładzie Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku. Zainteresowania badawcze: literatura polska II połowy XIX wieku, twórczość Gabrieli Zapolskiej. Autorka
m.in. studiów: Figury tożsamości. O języku bohaterek w prozie Grabieli Zapolskiej (1998); „…Z punktu widzenia Małgosi”. Faust i kobiety (2001), a także Krasiński postyczniowy. Przypadek młodych pozytywistów (2011). Odznaczona medalem Komisji Edukacji Narodowej. Współredaktorka tomu: Pogranicza, cezury, zmierzchy Czesława Miłosza (Białystok 2012). Ostatnio zredagowała i opracowała również książkę Marka Szladowskiego zatytułowaną (Bez)senna egzystencja. Starość Józefa Ignacego Kraszewskiego (Białystok 2012). Wydała monografię Sprawa Zapolskiej. Skandale i polemiki (Białystok 2013)314
The Irony of Gabriela Zapolska. An Overview
No full textThe author of the article analyzes the manifestations of irony in the prose and plays of the Young Poland writer Gabriela Zapolska (1857–1921). During her lifetime, Zapolska was considered a controversial figure, who both supported female emancipation and criticized the behavior of emancipation activists at the time. For example, she did not approve of the proposed rejection of the institution of marriage. Zapolska was perceived as a malicious, bitter and biased writer. Her writings were dominated by the spirit of naturalism with elements of symbolism and impressionism. In particular, in her novels, short stories and novellas, she treated the anthropological revolution at the turn of the 19th century with irony and sarcasm. The irony was grandiloquent, destructive, and calculated to undermine the axioms and foundations of the middle-class world, and to attack mistaken (in her view) opinions of the rebellious modernists and emancipation activists.ANNA JANICKA – dr hab., prof. Uniwersytetu w Białymstoku, pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku w Zakładzie Filologicznych Badań Interdyscyplinarnych. Zainteresowania badawcze: literatura polska II połowy XIX wieku, w szczególności refleksja młodych pozytywistów warszawskich z kręgu „Przeglądu Tygodniowego”, twórczość Gabrieli Zapolskiej, zagadnienia emancypacji kobiet, kultura polska w jej związkach z kulturami Europy Wschodniej. Ostatnio współredagowała tomy: Pogranicza, cezury, zmierzchy Czesława Miłosza [2012], Żeromski. Tradycja i eksperyment [Seria I, 2013], Starość. Doświadczenie egzystencjalne – temat literacki – metafora kultury [t. 1-2, 2013], Pogranicza, Kresy, Wschód a idee Europy [t. 1-2, Białystok 2013], tom prac Aliny Kowalczykowej Wokół romantyzmu. Estetyka, polityka, historia [Białystok 2014]; redaktorka tomu Pozytywiści warszawscy. „Przegląd Tygodniowy” 1866–1876, seria I: Studia, rewizje, konteksty [Białystok 2015]. Wydała monografie: Sprawa Zapolskiej. Skandale i polemiki [Białystok 2013], Tradycja i zmiana. Literackie modele dziewiętnastowieczności: pozytywizm i „obrzeża” [Białystok 2015]. Współedytorka Kwiatu śmierci Gabrieli Zapolskiej i Michała Sędziwoja (Dramatów) Wacława Szymanowskiego. Odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Kieruje grantem NPRH (2014–2019) na badania nad środowiskiem pozytywistów warszawskich z kręgu „Przeglądu Tygodniowego” (1866–1876).Zakład Filologicznych Badań Interdyscyplinarnych, Uniwersytet w BiałymstokuGabriela Zapolska. Zbuntowany talent / Le talent en révolte, red. M. Chudzikowska, Warszawa 2011.Gutowski W., Mit, Eros, sacrum. Sytuacje młodopolskie, Bydgoszcz 1999.Jakóbczyk J., Różne tropy Młodej Polski (1914–1938), Katowice 2008.Janicka A., Gabriela Zapolska w nowej dramatopisarskiej odsłonie, „Pamiętnik Literacki” 2015, z. 4.Janicka A., Sprawa Zapolskiej. Skandale i polemiki, wyd. 2, Białystok 2015.Jankowiak M., Misterium Dionizosa. Ironiczny dialog Wyspiańskiego z romantyzmem na tle zjawiska ironii w literaturze polskiej, Bydgoszcz 1991.Kłosińska K., Ciało, pożądanie, ubranie. O wczesnych powieściach Gabrieli Zapolskiej, Kraków 1999.Kłosińska K., Miniatury. Czytanie i pisanie „kobiece”, Katowice 2006.Ławski J., Temat Zapolskiej, w: Życie i twórczość Gabrieli Zapolskiej, red. H. Ratuszna, A. Jarosz, Stuttgart 2013.Matuszek G., Naturalistyczne dramaty, Kraków 2001.Niedrukowane dramaty Gabrieli Zapolskiej, t. 1-2, red. J. Jakóbczyk, współpraca K. Kralkowska-Gątkowska, M. Piekara, J. Paszek, Katowice 2012.Ososiński T., Ironia a jednostka. Koncepcja ironii u Friedricha Schlegla i Sokratesa, Warszawa 2014.Papiór J., Ironia. Diachronische Begriffsentwicklung, Poznań 1989.Przemiany dyskursu emancypacyjnego kobiet, Seria I: Perspektywa środkowoeuropejska, wstęp A. Janicka, red. A. Janicka, C. Fournier Kiss, M. Bracka, Białystok 2017.Przemiany dyskursu emancypacyjnego kobiet, Seria II: Perspektywa polska, wstęp A. Janicka, red. A. Janicka, C. Fournier Kiss, B. Olech, Białystok 2018.17118
O specyfice języka J.I. Kraszewskiego w rękopisie zawierającym tłumaczenie Boskiej Komedii Dantego
No full textThe author analyses a translation of Dante’s Divine Comedy by J.I. Kraszewsk
„Sprawa Zapolskiej”– źródła, konteksty, propozycje interpretacyjne
No full textANNA JANICKA, dr, adiunkt w Zakładzie Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku. Zainteresowania badawcze: literatura polska II połowy XIX wieku, twórczość Gabrieli Zapolskiej. Autorka m.in. studiów: Figury tożsamości. O języku bohaterek w prozie Grabieli Zapolskiej (1998); „…Z punktu widzenia Małgosi”. Faust i kobiety (2001), a także Krasiński postyczniowy. Przypadek młodych pozytywistów (2011). Współredaktorka tomu: Pogranicza, cezury, zmierzchy Czesława Miłosza (Białystok 2012). Ostatnio zredagowała i opracowała również książkę Marka Szladowskiego zatytułowaną (Bez)senna egzystencja. Starość Józefa Ignacego Kraszewskiego (Białystok 2012). Przygotowała książkę o twórczości autorki Żabusi: Sprawa Zapolskiej. Skandale i polemiki (Białystok 2013). Odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej.Abramowicz Z., Ławski J., Chrześcijańskie dziedzictwo duchowe narodów słowiańskich, Seria II: Wokół kultur śródziemnomorskich, Białystok 2009Bąk W., Sprawa Zapolskiej”, w: Bąk W., Zagadnienia i postacie, Łódź 1947.Borkowska G., Cudzoziemki. Studia o polskiej prozie kobiecej, Warszawa 1996.Borkowska G., Pozytywiści i inni, Warszawa 1996.Chałupnik A., Sztandar ze spódnicy. Zapolska i Nałkowska o kobiecym doświadczeniu ciała, Warszawa, 2004.Dąbrowicz E., Cyprian Norwid. Osoby i listy, Lublin 1997.Elf [Zadurowicz T.], Głośna sprawa pani Śnieżko-Zapolskiej, „Ognisko Domowe” 1886, nr 87.Fazan J., Przedmowa, w: Peiper T., Gabriela Zapolska jako aktorka, Kraków 2004.Gubernat I., Przedsionek piekła. O powieściopisarstwie Gabrieli Zapolskiej, Słupsk 1998.Hendrykowska M., Śladami Tamtych cieni. Film w kulturze polskiej przełomu stuleci 1899–1914, Poznań 1999.Iwasiów I., Kresy w twórczości Włodzimierza Odojewskiego. Próba feministyczna, Szczecin 1994.Janicka A., Ciało niczyje. Doświadczenie ciała w prozie Gabrieli Zapolskiej, w: Żarnowska A., Szwarc A., Kobieta i rewolucja obyczajowa. Społeczno-kulturowe aspekty seksualności, Warszawa 2006.Janicka A., Małżeństwo w projekcie emancypacyjnym Gabrieli Zapolskiej, w: Żarnowska A., Szwarc A., Kobieta i małżeństwo. Społeczno kulturowe aspekty seksualności, Warszawa 2004.Janicka A., Nieuzasadniony nadmiar piękna? Wokół debiutu Gabrieli Zapolskiej, w: Korotkich K., Ławski J., Zawadzka D., Światło w dolinie. Prace ofiarowane Profesor Halinie Krukowskiej, Białystok 2007.Janicka A., Śmierć Zapolskiej, w: Paczoska E., Kowalczuk U., Śmierć w literaturze i kulturze drugiej połowy XIX wieku, Warszawa 2002.Kłosińska K., Ciało, pożądanie, ubranie. O wczesnych powieściach Gabrieli Zapolskiej, Kraków 1999.Kłosińska K., Miniatury. Czytanie i pisanie „kobiece”, Katowice 2006.Kaniewska B., Legeżyńska A., Śliwiński P., Literatura polska XX wieku, Poznań, 2005.Knysz-Rudzka D., Gabriela Zapolska – spotkanie z naturalizmem, w: Kulczycka-Saloni J., Knysz-Rudzka D., Paczoska E., Naturalizm i naturaliści w Polsce. Poszukiwania, doświadczenia, kreacje, Warszawa 1992.Kowalczuk U., Felicjan Faleński. Twórczość i obecność, Warszawa, 2002.Kraskowska E., Piórem niewieścim. Z problemów prozy kobiecej dwudziestolecia międzywojennego, Poznań, 1999.Ławski J., Marie romantyków. Metafizyczne wizje kobiecości. Mickiewicz – Malczewski – Krasiński, Białystok 1993.Łebkowska E., Czy „płeć” może wieść poetyką?, w: Bolecki W., Tomasik W., Poetyka bez granic, Warszawa 1995.Missuna O, Warszawski pitawal literacki, Warszawa 1960.Nasiłowska A., Przeciw oczywistościom, „Teksty Drugie” 1995, nr 3/4.Nietresta-Zatoń A., Powołani na bunt. Transgresje polskich poetów XIX wieku, Kraków 2010.Zacharska J., O kobiecie w literaturze przełomu XIX i XX wieku, Białystok 2000.Zach J., Ziołowicz A., Sztuka słowa, sztuka obrazu. Prace dla Ewy Miodońskiej-Brookes, Kraków 2009.69770
- …
